CVDR248736_1Verordening op de heffing en invordering van onroerende-zaakbelastingen 2013nlregelingWoerden2018-07-03WoerdenWoerdense Courant 27 december 2012Verordening onroerende-zaakbelastingen 2013??gemeenteraadfinanciën en economie2012-12-19De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012014-01-01nieuwe regeling2012/53??Verordening op de heffing en invordering van onroerende-zaakbelastingen
2013De raad van de gemeente Woerdengelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 6
november 2012 gelet op het bepaalde in de Gemeentewet; artikelen 220 tot en met 220h van de Gemeentewet; besluit:vast te stellen de "verordening op de heffing en invordering van
onroerende-zaakbelastingen 2013vast te stellen RAADSBESLUIT12R.00411
gelezen het voorstel d.d.6 november 2012van:-burgemeester en wethoudersgelet op het bepaalde in de Gemeentewet;artikelen 220 tot en met 220h van de
Gemeentewet;b e s l u i t:vast te stellen deVerordening op de heffing en invordering van
onroerende-zaakbelastingen 2013
1 -Belastingplicht1.Onder de naam ‘onroerende-zaakbelastingen’ worden
ter zake van binnen de gemeente gelegen onroerende
zaken twee directe belastingen geheven:
een gebruikersbelasting van degene die bij het
begin van het kalenderjaar een onroerende zaak die
niet in hoofdzaak tot woning dient, al dan niet
krachtens eigendom, bezit, beperkt recht of
persoonlijk recht gebruikt, verder te noemen:
gebruikersbelasting;
een eigenarenbelasting van degene die bij het
begin van het kalenderjaar van een onroerende zaak
het genot heeft krachtens eigendom, bezit of beperkt
recht, verder te noemen: eigenarenbelasting.
2.bij de gebruikersbelasting wordt:
gebruik door degene aan wie een deel van een
onroerende zaak in gebruik is gegeven (verder: de
gebruiker), aangemerkt als gebruik door degene die
dat deel in gebruik heeft gegeven (verder: de
gebruikgever); de gebruikgever is bevoegd de
belasting als zodanig te verhalen op de
gebruiker;
het ter beschikking stellen van een onroerende
zaak voor volgtijdig gebruik aangemerkt als gebruik
door degene die de onroerende zaak ter beschikking
heeft gesteld; degene die de onroerende zaak ter
beschikking heeft gesteld is bevoegd de belasting
als zodanig te verhalen op degene aan wie die zaak
ter beschikking is gesteld.
3.Voor de eigenarenbelasting wordt als genothebbende
krachtens eigendom, bezit of beperkt recht
aangemerkt, degene die bij het begin van het
kalenderjaar als zodanig in de basisregistratie
kadaster is vermeld, tenzij blijkt dat hij op dat
tijdstip geen genothebbende krachtens eigendom,
bezit of beperkt recht is.2 -Belastingobject1.Als onroerende zaak wordt aangemerkt de onroerende
zaak, bedoeld in hoofdstuk III van de Wet waardering
onroerende zaken.2.Een onroerende zaak dient in hoofdzaak tot woning
indien de waarde die op grond van hoofdstuk IV van
de Wet waardering onroerende zaken is vastgesteld
voor die onroerende zaak in hoofdzaak kan worden
toegerekend aan delen van die onroerende zaak die
dienen tot woning dan wel volledig dienstbaar zijn
aan woondoeleinden.3 -Maatstaf van heffing1.De heffingsmaatstaf is de op de voet van hoofdstuk
IV van de Wet waardering onroerende zaken voor de
onroerende zaak vastgestelde waarde voor het
kalenderjaar bedoeld in artikel 1.2.Als voor een onroerende zaak geen waarde is
vastgesteld op de voet van hoofdstuk IV van de Wet
waardering onroerende zaken, wordt de
heffingsmaatstaf van die onroerende zaak bepaald met
overeenkomstige toepassing van het bepaalde bij of
krachtens de artikelen 17, 18 en 20, tweede lid, van
de Wet waardering onroerende zaken.4 -Vrijstellingen1.In afwijking in zoverre van artikel 3 wordt bij de
bepaling van de heffingsmaatstaf buiten aanmerking
gelaten, voor zover dit niet al is gebeurd bij de
bepaling van de in dat artikel bedoelde waarde, de
waarde van:
voor de land- of bosbouw bedrijfsmatig
geëxploiteerde cultuurgrond, daaronder mede begrepen
de open grond, alsmede de ondergrond van
glasopstanden, die bedrijfsmatig aangewend wordt
voor de kweek of teelt van gewassen, zonder daarbij
de ondergrond als voedingsbodem te gebruiken;
glasopstanden, die bedrijfsmatig worden aangewend
voor de kweek of teelt van gewassen, voor zover de
ondergrond daarvan bestaat uit de in onderdeel a
bedoelde grond;
onroerende zaken die in hoofdzaak zijn bestemd
voor de openbare eredienst of voor het houden van
openbare bezinningssamenkomsten van
levensbeschouwelijke aard, één en ander met
uitzondering van delen van zodanige onroerende zaken
die dienen als woning;
één of meer onroerende zaken die deel uitmaken van
een op de voet van de Natuurschoonwet 1928
aangewezen landgoed dat voldoet aan de voorwaarden
genoemd in artikel 8 van het Rangschikkingsbesluit
Natuurschoonwet 1928, met uitzondering van de daarop
voorkomende gebouwde eigendommen;
natuurterreinen, waaronder mede worden verstaan
duinen, heidevelden, zandverstuivingen, moerassen en
plassen, die door rechtspersonen met volledige
rechtsbevoegdheid welke zich uitsluitend of nagenoeg
uitsluitend het behoud van natuurschoon ten doel
stellen, beheerd worden;
openbare land- en waterwegen en banen voor
openbaar vervoer per rail, één en ander met inbegrip
van kunstwerken;
waterverdedigings- en waterbeheersingswerken die
worden beheerd door organen, instellingen of
diensten van publiekrechtelijke rechtspersonen, met
uitzondering van de delen van zodanige werken die
dienen als woning;
werken die zijn bestemd voor de zuivering van
riool- en ander afvalwater en die worden beheerd
door organen, instellingen of diensten van
publiekrechtelijk rechtspersonen, met uitzondering
van de delen van zodanige werken die dienen als
woning;
werktuigen die van een onroerende zaak kunnen
worden afgescheiden zonder dat beschadiging van
betekenis aan die werktuigen wordt toegebracht en
die niet op zichzelf als gebouwde eigendommen zijn
aan te merken;
onroerende zaken voor zover die bestemd zijn te
worden gebruikt voor de publieke dienst van de
gemeente, met uitzondering van delen van zodanige
onroerende zaken die bestemd zijn te worden gebruikt
voor het geven van onderwijs;
straatmeubilair, waaronder begrepen alle zodanig
gebouwde eigendommen - niet zijnde gebouwen - welke
zijn geplaatst voor het belang van het publiek, ten
dienste van het verkeer of ter verfraaiing van de
gemeente, zoals lichtmasten, verkeersinstallaties,
standbeelden, monumenten, fonteinen, banken, abri's,
hekken en palen;
plantsoenen, parken en waterpartijen, die bij de
gemeente in beheer zijn of waarvan de gemeente het
genot heeft krachtens eigendom, bezit of beperkt
recht, met uitzondering van de delen van zodanig
onroerende zaken die dienen als woning;
begraafplaatsen, urnentuinen en crematoria, één en
ander met uitzondering van delen van zodanig
onroerende zaken die dienen als woning.
2.De vrijstelling met betrekking tot de in onderdeel
j van het eerste lid bedoelde onroerende zaken voor
de eigenarenbelasting geldt niet voor zover de
gemeente van die zaken niet het genot heeft
krachtens eigendom, bezit of beperkt recht.3.In afwijking in zoverre van artikel 3 wordt bij de
bepaling van de heffingsmaatstaf voor de
gebruikersbelasting buiten aanmerking gelaten de
waarde van gedeelten van de onroerende zaak die in
hoofdzaak tot woning dienen dan wel in hoofdzaak
dienstbaar zijn aan woondoeleinden.5 -De belastingtarieven1.Het tarief van de belasting bedraagt een
percentage van de heffingsmaatstaf: Het percentage bedraagt voor:
de gebruikersbelasting: 0,1279%
bij de eigenarenbelasting:
voor onroerende zaken die in hoofdzaak tot woning
dienen 0,1141%
voor onroerende zaken die niet in hoofdzaak tot
woning dienen 0,1708%
2.Het bedrag van de belasting wordt per
belastingaanslag naar beneden afgerond op gehele
euro’s.3.Voor belastingbedragen tot € 10,00 vindt geen
invordering plaats.Voor de toepassing van de vorige volzin wordt het
totaal van op één aanslagbiljet verenigde
verschuldigde bedragen onroerende-zaakbelastingen of
andere heffingen aangemerkt als één
belastingbedrag.6 -De wijze van heffingDe belastingen worden bij wege van aanslag
geheven.7 -De termijnen van betaling1.De aanslagen moeten worden betaald uiterlijk drie
maanden na de dagtekening van het aanslagbiljet. 2.In afwijking van het eerste lid geldt, ingeval het
totaalbedrag van de op één aanslagbiljet verenigde
aanslagen, of als het aanslagbiljet maar één aanslag
bevat het bedrag daarvan, meer is dan € 50,00, maar
minder is dan € 5.000,00 en zolang de verschuldigde
bedragen door middel van automatische
betalingsincasso kunnen worden afgeschreven, dat de
aanslagen moeten worden betaald in acht gelijke
termijnen. 3.De Algemene Termijnenwet is niet van toepassing op
de in de voorgaande leden gestelde termijnen. 8 -Nadere regels door het college van burgemeester en wethoudersHet college van burgemeester en wethouders kan
nadere regels geven met betrekking tot de heffing en
de invordering van de
onroerende-zaakbelastingen.9 -Inwerkingtreding en
citeertitel1.De ‘Verordening onroerende-zaakbelastingen 2012’
vastgesteld door de raad op 21 december 2011, wordt
ingetrokken met ingang van de in het derde lid
genoemde datum van ingang van de heffing, met dien
verstande dat zij van toepassing blijft op de
belastbare feiten die zich voor die datum hebben
voorgedaan.2.Deze verordening treedt in werking op 1 januari
2013.3.De datum van ingang van de heffing is 1 januari
2013.4.Deze verordening wordt aangehaald als ‘Verordening
onroerende-zaakbelastingen 2013’.Aldus vastgesteld door de raad van de gemeente
Woerden in zijn openbare vergadering, gehouden op 19 december 2012De griffierDe wnd. voorzitterE.M. Geldorpdrs. J.B. WaaijerToelichtingWet WOZOp 1 januari 1995 is de Wet WOZ in werking getreden. Deze wet regelt de
bepaling en vaststelling van de waarde van onroerende zaken ten behoeve
van de belastingheffing door rijk, gemeenten en waterschappen, waaronder
ook de onroerende-zaakbelastingen. De waardebepaling geschiedt onder
verantwoordelijkheid van het college van burgemeester en wethouders. De
waarde wordt met een voor bezwaar en beroep vatbare, beschikking aan de
eigenaar en aan de gebruiker (belanghebbenden) bekendgemaakt. Met ingang
van 2008 ligt de waardepeildatum één jaar voor aanvang van het
kalenderjaar waarvoor de waarde geldt. Voor het jaar 2012 wordt gewerkt
met taxaties naar waardepeildatum 1 januari 2011.Afschaffing OZB-gebruikersbelasting voor woningenMet ingang van 1 januari 2006 is de OZB-gebruikersbelasting voor
woningen afgeschaft en zijn de tarieven aan een maximum gebonden (Wet
van 22 december 2005, Stb 725).Artikelgewijze toelichting op de verordening op de heffing en de
invordering van de onroerende-zaakbelastingen 2013AanhefIn de aanhef wordt onder andere verwezen naar artikelen 220 tot en met
220h van de Gemeentewet. Omdat in de Gemeentewet in voorkomende gevallen
al wordt verwezen naar de Wet WOZ, is het niet nodig te verwijzen naar
de Wet WOZ. De belastingplicht (artikel 1 van de
verordening)Eerste lidIn overeenstemming met artikel 220 van de Gemeentewet zijn de binnen de
gemeente gelegen onroerende zaken aangewezen als belastingobject. De
vraag wat onder een onroerende zaak moet worden verstaan, komt bij de
toelichting op artikel 2 van de verordening aan de orde. Ter zake van iedere onroerende zaak kunnen twee directe belastingen
worden geheven. De belasting wegens het gebruik van een onroerende zaak
die niet in hoofdzaak tot woning dient wordt aangeduid als
gebruikersbelasting. De belasting wegens genot krachtens eigendom, bezit
of beperkt recht wordt aangeduid als eigenarenbelasting.De onroerende-zaakbelastingen zijn tijdstipbelastingen. Het begin van
het kalenderjaar bepaalt de belastingplicht. Indien het gebruik dan wel
het genot krachtens eigendom, bezit of beperkt recht in de loop van het
jaar aanvangt of eindigt, heeft dat geen invloed op de
belastingplicht.De gebruikersbelasting wordt vanaf 1 januari 2006 slechts geheven van
degene die (naar de omstandigheden beoordeeld) bij het begin van het
kalenderjaar een onroerende zaak die niet in hoofdzaak tot woning dient
(niet-woning) al dan niet krachtens eigendom, bezit of beperkt recht of
persoonlijk recht gebruikt. Daarbij is het niet van belang op grond
waarvan gebruik wordt gemaakt van de niet-woning. Ook bij
wederrechtelijk gebruik (krakers) is sprake van gebruik.Tweede lidOvereenkomstig artikel 220b, eerste lid, van de Gemeentewet zijn in
artikel 1, tweede lid, van de verordening enkele aanvullende bepalingen
inzake de gebruikersbelasting opgenomen.Bij de wijziging van de materiële belastingbepalingen in 1995 is het
begrip ‘feitelijk gebruik’ in de Gemeentewet vervangen door ‘gebruik’.
Daardoor kan de gebruikersbelasting in bepaalde situaties
belastingplichtigen aanwijzen die niet feitelijk gebruik maken van een
niet-woning.Zo regelt artikel 1, tweede lid, onderdeel a, van de
verordening dat gebruik door degene aan wie een deel van een onroerende
zaak in gebruik is gegeven, wordt aangemerkt als gebruik door degene die
dat deel in gebruik heeft gegeven. Door deze bepaling is de verhuurder
(al of niet tevens eigenaar) ook belastingplichtig voor de
gebruikersbelasting als hij niet zelf gebruiker (van een deel) van de
niet-woning is. Dit betekent dat bij verzamelkantoorgebouwen met meer
dan één gebruiker (die voor de Wet WOZ en de onroerende-zaakbelastingen
als één object kunnen gelden), de verhuurder in de heffing van de
gebruikersbelasting moet worden betrokken. De huurders zijn dan niet
belastingplichtig. Voor alle duidelijkheid: de bepaling ziet alleen op situaties waarin
delen van de onroerende zaak worden gebruikt door afzonderlijke
gebruikers, die niet gezamenlijk het geheel gebruiken. De verhuurder van
een niet-woning kan niet als gebruiker worden aangemerkt als hij de
niet-woning verhuurt aan bijvoorbeeld één ondernemingsgezin of één
persoon. Verhuurt hij de verschillende delen echter aan verschillende
gebruikers, dan is hij wel belastingplichtig. Verhuurt hij echter de
niet-woning als geheel aan meerdere gebruikers (bijvoorbeeld van één
onderneming), dan is hij niet belastingplichtig. Hij staat dan immers
niet een gedeelte van de niet-woning in gebruik af. Degene die het
gebruik afstaat, mag overigens de gebruikersbelasting wel verhalen op
degene aan wie het gebruik van een deel wordt afgestaan.1,tweede lid, onderdeel b, van de verordening bepaalt dat het ter beschikking stellen van een
onroerende zaak voor volgtijdig gebruik wordt aangemerkt als gebruik
door degene die de onroerende zaak ter beschikking heeft gesteld. Dit
ziet met name op niet-woningendie voor korte
perioden worden verhuurd. In beginsel is de eigenaar degene die de
niet-woning ter beschikking stelt voor volgtijdig gebruik en als zodanig
belastingplichtig voor de gebruikersbelasting.Degene die de niet-woning ter beschikking stelt, is bevoegd om de
belasting te verhalen op degene aan wie de zaak ter beschikking is
gesteld.Derde lidDe vaststelling van de genothebbende krachtens eigendom, bezit of
beperkt recht, geschiedt in het algemeen op grond van de kadastrale
registers. De tot belastingplicht leidende beperkte rechten zijn
appartementsrecht, erfpachtrecht, recht van opstal, recht van
vruchtgebruik, recht van beklemming, recht van gebruik en bewoning,
beperkt recht in de zin van artikel 5, derde lid, onderdeel b, van de
Belemmeringenwet privaatrecht. Het kadastrale register geeft in vrijwel
alle gevallen uitsluitsel omtrent de vraag wie de genothebbende
krachtens eigendom, bezit of beperkt recht is.Het belastingobject (artikel 2 van de
verordening)Voor de afbakening van het belastingobject, de onroerende zaak, wordt in
de tekst van de verordening verwezen naar hoofdstuk III van de Wet WOZ.
De voorschriften voor de objectafbakening staan vermeld in artikel 16
van de Wet WOZ.Roerend of onroerendVoor de heffing van de onroerende-zaakbelastingen is de vraag van belang
of er sprake is van een roerende of onroerende zaak. Alleen de
onroerende zaken worden immers in de heffing betrokken. Nu de
Gemeentewet noch de Wet WOZ hierover nadere regels stelt, is voor de
vraag of een zaak roerend of onroerend is, het Burgerlijk Wetboek (BW)
van belang. Op grond van artikel 3, boek 3, van het BW worden als
onroerende zaken aangemerkt de grond, de nog niet gewonnen delfstoffen,
de met de grond verenigde beplantingen, alsmede de gebouwen en werken
die duurzaam met de grond zijn verenigd, hetzij rechtstreeks, hetzij
door vereniging met andere gebouwen of werken. Roerende zaken zijn alle
zaken die niet onroerend zijn. Over het al dan niet onroerend zijn van
zomerhuisjes, woonboten, stacaravans en dergelijke is de nodige
jurisprudentie ontstaan. Tweede lidDit lid geeft een definitie van het begrip woning overeenkomstig de
bepaling in de Gemeentewet (artikel 220a, lid 2). Een onroerende zaak
dient tot woning indien de vastgestelde WOZ-waarde in hoofdzaak kan
worden toegerekend aan delen van de onroerende zaak die dienen tot
woning dan wel volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden. Het ‘in
hoofdzaakcriterium’ wordt uitgelegd als 70% of meer. Bij een onroerende zaak, zoals bijvoorbeeld een boerderij, kunnen zowel
woondelen als niet-woondelen aanwezig zijn. Indien 70% of meer van de
totale waarde als woondelen kunnen worden aangemerkt is er sprake van
een woning en kan geen gebruikersbelasting worden geheven. De onroerende
zaak is dan in hoofdzaak een woning. Indien de waarde van de woondelen van een onroerende zaak minder dan 70%
uitmaakt van de totale waarde van die onroerende zaak, is sprake van een
niet-woning voor de OZB. Deze onroerende zaken, zoals boerderijen en
verzorgingstehuizen, worden naar het tarief voor niet-woningen
aangeslagen. Vanaf 2007 wordt de waarde van het woondeel buiten de
heffingsmaatstaf voor de gebruikersbelasting niet-woningen gelaten. Het
betreft hier gedeelten die in hoofdzaak dienen tot woning of dienstbaar
zijn aan woondoeleinden. Hiervoor is artikel 220e per 1-1-2007 aan de
Gemeentewet toegevoegd.De maatstaf van heffing
(artikel 3 van de
verordening)Met betrekking tot de term ‘maatstaf van heffing’ of ‘heffingsmaatstaf’
merken wij op dat de eerste term wordt gebruikt in algemene zin terwijl
de tweede term in concrete zin wordt gebruikt (de concrete waarde van
een onroerende zaak). Daarom is in de aanhef van artikel 3 van de
verordening sprake van ‘maatstaf van heffing’ en in het vervolg van de
verordening steeds over ‘heffingsmaatstaf’. Dit correspondeert met de
wettekst. Vanaf 1 januari 1997 is artikel 19 van de Wet WOZ van
toepassing en dient de waarde van in aanbouw zijnde onroerende zaken te
worden bepaald en in de heffing van onroerende-zaakbelastingen te worden
betrokken.Eerste lid De heffingsmaatstaf is de waarde van de onroerende zaak zoals deze is
vastgesteld op basis van de Wet WOZ. Artikel 17 van de Wet WOZ geeft de
regels voor de waardering. Uitgangspunt daarbij is de waarde in het
economische verkeer. Voor woningen en rijksmonumenten is de waarde in
het economische verkeer altijd van toepassing. Voor niet-woningen
daarentegen wordt de gecorrigeerde vervangingswaarde genomen indien deze
hoger is dan de waarde in het economische verkeer.Tweede lidHet tweede lid is een zogenaamd ‘vangnetbepaling’ en voorziet erin dat
indien voor een onroerende zaak onverhoopt geen WOZ-beschikking is
vastgesteld, toch een aanslag kan worden opgelegd. Voor de tekst van de
vangnetbepaling is aangesloten bij de tekst van artikel 220d, vierde
lid, van de Gemeentewet. De vrijstellingen (artikel 4 van de
verordening)Een object als zodanig wordt niet vrijgesteld maar de waarde van (een
gedeelte) van een object wordt buiten aanmerking gelaten. Dit maakt het
mogelijk dat een onroerende zaak gedeeltelijk wordt belast en
gedeeltelijk wordt vrijgesteld. Een vrijstelling voor de onroerende-zaakbelastingen houdt niet in dat
ook de waardering achterwege kan blijven. In het kader van de Wet WOZ
kan de waardering van een onroerende zaak alleen achterwege blijven
indien op grond van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet
WOZ de gehele waarde buiten aanmerking kan worden gelaten. Eerste lid, onderdeel
aIngevolge artikel 220d, eerste lid, onderdeel a, van de Gemeentewet is
vrijgesteld de ten behoeve van de land- of bosbouw bedrijfsmatig
geëxploiteerde cultuurgrond. Men spreekt hier wel van de
‘cultuurgrondvrijstelling’. Of er sprake is van landbouw moet worden
beoordeeld aan de hand van artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van de
Pachtwet (Stb. 1958, 37). Zie artikel 220d, vierde lid, van de
Gemeentewet.Eerste lid, onderdeel
bOp grond van artikel 220d, eerste lid, onderdeel b, van de Gemeentewet
zijn gebouwde eigendommen vrijgesteld waarvan de ondergrond bestaat uit
vrijgestelde cultuurgrond. Het gaat hier om de ‘kassenvrijstelling’. Eerste lid, onderdeel
cIn onderdeel c is de kerkenvrijstelling geregeld, waarin twee
categorieën onroerende zaken zijn opgenomen, te weten onroerende zaken
in hoofdzaak bestemd voor de openbare eredienst en onroerende zaken in
hoofdzaak bestemd voor bezinningssamenkomsten van levensbeschouwelijke
aard, waarbij het niet vereist is dat het bijeenkomsten betreft van
genootschappen die rechtspersoon met volledige rechtsbevoegdheid zijn.
De onroerende zaak moet ‘in hoofdzaak bestemd’ zijn voor de omschreven
activiteiten. Eerste lid, onderdeel
dIngevolge artikel 220d, eerste lid, onderdeel d, van de Gemeentewet is
vrijgesteld de onroerende zaak die deel uitmaakt van een op de voet van
de Natuurschoonwet 1928 (Stb. 1989, 252) aangewezen landgoed met
uitzondering van de daarop voorkomende gebouwde eigendommen. Deze
formulering heeft tot gevolg dat een ongebouwd gedeelte (bijvoorbeeld
het erf) wel onder de vrijstelling valt.Eerste lid, onderdeel
eDe vrijstelling voor natuurterreinen staat in artikel 220d, eerste lid,
onderdeel e, van de Gemeentewet. Alleen de natuurterreinen in beheer bij rechtspersonen die het behoud
van natuurschoon voor 90% of meer als taak hebben, zijn vrijgesteld.
Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan Vereniging voor
Natuurmonumenten of Stichtingen voor provinciale landschappen. Eerste lid, onderdeel
fDe vrijstelling van openbare land- en waterwegen en banen voor openbaar
vervoer per rail staat in artikel 220d, eerste lid, onderdeel f, van de
Gemeentewet. Eerste lid, onderdeel
gDe vrijstelling voor waterverdedigings- en waterbeheersingswerken is
niet van toepassing op de delen die dienen tot woning. De waarde van de
woning dient in aanmerking genomen te worden.Eerste lid, onderdeel
hOok de vrijstelling voor rioolwaterzuiveringsinstallaties ziet niet op
de delen die dienen tot woning zodat deze woningen niet onder de
vrijstelling vallen.Eerste lid, onderdeel
iIn dit onderdeel is de werktuigenvrijstelling opgenomen. De
werktuigenvrijstelling is van toepassing op onroerende werktuigen die
verwijderd kunnen worden met behoud van hun waarde als zodanig en niet
op zichzelf bezien als gebouwde eigendommen zijn aan te merken. Van een
werktuig is geen sprake indien een bestanddeel in hoofdzaak dienstbaar
is aan het gebouw in die zin dat het bestanddeel het gebouw beter
geschikt maakt voor gebruik. Eerste lid, onderdelen j tot en met
mIn de onderdelen j tot en met m zijn facultatieve vrijstellingen
opgenomen. Tweede lidDit lid bevat een uitzondering op de in het eerste lid, onderdeel j,
opgenomen vrijstelling. De vrijstelling voor onroerende zaken die
bestemd zijn voor de publieke dienst geldt niet voor de
eigenarenbelasting, indien die onroerende zaken geen eigendom van de
gemeente zijn. Derde lidAls de waarde van de woondelen van een onroerende zaak minder dan 70%
uitmaakt van de totale waarde van die onroerende zaak, is sprake van een
niet-woning voor de OZB. Deze onroerende zaken, zoals boerderijen en
verzorgingstehuizen, worden dus naar het tarief voor niet-woningen
aangeslagen en zouden zonder nadere regeling niet profiteren van de
afschaffing van de gebruikersbelasting op woningen. Door aanvaarding van
een amendement-De Pater is een regeling getroffen voor deze
niet-woningen: het woongedeelte wordt vrijgesteld voor de
gebruikersbelasting niet-woningen.Vanaf 2007 wordt de waarde van het woongedeelte buiten de
heffingsmaatstaf voor de gebruikersbelasting niet-woningen gelaten. Dit
geldt ook voor gedeelten van de niet-woning die dienstbaar zijn aan
woondoeleinden. In de regeling vanaf 2007 wordt de vermindering dus al
in het aanslagbedrag van de gebruikersbelastingen niet-woningen
verdisconteerd.De belastingtarieven (artikel 5 van de
verordening)In het kopje wordt uitdrukkelijk de meervoudsvorm gebruikt om nog eens
te benadrukken dat in deze verordening twee belastingen worden geregeld
die ieder een eigen tarief kennen.Eerste lidDe bepalingen over de tarieven zijn opgenomen in artikel 220f en artikel
220 g van de Gemeentewet.Omdat de gebruikersbelasting voor woningen is afgeschaft wordt alleen
nog een gebruikerstarief vastgesteld voor niet-woningen.Ingevolge artikel 220f van de Gemeentewet moet het tarief worden gesteld
op een percentage van de waarde in het economische verkeer. Uiteraard - het gaat immers om twee verschillende belastingen - kunnen
de tarieven voor de gebruikersbelasting en de eigenarenbelasting van
elkaar verschillen. De gemeente heeft gekozen voor tariefsdifferentiatie tussen de woningen
en de niet-woningen, als genoemd in artikel 220f, eerste lid van de
Gemeentewet. Daarbij zijn de tarieven van de eigenarenbelasting van de
onroerende zaken die niet in hoofdzaak tot woningen dienen, hoger
gesteld dan de eigenarenbelasting van de onroerende zaken die in
hoofdzaak tot woning dienen. Bij het vaststellen van de tarieven dient rekening te worden gehouden
met de drempel- en maximumtarieven, zoals aangegeven in artikel 220f van
de Gemeentewet. Jaarlijks wordt aangegeven in de meicirculaire wat de
maximaal toegestane stijging is van de tarieven voor de gemeente
Woerden.Tweede lidUit efficiencyoverwegingen heeft de gemeente bepaald dat
belastingaanslagen naar beneden worden afgerond op gehele euro’s.Derde lidArtikel 220h, tweede lid, van de Gemeentewet geeft de mogelijkheid in de
belastingverordening te regelen dat belastingbedragen tot maximaal €
10,-- niet ingevorderd behoeven te worden. De gemeente Woerden heeft
deze mogelijkheid geconcretiseerd en vastgesteld op € 10,--.Met het opnemen van de tweede volzin in het derde lid wordt bereikt dat
het totaal van de op één aanslagbiljet verenigde belastingaanslagen als
één belastingaanslag wordt aangemerkt. De mogelijkheid hiertoe staat in
artikel 220h, tweede lid, van de Gemeentewet. Het totaalbedrag van de op
het aanslagbiljet verzamelde belastingaanslagen wordt dan getoetst aan
het bedrag zoals dat in de eerste volzin van het derde lid is
opgenomen.De wijze van heffing (artikel 6 van de
verordening)Ingevolge artikel 233 van de Gemeentewet kunnen gemeentelijke
belastingen worden geheven bij wege van aanslag, bij wege van voldoening
op aangifte of op andere wijze. In de verordening heeft de gemeente
gekozen voor de heffing bij wege van aanslag.De termijnen van betaling (artikel 7 van de
verordening)In deze verordening heeft de gemeente gekozen voor de volgende
mogelijkheden: 8 termijnen indien er door middel van automatische
incasso kan worden afgeschreven en voor betaling in één termijn indien
dit niet mogelijk is, of indien het belastingbedrag hoger is dan €
2.000,00.Nadere regels door het college van burgemeester en
wethouders (artikel 8 van de verordening).Deze nadere regelgeving heeft betrekking op de regelgeving inzake zaken
als aangifte, voorlopige aanslagen en invorderingsrente.