CVDR255257_1Verordening Langdurigheidstoeslag 2012nlregelingBoxmeer2018-03-06BoxmeerGemeenterubriek Boxmeers Weekblad 12 februari 2013; website gemeente BoxmeerVerordening Langdurigheidstoeslag 20121. Wet werk en bijstand, art. 8, lid 1d, art. 8, lid 2b en art. 36 2. Algemene wet bestuursrecht 3. Gemeentewet gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-01-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-02-122012-01-122015-04-15Nieuwe regelingI-SZ/2012/724N.v.t.Geenexb-2018-13964Verordening Langdurigheidstoeslag 2012De Raad van de gemeente Boxmeer;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 4 december
2012; gelet op artikel 147 van de Gemeentewet en de bepalingen van de Algemene
wet bestuursrecht; gelet op artikel 8, eerste lid, onderdeel d, artikel
8 tweede lid, onderdeel b en artikel 36 van de Wet werk en
bijstand;overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van een toeslag aan
personen van 21 jaar tot 65 jaar bij verordening te regelen;B E S L U I T :vast te stellen: Verordening
Langdurigheidstoeslag 20121- Algemene bepalingen1.Begripsomschrijving1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand, de Algemene wet bestuursrecht en de Gemeentewet.2.In deze verordening wordt verstaan onder
wet: de Wet werk en bijstand;
college: College van burgemeester en wethouders;
peildatum: de datum waarop in enig jaar het recht op de
langdurigheidstoeslag ontstaat;
referteperiode: een periode van 36 maanden voorafgaand aan
de peildatum;
inkomen: het inkomen als bedoeld in artikel 32 van de wet.
In afwijking hiervan wordt een bijstandsuitkering voor de
beoordeling van het recht op langdurigheidstoeslag gezien
als inkomen;
belanghebbende: de persoon die bijstand heeft aangevraagd
dan wel ontvangt of heeft ontvangen.
2.UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders. 2- Recht op langdurigheidstoeslag3.Langdurig, laag inkomen1.Onverlet het bepaalde in artikel 36 van de wet, komt in aanmerking
voor de langdurigheidstoeslag de belanghebbende die gedurende de
referteperiode aangewezen is geweest op een inkomen dat niet hoger
is dan 100% van de voor hem geldende bijstandsnorm. 2.Niet voor de langdurigheidstoeslag komt in aanmerking de
belanghebbende die gedurende de referteperiode een bijdrage heeft
ontvangen op grond van de Wet tegemoetkoming Onderwijsbijdrage en
Schoolkosten (WTOS), dan wel de Wet Studiefinanciering (WSF2000).
4.Hoogte van de langdurigheidstoeslag1.De langdurigheidstoeslag bedraagt per kalenderjaar:
€ 516,00 voor gehuwden;
€ 463,00 voor een alleenstaande ouder;
€ 361,00 voor een alleenstaande.
2.Indien één van de gehuwden is uitgesloten van het recht op
langdurigheidstoeslag ingevolge artikel 11 of artikel 13 lid 1 van
de wet, komt de rechthebbende echtgenoot in aanmerking voor een
langdurigheidstoeslag naar de hoogte die voor hem/haar als
alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden. 3.Voor toepassing van het eerste en tweede lid is de situatie op de
peildatum bepalend.4.De in het eerste lid genoemde bedragen worden elk jaar per 1 januari
aangepast met een percentage dat overeenkomt met het procentuele
verschil tussen de gehuwdennorm per 1 januari van dat jaar en de
gehuwdennorm van het daar aan voorafgaande jaar. 3- Slotbepalingen5.HardheidsclausuleBurgemeester en wethouders kunnen in bijzondere gevallen ten gunste van
belanghebbende afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien
toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard
leidt.6.CiteertitelDe verordening kan aangehaald worden als: Verordening
Langdurigheidstoeslag 2012.7.Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de achtste dag na die van
bekendmaking en werkt terug tot en met 1 januari 2012, behoudens
situaties waarbij sprake is van negatieve gevolgen voor de
belanghebbende.
Tot 1 januari 2013 is deze verordening niet van toepassing
(geweest) op personen als bedoeld in artikel 78w lid 1 WWB.
De Verordening Langdurigheidstoeslag gemeente Boxmeer 2009,
vastgesteld in de vergadering van 1 maart 2012, is tot 1 januari
2013 uitsluitend van toepassing (geweest) op personen als
bedoeld in artikel 78w lid 1 WWB. Per 1 januari 2013 vervalt de
Verordening Langdurigheidstoeslag gemeente Boxmeer 2009.
Aldus besloten door de Raad van de gemeente Boxmeerin zijn openbare vergadering van 24 januari 2013.De Raad voornoemd,de griffier,A.W.J.M. Cornelissen CMCde voorzitter,K.W.T. van SoestI-SZ 2012 724 GET Verordening Langdurigheidstoeslag 2012.pdfToelichting bij de Verordening Langdurigheidstoeslag 2012Algemene toelichtingAan de bijstand ligt het uitgangspunt ten grondslag dat het normbedrag, bedoeld
ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan met inbegrip
van een component reservering, in beginsel toereikend is. Toch kan de financiële
positie van mensen die langdurig op een minimum inkomen zijn aangewezen onder
druk komen te staan als er na verloop van tijd geen enkel perspectief lijkt te
zijn om door inkomen uit arbeid het inkomen te verhogen. Om die reden is bij de invoering van de WWB in 2004 de langdurigheidstoeslag in
het leven geroepen. Sinds 1 januari 2009 is de langdurigheidstoeslag
gedecentraliseerd. Ook is de langdurigheidstoeslag sinds die datum een
bijzondere vorm van (categoriale) bijzondere bijstand. De langdurigheidstoeslag
is niet gerelateerd aan bepaalde kosten. Het is een inkomensondersteunende
maatregel voor bepaalde belanghebbenden die langdurig een laag inkomen hebben en
daarbij geen vooruitzicht hebben op inkomensverbetering (artikel 36 lid 1 WWB). De gemeenteraad moet bij verordening regels vaststellen over het verlenen van
een langdurigheidstoeslag zoals bedoeld in artikel 36 WWB. Deze regels moeten in
ieder geval betrekking hebben op de wijze waarop invulling wordt gegeven aan de
begrippen ‘langdurig’ en ‘laag inkomen’. Daarbij geldt dat in ieder geval geen
sprake is van een laag inkomen bij een inkomen hoger dan 110% van de
toepasselijke bijstandsnorm. De gemeenteraad dient in de verordening eveneens de
hoogte van de langdurigheidstoeslag te bepalen.Artikelsgewijze toelichting Artikel 1. Begripsomschrijving Lid 1Er is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB, Awb of de
Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit voorkomt
dat in geval van wijziging van betreffende definities in de betreffende wetten
ook de Verordening moet worden gewijzigd. Lid 2 onderdeel c: peildatum De peildatum is de datum waarop in enig jaar het recht op de
langdurigheidstoeslag ontstaat. Het gaat dus uitdrukkelijk niet om de datum
waarop is aangevraagd. Het betreft de datum waarop een belanghebbende langdurig
een laag inkomen heeft, geen in aanmerking te nemen vermogen (zoals bedoeld in
artikel 34 WWB) en geen uitzicht op inkomensverbetering. Artikel 3. Langdurig laag inkomen Bij het bepalen wat een langdurig laag inkomen is, moet de gemeenteraad
vastleggen wat onder langdurig wordt verstaan en wat onder laag wordt verstaan. Langdurig De door de gemeenteraad vastgestelde langdurige periode voorafgaande aan de
peildatum, wordt aangeduid als referteperiode. Uit het feit dat de
minimumleeftijd voor het recht op langdurigheidstoeslag is verlaagd van 23 naar
21 jaar kan echter worden afgeleid dat onder langdurig tenminste 3 jaar moet
worden begrepen. Een belanghebbende is immers in beginsel vanaf 18 jaar een
zelfstandig rechtssubject. De gemeenteraad sluit aan bij de periode van 3 jaar.
De referteperiode bedraagt een periode van 36 maanden voorafgaand aan de
peildatum. Laag inkomen Met betrekking tot de invulling van het begrip “laag inkomen” is de gemeenteraad
gebonden aan een wettelijk grens. Die bedraagt 110 procent van de toepasselijke
bijstandsnorm (artikel 36 lid 6 WWB). Bij een inkomen hoger dan deze 110
procent, is geen sprake meer van een “laag” inkomen. Er is niet voor gekozen om
het recht op langdurigheidstoeslag ook toe kennen bij een inkomen boven
bijstandsniveau. Dit betekent dat het in aanmerking te nemen inkomen gedurende
de referteperiode niet hoger mag zijn dan 100 procent van de toepasselijke
bijstandsnorm. Het begrip ‘langdurig, laag inkomen’ wordt ingevuld als een inkomen dat niet
hoger is dan 100% van de bijstandsnorm. Marginale overschrijdingen van deze
100%-grens dienen genegeerd te worden (zie CRvB 19-08-2008, nrs. 06/1163 WWB
e.a.). Er is bewust niet voor gekozen om het recht op langdurigheidstoeslag ook
toe te kennen bij een inkomen boven bijstandsniveau. Van de bevoegdheid om de inkomensgrens op 110% te stellen wordt om een tweetal
redenen geen gebruik gemaakt. Ten eerste omdat dit ongewenste
armoedeval-effecten in zich heeft. Weliswaar doen de armoedeval-effecten zich
ook voor bij de grens van 100% van de bijstandsnorm, maar belanghebbenden die
uitstromen zullen doorgaans een dermate hoger inkomen ontvangen, dat het verlies
van de langdurigheidstoeslag feitelijk minder wordt gevoeld. Bij een hogere
inkomensgrens bestaat er een risico dat belanghebbenden als het ware blijven
steken bij een inkomen tot bijvoorbeeld 120% van de bijstandsnorm. Ten tweede omdat het in aanmerking laten komen van belanghebbenden met een
inkomen van bijvoorbeeld 110% van de bijstand niet valt te rijmen met de
wettelijke uitsluiting van belanghebbenden van 65 jaar of ouder. Zij zijn immers
uitgesloten van het recht op langdurigheidstoeslag, omdat hun inkomen al
voldoende hoger zou zijn dan de bijstandsnorm voor belanghebbenden tot 65 jaar.
Het verschil is echter maar ongeveer 5 tot 9 % (precieze percentage is
afhankelijk van de vraag of iemand een alleenstaande, alleenstaande ouder of
gehuwde is). Het hanteren van een grens van 110% zou daarom maken dat de uitsluiting van
65-plussers in dat geval strijdig is met het verbod op leeftijdsdiscriminatie
zoals dat is vastgelegd in artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake
Burgerrechten en Politieke Rechten. De feitelijke ruimte is dus beperkt tot een
grens van maximaal ongeveer 105 % van de bijstandsnorm.In lid 2 worden personen die gedurende de referteperiode een bijdrage op grond
van de WTOS of WSF 2000 ontvingen uitgesloten van de langdurigheidstoeslag. In
de toelichting in de nota van wijziging staat dat in het nieuwe artikel 36 WWB
wordt gewaarborgd dat bepaalde groepen met goed arbeidsmarktperspectief, zoals
studenten, niet in aanmerking komen voor langdurigheidstoeslag. Er is echter
geen formele uitsluitingsgrond in de wettekst opgenomen. Om te voorkomen dat
elke aanvraag individueel hierop getoetst moet worden is er voor gekozen deze
voorwaarde expliciet in de verordening op te nemen. De groep is overigens
beperkt tot hen die een dagstudie volgen en beneden een bepaalde leeftijdzijn, door op te nemen dat studiefinanciering moet zijn ontvangen.Artikel 4. Hoogte langdurigheidstoeslag In artikel 4 is de hoogte van de langdurigheidstoeslag geregeld. Daarbij wordt
onderscheid gemaakt tussen een alleenstaande, een alleenstaande ouder en
gehuwden (lid 1). In lid 2 is bepaald dat voor de toepassing van de hoogte van de
langdurigheidstoeslag moet worden uitgegaan van de situatie op de peildatum. Bij gehuwden moet in het oog gehouden worden dat het recht op
langdurigheidstoeslag gehuwden gezamenlijk toekomt. Worden belanghebbenden op de
peildatum als gehuwden aangemerkt, dan moeten beide gehuwden voldoen aan de
voorwaarden van artikel 36 lid 1 WWB. Voldoet één van hen niet aan deze
voorwaarden, dan bestaat voor beiden geen recht op langdurigheidstoeslag
(vergelijk bijvoorbeeld CRvB 13-07-2010, nr. 08/2345 WWB, LJN BN2529). Is één van de echtgenoten echter uitgesloten van het recht op
langdurigheidstoeslag, anders dan vanwege het niet voldoen aan de voorwaarden
van artikel 36 lid 1 WWB, dan komt de rechthebbende partner wel in aanmerking
voor een langdurigheidstoeslag. Het gaat hier om een partner die op een van de
in artikel 11 of 13 lid 1 WWB genoemde gronden geen recht heeft op bijstand. Als slechts één partner recht heeft op langdurigheidstoeslag, komt deze
rechthebbende partner in aanmerking voor een langdurigheidstoeslag naar de
hoogte die voor hem als alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden. Dat is
geregeld in artikel 4 lid 2 van deze verordening. Om niet jaarlijks de verordening aan te hoeven passen is gekozen om de hoogte
jaarlijks automatisch mee te laten bewegen met de bijstandsnormen. Omdat de
bijstandsnormen in beginsel 2 maal per jaar worden geïndexeerd en de
langdurigheidstoeslag maar eenmaal, wordt steeds vergelijking gemaakt met de
bijstandsnormen van per 1 januari van het voorafgaande jaar. De indexering is
geregeld in het vierde lid. Artikel 5. HardheidsclausuleDit artikel bepaalt dat in bijzondere gevallen het college ten gunste van de
belanghebbende kan afwijken van de bepalingen in deze verordening. Afwijken van
de wet is niet mogelijk. Afwijken kan alleen maar ten gunste, nooit ten nadele. Met nadruk is vermeld: in
bijzondere gevallen. Afwijken is eerder uitzondering dan regel. In verband met
precedentwerking dient door het college duidelijk aangegeven te worden waarom in
een bepaalde situatie wordt afgeweken. Het van toepassing zijn van de
hardheidsclausule dient voldoende kenbaar te zijn, dat wil zeggen in zowel de
rapportage als de beschikking. Artikel 6. Citeertitel In dit artikel is de citeertitel neergelegd van deze verordening. Artikel 7. Inwerkingtreding Deze verordening werkt terug tot en met 1 januari 2012. Hierbij is aansluiting
gezocht bij het wetsvoorstel ‘Wijziging van de Wet werk en bijstand in verband
met de herziening van de definities van gezin en middelen’ (Wet afschaffing
huishoudinkomenstoets). Voor een beperkte groep bijstandsgerechtigden is de oude Verordening
Langdurigheidstoeslag gemeente Boxmeer 2009 nog van kracht gebleven tot 1 januari 2013. Dat is geregeld in lid 2 en 3 van dit artikel. Het gaat hierbij
om mensen voor wie toepassing van de huishoudinkomenstoets tot een hogere
uitkering leidde. Op grond van artikel 78w WWB bleven de oude gezinsbegrippen
nog op hen van toepassing tot 1 januari 2013.