CVDR248711_1Monumentenverordening Zevenaar 2010nlregelingZevenaar2018-10-19ZevenaarOnbekendMonumentenverordening Zevenaar 2010Monumentenwet 1988gemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2010-11-25De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-01-012018-10-20Onbekend10-069GeenMonumentenverordening Zevenaar 20101ALGEMENE BEPALINGEN1BegripsbepalingenDeze verordening verstaat onder:a. bevoegd gezag: bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1.
eerste lid van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.b.monument:
zaak die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid, zijn
betekenis voor de wetenschap, zijn cultuurhistorische waarde of
zijn archeologische waarde;
terrein dat van algemeen belang is wegens een daar aanwezige
zaak alsbedoeld onder 1;
c.archeologisch monument:monument, bedoeld in onderdeel b,
onder 2;d.beschermd gemeentelijk monument:onroerend
monument, dat overeenkomstig de bepalingen van deze verordening als
beschermd gemeentelijk monument is aangewezen. Hieronder worden ook
begrepen de roerende zaken die kennelijk deel uitmaken van of behoren
tot het onroerende monument en die genoemd worden in de beschrijving als
bedoeld in artikel 9, tweede lid;e.gemeentelijke monumentenlijst:de lijst waarop zijn
geregistreerd de overeenkomstig deze verordening als beschermd
gemeentelijk monument of beschermd gemeentelijk archeologisch monument
aangewezen zaken;f.rijksmonument:onroerend monument, dat is ingeschreven in de
ingevolge de Monumentenwet 1988 vastgestelde registers;g.kerkelijk monument:onroerend monument, dat eigendom is van
een kerkgenootschap, kerkelijke gemeente, parochie of van een kerkelijke
instelling en dat uitsluitend of voor een overwegend deel wordt gebruikt
voor de uitoefening van de eredienst. Hieronder worden ook begrepen de
roerende zaken die kennelijk deel uitmaken van, of behoren tot het
onroerende monument en die genoemd worden in de beschrijving als bedoeld
in artikel 9, tweede lid;h.beschermd stads- en dorpsgezicht:een groep van onroerende
zaken die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid, zijn onderlinge
ruimtelijke of structurele samenhang dan wel zijn wetenschappelijke
en/of cultuurhistorische waarde, waarin zich al dan niet één of meer
monumenten bevinden en welke groep ingevolge deze verordening geplaatst
is op de gemeentelijke lijst van beschermde stads- en
dorpsgezichten;i.monumentencommissie:de door het college ingestelde
commissie als bedoeld in artikel 3.j.bouwhistorisch onderzoek:in schriftelijke rapportage
vastgelegd onderzoek naar de bouwgeschiedenis en de bouwhistorische
kwaliteit van een monument;k.archeologisch onderzoek:in schriftelijke rapportage
vastgelegd veldonderzoek naar de materiële neerslag van menselijke
aanwezigheid en menselijk handelen in het verleden;l.eigenaren:degenen die in de openbare registers als
eigenaren en zakelijk gerechtigden van een onroerend monument zijn
ingeschreven;m.het college:het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Zevenaar.n.selectiecriteria:door de raad vastgestelde criteria te
hanteren bij procedures ter aanwijzing van een onroerend monument tot
beschermd gemeentelijk monument of een terrein tot beschermd
gemeentelijk archeologisch monument.2Het gebruik van het monumentBij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument.3Taak monumentencommissie1. Er is een monumentencommissie met als taak op verzoek of
uit eigen beweging het college te adviseren over de toepassing van de
Monumentenwet 1988, de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, de
uitvoering van deze verordening en over andere zaken betreffende de
monumentenzorg.2. De leden van de commissie ontvangen een door
het college vast te stellen vergoeding. 3. De samenstelling, onafhankelijkheid en werkwijze van de
monumentencommissie wordt geregeld in een door het college vast te
stellen reglement.4Termijn van adviseringDit artikel is komen te vervallen.5De aanwijzing tot beschermd gemeentelijk monument en beschermd
gemeentelijk archeologisch monument1. Het college kan, al dan niet op schriftelijke aanvraag van
een belanghebbende, een onroerend monument of terrein aanwijzen als
beschermd gemeentelijk monument of beschermd gemeentelijk archeologisch
monument.2. Beschermwaardig zijn:a. objecten waarvan het casco (bouwkundige hoofdstructuur) in
een redelijk goede staat is, zodat het object is te restaureren zonder
volledige afbraak;b. objecten waarvan de oorspronkelijke vorm of aanleg in
hoofdopzet nog aanwezig is, tenzij het een historisch gegroeide situatie
betreft;c. objecten met een architectonische betekenis/kunstwaarden
en/of oudheidkundige waarde en/of een stedenbouwkundige/ensemble-waarde; d. terreinen met een vastgestelde hoge archeologische
waarde3. Van een object wordt een beschrijving gemaakt, welke de
volgende elementen bevat:a. een recente, duidelijke foto van het object;b. plaats en straat, kadastrale aanduiding;c. oorspronkelijk en huidige functie;d. bouwjaar en bouwstijl;e. omschrijving van het geheel en van de afzonderlijke
onderdelen zoals gevels, vensters, deuren en dak;f. situering op het perceel;g. omgeving van het object;h. bijzonderheden;i. motivatie voor de aanwijzing;j. indeling of inrichting object.Van een terrein wordt een beschrijving gemaakt , welke de volgende
elementen bevat:a. plaats en straat, kadastrale aanduiding;b. oorspronkelijk en huidige functie;c. datering archeologische resten;d. omschrijving van de resten, vindplaats;e. situering op het perceel/ tekening;f. bijzonderheden;g. motivatie voor aanwijzing.4. Voordat het college over de aanwijzing een besluit neemt,
vraagt hij advies aan de monumentencommissie en zonodig de
regioarcheoloog. In spoedeisende gevallen kan het vragen van dit advies
achterwege blijven.5. Het college kan ten behoeve van de aanwijzing van een
monument als beschermd monument bepalen, dat bouwhistorisch of
archeologisch onderzoek wordt verricht.6. De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is
aangewezen op grond van artikel 3 van de Monumentenwet 1988 of dat is
aangewezen op grond van de monumentenverordening van de provincie
Gelderland.7. Het college geeft van zijn voornemen tot aanwijzing tot
beschermd gemeentelijk monument of beschermd gemeentelijk archeologisch
monument kennis aan de eigenaren. Tevens wordt aan degene die om
aanwijzing heeft verzocht het voornemen kenbaar gemaakt. De kennisgeving
geschiedt schriftelijk; in spoedeisende gevallen kan hiervan worden
afgeweken. 8. Het college neemt met betrekking tot kerkelijke monumenten
geen beslissing tot aanwijzing tot beschermd gemeentelijk monument dan
na overleg met de eigenaar.6ZienswijzeDe eigenaren en degenen die om aanwijzing hebben verzocht kunnen binnen
zes weken na de dag van verzending van de kennisgeving bedoeld in
artikel 5, zevende lid, schriftelijk hun zienswijze kenbaar maken bij
het college.7Voorbescherming1.De voorbescherming van, vangt aan op de dag na
verzending aan de eigenaar van de kennisgeving, waarin het college zijn
voornemen tot aanwijzing tot beschermd gemeentelijk monument of
beschermd gemeentelijk archeologisch monument mededeelt. Het monument
dat nog niet op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatsts is, wordt
beschermd als zijnde een gemeentelijk monument.2. Met het oog op wijzigingen op of aan een monument dat nog
niet geplaatst is op de gemeentelijke monumentenlijst, dan wel om
aantasting van een dergelijk monument te voorkomen, zijn de artikelen
12,13, 14, 15 en 16 van deze verordening van overeenkomstige
toepassing.3. De voorbescherming duurt voort tot het moment waarop het
monument wordt geregistreerd als beschermd gemeentelijk monument of als
beschermd gemeentelijk archeologisch monument als bedoeld in artikel 9,
eerste lid, dan wel tot het moment dat vaststaat dat het monument niet
wordt geregistreerd. 4. Indien het college een jaar nadat het voornemen kenbaar is
gemaakt, geen beslissing omtrent aanwijzing tot beschermd gemeentelijk
monument of beschermd gemeentelijk archeologisch monument heeft genomen,
vervalt de voorbescherming als bedoeld in het eerste lid.8Beslistermijn, bekendmaking en mededeling1. Het college beslist binnen 18 weken na ontvangst van de
aanvraag. Hij kan zijn beslissing voor ten hoogste twaalf weken
verdagen; het college deelt dit zo spoedig mogelijk mee aan de eigenaar
en de aanvrager. 2. Het college maakt zijn besluit tot aanwijzing als
beschermd gemeentelijke monument of als beschermd gemeentelijk
archeologisch monument binnen vier weken na de datum van het besluit in
ieder geval bekend aan de eigenaar en aan de in de openbare registers
ingeschreven hypothecaire schuldeisers. 3. Mededeling van de bekendmaking als bedoeld in het vorige
lid geschiedt in een lokaal dag-, nieuws- of huisaanhuis-blad9Registratie1. Het college registreert het beschermde gemeentelijke
monument en het beschermde gemeentelijke archeologisch monument op de
gemeentelijke monumentenlijst. 2. De gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke
aanduiding, de datum van de aanwijzing, de kadastrale aanduiding, de
tenaamstelling en de redengevende beschrijving van het beschermde
gemeentelijke monument en van het beschermde gemeentelijke archeologisch
monument, waarbij zonodig die onderdelen worden genoemd waarop de
bescherming met name is gericht. 10Wijzigen van de aanwijzing1. Het college kan ambtshalve of op schriftelijke aanvraag
van een belanghebbende wijzigingen aanbrengen in de gemeentelijke
monumentenlijst.2. Voordat het college besluit over de wijziging van de
aanwijzing vraagt hij de monumentencommissie om advies.3.De artikelen 5, zesde lid, 8 en 9, zijn van
overeenkomstige toepassing. 4. Indien de wijziging naar het oordeel van het
college van ondergeschikte betekenis is, blijft het gestelde in het
derde lid achterwege.11Intrekken van de aanwijzing1. Het college kan de aanwijzing intrekken.2. Alvorens het college besluit tot intrekken van de
aanwijzing, wordt de eigenaar gehoord en vragen zij de
monumentencommissie om advies. Artikel 8, eerste lid is van
overeenkomstige toepassing. 3. Het besluit tot intrekking wordt bekend gemaakt met
toepassing van artikel 8, tweede en derde lid. De monumentencommissie
ontvangt een afschrift.4. De aanwijzing wordt geacht te zijn ingetrokken, indien
toepassing wordt gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet 1988 of
indien het beschermd gemeentelijk monument of beschermd gemeentelijk
archeologisch monument op grond van een monumentenverordening van de
provincie Gelderland wordt aangewezen als beschermd provinciaal
monument.5. De intrekking wordt op de gemeentelijke monumentenlijst
aangetekend en wordt bekend gemaakt op de wijze bedoeld in artikel 8,
tweede en derde lid en artikel 9.12aVerbodsbepaling1. Het is verboden een beschermd gemeentelijk monument en een
beschermd gemeentelijk archeologisch monument te beschadigen of te
vernielen.2. Het is verboden zonder vergunning van het bevoegd gezag of
in strijd met bij zodanige vergunning gestelde voorschriften:a. een beschermd gemeentelijk monument en een beschermd
gemeentelijk archeologisch monument geheel of gedeeltelijke af te
breken, te verstoren, te verplaatsen of in enig opzicht te
wijzigen;b. een beschermd gemeentelijk monument en een beschermd
gemeentelijk archeologisch monument te herstellen, te gebruiken of te
laten gebruiken op een dusdanige wijze, dat het wordt ontsierd of in
gevaar gebracht.12bWeigeringEen vergunning kan slechts worden verleend indien het belang van de
monumentenzorg zich daartegen niet verzet. Bij de beslissing houdt het
bevoegd gezag rekening met het gebruik van het monument.13De aanvraag1. Het bevoegd gezag stelt een formulier vast voor de
indiening van een aanvraag voor een vergunning als bedoeld in artikel
12, tweede lid.2.Een aanvraag om een vergunning, wordt ingediend bij
het college. 3. Bij de aanvraag om vergunning moeten de volgende
bescheiden in drievoud worden overgelegd:a. een situatietekening (schaal 1:1000) waaruit blijkt de
situering van het bouwwerk op het betreffende terrein en de daarop
voorkomende bebouwing, de wijze van ontsluiting, de aangrenzende
terreinen met de daarop voorkomende bebouwing en het beoogde gebruik van
het bij het bouwwerk behorende terrein;b.bij de aanvraag voor een beschermd gemeentelijk
monument ook tekeningen of foto’s van de omgeving inclusief de in de
nabijheid gelegen bouwwerken voor zover nodig ter beoordeling van het
uiterlijk van het bouwwerk waarop de aanvraag betrekking heeft;c. tekeningen of gegevens waaruit blijkt welke onderdelen van
het monument aan wijzigingen onderhevig zullen zijn, de bestaande en de
nieuwe toestand van deze delen, alsmede de details of gegevens die, naar
het oordeel van het college relevant zijn om op de aanvraag te kunnen
beslissen;d. een werkbeschrijving of bestek.4. Het bevoegd gezag kan ten behoeve van de beoordeling van
de aanvraag bepalen, dat bouwhistorisch onderzoek of archeologisch
onderzoek moet worden uitgevoerd door de aanvrager.14De behandeling van de aanvraag1. Voor de behandeling van de vergunningaanvraag is de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht van toepassing2. Het college zendt onmiddellijk een afschrift
van de aanvraag om vergunning aan de monumentencommissie en zonodig de
regioarcheoloog voor advies. 3. De monumentencommissie adviseert binnen 4 weken na het
verzoek om advies van het bevoegd gezag. 4. Bij overschrijding van de in het derde lid genoemde
termijn wordt de monumentencommissie geacht geadviseerd te hebben.5. Het college kan aan de vergunning als bedoeld
in artikel 12 slechts voorwaarden verbinden die strekken tot de
bescherming van het belang waarvoor de vergunning is vereist.15Kerkelijk monumentVoorzover sprake is van een vergunningaanvraag, waarbij de wezenlijke
belangen van de godsdienstuitoefening in het monument in het geding
zijn, wordt de vergunning niet verleend dan in overeenstemming met de
eigenaar.16Intrekken van de vergunning1. De vergunning kan door het bevoegd gezag worden
ingetrokken indien:a. blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;b. blijkt dat de vergunninghouder de voorschriften als
bedoeld in artikel 12, tweede lid, niet naleeft;c. de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich
zodanig hebben gewijzigd, dat het belang van het monument zwaarder dient
te wegen;d. 2 jaar na de verlening geen gebruik is gemaakt van de
vergunning.2. Het bevoegd gezag stelt de vergunninghouder van het
voornemen tot intrekking van de vergunning in kennis.3. Een afschrift van het besluit tot intrekking wordt aan de
monumentencommissie gezonden.17De aanwijzing1. De gemeenteraad kan een gebied aanwijzen als beschermd
stads- of dorpsgezicht.2. De aanwijzing kan geen stads- of dorpsgezicht betreffen
dat is aangewezen op grond van artikel 35 van de Monumentenwet 1988 of
op grond van de monumentenverordening van de provincie Gelderland.3. Voordat de gemeenteraad over de aanwijzing een besluit
neemt, verzoekt hij het college advies te vragen aan de
monumentencommissie. 4. De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen acht
weken na de dag van ontvangst van het verzoek van het college. In
spoedeisende gevallen kan het advies achterwege blijven.18Bekendmaking en mededelingHet college maakt het besluit van de gemeenteraad tot aanwijzing tot
beschermd stads- en dorpsgezicht binnen 4 weken na de datum van het
besluit bekend. Artikel 8, tweede en derde lid is van overeenkomstige
toepassing.19Registratie op de lijst beschermde stads- en
dorpsgezichten1. Het college registreert het beschermde gemeentelijke
stads- of dorpsgezicht op de lijst beschermde stads- en dorpsgezichten
welke onderdeel uitmaakt van de gemeentelijke monumentenlijst.2. De lijst als bedoeld in het eerste lid bevat de
plaatselijke aanduiding, de datum van aanwijzing, de op een kaart
aangegeven gebiedsbegrenzing en de redengevende beschrijving van het
gebied.20Intrekken van de aanwijzingDe aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn indien:a. een besluit van de minister tot aanwijzing van het
beschermd stads- en dorpsgezicht ingevolge artikel 35 van de
Monumentenwet 1988 onherroepelijk is geworden;b. een besluit ingevolge een provinciale verordening tot
aanwijzing van het beschermde stads- en dorpsgezicht onherroepelijk is
geworden.21Beschermend bestemmingsplan1. De gemeenteraad stelt, ter bescherming van een beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht, een bestemmingsplan vast als
bedoeld in de Wet ruimtelijke ordening.2. Bij het besluit tot aanwijzing van een beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht bepaalt de gemeenteraad of en in
hoeverre een geldend bestemmingsplan als beschermend plan in de zin van
het eerste lid kan worden aangemerkt.3. Het college hoort de monumentencommissie inzake een
raadsvoorstel tot vaststelling van een bestemmingsplan bedoeld in het
eerste lid. 4. De monumentencommissie adviseert schriftelijk binnen acht
weken na de dag van ontvangst van het verzoek van het college. 22Verbodsbepaling1. Het is verboden bouwwerken die zijn gelegen in een
beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht te beschadigen of te
vernielen.2. Het is verboden zonder of in afwijking van een vergunning
van het college of in strijd met de bij de vergunning gestelde
voorwaarden een bouwwerk in een beschermd gemeentelijke stads- en
dorpsgezicht:a. te verstoren, te plaatsen, op te richten, geheel of
gedeeltelijk af te breken, te verplaatsen of in enig opzicht te
wijzigen;b. een bouwwerk te herstellen, te gebruiken of te laten
gebruiken op een wijze waardoor het stads-en dorpsgezicht wordt ontsierd
of in gevaar gebracht;c. onroerende zaken, geen bouwwerk zijnde, hieronder begrepen
straten, wegen, pleinen, wateren en erfafscheidingen -niet zijnde een
bouwwerk- te wijzigen.3. In een gebied dat is aangewezen als een beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht en waarvoor nog geen beschermend
bestemmingsplan als bedoeld in artikel 21, eerste lid onherroepelijk is
geworden, is het verboden bouwwerken en andere werken te plaatsen, op te
richten, te verplaatsen of in enig opzicht te wijzigen zonder vergunning
van het college; het verbod als bedoeld in artikel 22, tweede lid is van
overeenkomstige toepassing.4. Ingeval van gehele of gedeeltelijke afbraak als bedoeld in
het tweede lid, kan de vergunning worden geweigerd, wanneer onvoldoende
is verzekerd dat vervangende nieuwbouw past in de karakteristiek van het
beschermde stads- of dorpsgezicht.5. Er is geen vergunning vereist voor het afbreken ingevolge
een aanschrijving van het bevoegd gezag;6. Op de behandeling van aanvragen om een vergunning zijn de
artikelen 13 tot en met 16 van overeenkomstige toepassing.De artikelen 23 tot en met 32 zijn komen te vervallen.7BESCHERMDE RIJKSMONUMENTEN33Vergunning voor beschermd rijksmonument1. Het bevoegd gezag zendt onmiddellijk een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning voor een beschermd rijksmonument
aan de monumentencommissie.2. De monumentencommissie adviseert over de aanvraag binnen
acht weken na de dag van verzending van het afschrift.3. Ingeval het bevoegd gezag na acht weken geen advies heeft
ontvangen, wordt de monumentencommissie geacht te hebben
geadviseerd.8SCHADEVERGOEDING34Schadevergoeding1.Voor zover blijkt dat een belanghebbende ten gevolge
van:a. de weigering een vergunning te verlenen tot wijziging,
afbraak, verstoring, verwijderen van een gemeentelijk monument te
verlenen als bedoeld in artikel 12;b. de weigering een vergunning te verlenen tot wijziging,
afbraak, verstoring, verwijdering van een onroerende zaak gelegen in een
gebied dat is aangewezen als beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht als bedoeld in artikel 17;c. voorschriften verbonden aan een vergunning
bedoeld onder a. en b. schade lijdt of zal lijden, die redelijkerwijs niet of niet geheel te
zijnen laste behoort te blijven en waarvan de vergoeding niet anderszins
is verzekerd, kent de gemeenteraad hem op zijn verzoek een naar
billijkheid te bepalen schadevergoeding toe.2.Een verzoek tot schadevergoeding wordt behandeld
volgens de bepalingen van de Procedureregeling planschadevergoedingen
2005.9Slot- en overgangsbepalingen35StrafbepalingHij, die handelt in strijd metartikel 12 of 22 van deze
verordening, wordt gestraft met een geldboete van de tweede categorie.
36ToezichtHet bevoegd gezag wijst de ambtenaren aan die belast zijn met het
toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening. 37OpsporingsbevoegdheidDe opsporing van de in artikel 35 strafbaar gestelde feiten is, naast de
in artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering genoemde
opsporingsambtenaren, opgedragen aan hen die door het bevoegd gezag met
de zorg voor de naleving van deze verordening zijn belast, ieder voor
zover het de feiten betreft die in de aanwijzing zijn vermeld.38BinnentredenDe ambtenaren bedoeld in de artikelen 36 en 37 hebben toegang tot alle
beschermde monumenten en archeologisch gevoelige gebieden, voor zover
dit redelijkerwijs voor de vervulling van hun taak nodig is. 39Inwerkingtreding1. Voor zover deze verordening betrekking heeft op beschermde
gemeentelijke monumenten, gemeentelijke archeologische monumenten en
beschermde gemeentelijke stads- en dorpsgezichten treedt zij in werking
op 1 januari 2011.2. Voor zover deze verordening betrekking heeft op beschermde
rijksmonumenten, treedt zij in werking overeenkomstig het bepaalde in
artikel 15, tweede lid, van de Monumentenwet 1988.3. De Monumentenverordening Zevenaar 2004, vastgesteld bij
besluit van de gemeenteraad van 18 februari 2004, wordt -voor zover het
betreft bepalingen over beschermde rijksmonumenten- vervalt op de datum
waarop het tweede lid toepassing vindt. 4. Lopende procedures die beogen dat monumenten en/of stads-
en dorpsgezichten worden geplaatst op de gemeentelijke monumentenlijst
respectievelijk de gemeentelijke lijst van beschermde stads- en
dorpsgezichten worden geacht te zijn gevoerd overeenkomstig de
bepalingen van deze verordening.5. Aanvragen om vergunning die zijn ingediend vóór de
inwerkingtreding van deze verordening, worden afgehandeld met
inachtneming van de bepalingen van deze verordening.40CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als “Monumentenverordening
Zevenaar 2010”Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 25 november 2010,de griffier, de voorzitter,Dhr. H. Westra, De burgemeester,Drs. J.A. de RuiterARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGb.monumentDe omschrijving van het begrip monument sluit goeddeels aan bij de
omschrijving in de Monumentenwet 1988. De vijftig-jaargrens echter die voor
rijksmonumenten geldt, is niet overgenomen voor gemeentelijke monumenten.
Hierdoor is het mogelijk monumenten “jonger” dan vijftig jaar onder de
werking van de verordening te brengen.Overigens staat het gemeenten vrij om naast de bepaling van het begrip
"monument" in de monumentenverordening, aanvullende criteria op te stellen.
Aldus de Afdeling bestuursrechtspraak. Cultuurhistorische waarde is volgens de Memorie van Toelichting bij de
Monumentenwet 1988 de aan een bouwwerk of gebied toegekende waarde,
gekenmerkt door het beeld dat is ontstaan en het gebruik dat de mens in de
loop van de geschiedenis van dat bouwwerk of dat gebied heeft gemaakt. Deze
omschrijving is dermate ruim, dat zij ook betrekking kan hebben op zaken en
gebieden met een geschiedkundige waarde, die hier als het ware een
toegevoegde waarde aan geeft. Terreinen kunnen bijvoorbeeld zijn parken, tuinen, een boerenerf, een
schootsveld rond een kasteel, of een slagveld waar zich een historische
gebeurtenis heeft afgespeeld. Het is niet vereist dat op het terrein een
bouwkundig monument voorkomt om over een monument te kunnen spreken. Een
‘zaak’ is een veel ruimer begrip.c.archeologisch monumentHet onderscheid tussen het begrip ‘beschermd gemeentelijk monument’ en het
begrip ‘beschermd rijksmonument’ geldt ook ten aanzien van archeologische
monumenten. Op de aanvraag voor een vergunning voor een beschermd
archeologisch rijksmonument beslist namelijk de minister, terwijl het
bevoegd gezag beslist op een vergunningaanvraag voor een beschermd
gemeentelijk archeologisch monument.Artikel 45 van de Monumentenwet 1988 bepaalt dat het verboden is opgravingen
te doen zonder schriftelijke vergunning van de minister. Deze verplichting
geldt in zijn algemeenheid voor zowel rijks- als gemeentelijke
archeologische monumenten. Het eigendom van roerende monumenten die zijn gevonden bij het doen van een
opgraving is geregeld in artikel 50 van de Monumentenwet 1988. d.beschermd gemeentelijk monumentDe verordening voorziet alleen in de bescherming van onroerende monumenten.
Roerende monumenten kunnen meestal eenvoudig worden verplaatst en daardoor
ongemerkt over de gemeentegrens en daarmee buiten de werking van de
verordening worden gebracht. Roerende zaken zijn bijvoorbeeld schepen,
voertuigen, schilderijen, kerkschatten en gebruiksvoorwerpen. Het
effectueren van de bescherming van een roerend monument is daarom
problematisch. Zaken die naar hun aard onroerend zijn, zoals een kerkorgel, kunnen op basis
van de redengevende beschrijving wel worden beschermd.e.gemeentelijke monumentenlijstDe registratie van een monument op deze lijst is een administratieve
handeling, niet gericht op enig rechtsgevolg. f.beschermd rijksmonumentDe wetgever heeft gekozen voor de aanwijzing tot beschermd rijksmonument
door de minister, maar voor decentralisatie van het vergunningenstelsel naar
de gemeente. Ten behoeve van de uitvoering van dit vergunningenstelsel
verlangt artikel 15 van de Monumentenwet 1988 dat de gemeenteraad een
verordening vaststelt waarin tenminste de advisering door een deskundige
commissie is geregeld. Om die reden is het nodig om een omschrijving van een
beschermd rijksmonument op te nemen in deze verordening. Op de
vergunningverlening voor deze categorie monumenten zijn de artikelen 11 tot
en met 21 van de Monumentenwet 1988 van toepassing. Zie voorts de
toelichting bij artikel 33.g.kerkelijk monumentZie de toelichting bij artikel 5, lid 8. Bij de aanwijzing van een kerkelijk
monument tot beschermd gemeentelijk monument moeten het college overleggen
met de eigenaar. Het bereiken van overeenstemming tussen beide partijen kan
onderdeel vormen van de vergunningsprocedure tot wijziging van een beschermd
kerkelijk monument. h.beschermd stads- en dorpsgezichtDe aanwijzing tot beschermd gemeentelijk monument is als vorm van
bescherming voor een stads-en dorpsgezicht soms onvoldoende. De
beschermwaardigheid ligt vaak vooral in het totaal van een bepaald gebied;
de onderlinge ruimtelijke of structurele samenhang wordt als bepalend
element beschouwd. Het beschermende bestemmingsplan vormt in dat geval de
basis van de bescherming. De uitwerking kan bijvoorbeeld geschieden via een
beeldkwaliteitsplan. De lijst met stads- en dorpsgezichten maakt onderdeel
uit van de gemeentelijke monumentenlijst. De registratie van de stads- en
dorpsgezichten op de monumentenlijst betreft slechte een administratieve
handeling.i.monumentencommissieDe samenstelling, benoeming, taken en bevoegdheden van de
monumentencommissie worden geregeld in een door het college vast te stellen
reglement.n.selectiecriteriaDeze criteria zijn gelijktijdig met de Monumentenverordening Zevenaar 2004
door de raad vastgesteld en blijven van toepassing onder de nieuwe
monumentenverordening. Bij het gebruik van het monument gaat het niet zo zeer om de
publiekrechtelijke, planologische bestemming, maar om de
gebruiksmogelijkheid die de eigenaar aan het monument toekent, mede gelet op
de constructie en de ligging. Dit is van belang bij de motivering van de
aanwijzing van monumenten en bij de vergunningverlening.Zie de toelichting achter artikel 1 onder j.Het aanwijzen van objecten c.q. terreinen tot beschermd monument zijn hier
in een hoofdstuk ondergebracht. Lid 1Het aanwijzen van een monument tot beschermd monument is geen verplichting,
maar een discretionaire bevoegdheid van het college. Op deze bevoegdheid is
de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) van toepassing, in het bijzonder
Titel 4.1 Beschikkingen. Bij de aanwijzing behoort een omschrijving van de redenen voor de
aanwijzing, de zogenoemde redengevende omschrijving. Met zo’n omschrijving
kan worden voldaan aan de motiveringsplicht als geregeld in de artikelen
3:46 tot en met 3:50 van de Awb. De afweging van de belangen van de
rechthebbende ten opzichte van de te beschermen monumentale waarden moet
eveneens uitdrukkelijk worden gemotiveerd in het aanwijzingsbesluit. De omschrijving vormt tevens het uitgangspunt voor de bescherming van het
aangewezen monument.In zeer bijzondere gevallen kunnen ook interieurdelen worden aangewezen.
Juist omdat het interieurdelen betreft, grijpt een dergelijke aanwijzing
sterk in op de persoonlijke inrichtingswensen van de eigenaar,
respectievelijk gebruiker. Om deze reden kan dit alleen geschieden indien
het zaken betreft met grote kwaliteit.Voordat het college besluit tot aanwijzing moeten de aanvrager en andere
belanghebbenden worden gehoord; afdeling 4.1.2 van de Awb is hier van
toepassing.Het registreren van de aanwijzing op de gemeentelijke monumentenlijst is een
administratieve handeling. Om die reden zijn de aanwijzing en de registratie
van de aanwijzing in aparte artikelen opgenomen. Zie ook de toelichting bij
artikel 9.Lid 2De hier genoemde toetsingscriteria zijn binnen de monumentenzorg in
Nederland algemeen erkend. Wanneer bijvoorbeeld het casco van een monument in slechte staat is, of
wanneer er dusdanige ingrijpende verbouwingen zijn gepleegd als gevolg
waarvan de oorspronkelijke vorm is verdwenen, is een object niet meer
beschermwaardig. Lid 4De Monumentencommissie is een adviesorgaan in de zin van artikel 3:5 Awb;
zie ook de artikelen 3:9, 3:49 en 3:50 Awb. Lid 5Het laten uitvoeren van archeologisch onderzoek is een discretionaire
bevoegdheid van het college. Bevindingen uit het onderzoek kunnen van belang
zijn voor het besluit van het college een terrein al dan niet geheel of
gedeeltelijk aan te wijzen als archeologisch monument. Het laten verrichten van bouwhistorisch onderzoek is een discretionaire
bevoegdheid van het college. Een bouwhistorisch onderzoek kan worden
verricht bij de (aanvraag tot) aanwijzing als beschermd gemeentelijk
monument, bij de aanvraag voor een vergunning tot wijziging van een
beschermd monument. De bouwhistorische waarde van een pand kan van belang
zijn voor het besluit om een (deel van een) pand al dan niet als beschermd
gemeentelijk monument aan te wijzen en voor de wijze waarop het pand op de
gemeentelijke monumentenlijst wordt geregistreerd. De mate waarin de
bouwhistorische waarde door een verbouwing of andere wijziging wordt
aangetast, kan van invloed zijn op het besluit al dan niet een vergunning te
verlenen.Bouwhistorisch onderzoek en de aanwijzing tot beschermd
monumentDe aanvraag tot aanwijzing als beschermd gemeentelijk monument wordt veelal
ingediend door een belangenvereniging tot behoud van monumenten en niet door
de eigenaar. Ingeval een ander dan de eigenaar van een monument een aanvraag
tot aanwijzing indient dan wel de gemeente ambtshalve een voorstel tot
aanwijzing doet, kan de gemeente de eigenaar niet verplichten om een
bouwhistorisch onderzoek uit te voeren. Om bouwhistorisch onderzoek te kunnen uitvoeren moet men al dan niet
besloten ruimten en plaatsen betreden. Hiervoor is toestemming van de
eigenaar nodig, hetgeen een probleem kan zijn. Binnentreden in een woning
zonder toestemming van de bewoner is alleen geoorloofd in de gevallen
geregeld bij of krachtens de Wet op het binnentreden, te weten handhaven van
de openbare orde en veiligheid of bescherming van het leven of de gezondheid
van personen. Het is evident dat bouwhistorisch onderzoek hier niet onder
valt. De gemeente is voor wat betreft het laten uitvoeren van bouwhistorisch
onderzoek in een woning dan ook afhankelijk van de bereidheid van de bewoner
om onderzoekers in zijn woning toe te laten. Bouwhistorisch onderzoek en de aanvraag voor een vergunning tot
wijziging van een beschermd monumentZoals gezegd kan de mate waarin de bouwhistorische waarde door een
verbouwing of andere wijziging wordt aangetast, van invloed zijn op het
besluit al dan niet een vergunning te verlenen. Alvorens het college beslist
op een vergunningaanvraag kan hij daarom bepalen, dat informatie nodig is
over de bouwhistorische waarde. (Een deel van) de kosten van het onderzoek
kan ten laste van de eigenaar worden gebracht.Het is niet noodzakelijk de voorwaarde van een bouwhistorisch onderzoek in
de verordening vast te leggen, artikel 4:5 Awb biedt voldoende houvast. Er
kan immers beargumenteerd worden, dat (de uitkomst van) een bouwhistorisch
onderzoek tot de noodzakelijke gegevens behoort om tot een beoordeling van
de aanvraag te komen. Hierbij moet wel sprake zijn van evenredigheid. De
gemeente kan de aanvrager bijvoorbeeld niet verplichten om voor het gehele
pand bouwhistorisch onderzoek uit te voeren terwijl voor een deel van het
pand een wijzigingsvergunning wordt aangevraagd. Daarnaast moet de gemeente bij het stellen van voorwaarden rekening houden
met de kosten die met het bouwhistorisch onderzoek zijn gemoeid. Deze kosten
moeten in redelijke verhouding tot de kosten van de verbouwing staan.Het is aan te raden in het aanvraagformulier bedoeld in artikel 13 op te
nemen, dat bouwhistorisch onderzoek mogelijk nodig is om tot een beoordeling
op de aanvraag te komen. Op deze manier is de aanvrager op het moment van
aanvragen op de hoogte van wat er van hem wordt verlangd. Het onderzoek
dient door deskundigen te worden uitgevoerd; in het aanvraagformulier kan
worden aangegeven welke personen of instanties in zijn ogen voldoende
gekwalificeerd zijn. Als de gemeente besluit bouwhistorisch onderzoek te
subsidiëren, kunnen kwalitatief hogere eisen aan het onderzoek worden
gesteld.In de vergunningvoorwaarden kan het doen van onderzoek en het verstrekken
van documentatie tijdens de bouwwerkzaamheden worden geregeld, evenals het
veilig stellen van afkomende bouwhistorische elementen.Lid 6Monumenten die aangewezen zijn als beschermd rijks- of provinciaal monument
komen niet voor aanwijzing als beschermd gemeentelijk monument of beschermd
gemeentelijk archeologisch monument in aanmerking. Deze mogelijkheid bestaat
wel voor zelfstandige bouwdelen. Zo kan bijvoorbeeld een boerderij
aangewezen zijn als gemeentelijk monument en het (oudere) inrijhek als
rijksmonument.Lid 8Deze bepaling is nodig omdat het voeren van overleg meer inhoudt dan het
‘naar voren brengen van zienswijzen’ en ‘horen’ op grond van de Awb. Het
initiatief tot overleg dient van het college uit te gaan. Zie ook artikel 15
en de daarbij behorende toelichting. Deze bepaling is analoog aan artikel 5 van de Monumentenwet 1988 en regelt
de zogenaamde voorbescherming. Doel van de voorbescherming is het voorkomen
van ongewenste ontwikkelingen gedurende de aanwijzingsprocedure. Als
peildatum voor de voorbescherming geldt de dag na die waarop de kennisgeving
is verzonden. Vanaf die datum tot, in geval van aanwijzing, het moment van
inschrijving op de gemeentelijke monumentenlijst dan wel tot het moment
waarop vaststaat dat zo’n inschrijving niet zal plaatsvinden, geldt het
normale systeem van bescherming van beschermde monumenten, zoals geregeld in
de artikelen 12 tot en met 16.De kennisgeving is een feitelijke handeling waaraan de wet rechtsgevolg
verbindt. Aan deze constructie wordt de voorkeur gegeven boven een eventuele
spoedprocedure, waarbij het advies van de monumentencommissie achterwege kan
blijven. De hier genoemde termijnen zijn termijnen van orde; overschrijding van deze
termijnen kan echter strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel opleveren. Lid 3 Mededeling en publicatieDeze bepaling is een verbijzondering van de bekendmaking en mededeling van
een besluit zoals geregeld in de artikelen 3:40 tot en met 3.45 Awb. De mededeling van de aanwijzing is voor de eigenaar en anderszins zakelijk
gerechtigden van groot belang en zal in de regel aangetekend worden
verzonden.Een belanghebbende kan tegen het aanwijzingsbesluit een bezwaarschrift
indienen op grond van de Awb. Daarna is beroep bij de rechtbank mogelijk en
hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
Door de aanwijzing van het college van een onroerend monument of terrein met
archeologische overblijfselen verkrijgt het de status van beschermd
gemeentelijk monument of beschermd gemeentelijk archeologisch monument. Het
gehele terrein of object, eventueel inclusief het interieur, valt daarmee
onder de werking van de Monumentenverordening. Andere (zelfstandige) zaken
die zich op het kadastrale perceel van het beschermde monument bevinden,
zoals bijgebouwen, moeten expliciet in de redengevende omschrijving zijn
opgenomen, willen zij onder de beschermende werking van de verordening
vallen.De registratie van de aanwijzing is een feitelijke handeling. Doel van de
registratie is een ieder snel inzicht geven in welke zaken om welke reden
zijn aangewezen.Omdat door de aanwijzing als beschermd gemeentelijk monument of beschermd
gemeentelijk archeologisch monument het gehele object of terrein onder de
werking van de Monumentenverordening is geplaatst, zal een wijziging van de
aanwijzing in de praktijk vaak een geval van ondergeschikte betekenis zijn
(bijvoorbeeld een wijziging van de straatnaam, huisnummer, van de kadastrale
aanduiding, tenaamstelling en dergelijke). De monumentale waarde kan teniet zijn gegaan bijvoorbeeld door brand of
doordat gebruik is gemaakt van een sloopvergunning. Het bodemarchief kan
zijn verstoord als gevolg van archeologisch onderzoek. In dergelijke
gevallen kan de aanwijzing worden doorgehaald. Indien het college een onroerende zaak of vindplaats, die zich op het
kadastrale perceel van het beschermd monument bevindt, maar niet eerder in
de beschrijving is opgenomen (en daarom niet is beschermd), alsnog wil
beschermen, kan hij de aanwijzing wijzigen. In dat geval geldt de gewone
aanwijzingsprocedure en is ook de voorbescherming van toepassing.Op grond van dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van een
gemeentelijk beschermd monument in te trekken (lid 1). Ook hiervoor geldt
dat het advies van de monumentencommissie nodig is, tenzij het gaat om
spoedeisende gevallen (lid 2). Na intrekking, bijvoorbeeld omdat het
monument is gesloopt of anderszins volledig teloor is gegaan, haalt het
college de aanwijzing op de gemeentelijke monumentenlijst door.Een beschermd gemeentelijk monument of beschermd gemeentelijk archeologisch
monument dat later wordt geregistreerd als beschermd rijks- of provinciaal
monument wordt geacht vanaf dat moment niet meer te zijn aangewezen als
gemeentelijk beschermd monument. Hiervoor is geen apart besluit van het
college vereist.Dit artikel vertoont veel gelijkenis met artikel 11 van de Monumentenwet
1988.Beschadiging of vernietiging is absoluut verboden en valt buiten bereik van
een vergunning. Herstelwerkzaamheden, het gebruik of het doen gebruiken van
een beschermd monument zijn slechts vergunningplichtig, indien door dat
herstel of gebruik het monument wordt ontsierd of in gevaar gebracht. Voor
normaal onderhoudswerk is in beginsel geen vergunning nodig. Het schilderen
van de gevel bijvoorbeeld in felle kleuren is een vorm van wijziging,
wanneer de kleur of kleuren van een monument daarvan een wezenlijk onderdeel
uitmaken . Het begrip verstoren heeft betrekking op een beschermd gemeentelijke
archeologische monumenten.Ten aanzien van verstoring van een beschermd gemeentelijk archeologisch
monument kan bijvoorbeeld het voorschrift in de vergunning worden opgenomen
dat toestemming moet worden verleend om graafwerk en/of
documentatiewerkzaamheden op het terrein te laten verrichten.Verwezen wordt naar de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, waarin zaken
als ontvankelijkheid, ter inzagelegging, termijnen en dergelijke worden
geregeld.Wanneer er geen wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het
geding zijn, is overeenstemming niet vereist. Een vergunningaanvraag voor
een pastorie bijvoorbeeld of een catechisatieruimte valt onder de
voorschriften die voor niet-kerkelijke monumenten gelden.Zie ook de toelichting bij artikel 1 onder f.Dit artikel bevat de intrekkingsgronden. De bepaling onder c. heeft
betrekking op de situatie dat, als er een nieuwe belangenafweging zou kunnen
plaatsvinden, de belangen van het monument behoren voor te gaan. Met name voor een gebied met jonge bouwkunst -dat wil zeggen jonger dan 150
jaar- dat van belang is voor de lokale geschiedenis, kan deze aanwijzing een
goed instrument zijn om de algehele cultuurhistorische waarde van het
desbetreffende gebied te beschermen. Wanneer een gebied, dat is aangewezen op grond van artikel 17 nadien door de
minister wordt aangewezen als beschermd stads- of dorpsgezicht op grond van
artikel 35 van de Monumentenwet 1988, wordt de aanwijzing op grond van
artikel 20 van deze verordening geacht te zijn ingetrokken.Op grond van artikel 36 van de Monumentenwet is de gemeenteraad verplicht
een bestemmingsplan vast te stellen ter bescherming van een beschermd
gemeentelijk stads- of dorpsgezicht; in de planvoorschriften kunnen nadere
eisen worden geformuleerd waaraan (ver)bouwplannen worden getoetst. Te
denken valt aan een beeldkwaliteitsplan. Dit artikel regelt een algemeen geldende sloopvergunningplicht. De
sloopvergunningplicht heeft betrekking op alle
bouwwerken in een beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht. Voor het
slopen van een beschermd gemeentelijk monument in een beschermd gebied zijn
dus twee vergunningen nodig: een op grond van artikel 12 en een op grond van
artikel 22. Het vierde lid veronderstelt een zorgvuldige welstandstoetsing, zie de
toelichting bij artikel 21. Dit hoofdstuk, met name de artikelen 23 tot en met 32, is in zijn geheel
vervallen, als gevolg van het vaststellen van het Bestemmingsplan
Archeologie op 31 maart 2010 en het onherroepelijk worden hiervan op 12
augustus 2010. Alleen het aanwijzen van archeologische vindplaatsen tot beschermd
gemeentelijk archeologisch monument en de bepalingen daaromtrent worden in
deze verordening geregeld en wel bij hoofdstuk 3.In het Bestemmingsplan Archeologie is een archeologische beleidsadvieskaart
opgenomen. Op de kaart zijn gebieden met een vastgestelde archeologische
waarde en gebieden met een hoge, middelmatige, lage en onbekende
archeologische verwachting aangegeven. In het bestemmingsplan is aangegeven
dat het verboden is om zonder aanlegvergunning de grond te verstoren ten zij
de verstoring plaatsvindt in:a. een gebied met een vastgestelde hoge archeologische waarde
waarbij het te verstoren gebied niet groter is dan 30 m2 en er niet dieper
gegraven wordt dan 30 cm;b. een gebied met een hoge archeologische verwachting waarbij het
te verstoren gebied niet groter is dan 200 m2 en er niet dieper gegraven
wordt dan 50 cm;c. een gebied met een middelmatige archeologische verwachting
waarbij het te verstoren gebied niet groter is dan 500 m2 en er niet dieper
gegraven wordt dan 50 cm;d. een gebied met een lage archeologische verwachting waarbij het
te verstoren gebied niet groter is dan 2500 m2 en er niet dieper gegraven
wordt dan 50 cm;e. een gebied met een onbekende archeologische verwachting
waarbij het te verstoren gebied niet groter is dan 2500 m2 en er niet dieper
gegraven wordt dan 50 cm;f. oppervlaktewateren waarbij het te verstoren gebied niet groter
is dan 2500 m2 en er niet dieper gegraven wordt dan 50 cmDe diepte is maatgevend op het diepste punt.lid 1Zie de toelichting bij artikel 1 onder f. en artikel 14.Een ontvankelijke vergunningsaanvraag moet door het college ter inzage
worden gelegd. Deze terinzagelegging wordt op de gebruikelijke wijze bekend
gemaakt op grond van afdeling 3.4 van de Awb. De procedure voor de
behandeling van de aanvraag van een vergunning door het college voor
beschermde rijksmonumenten is geregeld in de artikelen 11 tot en met 21 van
de Monumentenwet 1988 in samenhang met de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht.Het is niet noodzakelijk een schadevergoedingsregeling op te nemen in de
verordening, zo blijkt uit jurisprudentie van de afdeling Rechtspraak van de
Raad van State; er is evenwel voor gekozen uit oogpunt van uniformiteit met
de Monumentenwet 1988.De aanwijzing van en de wijziging of intrekking van de aanwijzing als
zodanig vormt geen grondslag voor schadevergoeding. Eerst wanneer er voor
bepaalde activiteiten geen, althans niet de gewenste vergunning is verleend,
kan er mogelijk sprake zijn van schade.De gemeenteraad kan op grond van artikel 154, eerste lid Gemeentewet, op
overtreding van zijn verordeningen straf stellen maar geen andere of
zwaardere dan hechtenis van ten hoogste drie maanden of een geldboete van de
tweede categorie.De gemeentelijke wetgever is bevoegd in zijn verordeningen buitengewone
opsporingsambtenaren aan te wijzen. In dit artikel wordt deze bevoegdheid
geattribueerd aan het college. De bevoegdheid tot toepassing van bestuursdwang is geregeld in artikel 125
Gemeentewet en in afdeling 5.3 Awb. Dit artikel biedt de grondslag voor het betreden van open ruimten en het
binnentreden in beschermde gemeentelijke monumenten, die geen woning zijn.
Het is niet toegestaan binnen te treden in een woning zonder toestemming van
de bewoner. Zie ook de toelichting bij artikel 5, vijfde lid.De bekendmaking en inwerkingtreding van verordeningen is geregeld in de
artikelen 139 tot en met 144 van de Gemeentewet.