CVDR271642_7KostentoedelingsverordeningnlregelingWaterschap Zuiderzeeland2019-05-09Waterschap ZuiderzeelandFlevoPost week 48Kostentoedelingsverordening Waterschap Zuiderzeeland 2014Waterschapswet, 120 en 122algemeen bestuurfinanciën en economie2013-09-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2014-01-012018-12-31Wijziging toedelingspercentages en toevoeging tariefdifferentiatie wegen175820 / 176394financiën – belastingenGeenDatum ondertekening inwerkingtredingsbesluit: 24-9-2013Bron bekendmaking inwerkingtredingsbesluit: FlevoPost week 39KostentoedelingsverordeningDe Algemene Vergadering van Waterschap Zuiderzeeland; gelezen het voorstel van het college van Dijkgraaf en Heemraden van 5
september 2013 met nr. 175820;gelet op het bepaalde in de artikelen 120 en 122 van de Waterschapswet (Stb.
2007, nr. 208) besluit:vast te stellen de volgende Kostentoedelingsverordening watersysteembeheer
Waterschap Zuiderzeeland 2014:VerordeningBegripsbepalingenArtikel 1Deze verordening verstaat onder:
kosten: netto-kosten van de kostendrager watersysteembeheer
zoals opgenomen in de begroting van het waterschap en die
gedekt worden met behulp van de watersysteemheffing;
gebied van het waterschap: het gebied dat is aangegeven op
de deze verordening behorende en als zodanig gewaarmerkte
kaart waarin het waterschap bevoegd is het
watersysteembeheer uit te oefenen, uitgaande van de
beheertaak van het waterschap;
ingezetenen: - indien de Wet basisregistratie personen (Wet van 3 juli
2013, Stb. 2013, 315) en de Aanpassingswet basisregistratie
personen (Wet van 10 juli 2013, Stb. 2013, 316) op 1
december 2013 in werking treden, moet onder een ingezetene
worden verstaan: degene die blijkens de basisreistratie
personen bij het begin van het kalenderjaar woonplaats heeft
in het gebied van het waterschap en die aldaar gebruik heeft
van woonruimte;- indien de Wet basisregistratie personen (Wet van 3 juli
2013, Stb. 2013, 315) en de Aanpassingswet basisregistratie
personen (Wet van 10 juli 2013, TStb. 2013, 316) op 1
december 2013 niet in werking treden, moet onder een
ingezetenen worden verstaan: degene die blijkens de
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens bij het
begin van het kalenderjaar woonplaats heeft in het gebied
van het waterschap en aldaar gebruik heeft van woonruimte;
zakelijk gerechtigden ongebouwd, niet zijnde
natuurterreinen: degenen die krachtens eigendom, bezit of
beperkt recht het genot hebben van ongebouwde onroerende
zaken die geen natuurterreinen zijn in het gebied van het
waterschap;
zakelijk gerechtigden natuurterreinen: degenen die krachtens
eigendom, bezit of beperkt recht in het gebied van het
waterschap het genot hebben van natuurterreinen;
zakelijk gerechtigden gebouwd: degenen die krachtens
eigendom, bezit of beperkt recht het genot hebben van
gebouwde onroerende zaken in het gebied van het waterschap;
buitendijks gelegen onroerende zaken: onroerende zaken die
geheel of gedeeltelijk buiten de primaire waterkering zijn
gelegen.
Kostentoedeling watersysteembeheerArtikel 2 1. De kosten voor het
watersysteembeheer worden als volgt toegedeeld:
25% aan de ingezetenen;
21,4% aan de zakelijk gerechtigden van ongebouwde
onroerende zaken, niet zijnde natuurterreinen;
2,2% aan de zakelijk gerechtigden van natuurterreinen;
51,4% aan de zakelijk gerechtigden van gebouwde
onroerende zaken.
2. De waarde van de onroerende zaken
bedoeld in het vorige artikellid, onderdelen b, c en d, wordt
bepaald naar de waarde die de onroerende zaken op de
waardepeildatum hebben naar de staat en hoedanigheid waarin zij
op die datum verkeren.3. De waardepeildatum is 1 januari
2012. Artikel 3In afwijking van het bepaalde in artikel 2, worden de kosten van
heffing en invordering van de watersysteemheffing, voor zover die
worden toegerekend aan het watersysteembeheer en zoals opgenomen in
de begroting van enig belastingjaar, rechtstreeks aan de betrokken
categorieën toegerekend naar rato van deze voor elk van de genoemde
categorieën te maken kosten. 4Voor verharde openbare wegen wordt een gedifferentieerd tarief
gehanteerd dat 50 % hoger is dan het tarief dat volgens de
verordening op de watersysteemheffing voor ongebouwde onroerende
zaken, niet zijnde natuurterreinen, geldt.Inwerkingtreding, overgangsbepaling en citeertitelArtikel 51. De Kostentoedelingsverordening
watersysteembeheer Waterschap Zuiderzeeland, laatstelijk
vastgesteld bij besluit van de Algemene Vergadering van 27
oktober 2011 wordt ingetrokken met ingang van 1 januari 2014,
met dien verstande dat zij van toepassing blijft op de
belastingjaren waarvoor zij heeft gegolden.2. Deze verordening treedt in werking
op 1 januari 2014 en vindt voor het eerst toepassing in het
belastingjaar dat aanvangt op 1 januari 2014.3. Deze verordening wordt aangehaald
als Kostentoedelingsverordening watersysteembeheer Waterschap
Zuiderzeeland 2014.Aldus vastgesteld in de Algemene Vergadering d.d.24 september 2013.Lelystad, 24 september 2013,de secretaris, de voorzitter,ir. J.B. van der Veen. mr. ir. H.L. TiesingaToelichtingAlgemeen Wettelijke basisIngevolge artikel 120, eerste lid, van de Waterschapswet (Stb. 2007, 208)
moet het algemeen bestuur van een waterschap ten behoeve van de
watersysteemheffing een verordening vaststellen, waarin voor elk van de
categorieën van heffingplichtigen de toedeling van het kostendeel is
opgenomen. Het waterschap kan bij de kostentoedelingsverordening bepalen dat
kosten van heffing en invordering en kosten van de verkiezing van de leden
van het algemeen bestuur rechtstreeks worden toegerekend aan de betrokken
categorieën van heffingplichtigen. Het waterschap kan ook gebruik maken van
de mogelijkheid om tarieven te differentiëren. Deze mogelijkheid is in
artikel 122 van de Waterschapswet opgenomen. Een eventuele
tariefdifferentiatie moet in de kostentoedelingsverordening worden geregeld.
De kostentoedelingsverordening moet door gedeputeerde staten van de
provincie worden goedgekeurd en moet tenminste eenmaal in de vijf jaren
worden herzien. Kostentoedelingsmethode op basis van de economische waardenDe wijze waarop de kosten van de taakuitoefening aan de categorieën van
heffingplichtigen worden toegedeeld, is wettelijk vastgelegd. Ingevolge het
tweede lid van artikel 120 wordt de toedeling van het kostendeel aan de
categorie ingezetenen bepaald aan de hand van de gemiddelde inwonerdichtheid
per vierkante kilometer in het gebied van het waterschap. De toedeling van
kosten aan de overige drie heffingplichtige categorieën (ongebouwde
onroerende zaken die geen natuurterreinen zijn, natuurterreinen en gebouwde
onroerende zaken) vindt ingevolge het vierde lid van deze bepaling plaats
aan de hand van de waarde van de onroerende zaken in het economische
verkeer. Deze wijze van kostentoedeling staat bekend als de methode
Delfland. Toedelen van kosten aan de categorie ingezetenen De eerste stap in het toedelingsproces is de toedeling van kosten aan de
categorie ingezetenen Dit gebeurt aan de hand van de gemiddelde
inwonerdichtheid per vierkante kilometer. Afhankelijk van de
inwonerdichtheid wordt aan de ingezetenen tenminste 20% en ten hoogste 50%
van de kosten van het watersysteembeheer toegedeeld. De toedeling is als
volgt:Bij een gemiddeld aantal inwoners van 500 of minder, bedraagt het
toedelingspercentage minimaal 20% en maximaal 30%;Bij een gemiddeld aantal inwoners van meer dan 500 maar niet meer dan 1000,
bedraagt het toedelingspercentage minimaal 31% en maximaal 40%; Bij een gemiddeld aantal inwoners van meer dan 1000, bedraagt het
toedelingspercentage minimaal 41% en maximaal 50%. Het binnen de bandbreedtes bepalen van het exacte ingezetenenaandeel behoort
tot de bestuurlijke vrijheid van het waterschap. De Algemene Vergadering
heeft het percentage voor de ingezetenen vastgesteld op 25%.3.1 Ophogen ingezetenenaandeelHet algemeen bestuur van een waterschap kan de zojuist genoemde maximale
kostentoedelingspercentages met 10% verhogen. Dit is in het derde lid van
artikel 120 geregeld. Blijkens de wetsgeschiedenis kan verhoging in
bijzondere omstandigheden plaatsvinden. Als voorbeeld zijn daarbij twee
situaties genoemd, namelijk de situatie waarin in het gebied van het
waterschap een relatief groot aantal natuurterreinen voorkomt en de situatie
waarin in het gebied van het waterschap sprake is van een zeer grote
inwonerdichtheid. De wet zegt echter niet wat hieronder moet worden
verstaan. De Unie van Waterschappen relateert deze begrippen in de
modelverordening omwille van de eenduidigheid aan het objectief fiscaal
criterium ‘in betekenende mate'. Dit staat voor 25% of meer. Toepassing van
dit criterium leidt er toe dat voor een eventuele ophoging van het
ingezetenenaandeel in bovenstaande voorbeelden kan worden gekozen indien 25%
of meer van het gebied van het waterschap uit natuurterreinen bestaat of
indien het gemiddelde inwoneraantal 1250 (125% x 1000 inwoners) of meer
bedraagt. Tot natuurterreinen worden in verband met het bepaalde in artikel
116, onderdeel c, van de wet, ook bossen en ( buitendijkse) open wateren met
een oppervlakte van tenminste één hectare gerekend. Het verhogen van het
maximale ingezetenenaandeel is geen verplichting, maar behoort tot de
bestuurlijke vrijheid van het waterschap. Het criterium van 25% of meer
geeft een zekere denkrichting aan. Bij de besluitvorming tot ophoging van
het ingezetenenaandeel kunnen echter ook andere bestuurlijke overwegingen
een rol spelen. De Algemene Vergadering acht geen redenen aanwezig om het
ingezetenenaandeel op te hogen.4. Toedelen van de resterende kosten aan de specifieke
categorieënNadat het aandeel van de ingezetenen in de kostentoedeling is bepaald,
worden de resterende kosten van de taakuitoefening aan de categorieën
ongebouwd niet zijnde natuurterreinen, natuurterreinen en gebouwd
toegedeeld. Deze toedeling vindt plaats ingevolge op basis van de waarde van
de onroerende zaken in het economische verkeer (artikel 120, vierde lid,
Waterschapswet). In het Waterschapsbesluit zijn over de waardebepaling
nadere regels gesteld. De onderlinge waardeverhouding tussen de categorieën
is bepalend voor de kostentoedeling.4.1 Waardebepaling en waardepeildatumDe waarde van de onroerende zaken moet worden bepaald naar de hoedanigheid
en de staat van de onroerende zaken op de waardepeildatum. In artikel 6.10
van het Waterschapsbesluit is dit voor natuurterreinen en voor andere
ongebouwde onroerende zaken die geen natuurterreinen zijn, uitdrukkelijk
bepaald. Voor gebouwde onroerende zaken was een dergelijke expliciete
regeling in het Waterschapsbesluit niet nodig, omdat voor de waardebepaling
van deze categorie wordt aangesloten bij de WOZ- waarde en in de Wet WOZ al
geldt dat de waarde naar de hoedanigheid en de staat van de onroerende zaken
op de waardepeildatum moet worden bepaald. Ingevolge artikel 6.11, eerste lid, van het Waterschapsbesluit ligt de
waardepeildatum maximaal twee jaar voor het begin van het eerste
belastingjaar waarop de kostentoedelingsverordening betrekking heeft. Voor
deze verordening geldt de waardepeildatum van 1 januari 2012.De waardepeildatum is het moment waarnaar de waarde van de onroerende zaken
ten behoeve van de kostentoedeling wordt bepaald. Dit wil zeggen dat in het
proces van kostentoedeling geen rekening wordt gehouden met wijzigingen die
zich in de staat of de hoedanigheid van de onroerende zaken hebben
voorgedaan of nog zullen voordoen tussen de waardepeildatum en het begin van
het eerste belastingjaar waarop de kostentoedelingsverordening betrekking
heeft. Bouwpercelen die na de waardepeildatum worden bebouwd, worden voor de
kostentoedeling dus als ongebouwde onroerende zaken (niet zijnde
natuurterreinen) in aanmerking genomen en hetzelfde geldt voor landbouwgrond
die na de waardepeildatum wordt omgevormd tot natuur of tot bouwgrond.5. NatuurterreinenIngevolge artikel 116, onderdeel c, van de Waterschapswet is een
natuurterrein een ongebouwde onroerende zaak, waarvan de inrichting en het
beheer geheel of nagenoeg geheel en duurzaam is afgestemd op het behoud en
de ontwikkeling van natuur. De feitelijke situatie (en niet de toekomstige
situatie of een situatie volgens het bestemmingsplan) bepaalt dus of sprake
is van een natuurterrein. Bossen, al dan niet bedrijfsmatig geëxploiteerd,
en open wateren worden bij wetsfictie mede als natuurterreinen aangemerkt.
Voorwaarde is wel dat deze objecten een oppervlakte van tenminste één
hectare hebben. 6. Relatie met de begroting van het waterschapIn de begroting van het waterschap worden de te maken kosten geraamd en
gegroepeerd naar de taken van het waterschap nl. Watersysteembeheer en
Zuiveringsbeheer. Alle kosten van Watersysteembeheer worden geheven via de
watersysteemheffingen. In deze kostentoedelingsverordening wordt vastgelegd
welk percentage van de kosten van de watersysteemtaak door welke van de vier
categorieën moet worden opgebracht.7. De watersysteemtaakDe watersysteemtaak omvat de taken van het waterschap op het gebied van het
waterkeringsbeheer, het waterkwantiteitsbeheer en het kwaliteitsbeheer van
oppervlaktewateren, voor zover die activiteiten niet vallen onder het
transporteren en/of behandelen van afvalwater. De zorg voor het watersysteem is één samenhangende taak die het waterschap
in het gehele waterschapsgebied uitoefent. Onder het waterschapsgebied moet
het reglementaire gebied worden verstaan, de buitengrenzen van het
waterschap derhalve, inclusief eventuele ( bebouwde) buitendijkse gebieden.
Omdat de watersysteemtaak in het gehele waterschapsgebied wordt uitgeoefend,
komen gebieden zonder enig belang in de nieuwe situatie niet meer voor. Ook
de situatie waarin per taak verschillende taakgebieden kunnen worden
onderscheiden, behoort tot het verleden. Voor de bepaling van de verhouding tussen de economische waarden van gebouwd
en ongebouwd is uitgegaan van de economische waarden van de onroerende en
roerende zaken, gelegen binnen het beheergebied, aangevuld met de bebouwde
buitendijkse gebieden.8. TariefdifferentiatieIn artikel 122 van de wet wordt de mogelijkheid van tariefdifferentiatie
geopend. Blijkens de Memorie van Toelichting heeft de wetgever deze regeling
opgenomen omdat zij niet voorbij heeft willen gaan aan het feit dat het
belang bij de watersysteemtaak voor bepaalde onroerende zaken duidelijk
anders kan liggen dan dat van andere onroerende. De wetgever heeft daarbij
nadrukkelijk aangegeven dat de waterschappen ter zake een bestuurlijke
vrijheid hebben. Zie hiervoor Memorie van Toelichting Waterschapswet
2007/2008, blz. 26 en het Nader rapport, blz. 14). Het uitgangspunt dat in
artikel 121, eerste lid , onderdelen b, c en d, van de Waterschapswet is
neergelegd, is dat het tarief van de belasting per heffingsmaatstaf gelijk
is. De regeling van de tariefdifferentiatie brengt hierin verandering, omdat
in dat geval geen sprake meer is van gelijke tarieven per heffingsmaatstaf,
maar van tarieven die naar gelang de situatie hoger of lager kunnen zijn
vastgesteld. De situaties waarin tariefdifferentiatie mogelijk is, zijn
limitatief in de wet opgesomd. Ook de mate waarin kan worden
gedifferentieerd is in de wet vastgelegd. Tariefdifferentiatie is ingevolge
artikel 122 uitsluitend in de volgende gevallen en binnen de volgende
bandbreedtes mogelijk:buitendijks gelegen onroerende zaken (maximaal 75% lager tarief);onroerende zaken die blijkens de legger van het waterschap als waterberging
worden gebruikt (maximaal 75% lager tarief);onroerende zaken gelegen in bemalen gebieden (maximaal 100% hoger
tarief);onroerende zaken die in hoofdzaak uit glasopstanden bestaan (maximaal 100%
hoger tarief); verharde openbare wegen (maximaal 100% hoger tarief).Het algemeen bestuur is niet tot het differentiëren van tarieven verplicht.
Gelet op de situatie binnen het beheersgebied van Waterschap Zuiderzeeland
is besloten tot differentiatie van 50% voor verharde openbare wegen over te
gaan.Artikelsgewijs Artikel 1 BegripsbepalingenIn artikel 1 zijn enkele begrippen nader gedefinieerd. In onderdeel a wordt een omschrijving van het begrip kosten gegeven. De
kosten die in de kostentoedeling een rol spelen zijn de kosten die in de
begroting van het waterschap zijn opgenomen en die met behulp van de
watersysteemheffing worden gedekt. Kosten waarvoor dit niet geldt, worden
niet in de kostentoedeling watersysteembeheer betrokken. In onderdeel b wordt het gebied van het waterschap omschreven als het gebied
dat is aangegeven op de bij de verordening behorende en als zodanig
gewaarmerkte kaart waarin het waterschap bevoegd is zijn watersysteemtaken
uit te oefenen. De onderdelen c tot en met f geven een omschrijving van de begrippen
ingezetenen, zakelijk gerechtigden ongebouwd niet zijnde natuurterreinen,
zakelijk gerechtigden natuurterreinen en zakelijk gerechtigden gebouwd. Dit
zijn de heffingplichtige categorieën. De omschrijvingen zijn overeenkomstig
de in artikel 116, onder a en artikel 117 onder b t/m d van de
Waterschapswet gegeven definities.Onderdeel g geeft aan wat onder buitendijks gelegen onroerende zaken moet
worden verstaan. Buitendijks gelegen onroerende zaken zijn omschreven als
onroerende zaken die geheel of gedeeltelijk buiten de primaire waterkering
zijn gelegen.Artikel 2 Kostentoedeling watersysteembeheerIn artikel 2 is aangegeven op welke wijze de kosten van de taakuitoefening
over de vier heffingplichtige categorieën worden verdeeld. Artikel 2 vormt
daarmee het kernartikel van de verordening. De kostentoedeling geschiedt in
twee stappen. In de eerste stap wordt het kostenaandeel van de categorie
ingezetenen bepaald en in de tweede stap worden de resterende kosten van de
taakuitoefening over de categorieën ongebouwd niet zijnde natuur, natuur en
gebouwd verdeeld. Artikel 3In dit artikel is bepaald, dat de kosten van heffing en invordering van de
watersysteemheffing rechtstreeks aan de betrokken categorieën worden
toegerekend.4TariefdifferentiatieDe waarde van ongebouwd wordt sterk beïnvloed door de waarde van de
aanwezige infrastructuur zoals wegen en spoorlijnen. Conform artikel 122 lid
3 sub b Waterschapswet is het mogelijk om de tarieven van de verharde
openbare wegen te verhogen met maximaal 100%. Het hoge beschermd economisch
belang van wegen, en het feit dat wegen als verhard oppervlak meer
waterbezwaar maken dan overig ongebouwd (zowel vanwege de verhoogde
piekafvoer als vanwege de belangrijke bron van diffuse verontreiniging),
kunnen een tariefsverdubbeling rechtvaardigen. De stijging van het
kostenaandeel dat door ongebouwd moet worden opgebracht, wordt volledig
veroorzaakt door de stijging van de waarde van de infrastructuur. Daarom
heeft Waterschap Zuiderzeeland het voornemen deze stijging bij de
wegeigenaren neer te leggen, zodat de lasten voor de agrariërs minder sterk
zullen stijgen. Dit betekent een stijging van de heffing voor de eigenaren
van wegen en daarnaast een verlaging van de waterschapsheffing voor
agrarische grondeigenaren.Artikel 5 Inwerkingtreding, overgangsbepaling en citeertitelLid 1Dit lid bepaalt dat de oude verordening wordt ingetrokken met ingang van het
belastingjaar dat aanvangt op 1 januari 2014. De ingetrokken verordening
blijft gelden voor de belastingjaren waarvoor zij heeft gegolden. Lid 2De onderhavige Kostentoedelingsverordening vindt voor het eerst toepassing
in het belastingjaar dat op 1 januari 2014 aanvangt. De
Kostentoedelingsverordening moet tenminste eenmaal in de vijf jaar worden
herzien. Frequentere herziening is met andere woorden mogelijk. Het noemen
van een einddatum is mede hierom niet wenselijk.Lid 3In dit artikellid wordt de verordening voorzien van een citeertitel. De naam
van het waterschap en het jaartal 2014 maken hiervan onderdeel uit.