CVDR256300_1Verordening Wet inburgering Haarlemmerliede en Spaarnwoude 2013.nlregelingHaarlemmerliede en Spaarnwoude2018-01-09Haarlemmerliede en SpaarnwoudeMaak kennis met Haarlemmerliede en Spaarnwoude, 4-2-2013.Verordening Wet inburgering Haarlemmerliede en Spaarnwoude 2013.Wet inburgering.gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-01-29De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-01Nieuwe regelingBOB 13/001Deze regeling vervangt Verordening Wet inburgering Haarlemmerliede en Spaarnwoude.Verordening Wet inburgering Haarlemmerliede en Spaarnwoude 2013.1.Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1Begripsomschrijvingen
In deze verordening wordt verstaan onder:
college: college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude;
inburgeringsplichtige: persoon, bedoeld in artikel X, tweede tot
en met vijfde lid van de wetswijziging.
wet: Wet Inburgering;
wetswijziging: de wet van 13 september 2012 tot wijziging van de
Wet inburgering en enkele andere wetten in verband met
versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige (Stb.2012, 430);
De begripsomschrijvingen in de wet, de wetwijziging en
de daarop berustende regelingen zijn van toepassing op
de begrippen die in deze verordening worden
gebruikt.
2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen1.Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun
rechten en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en
de toegang tot inburgeringsvoorzieningen.2.Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringaplichtigen in ieder geval gebruik van de volgende
middelen:
een fysiek loket: inloopspreekuur bij de Intergemeentelijke
afdeling sociale zaken.
3.Het college beoordeelt tenminste eens in de drie jaar de
doeltreffendheid en doelmatigheid van het inburgeringsbeleid en
rapporteert hierover aan de raad. Dit verslag inburgering omvat in
elk geval een rapportage ten aanzien van de doeltreffendheid en
doelmatigheid van de informatieverstrekking.2.Doelgroepen en samenstelling van de inburgeringsvoorziening3Doelgroepen1. Het college biedt een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige te weten:
de houder van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 28
van de Vreemdelingenwet 2000 en
de geestelijke bedienaar, bedoeld in artikel 1, onderdeel g van
de wet, die geen oudkomer is als bedoeld in artikel 1, onderdeel
c, van de wet,
voor zover deze uiterlijk 31 december 2012 inburgeringsplichtig is
geworden. 4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening aan de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3, eerste lid en onder a,
af op het startniveau en de vaardigheden, persoonlijke
omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige.2.Indien de inburgeringsplichtige als bedoeld in artikel 3, eerste lid
en onder a, een voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt
aangeboden, draagt het college er zorg voor dat de
inburgeringsvoorziening gericht is op arbeidsinschakeling.3.Aan de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3, eerste lid en
onder a, biedt het college maatschappelijke begeleiding aan4.Het college kan een inburgeringsvoorziening aanbieden in de vorm van
een persoonsgebonden inburgeringsbudget.5.Onder een persoonsgebonden inburgeringsbudget wordt verstaan: een
vergoeding ter voldoening van de noodzakelijk te maken kosten van
werkzaamheden die zijn gericht op het inburgeringsexamen of het
Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II c.q.5De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
dient in maximaal 6 termijnen te worden betaald.2.Het college legt in de beschikking tot vaststelling van de
inburgeringsvoorziening de termijnen van betaling vast. Indien het
college de eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt
dat in de beschikking vastgelegd.6Stimuleringsbonus1.Indien de inburgeringsplichtige of de vrijwillige inburgeraar, die
een eigen bijdrage als bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
is verschuldigd, is geslaagd voor het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II, wordt hem eenmalig
een bonus ter hoogte van het bedrag van de eigen bijdrage
uitgekeerd.2.Indien de inburgeringsplichtige, die een eigen bijdrage, als bedoeld
in artikel 23, tweede lid, van de wet is verschuldigd, op grond van
artikel 31 van de wet wordt ontheven van zijn inburgeringsplicht,
wordt hem eenmalig een bonus ter hoogte van de eigen bijdrage
uitgekeerd.3.Het tweede lid is van overeenkomstige toepassing op de vrijwillige
inburgeraar van wie het college op grond van de door de vrijwillige
inburgeraar aantoonbaar geleverde inspanning van oordeel is dat het
voor hem redelijkerwijs niet mogelijk is het inburgeringsexamen te
behalen.4.Indien de eigen bijdrage nog niet of niet geheel is voldaan zal de
stimuleringsbonus verrekend worden met het nog openstaande
bedrag.7Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 bij
beschikking een of meervan de volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan de inburgeringcursus;
het deelnemen aan (voortgang-)gesprekken met de
trajectbegeleider;
het deelnemen aan het inburgeringsexamen of het staatsexamen
Nederlands alstweede taal I of II;
de meldplicht indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan;
overige verplichtingen die het bereiken van het doel van het
inburgeringstraject kunnen ondersteunen.
3.Het aanbod van een inburgeringsvoorziening8De procedure van het doen van een aanbod1.Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt verzonden naar het
adres waar de inburgeringsplichtige in de gemeentelijke
basisadministratie staat ingeschreven.2.Het aanbod geeft een omschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening die wordt aangeboden en vermeldt de rechten en
verplichtingen die aan de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening worden verbonden.3.De inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 aan wie een aanbod
wordt gedaan, deelt binnen twee weken na het aanbod het college
schriftelijk mee of hij het aanbod al dan niet aanvaardt.4.Wanneer de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 het aanbod
aanvaardt, neemt het college binnen twee weken na ontvangst van deze
mededeling het besluit tot toekenning van de inburgeringsvoorziening
overeenkomstig het gedane aanbod.5.Een inburgeringsvoorziening kan verstrekt worden in natura, of als
persoonlijk inburgeringsbudget.9De inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van een inburgeringsvoorziening bevat in
ieder geval: a. een beschrijving van de inburgeringsvoorziening;b. een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3; c. de datum waarop het inburgeringsexamen c.q. het Staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn behaald;d. de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage, bedoeld in
artikel 23, tweede lid, van de wet.4.De bestuurlijke boete10De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt maximaal € 125 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college op
redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is geen of
onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld in artikel
25, vierde lid, van de wet.2. De bestuurlijke boete bedraagt maximaal € 250 indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan de
uitvoering van de voor hem vastgestelde inburgeringsvoorziening of
taalkennnisvoorziening, bedoeld in artikel 23, eerste lid, van de wet of
aan de verplichtingen, bedoeld in artikel 7 van deze verordening.3. De bestuurlijke boete bedraagt maximaal € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van de
wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van artikel
31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald. 11Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1. De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
eerste lid, bedraagt maximaal € 250 indien de inburgeringsplichtige zich
binnen twaalf maanden na de vorige als verwijtbaar aangemerkte
overtreding opnieuw schuldig maakt aan dezelfde overtreding. 2. De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
tweede lid, bedraagt maximaal € 500 indien de inburgeringsplichtige zich
binnen twaalf maanden na de vorige als verwijtbaar aangemerkte
overtreding opnieuw schuldig maakt aan dezelfde overtreding. 3. De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 van de wet vastgestelde termijn zijn inburgeringsexamen heeft
behaald.4. De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 33 van de wet vastgestelde termijn het inburgeringsexamen heeft
behaald.5.Slotbepalingen12Intrekken oude verordeningDe verordening Wet inburgering Haarlemmerliede en Spaarnwoude wordt
ingetrokken.13OvergangsbepalingBesluiten, genomen krachtens de verordening als bedoeld in artikel 12
die golden op het moment van de inwerkingtreding van deze verordening en
waarvoor deze verordening overeenkomstige besluiten kent, gelden als
besluiten genomen krachtens deze verordening. 14HardheidsclausuleHet college kan bepalingen uit deze verordening buiten toepassing laten
of daarvan afwijken voor zover toepassing ervan leidt tot een
onbillijkheid van overwegende aard.15bekendmaking en inwerkingtredingDeze verordening wordt bekend gemaakt in Maak-kennis-met Haarlemmerliede
en Spaarnwoude van 4 februari 2013 en treedt in werking op 5 februari
2013 en werkt terug tot 1 januari 2013. 16CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet inburgering
Haarlemmerliede en Spaarnwoude 2013. Toelichting bij Verordening Wet inburgering Haarlemmerliede en
Spaarnwoude 2013 ALGEMENE TOELICHTINGMet ingang van 1 januari 2013 is de Wet inburgering (hierna: wet) gewijzigd. In de wet zoals die gold tot 31 december 2012 was aan gemeenten een aantal
belangrijk taken toebedeeld. Door de gewijzigde wet vervallen de taken van de
gemeenten. Wel blijven de gemeenten op grond van het overgangsrecht met name de
eerste jaren na inwerkingtreding van de wetswijziging een aantal taken
uitoefenen. Dit betreft met name inburgeraars die al met een traject gestart
zijn in staat stellen dit af te maken. Daarnaast blijven gemeenten de oude
inburgeraars handhaven.De voor de gemeente belangrijkste wijzigingen zijn:-De verantwoordelijkheid voor inburgering wordt bij de inburgeringsplichtige
gelegd.Dit betekent dat het tot de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige behoort om te bepalen hoe hij aan zijn inburgeringsplicht
voldoet en dat hij daarvoor zelf de kosten draagt. Daarmee vervalt de plicht van
gemeenten om voor inburgeringsvoorzieningen en taalkennisvoorzieningen te
zorgen. De taken die de gemeente heeft ten aanzien van het oproepen van
(potentieel) inburgeringsplichtigen en het doen van een onderzoek (intake)
vervallen daarmee eveneens. - De doelgroep wordt beperkt tot vreemdelingen die op of na de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel rechtmatig verblijf verkrijgen voor verblijf in Nederland
en (direct of in een later stadium) een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd
krijgen voor een niet-tijdelijk doel (asiel of gezinsvorming/hereniging) of als
geestelijke bedienaar.- De mogelijkheid voor gemeenten om vrijwillige inburgeraars (EU-onderdanen en
genaturaliseerde Nederlanders) op grond van de Wet inburgering een
inburgerings-voorziening aan te bieden vervalt. Vrijwillige inburgeraars kunnen
net als iedere andere burger via het reguliere onderwijs de noodzakelijke
(taal)vaardigheid en kennis verwerven om volledig deel te kunnen nemen aan de
samenleving.- Het vervallen van bovengenoemde bevoegdheden van gemeenten en het verschuiven
van de resterende bevoegdheden van gemeenten naar de Minister van Sociale zaken
en werkgelegenheid (SZW).Een overgangsregeling, die erin voorziet:
dat gemeenten diegenen die al een aanbod hebben gehad en zich momenteel
voorbereiden op het inburgeringsexamen in staat stellen dit voort te
zetten en het examen af te leggen;
dat gemeenten handhaven dat inburgeraars die vóór 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden aan hun inburgeringsplicht
voldoen;
dat gemeenten een aanbod doen aan asielgerechtigden en geestelijke
bedienaren die voor 1 januari 2013 inburgeringsplichtig zijn geworden
maar nog geen aanbod hebben gehad voor die datum. Daarbij blijft
ongewijzigd dat voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening ook uit
maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid, van de wet)
bestaat.
In verband met deze taken draagt de wetswijziging gemeenten op om bij
verordening regels te stellen over de volgende onderwerpen: Regels over de informatieverstrekking aan inburgeraarsArtikel 8 bepaalt dat de raad bij verordening regels vaststelt over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen.Het gaat dan om informatie over de rechten en plichten uit hoofde van van de wet
en informatie over het aanbod van inburgeringsvoorzieningen en de toegang tot
die voorzieningen.Regels met betrekking tot het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningenHet uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Gemeenten kunnnen inburgeringsplichtigen ondersteunen door
het aanbieden van een inburgeringsvoorziening. Onder het overgangsrecht zijn gemeenten verplicht een inburgeringsvoorziening
aan te bieden aan asielgerechtigde inburgeringsplichtigen en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren (artikel 19, tweede lid, van
de wet) die voor 1 januari 2013 inburgeringsplichtig zijn geworden en nog geen
voorziening hebben aangeboden gekregen. Het aanbod behelst een inburgeringsvoorziening die toeleidt naar het
inburgerings-examen en het eenmaal gratis afleggen van dat examen. Voor
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een inburgeringsvoorziening ook
uit maatschappelijke begeleiding, artikel 19, zesde lid, van de wet. De Wi draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te stellen met
betrekking tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen aan deze groepen. In
de wet is ook vastgelegd over welke onderwerpen in ieder geval regels moeten
worden gesteld:-de procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een aanbod
aaninburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, Wi);- de criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, Wi);- de vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening, met
inbegrip van de totstandkoming en de samenstelling van de
inburgeringsvoorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, Wi);- de rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening is vastgesteld. Deze regels hebben in ieder geval
betrekking op de inning van de eigenbijdrage door het college en de mogelijkheid
van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid,Wi).Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boeteArtikel 35 Wi draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de bestuurlijke
boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan worden
opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het bedrag dat ten hoogste als
bestuurlijke boete kan worden opgelegd.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1 BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de
Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening. Artikel 2 De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen De gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen in haar gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de wet. De wet laat
gemeenten vrij om zelf te bepalen op welke wijze de informatievoorziening aan de
inburgeringsplichtigen wordt georganiseerd. Wel bepaalt artikel 8 van de wet dat
de raad bij verordening regels vaststelt over de informatieverstrekking door de
gemeente aan inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en plichten uit
hoofde van deze wet, alsmede van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen. Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van
deze verplichting. Overeenkomstig de rolverdeling tussen raad en college, stelt
de raad in dit artikel de kaders vast voor een adequate informatievoorziening
aan de inburgeringsplichtigen. Het college is belast met de organisatie van de
informatieverstrekking en legt daarover (periodiek) verantwoording af aan de
raad. In het tweede lid geeft de raad het college opdracht om (in ieder geval) een
aantal middelen te gebruiken om de informatieverstrekking aan
inburgeringsplichtigen vorm te geven. Het derde lid verplicht het college de raad periodiek te rapporteren over het
beleid en onder andere de doeltreffendheid en doelmatigheid van de
informatieverstrekking.Artikel 3 DoelgroepenVanaf 1 januari 2013 is het college alleen verplicht een inburgeringsvoorziening
of een taalkennisvoorziening aan te bieden aan asielgerechtigden en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren die voor 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden. Artikel 4 De samenstelling van de inburgeringsvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening , met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling van
de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (artikel 19, vijfde lid,
onderdeel b, van de wet).. In dit artikel worden de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht
heeft voor de asielgerechtigde inburgeringsplichtige, een op de persoon
toegesneden inburgerings-voorziening samen te stellen.In het eerste lid wordt aangegeven welke doelstellingen door het college in acht
moeten worden genomen bij de samenstelling van de inburgeringsvoorziening. In het tweede lid wordt aangegeven op welke wijze het college een passende
inburgeringsvoorziening moet vaststellen.Bij het bepalen van de passendheid van een inburgeringsvoorziening, kunnen de
volgendefactoren een rol spelen:-de kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandsesamenleving en zijn of haar leercapaciteit;-de maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of gaat vervullen
in deNederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan het verrichten
vanbetaalde arbeid of het opvoeden van kinderen;-de persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij kan bijvoorbeeld
worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de inburgeringsplichtige moet
vervullen.De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren
wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de
mogelijkheid om deinburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren
aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een voorziening
gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt is wel dat een
aanbod voor een inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde niet wordt
gedaan, indien dat diens arbeidsinschakeling belemmert.De wet bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd moet worden met een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling (reïntegratievoorziening) als
eeninburgeringsvoorziening wordt aangeboden aan een inburgeraar die
bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt op grond van een andere sociale
zekerheidswet of socialezekerheidsregeling én die verplicht is om arbeid te
verkrijgen of te aanvaarden. Het college is verantwoordelijk voor het aanbieden
van de gecombineerde inburgeringsvoorziening.In de wet is geregeld dat een inburgeringsvoorziening in ieder geval moet
bestaan uit een cursus die toeleidt naar het inburgeringexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos
afleggen van dat examen (artikel 19, derde lid, Wi). Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen maakt ook maatschappelijke
begeleiding een verplicht onderdeel uit van de inburgeringsvoorziening (artikel
19, zesde lid, Wi).Trajectbegeleiding en het houden van voortgangsgesprekken zullen vooral van
belang zijn bij inburgeringsplichtigen die geen inburgeringsvoorziening krijgen
aangeboden in combinatie met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling. Bij
voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling vormen dergelijke faciliteiten
reeds een vast onderdeel.Een taalkennisvoorziening is gericht op de verwerving van de kennis van de
Nederlandse taal die noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een
beroepsopleiding.Het vierde lid regelt de mogelijkheid om een gemeentelijke
inburgeringsvoorziening aan te bieden in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget (PIB). Op verzoek kan voor de inburgeraar de
inburgeringsvoorziening worden vastgesteld in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget. Indien de inburgeraar in aanmerking komt voor een PIB gelden
de volgende voorwaarden:
De inburgeraar heeft voldoende begeleiding bij het kiezen van het juiste
inbur-geringsaanbod;
Maatwerk is de leidraad voor het toekennen van een PIB;
Er wordt geen geld aan de inburgeraar zelf ter beschikking gesteld. De
gemeente betaald op basis van facturen aan de organisatie die de
inburgeraar inschakelt voor zijn traject;
Het PIB-traject wordt ingekocht bij een instelling met een ICE
keurmerk;
Er wordt geen PIB verstrekt wanneer er een lening is of een
persoonsvolgend budget via Dienst uitvoering onderwijs (DUO) of een
ander inburgeringstraject;
Het PIB is gedurende een periode van maximaal 3 jaren beschikbaar;
De inburgeraar mag starten met het traject na beoordeling en goedkeuring
van het college;
Het traject moet leiden tot het inburgeringsexamen of het staatexamen I
of II c.q. geschikt zijn als een taalkennisvoorziening ondersteunend aan
een MBO-opleiding 1 of 2;
De beoogde einddatum van het traject kan niet buiten de wettelijke
termijn vallen waarbinnen de inburgeringsplichtige aan zijn
verplichtingen in het kader van de wet moet voldoen.
Artikel 5 De inning van de eigen bijdrage In de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de
inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college en de
mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, van de wet). De
hoogte van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt € 270. Dit
bedrag kan bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd (artikel 23,
tweede lid, van de wet). Van het heffen van een eigen bijdrage kan
niet worden afgezien.Artikel 6 StimuleringsbonusIn dit artikel wordt geregeld dat de inburgeringsplichtige en de vrijwillige
inburgeraar die slaagt voor zijn inburgeringsexamen of het Staatsexamen
Nederlandse taal een stimuleringsbonus krijgt ter hoogte van de eigen
bijdrage.Indien buiten zijn schuld de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar
niet slaagt en na gedane inspanning blijkt niet in staat te zijn tot het behalen
van het inburgeringsexamen zal de inburgeringsplichtige worden ontheven van zijn
inburgeringsplicht. Ook in dat geval bestaat er een aanspraak op een
stimuleringsbonus voor zowel de inburgeringsplichtige als de vrijwillige
inburgeraar.Als door preferente vorderingen de eigen bijdrage nog niet is voldaan aan de
gemeente zal het openstaande bedrag worden verrekend met de uit te keren
bonus.Artikel 7 Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, van de wet dat
bepaalt dat de raad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten van
de inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening is vastgesteld na
acceptatie van een aanbod van deze voorziening.Dit artikel delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen die in
het artikel worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het kader van een
inburgeringsvoorziening op te leggen. Het college legt in de beschikking tot de
verstrekking van de inburgeringsvoorziening deze verplichtingen vast.Artikel 8 De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen dat
het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang omdat
zo’n aanbod de start is van een procedure die - als het goed is - leidt tot een
besluit tot het verstrekken van een inburgeringsvoorziening.In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het college het aanbod van
een inburgeringsvoorziening aan de inburgeraar op schriftelijke wijze doet en
dat het aanbod wordt toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige
staat ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie (GBA). Op deze wijze
kan er geen onduidelijk ontstaan over het feit dat het college de inburgeraar
een aanbod heeft gedaan. Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke
beschikking (tweede lid). Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens
worden opgevat als instemming met de beschikking tot de verstrekking van de
inburgerings-voorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). Deze
beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeraar het aanbod
aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente meedeelt
(derde lid). Het meest praktisch is dat deze schriftelijke mededeling geschiedt
in de vorm van het laten ondertekenen door de inburgeraar van een verklaring die
door de gemeente is opgesteld. Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeraar
aan de gemeente meldt dat hij wel een inburgeringsvoorziening wil, maar dat hij
gelet op zijn situatie bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in het
aanbod van de gemeente. Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het
gedane aanbod moeten aanpassen.Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert de
inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen.Artikel 9 De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het verstrekken van een inburgeringsvoorziening is een
beschikking. Dit betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft
tegen dit besluit in bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld
welke onderwerpen de beschikking in ieder geval moet bevatten.In de beschikking moeten de verstrekte inburgeringsvoorziening en de daaraan
verbonden rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig worden
vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn
medewerking te verlenen aan de uitvoering van de inburgeringsvoorziening
(artikel 23, eerste lid, van de wet). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als
de verplichtingen van de inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan
de betrokkene (onder andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen c.q. het
Staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II moet hebben behaald, ligt vast
in de wet (artikel 7, eerste lid, van de wet). In de beschikking hoeft van deze
termijn alleen melding worden gemaakt (onderdeel c).Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd in hoeveel
termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze de betaling
plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de bijstandsuitkering).
Dit is geregeld in artikel 5 van de verordening.Artikel 10 De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 van de wet draagt de raad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. In artikel 34 van de wet zijn voor de verschillende
overtredingen de maximumbedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De
gemeente kan deze boetebedragen in haar verordening overnemen, maar ze kan ook
lagere bedragen vaststellen.De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn maximumbedragen en
géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de bestuurlijke
boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan
de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het college daarbij ook
rekening houden met de omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd
(artikel 38, tweede lid, van de wet). Deze bepaling brengt met zich mee dat het
college bij elke op te leggen bestuurlijke boete moet nagaan welke boete passend
is, gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
inburgeringsplichtige. Artikel 11 Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 10 mogelijk
is. Het eerste en tweede lid kunnen alleen in de verordening worden opgenomen
als in artikel 10, eerste en tweede lid, lagere maximum boetebedragen zijn
opgenomen dan de maximumbedragen in de wet. De verhoogde boetebedragen ingeval
van herhaling van de overtreding mogen uiteraard niet hoger zijn dan de
maximumbedragen die in artikel 34 van de wet worden genoemd. Om te kunnen spreken van een herhaling van een overtreding, moeten de
overtredingen zich wel binnen een bepaalde tijdspanne voordoen In dit artikel
wordt de termijn van 12 maanden gehanteerd.