CVDR254851_1VERORDENING WET INBURGERING LOPPERSUM 2013nlregelingLoppersum2013-01-01LoppersumOmmelander Courant, 18-02-2013Verordening Wet Inburgering Loppersum 2013artikelen 8, 19, vijfde en zesde lid, 23, derde lid, 24 e, 24 f en 35 van de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31 december 2012 en artikel X van de wet van 13 september 2012 tot wijziging van de Wet inburgering (2012, 430)gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2013-01-28De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012013-01-012022-12-31nieuwe regelingOnbekendDeze verordening treedt met terugwerkende kracht in werking met ingang van 1 januari 2013.2. Deze verordening vervangt de verordening Wet inburgering gemeente Loppersum 2010. De inburgeraars die bij ingang van de Wet Inburgering 2013 nog op basis van de oude wet met een traject inburgering of opleiding voor het Staatsexamen bezig zijn kunnen het traject afmaken en afsluiten met een examen.VERORDENING WET INBURGERING LOPPERSUM 2013De raad van de gemeente Loppersum;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 15 januari 2013
inzake de Wet Inburgering;gelet op de artikelen 8, 19, vijfde en zesde lid, 23, derde lid, 24 e,
24 f en 35 van de Wet inburgering, zoals deze luidde op 31 december 2012
en artikel X van de wet van 13 september 2012 tot wijziging van de Wet
inburgering (2012, 430); overwegende dat de raad bij verordening regels dient te stellen over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
inburgeringsplichtigen en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is vastgesteld, alsmede dat de raad bij
verordening het bedrag dient vast te stellen van de bestuurlijke boete
die voor de verschillende overtredingen kan worden opgelegd;overwegende dat als gevolg van de wijziging van de Wet inburgering de
taken van gemeenten op het terrein van inburgering op termijn beëindigd
zullen worden; overwegende dat gedurende een overgangsperiode gemeenten nog een aantal
taken op het terrein van inburgering zullen uitoefenen; besluit
:vast te stellen de volgende verordening:“VERORDENING WET INBURGERING
LOPPERSUM2013”.1.BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN EN INFORMATIEVERSTREKKING1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Loppersum;
de wet: de Wet inburgering zoals deze luidde op 31 december
2012;
de wetswijziging: de wet van 13 september 2012 tot wijziging
van de Wet inburgering en enkele andere wetten in verband
met de versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige (Stb.2012, 430).
inburgeringsplichtige: persoon, bedoeld in artikel X, 2e t/m
5e lid van de wetswijziging
2.De begripsomschrijvingen in de wet, de wetswijziging en de daarop
berustende regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in
deze verordening worden gebruikt.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenHet college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun rechten
en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en de toegang
tot de voorzieningen. Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen in ieder geval gebruik van de volgende middelen:
telefonische afspraak;
afspraak op locatie;
digitale en schriftelijke informatie;
groepsgewijze voorlichting.
Het college beoordeelt tenminste eens in de twee jaar de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtige en rapporteert daarover aan de raad.2.DOELGROEPEN EN SAMENSTELLING VAN DE INBURGERINGS-VOORZIENING OF TAALKENNISVOORZIENING3InburgeringsaanbodHet college biedt een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening
aan de inburgeringsplichtige, te weten:
de houder van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 28
van de Vreemdelingenwet 2000 en
de geestelijke bedienaar, bedoeld in artikel 1, onderdeel g van
de wet, die geen oudkomer is als bedoeld in artikel 1, onderdeel
c, van de wet, voor zover deze uiterlijk 31 december 2012
inburgeringsplichtig is geworden.
4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening of de
taalkennisvoorziening aan de inburgeringsplichtige bedoeld in
artikel 3 onder a af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige.2.Indien de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 onder a een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt
het college er zorg voor dat de inburgeringsvoorziening op de
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt afgestemd.3.Aan de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 onder a biedt het
college maatschappelijke begeleiding aan.4.Een inburgeringsvoorziening kan een duaal programma omvatten dat
bestaat uit een inburgeringstraject en een participatietraject. Het
inburgeringstraject leidt op tot het inburgeringsexamen,
staatsexamen of een diploma waarmee de inburgeringsplichtige
aantoonbaar aan zijn verplichtingen heeft voldaan. Het
participatietraject voorziet in activiteiten die in samenhang, en
ten minste voor een deel gelijktijdig, met het verwerven van
mondelinge en schriftelijke vaardigheden in de Nederlandse taal en
kennis van de Nederlandse samenleving worden uitgevoerd. De
activiteiten van het participatietraject zijn er op gericht de
actieve deelname van de inburgeringsplichtige aan de samenleving te
stimuleren.5De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage van € 270, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van
de wet wordt in ten hoogste 18 maanden betaald.2.Het college legt voor de inburgeringsplichtige in de beschikking tot
vaststelling van de inburgeringsvoorziening of de
taalkennisvoorziening de termijnen en wijze van betaling vast.3.Het college verrekent de eigen bijdrage met algemene bijstand of
houdt de eigen bijdrage in op een uitkering op grond van een van de
bij de algemene maatregel van bestuur, bedoeld in artikel 19, vierde
lid, van de wet aan te wijzen socialezekerheidswetten of sociale
zekerheidsregelingen.6Opleggen van verplichtingenHet college kan de inburgeringsplichtige bij beschikking een of meer van
de volgende verplichtingen opleggen:
het deelnemen aan de (gecombineerde) inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider en/of de
klantmanager;
het deelnemen aan het inburgeringsexamen of staatsexamen op een
tijdstip dat door het college wordt bepaald;
het tijdig melden indien door ziekte dan wel door andere
relevante omstandigheden niet aan de verplichtingen in de
beschikking kan worden voldaan.
3.HET AANBOD VAN EEN INBURGERINGSVOORZIENING OF TAALKENNIS-VOORZIENING7De procedure van het doen van een aanbodHet college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt gezonden naar het adres
waar de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 in de gemeentelijke
basisadministratie is ingeschreven.
In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening die wordt
aangeboden en worden de rechten en verplichtingen vermeld die
aan die voorziening worden verbonden.
De inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 aan wie een aanbod
wordt gedaan, deelt binnen vier weken het college schriftelijk
mee of hij het aanbod al dan niet aanvaardt.
Wanneer de inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3 het aanbod
aanvaardt, neemt het college binnen zes weken na ontvangst van
deze mededeling het besluit tot vaststelling van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening.
8De inhoud van de beschikkingHet besluit tot vaststelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige bedoeld in artikel 3;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn behaald;
de termijnen en wijze van betaling.
4.DE BESTUURLIJKE BOETE9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 130,00 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de wet. 2.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250,00 indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde voorziening, bedoeld in
artikel 23, eerste lid, van de wet of aan de verplichtingen, bedoeld
in artikel 6 van deze verordening.3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250,00 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald.10Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
eerste lid, bedraagt ten hoogste € 250,00 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding. 2.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
eerste lid, bedraagt ten hoogste € 500,00 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding. 3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 1.000,00 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 en 33 van de wet vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.11Afstemming van de bestuurlijke boete1.Er wordt geen bestuurlijke boete, zoals bedoeld in artikel 9 en 10
van deze verordening, opgelegd voor zover de overtreding niet aan de
overtreder kan worden verweten.2.De hoogte van de bestuurlijke boete bedoeld in artikel 9 en 10 van
deze verordening wordt afgestemd op de ernst van de overtreding en
de mate waarin deze aan de overtreder kan worden verweten.3.Bij de afstemming bedoeld in het tweede lid wordt zo nodig rekening
gehouden met de omstandigheden waaronder de overtreding heeft
plaatsgevonden.12BeloningHet college kan besluiten de inburgeringsplichtige die na het volgen van
een door het college vastgestelde voorziening het inburgeringsexamen,
NT2 Staatsexamen programma I of II dan wel diploma binnen een termijn
van drie jaar behaalt, daarvoor te belonen. De beloning is ten hoogste
gelijk aan de vastgestelde eigen bijdrage. Uitgangspunt is dat de eigen
bijdrage conform de wet wel eerst wordt geïnd. Wanneer de eigen bijdrage
nog niet volledig is betaald, wordt de beloning verrekend met de nog
verschuldigde eigen bijdrage. De termijn van drie jaar start nadat de
voorziening bij beschikking is vastgesteld.5SLOTBEPALINGEN13Hardheidsclausule1.Het college kan het bepaalde in deze verordening buiten toepassing
laten of daarvan afwijken, voor zover toepassing gelet op het belang
van een goede inburgering leidt tot onbillijkheden van overwegende
aard.2.In de gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.14Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt met terugwerkende kracht in werking met
ingang van 1 januari 2013.2.De Verordening Wet inburgering gemeente Loppersum 2010 wordt met
ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening
ingetrokken, met dien verstande dat de inburgeraars die bij ingang
van de Wet Inburgering 2013 nog op basis van de oude wet met een
traject inburgering of opleiding voor het Staatsexamen bezig zijn
kunnen het traject afmaken en afsluiten met een examen.15CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: “Verordening Wet
Inburgering Loppersum
2013”.Vastgesteld in de openbare vergaderingvan de raad van de gemeente Loppersumgehouden op 28 januari 2013, nr. 11.De raad voornoemd,A.Rodenboog, voorzitter.R.S. Bosma, griffier.Algemene toelichtingMet ingang van 1 januari 2013 is de Wet inburgering gewijzigd.In de wet zoals die gold tot 31 december 2012 was aan gemeenten een
aantal belangrijke taken toebedeeld. Door de gewijzigde wet vervallen de
taken van de gemeenten. Wel blijven de gemeenten op grond van het
overgangsrecht met name de eerste jaren na inwerkingtreding van de
wetswijziging een aantal taken uitoefenen. Dit betreft met name
inburgeraars die al met een traject gestart zijn in staat te stellen dit
af te maken. Daarnaast blijven de gemeenten de oude inburgeraars
handhaven.De voor de gemeenten belangrijkste wijzigingen zijn:
De verantwoordelijkheid voor inburgering wordt bij de
inburgeringsplichtige gelegd. Dit betekent dat het tot de eigen
verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige behoort om te
bepalen hoe hij aan zijn inburgeringsplicht voldoet en dat hij
daarvoor zelf de kosten draagt. Daarmee vervalt de plicht van
gemeenten om voor inburgeringsvoorzieningen en
taalkennisvoorzieningen te zorgen. De taken die de gemeente
heeft ten aanzien van het oproepen van (potentieel)
inburgeringsplichtigen en het doen van een onderzoek (intake)
vervallen daarmee eveneens.
De doelgroep wordt beperkt tot vreemdelingen die op of na de
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel rechtmatig verblijf
verkrijgen voor verblijf in Nederland en (direct of in een later
stadium) een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd krijgen voor
een niet-tijdelijk doel (asiel of gezinsvorming/hereniging) of
als geestelijke bedienaar.
De mogelijkheid voor gemeenten om vrijwillige inburgeraars
(EU-onderdanen en genaturaliseerde Nederlanders) op grond van de
Wet inburgering een inburgeringsvoorziening aan te bieden
vervalt. Vrijwillige inburgeraars kunnen net als iedere andere
burger via het reguliere onderwijs de noodzakelijke
(taal)vaardigheid en kennis verwerven om volledig deel te kunnen
nemen aan de samenleving.
Het vervallen van bovengenoemde bevoegdheden van gemeenten en
het verschuiven van de resterende bevoegdheden van gemeenten
naar de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
(BZK).
Een overgangsregeling, die erin voorziet:
dat gemeenten diegenen die al een aanbod hebben gehad en
zich momenteel voorbereiden op het inburgeringsexamen in
staat stellen dit voort te zetten en het examen af te
leggen;
dat gemeenten handhaven dat inburgeraars die vóór 1
januari 2013 inburgeringsplichtig zijn geworden aan hun
inburgeringsplicht voldoen;
dat gemeenten een aanbod doen aan asielgerechtigden en
geestelijke bedienaren die voor 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden maar nog geen aanbod
hebben gehad voor die datum. Daarbij blijft ongewijzigd
dat voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening ook
uit maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid
van de wet) bestaat.
Met ingang van 1 januari 2013 zullen de gemeenten per nieuwe
inburgeringsplichtige asielgerechtigde van de regering een eenmalige
bijdrage ontvangen van € 1.000. Dat bedrag is tijdelijk verhoogd naar €
2.000 (alleen voor inburgeringsplichtige asielgerechtigden en
inburgeringsplichtige nareizende gezinsleden die gedurende 2013 hun
verblijfsvergunning krijgen; daarna wordt de bijdrage weer € 1000). Deze verordening Wet inburgering is aangepast aan de gewijzigde wet. In deze verordening wordt alleen het aanbodstelsel toegepast. De
mogelijkheid die artikel 19a van de wet bood om het college de
bevoegdheid te geven inburgeringsvoorzieningen en
taalkennisvoorzieningen vast te stellen, zonder dat eerst een aanbod aan
de inburgeringsplichtigen wordt gedaan vervalt per 1 januari 2013. In
deze verordening wordt het aanbodstelsel gehandhaafd op basis van het
overgangsrecht in de wet. Dit stelsel houdt in dat het college de
inburgeringsplichtige een aanbod doet en de voorziening vaststelt
overeenkomstig het aanbod als de inburgeringsplichtige het aanbod heeft
aanvaard. Na 1 januari 2013 kan de gemeente alleen een aanbod doen aan
asielgerechtigden en geestelijk bedienaren, die uiterlijk 31 december
2012 inburgeringsplichtig zijn geworden en nog geen voorziening hebben
aangeboden gekregen. Aan anderen kunnen gemeenten nog wel voorzieningen
aanbieden maar niet meer op grond van de Wet inburgering.Gemeenten blijven de opdracht houden om de inburgeringsplichtigen in de
gemeente die onder het overgangsrecht vallen goed te informeren over de
rechten en plichten die voortvloeien uit deze wet. Ook moeten gemeenten de inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen
handhaven die onder het overgangsrecht vallen. Dit betreft
inburgeringsplichtigen die voor 1 januari 2013 hun inburgeringsplicht
opgelegd hebben gekregen en voor die datum een gemeentelijk aanbod
hebben gekregen. Omdat na 1 januari 2013 zich nog geschillen kunnen voordoen tussen
gemeenten en degenen die op grond van de wet zoals die gold tot en met
31 december 2012 inburgeringsplichtig zijn werken deze
handhavingsbepalingen ook door na 1 januari 2013.In verband met deze taken draagt de wetswijziging gemeenten op om bij
verordening regels te stellen over de volgende onderwerpen:
Regels over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en plichten uit
hoofde van deze wet, alsmede van het aanbod van en de toegang
tot inburgeringsvoorzieningen (artikel 8 van de wet).
Regels met betrekking tot het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningen of taalkennisvoorziening en over de
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld
(artikel 19, vijfde lid, en artikel 23, derde lid, van de
wet).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete die
voor de verschillende overtredingen kan worden opgelegd (artikel
35 van de wet).
Regels over de informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen
Artikel 8 van de wet bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen. Het gaat dan om informatie over de rechten en
plichten uit hoofde van de WI en informatie over het aanbod van
inburgeringsvoorzieningen en de toegang tot die voorzieningen.Regels met betrekking tot het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningen Het uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Gemeenten kunnen inburgeringsplichtigen ondersteunen door het aanbieden
van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. Onder het
overgangsrecht zijn gemeenten verplicht een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan te bieden aan alle asielgerechtigde
inburgeringsplichtigen en een inburgeringsvoorziening aan geestelijke
bedienaren (artikel 19, tweede lid van de wet) die voor 1 januari 2013
inburgeringsplichtig zijn geworden en nog geen voorziening hebben
aangeboden gekregen. Een inburgeringsvoorziening leidt toe naar het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II en omvat het eenmaal kosteloos afleggen van dat examen. De
inburgeringsplichtige is verplicht een eigen bijdrage van € 270 te
betalen. Een taalkennisvoorziening is gericht op de verwerving van de
kennis van de Nederlands taal die noodzakelijk is voor het kunnen
afronden van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19, derde lid,
van de wet).Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening ook uit
maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid van de wet). Met
ingang van 1 januari 2013 zullen de gemeenten per inburgeringsplichtige
asielgerechtigde van de regering een eenmalige bijdrage ontvangen van €
1.000. Dat bedrag is tijdelijk verhoogd naar € 2.000 (alleen voor
inburgeringsplichtige asielgerechtigden en inburgeringsplichtige
nareizende gezinsleden die gedurende 2013 hun verblijfsvergunning
krijgen; daarna wordt de bijdrage weer € 1.000).De wet draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te stellen
met betrekking tot het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of een
taalkennisvoorziening. In de wet is ook vastgelegd over welke
onderwerpen in ieder geval regels moeten worden gesteld:
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen
van een aanbod aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde
lid, onderdeel a van de wet).
De criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod
aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a
van de wet).
De vaststelling door het college van een passende
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening, met inbegrip
van de totstandkoming en de samenstelling van die voorziening
(artikel 19, vijfde lid, onderdeel b van de wet).
De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld.
Deze regels hebben in ieder geval betrekking op de inning van de
eigen bijdrage door het college en de mogelijkheid van betaling
in termijnen (artikel 23, derde lid, van de wet).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete
Artikel 35 van de wet draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van
de bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende
overtredingen kan worden opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het
bedrag dat ten hoogste als bestuurlijke boete kan worden opgelegd.Artikelsgewijze toelichting NB: In de Wet inburgering worden de begrippen “inburgeringsvoorziening”
en “taalkennisvoorziening” gebruikt. In de hieronder staande toelichting
worden beide begrippen waar mogelijk afzonderlijk genoemd. In een enkel
geval wordt uit overweging van leesbaarheid het woord “voorziening”
gehanteerd, waarmee zowel inburgeringsvoorziening als
taalkennisvoorziening wordt aangeduid. 1BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die
worden gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit
inburgering en de Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze
verordening.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigenDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen in haar gemeente
goed te informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de
Wet inburgering. De wet laat gemeenten vrij om zelf te bepalen op welke
wijze de informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen wordt
georganiseerd. Wel bepaalt artikel 8 van de wet dat de gemeenteraad bij
verordening regels vaststelt over de informatieverstrekking door de
gemeente aan inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en
plichten uit hoofde van deze wet, alsmede van het aanbod van en de
toegang tot inburgeringsvoorzieningen. Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van deze verplichting.
Gemeenten kunnen er voor kiezen om in de verordening alleen de kaders
vast te stellen voor een adequate informatievoorziening door het college
aan de inburgeringsplichtigen. In dat geval kan met opnemen van het
eerste en derde lid in de verordening worden volstaan. Er kan ook voor
worden gekozen om in de verordening vast te leggen welke middelen het
college (in ieder geval) moet aanwenden om de informatievoorziening aan
inburgeringsplichtigen te organiseren. In dat geval moet het tweede lid
in de verordening worden opgenomen, waarbij tevens een keuze moet worden
gemaakt voor de instrumenten die daarbij worden ingezet.Overeenkomstig de rolverdeling tussen raad en college, stelt de raad in
dit artikel de kaders vast voor een adequate informatievoorziening aan
de inburgeringsplichtigen. Het college is belast met de organisatie van
de informatieverstrekking en legt daarover (periodiek) verantwoording af
aan de raad. De informatievoorziening aan inburgeringsplichtigen kan op
allerlei manieren worden vormgegeven. Zo kunnen gemeenten een apart
informatiepunt inrichten (het inburgeringsloket) al dan niet in
combinatie met een digitaal loket. Het is ook mogelijk om de
informatievoorziening aan inburgeringsplichtigen onder te brengen bij
een centraal informatiepunt (bijvoorbeeld het zorgloket). Ook kunnen
gemeenten bepaalde organisaties (bijvoorbeeld educatie-instellingen,
bibliotheken, moskeeën of andere zelforganisaties) een rol geven bij de
informatievoorziening aan inburgeringsplichtigen.In het tweede lid geeft de raad het college de opdracht om (in ieder
geval) een aantal middelen te gebruiken om de informatieverstrekking aan
inburgeringsplichtigen vorm te geven. Daarbij kan bijvoorbeeld worden
gedacht aan:
het inrichten van een informatiepunt in het gemeentehuis;
het verstrekken van schriftelijk voorlichtingsmateriaal bij
aanvragen om uitkeringen;
het organiseren van voorlichtingsbijeenkomsten;
het inrichten van een digitaal informatiepunt op de
gemeentelijke website.
Het derde lid verplicht het college de raad periodiek te rapporteren
over de doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking
aan de inburgeringsplichtigen. Om aan deze verplichting efficiënt te
kunnen voldoen, zou een informatieplan kunnen worden opgesteld waarvan
de informatieverstrekking onderdeel is. Een dergelijk informatieplan zou
vervolgens door de raad getoetst kunnen worden waarbij eventuele
verbeteringen kunnen worden opgenomen. Om efficiënt aan de verplichting
van het tweede lid te kunnen voldoen, is wellicht ook aansluiting
mogelijk bij de uitvoering van de actieve informatieplicht van het
college aan de raad op grond van artikel 169, tweede lid, van de
Gemeentewet. 3InburgeringsaanbodVanaf 1 januari 2013 is het college alleen verplicht een
inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening aan te bieden aan
asielgerechtigden en een inburgeringsvoorziening aan geestelijke
bedienaren die voor 1 januari 2013 inburgeringsplichtig zijn
geworden.4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en
samenstelling van die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b,
WI). In dit artikel worden de kaders vastgesteld waarbinnen het college
de opdracht heeft voor de asielgerechtigde inburgeringsplichtige, een op
de persoon toegesneden inburgeringsvoorziening samen te stellen. In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een
passende inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening moet
vaststellen. Bij het bepalen van de geschiktheid van een voorziening
kunnen de volgende factoren een rol spelen:
De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal
en de Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit.
De maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of
gaat vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden
gedacht aan het verrichten van betaalde arbeid en/of het
opvoeden van kinderen.
De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij
kan bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen.
De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke
bedienaren wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben
dus niet de mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan
geestelijke bedienaren aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven. In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen
opleveren de inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt
is wel, zo blijkt uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod
voor een inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde
inburgeringsplichtige niet wordt gedaan, indien dat diens
arbeidsinschakeling belemmert. De Wet inburgering bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd
moet worden met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
(reïntegratievoorziening) als een inburgeringsvoorziening wordt
aangeboden aan een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of
een uitkering ontvangt op grond van een andere socialezekerheidswet of
socialezekerheidsregeling én die verplicht is om arbeid te verkrijgen of
te aanvaarden (artikel 20, eerste lid van de wet). Het college is
verantwoordelijk voor het aanbieden van de gecombineerde
inburgeringsvoorziening (artikel 20, tweede lid van de wet). Het tweede
lid van artikel 4 van de verordening draagt het college op om er voor te
zorgen dat de inburgeringsvoorziening wordt afgestemd op de
reïntegratievoorziening. Aangezien deze voorzieningen in het kader van
de uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of
–regelingen ook door andere partijen dan het college (kunnen) worden
verstrekt, zal het college afspraken moeten maken met de
verantwoordelijke uitvoerders van de socialezekerheidswet of –regeling:
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV),
eigenrisicodragers of overheidswerkgevers (artikel 21 van de wet).Het derde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als
onderdeel van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan
opnemen. In de wet is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in
ieder geval moet bestaan: een cursus die toeleidt naar het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II en het eenmaal kosteloos afleggen van het desbetreffende examen
(artikel 19, derde lid van de wet). Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen maakt ook maatschappelijke
begeleiding een verplicht onderdeel uit van de inburgeringsvoorziening
of de taalkennisvoorziening (artikel 19, zesde lid van de wet). Wat
betreft de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan
inburgeringsplichtigen kan opnemen, kan worden gedacht aan
trajectbegeleiding of het (periodiek) houden van voortgangsgesprekken
met de inburgeringsplichtigen. Ook kan worden gedacht aan een
uitbreiding van de opleiding, bijvoorbeeld in de vorm van een
maatschappelijke stage of een aparte module die gericht is op het
verwerven van kennis van de Nederlandse samenleving.Trajectbegeleiding en het houden van voortgangsgesprekken zullen vooral
van belang zijn bij inburgeringsplichtigen die geen
inburgeringsvoorziening in combinatie met een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling krijgen. Bij voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling vormen dergelijke faciliteiten reeds een vast
onderdeel.5De inning van de eigen bijdrageIn de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op
de inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het
college en de mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde
lid van de wet). De hoogte van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet
en bedraagt € 270. Dit bedrag kan bij algemene maatregel van bestuur
worden gewijzigd (artikel 23, tweede lid van de wet).6Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid van de wet dat
bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten
en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is vastgesteld. Dit
artikel delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen
die in het artikel worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het
kader van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening op te
leggen. Het college legt in de beschikking tot de vaststelling van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening deze verplichtingen
vast.7De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten
zorgen dat het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is
van belang omdat zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het
goed is – leidt tot een besluit tot het toekennen van een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het college het
aanbod van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan de
inburgeringsplichtige op schriftelijke wijze doet en dat het aanbod
wordt toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige staat
ingeschreven in de GBA. Op deze wijze kan er geen onduidelijk ontstaan
over het feit dat het college de inburgeringsplichtige een aanbod heeft
gedaan.Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de
uiteindelijke beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming
met het aanbod tevens worden opgevat als instemming met de beschikking
tot het vaststellen van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd).
Deze beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (het
vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de
inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit
schriftelijk aan de gemeente meedeelt (het derde lid). Het meest
praktisch is dat deze schriftelijke mededeling geschiedt in de vorm van
het laten ondertekenen door de inburgeringsplichtige van een verklaring
die door de gemeente is opgesteld.Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de
gemeente meldt dat hij wel een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening wil, maar dat hij gelet op zijn situatie bepaalde
wijzigingen aangebracht zou willen zien in het aanbod van de gemeente.
Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het gedane aanbod
moeten aanpassen. Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert
de inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen.8De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening is een beschikking. Dit betekent dat de
inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in bezwaar
en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in
ieder geval in de beschikking moeten worden neergelegd. In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan
verbonden rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig
moeten worden vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is
verplicht zijn medewerking te verlenen aan de uitvoering van de
inburgeringsvoorziening (artikel 23, eerste lid, van de wet). Handhaving
hiervan is alleen mogelijk als de verplichtingen van de
inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan de betrokkene
(onder andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt.De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen
moet hebben behaald, ligt vast in de wet (artikel 7, eerste lid, van de
wet). In de beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding
worden gemaakt (onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd in hoeveel
termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze de
betaling plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de
bijstandsuitkering). Dit is geregeld in artikel 5 van de
verordening.9De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 van de wet draagt de gemeenteraad op bij verordening de
hoogte van de bestuurlijke boete vast te stellen die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn
voor de verschillende overtredingen de maximumbedragen van de
bestuurlijke boete vastgelegd. De gemeente kan deze boetebedragen in
haar verordening overnemen, maar ze kan ook lagere bedragen vaststellen. De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn
maximumbedragen en géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke
overtreding de bestuurlijke boete moeten afstemmen op de ernst van de
overtreding en de mate waarin deze aan de overtreder kan worden
verweten. Bovendien moet het college daarbij ook zonodig rekening houden
met de omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd (artikel 38,
tweede lid van de wet). Deze bepaling brengt met zich mee dat het
college bij elke op te leggen bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke
boete passend is, gelet op de individuele omstandigheden van de
betrokken inburgeringsplichtige.10Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 9
mogelijk is. Het eerste en tweede lid kunnen alleen in de verordening worden
opgenomen als in artikel 9, eerste en tweede lid, lagere
maximumboetebedragen zijn opgenomen dan de maximumbedragen in de wet. De
13 verhoogde boetebedragen ingeval van herhaling van de overtreding
mogen uiteraard niet hoger zijn dan de maximumbedragen die in artikel 34
van de wet worden genoemd. Om te kunnen spreken van een herhaling van een overtreding, moeten de
overtredingen zich wel binnen een bepaalde tijdspanne voordoen,
bijvoorbeeld 12 maanden. Gemeenten kunnen een kortere of langere termijn
vaststellen. Artikel 34, onderdeel d van de wet biedt de mogelijkheid voor gemeenten
om de bestuurlijke boete te verhogen van maximaal € 500 naar maximaal €
1000 in het geval dat de inburgeringsplichtige bij herhaling niet
voldoet aan de verplichting binnen de gestelde termijn het
inburgeringsexamen te behalen. Dit is geregeld in het derde en vierde
lid van artikel 10.Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een
bestuurlijke boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is
neergelegd in artikel 9, derde lid, van de verordening. Op grond van
artikel 32 van de wet moet het college in de boetebeschikking een nieuwe
termijn vaststellen waarbinnen de inburgeringsplichtige alsnog het
inburgeringsexamen moet behalen dan wel op een andere wijze aan zijn
inburgeringsplicht heeft voldaan. Als de inburgeringsplichtige ook
binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen niet heeft behaald,
maakt het derde lid het mogelijk dat het college een hogere boete
vaststelt. Het wettelijk maximum bedraagt € 1000 (artikel 34, onderdeel
d van de wet I). Ook in dat geval zal in de boetebeschikking een nieuwe
termijn moeten worden opgenomen waarbinnen de inburgeringsplichtige het
inburgeringsexamen moet behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze (derde) termijn niet aan de
inburgeringsplicht heeft voldaan, regelt het vierde lid dat het college
wederom een hogere bestuurlijke boete kan opleggen. De maximumboete in
het vierde lid geldt ook voor alle hierop volgende overschrijdingen van
termijnen door de inburgeringsplichtige.Het vierde lid kan alleen in de verordening worden opgenomen als in het
derde lid niet het wettelijk maximum van € 1.000 is vastgesteld. Alleen
in dat geval is er ruimte voor het verhogen van het maximumbedrag van de
bestuurlijke boete (tot maximaal € 1.000). Als in het derde lid het wettelijk maximum van € 1.000 is opgenomen of
als de gemeente er geen behoefte aan heeft om een hogere
maximumboetebedrag vast te stellen wanneer termijnen bij herhaling
worden overschreden, kan het vierde lid worden geschrapt en dient het
derde lid als volgt te luiden: De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste <BEDRAG VAN
MAXIMAAL € 1.000> indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.De artikelen 9 en 10 bieden in de vorm van het vaststellen van
maximumbedragen het kader voor het college bij het vaststellen van de
hoogte van de bestuurlijke boetes in individuele gevallen. Het college
zal binnen deze kaders zelf een beleid moeten ontwikkelen. Het is aan te
bevelen dat het college in beleidsregels vastlegt hoe dat beleid er uit
ziet: welke boete wordt in beginsel opgelegd bij welke overtreding en
met welk bedrag wordt de boete in beginsel verhoogd als de betrokken
inburgeringsplichtige dezelfde overtreding nogmaals pleegt.11Afstemming van de bestuurlijke boeteDit artikel regelt dat het college de bestuurlijke boete kan aanpassen
aan de omstandigheden van de (verschillende) overtredingen.12BeloningHet college kan besluiten de inburgeringsplichtige die na het volgen van
een door het college vastgestelde voorziening het inburgeringsexamen,
NT2 Staatsexamen programma I of II dan wel diploma binnen een termijn
van drie jaar behaalt, daarvoor te belonen. De beloning is ten hoogste
gelijk aan de vastgestelde eigen bijdrage. Uitgangspunt is dat de eigen
bijdrage conform de wet wel eerst wordt geïnd. Wanneer de eigen bijdrage
nog niet volledig is betaald, wordt de beloning verrekend met de nog
verschuldigde eigen bijdrage. De termijn van drie jaar start nadat de
voorziening bij beschikking is vastgesteld.13HardheidsclausuleHet college kan het bepaalde in deze verordening buiten toepassing laten
of daarvan afwijken, voor zover toepassing gelet op het belang van een
goede inburgering leidt tot onbillijkheden van overwegende aard. In de
gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.14InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich. 15CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.