CVDR237168_1Toeslagenverordening WWBnlregelingAchtkarspelen2012-12-17AchtkarspelenOnbekendOnbekendOnbekendgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-12-13De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012015-01-01OnbekendOnbekendGeenToeslagenverordening WWB Gemeente AchtkarspelenToeslagenverordening
WWBDienst Werk en Inkomen “De Wâlden”Januari
2013Gemeente Achtkarspelen de Raad van de gemeente Achtkarspelen;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. @, met
overneming van de daarin vermelde motieven, gelet op het bepaalde in artikel 8, lid 1, sub c en artikel 30 van de
Wet Werk en Bijstand,besluitvast te stellen: de Toeslagenverordening WWB 1.Algemene bepalingen1Begrippen
Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en
die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekening
als in de Wet Werk en Bijstand (WWB), de Algemene wet
bestuursrecht (Awb) en de Gemeentewet.
In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de
WWB.
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Achtkarspelen.
de raad: de gemeenteraad van de gemeente Achtkarspelen.
de gehuwdennorm: de norm als bedoeld in artikel 21, sub c
WWB.
de woning: een woning zoals bedoeld in artikel 1, sub j van
de Wet op de huurtoeslag, alsmede een woonwagen of
woonschip, zoals bedoeld in artikel 3, lid 6 WWB.
de woonkosten: I. Indien een huurwoning wordt bewoond, de
per maand geldende huurprijs, zoals bedoeld in artikel 1,
sub d van de Wet op de huurtoeslag; II. Indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een
bedrag per maand omgerekende som van de ten behoeve van de
financiering van de woning verschuldigde hypotheekrente en
de in verband met het in eigendom hebben van de woning te
betalen zakelijke lasten en een naar omstandigheden vast te
stellen bedrag voor onderhoud.
2Doelgroep Deze verordening is uitsluitend van toepassing op belanghebbenden van
21 jaar of ouder doch jonger dan de leeftijd waarop recht op AOW
ontstaat. In geval van gehuwden gelden de bepalingen van deze
verordening alleen indien beide echtgenoten tot de hiervoor genoemde
groep behoren. 2.Criteria voor het verhogen van de norm3Toeslag alleenstaande (ouder)1.De toeslag, zoals bedoeld in artikel 25 WWB bedraagt: a. 20 procent
van de gehuwdennorm voor een belanghebbende in wiens woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft. b.10 procent van de gehuwdennorm voor een belanghebbende in wiens
woning één ander zijn hoofdverblijf heeft.c.0 procent van de gehuwdennorm voor een belanghebbende in wiens
woning meer dan één ander zijn hoofdverblijf heeft.2.In dit verband worden echtparen of daarmee gelijkgestelden beschouwd
als één ander.3.In afwijking van het eerste lid bedraagt de toeslag voor een
zelfstandig wonende alleenstaande van 21 of 22 jaar:a.10 procent van de gehuwdennorm voor een belanghebbende in wiens
woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft.b.5 procent van de gehuwdennorm voor een belanghebbende in wiens
woning één ander zijn hoofdverblijf heeft.c.0 procent van de gehuwdennorm voor een belanghebbende in wiens
woning meer dan één ander zijn hoofdverblijf heeft.4.In afwijking van het eerste lid bedraagt de toeslag voor een
inwonende alleenstaande van 21 of 22 jaar te allen tijde 0 procent.
5.Voor de toepassing van dit artikel worden de volgende personen niet
in aanmerking genomen als een ander die in dezelfde woning zijn
hoofdverblijf heeft: a. verzorgingsbehoevenden die door de
belanghebbende worden verzorgd. b. verzorgenden die de
zorgbehoevende belanghebbende verzorgen. 3.Criteria voor het verlagen van de norm4Verlaging norm gehuwden1.De verlaging, zoals bedoeld in artikel 26 WWB bedraagt: a. 10
procent van de gehuwdennorm voor de belanghebbenden in wiens woning
één ander zijn hoofdverblijf heeft. b.20 procent van de gehuwdennorm voor de belanghebbenden in wiens
woning meer dan één ander zijn hoofdverblijf heeft.2.In dit verband worden echtparen of daarmee gelijkgestelden beschouwd
als één ander. 3.Het vijfde lid van artikel 3 is van overeenkomstige toepassing.
5Verlaging algemene bijstand wegens ontbreken woonkosten De verlaging in verband met de woonsituatie, zoals bedoeld in artikel
27 WWB bedraagt het bedrag van maximaal de basishuur als bedoeld in artikel 16
van de Wet op de huurtoeslag indien een woning wordt bewoond waaraan voor belanghebbende(n) geen woonkosten zijn verbonden.4.Slotbepalingen6Anti-cumulatiebepaling De toepassing van de artikelen 3 tot en met 5 van deze verordening
geschiedt zodanig dat de toepasselijke bijstandsnorm tenminste bedraagt:
50 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande.
70 procent van de gehuwdennorm voor een alleenstaande
ouder.
80 procent van de gehuwdennorm voor gehuwden.
7Uitvoering1.Het college is belast met de uitvoering van het bepaalde in deze
verordening. 2.In gevallen, waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college. 8OvergangsregelingDe belanghebbende die op 31 december 2012 algemene bijstand
ontvangen naar de norm voor een alleenstaande of alleenstaande ouder en die op grond van
de Verordening Toeslagen en Kortingenbeleid WWB en WIJ een hogere toeslag
ontvangt dan op basis van deze verordening geldt, danwel de belanghebbenden die op 31 december 2012 algemene bijstand ontvangen naar de norm echtpaar
waarop op grond van de Verordening Toeslagen en Kortingenbeleid WWB en WIJ een
minder hoge verlaging van toepassing is dan op basis van deze verordening
geldt, blijft de hogere toeslag, danwel minder hoge verlaging bij ongewijzigde omstandigheden behouden tot een nader, bij beschikking te bepalen,
tijdstip doch tot uiterlijk 1 juli 2013. 9Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari
2013.2.De Verordening Toeslagen en Kortingenbeleid WWB en WIJ, vastgesteld
op 6 september 2012 wordt gelijktijdig ingetrokken.10Citeertitel Deze verordening kan worden aangehaald als: Toeslagenverordening WWB. Aldus besloten in de openbare vergadering van de Raad van de gemeente
Achtkarspelen op De Raad voornoemd, de Raadsgriffier, de Voorzitter,mr. R. van der Heide P. AdemaToelichting Toeslagenverordening WWBAlgemeenDe WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan een systeem
van basisnormen, toeslagen en verlagingen. De normen zijn geregeld in paragraaf
2 WWB. Paragraaf 3 WWB voorziet in toeslagen en verlagingen. De som van deze
drie onderdelen (normen, toeslagen en verlagingen) levert de bijstandsnorm op.
Het gaat dan om de bijstandsnorm voor personen van 21 tot de leeftijd, waarop
recht bestaat op AOW ontstaat, die niet in een inrichting verblijven. De WWB kent verschillende normen voor alleenstaanden, alleenstaande ouders en
gehuwden. Alleenstaanden en alleenstaande ouders komen in aanmerking voor een
toeslag indien zij hogere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben
dan waarin de norm voorziet, als gevolg van het niet of niet geheel kunnen delen
van deze kosten met een ander. De woonsituatie is hierbij van doorslaggevende
betekenis. De hoogte van de toeslag, welke wordt aangegeven in de
toeslagenverordening, bedraagt maximaal 20 procent van het netto minimumloon en
moet aansluiten bij het niveau van de noodzakelijke bestaanskosten. Voor een
alleenstaande van 21 of 22 jaar kan de toeslag afwijkend worden
vastgesteld.De WWB kent de volgende grondslagen om de norm of toeslag voor personen van 21
tot de leeftijd, waarop recht bestaat op AOW ontstaat die niet in een inrichting
verblijven te verlagen:
het kunnen delen van kosten met een ander door gehuwden;
de woonsituatie;
de recente beëindiging van deelname aan onderwijs of
beroepsopleiding.
Voor de berekening van de bijstandsnorm geldt een vaste volgorde: eerst de norm,
dan eventueel een toeslag en vervolgens de verlagingen. Het college is bevoegd
om de algemene bijstand (de bijstandsnorm na aftrek van eventuele inkomsten) in
afwijking van deze regel hoger of lager vast te stellen indien de individuele
omstandigheden van de belanghebbende daartoe aanleiding geven.Toelichting per artikelArtikel 1. Begrippen Er is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB, Awb of de
Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit voorkomt
dat in geval van wijziging van betreffende definities in de betreffende wetten
ook de Verordening moet worden gewijzigd. Lid 2 onderdeel d: gehuwdennorm Het begrip "gehuwdennorm"
wordt wel afzonderlijk genoemd, aangezien het van belang is te benadrukken dat
het hier gaat om de norm voor gehuwden voor personen van 21 tot de leeftijd,
waarop recht bestaat op AOW ontstaat als bedoeld in artikel 21, sub c WWB. Lid 2 onderdeel e: woning Het begrip "woning" is in artikel 1
van deze verordening gedefinieerd omdat de tekst van de WWB nergens een
omschrijving geeft van dit begrip. Wel vermeldt artikel 3 lid 6 WWB dat in de
WWB en de daarop berustende bepalingen onder een woning mede een woonwagen of
een woonschip verstaan moet worden. Voorts volgt uit de geschiedenis van de
totstandkoming van de WWB dat voor de invulling van het begrip woning kan worden
aangesloten bij de Wet op de huurtoeslag. Daarom is in deze verordening bepaald
dat onder ‘woning’ wordt verstaan: een woning zoals bedoeld in artikel 1
onderdeel j Wet op de huurtoeslag, alsmede een woonwagen of woonschip, zoals
bedoeld in artikel 3 lid 6 WWB. Lid 2 onderdeel f: woonkostenHet begrip "woonkosten" is nader gedefinieerd, omdat dit van belang is voor de
toepassing van artikel 5 van deze verordening (verlaging woonsituatie).
Aangesloten is bij de begripsomschrijving die voorheen onder de vigeur van de
Algemene Bijstandswet in het Besluit landelijke normering (tot 1996) was
opgenomen. Volgens de CRvB volgt uit de geschiedenis van de totstandkoming van
de Abw dat het begrip woonkosten ten tijde van de Abw (nog steeds) moest worden
uitgelegd conform de bepalingen van het tot 1 januari 1996 geldende
Bijstandsbesluit landelijke normering. Aangenomen moet worden dat deze
rechtspraak ook onder de WWB nog van betekenis is.Bij “het in eigendom hebben van de woning te betalen zakelijke lasten” kan
worden gedacht aan het rioolrecht, het eigenaarsdeel van de onroerende
zaakbelasting, de opstalverzekering, het eigenaarsdeel van de waterschapslasten
en de erfpachtcanon.Artikel 2. DoelgroepDe werking van de verordening is beperkt tot belanghebbenden in de
leeftijdscategorie van 21 tot de leeftijd, waarop recht bestaat op AOW ontstaat. Vanwege de lagere jongerennorm is ervoor gekozen geen verdere verlaging toe te
passen bij belanghebbenden van 18 tot 21 jaar. De jongerennormen van artikel 20
WWB zijn laag vastgesteld omdat de ouders nog onderhoudsplichtig zijn jegens hun
kinderen totdat deze de leeftijd van 21 jaar hebben bereikt. De ouders kunnen
bijvoorbeeld voldoen aan hun onderhoudsplicht door hun kind bij hen in te laten
wonen of de huur voor hen te betalen. In dergelijke gevallen zou als het ware
"dubbel gekort" worden als ook nog krachtens de Toeslagenverordening de
uitkering verlaagd zou worden. Bovendien zou de toepassing van de categoriale
verlagingen op belanghebbenden van 18, 19 of 20 jaar de uitvoering van de
Toeslagenverordening nodeloos ingewikkeld maken.Mocht evenwel het niet toepassen van de verordening op de jongerennorm van
artikel 20 WWB onredelijke uitkomsten geven, dan blijft het college bevoegd om
op grond van artikel 18 lid 1 WWB de bijstand hoger of lager vast te
stellen.Artikel 3. Toeslag alleenstaande (ouder)Lid 1Op grond van artikel 25 WWB kan het college de norm voor een alleenstaande
(ouder) van 21 jaar of ouder verhogen met een toeslag indien een belanghebbende
hogere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de norm
voorziet als gevolg van het niet geheel of gedeeltelijk kunnen delen van deze
kosten met een ander. Artikel 3 van deze verordening vormt overigens het
spiegelbeeld van artikel 4 van deze verordening.De gemeenteraad is op grond van artikel 30 lid 2 WWB verplicht te bepalen dat de
toeslag 20 procent van de gehuwdennorm bedraagt voor de alleenstaande of
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft
(onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van de norm of toeslag op andere
gronden). Dit is vastgelegd in artikel 3 lid 1 onderdeel a van deze verordening.
Als in de woning één of meer anderen hun hoofdverblijf hebben, wordt
verondersteld dat noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeltelijk of geheel
gedeeld kunnen worden. Om deze reden kan een toeslag 20, 10 of 0 procent
bedragen. Dit is vastgelegd in artikel 3, lid 1, sub b en c. Let wel: In artikel 25 van de WWB is vastgelegd dat kosten in ieder geval niet
geheel of gedeeltelijk gedeeld kunnen worden met thuisinwonende kinderen van 18
jaar of ouder die een in aanmerking te nemen inkomen hebben van ten hoogste het
normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger onderwijs, genoemd in
artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000.Bij gehuwden of bij een gezamenlijke huishouding wordt ervan uitgegaan dat alle
kosten gedeeld kunnen worden. Bij twee in één woning samenwonenden, die géén
gezamenlijke huishouding vormen, kan dat niet worden gezegd. Dit vertaalt zich
in de toekenning van een toeslag van 10 procent op de basisnorm, eventueel voor
beide belanghebbenden. Echter, indien meer dan twee personen in één woning
samenwonen, ook al bestaat tussen twee daarvan geen gezamenlijke huishouding,
moet wel worden vastgesteld dat méér kosten kunnen worden gedeeld. Dit vertaalt
zich in een toeslag van 0 procent. Toekenning van een toeslag aan elke
afzonderlijke belanghebbende zou een onevenredig voordeel ten opzichte van de
norm voor gehuwden betekenen, zeker omdat ook bij de norm voor gehuwden ook nog
kortingen vanwege kostendeling toegepast kunnen worden. Lid 2Om te voorkomen dat huishoudens, bestaande uit echtparen of daarmee
gelijkgestelden met inwonende kinderen met een WWB-uitkering in vergelijking met
alleenstaande (ouders) met inwonende kinderen met een WWB-uitkering onevenredig
zouden worden behandeld (het hanteren van het daadwerkelijk aantal inwonenden
zou binnen het huishouden dan leiden tot een gelijke hoogte van de gezamenlijke
uitkeringen bij echtparen en alleenstaande ouders) is bepaald dat echtparen en
daarmee gelijkgestelden voor het vaststellen van de hoogte van de toeslag moeten
worden beschouwd als één ander. Lid 3Op grond van artikel 29 lid 1 WWB kan het college de toeslag voor een
alleenstaande van 21 of 22 jaar afwijkend vaststellen in verband met de hoogte
van het wettelijk minimumloon voor deze leeftijdscategorie, teneinde
werkaanvaarding niet te ontmoedigen. Om deze reden is wordt de toeslag voor een
zelfstandig wonende van 21 of 22 jaar afwijkend vastgesteld, te weten op 10
procent bij het niet kunnen delen van kosten met anderen, 5% procent bij het
kunnen delen van kosten met één ander en 0 procent bij het kunnen delen van
kosten met meer dan één ander. Lid 4Voor inwonenden van 21 en 22 jaar is in deze verordening er voor gekozen om de
toeslag te allen tijde vast te stellen op 0 procent. De reden hiervoor is de
combinatie van uitgebreidere mogelijkheden tot kostendeling in vergelijking met
zelfstandig wonende alleenstaanden van 21 en 22 jaar én de hoogte van het
wettelijk minimumloon voor deze groepen. De verwachting is dat deze groep
hiermee voldoende gestimuleerd wordt om werk te aanvaarden. Tevens wordt hiermee bereikt dat het bijstandsniveau nauwelijks hoger is dan het
normbedrag voor levensonderhoud voor hoger onderwijs uit de studiefinanciering.
Het is namelijk onwenselijk dat deze groep door het beëindigen van de studie en
het instromen in de bijstand een behoorlijk hoger inkomen krijgt. Overigens mag er vanuit worden gegaan dat het nieuwe artikel 13 WWB er voor zal
zorgen dat weinig mensen van 18 tot 27 jaar nog in de bijstand zullen instromen,
omdat deze groep als er nog scholingsmogelijkheden zijn, niet tot de WWB wordt
toegelaten.Lid 5In het vijfde lid is geregeld dat zowel zorgbehoevenden (sub a) als verzorgers
(sub b) niet worden meegeteld als personen waarmee kosten gedeeld kunnen worden.
Uitgangspunt daarbij is dat het niet wenselijk is om belanghebbende vanwege deze
verzorgingstaken te confronteren met een lagere toeslag. Op basis van de
uitgangspunten van de WWB moet onder een zorgbehoevende worden verstaan een
hulphoevende die aanspraak zou kunnen maken op een plaats in een
AWBZ-instelling, maar daar om hem moverende redenen van af heeft gezien of op
een wachtlijst is geplaatst. Op basis van jurisprudentie CRvB moet daarnaast
onderzocht worden of een belanghebbende vanwege ziekte of een of meer
stoornissen van lichamelijke, verstandelijke of geestelijke aard blijvend niet
in staat is een eigen huishouding te voeren, daar hij is aangewezen op
intensieve zorg van anderen.Artikel 4. Verlagen norm gehuwdenLid 1Op grond van artikel 26 WWB kan het college de gehuwdennorm verlagen indien
belanghebbenden lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben dan
waarin de norm voorziet als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen delen
van deze kosten met een ander. Artikel 4 van deze verordening vormt het
spiegelbeeld van artikel 3 van deze verordening. Ingeval in de woning van de gehuwden één of meer anderen hun hoofdverblijf
hebben, wordt verondersteld dat noodzakelijke kosten van het bestaan
gedeeltelijk of geheel gedeeld kunnen worden. Om deze reden kan de korting 10 of
20 procent bedragen. Let wel: In artikel 26 van de WWB is vastgelegd dat kosten in ieder geval niet
geheel of gedeeltelijk gedeeld kunnen worden met thuisinwonende kinderen van 18
jaar of ouder die een in aanmerking te nemen inkomen hebben van ten hoogste het
normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger onderwijs, genoemd in
artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000.Lid 2Ook hier is bepaald dat echtparen of daarmee gelijkgestelden voor het al dan
niet toepassen van een korting moeten worden beschouwd als één ander. Lid 3 Artikel 4 lid 3 van deze verordening verwijst naar het
bepaalde in artikel 3 lid 3 van deze verordening. Verwezen wordt dan ook naar de
toelichting zoals opgenomen bij artikel 3 van deze verordening.Artikel 5. Verlagen algemene bijstand wegens ontbreken
woonkostenOp grond van artikel 27 WWB kan het college de norm voor een alleenstaande
(ouder) of gehuwden, of de toeslag voor een alleenstaande (ouder) lager
vaststellen indien een belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van
het bestaan heeft dan waarin de norm of de toeslag voorziet als gevolg van zijn
woonsituatie, waaronder begrepen hetniet aanhouden van een woning.Geen woonkosten In artikel 5 van deze verordening is bepaald dat de norm of toeslag wordt
verlaagd met het bedrag van maximaal de basishuur indien een woning wordt
bewoond waaraan voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. In artikel 1
van deze verordening is bepaald wat onder woonkosten moet worden verstaan:
indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand geldende huurprijs
zoals bedoeld in artikel 1 onderdeel d Wet op de huurtoeslag;
indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag per maand
omgerekende som van de ten behoeve van de financiering van de woning
verschuldigde hypotheekrente en de in verband met het in eigendom hebben
van de woning te betalen zakelijke lasten en een naar omstandigheden
vast te stellen bedrag voor onderhoud.
Door hier op deze manier mee om te gaan wordt bereikt dat, in analogie met
jurisprudentie, zo zuiver mogelijk wordt afgestemd op de feitelijke situatie.
Immers, het is zeer goed voorstelbaar dat er geen kosten van huur of kosten in
verband met hypotheek zijn, maar dat anderszins wel sprake is van andere
woonlasten. Van lagere bestaanskosten als gevolg van het ontbreken van
woonkosten kan sprake zijn:
indien een derde, bijvoorbeeld een onderhoudsplichtige, de woonlasten
betaalt van de woning.
bij bewoning van een woning waaraan geen woonlasten zijn verbonden,
bijvoorbeeld in het geval van krakers;
bij het niet aanhouden van een woning.
Als een derde, bijvoorbeeld de ex-echtgenoot, de woonlasten van de door
belanghebbende bewoonde woning draagt, heeft het college de keuze om het aldus
verkregen woongenot aan te merken als inkomen in natura of de norm of toeslag te
verlagen op grond van artikel 27 WWB (zie ook TK 2002-2003, 28 870, nr. 3, p.
54-55).Overigens kan het college, indien noch in het kader van artikel 27 WWB noch in
het kader van artikel 33, lid 1 WWB rekening wordt gehouden met de situatie
waarin een ander dan belanghebbende de woonkosten betaalt, de bijstand in
voorkomende gevallen lager vaststellen op grond van het
individualiseringsbeginsel van artikel 18, lid 1 WWB. Artikel 6. Anti-cumulatiebepalingDe verlagingen in de Toeslagenverordening zien op verschillende omstandigheden
en kunnen elk afzonderlijk als redelijk worden aangemerkt. Zonder een
anti-cumulatiebepaling zou dat echter kunnen betekenen dat het college de
bijstandsnorm (vanwege de samenloop van verlagingen) dermate laag moet
vaststellen, dat feitelijk geen sprake meer is van een toereikende uitkering.
Het college zou de bijstand vervolgens op grond van het
individualiseringsbeginsel van artikel 18 lid 1 WWB hoger moeten vaststellen. Er
is voor gekozen reeds in de Toeslagenverordening een absoluut minimumbedrag vast
te leggen waarop het college de bijstandsnorm (norm inclusief eventuele toeslag
en verlagingen) tenminste moet vaststellen.Het individualiseringsbeginsel kan echter met zich meebrengen dat bij samenloop
ook bij een resterende bijstandsnorm die boven de in dit artikel genoemde
percentages ligt, toch aanleiding bestaat om tot verhoging daarvan over te gaan,
gelet op alle omstandigheden van de belanghebbende.Aan de verplichting van artikel 30 lid 2 onderdeel b WWB dat in de
Toeslagenverordening wordt vastgelegd dat de schoolverlatersverlaging (artikel
28 WWB) en de leeftijdsverlaging (artikel 29 WWB) niet gelijktijdig mogen worden
toegepast, wordt reeds voldaan door in de verordening geen gebruik te maken van
de bevoegdheid om de toeslag voor schoolverlaters lager vast te stellen. Artikel 7. UitvoeringArtikel 7 WWB schrijft voor dat de uitvoering van de wet berust bij het college
van burgemeester en wethouders. Zij kunnen deze bevoegdheid overeenkomstig
hetgeen hierover in de wet is geregeld vervolgens mandateren aan
ambtenaren.Voorts heeft het college de bevoegdheid om in individuele gevallen af te wijken
van hetgeen in de verordening is vastgelegd. Artikel 8. OvergangsregelingZoals te doen gebruikelijk wordt voor belanghebbenden, die er door deze
verordening in inkomen op achteruit gaan, een overgangsregeling gehanteerd. Artikel 9. Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2013.Artikel 10. CiteertitelIn dit artikel is de citeertitel neergelegd van deze verordening