CVDR25478_1Verordening Nadeelcompensatie en Planschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004nlregelingTilburg2018-05-01TilburgGemeenteblad, 2004, 17Verordening Nadeelcompensatie en Planschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004Wet op de Ruimtelijke OrdeningGemeentewetgemeenteraadruimtelijke ordening, verkeer en vervoer2004-07-12De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2004-07-23nieuwe regeling2004/1221.Geen.Geen.Verordening Nadeelcompensatie en Planschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004Hoofdstuk1.Algemene bepalingenBegripsomschrijvingenArtikel1.In deze verordening wordt verstaan onder:

raad: de gemeenteraad van Tilburg;

college: het college van burgemeester en wethouders vanTilburg;

verzoek: een verzoek om schadevergoeding als bedoeld in artikel4;

verzoeker: de belanghebbende die een verzoek als bedoeld inartikel 4 van deze verordening indient;

commissie: de adviescommissie als bedoeld in artikel 7 van dezeverordening;

schadeveroorzakendbesluit:

besluiten als bedoeld in artikel 49 van de Wet op deRuimtelijke Ordening en/of

besluiten gebaseerd op de Wegenverkeerswet 1994en het daarop gebaseerde Besluit administratievebepalingen inzake het wegverkeer (BABW) en/ofrechtmatige feitelijke handelingen door of inopdracht van de gemeente Tilburg voor zover dezebesluiten, respectievelijk feitelijke handelingenstrekken tot herontwikkeling van het PieterVreedeplein te Tilburg;

plangebied van hetPieter Vreedeplein: het plangebied van het in 2002 onherroepelijk gewordenbestemmingsplan “Pieter Vreedeplein e.o.”.

ToepasbaarheidArtikel2.Deze verordening heeft uitsluitend betrekking op verzoeken om schade vanbelanghebbenden die een belang hebben in het plangebied van het PieterVreedeplein, welke schade een gevolg is van besluiten als bedoeld in artikel 49van de Wet op de Ruimtelijke Ordening en/of besluiten gebaseerd op deWegenverkeerswet 1994 en het daarop gebaseerde Besluit administratievebepalingen inzake het wegverkeer (BABW), en/of rechtmatige feitelijkehandelingen door of in opdracht van de gemeente Tilburg, voorzover dezebesluiten, respectievelijk feitelijke handelingen strekken tot herontwikkeling inhet plangebied van het Pieter Vreedeplein te Tilburg.Het recht op schadevergoeding.Artikel3.

Indien een belanghebbende meent dat hij schade lijdt of zal lijden als gevolgvan een schadeveroorzakend besluit als omschreven in artikel 1, en dezeschade het normale maatschappelijke risico of het normaleondernemersrisico zodanig overschrijdt, dat dit alle relevanteomstandigheden in aanmerking genomen redelijkerwijs niet of niet geheel tezijnen laste behoort te blijven en voor zover de vergoeding niet, of nietvoldoende, anderszins is verzekerd, kan de raad op verzoek een vergoedingtoekennen.

De vergoeding wordt bepaald in geld.

De raad kan eerst inhoudelijk op een verzoek beslissen na de datum vanonherroepelijk worden van het schadeveroorzakende besluit.

HoofdstukII.ProcedurebepalingenHet verzoek om schadevergoeding.Artikel4.

Het verzoek om schadevergoeding wordt gericht aan de gemeenteraad enwordt in gevallen waarin de schadeoorzaak een besluit is zo spoedig mogelijkna het onherroepelijk worden van het schadeveroorzakende besluitschriftelijk ingediend.

Het verzoek wordt ondertekend en bevat ten minste:

de naam en het adres van de verzoeker;

de dagtekening;

een aanduiding van het besluit en/of handelen dat de schade naar hetoordeel van de verzoeker heeft veroorzaakt;

De verzoeker verschaft tevens de gegevens en bescheiden die voor het nemenvan de beslissing op zijn verzoek nodig zijn en waarover verzoekerredelijkerwijs de beschikking kan krijgen.

Het college bevestigt de ontvangst van het verzoek zo spoedig mogelijk enstelt de verzoeker in kennis van de te volgen procedure.

Indien, naar het oordeel van het college niet of onvoldoende is voldaan aanhet bepaalde in het tweede en derde lid, stelt het college verzoeker in degelegenheid het verzuim te herstellen binnen een termijn van acht weken naverzending van de brief waarin verzoeker op het verzuim is gewezen.

Vereenvoudigde afhandeling van het verzoek.Artikel5.

De raad neemt het verzoek niet in behandeling indien het nietovereenkomstig artikel 4 is ingediend.

De raad kan het verzoek binnen 12 weken na de ontvangst schriftelijkafwijzen zonder toepassing te geven aan artikel 6 en volgende indien hetverzoek naar het oordeel van de raad kennelijk ongegrond is.

De in het voorgaande lid genoemde termijn kan door de raad eenmaal metten hoogste 12 weken worden verlengd.

Opdracht tot advies.Artikel6.

Indien geen toepassing wordt gegeven aan het bepaalde in artikel 5 geeft hetcollege aan de commissie onder toezending van het verzoek opdracht terzake advies uit te brengen;

De in het voorgaande lid bedoelde opdracht geschiedt binnen 12 weken nahet verstrijken van de - eventueel verlengde - termijn, bedoeld in het tweedelid van artikel 5.

De commissie.Artikel7.Als commissie treedt op Stichting Adviesbureau Onroerende Zaken te Rotterdam.Horen partijen door commissie.Artikel8.De commissie stelt zowel de verzoeker of zijn gemachtigde als een of meervertegenwoordigers van de gemeente in de gelegenheid hun zienswijzen naarvoren te brengen.Verzamelen informatie door commissie.Artikel9.

Het college stelt de commissie, al dan niet op verzoek, de gegevens terbeschikking die nodig zijn voor een goede vervulling van haar taak.

De verzoeker verschaft de commissie de gegevens en bescheiden die voor deadvisering nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs de beschikking kankrijgen. Financiële gegevens dienen in dit verband voorzien te zijn van eengetrouwheidsverklaring van een daartoe wettelijk bevoegd accountant. Indiende verzoeker meent dat de door hem verstrekte gegevens strikt vertrouwelijkzijn dan dient dit door de verzoeker uitdrukkelijk te worden aangegeven.De commissie kan inlichtingen en adviezen inwinnen bij derden, daaronderbegrepen ambtenaren in dienst van de gemeente of van een dienst, bedrijf ofinstelling, werkzaam onder verantwoordelijkheid van de gemeente.

Indien met het verstrekken van inlichtingen, of het verlenen van adviezen,door derden kosten gemoeid zijn, oefent de commissie deze bevoegdheideerst uit na instemming door het college van burgemeester en wethouders.

De commissie kan een plaatsopneming houden, indien zij dit nodig acht.

Bepaling schadevergoeding door commissieArtikel10.

De commissie onderzoekt of naar haar mening de aanvrager ten gevolge vanhet onherroepelijke schadeveroorzakend besluit schade lijdt, welkeredelijkerwijs niet of niet geheel te zijnen laste behoort te blijven. Zij betrektdaarbij de mate waarin de verzoeker de hem ter beschikking staandemogelijkheden heeft benut ter voorkoming of beperking van deze schade. Decommissie vermeldt het resultaat van dit onderzoek met de beweegredenenin haar rapport.

Leidt het in voorgaand lid bedoelde onderzoek tot de vaststelling van schade,dan berekent de commissie de ten laste van de aanvrager blijvende schade eneen billijke schadevergoeding.

Advisering door commissie.Artikel11.

De commissie brengt schriftelijk rapport uit aan de raad binnen zevenmaanden na de beslissing van de raad het verzoek in handen van decommissie te stellen.

Een afschrift van het rapport wordt uiterlijk vier weken voor de beslissingdoor het college aan de verzoeker toegezonden.

Beslissing omtrent de aanvraagArtikel12.Binnen vijf maanden nadat de commissie het rapport genoemd in het vorigeartikel heeft uitgebracht, beslist de raad. Indien de raad een schadevergoedingvaststelt, bepaalt hij de datum waarop de vergoeding uiterlijk moet zijn voldaan.VoorschotArtikel13.

Het college van burgemeester en wethouders kent de verzoeker die naarredelijke verwachting in aanmerking komt voor een vergoeding in geld alsbedoeld in artikel 3 en wiens belang naar het oordeel van het college vordertdat aan hem een voorschot op deze vergoeding wordt toegekend, op diensschriftelijk verzoek een voorschot toe. Het college beslist op het verzoek,gehoord de commissie.

Indien het college beslist tot het verlenen van een voorschot wordt daarmeegeen aanspraak als bedoeld in artikel 3 erkend.

Het voorschot kan uitsluitend worden verleend indien de verzoekerschriftelijk de verplichting aanvaardt tot gehele en onvoorwaardelijketerugbetaling van hetgeen ten onrechte als voorschot is of wordt uitbetaald,zulks te vermeerderen met de wettelijke rente over het teveel betaalde terekenen vanaf de datum van betaling van het voorschot. Het college kandaarvoor zekerheidsstelling, bijvoorbeeld in de vorm van een bankgarantie, verlangen.

HoofdstukIII.SlotbepalingenArtikel14.Deze verordening zal, met gebruikmaking van artikel 25 van de TijdelijkeReferendumwet in werking treden op 23 juli 2004.Citeertitel.Artikel15.Deze verordening kan worden aangehaald als “Verordening Nadeelcompensatie enPlanschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004”.Algemene toelichting op de verordeningnadeelcompensatie en planschadevergoeding PieterVreedeplein Tilburg 2004.InleidingHet Pieter Vreedeplein in het hart van het centrum van Tilburg, zal de komendejaren een flinke metamorfose ondergaan. Op 25 maart 2004 is met toepassing vanartikel 19 lid 1 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening een vrijstelling/bouwvergunning verleend voor de bouw van een bioscoopcomplex, winkels,woningen en een ondergrondse parkeergarage op het Pieter Vreedeplein. Hetbetreft het gebied wat begrensd wordt door de Telegraafstraat aan de noordzijde,de Heuvelring aan de oostkant, de Tuinstraat aan de zuidzijde en de IJzerstraat inhet westen. Het plein was tot voor kort in gebruik als parkeerplaats.Aan de zuidzijde (Tuinstraat) wordt het plein begrensd door een fietsroute, deachtergevels van enkele op de Heuvelstraat georiënteerde winkels en enkele aanhet fietspad gelegen, op het Pieter Vreedeplein gerichte winkel- en horecabedrijven.Met name de in het plangebied aan de Tuinstraat gevestigde (horeca)-ondernemers hebben reeds enige tijd geleden hun zorgen geuit over debereikbaarheid van hun bedrijven en de verwachte inkomstenderving gedurendede jarenlange bouwactiviteiten op het plein. Enkele ondernemers vrezen zelfsvoor het voortbestaan van hun bedrijf. Om de ondernemers en ook anderebelanghebbenden in het plangebied, die aantoonbare onevenredige schade lijdenals gevolg van rechtmatige overheidsbesluiten casu quo rechtmatigeoverheidshandelingen, te compenseren is onderzocht of het wenselijk is dan weleen meerwaarde heeft om hiervoor een speciale regeling in het leven te roepen.Een en ander heeft geresulteerd in onderhavige regeling met als titel “VerordeningNadeelcompensatie en Planschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004”.Het bijzondere karakter van de onderhavige regelingHet bijzondere karakter van deze verordening komt tot uitdrukking in de keuzeom voor de belanghebbenden in het plangebied te voorzien in de behandeling vanzowel planschadeclaims voortvloeiende uit artikel 49 van de Wet op deRuimtelijke Ordening als verzoeken om vergoeding van schade(nadeelcompensatie) die het gevolg zijn van besluiten gebaseerd op deWegenverkeerswet 1994 en het daarop gebaseerde Besluit administratievebepalingen inzake het wegverkeer (BABW) en/of rechtmatige feitelijkehandelingen door of in opdracht van de gemeente Tilburg strekkende totherontwikkeling van het Pieter Vreedeplein. Reden voor deze “gecombineerde”verordening is dat de afwikkeling van de totale schade als gevolg van deherontwikkeling van het Pieter Vreedeplein in één hand blijft, zowel watbetrokken bestuursorgaan (de gemeenteraad) als wat de bevoegde rechter betreftén dat naar belanghebbenden toe op voorhand duidelijkheid wordt verschaft overde mogelijkheden tot het verkrijgen van nadeelcompensatie, mede in relatie tothet planschadestelsel. Bij het ontbreken van een dergelijke verordening zoudenplanschadekwesties bij de gemeenteraad en de bestuursrechter belanden, denadeelcompensatiekwesties in verband met verkeersbesluiten bij het college vanburgemeester en wethouders en de bestuursrechter en de nadeelcompensatiekwestiesbetreffende de feitelijke handelingen bij het college van burgemeesteren wethouders en de burgerlijke rechter (althans voor zover de desbetreffendeschade niet als “uitvoeringsschade” die onder het bereik van artikel 49 WRO valtis aan te merken).Door het vaststellen van deze verordening wordt niet beoogd aansprakelijkhedenin het leven te roepen die rechtens niet bestaan. Deze regeling beoogt slechts tevoorzien in het toekennen van schadevergoeding in die gevallen waarin artikel 49van de Wet op de Ruimtelijke Ordening, dan wel -wanneer geen specifiekewettelijke schadevergoedingsregeling voorhanden is- artikel 3:4, tweede lid Awb,of althans het mede aan artikel 3:4 tweede lid Awb ten grondslag liggende,algemene rechtsbeginsel van “égalité devant les charges publiques” (gelijkheidvoor openbare lasten) vordert dat onevenredige schade voor vergoeding inaanmerking komt. Met het beginsel van gelijkheid voor openbare lasten wordtgedoeld op de regel dat de onevenredig nadelige –dat wil zeggen: buiten hetnormale maatschappelijke risico of normale bedrijfsrisico vallende, en op eenbeperkte groep burgers of instellingen drukkende – gevolgen van eenoverheidshandeling of overheidsbesluit niet ten laste van die beperkte groepbehoren te komen, maar gelijkelijk over de gemeenschap dienen te wordenverdeeld.Nadrukkelijk is er dan ook niet voor gekozen om belanghebbenden voor watbetreft planschade ex artikel 49 WRO te verwijzen naar de reeds bestaande“Procedureverordening planschadevergoeding 1997”. De “Procedureverordeningplanschadevergoeding 1997” wordt voor wat betreft planschadeverzoeken tengevolge van de herontwikkeling van het Pieter Vreedeplein dus vervangen door de“Verordening nadeelcompensatie en planschadevergoeding Pieter VreedepleinTilburg 2004”.Onderscheid tussen planschade- en nadeelcompensatiegevallenPlanschadeArtikel 49 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) is de juridische titel voorhet al dan niet toekennen van schade vanwege een in planologisch opzichtgewijzigde situatie. Dit artikel is exclusief van toepassing op schade, veroorzaaktdoor onder meer bestemmingsplannen en vrijstellingen ex artikel 17 en 19 van deWet op de Ruimtelijke Ordening.Op een verzoek om vergoeding van de planschade kan uw raad pas beslissen nahet tijdstip waarop een planologische maatregel als bedoeld in artikel 49 WROonherroepelijk is geworden. Indien een belanghebbende op het tijdstip van hetinwerking treden van de in het geding zijnde planologische maatregel niet in eenrechtsbetrekking staat tot het beweerdelijk getroffen object, mist artikel 49 WROtoepassing.Bij een inhoudelijke beoordeling komt de vraag aan de orde of er sprake is vaneen wijziging van het planologisch regime. Als dit het geval is wordt beoordeeldof belanghebbende daardoor in een nadeliger positie is komen te verkeren,waardoor schade is of wordt geleden. Hiertoe moet de in het geding zijndeplanologische maatregel worden vergeleken met het voorheen geldendeplanologisch regime, waarbij in aanmerking moet worden genomen de maximaleinvulling van de planologische mogelijkheden, ongeacht of realisering ervan heeftof zou hebben plaatsgevonden. Dit betekent dat, hoezeer een situatie feitelijkingrijpend gewijzigd kan zijn, dit niet noodzakelijkerwijs met zich brengt datvergelijking van de planologische maatregelen leidt tot een planologischnadeliger positie.Indien wordt geconcludeerd dat de wijziging van het planologisch regime leidt totschade, dient uw raad naar het tijdstip van het in werking treden van de in hetgeding zijnde planologische maatregel het schadebedrag te bepalen. Tenslottedient uw raad vast te stellen of het schadebedrag voor vergoeding in aanmerkingkomt.Planologisch kader Pieter VreedepleinTen aanzien van het Pieter Vreedeplein en de directe omgeving is vigerend het (in2002 onherroepelijk geworden) bestemmingsplan “Pieter Vreedeplein e.o.” dat aanhet plangebied enerzijds een uit te werken bestemming ten behoeve van centrumdoeleindengeeft en anderzijds een uit te werken bestemming verblijfsdoeleinden.Het daaraan voorafgaande planologisch regime, het bestemmingsplan “Centrum 1eherziening” gaf aan het plein de volgende bestemmingen: deels een uit te werkenbestemming Centrumdoeleinden II, deels een bestemming Centrumdoeleinden IIen deels een bestemming Verkeersdoeleinden-parkeerterrein (ook ondergrondseparkeervoorzieningen mogelijk).Ondanks de ruime bouwmogelijkheden die het vigerende bestemmingsplan “PieterVreedeplein e.o.” (na uitwerking) biedt, past de voorgenomen bebouwing nietbinnen de uitwerkingsregels van het bestemmingsplan. Een en ander heeft temaken met afwijkingen van de positionering en -met name- de hoogte van degeplande woontorens. Om deze reden is voor het oprichten van de voorgenomenbebouwing een zelfstandige projectprocedure ex artikel 19 lid 1 WRO gevoerdwaarvoor Gedeputeerde Staten bij besluit van 23 maart 2004 een zgn. verklaringvan geen bezwaar hebben afgegeven en ons college op 25 maart 2004 eenvrijstelling/bouwvergunning heeft verleend.NadeelcompensatieOnder nadeelcompensatie wordt over het algemeen verstaan het compenseren vannadelen, die een gevolg zijn van rechtmatig handelen door de overheid.Een bestuursorgaan kan zowel als onderdeel van het nemen van een schadetoebrengendbesluit (bijvoorbeeld een verkeersbesluit) als ook los daarvan in eenzelfstandige procedure een nadeelcompensatiebeslissing nemen over het al danniet toekennen van een vergoeding voor het als gevolg van het schadeveroorzakendhandelen geleden nadeel. In het eerste geval spreekt men van een"onzuiver schadebesluit”, in het tweede geval van een “zuiver schadebesluit”.Voorwaarde voor het nemen van een “zuiver schadebesluit” is wel, dat deschadetoebrengende handeling is vervat in een daartoe benodigd, voor bezwaaren beroep ingevolge de Algemene wet bestuursrecht (Awb) vatbaar besluit, danwel dat ten aanzien van de schadetoebrengende handeling eennadeelcompensatieregeling van toepassing is.Ten aanzien van rechtmatige feitelijke handelingen kan geen zuiver schadebesluitworden genomen tenzij een nadeelcompensatieregeling van toepassing is. Redenhiervoor is dat een beslissing om naar aanleiding van feitelijke handelingen aldan niet schadevergoeding toe te kennen in juridische zin gekwalificeerd moetworden als een rechtshandeling naar burgerlijk recht.Bij een inhoudelijke beoordeling van nadeelcompensatieverzoeken dient teworden onderzocht of en zo ja in hoeverre het gestelde nadeel een gevolg is vande gewraakte overheidshandeling, kortom er dient sprake te zijn van causaalverband. Vervolgens dient onderzoek te worden gedaan naar de omvang van deschade, naar de vraag of de schade redelijkerwijs niet of niet geheel ten laste vande benadeelde behoort te blijven en naar de vraag of vergoeding van de schadeniet, of niet voldoende, anderszins is verzekerd.Niet voor vergoeding in aanmerking komt schade die geheel of gedeeltelijkbehoort tot het normale maatschappelijk risico van een belanghebbende dan welin de sfeer van diens actieve of passieve risicoaanvaarding.Bij actieve risicoaanvaarding geldt als uitgangspunt dat degene die zich in eensituatie begeeft, welke mogelijk onderhevig is aan invloeden ten gevolge vanoverheidsingrijpen, zorgvuldig dient te onderzoeken welke maatregelen gelden,welke reeds zijn aangekondigd en welke maatregelen -op korte termijn- teverwachten zijn. Van degene die zich in een dergelijke situatie begeeft magverwacht worden dat hij bij die beslissing de risico’s van nadeel veroorzakendeoverheidsingrepen heeft ingecalculeerd, zodat de risico’s, indien zich dezewerkelijk voordoen, redelijkerwijs voor zijn rekening dienen te blijven.Van passieve risicoaanvaarding is onder meer sprake wanneer de benadeeldete kort is geschoten in de zorg voor de eigen belangen. Allerlei vormen van‘riskant stilzitten’ van benadeelde kan hieronder begrepen worden, bijvoorbeeldgeen of niet tijdig gebruik maken van de mogelijkheid om bedenkingen tegen devoorgenomen maatregel bekend te maken.Schade die “anderszins” verzekerd is (bijvoorbeeld door aankoop, onteigening ofop grond van een wettelijke schadevergoedingsregeling zoals artikel 49 WRO)komt evenmin voor vergoeding op grond van nadeelcompensatie in aanmerking.Onderlinge plaats en rangorde van beide schadevergoedingsstelselsArtikel 49 WRO betreft een wettelijk geregeld recht op schadevergoeding. Hetstelsel van nadeelcompensatie heeft daarentegen een buitenwettelijk karakteren is daardoor naar zijn aard slechts aanvullend van toepassing ten opzichte vanwettelijke schadevergoedingsstelsels. Daar waar artikel 49 WRO van toepassing iswijkt dus het stelsel van nadeelcompensatie.Voor zover het gestelde nadeel zijn oorsprong vindt in de planologische wijzigingvan de situatie is artikel 49 WRO exclusief van toepassing. Ten aanzien vanaangelegenheden ten aanzien van de herontwikkeling van het Pieter Vreedepleindie rechtstreeks het gevolg zijn van de planologische ingreep/ingrepen is tedenken aan:??de nadelige gevolgen van de bouwactiviteiten, zoals een tijdelijk verslechterdwinkelklimaat als gevolg van bijvoorbeeld geluid- en stofhinder. Het betrefttijdelijke schade in de vorm van inkomensschade.??de ruimtelijke gevolgen van de nieuw ontstane definitieve situatie. Het betreftstructurele schade in de vorm van inkomens- en/of vermogensschade.Voorzover het gestelde nadeel zijn oorsprong vindt in (noodzakelijkeaanvullende) maatregelen die hun grondslag niet vinden in het planologischkader maar daarbuiten, kan het stelsel van nadeelcompensatie van toepassingzijn. In het kader van de herontwikkeling van het Pieter Vreedeplein kan hierbijgedacht worden aan:??verkeersmaatregelen die de verkeerscirculatie wijzigen, zodanig dat debereikbaarheid van winkelpanden/horecagelegenheden/tijdelijk (ernstig)wordt beperkt;??werkzaamheden zonder een directe relatie met bouwactiviteiten zoals(her)bestrating en aanpassing van nutsvoorzieningstelsels;In deze gevallen betreft het tijdelijke inkomensschade.Een verzoek om toepassing van nadeelcompensatie (op grond van het beginselvan de gelijkheid voor de openbare lasten) vergt een andere beoordeling dan eenverzoek om planschadevergoeding.Bij toepassing van nadeelcompensatie geldt als uitgangspunt dat er géén sprake isvan schadevergoeding tenzij. Zo moet het treffen van verkeersmaatregelen als eennormale maatschappelijke ontwikkeling worden beschouwd, waarmee een iederkan worden geconfronteerd en waarvan de nadelige gevolgen in beginsel voorrekening van betrokkenen behoren te blijven. Dat neemt echter niet weg dat zichfeiten en/of omstandigheden kunnen voordoen waardoor een individueel belangten gevolge van een dergelijke maatregel zodanig zwaar wordt getroffen dat hetuit die maatregel voortvloeiende nadeel redelijkerwijs niet ten laste vanbetrokkene dient te blijven. Dat er aanleiding bestaat om af te wijken van hetuitgangspunt dient in beginsel door benadeelde aannemelijk te worden gemaakt.Daarbij dient de benadeelde niet alleen aannemelijk te maken dat hij schade lijdtof zal lijden als gevolg van deze maatregel, maar ook dat hij “onevenredige,buiten haar normaal maatschappelijk risico vallende en redelijkerwijs niet tenlaste van hem komende schade heeft geleden als gevolg van het genomenverkeersbesluit”. Toekenning van nadeelcompensatie is, anders dan toekenningvan planschade, eerder uitzondering dan regel.Bij toepassing van artikel 49 WRO geldt als uitgangspunt dat er sprake is vanschadevergoeding tenzij. In beginsel is de wijziging van een planologischemaatregel een normale maatschappelijke ontwikkeling. Dat betekent echter nietdat de nadelige gevolgen van planologische maatregelen in beginsel voorrekening van betrokkenen behoren te blijven. De wetgever heeft met artikel 49WRO de schade die een belanghebbende lijdt als gevolg van een planologischewijziging die hem in een nadeliger positie brengt, in beginsel niet voor diensrekening willen laten.Voor- en nadelen van het vaststellen van een nadeelcompensatieregeling casu quo-verordeningAan de vaststelling van een nadeelcompensatie- en planschaderegeling tenbehoeve van de herontwikkeling “Pieter Vreedeplein” zijn zowel voor- als nadelenverbonden.Nadelen??het aantal belanghebbenden dat van de regeling gebruik zal kunnen maken isniet erg groot omdat de regeling slechts betrekking heeft op één project/gebied;??extra bestuurlijke lasten, omdat het in nadeelcompensatiekwesties, anders danin planschadevergoedingskwesties, niet zonder meer nodig is eenadviescommissie in te schakelen;??met het instellen van een verordening trekt de gemeente de bewijslast naarzich toe (bijvoorbeeld in het geval van schade door een verkeersmaatregel).Ook indien er geen nadeelcompensatieverordening is kan men een verzoek omtoekenning van schade indienen. In dat geval ligt de bewijslast bij deverzoeker;??het vaststellen van een dergelijke regeling kan precedenten scheppen voorandere (bouw)ontwikkelingen in de stad.Voordelen??door het vaststellen van een dergelijke regeling wordt een met voldoendewaarborgen omklede regeling in het leven geroepen op grond waarvanbenadeelden op voorhand voldoende zekerheid wordt verschaft op welke wijzeen volgens welke normen schadevergoeding in verband met de uitvoering vandit project zal worden toegekend;??vaststelling van een dergelijke regeling leidt tot een adequate gecombineerdeafwikkeling van schadeclaims, zowel wat betrokken bestuursorgaan als wat debevoegde rechter betreft;??onder de werking van de verordening kunnen naast de gevolgen vanpubliekrechtelijke besluiten (zoals verkeersbesluiten) ook aanvullenderechtmatige feitelijke handelingen worden gebracht, hetgeen de noodzaak tothet voeren van civielrechtelijke procedures dienaangaande voorkomt;??door de vaststelling van deze regeling wordt de inzichtelijkheid van de voorde burger openstaande rechtsgangen vergroot;??in een verordening kunnen beperkende formeel-juridische elementen wordenopgenomen zoals een “horizonbepaling” (bijvoorbeeld het opwerpen van eendrempel of korting);??in een verordening kunnen procedurevoorschriften en –termijnen wordenopgenomen, die meer armslag bieden dan de anders van toepassing zijndeAlgemene wet bestuursrecht.Afweging voor- en nadelenDe voor- en nadelen tegen elkaar afwegende kan tot de conclusie wordengekomen dat het in dit geval zinvol is om een nadeelcompensatieregeling vast testellen in de vorm van een verordening waarin nadeelcompensatie en planschadegecombineerd worden in één verordening.Het nadeel van verwachte extra bestuurlijke lasten kan worden beperkt door in deverordening ook voor nadeelcompensatiekwesties een adviescommissie in hetleven te roepen. Het nadeel van de ongewenste precedentwerking kan wordenondervangen door de bijzondere kenmerken van dit project in dit voorstel aan tegeven. Met dit project wordt onder meer beoogd de functionele structuur van hetkernwinkelgebied te versterken. Verder wordt met dit project beoogd eenaantrekkelijke route van de Spoorlaan/Stationszone naar de Heuvelstraat teconcretiseren. Kenmerkend voor het project is voorts de lange bouwtijd (circa 4jaar) en als gevolg daarvan een langdurige periode waarbinnen voorbelangenhebbenden schade kan optreden. Genoemde specifieke kenmerken vandit project alsmede het feit dat reeds op voorhand te voorzien is dat er door eenaantal met name ondernemers wellicht toch schade geleden zal worden, pleitervoor om een dergelijke nadeelcompensatieregeling vast te stellen.De schadeafwikkeling wordt middels het vaststellen van een dergelijkeverordening gestroomlijnd en gekanaliseerd hetgeen duidelijkheid geeft richtingde belanghebbenden. Die duidelijkheid kan ook zeker bijdragen aan een spoedigeherontwikkeling van het Pieter Vreedeplein en alle daarmee samenhangende (nogte nemen) noodzakelijke besluiten en maatregelen.Inhoud “Verordening Nadeelcompensatie- en planschadevergoeding PieterVreedeplein Tilburg 2004”Voor de inhoud van de verordening wordt allereerst verwezen naar de bij ditvoorstel gevoegde (bijlage 1) en van dit voorstel deel uitmakende concept“Verordening Nadeelcompensatie- en Planschadevergoeding Pieter VreedepleinTilburg 2004”. In hoofdstuk I van de verordening treft u algemene bepalingenaan, in hoofdstuk II de procedurebepalingen en in hoofdstuk III deslotbepalingen. Verder voorziet de verordening in een algemene en eenartikelsgewijze toelichting.Op enkele specifieke elementen uit de verordening wordt hieronder naderingegaan.VoorschotregelingTussen het tijdstip van indienen van het schadeverzoek en het eventueel uitkerenvan de toegekende schadevergoeding (incl. wettelijke rente) zit over het algemeeneen behoorlijk lange periode (circa 8-12 maanden). Om te voorkomen dat iemandzodanig in de (financiële) problemen komt dat hij als gevolg van deherontwikkeling van het Pieter Vreedeplein vóór afhandeling van het schadeverzoekgenoodzaakt is zijn zaak te sluiten, wordt in de nadeelcompensatie-/planschadeverordening een voorschotregeling opgenomen.Deze regeling wordt met de nodige waarborgen omkleed. Zo dient in het verzoekom toekenning van een voorschot het urgentievereiste (met cijfers) onderbouwdte worden. Het urgentievereiste houdt in dat voldoende aannemelijk dient te zijndat verzoeker de uiteindelijke beslissing omtrent toekenning vanschadevergoeding niet kan afwachten. Voor grote ondernemingen (bijvoorbeeldin dit geval V&D) kan worden aangenomen dat deze niet spoedig aanspraakkunnen maken op bevoorschotting. Doorgaans zal een zodanige onderneming nietaannemelijk kunnen maken dat zijn financiële situatie zodanig is dat hij dedefinitieve beslissing op diens verzoek niet kan afwachten.Verder dient de verzoeker om toekenning van een voorschot schriftelijk deverplichting aan te gaan dat het toegekende voorschot geheel dan wel gedeeltelijkwordt terugbetaald indien blijkt dat het voorschot ten onrechte is of wordtuitbetaald.Normaal ondernemersrisicoIn de Verordening Nadeelcompensatie en Planschadevergoeding PieterVreedeplein Tilburg 2004 zelf worden op voorhand, gelet op de jurisprudentiehieromtrent geen kortingen, respectievelijk drempels vastgelegd. Wel zal innavolging van hetgeen door de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad vanState is geaccepteerd in het kader van een vaste gemeentelijke gedragslijn in degemeente Den Haag (het betrof hier een nadeelcompensatieverordening voor eensoortgelijk stadsproject, genaamd Souterrain Grote Markt/Kalverstraat) bij deuitvoering van de Verordening Nadeelcompensatie en PlanschadevergoedingPieter Vreedeplein Tilburg 2004 als beleid worden gehanteerd dat de grens vanhet normaal ondernemersrisico wordt gesteld op het nadeel dat wordt geledenals gevolg van een omzetdaling van 15% gerelateerd aan een aantalreferentiejaren. Er bestaat pas aanleiding voor toekenning van nadeelcompensatieals het nadeel deze drempel overstijgt. Als referentieperiode wordt gehanteerdeen periode van 3 jaar voorafgaand aan de werkzaamheden. Van een verrekeningvan het normaal ondernemersrisico wordt afgezien, in het geval een ondernemerlanger dan twee jaar met de werkzaamheden is geconfronteerd.Uitvoering schadeverzoeken in één handBinnen de gemeente Tilburg is het gebruikelijk dat de uitvoering vanplanschadeverzoeken in handen gesteld wordt van de afdeling RuimtelijkeOrdening en de uitvoering van nadeelcompensatieverzoeken als gevolg vanverkeersbesluiten in handen van Openbare Werken Tilburg (OWT).Omdat het niet wenselijk is een scheiding aan te brengen in de uitvoering van deschadeverzoeken die op grond van de door de raad vast te stellen “VerordeningNadeelcompensatie en Planschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004”worden ingediend wordt er voor gekozen om de uitvoering van deze verordeningin handen te stellen van de afdeling Ruimtelijke Ordening. Indien hetschadeverzoeken aangaande verkeersbesluiten betreft zal dit vanzelfsprekenddienen te gebeuren in nauw overleg met OWT.Tijdelijke referendumwetOp grond van de Tijdelijke Referendumwet (Trw) zijn alle besluiten totvaststelling, wijziging of intrekking van een algemeen verbindend voorschriftreferendabel. Deze nadeelcompensatie- en planschadeverordening is ook eenalgemeen verbindend voorschrift en valt dus onder de werking van de TijdelijkeReferendumwet. Dat betekent dat de verordening ingevolge artikel 22 lid 2 van deTijdelijke Referendumwet in beginsel niet eerder in werking kan treden dan zesweken na bekendmaking van de verordening.Artikel 25 van de Tijdelijke Referendumwet biedt de mogelijkheid om gebruik temaken van een spoedprocedure indien de inwerkingtreding niet zo lang op zichkan laten wachten.De Verordening Nadeelcompensatie en planschadevergoeding Pieter VreedepleinTilburg 2004 is in het leven geroepen om met name voor de ondernemers in hetplangebied een duidelijke regeling te creëren ten aanzien van eventuele schadedie zij mogelijk zullen gaan lijden als gevolg van de herontwikkeling van hetPieter Vreedeplein. Uitgangspunt was dat de verordening in werking zou tredenop het moment dat de (bouw) werkzaamheden daadwerkelijk zouden starten.Vanwege de zorgvuldige voorbereiding en de in het kader daarvan noodzakelijkeadvisering door derden is die termijn niet gehaald. Voor een beperkt aantalondernemers is de periode tussen aanvang van de (bouw)werkzaamheden en deinwerkingtreding van de verordening wellicht al lang genoeg om hun zaak failliette zien gaan. Niet wenselijk is dan ook de ondernemers nu nog eens 2 maanden telaten wachten voordat de verordening in werking kan treden.Voorgesteld wordt gebruik te maken van de spoedprocedure uit artikel 25 van deTijdelijke Referendumwet en de Verordening Nadeelcompensatie enplanschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004 in werking te laten tredenop 23 juli 2004.De verordening blijft wel referendabel en doorloopt dezelfde route als andereverordeningen met dit verschil dat hij alvast in werking kan treden.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1.Enige, in de verdere artikelen genoemde begrippen worden hier gedefinieerd.Artikel 2.De verordening heeft betrekking op schadeverzoeken van belanghebbenden dieeen belang hebben in het plangebied van het Pieter Vreedeplein en welke schadehet gevolg is van besluiten als bedoeld in artikel 49 van de Wet op de RuimtelijkeOrdening en/of besluiten gebaseerd op de Wegenverkeerswet 1994 en het daaropgebaseerde Besluit administratieve bepalingen inzake het wegverkeer (BAWB) en/of rechtmatige feitelijke handelingen door of in opdracht van de gemeente, voorzover deze besluiten, respectievelijk feitelijke handelingen strekken totherontwikkeling van het Pieter Vreedeplein.Hierbij kan gedacht worden aan:-de nadelige gevolgen van bouwactiviteiten, zoals een tijdelijk verslechterdwinkelklimaat als gevolg van bijvoorbeeld geluid- en stofhinder;-de ruimtelijke gevolgen van de nieuw ontstane definitieve situatie;maar ook aan:-verkeersmaatregelen die de verkeerscirculatie wijzigen, zodanig dat debereikbaarheid van de winkel-, horeca-, en overige bedrijfspanden in hetplangebied (ernstig) wordt beperkt;-werkzaamheden zonder een directe relatie met bouwactiviteiten zoals(her)bestrating en aanpassing van nutsvoorzieningstelsels;Artikel 3.Dit artikel verwoordt de materiële maatstaf aan de hand waarvan de raadverzoeken om schadevergoeding beoordeelt. Voor een uitwerking van de tehanteren maatstaven wordt verwezen naar het bijbehorende raadsvoorstel.Deze verordening treedt, voor wat betreft het onderdeel planschade in hetplangebied van het Pieter Vreedeplein, in de plaats van de ProcedureverordeningPlanschadevergoeding 1997.Het tweede lid van dit artikel bepaalt dat de schade kan worden weggenomendoor betaling van een geldsom.In het derde lid is bepaald wanneer het recht op schadevergoeding ontstaat.Voorwaarde voor het al dan niet toekennen van schadevergoeding is dat hetdesbetreffende schadeveroorzakende besluit onherroepelijk is.Artikel 4.In dit artikel worden regels gegeven voor het indienen van een verzoek omschadevergoeding.Eerste lidDe benadeelde dient een verzoek om schadevergoeding zo spoedig mogelijk nahet onherroepelijk worden van het schadeveroorzakende besluit in te dienen.Deze bepaling is opgenomen omdat het uit bestuurlijk oogpunt ongewenst moetworden geacht dat nog verzoeken om schadevergoeding worden ingediend jarennadat het nadeel gebleken is. Echter de periode waarbinnen men zich een beeldzal kunnen vormen van het al dan niet optreden van schade alsmede de omvangervan, zal van geval tot geval kunnen verschillen. Seizoensinvloeden kunnen hier(bijvoorbeeld bij bedrijfsbranches) een rol spelen. Om die reden is er dan ook vanafgezien een bepaalde termijn te noemen waarbinnen het verzoek moet wordengedaan. Voor het indienen van planschadeclaims op grond van artikel 49 WRO isthans in de wet ook (nog) niet voorzien in een maximale termijn.Tweede en derde lidVan een verzoeker wordt verlangd dat hij alle gegevens -van welke aard dan ookverschaftdie de raad nodig heeft voor het beoordelen van de gegrondheid van deschadeclaim. Met de administratieve behandeling van de claim wordt het collegevan burgemeester en wethouders belast.In het verzoekschrift dient de hoogte van het naar het oordeel van verzoeker tevergoeden schadebedrag aangegeven te worden. De financiële vertaling daarvanzal kunnen geschieden aan de hand van boekhoudkundige gegevens casu quo eenverklaring van een financieel deskundige.Vierde lidHet college bevestigt de ontvangst van het verzoek zo spoedig mogelijk. Inverband met het bepaalde in artikel 4:14 Awb zal verzoeker worden ingelicht overde met de behandeling van het verzoek ten hoogste gemoeide termijnen.Vijfde lidIndien de verzoeker onvoldoende gegevens heeft versterkt om de gegrondheidvan het verzoek te kunnen beoordelen, stelt het college van burgemeester enwethouders conform artikel 4:5, eerste lid, Awb verzoeker in de gelegenheid omde ontbrekende gegevens alsnog te verschaffen.Artikel 5.Dit artikel maakt een vereenvoudigde behandeling van het verzoek omschadevergoeding mogelijk indien een verzoek daartoe aanleiding geeft.Eerste lidIn het eerste lid van artikel 5 is in overeenstemming met artikel 4:5, eerste lid,Awb bepaald dat een verzoek buiten behandeling wordt gelaten indien deverzoeker nalatig blijft om de voor de beoordeling van het verzoek benodigdegegevens te verschaffen.Tweede/derde lidIndien een verzoek naar het oordeel van de raad kennelijk ongegrond is, wordthet zonder behandeling door de adviescommissie afgewezen. Daarvan isbijvoorbeeld sprake wanneer bij een summier onderzoek duidelijk is dat hetgeleden nadeel niet veroorzaakt is een schadeveroorzakend besluit als genoemdin artikel 1f. Kennelijk ongegrond is verder het verzoek betreffende schadewaarvan de vergoeding anderszins is verzekerd.De raad dient binnen 12 weken na de ontvangst van de benodigde gegevens zijnbeslissing op het verzoek aan verzoeker schriftelijk kenbaar te maken. Dezebepaling geldt uitsluitend voor het geval dat beslist wordt zonder raadpleging vaneen adviescommissie. Lid 3 maakt het mogelijk de termijn met maximaal 12weken te verlengen indien een beschikking niet binnen 12 weken kan wordengegeven.Artikel 6.Indien een verzoek niet buiten behandeling wordt gelaten, of wegens kennelijkeongegrondheid wordt afgewezen, wordt het verzoek toegezonden aan een ter zakedeskundige onafhankelijke adviescommissie. Deze commissie heeft tot taak deraad te adviseren inzake de op het verzoek te nemen beslissing.Artikel 7.Deze nadeelcompensatieverordening voorziet erin dat een adviescommissie wordtingesteld wanneer het verzoek niet op voet van artikel 5 vereenvoudigd isafgedaan. Stichting Adviesbureau Onroerende Zaken te Rotterdam treedt op alsadviescommissie. Hoewel dit niet noodzakelijk is, ligt het wel voor de hand omvoor alle schadeverzoeken op grond van deze verordening, vanuit een oogpuntvan coördinatie en in aanmerking genomen de betrekkelijk geringe omvang vanhet relevante plangebied, dezelfde commissie in te schakelen.Artikel 8.Dit artikel spreekt voor zich.Artikel 9.De commissie zal, teneinde zich een goed oordeel te kunnen vormen over deaanvraag dienen te beschikken over relevante informatie van de gemeente en deaanvrager. De gemeente kan zich het recht voorbehouden bepaalde informatieniet te verstrekken, voor zover dit in overeenstemming is met de Wetopenbaarheid van bestuur.Het kan noodzakelijk zijn dat de verzoeker om verdere (boekhoudkundige)gegevens wordt gevraagd. Het beschikbaar stellen van die gegevens zal danessentieel zijn voor een goede beoordeling van de aanvraag.Artikel 10.Zie de toelichting op artikel 3.Ad lid 2: De kosten voor het opstellen van een verklaring van een financieeldeskundige die nodig is voor het indienen van een claim komen voor vergoedingals schade in aanmerking, indien de claim wordt toegekend. Deze kosten zullendan in de vorm van een forfaitair bedrag van € 300,- worden vergoed.Artikel 11.Een afschrift van het rapport van de commissie wordt toegezonden aan deaanvrager. Mocht de aanvrager zich niet kunnen verenigen met de conclusie vanhet rapport kan hij zijn zienswijzen kenbaar maken aan de gemeenteraad,alvorens deze een beslissing neemt.Artikel 12.Dit artikel spreekt voor zich.Artikel 13.In dit artikel is voorzien in de mogelijkheid van bevoorschotting. Deze bepaling isopgenomen om de geleden schade zonodig te beperken, dan wel aan eenbelanghebbende de mogelijkheid te bieden tijdig te starten met bijvoorbeeld eenvervangingsinvestering.De verzoeker, die naar redelijke verwachting in aanmerking komt voor eenvergoeding in geld als bedoeld in artikel 3 en wiens belang vordert dat aan hemeen voorschot op deze vergoeding wordt toegekend, kan het college verzoekenhem een voorschot te verlenen. Over dat verzoek wordt de reeds ingeschakeldeadviescommissie gehoord.Burgemeester en wethouders nemen bij de beoordeling van verzoeken ombevoorschotting als uitgangspunt dat een zodanig verzoek slechts kan wordengehonoreerd indien verzoeker naar redelijke verwachting in aanmerking komtvoor een vergoeding in geld. Bovendien dient voldoende aannemelijk te zijn datverzoeker de uiteindelijke beslissing omtrent toekenning van schadevergoedingniet kan afwachten (het zogenoemde urgentievereiste). Verder zal in de belangenafwegingmoeten worden betrokken de vraag naar het risico van onmogelijkheidvan terugbetaling in het geval uiteindelijk zou komen vast te staan dat geen ofminder recht op schadevergoeding bestaat (het zogenoemde restitutierisico).Daarbij dient rekening gehouden te worden met de bereidheid van de verzoekerom zekerheid te stellen voor terugbetaling.In het tweede lid wordt bepaald dat indien het college beslist tot toekenning vaneen voorschot daarmee geen aansprakelijkheid wordt erkend. De gemeenteraad isdus bij het nemen van een besluit op het verzoek om schadevergoeding nietgebonden aan de beslissing over de bevoorschotting van het college vanburgemeester en wethouders.Het voorschot kan volgens het derde lid van deze regeling uitsluitend wordenverleend indien de verzoeker schriftelijk de verplichting aanvaardt tot gehele enonvoorwaardelijke terugbetaling van hetgeen ten onrechte als voorschot isuitbetaald. Het college kan daarvoor zekerheidsstelling, bijvoorbeeld in de vormvan een bankgarantie verlangen. Daarbij moet betrokken worden de vraag naarhet risico van de onmogelijkheid van terugbetaling van het voorschot.Een beslissing omtrent bevoorschotting kan, anders dan de beslissing omtrentschadevergoeding als bedoeld in artikel 3, eerste lid, worden genomen vóórdathet schadeveroorzakende besluit rechtens onaantastbaar is geworden. Datbetekent overigens niet dat een beslissing omtrent bevoorschotting een beslissingbehelst omtrent vergoeding van zogenoemde schaduwschade: dat wil zeggenschade die niet zozeer het gevolg is van het door verzoeker als schadeoorzaakgesteld besluit, maar schade die benadeelde lijdt als gevolg van de omstandigheiddat het eventueel rechtskracht krijgen van zodanig besluit zijn schaduw somsvooruit werpt. In het kader van de beoordeling van een verzoek ombevoorschotting is niet relevant, of verzoeker reeds schaduwschade lijdt.Artikel 14.Dit artikel geeft aan wanneer de verordening in werking treedt.Op grond van de Tijdelijke Referendumwet (Trw) zijn alle besluiten totvaststelling, wijziging of intrekking van een algemeen verbindend voorschriftreferendabel. Deze nadeelcompensatie- en planschadeverordening is ook eenalgemeen verbindend voorschrift en valt dus onder de werking van de TijdelijkeReferendumwet. Dat betekent dat de verordening ingevolge artikel 22 lid 2 van deTijdelijke Referendumwet in beginsel niet eerder in werking kan treden dan zesweken na bekendmaking van de verordening.Artikel 25 van de Tijdelijke Referendumwet biedt de mogelijkheid om gebruik temaken van een spoedprocedure indien de inwerkingtreding niet zo lang op zichkan laten wachten.De Verordening Nadeelcompensatie en planschadevergoeding Pieter VreedepleinTilburg 2004 is in het leven geroepen om met name voor de ondernemers in hetplangebied een duidelijke regeling te creëren ten aanzien van eventuele schadedie zij mogelijk zullen gaan lijden als gevolg van de herontwikkeling van hetPieter Vreedeplein. Uitgangspunt was dat de verordening in werking zou tredenop het moment dat de (bouw) werkzaamheden daadwerkelijk zouden starten.Vanwege de zorgvuldige voorbereiding en de in het kader daarvan noodzakelijkeadvisering door derden is die termijn niet gehaald. Voor een beperkt aantalondernemers is de periode tussen aanvang van de (bouw)werkzaamheden en deinwerkingtreding van de verordening wellicht al lang genoeg om hun zaak failliette zien gaan. Niet wenselijk is dan ook de ondernemers nu nog eens 2 maanden telaten wachten voordat de verordening in werking kan treden.Voorgesteld wordt gebruik te maken van de spoedprocedure uit artikel 25 van deTijdelijke Referendumwet en de Verordening Nadeelcompensatie enplanschadevergoeding Pieter Vreedeplein Tilburg 2004 in werking te laten tredenop 23 juli 2004.Artikel 15.Dit artikel spreekt voor zich.Bezwaar- en beroepsmogelijkhedenOp de besluiten van de gemeenteraad als bedoeld in artikel 5 (tot afwijzing van deaanvraag zonder verdere procedure) en artikel 12 (tot het al dan niet toekennenvan schadevergoeding, inclusief de hoogte van een financiële vergoeding) zijn debezwaar- en beroepsmogelijkheden van toepassing als bedoeld in de Algemenewet bestuursrecht, zoals deze met ingang van 1 januari 1994 van kracht isDit betekent dat eerst bezwaar kan worden ingediend bij de gemeenteraad eneventueel daarna beroep bij respectievelijk de rechtbank en de Afdelingbestuursrechtspraak van de Raad van State.Het verlenen van een voorschot als bedoeld in artikel 13 kan worden opgevat alseen voorbereidingsbesluit zodat daar geen bezwaar en beroep tegen open staat.aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 12 juli 2004de griffier, de voorzitter,