CVDR265949_1Afstemmingsverordening Wet werk en bijstandnlregelingTerneuzen2017-12-05TerneuzenZeeuwsch Vlaams advertentieblad, 19 december 2012Afstemmingsverordening WWBart. 8, lid 1, onderdeel b Wet werk en bijstandart. 18 Wet werk en bijstandgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-12-13De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012015-01-01Nieuwe regeling1200026025GeenAfstemmingsverordening Wet werk en bijstandDe raad van de gemeente Terneuzen;gelezen het voorstel van Burgemeester en Wethouders;gelet op artikel 8 eerste lid, onderdeel b en artikel 18 van de Wet werk en
bijstand;besluit:vast te stellen de volgende verordening:Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand1Algemene bepalingen1Begripsomschrijving
In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand (WWB);
BBZ: het Besluit bijstandverlening zelfstandigen
2004;
algemene bijstand: de bijstand bedoeld in
artikel 5, onderdeel b, van de wet;
bijzondere bijstand: de bijstand bedoeld in
artikel 5, onderdeel d, van de wet;
bijstand: algemene en bijzondere bijstand;
bijstandsnorm: de bijstandsnorm bedoeld in
artikel 5, onderdeel c, van de wet;
maatregel: het verlagen van de bijstand op grond
van artikel 18, tweede lid, van de wet;
maand: kalendermaand;
traject/voorziening: voorziening als bedoeld in
artikel 7 WWB en in hoofdstuk 3 van de
Re-integratieverordening WWB;
het college: het College van Burgemeester en
Wethouders van de gemeente Terneuzen;
de gemeenteraad: de gemeenteraad van de gemeente
Terneuzen.
Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt,
voor zover niet anders bepaald, hebben dezelfde
betekenis als in de WWB.
2Het opleggen van een maatregel
Als de belanghebbende naar het oordeel van het college
tekortschietend besef vanverantwoordelijkheid betoont voor de
voorziening in het bestaan dan wel de uit de wet, voortvloeiende
verplichtingen niet of onvoldoende nakomt, met uitzondering van
artikel 17, eerste lid, waaronder begrepen het zich jegens het
college zeer ernstig misdragen, wordt overeenkomstig deze
verordening een maatregel opgelegd.
Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de
mate waarin debelanghebbende de gedraging kan worden verweten en
de omstandigheden waarin hij verkeert.
3Berekeningsgrondslag
De maatregel wordt toegepast op de bijstandsnorm.
In afwijking van het eerste lid kan de maatregel ook worden
toegepast op de bijzonderebijstand indien:
aan belanghebbende bijzondere bijstand wordt verleend met
toepassing vanartikel 12 van de wet;
de verwijtbare gedraging van belanghebbende, in relatie met zijn
recht op bijzondere bijstand, daartoe aanleiding geeft;
aan belanghebbende bijzondere bijstand wordt verleend voor
woonkosten en premie arbeidsongeschiktheidsverzekering in geval
belanghebbende een zelfstandige is die bijstand voor
levensonderhoud krachtens het BBZ ontvangt of heeft
ontvangen.
4Het besluit tot opleggen van een maatregelIn het besluit tot opleggen van een maatregel wordt in ieder geval
vermeld: de reden van demaatregel, de duur van de maatregel, het
percentage waarmee de bijstand wordt verlaagd, het bedrag waarmee de
bijstand wordt verlaagd uitgaande van de uitkeringsnorm en, indien van
toepassing, de reden om af te wijken van een standaardmaatregel.5Horen van belanghebbende1.Voordat een maatregel wordt opgelegd, wordt de belanghebbende in de
gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.2.Het horen van belanghebbende kan achterwege worden gelaten
indien:
de vereiste spoed zich daartegen verzet;
de belanghebbende reeds eerder in de gelegenheid is gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen en zich sindsdien geen
nieuwe feiten of omstandigheden hebben voorgedaan;
de belanghebbende niet heeft voldaan aan een verzoek van het
college of van een derde aan wie het college met toepassing
van artikel 7 van de wet werkzaamheden in het kader van de
wet heeft uitbesteed, om binnen een gestelde termijn
inlichtingen te verstrekken als bedoeld in artikel 41, lid
5, van de wet, of artikel 38, tweede lid, van het BBZ;
het college het horen niet nodig acht voor het vaststellen
van de ernst van de gedraging of de mate van
verwijtbaarheid; of
de belanghebbende aangeeft hiervan geen gebruik te willen
maken.
6Afzien van het opleggen van een maatregelHet college ziet af van het opleggen van een maatregel indien elke vorm
van verwijtbaarheidontbreekt of indien het daarvoor dringende redenen
aanwezig acht.7Ingangsdatum en tijdvak1.De maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerst volgende
kalendermaand volgend op de datum waarop het besluit tot het
opleggen van de maatregel aan de belanghebbende is bekendgemaakt.
Daarbij wordt uitgegaan van de voor die maand geldende
bijstandsnorm.2.In afwijking van het eerste lid kan de maatregel met terugwerkende
kracht worden opgelegd, voor zover de bijstand nog niet is
uitbetaald.3.Indien de verlaging niet kan worden geëffectueerd, omdat de
uitkering inmiddels is beëindigd, dan wordt de verlaging alsnog
gerealiseerd door middel van herziening.4.In afwijking van het eerste lid kan, voor zover het zelfstandigen
betreft die een uitkering voor levensonderhoud in de vorm van een
geldlening op grond van het BBZ hebben ontvangen, de maatregel met
terugwerkende kracht worden betrokken bij de definitieve
vaststelling van die bijstand.5.Een maatregel wordt voor bepaalde tijd opgelegd. Een maatregel die
voor een periode van meer dan drie maanden wordt opgelegd, wordt
uiterlijk na drie maanden nadat deze ten uitvoer is gelegd
heroverwogen.8Samenloop van gedragingenAls een belanghebbende zich gelijktijdig schuldig maakt aan
verschillende gedragingen die het niet nakomen van een verplichting
genoemd in artikel 2, eerste lid, inhouden, wordt voor het bepalen van
de hoogte van de maatregel uitgegaan van de gedraging waarop de
maatregel met het hoogste percentage is gesteld.2.Niet of onvoldoende voldoen aan de plicht tot arbeidsinschakeling en
tegenprestatie of de verplichtingen bedoeld in artikel 44a van de wet en
de verplichting tot het behouden van algemeen geaccepteerde
arbeid9Indeling in categorieënGedragingen van belanghebbenden waardoor de verplichtingen niet of
onvoldoende zijn nagekomen, worden onderscheiden in de volgende
categorieën: 1. Eerste categorie:
het zich niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij het
UWV WERKbedrijf of het niet tijdig laten verlengen van de
registratie;
overige gedragingen niet genoemd in de tweede en derde
categorie.
2. Tweede categorie:
het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde arbeid te
verkrijgen;
het niet of onvoldoende gebruik maken van een door het college
aangebodentraject/voorziening, zoals genoemd in de Re-integratieverordening Wwb of de Verordening WI;
het niet of onvoldoende meewerken aan het opstellen, uitvoeren
en evalueren van een plan van aanpak als bedoeld in artikel 44a
van de wet;
het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een onderzoek naar
de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling;
niet naar vermogen verrichten van door het college opgedragen
onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden;
het niet of onvoldoende voldoen aan de aan de ontheffing
verbonden re-integratieverplichtingen die een alleenstaande
ouder heeft indien hem op grond van artikel 9a van de wet een
ontheffing van de arbeidsplicht is verleend.
3. Derde categorie:
het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid;
het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde
arbeid.
10De hoogte en duur van de maatregel
Onverminderd artikel 2, tweede lid, wordt de maatregel
vastgesteld op:
10% van de bijstandsnorm gedurende een maand bij
gedragingen van de eerste categorie;
50% van de bijstandsnorm gedurende een maand bij
gedragingen van de tweede categorie;
100% procent van de bijstandsnorm gedurende een maand
bij gedragingen van de derde categorie;
De duur van de maatregel als bedoeld in het eerste lid wordt
verdubbeld, indien debelanghebbende zich binnen 24 maanden na
bekendmaking van een besluit waarbij eenmaatregel is opgelegd,
opnieuw schuldig maakt (recidive) aan een verwijtbare gedraging
van dezelfde categorie. Met een besluit waarmee een maatregel is
opgelegd wordt gelijkgesteld het besluit om daarvan af te zien
op grond van dringende redenen, bedoeld in artikel 6.
Indien na de recidive de belanghebbende zich binnen de onder
artikel 10, lid 2 genoemde periode zich wederom schuldig heeft
gemaakt aan verwijtbare gedragingen van dezelfde categorie wordt
de hoogte van de maatregel als bedoeld in het eerste lid
verdubbeld en wordt bij een volgende verwijtbare gedraging van
dezelfde categorie naast de verdubbeling van de hoogte een
verdubbeling van de duur van de maatregel opgelegd.
In afwijking van het gestelde onder artikel 10, lid 3 wordt na
de recidive van de gedraging van de eerste categorie de duur van
de maatregel gesteld op 6 maanden.
3Overige gedragingen die leiden tot een maatregel11Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid.1.Indien een belanghebbende een tekortschietend besef van
verantwoordelijkheid voor devoorziening in het bestaan heeft betoond als
bedoeld in artikel 18, tweede lid, van de wet,wordt een maatregel
opgelegd die wordt afgestemd op de hoogte van het
benadelingsbedrag.2.Onverminderd artikel 2, tweede lid, wordt de maatregel op de volgende
wijze vastgesteld:
.bij een benadelingsbedrag tot € 1.000,00: 10% van de
bijstandsnorm gedurende eenmaand;
bij een benadelingsbedrag van € 1.000,00 tot € 2.000,00: 20% van
de bijstandsnormgedurende een maand;
bij een benadelingsbedrag van € 2.000,00 tot € 4.000,00: 50% van
de bijstandsnormgedurende een maand;
bij een benadelingsbedrag van € 4.000,00 tot € 8,000,00: 100%
van de bijstandsnormgedurende een maand;
bij een benadelingsbedrag van € 8.000,00 tot € 12.000,00: 100 %
van de bijstandsnorm gedurende twee maanden;
bij een benadelingsbedrag van € 12.000,00 tot € 16.000,00: 100 %
van de bijstandsnorm gedurende drie maanden;
bij een benadelingsbedrag van € 16.000,00 tot € 20.000,00: 100 %
van de bijstandsnorm gedurende vier maanden;
bij een benadelingsbedrag vanaf € 20.000,00: 100% van de
bijstandsnorm gedurende vijf maanden. Bij iedere overschrijding
van het hiervoor genoemde benadelingsbedrag met € 4.000,00 wordt
de in dit lid aangegeven duur van de maatregel van 100 % met een
maand verlengd.
3.Als een belanghebbende alvorens een advocaat te raadplegen niet
gevraagd heeft om rechtshulp aan het Juridisch Loket wordt een maatregel
opgelegd ter hoogte van het bedrag waarmee de eigen bijdrage wordt
verlaagd.12Zeer ernstige misdragingen
Indien een belanghebbende zich verbaal zeer ernstig misdraagt
tegenover het college of zijn ambtenaren, onder omstandigheden
die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de wet,
als bedoeld in artikel 18, tweede lid van de wet, wordt
onverminderd artikel 2, tweede lid, een maatregel opgelegd van
50% van de bijstandsnorm gedurende een maand.
Indien een belanghebbende zich fysiek - al of niet in combinatie
met verbaal - zeer ernstig misdraagt tegenover het college of
zijn ambtenaren wordt een maatregel opgelegd van80% van de
bijstandsnorm gedurende een maand.
De duur van de maatregel als bedoeld in het eerste en tweede lid
wordt verdubbeld, indien de belanghebbende zich binnen 12
maanden na bekendmaking van een besluit waarbij eenmaatregel is
opgelegd, opnieuw schuldig maakt aan eenzelfde misdraging.
Indien een belanghebbende binnen de in lid 3 genoemde periode
zich meermalen fysiek -al of niet in combinatie met verbaal -
zeer ernstig misdraagt tegenover het college of zijnambtenaren
wordt een individueel afstemmingsbesluit genomen over de op te
leggenmaatregel. Tijdelijke uitsluiting van het recht op bijstand
behoort daarbij tot demogelijkheden.
4Slotbepalingen13BeleidHet college kan ten behoeve van de uitvoering van deze verordening
nadere beleidsregels vaststellen. 14Hardheidsclausule1.Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in
deze verordening, indien onverkorte toepassing zou leiden tot
onredelijkheid of onbillijkheid.2.In gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.15CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als “Afstemmingsverordening
WWB”16InwerkingtredingDeze verordening treedt op 1 januari 2013 in werking, onder
gelijktijdige intrekking van de Afstemmingsverordening Wet werk en
bijstand 2012, zoals vastgesteld door de gemeenteraad op 8 november
2012.Besloten in de openbare vergadering van de gemeenteraad d.d. 13 december
2012.griffier, drs. T.A.M. Leeraertvoorzitter, J.A.H. LoninkTOELICHTING Algemene toelichtingArtikel 18 WWB bevat de opdracht aan gemeenten om een verlagingenbeleid in een
verordening vast te leggen.In het eerste lid van artikel 18 WWB wordt gesproken over het afstemmen van de
bijstand en de daaraan verbonden verplichtingen op de omstandigheden,
mogelijkheden en middelen van de belanghebbende. In deze bepalingen wordt
benadrukt dat het vaststellen van de hoogte van de uitkering en de daaraan
verbonden verplichtingen voor de uitkeringsgerechtigde maatwerk is, waarbij
recht wordt gedaan aan de individuele situatie en de persoonlijke omstandigheden
van uitkeringsgerechtigden. In het tweede lid wordt een directe koppeling gelegd
tussen de rechten en verplichtingen van de uitkeringsgerechtigden: het recht op
een uitkering is altijd verbonden aan de plicht om zich in te zetten om weer
onafhankelijk van de uitkering te worden. Dit betekent dat de vaststelling van
de hoogte van de uitkering niet alleen afhangt van de toepasselijke
uitkeringsnorm en de beschikbare middelen van de belanghebbende, maar ook van de
mate waarin de toegepaste verplichtingen worden nagekomen. Wanneer het college
tot het oordeel komt dat een bijstandsgerechtigde zijn verplichtingen niet of in
onvoldoende mate nakomt, wordt de uitkering verlaagd. Er is dus geen sprake van
een bevoegdheid, maar van een verplichting. Alleen wanneer iedere vorm van
verwijtbaarheid ontbreekt of indien zij daarvoor zeer dringende redenen aanwezig
acht, ziet het college af van het opleggen van een maatregel.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsomschrijvingHierbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de Wet
werk en bijstand (WWB).Artikel 2 Het opleggen van een maatregelIn dit artikel wordt algemeen aangegeven wanneer een maatregel van toepassing
is. Ook wordt aangegeven dat de maatregel wordt afgestemd op de ernst van de
gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van de
belanghebbende. Op deze aspecten moet altijd worden ingegaan. Dus altijd moet op
deze individualiseringsgronden worden ingegaan in de rapportage en ook moet een
melding plaatsvinden in de beschikking aan de belanghebbende.Artikel 3 BerekeningsgrondslagDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 4 Het besluit tot opleggen van een
maatregelHet verlagen van de bijstand omdat een maatregel wordt toegepast, vindt plaats
door middel van een besluit. Wanneer de verlaging bij een lopende uitkering
wordt toegepast, wordt een besluit tot vaststelling van de algemene bijstand op
grond van artikel 45 WWB genomen.In dit artikel wordt aangegeven wat in het besluit in ieder geval moet worden
vermeld. Deze eisen vloeien rechtstreeks voort uit de Algemene wet bestuursrecht
en dan met name uit hetmotiveringsbeginsel. Het motiveringsvereiste houdt onder andere in dat een
besluit kenbaar is en van een deugdelijke motivatie wordt voorzien.Artikel 5 Horen van belanghebbendeOp grond van de Algemene wet bestuursrecht is een aantal gevallen het horen van
debelanghebbende verplicht bij de voorbereiding van beschikkingen. Deze hoorplicht
geldt echter niet bij de voorbereiding van beschikkingen die betrekking hebben
op een financiële aanspraak (artikel 4:12 Awb). In dit artikel wordt het horen
van de belanghebbende voordat een verlaging wordt toegepast in beginsel
voorgeschreven.Het tweede lid bevat een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht. De onderdelen
a. en b. staan ook genoemd in artikel 4:11 Awb.Artikel 6 Afzien van het opleggen van een
maatregelHet artikel is dusdanig geformuleerd dat het college de mogelijkheid heeft
belanghebbendeschriftelijk te informeren over het afzien van de maatregel. Dit zal met name
aan de orde zijnindien er sprake is van dringende redenen. Dit artikel biedt tevens de
mogelijkheid om belanghebbende een waarschuwingsbrief te sturen.Artikel 7 Ingangsdatum en tijdvakOp grond van het tweede lid is het mogelijk om een opgelegde maatregel over een
bepaalde maand ook in die maand daadwerkelijk uit te voeren (in afwijking van
lid 1), als dit besluit aan belanghebbende kenbaar is gemaakt voordat de
betaling over de betreffende maand heeft plaatsgevonden.In de praktijk komt het regelmatig voor dat een maatregel feitelijk niet
geëffectueerd kan worden, omdat belanghebbende in de maand waarin de maatregel
opgelegd wordt tijdelijk meer inkomsten heeft of de uitkering inmiddels
beëindigd is. Voor deze situaties biedt het derde lid de mogelijkheid om een
maatregel met terugwerkende kracht op te leggen. Een besluit tot verlaging met
terugwerkende kracht kan alleen met een besluit tot herziening van bijstand
worden genomen (artikel 54 lid 3 WWB). Recidive leidt, ondanks een eventueel
eerder genomen en niet geëffectueerd maatregelbesluit, tot verhoging van de op
te leggen maatregel. Artikel 8 Samenloop van gedragingenDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 9 Indeling in categorieënBij het benoemen van deze gedragingen is zoveel mogelijk aangesloten bij de Wet
werk en bijstand, de tot op heden ontwikkelde jurisprudentie, de gemeentelijke
re-integratievisie en de in de Re-integratieverordening WWB genoemde
voorzieningen.Artikel 10 De hoogte en duur van de maatregelDeze bepaling bevat de verlaging voor de drie categorieën van gedragingen die
verband houden met het geen of onvoldoende medewerking verlenen aan het
verkrijgen of behouden van algemeen geaccepteerde arbeid of een traject in het
kader van de Verordening WI.Op basis van het tweede lid kan de duur van een maatregel worden verdubbeld
indien binnen twee jaar na een eerste verwijtbare gedraging sprake is van een
herhaling van de verwijtbare gedraging.Met de eerste verwijtbare gedraging wordt de eerste gedraging verstaan die
aanleiding is geweest tot een verlaging, ook indien de verlaging wegens
dringende redenen niet is geëffectueerd. Voor het bepalen van de aanvang van de
termijn van 24 maanden, geldt het tijdstip waarop het besluit waarmee de
verlaging is toegepast, bekend is gemaakt.Op basis van het derde lid kan de maatregel bij herhaalde recidive worden
verzwaard in duur.De hoogte en duur van de verlaging zal individueel moeten worden vastgesteld,
waarbij gekeken zal moeten worden naar de ernst van de gedraging, de mate van
verwijtbaarheid en de individuele omstandigheden van de betrokkene.Artikel 11 Tekortschietend besef van
verantwoordelijkheidDe verplichting om voldoende besef van verantwoordelijkheid te tonen voor de
voorziening in het bestaan, geldt reeds voordat de bijstandsuitkering wordt
aangevraagd. Dit betekent dat wanneer iemand in de periode voorafgaand aan de
bijstandsaanvraag een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid heeft
getoond, waardoor hij niet langer beschikt over de middelen om in de kosten van
het bestaan te voorzien en als gevolg daarvan een bijstandsuitkering aanvraagt,
de gemeente bij de toekenning van de bijstand hiermee rekening kan houden door
het toepassen van een verlaging afgestemd op de hoogte van het
benadelingsbedrag. Een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid kan uit
allerlei gedragingen blijken, zoalsbijvoorbeeld:
een onverantwoorde besteding van vermogen (interen);
geen of een te late aanvraag doen voor een voorliggende
voorziening;
het niet nakomen van de verplichting tot het instellen van een
alimentatievordering;
als de noodzaak om een juridische procedure te starten niet aangetoond
kan worden. Dit kan belanghebbende aantonen door voorafgaande aan een
procedure het Juridisch Loket te raadplegen. Het raadplegen kan worden
aangetoond door het overleggen van een door het Juridisch Loket
verstrekt diagnose document.
Artikel 12 Zeer ernstige misdragingenOnder de term ‘zeer ernstig misdragen’ kunnen diverse vormen van agressie worden
verstaan, zij het dat er sprake moet zijn van verwijtbaarheid en van gedrag dat
in het normale menselijke verkeer in alle gevallen als onacceptabel kan worden
beschouwd.De gemeente kan alleen een verlaging toepassen indien er een verband bestaat
tussen de ernstige misdraging en (mogelijke) belemmeringen voor de gemeente bij
het vaststellen van het recht op een uitkering. Vandaar dat in dit artikel wordt
bepaald dat de zeer ernstige misdragingen moeten hebben plaatsgevonden onder
omstandigheden die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de
WWB.In artikel 18, tweede lid WWB wordt gesproken over ‘het zich jegens het college
zeer ernstigmisdragen’. Dit betekent dat alleen (zeer) agressief gedrag
tegenover leden van het college en haar ambtenaren aanleiding zijn voor het
toepassen van een verlaging. Er kan dus geen verlaging worden toegepast als een
klant zich agressief heeft gedragen tegenover een medewerker van een andere
organisatie die belast is met de uitvoering van de WWB (bijvoorbeeld een
re-integratiebedrijf). Het is in dat geval wellicht wel mogelijk om een
verlaging op te leggen wegens het niet of onvoldoende gebruik maken van een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling (artikel 9, tweede lid van deze
verordening).Bij het vaststellen van de verlaging in de situatie dat een
uitkeringsgerechtigde zich ernstig heeft misdragen, zal gekeken moeten worden
naar de ernst van de gedraging, de mate vanverwijtbaarheid en de persoonlijke
omstandigheden van de betrokkene.Wat betreft het vaststellen van de ernst van de gedraging, kunnen de volgende
vormen vanagressief gedrag in een oplopende reeks (steeds ernstiger) worden
onderscheiden:
Verbaal geweld (schelden);
Discriminatie;
Intimidatie en verbale bedreiging (uitoefenen van psychische druk);
Zaakgericht fysiek geweld (vernielingen);
Mensgericht fysiek geweld;
Combinatie van agressievormen.
Het toepassen van een verlaging staat geheel los van het doen van aangifte bij
de politie. Hetcollege legt een verlaging op, terwijl de functionaris tegen wie
de agressie zich richtte aangifte kan doen bij de politie. Hierbij kan verwezen
worden naar het bij de gemeente aanwezige agressieprotocol. Hierin is aangegeven
hoe wordt omgegaan met lastige en agressieve klanten.Artikel 13 BeleidDe wet vraagt aan de gemeenteraad om beleid in een verordening vast te leggen.
De belangrijkste voorwaarden en uitgangspunten zijn in de voorgaande artikelen
vastgelegd. Het college kan nadere beleidsregels en een beleidsplan opstellen
waarin de algemene uitgangspunten uit de verordening nader worden
uitgewerktArtikel 14 HardheidsclausuleIndien de toepassing van deze verordening tot onbillijkheden leidt, kan het
college ten gunste van de belanghebbende afwijken van de bepalingen. Van deze
mogelijkheid dient zeer terughoudend gebruik gemaakt te worden, om het scheppen
van precedenten tegen te gaan.Artikel 15 CiteerartikelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 16 InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.2013-03-08