CVDR244519_1Verordening Afstemming en handhaving Wet werk en bijstand c.s. 2013nlregelingHeumen2017-10-10HeumenOnbekendVerordening Afstemming en handhaving Wwb c.s. 2013Wet werk en bijstand, art. 8, lid 1, onderdeel bWet werk en bijstand, art. 18, lid 2Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, art. 20, lid 2Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, art. 35, lid 1 onderdelen b en dWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, art. 20, lid 1Gemeentewet, art. 147, lid 1gemeenteraadfinanciën en economie2012-12-20De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012013-01-012015-03-01Onbekend09 07 B9 Bijlage 3GeenVerordening Afstemming en handhaving Wet werk en bijstand c.s. 2013Onderwerp: Verordening Afstemming en handhaving Wet
werk en bijstand c.s. 2013Datum: 20 december 2012Besluitnr.: 09 07 B9De raad van de gemeente Heumen in openbare vergadering bijeen;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders van 13 november 2012, gezien het advies van de commissie Welzijn van 6 december 2012,gelet op artikel 8, eerste lid onderdeel b en artikel 18, tweede lid van
de Wet werk en bijstand, artikel 20 tweede lid en artikel 35 eerste lid
onderdeel b en d van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers en artikel 20 eerste lid van de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen, gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, b e s l u i t:vast te stellen de VERORDENING AFSTEMMING EN HANDHAVING WET WERK EN BIJSTAND
c.s. 20131.ALGEMENE BEPALINGEN1.Begripsomschrijvingen1.De begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader
worden omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en
bijstand, Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers, Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, het
Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 en de Algemene wet
bestuursrecht.2.Deze verordening verstaat onder
Wwb: Wet werk en bijstand;
Bbz: het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004;
Ioaw: Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
Ioaz: Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
belanghebbende: persoon met recht op bijstand ingevolge de
Wwb, Bbz, Ioaw of Ioaz;
Zelfstandige: een zelfstandige als bedoeld in artikel 78 f
Wwb;
Jongere: een meerderjarig persoon jonger dan 27 jaar;
Ioaw/Ioaz-norm: de op belanghebbende van toepassing zijnde
netto grondslag bedoeld in artikel 5, vierde lid Ioaw/Ioaz;
Norm: de normen als bedoeld onder artikel 5 sub c van de Wwb
of sub h voor zover van toepassing;
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Heumen;
de raad: de gemeenteraad van de gemeente Heumen;
oneigenlijk gebruik: het ten onrechte ontvangen van
bijstand, als gevolg van het door belanghebbende handelen in
strijd met het doel en de strekking van de Wwb, Bbz, Ioaw en
Ioaz;
zeer ernstig misdragen: het door de belanghebbende op een
dusdanige wijze benaderen van het college, dan wel onder hem
ressorterende personen die belast zijn met de uitvoering van
de wet, dat dezen zich op een fysieke of psychische wijze
dan wel een combinatie van beide, bedreigd voelen, onder
omstandigheden die rechtstreeks verband houden met de
uitvoering van de wet;
onverwijld uit eigen beweging mededelingen verstrekken: het
moment waarop een belanghebbende geacht wordt
direct nadat het feit zich heeft voorgedaan;
dan wel zodra de belanghebbende kennis heeft van
toekomstige feiten;
doch uiterlijk bij het eerstvolgende
rechtmatigheidsonderzoeksformulier;
of, indien het rechtmatigheidsonderzoeksformulier
niet van toepassing is, voor de eerste van de dag
van de maand volgend op de maand waarin het feit of
de omstandigheid als bedoeld in artikel 17 Wwb,
artikel 13 Ioaw en artikel 13 Ioaz zich heeft
voorgedaan;
tegenprestatie: de door het college opgedragen onbeloonde
maatschappelijk nuttige werkzaamheden;
maatregelwaardige gedraging: een gedraging die een verlaging
van de norm of bijzondere bijstand op grond van deze
verordening tot gevolg heeft.
2.Bestrijding oneigenlijk gebruik1.Het college draagt zorg voor de bestrijding van oneigenlijk gebruik
van de Wwb, Bbz, Ioaw en Ioaz.2.Bij oneigenlijk gebruik als bedoeld in het eerste lid legt het college
een verlaging opovereenkomstig deze verordening. 2.VASTSTELLEN EN TOEPASSEN VERLAGING3.Het toepassen van een verlaging1.Als de belanghebbende naar het oordeel van het college
tekortschietend besef van verantwoordelijkheid betoont voor de
voorziening in het bestaan dan wel de uit de Wwb, Ioaw, Ioaz of de
uit artikel 30c van de Wet Structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen (Suwi), voortvloeiende verplichtingen niet of onvoldoende
nakomt, waaronder begrepen het zich jegens het college zeer ernstig
misdragen, wordt overeenkomstig deze verordening een verlaging
toegepast. 2.Een verlaging wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate
waarin de belanghebbende de gedraging kan worden verweten en de
omstandigheden waarin hij/zij verkeert. 3.De verlaging kan niet meer bedragen dan de bijstand waarop
belanghebbende recht zou hebben gehad gedurende de periode waarop de
verlaging betrekking heeft, indien er geen grond voor verlaging zou
zijn geweest. 4.BerekeningsgrondslagDe verlaging wordt toegepast op:
de voor de belanghebbende van toepassing zijnde bijstandsnorm of
Ioaw/Ioaz-norm;
de bijzondere bijstand, voor zover verstrekt voor
levensonderhoud aan jongeren onder de 21 jaar;
de bijzondere bijstand voor woonkosten.
5.Horen van belanghebbende
Voordat een verlaging wordt toegepast, wordt de belanghebbende
in de gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.
Het horen van belanghebbende kan achterwege worden gelaten
indien:
de vereiste spoed zich daartegen verzet; of
de belanghebbende reeds eerder in de gelegenheid is
gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen en zich
sindsdien geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben
voorgedaan; of
de belanghebbende niet heeft voldaan aan een verzoek van het
college of van een derde aan wie het college werkzaamheden in
het kader van de bijstand heeft uitbesteed, om binnen een
gestelde termijn medewerking te verlenen als bedoeld in artikel
17 Wwb, artikel 13 Ioaw en artikel 13 Ioaz; of
het college het horen niet nodig acht voor het vaststellen van
de ernst van de gedraging of de mate van verwijtbaarheid.
6.Waarschuwing of afzien van het opleggen van een verlaging1.Het college volstaat bij een maatregelwaardige gedraging als bedoeld
in artikel 11, derde lid van deze verordening met het geven van een
waarschuwing, tenzij binnen de voorafgaande 24 maanden een
vergelijkbare gedraging heeft plaatsgevonden.2.Het college ziet af van het opleggen van een verlaging indien:
elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt; of
de gedraging meer dan één jaar voor constatering van die
gedraging door het college heeft plaatsgevonden; of
belanghebbende inmiddels geen bijstand meer ontvangt, tenzij
de belanghebbende binnen een periode van 12 maanden opnieuw
bijstand gaat ontvangen. In dat geval wordt een besluit
genomen over het alsnog toepassen dan wel afzien van een
verlaging op dat moment; of
het college dringende redenen aanwezig acht.
3.Indien het college volstaat met het geven van een waarschuwing of
afziet van het opleggen van een verlaging op grond van dringende
redenen, wordt de belanghebbende daarvan schriftelijk mededeling
gedaan. 7.Ingangsdatum en tijdvak1.De verlaging wordt opgelegd met ingang van de eerst volgende
kalendermaand volgend op de datum waarop het besluit tot het
opleggen van de verlaging aan de belanghebbende is bekendgemaakt.
Daarbij wordt uitgegaan van de voor die maand geldende norm. 2.Indien verlaging van de bijstand overeenkomstig het eerste lid niet
mogelijk is, wordt de bijstand verlaagd gedurende de eerstvolgende
maand(en) nadat aan belanghebbende binnen een jaar na de
beëindigingsdatum van de bijstand opnieuw bijstand is
toegekend.3.Een verlaging wordt over één maand uitgevoerd. Het college kan het
noodzakelijk achten om uitvoering van de verlaging te spreiden over
meerdere maanden. 4.Voor zover de bijstand nog niet is uitbetaald, wordt de verlaging
toegepast op de nabetaling van de betreffende bijstand 5.In afwijking van het eerste lid wordt, voor zover het een
zelfstandige betreft die bijstand voor het levensonderhoud in de
vorm van een geldlening op grond van het Bbz heeft ontvangen, de
verlaging met terugwerkende kracht betrokken bij de definitieve
vaststelling van die bijstand.8.Samenloop van gedragingen en recidive1.Indien sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren
van één of meerdere in de Wwb, Ioaw, Ioaz genoemde verplichtingen,
wordt voor iedere gedraging gelijktijdig een afzonderlijke verlaging
opgelegd. 2.Indien sprake is van één gedraging die schending oplevert van
meerdere in de Wwb, Ioaw, Ioaz genoemde verplichtingen, wordt één
verlaging opgelegd. Indien voor schendingen van de verplichtingen
verlagingen van verschillende hoogten gelden, wordt de hoogste
verlaging opgelegd.3.De duur van de verlaging wordt verdubbeld indien belanghebbende zich
binnen 12 maanden na de vorige verwijtbaar aangemerkte gedraging
opnieuw schuldig maakt aan dezelfde verwijtbare gedraging.3.SCHENDING VAN DE VERPLICHTINGEN MET
BETREKKING TOT ARBEIDSINSCHAKELING EN TEGENPRESTATIE9.Indeling in categorieënGedragingen van belanghebbenden die schending opleveren van in de Wwb,
Bbz, Ioaz en Ioaw genoemde verplichtingen, worden onderscheiden in de
volgende categorieën:
Eerste categorie: a.zich niet of niet tijdig laten registreren als werkzoekende
bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, dan wel de
registratie niet of niet tijdig laat verlengen.
Tweede categorie:
het niet ondertekenen of het niet aan het college
verstrekken van een trajectplan, die geldt als bijlage
bij het besluit tot toekenning of voortzetting van de
bijstand.
het niet dan wel niet tijdig voldoen aan een oproep om
op een aangegeven plaats en tijd te verschijnen in
verband met de inschakeling in de arbeid;
het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een
onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling
dan wel aan een onderzoek naar de geschiktheid voor
scholing, opleiding of sociale activering;
het niet verrichten van de door het college opgedragen
onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden.
Derde categorie:
het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde
arbeid te verkrijgen of te aanvaarden in de periode
voorafgaande aan de aanvraag tot bijstandsverlening dan
wel na de datum van aanvraag;
het niet of in onvoldoende gebruikmaken van een door het
college aangeboden voorziening gericht op
arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel 9 eerste lid
sub b en artikel 10 eerste lid van de Wwb, waaronder
begrepen sociale activering, of artikel 37, eerste lid,
onderdeel e van de Ioaw of Ioaz;
gedragingen die overigens de inschakeling in de arbeid
belemmeren;
indien een zelfstandige niet meewerkt aan begeleiding
door een door het college aangewezen derde.
Vierde categorie:
Indien een jongere in de 4 weken na melding geen of
onvoldoende inspanningen heeft verricht om algemeen
geaccepteerde arbeid en/of mogelijkheden in regulier
bekostigd onderwijs te verkrijgen en recht heeft op
bijstand,
onredelijke eisen stelt en/of gedraging(en)en/of
uiting(en) vertoont, die het verkrijgen van algemeen
geaccepteerde arbeid belemmeren.
Vijfde categorie:
het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid;
het door eigen toedoen niet behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid.
10.Hoogte en duur van de verlaging bij een eerste verwijtbare
gedragingDe verlaging wordt vastgesteld op:
vijf procent gedurende een maand bij gedragingen van de eerste
categorie;
tien procent gedurende een maand bij gedragingen van de tweede
categorie;
twintig procent gedurende een maand bij gedragingen van de derde
categorie;
vijftig procent gedurende een maand bij gedragingen van de
vierde categorie;
honderd procent gedurende een maand bij gedragingen van de
vijfde categorie.
4.OVERIGE GEDRAGINGEN11.Administratie zelfstandigeIndien een zelfstandige de administratie, als bedoeld in artikel 45 lid
2 Bbz,
niet of niet naar behoren heeft gevoerd; of
niet uit eigen beweging binnen zes maanden na afloop van het
boekjaar heeft overgelegd; of
op verzoek van het college niet binnen de daartoe door het
college gestelde termijn heeft overgelegd,
wordt een verlaging opgelegd van 20% gedurende één maand bijstand.
12.Tekortschietend besef van verantwoordelijkheidIndien een belanghebbende een tekortschietend besef van
verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan heeft betoond
als bedoeld in artikel 18, tweede lid van de Wwb, wordt de bijstand
verlaagd:
met 100% gedurende één maand, indien belanghebbende door de
gedraging verwijtbaar geen of geen volledig recht heeft op een
uitkering krachtens een sociale verzekering of een daarmee naar
aard en doel overeenkomende buitenlandse regeling of private
verzekering;
met 100% gedurende de periode die belanghebbende niet op
bijstand zou zijn aangewezen indien hij op verantwoordelijke
wijze de middelen waarover hij beschikte of redelijkerwijs kon
beschikken zou hebben aangewend.
13.Nadere verplichtingenIndien aan belanghebbende één of meerdere verplichtingen zoals bedoeld
in de artikelen 55 en 57 Wwb, artikel 20, tweede lid Ioaw, artikel 20,
eerste lid Ioaz en art. 38, eerste lid Bbz 2004, zijn opgelegd en deze
niet in voldoende mate worden nagekomen, wordt een verlaging opgelegd
van 20% gedurende één maand.14.Zeer ernstige misdragingenGedragingen als bedoeld in de artikelen 10 tot en met 13 van deze
verordening die gepaard gaan met zeer ernstige misdragingen hebben een
extra verlaging tot gevolg. Voor de
omvang van de extra verlaging geldt als richtlijn 100% gedurende één
maand. 5.OVERIGE BEPALINGEN15.Verlaging van de bijstand of uitkeringHet college verlaagt de bijstand overeenkomstig het bepaalde in deze
verordening, onverminderd de eventuele terugvordering van ten onrechte
ontvangen bijstand.6.SLOTBEPALINGEN16.HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in
deze verordening, indien toepassing ervan tot kennelijke onbillijkheid
leidt.17.Nadere regelsHet college kan nadere regels stellen met betrekking tot de uitvoering
van deze verordening.18.Inwerkingtreding, intrekking en overgangsrecht1.Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2013. 2.De Verordening Afstemming en handhaving Wwb c.s. 2012, vastgesteld
op 16 februari 2012, wordt gelijktijdig ingetrokken, met dien
verstande dat gedragingen die schending van de inlichtingenplicht
betreffen zijn begaan uiterlijk op de dag vóór de dag waarop deze
verordening in werking is getreden en voortduren op de dag waarop
deze verordening in werking is getreden, blijft het recht van
toepassing zoals dat gold op de dag vóór de dag waarop deze
verordening in werking is getreden, mits uiterlijk op de dertigste
dag na de dag waarop deze verordening in werking is getreden de
overtreding is opgeheven of geconstateerd.19.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: ‘Verordening Afstemming en
handhaving Wwb c.s. 2013’.LHMalden, 20 december 2012,DE RAAD VOORNOEMD;De raadsgriffier,L.Bosland.De burgemeester,P.Mengde.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1.ALGEMENE BEPALINGEN1.BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de
begripsbepalingen uit de Wwb, Bbz, Ioaw, Ioaz en Awb.2.Bestrijding oneigenlijk gebruikDit artikel legt de verantwoordelijkheid bij het college neer om te
zorgen voor het bestrijden vanoneigenlijk gebruik. De gemeenteraad moet een verordening opstellen die
de handhaving of fraudebestrijding regelt (artikel 8a Wwb, artikel 35,
lid 1 sub c Ioaw/Ioaz). Deze verordening mag onderdeel zijn van de
Afstemmingsverordening. Aan de inhoud van het beleid worden geen eisen
gesteld, doch de gemeente moet een goed handhavingsbeleid voeren in het
kader van het financiële beheer. Dit financieel beheer brengt met zich
mee dat er voortdurend aandacht blijft bestaan voor de bestrijding van
oneigenlijk gebruik.Van oneigenlijk gebruik is sprake indien een belanghebbende in strijd
met het doel en de strekking van een regeling handelt, waardoor de
gemeente ten onrechte bijstand of een uitkering verstrekt.
Belanghebbende heeft bijvoorbeeld de bijstand inzake inrichtingskosten
(gedeeltelijk) uitgegeven aan iets anders dan aan de (volledige)
inrichting van zijn huis.HOOFDSTUK 2. VASTSTELLEN EN TOEPASSEN VERLAGING
3.Het toepassen van een verlagingWanneer het college tot het oordeel komt dat een uitkeringsgerechtigde
zijn verplichtingen niet of in onvoldoende mate nakomt, dan wordt een
verlaging opgelegd. Er is dus geen sprake van een bevoegdheid, maar van
een verplichting. Alleen wanneer iedere vorm van verwijtbaarheid
ontbreekt, ziet het college af van zo’n verlaging. De hoofdregel is dat
het college een verlaging dient af te stemmen op:
de ernst van de gedraging;
de mate van verwijtbaarheid;
de persoonlijke omstandigheden.
Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij elke verlaging van
de bijstand zal moeten nagaan op welke wijze deze afgestemd dient te
worden. Een afwijking van de richtlijn kan zowel een verzwaring als een
matiging van de verlaging betekenen. De belanghebbende dient, alvorens
een verlaging opgelegd wordt, altijd in de gelegenheid gesteld te worden
zijn zienswijze te geven. 4.BerekeningsgrondslagDe praktische uitvoering van een verlaging is vastgelegd in dit artikel:
uitgangspunt is dat een verlaging wordt toegepast op de van toepassing
zijnde norm. De Centrale Raad van Beroep heeft bepaald dat een verlaging
van de bijzondere bijstand op grond van artikel 18 lid 2 Wwb ook
mogelijk is (zie o.a. CRvB 02-03-2010, nr. 08/3397 Wwb). Toevoeging van
deze mogelijkheid is met name van belang voor die gevallen, waarin de op
belanghebbende van toepassing zijnde norm niet toereikend is, maar de
bijzondere bijstand wel en de gevallen, waarin belanghebbende
uitsluitend bijzondere bijstand ontvangt, maar belanghebbende
bijvoorbeeld tekort schiet in zijn besef van verantwoordelijkheid voor
de voorziening in het bestaan. Bij een zelfstandige wordt de verlaging uitgevoerd op de algemene
bijstand voor het levensonderhoud en de in de jaarnorm opgenomen
bijzondere bijstand voor hoge woonkosten. Zie voor het begrip ‘jaarnorm’
artikel 1, sub g Bbz.5.Horen van belanghebbendeIn dit artikel wordt het horen van de belanghebbende voordat een
verlaging wordt toegepast inbeginsel voorgeschreven. De reden hiervan is
dat het college, voordat het een officieel besluit neemt,zoveel mogelijk
eenduidigheid moet verkrijgen over de feitelijke juistheid van de
vermeende verwijtbare gedraging in verband met de beoordeling van de
ernst van het feit, de mate vanverwijtbaarheid, eventuele verschoonbare
omstandigheden en eventuele persoonlijkeomstandigheden. Het vooraf horen
van een belanghebbende over zijn/haar zienswijze over devermeende niet-nakoming van zijn/haar verplichtingen kan hieraan
bijdragen. De hoorplicht kan in diezin tevens bijdragen aan het
voorkomen van bezwaar- en beroepsprocedures.Het tweede lid bevat een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht. De
onderdelen a en b staan ookgenoemd in artikel 4:11 van de Algemene wet
bestuursrecht.6.Waarschuwing of afzien van het opleggen van een verlagingHet uitgangspunt is dat de toepassing van verlagingen als een algemene
verplichting geldt voor hetcollege. De beleidsvrijheid die de wet aan
het college laat, betreft de duur en de hoogte van deverlaging en
nadrukkelijk niet de overweging óf een verlaging toegepast dient te
worden bij eenverwijtbare gedraging van een belanghebbende.In sub b van het tweede lid van dit artikel is een andere reden
aangegeven om af te zien van hettoepassen van een verlaging, namelijk
wanneer de gedraging te lang geleden heeft plaatsgevonden(verjaring). Omwille van de effectiviteit (‘lik-op-stuk’) is het nodig
dat een verlaging spoedig nadat degedraging heeft plaatsgevonden wordt
toegepast. Om deze reden wordt onder b geregeld dat hetcollege geen verlagingen toepast voor gedragingen die langer dan één
jaar geleden hebbenplaatsgevonden.In tweede lid onderdeel d. wordt geregeld dat het college kan afzien van
het toepassen van een verlaging indien het daarvoor dringende redenen
aanwezig acht. Wat dringende redenen zijn, is afhankelijk van de
concrete situatie en kan dus niet op voorhand worden vastgelegd.
Uitgangspunt hierbij is een analoge uitleg van het begrip 'dringende
redenen' aan die in de Wwb- jurisprudentie van de Centrale Raad van
Beroep.De rode draad in deze jurisprudentie is:
dat dringende redenen zien op de gevolgen die een bepaald
besluit heeft voor een belanghebbende, gelet op zijn
persoonlijke omstandigheden. Dringende redenen zien dus
nadrukkelijk niet op omstandigheden die betrekking hebben op de
oorzaak en de verwijtbaarheid van niet-nakoming van een
verplichting;
dat met redelijke mate van objectiviteit vastgesteld dient te
kunnen worden dat de dringende redenen zien op de
onaanvaardbaarheid van de sociale en/of financiële consequenties
van een besluit voor belanghebbende. De enkele omstandigheid dat
een belanghebbende financieel zwaar getroffen wordt door een
besluit is niet als dringende reden aan te merken;
evenmin is het bestaan van (problematische) schulden aan te
merken als dringende reden;
dat verklaringen van hulpverlenende instanties van een
belanghebbende hierbij een rol kunnen spelen. Tegelijkertijd
behoudt het college de bevoegdheid om hiernaar een nader
zelfstandig onderzoek in te stellen.
Het onderzoek naar dringende redenen tot het afzien van het toepassen
van een verlaging vindt door het college plaats indien door een
belanghebbende aantoonbaar een begin van bewijs van de aanwezigheid van
dringende redenen is overlegd dan wel wanneer daarvan anderszins uit
concrete feiten en omstandigheden als gevolg van het voorgenomen
besluit, is gebleken.Het in het derde lid beschreven doen van een schriftelijke mededeling
dat het college afziet van hettoepassen van een verlaging wegens
dringende redenen is van belang in verband met eventuelerecidive. Deze
bepaling maakt tevens duidelijk dat indien zich een omstandigheid
voordoet als bedoeld in het eerste lid, te weten het ontbreken van elke
verwijtbaarheid dan wel het verlopen van een verjaringstermijn, dat in
dat geval het afzien van toepassing van een verlaging door het college
niet schriftelijk behoeft te worden kenbaar gemaakt aan belanghebbende.
Dit is ook logisch omdat eendergelijk besluit, in tegenstelling tot het afzien van toepassing van
een verlaging wegens dringenderedenen, rechtens niet betrokken dient te
worden bij de beoordeling van recidive in de toekomst.7.Ingangsdatum en tijdvakLid 1 en 2.Het toepassen van een verlaging
op de bijstand of uitkering die in de nabije toekomst wordt verstrekt,
is een eenvoudige methode en sluit tevens aan bij lik-op-stuk beleid. De
verlaging wordt bij voorkeur uitgevoerd met ingang van de eerstvolgende
kalendermaand, waarbij wordt uitgegaan van de voor die maand geldende
norm. Lid 3.De verlaging wordt
over één maand uitgevoerd, tenzij dit in verband met omstandigheden niet
billijk is. De mogelijkheid bestaat om het bedrag dat in eerste
instantie gekort dient te worden over een maand te spreiden over
meerdere maanden. Lid
4.Wanneer
bijstand of uitkering nog niet (volledig) is uitbetaald, kan het
praktisch zijn om de verlaging te verrekenen met het bedrag dat nog moet
worden uitbetaald. Lid 5. Bij een
zelfstandige die een uitkering voor het levensonderhoud heeft ontvangen
op grond van het Bbz, wordt de verlaging betrokken bij de definitieve
vaststelling van die bijstand.8.Samenloop van gedragingen en recidiveLid 1. Als er sprake is van verschillende gedragingen
dan dient voor iedere gedraging afzonderlijk het verlagingpercentage te
worden berekend en gelijktijdig te worden opgelegd, tenzij dit tot
onbillijkheden leidt. Indien meerdere gedragingen van belanghebbende
leiden tot een die hoger is dan de norm, dan dient de verlaging over
meerdere maanden te worden gespreid (zie ook artikel 7 van deze
verordening).Lid 2.Indien sprake is
van één gedraging die als een schending van meerdere verplichtingen kan
worden aangemerkt, dan dient voor het toepassen van de verlaging te
worden uitgegaan van de verplichting waarop de zwaarste verlaging van
toepassing is.Lid 3.Is binnen 12 maanden na een eerste
verwijtbare gedraging sprake van herhaling van de verwijtbare gedraging,
dan wordt de grotere mate van verwijtbaarheid tot uitdrukking gebracht
in een verdubbeling van de duur van de verlaging. Met ‘vorige
verwijtbare gedraging’ wordt de eerste gedraging verstaan die aanleiding
is geweest tot een verlaging van de bijstand of uitkering, ook indien de
verlaging uiteindelijk wegens dringende redenen niet is toegepast. Voor
het bepalen van de aanvang van de termijn van 12 maanden geldt het
tijdstip waarop het besluit tot het opleggen van een verlaging bekend is
gemaakt aan belanghebbende. HOOFDSTUK 3. SCHENDING VAN DE VERPLICHTINGEN MET
BETREKKING TOT ARBEIDSINSCHAKELING EN TEGENPRESTATIE9.Indeling in categorieënDe gedragingen die verband houden met het niet of onvoldoende
medewerking verlenen aan hetverkrijgen of behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid, worden in vijf categorieënonderscheiden. Hierbij
is de ernst van de gedragingen het onderscheidend criterium. Een
gedragingwordt ernstiger geacht naarmate de gedraging concretere gevolgen heeft
voor het niet verkrijgen ofbehouden van betaalde arbeid.De Wwb volstaat met een algemene omschrijving van de plicht tot
arbeidsinschakeling. De concrete invulling van de verplichtingen dient
zoveel mogelijk te worden afgestemd op de situatie van de individuele
uitkeringsgerechtigde en de gevolgen die de gedragingen heeft voor het
re-integratietraject.De eerste categorie gaat over de formele verplichting om zich als
werkzoekende te laten registreren en geregistreerd te doen blijven bij
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.De tweede categorie betreft de verplichting tot een actieve opstelling
ten aanzien vanarbeidsinschakeling en daarop gericht onderzoek.
Hieronder valt de verplichting om het trajectplan te ondertekenen (en te
retourneren). Het trajectplan bevat de afspraken met de belanghebbende
over diens re-integratie. Het (tijdig) voldoen aan een oproep voor
arbeidsbemiddeling of een onderzoek naar de mogelijkheden voor
arbeidsinschakeling en het meewerken aan een sociaal-medisch onderzoek
naar de mogelijkheden van de belanghebbende. Daarnaast bestaat de mogelijkheid om bij het verwijtbaar niet meewerken
aan het leveren van een ‘tegenprestatie naar vermogen’ de uitkering van
de cliënt te verlagen met 10%. Het gaat hierbij om kortdurende,
niet-structurele, additionele en onbeloonde maatschappelijk zinvolle
activiteiten. Over het algemeen zal dit de cliënten betreffen die gezien
hun persoonlijke omstandigheden en hun verblijfsduur in de bijstand
weinig aansluiting (meer) hebben met de arbeidsmarkt. In de derde categorie gaat het om gedragingen die direct een aanleiding
kunnen vormen toteen beroep op uitkering of het zonder noodzaak langer
laten voortduren daarvan. De medewerkingsplicht aan de door het college aangeboden voorzieningen
treedt in de plaats van deverplichting tot het naar vermogen verkrijgen
van algemeen geaccepteerde arbeid en is als sluitendalternatief bedoeld
voor arbeidstoeleiding. Een verlaging is mogelijk bij het niet nakomen
van de verplichting tot een actieve opstelling op de arbeidsmarkt,
bijvoorbeeld de eigen verantwoordelijkheid van belanghebbende om
voldoende en adequaat te solliciteren. De verplichting is gericht op de
bevordering van de zelfstandige bestaansvoorziening. Voor deelname aan
een voorziening geldt dat de kortste weg naar duurzame arbeid voorop
staat en dat vertraging (van het traject) door eigen toedoen van een
belanghebbende als een ernstige gedraging wordt beschouwd. De vierde categorie betreft de jongere of degene die onredelijke eisen
stelt en/of gedragingen/uitingen vertoont, die het verkrijgen van
algemeen geaccepteerde arbeid belemmeren. Met onredelijke eisen wordt
bedoeld dat de belanghebbende alleen wenst te solliciteren op banen van
een bepaald niveau of in een richting waar nauwelijks banen voor handen
zijn.De jongere is verplicht zich na melding, gedurende 4 weken, in te
spannen om geaccepteerde arbeid en/of mogelijkheden in regulier
bekostigd onderwijs te verkrijgen. Voldoet hij niet aan deze
verplichting, maar heeft hij wel recht op bijstand (hij kan op grond van
artikel 13 lid 2 Wwb niet van het recht op bijstand worden uitgesloten)
dan wordt een verlaging opgelegd. De inspanningsverplichting geldt voor
alle jongeren (dus ook de jongere, die deel uitmaakt van een gezin
waarvan tenminste 1 gezinslid 27 jaar of ouder is). In de vijfde categorie gaat het om zeer ernstige gedragingen die onnodig
gebruik van bijstand tot gevolg hebben. Hier gaat het om het niet
aanvaarden of door eigen toedoen niet behouden van algemeen
geaccepteerde arbeid voorafgaand aan de aanvraag of tijdens de periode
van bijstand/uitkering. Onder die omstandigheden acht het college het
daarom verdedigbaar dat ook voor deze gedraging een standaardverlaging
passend is van 100% gedurende een maand.10.Hoogte en duur van de verlaging bij een eerste verwijtbare
gedragingDeze bepaling bevat de standaardverlagingen voor de vijf categorieën van
gedragingen die verband houden met het niet of onvoldoende medewerking
verlenen aan het verkrijgen of behouden van algemeen geaccepteerde
arbeid.HOOFDSTUK 4. OVERIGE GEDRAGINGEN11.Administratie zelfstandigeEen zelfstandige is verplicht zijn administratie naar behoren te voeren,
en deze uit eigen beweging binnen 6 maanden danwel binnen een door het
college bepaalde termijn, na afloop van het boekjaar waarover de
uitkering (als bedoeld in hoofdstuk II, par. 4 Bbz) is verleend of
aanspraak kan worden gemaakt op bijstand (als bedoeld in artikel 21
Bbz), aan het college te overleggen. Het niet of niet naar behoren
nakomen van een van deze verplichtingen is een maatregelwaardige
gedraging.12.Tekortschietend besef van verantwoordelijkheidBelanghebbende heeft de verplichting om voldoende besef van
verantwoordelijkheid te tonen voor de voorziening in het bestaan. Deze
verplichting geldt zowel in de periode voor als in de periode tijdens
bijstand of een uitkering. Dit betekent dat wanneer belanghebbende een
tekortschietend besef van verantwoordelijkheid heeft getoond, waardoor
hij niet beschikt over de middelen om in de kosten van het bestaan te
voorzien en als gevolg daarvan afhankelijk wordt of blijft van bijstand
of een uitkering, het college een verlaging kan opleggen.Een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid kan uit allerlei
gedragingen blijken, zoals:
het niet afsluiten van een arbeidsongeschiktheidsverzekering,
zodat bij arbeidsongeschiktheid geen verzekering is, maar een
beroep gedaan moet worden op bijstand (zie onderdeel a);
het niet nakomen van de verplichting tot instellen
alimentatievordering;
een onverantwoorde besteding van vermogen (let op: geldt niet
voor de Ioaw’er, wel voor de Ioaz’er, zie art. 20 lid 1 Ioaz jo
art. 8 lid 2 Ioaz) / geen of te late aanvraag doen voor een
voorliggende voorziening;
bedrijfsbeëindiging wegens wanbeleid, waardoor een beroep op
bijstand gedaan moet worden;
onverantwoorde bedrijfsinvesteringen, zoals een te dure
bedrijfswagen of bedrijfsruimte, waardoor financiële problemen
ontstaan.
In onderdeel b. is de hoogte van de verlaging de norm, maar de duur van
de verlaging is afhankelijk van de periode dat belanghebbende
onafhankelijk van bijstand of uitkering zou zijn gebleven, indien hij
wel voldoende besef van verantwoordelijkheid had getoond. 13.Nadere verplichtingenOp grond van de artikel 55 en 57 Wwb, artikel 20 tweede lid IOAW,
artikel 20 eerste lid Ioaz en artikel 38 lid 1 Bbz kan het college,
naast de in respectievelijk de Wwb, Ioaw, Ioaz en Bbz (voor de
zelfstandige:) opgesomde verplichtingen, bepaalde andere verplichtingen
aan belanghebbende opleggen die strekken tot arbeidsinschakeling of
vermindering dan wel beëindiging van de bijstand of die het college
(voor de zelfstandige) nodig acht voor een doelmatige bedrijfs- of
beroepsuitoefening. Het niet nakomen van deze nadere verplichting(en)
levert een maatregelwaardige gedraging op.14.Zeer ernstige misdragingenOnder ‘zich zeer ernstig misdragen’ verstaat de wetgever ‘gedrag dat in
het normale menselijke verkeer in alle gevallen als onacceptabel kan
worden beschouwd’ en de mogelijkheid om dat gedrag te sanctioneren. De
Centrale Raad van Beroep (CRvB 30-06-2009, nrs 08/5699 Wwb e.a.) vindt
dat een zeer ernstige misdraging op zichzelf namelijk niet kan leiden
tot een verlaging van de bijstand, doch slechts in samenhang met een in
het kader van het niet nakomen van een uit de Wwb, Bbz, Ioaw en Ioaz
voortvloeiende verplichting. Met andere woorden: sanctionering van de
belanghebbende die zich zeer ernstig misdraagt is mogelijk, maar dan
alleen als verzwarende omstandigheid in combinatie met het niet nakomen
van een uit de Wwb voortvloeiende verplichting. Een belanghebbende kan
niet gesanctioneerd worden puur en alleen omdat hij zich zeer ernstig
misdraagt. Bij het vaststellen van de verlaging in de situatie waarin
belanghebbende zich ernstig heeft misdragen, zal vanzelfsprekend gekeken
moeten worden naar de ernst van de gedraging, de mate van
verwijtbaarheid en de persoonlijke omstandigheden. Het vaststellen van een verlaging staat geheel los van het doen van
aangifte bij de politie. Het college kan de verlaging opleggen, terwijl
de functionaris tegen wie de agressie zich richtte, aangifte kan doen
bij de politie.HOOFDSTUK 5. OVERIGE BEPALINGEN15.Verlaging van de bijstand of uitkeringWanneer belanghebbende onvolledige of onjuiste informatie geeft, kan de
norm (tijdelijk) verlaagd worden conform deze verordening. Deze
verlaging is bedoeld om het nakomen van de verplichtingen en de hoogte
van de bijstand of uitkering op elkaar af te stemmen. Dit staat los van
het terugvorderen van de bijstand of uitkering, dat bedoeld is om de
situatie (weer) in overeenstemming te brengen met het recht.HOOFDSTUK 6. SLOTBEPALINGEN16.HardheidsclausuleBehoeft geen nadere toelichting.17.Nadere regelsDe uitvoering van de Wwb, het Bbz, de Ioaw en Ioaz is geattribueerd aan
het college van burgemeester en wethouders. De gemeenteraad machtigt het
college voor het opstellen van nadere (beleids)regels.18.Inwerkingtreding, intrekking en overgangsrechtDeze verordening wordt toegepast met ingang van 1 januari 2013 onder
gelijktijdige intrekking van de verordening 2012. Met de
inwerkingtreding van de Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid
SZW-wetgeving vallen gedragingen die schending van de inlichtingenplicht
betreffen onder het (strengere) boeteregime van de Wwb c.s. Echter art.
XXV, overgangsrecht is van toepassing.Indien de gedraging van belanghebbende zich heeft voorgedaan in de
periode vóór inwerkingtreding, maar voortduren tot of geconstateerd
worden voor 31 januari 2013, dan geldt nog steeds de verordening 2012 in
plaats van het boeteregime.19.CiteertitelBehoeft geen nadere toelichting.