CVDR259506_1Verordening Wet inburgeringnlregelingOmmen2017-02-28OmmenVechtdal Centraal, 26-02-2013Verordening Wet inburgering gemeente OmmenWet inburgering, art. 8, 19, 23, 24e, 24f, 35, Wet van 13 september 2012 tot wijziging van de Wet inburgering, art. Xgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-02-07
De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht
2013-01-01nieuwe regelingOnbekendGeenVerordening Wet inburgeringDe raad van de gemeente Ommen;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d.15 januari 2013,
kenmerk MD/R/13-01867;gelet op de artikelen 8, 19, vijfde en zesde lid, 23, derde lid, 24 e, 24f
en 35 van de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31 december 2012 en
artikel X van de wet van 13 september 2012 tot wijziging van de Wet
inburgering (2012, 430);overwegende dat de raad bij verordening regels dient te stellen over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
inburgeringsplichtigen en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld, alsmede dat de raad bij verordening
het bedrag dient vast te stellen van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd; overwegende dat als gevolg van de wijziging van de Wet inburgering de taken
van gemeenten op het terrein van inburgering op termijn beëindigd zullen
worden; overwegende dat gedurende een overgangsperiode gemeenten nog een aantal
taken op het terrein van inburgering zullen uitoefenen; overwegende dat daarom de onder de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31
december 2012 opgestelde verordening dient te worden
gewijzigd/aangepast/ingetrokken; b e s l u i t :vast te stellen de volgende verordening: VERORDENING WET INBURGERING 1.Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Ommen;
de wet: de Wet inburgering zoals deze luidde op 31 december
2012;
de wetswijziging: de wet van 13 september 2012 tot wijziging
van de Wet inburgering en enkele andere wettten in verband
met de versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige (Stb.2012, 430);
inburgeringsplichtige: persoon, bedoeld in artikel X, 2e t/m
5e lid van de wetswijziging.
2.De begripsomschrijvingen in de wet, de wetswijziging en de daarop
berustende regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in
deze verordening worden gebruikt..2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen1.Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun
rechten en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en
de toegang tot inburgeringsvoorzieningen. 2.Het college beoordeelt tenminste eens in de vier jaren de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan
de inburgeringsplichtigen en rapporteert daarover aan de raad. 2.Doelgroepen en samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening3InburgeringsaanbodHet college biedt een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening
aan de inburgeringsplichtige, te weten:
de houder van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 28
van de Vreemdelingenwet 2000 en
de geestelijke bedienaar, bedoeld in artikel 1, onderdeel g van
de wet, die geen oudkomer is als bedoeld in artikel 1, onderdeel
c, van de wet,
voor zover deze uiterlijk 31 december 2012 inburgeringsplichtig is
geworden. 4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening of de
taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige bedoeld in
artikel 3 onder a af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige. 2.Indien de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 onder a een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt
het college er zorg voor dat de inburgeringsvoorziening op de
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt afgestemd. 3.Aan de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 onder a biedt het
college maatschappelijke begeleiding aan. 5De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
wordt in beginsel in één keer betaald. 2.Het innen van de eigen bijdrage begint niet eerder dan drie maanden
na beëindiging van het inburgeringstraject of de
taalkennisvoorziening3.Indien degene die een eigen bijdrage verschuldigd is algemene
bijstand ontvangt, verrekent het college, indien mogelijk, de eigen
bijdrage met de algemene bijstand. Het college legt dit vast in een
beschikking.6Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 bij
beschikking een of meer van de volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een tijdstip
dat door het college wordt bepaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan;
het verstrekken van alle informatie die relevant is om te kunnen
beoordelen of aan de verplichtingen in de beschikking is
voldaan.
3.Het aanbod van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening7De procedure van het doen van een aanbod1.Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt gezonden naar het
adres waar de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 in de
gemeentelijke basisadministratie is ingeschreven. 2.In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening die wordt
aangeboden en worden de rechten en verplichtingen vermeld die aan
die voorziening worden verbonden. 3.De inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 aan wie een aanbod
wordt gedaan, deelt binnen vier weken het college schriftelijk mee
of hij het aanbod al dan niet aanvaardt. 4.Wanneer de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 het aanbod
aanvaardt, neemt het college binnen acht weken na ontvangst van deze
mededeling het besluit tot vaststelling van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening overeenkomstig het
gedane aanbod. 8De inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn behaald;
de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage.
4.De bestuurlijke boete9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 125,- indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtige is
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid van de wet.2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250,- indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening, bedoeld in artikel 23, eerste lid, van de
wet of aan de verplichtingen, bedoeld in artikel 6 van deze
verordening.3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald.10Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
eerste lid, bedraagt ten hoogste € 250,- indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding. 2.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
eerste lid, bedraagt ten hoogste € 500,- indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding. 3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 1.000,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn zijn
inburgeringsexamen heeft behaald.5.Slotbepalingen11OvergangsbepalingDe verordening zoals deze gold op 31 december 2012 blijft van toepassing
op inburgeringsplichtigen die reeds voor 1 januari 2013
inburgeringsplichtig waren en een inburgeringstraject volgen.12InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2013. 13CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet inburgering
gemeente Ommen.De raad voornoemd,griffier, J.A.R. Tenkink. voorzitter, M.J. Ahne.Met ingang van 1 januari 2013 is de Wet inburgering gewijzigd. In de wet zoals die gold tot 31 december 2012 was aan gemeenten een aantal
belangrijke taken toebedeeld. Door de gewijzigde wet vervallen de taken van de
gemeenten. Wel blijven de gemeenten op grond van het overgangsrecht met name de
eerste jaren na inwerkingtreding van de wetswijziging een aantal taken
uitoefenen. Dit betreft met name inburgeraars die al met een traject gestart
zijn in staat te stellen dit af te maken. Daarnaast blijven de gemeenten de oude
inburgeraars handhaven. De voor de gemeenten belangrijkste wijzigingen zijn:
De verantwoordelijkheid voor inburgering wordt bij de
inburgeringsplichtige gelegd. Dit betekent dat het tot de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige behoort om te bepalen hoe hij aan zijn
inburgeringsplicht voldoet en dat hij daarvoor zelf de kosten draagt.
Daarmee vervalt de plicht van gemeenten om voor
inburgeringsvoorzieningen en taalkennisvoorzieningen te zorgen. De taken
die de gemeente heeft ten aanzien van het oproepen van (potentieel)
inburgeringsplichtigen en het doen van een onderzoek (intake) vervallen
daarmee eveneens.
De doelgroep wordt beperkt tot vreemdelingen die op of na de
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel rechtmatig verblijf verkrijgen
voor verblijf in Nederland en (direct of in een later stadium) een
verblijfsvergunning voor bepaalde tijd krijgen voor een niet-tijdelijk
doel (asiel of gezinsvorming/hereniging) of als geestelijke bedienaar.
De mogelijkheid voor gemeenten om vrijwillige inburgeraars
(EU-onderdanen en genaturaliseerde Nederlanders) op grond van de Wet
inburgering een inburgeringsvoorziening aan te bieden vervalt.
Vrijwillige inburgeraars kunnen net als iedere andere burger via het
reguliere onderwijs de noodzakelijke (taal)vaardigheid en kennis
verwerven om volledig deel te kunnen nemen aan de samenleving.
Het vervallen van bovengenoemde bevoegdheden van gemeenten en het
verschuiven van de resterende bevoegdheden van gemeenten naar de
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK).
Een overgangsregeling, die erin voorziet:
Dat gemeenten diegenen die al een aanbod hebben gehad en zich momenteel
voorbereiden op het inburgeringsexamen in staat stellen dit voort te
zetten en het examen af te leggen;
Dat gemeenten handhaven dat inburgeraars die vóór 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden aan hun inburgeringsplicht
voldoen;
Dat gemeenten een aanbod doen aan asielgerechtigden en geestelijke
bedienaren die voor 1 januari 2013 inburgeringsplichtig zijn geworden
maar nog geen aanbod hebben gehad voor die datum. Daarbij blijft
ongewijzigd dat voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening ook uit
maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid van de wet)
bestaat.
De verordening Wet inburgering is aangepast aan de gewijzigde wet.In deze verordening wordt alleen het aanbodstelsel toegepast. De mogelijkheid
die artikel 19a van de wet bood om het college de bevoegdheid te geven
inburgeringsvoorzieningen en taalkennisvoorzieningen vast te stellen, zonder dat
eerst een aanbod aan de inburgeringsplichtigen wordt gedaan is per 1 januari
2013 komen te vervallen. Dit stelsel houdt in dat het college de inburgeringsplichtige een aanbod doet en
de voorziening vaststelt overeenkomstig het aanbod als de inburgeringsplichtige
het aanbod heeft aanvaard. Vanaf 1 januari 2013 kan de gemeente alleen een aanbod doen aan
asielgerechtigden en geestelijk bedienaren, die uiterlijk 31 december 2012
inburgeringsplichtig zijn geworden en nog geen voorziening hebben aangeboden
gekregen. Aan anderen kunnen gemeenten nog wel voorzieningen aanbieden maar niet
meer op grond van de Wet inburgering. Gemeenten blijven de opdracht houden om de inburgeringsplichtigen in de gemeente
die onder het overgangsrecht vallen goed te informeren over de rechten en
plichten die voortvloeien uit deze wet. Ook moet de inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen worden gehandhaafd die
onder het overgangsrecht vallen. Dit betreft inburgeringsplichtigen die voor 1
januari jl. hun inburgeringsplicht opgelegd hebben gekregen en voor die datum
een gemeentelijk aanbod hebben gekregen. Omdat na 1 januari 2013 zich nog geschillen kunnen voordoen tussen gemeenten en
degenen die op grond van de wet zoals die gold tot en met 31 december 2012
inburgeringsplichtig zijn werken deze handhavingsbepalingen ook door na 1
januari 2013. In verband met deze taken draagt de wetswijziging gemeenten op om bij
verordening regels te stellen over de volgende onderwerpen:
Regels over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en plichten uit hoofde
van deze wet, alsmede van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen (artikel 8 van de wet).
Regels met betrekking tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen of
taalkennisvoorziening en over de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld (artikel 19, vijfde lid, en artikel
23, derde lid, van de wet).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd (artikel 35 van de
wet).
Regels over de informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenArtikel 8 van de wet bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen. Het gaat dan om informatie over de rechten en plichten
uit hoofde van de WI en informatie over het aanbod van inburgeringsvoorzieningen
en de toegang tot die voorzieningen.Regels met betrekking tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen
Het uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te benadrukken.Gemeenten kunnen inburgeringsplichtigen ondersteunen door het aanbieden van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.Onder het overgangsrecht zijn gemeenten verplicht een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan te bieden aan alle asielgerechtigde
inburgeringsplichtigen en een inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren
(artikel 19, tweede lid van de wet) die voor 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden en nog geen voorziening hebben aangeboden
gekregen. Een inburgeringsvoorziening leidt toe naar het inburgeringsexamen of
het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en omvat het eenmaal
kosteloos afleggen van dat examen. De inburgeringsplichtige is verplicht een
eigen bijdrage van € 270 te betalen. Een taalkennisvoorziening is gericht op de
verwerving van de kennis van de Nederlands taal die noodzakelijk is voor het
kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19, derde lid,
van de wet). Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een inburgeringsvoorziening
of een taalkennisvoorziening ook uit maatschappelijke begeleiding (artikel 19,
zesde lid van de wet). De wet draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te stellen met
betrekking tot het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of een
taalkennisvoorziening. In de wet is ook vastgelegd over welke onderwerpen in ieder geval regels moeten
worden gesteld:
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een
aanbod aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a
van de wet).
De criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a van de wet).
De vaststelling door het college van een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de
totstandkoming en de samenstelling van die voorziening (artikel 19,
vijfde lid, onderdeel b van de wet).
De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld. Deze
regels hebben in ieder geval betrekking op de inning van de eigen
bijdrage door het college en de mogelijkheid van betaling in termijnen
(artikel 23, derde lid, van de wet).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete Artikel 35 van de wet draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het bedrag dat ten hoogste als
bestuurlijke boete kan worden opgelegd. Artikelsgewijze toelichting NB: In de Wet inburgering worden de begrippen “inburgeringsvoorziening” en
“taalkennisvoorziening” gebruikt. In de hieronder staande toelichting worden
beide begrippen waar mogelijk afzonderlijk genoemd. In een enkel geval wordt uit
overweging van leesbaarheid het woord “voorziening” gehanteerd, waarmee zowel
inburgeringsvoorziening als taalkennisvoorziening wordt aangeduid. Artikel 1 BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de
Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening. Artikel 2 De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen in haar gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de Wet inburgering.
De wet laat gemeenten vrij om zelf te bepalen op welke wijze de
informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen wordt georganiseerd. Wel
bepaalt artikel 8 van de wet dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en plichten uit hoofde van deze
wet, alsmede van het aanbod van en de toegang tot inburgeringsvoorzieningen. Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van deze verplichting. Er is
voor gekozen om in de verordening alleen de kaders vast te stellen voor een
adequate informatievoorziening door het college aan de inburgeringsplichtigen. Overeenkomstig de rolverdeling tussen raad en college, stelt de raad in dit
artikel de kaders vast voor een adequate informatievoorziening aan de
inburgeringsplichtigen. Het college is belast met de organisatie en uitvoering
van de informatieverstrekking. De informatievoorziening aan inburgeringsplichtigen kan op allerlei manieren
worden vormgegeven. Op grond van het tweede lid zal het college de raad periodiek te rapporteren
over de doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen. Vanaf 2013 treedt een nieuwe wet inburgering in werking
en zijn inburgeringsplichtigen zélf verantwoordelijk voor hun inburgering. De rapportage betreft nog de ‘oude’ Wet inburgering. Over enkele jaren zal
beoordeeld worden wat nog te rapporteren is. Artikel 3 InburgeringsaanbodVanaf 1 januari 2013 is het college alleen verplicht een inburgeringsvoorziening
of een taalkennisvoorziening aan te bieden aan asielgerechtigden en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren die vóór 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden. Artikel 4 De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling van
die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, WI). In dit artikel worden
de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht heeft voor de
asielgerechtigde inburgeringsplichtige, een op de persoon toegesneden
inburgeringsvoorziening samen te stellen. In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening moet vaststellen. Bij het
bepalen van de geschiktheid van een voorziening kunnen de volgende factoren een
rol spelen:
De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit.
De maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of gaat
vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan
het verrichten van betaalde arbeid en/of het opvoeden van kinderen.
De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen.
De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren
wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de
mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren
aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven. In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een voorziening
gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt is wel, zo blijkt
uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtige niet
wordt gedaan, indien dat diens arbeidsinschakeling belemmert. De Wet inburgering bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd moet
worden met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
(reïntegratievoorziening) als een inburgeringsvoorziening wordt aangeboden aan
een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt
op grond van een andere socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling én die
verplicht is om arbeid te verkrijgen of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid
van de wet). Het college is verantwoordelijk voor het aanbieden van de
gecombineerde inburgeringsvoorziening (artikel 20, tweede lid van de wet). Het
tweede lid van artikel 4 van de verordening draagt het college op om er voor te
zorgen dat de inburgeringsvoorziening wordt afgestemd op de
reïntegratievoorziening. Het derde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel
van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan opnemen. In de wet
is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in ieder geval moet bestaan: een
cursus die toeleidt naar het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos afleggen van het desbetreffende
examen (artikel 19, derde lid van de wet). Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen maakt ook maatschappelijke
begeleiding een verplicht onderdeel uit van de inburgeringsvoorziening of de
taalkennisvoorziening (artikel 19, zesde lid van de wet). Wat betreft de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan inburgeringsplichtigen kan
opnemen, kan worden gedacht aan trajectbegeleiding of het (periodiek) houden van
voortgangsgesprekken met de inburgeringsplichtigen. Ook kan worden gedacht aan een uitbreiding van de opleiding, bijvoorbeeld in de
vorm van een maatschappelijke stage of een aparte module die gericht is op het
verwerven van kennis van de Nederlandse samenleving. Trajectbegeleiding en het houden van voortgangsgesprekken zullen vooral van
belang zijn bij inburgeringsplichtigen die geen inburgeringsvoorziening in
combinatie met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling krijgen. Bij
voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling vormen dergelijke faciliteiten
reeds een vast onderdeel. Artikel 5 De inning van de eigen bijdrageIn de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de
inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college en de
mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid van de wet). De
hoogte van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt € 270. Dit bedrag kan bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd
(artikel 23, tweede lid van de wet). Deze bepaling in ongewijzigd overgenomen van de tot 1 januari 2013 bestaande
verordening Wet inburgering gemeente Ommen.Artikel 6 Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid van de wet dat bepaalt
dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten van
de inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld. Dit artikel delegeert de bevoegdheid aan
het college om de verplichtingen die in het artikel worden genoemd aan
inburgeringsplichtigen in het kader van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening op te leggen. Het college legt in de beschikking tot de
vaststelling van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening deze
verplichtingen vast.Artikel 7 De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen dat
het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang omdat
zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het goed is – leidt tot een
besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het college het aanbod van
een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan de
inburgeringsplichtige op schriftelijke wijze doet en dat het aanbod wordt
toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige staat ingeschreven in
de GBA. Op deze wijze kan er geen onduidelijk ontstaan over het feit dat het
college de inburgeringsplichtige een aanbod heeft gedaan. Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke
beschikking. Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens worden opgevat als instemming
met de beschikking tot het vaststellen van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). Deze
beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (het vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige het
aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente
meedeelt (het derde lid). Het meest praktisch is dat deze schriftelijke
mededeling geschiedt in de vorm van het laten ondertekenen door de
inburgeringsplichtige van een verklaring die door de gemeente is opgesteld. Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de gemeente meldt
dat hij wel een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening wil, maar dat
hij gelet op zijn situatie bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in
het aanbod van de gemeente. Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het
gedane aanbod moeten aanpassen. Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert de
inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen! In dat geval kan betrokkene via DUO nog
een beroep doen op de oude (tot 1 januari 2013) geldende leenregeling.Artikel 8 De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is een beschikking. Dit betekent dat de
inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in bezwaar en
beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in ieder geval
in de beschikking moeten worden neergelegd. In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan verbonden
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten worden
vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn
medewerking te verlenen aan de uitvoering van de inburgeringsvoorziening
(artikel 23, eerste lid, van de wet). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als
de verplichtingen van de inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan
de betrokkene (onder andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet (artikel 7, eerste lid, van de wet). In de
beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding worden gemaakt
(onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd in hoeveel
termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze de betaling
plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de bijstandsuitkering).
Dit is geregeld in artikel 5 van de verordening. Artikel 9 De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 van de wet draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn voor de verschillende overtredingen de
maximumbedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De gemeente kan deze
boetebedragen in haar verordening overnemen, maar ze kan ook lagere bedragen
vaststellen. De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn maximumbedragen en
géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de bestuurlijke
boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan
de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het college daarbij ook
zonodig rekening houden met de omstandigheden waaronder de overtreding is
gepleegd (artikel 38, tweede lid van de wet). Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij elke op te leggen
bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete passend is, gelet op de
individuele omstandigheden van de betrokken inburgeringsplichtige. Evenals als in de tot 1 januari 2013 geldende verordening Wet inburgering
gemeente Ommen zijn de maximum bedragen van de wet overgenomen.Artikel 10 Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 9 mogelijk
is. Het eerste en tweede lid kunnen alleen in de verordening worden opgenomen als in
artikel 9, eerste en tweede lid, lagere maximumboetebedragen zijn opgenomen dan
de maximumbedragen in de wet. De verhoogde boetebedragen ingeval van herhaling van de overtreding mogen
uiteraard niet hoger zijn dan de maximumbedragen die in artikel 34 van de wet
worden genoemd. Om te kunnen spreken van een herhaling van een overtreding, moeten de
overtredingen zich wel binnen een bepaalde tijdspanne voordoen, gekozen is voor
de gebruikelijke periode van 12 maanden. . Artikel 34, onderdeel d van de wet biedt de mogelijkheid voor gemeenten om de
bestuurlijke boete te verhogen van maximaal € 500 naar maximaal € 1000 in het
geval dat de inburgeringsplichtige bij herhaling niet voldoet aan de
verplichting binnen de gestelde termijn het inburgeringsexamen te behalen. Dit
is geregeld in het derde lid van artikel 10. Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een bestuurlijke
boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in artikel 9,
derde lid, van de verordening. Op grond van artikel 32 van de wet moet het
college in de boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen waarbinnen de
inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet behalen dan wel op een
andere wijze aan zijn inburgeringsplicht heeft voldaan. Als de
inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen niet
heeft behaald, maakt het derde lid het mogelijk dat het college een hogere boete
vaststelt. Het wettelijk maximum bedraagt € 1000 (artikel 34, onderdeel d van de
wet). Ook in dat geval zal in de boetebeschikking een nieuwe termijn moeten worden
opgenomen waarbinnen de inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
behalen. De artikelen 9 en 10 bieden in de vorm van het vaststellen van maximumbedragen
het kader voor het college bij het vaststellen van de hoogte van de bestuurlijke
boetes in individuele gevallen. Evenals als in de tot 1 januari 2013 geldende verordening Wet inburgering
gemeente Ommen zijn de maximum bedragen van de wet overgenomen.Artikel 11 OvergangsbepalingDit artikel spreekt voor zich.Artikel 12 en 13 Inwerkingtreding en CiteertitelDeze artikelen spreken voor zich.