CVDR265980_1Afstemmingsverordening IOAW en IOAZnlregelingTerneuzen2017-12-05TerneuzenZeeuwsch Vlaams Advertentieblad, 19 december 2012Maatregelenverordening IOAW en IOAZart. 147, lid 1 en art. 108, lid 2 Gemeentewetart. 35, lid 1, sub b en art. 20, lid 2 IOAWart. 35, lid 1, sub b en art. 20, lid 1 IOAZgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-12-13De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012016-01-01nieuwe regeling26026GeenAfstemmingsverordening IOAW en IOZDe raad van de gemeente Terneuzen;gelezen het voorstel van Burgemeester en Wethoudersgelet op artikel 147, eerste lid en artikel 108, tweede lid Gemeentewet,
artikel 35, eerste lid, onderdeel b en artikel 20, tweede lid IOAW, alsmede
artikel 35, eerste lid, onderdeel b en artikel 20, eerste lid IOAZ;besluit:vast te stellen de volgende verordeningAfstemmingsverordening IOAW en IOAZ1Algemene bepalingen1BegripsomschrijvingIn deze verordening wordt verstaan onder:a.IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werklozewerknemers;b.IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezenzelfstandigen;c.de IOAW/IOAZ: de IOAW alsmede de IOAZ, beiden voor zover zij op
belanghebbendevan toepassing zijn;d.uitkering: de uitkering, bedoeld in artikel 5, eerste lid
IOAW/IOAZ;e.uitkeringsnorm: de op belanghebbende van toepassing zijnde netto
grondslag, bedoeld inartikel 5, vierde lid IOAW/IOAZ;f.maatregel: het verlagen van de uitkeringsnorm op grond van artikel 20,
tweede lid IOAWen artikel 20, eerste lid IOAZ alsmede het blijvend of
tijdelijk (gedeeltelijk) weigeren vaneen uitkering op grond van artikel
20, eerste lid IOAW en artikel 20, tweede lid IOAZ;g.inkomen: inkomen als bedoeld in artikel 8 IOAW/IOAZ;belanghebbende: hij die recht heeft op een uitkering op grond van de
IOAW, voor zoverhij is aangewezen op arbeid in dienstbetrekking, alsmede
hij die recht heeft op eenuitkering op grond van de IOAZ;i.het college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Terneuzen;j.benadelingsbedrag: het netto benadelingsbedrag;k.WWB: de Wet werk en bijstand;l.Re-integratieverordening WWB: de verordening waarin de regels voor
ondersteuning bijarbeidsinschakeling en voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling in het kader van deWWB en de IOAW/IOAZ zijn vastgelegd.m.traject/voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 4a, eerste lid
onderdeel a van deIOAW/IOAZ en in hoofdstuk 3 van de
Reïntegratieverordening WWB;n.zorgtraject: traject als bedoeld in artikel 5 van de
Re-integratieverordening WWB.2Het opleggen van een maatregel
Als de belanghebbende naar het oordeel van het college tekortschietend
besef vanverantwoordelijkheid betoont voor de voorziening in het bestaan
of een op grond van hoofdstuk III IOAW/IOAZ aan de uitkering verbonden
verplichting – anders dan de verplichting,bedoeld in artikel 37, eerste
lid, onderdeel c IOAW/IOAZ -, wordt overeenkomstig deze verordening een
maatregel opgelegd.
Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate
waarin debelanghebbende de gedraging kan worden verweten en de
omstandigheden waarin hijverkeert.
3BerekeningsgrondslagDe maatregel wordt toegepast op de uitkeringsnorm.4Het besluit tot opleggen van een maatregelIn het besluit tot opleggen van een maatregel worden in ieder geval
vermeld: de reden van de maatregel, de duur van de maatregel, het
percentage waarmee de uitkeringsnorm wordtverlaagd, het bedrag waarmee
de uitkeringsnorm wordt verlaagd en, indien van toepassing, de reden om
af te wijken van een standaardmaatregel.5Horen van belanghebbende
Voordat een maatregel wordt opgelegd, wordt de belanghebbende in de
gelegenheidgesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.
Het horen van belanghebbende kan achterwege worden gelaten
indien:
de vereiste spoed zich daartegen verzet;
de belanghebbende reeds eerder in de gelegenheid is gesteld zijn
zienswijze naarvoren te brengen en zich sindsdien geen nieuwe
feiten of omstandigheden hebbenvoorgedaan;
de belanghebbende niet heeft voldaan aan een verzoek van het
college of van eenderde aan wie het college werkzaamheden heeft
uitbesteed, om binnen een gesteldetermijn inlichtingen te
verstrekken als bedoeld in artikel 13 van de IOAW/IOAZ;
het college het horen niet nodig acht voor het vaststellen van
de ernst van degedraging of de mate van verwijtbaarheid; of
de belanghebbende aangeeft hiervan geen gebruik te willen
maken.
6Afzien van het opleggen van een maatregelHet college ziet af van het opleggen van een maatregel indien elke vorm
van verwijtbaarheidontbreekt of indien het daarvoor dringende redenen
aanwezig acht.7Ingangsdatum en tijdvak1.De maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerstvolgende
kalendermaand, volgendop de datum waarop het besluit tot het opleggen
van de maatregel aan de belanghebbende is bekendgemaakt. Daarbij wordt
uitgegaan van de voor die maand geldende uitkeringsnorm.2.In afwijking van het eerste lid kan de maatregel met terugwerkende
kracht wordenopgelegd, voor zover de uitkering nog niet is
uitbetaald.3.Een maatregel wordt voor bepaalde tijd opgelegd. Een maatregel die
voor een periodevan meer dan drie maanden wordt opgelegd, wordt
uiterlijk na drie maanden nadat dezeten uitvoer is gelegd
heroverwogen.4.Indien de maatregel niet (of slechts gedeeltelijk) kan worden
toegepast doordat debeëindiging van de uitkering de effectuering van de
maatregel geheel (of gedeeltelijk) inde weg staat kan de toepassing van
de (resterende) maatregel plaatsvinden indien hetrecht op uitkering
binnen een half jaar na de beëindigingdatum weer ontstaat.5.Indien achteraf, na het besluit tot beëindiging van de uitkering,
geconstateerd wordt dateen maatregelwaardige gedraging heeft
plaatsgevonden tijdens een voorafgaande periode van uitkeringsverlening
kan de hiervoor van toepassing zijnde maatregel alsnoggeëffectueerd
worden als aan belanghebbende binnen 5 jaar na de beëindigingdatum van
de uitkering opnieuw een uitkering wordt toegekend.8Samenloop van gedragingenIndien een belanghebbende zich tegelijkertijd schuldig maakt aan
verschillende gedragingendie het niet nakomen van een verplichting als
genoemd in artikel 9, 11 en 13 inhouden, geldthet percentage van de
hoogste categorie.2Geen of onvoldoende medewerking verlenen aan het verkrijgenof
behouden van algemeen geaccepteerde arbeid9Indeling in categorieënGedragingen van belanghebbenden waardoor de verplichting tot het
verlenen vanmedewerking aan het verkrijgen of behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid niet ofonvoldoende is nagekomen, worden
onderscheiden in de volgende categorieën:1.Eerste categorie:
het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid;
het door eigen toedoen niet behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid.
2.Tweede categorie:
het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde
arbeid te verkrijgen;
het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het
college aangeboden traject/voorziening zoals genoemd in de
Re-integratieverordening WWB of in de Verordening Wet
inburging.
3.Derde categorie:
het niet ondertekenen of het niet aan burgemeester en
wethouders verstrekken van debijlage bij het besluit tot
toekenning of voortzetting van de uitkering;
het zich niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij
het UWV Werkbedrijf of hetniet tijdig laten verlengen van de
registratie;
het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het
college aangebodenzorgtraject;
het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen bij het
UWV Werkbedrijf,contactpersoon team Zorg, Werk en Inkomen,
in verband met de arbeidsinschakeling,op een aangegeven
plaats en tijd;
overige gedragingen niet genoemd in de eerste en tweede
categorie.
10De hoogte en duur van de maatregel1.Onverminderd artikel 2, tweede lid, wordt de maatregel vastgesteld
op:
100% van de uitkeringsnorm gedurende een maand bij gedragingen
van de eerstecategorie;
50% van de uitkeringsnorm gedurende een maand bij gedragingen
van de tweede categorie;
10% procent van de uitkeringsnorm gedurende een maand bij
gedragingen van de derde categorie.
2.
De duur van de maatregel als bedoeld in het eerste lid wordt
verdubbeld, indien debelanghebbende zich binnen 24 maanden na
bekendmaking van een besluit waarbijeen maatregel is opgelegd,
opnieuw schuldig maakt (recidive) aan een verwijtbaregedraging
van dezelfde categorie. Met een besluit waarmee een maatregel is
opgelegdwordt gelijkgesteld het besluit om daarvan af te zien op
grond van dringende redenen,bedoeld in artikel 6.
Indien na de recidive de belanghebbende zich binnen de onder
artikel 10, lid 2onderdeel a genoemde periode zich wederom
schuldig heeft gemaakt aan verwijtbaregedragingen van dezelfde
categorie wordt de hoogte van de maatregel als bedoeld inhet
eerste lid verdubbeld en wordt bij een volgende verwijtbare
gedraging vandezelfde categorie naast de verdubbeling van de
hoogte een verdubbeling van de duurvan de maatregel
opgelegd.
In afwijking van het gestelde onder artikel 10, lid 2 onderdeel
b wordt na de recidivevan de gedraging van de eerste categorie
de duur van de maatregel gesteld op 6maanden.
3Overige gedragingen die leiden tot een maatregel11Zeer ernstige misdragingen1.Indien een belanghebbende zich verbaal zeer ernstig misdraagt
tegenover het college ofzijn ambtenaren, onder omstandigheden die
rechtstreeks verband houden met deuitvoering van de wet, wordt
onverminderd artikel 2, tweede lid, een maatregel opgelegdvan minimaal
10% van de uitkeringsnorm gedurende een maand.2.Indien een belanghebbende zich fysiek -al of niet in combinatie met
verbaal- zeer ernstigmisdraagt tegenover het college of zijn ambtenaren
wordt een maatregel opgelegd vanminimaal 50% van de uitkeringsnorm
gedurende een maand.3.De duur van de maatregel als bedoeld in het eerste en tweede lid wordt
verdubbeld, indiende belanghebbende zich binnen 12 maanden na
bekendmaking van een besluit waarbij eenmaatregel is opgelegd, opnieuw
schuldig maakt aan eenzelfde misdraging.4.Indien een belanghebbende binnen de in lid 3 genoemde periode zich
meermalen fysiek, -al of niet in combinatie met verbaal-, zeer ernstig
misdraagt tegenover het college of zijnambtenaren wordt een individueel
afstemmingsbesluit genomen over de op te leggenmaatregel. Tijdelijke
uitsluiting van het recht op uitkering behoort daarbij tot
demogelijkheden.4Slotbepalingen12Hardheidsclausule1.Het college kan in bijzondere gevallen afwijken de bepalingen in deze
verordening, indienonverkorte toepassing zou leiden tot onredelijkheid
of onbillijkheid.2.In gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.13CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Maatregelenverordening IOAW en
IOAZ.14De inwerkingtredingDeze verordening treedt met ingang van 1 januai 2013 in werking onder
gelijktijdige intrekking van de Afstemmingsverordenin IOAW en IOAZ
vastgesteld door de gemeenteraad op 1 juli 2010.Besloten in de openbare vergadering van de gemeenteraad d.d. 13 december 2012.griffier, drs. T.A.M. Leeraertvoorzitter, J.A.H. LoninkArtikelsgewijze toelichting1Algemene bepalingenDit artikel bevat de verschillende begripsomschrijvingen. Een aantal
omschrijvingen verdientenige extra aandacht.Onder c. de IOAW/IOAZGekozen is voor een definitie die gelijktijdig naar beide wetten
verwijst nu een groot deel vande bepalingen in beide wetten identiek is
qua nummering en inhoud en aldus voorkomenwordt dat steeds specifiek
naar elke afzonderlijke wet verwezen moet worden.Onder e. uitkeringsnormDe WWB werkt met verlagingen op de netto bijstand. Om een identiek
systeem in de IOAWen IOAZ te creëren is het wenselijk om een begrip te
introduceren dat verwijst naar een nettonorm.Onder f. maatregelIn afwijking van de WWB wordt ook het blijvend of tijdelijk
(gedeeltelijk) weigeren van deuitkering binnen deze verordening als
maatregel aangemerkt. Dit houdt verband met de extramogelijkheden binnen
de IOAW en IOAZ op dit vlak.Onder g. inkomenQua inkomensbegrip wordt aangesloten bij het inkomensbegrip binnen de
IOAW en IOAZ.Dit wijkt af van het binnen de WWB gehanteerde
inkomensbegrip.Onder i. belanghebbendeDaar de in artikel 20, tweede lid IOAW opgenomen bevoegdheden tot het
opleggen van eenmaatregel, blijkens dat artikel, daar enkel gelden voor
de persoon die is aangewezen op arbeidin dienstbetrekking, is ook het
begrip belanghebbende in die zin ingeperkt.2Het opleggen van een maatregelDit artikel bundelt het bepaalde in artikel 20, eerste lid IOAZ en
artikel 20, tweede lid IOAW.In dit artikel wordt ook in het algemeen
aangegeven wanneer een maatregel van toepassing is.Ook wordt aangegeven dat de maatregel wordt afgestemd op de ernst van de
gedraging, demate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van de
belanghebbende. Op deze aspectenmoet altijd worden ingegaan. Dus altijd
moet op deze individualiseringsgronden wordeningegaan in de rapportage
en ook moet een melding plaatsvinden in de beschikking aan debelanghebbende.3BerekeningsgrondslagZoals reeds aangegeven wordt de maatregel toegepast op de netto
norm.4Het besluit tot opleggen van een maatregelHet verlagen van de uitkering omdat een maatregel wordt opgelegd vindt
plaats door middelvan een besluit. Wanneer de maatregel bij een lopende
uitkering wordt opgelegd, wordt eenbesluit tot vaststelling van de
uitkering op grond van artikel 15 IOAW/IOAZ genomen.Uit de Algemene wet
bestuursrecht vloeien de eisen voort waaraan een besluit en dan metname het motiveringsbeginsel aan moet voldoen. Het motiveringsvereiste
houdt onder anderein dat een besluit kenbaar is en van een deugdelijke
motivatie wordt voorzien.5Horen van belanghebbendeOp grond van de Algemene wet bestuursrecht is een aantal gevallen het
horen van debelanghebbende verplicht bij de voorbereiding van
beschikkingen Deze hoorplicht geldtechter niet bij de voorbereiding van
beschikkingen die betrekking hebben op eenfinanciële aanspraak (artikel
4:12 Awb). In dit artikel wordt het horen van debelanghebbende voordat
een maatregel wordt toegepast in beginsel voorgeschreven.Het tweede lid bevat een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht. De
onderdelen a. en b.staan ook genoemd in artikel 4:11 Awb.6Afzien van het opleggen van een maatregelHet artikel is dusdanig geformuleerd dat het college de mogelijkheid
heeft belanghebbendeschriftelijk te informeren over het afzien van de
maatregel. Dit zal met name aan de orde zijnindien er sprake is van
dringende redenen. Dit artikel biedt tevens de mogelijkheid
ombelanghebbende een waarschuwingsbrief te sturen.7Ingangsdatum en tijdvakIn de praktijk komt het regelmatig voor dat een maatregel feitelijk niet
geëffectueerd kanworden. Deze beperking is bij het opstellen van deze
verordening onderkend. Het wordt nietwenselijk geacht om voor deze
situaties de mogelijkheid op te nemen om een maatregel met terugwerkende kracht op te leggen. Indien de maatregel feitelijk niet
geëffectueerd kanworden omdat de uitkering wordt beëindigd kan alsnog
toepassing van de (resterende)maatregel conform het vierde lid
plaatsvinden. Naar het oordeel van de Centrale Raad vanBeroep verzet de
systematiek van de bijstandswetgeving zich ertegen dat een maatregel
wordtopgelegd met het oog op een eventueel recht op bijstand in de
toekomst. Na een besluit totintrekking of beëindiging van de uitkering
kan het opleggen van een maatregel wegens in hetverleden tekortschietend
besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan pas weer aan de orde zijn, zodra (op aanvraag of ambtshalve) een nieuw
recht op bijstand isvastgesteld en voor oplegging van een dergelijke
maatregel geen in regelgeving vastgestelde(temporele) beperking geldt.
Dit betekent dat niet bij het besluit tot intrekking/ beëindiging
tottoekomstige afstemming besloten kan worden maar pas weer bij het
nieuwe recht. Dan – bijde vaststelling van het nieuwe recht dus – moet
dan ook de beoordeling plaatsvinden van demate van verwijtbaarbeid,
ernst van het feit en de omstandigheden van persoon en gezin.Het vijfde lid ziet op de situatie dat achteraf, na beëindiging van de
bijstand, een maatregelwaardigegedraging alsnog wordt bestraft binnen 5
jaar na de datum van beëindiging.8Samenloop van gedragingenDit artikel behoeft geen nadere toelichting.9Indeling in categorieënBij het benoemen van deze gedragingen is zoveel mogelijk aangesloten bij
de Wet werk enbijstand (constante jurisprudentie) en de gemeentelijke
reïntegratievisie en bij de in dereïntegratieverordening WWB genoemde
voorzieningen.10De hoogte en duur van de maatregelDeze bepaling bevat de verlaging voor de drie categorieën van
gedragingen die verbandhouden met het geen of onvoldoende medewerking
verlenen aan het verkrijgen of behoudenvan algemeen geaccepteerde
arbeid.Op basis van het tweede lid onderdeel a en b kan een maatregel na
(herhaalde) recidiveverhoogd en/of verdubbeld worden.Op basis van het tweede lid onderdeel c kan na recidive van de gedraging
van de eerstecategorie de duur van de maatregel gesteld worden op 6
maanden.De hoogte en duur van de verlaging zal individueel moeten worden
vastgesteld, waarbijgekeken zal moeten worden naar de ernst van de
gedraging, de mate van verwijtbaarheid ende individuele omstandigheden
van de betrokkene indien de verordening daarin niet voorziet.11Zeer ernstige misdragingenOnder de term ‘zeer ernstig misdragen’ kunnen diverse vormen van
agressie worden verstaan, zij het dat er sprake moet zijn vanverwijtbaarheid en van gedrag dat in het normale menselijke verkeer in
alle gevallen als onacceptabel kan worden beschouwd.De gemeente kan alleen een maatregel toepassen indien er een verband
bestaat tussen deernstige misdraging en (mogelijke) belemmeringen voor
de gemeente bij het vaststellen vanhet recht op een een uitkering.
Vandaar dat in dit artikel wordt bepaald dat de zeer
ernstigemisdragingen moeten hebben plaatsgevonden onder omstandigheden
die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de IOAW/IOAZ.In het artikel wordt gesproken over ‘het zich jegens het college zeer
ernstig misdragen’. Ditbetekent dat alleen (zeer) agressief gedrag
tegenover leden van het college en hun ambtenaren aanleiding zijn voor
het toepassen van een maatregel. Er kan dus geen maatregel worden
toegepast als een klant zich agressief heeft gedragen tegenover een
medewerker van een andere organisatie die belast is met de uitvoering
van de IOAW/IOAZ (bijvoorbeeld een reintegratiebedrijf).Het is in dat geval wellicht wel mogelijk om een maatregel op te
leggen wegens het niet of onvoldoende gebruik maken van een voorziening gericht
oparbeidsinschakeling (artikel 9, tweede lid van deze verordening).Bij het vaststellen van de maatregel in de situatie dat een
uitkeringsgerechtigde zich ernstigheeft misdragen, zal gekeken moeten
worden naar de ernst van de gedraging, de mate vanverwijtbaarheid en de
persoonlijke omstandigheden van de betrokkene.Wat betreft het vaststellen van de ernst van de gedraging, kunnen de
volgende vormen vanagressief gedrag in een oplopende reeks steeds
ernstiger) worden onderscheiden:
Verbaal geweld (schelden);
Discriminatie;
Intimidatie (uitoefenen van psychische druk);
Zaakgericht fysiek geweld (vernielingen);
Mensgericht fysiek geweld;
Combinatie van agressievormen.
Voor het bepalen van de verwijtbaarheid van de misdraging zal gekeken
moeten worden naar de omstandigheden waaronder de misdraging heeft
plaatsgehad. Het toepassen van een maatregel staat geheel los van het
doen van aangifte bij de politie. Het college legt een maatregel op,
terwijl de functionaris tegen wie de agressie zich richtte aangifte kan
doen bij de politie. Voor zover aanwezig kan hier verwezen worden naar
het bij de gemeente aanwezige agressieprotocol. Hierin is aangegeven hoe
wordt omgegaan met lastige en agressieve klanten. In zo’n
agressieprotocol kan een relatie worden gelegd met het maatregelenbeleid
ten aanzien van agressieve klanten, in de vorm van beleidsregels.Artikel 12, 13 en 14 behoeven geen nadere toelichting.