CVDR233613_2Verordening inzake monumenten en archeologienlregelingGouda2013-11-28GoudaDe Goudse Post, 27-11-2013Verordening inzake monumenten en archeologieGemeentewet, art. 149Monumentenwet, artt. 12,14 en 15gemeenteraadruimtelijke ordening, verkeer en vervoer2011-06-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-11-282017-10-11art. 9, 9a, 26a796512nieuwe archeologische basiskaart per 1 augustus 2011GeenDeze regeling is op 11 oktober 2017 ingetrokken overeenkomstig artikel 8 van de Erfgoedverordening 2017.exb-2018-16088exb-2018-16089Verordening inzake monumenten en archeologiede raad van de gemeente goudaGezien het voorstel van burgemeester en wethouders van 3 maart 1998, nr.
4.768--18;Gelet op artikel 149 van de Gemeentewet, de artikelen 12, 14 en 15 van de
Monumentenwet 1988;besluit:vast te stellen de Verordening inzake monumenten en archeologie.Deze verordening verstaat onder:Monument:a.zaak die van algemeen belang is wegens zijn schoonheid, betekenis voor
de wetenschap of cultuurhistorische waarde;b.terrein dat van algemeen belang is wegens een daar aanwezige zaak als
bedoeld onder a.2.Stads- of dorpsgezicht: groepen van onroerende zaken die van algemeen
belang zijn wegens hun schoonheid, hun onderlinge ruimtelijke of
structurele samenhang dan wel hun wetenschappelijke of
cultuurhistorische waarde en in welke groepen zich één of meer
monumenten bevinden.3.Beschermd gemeentelijk archeologisch monument: monument, bedoeld in
onderdeel 1, onder b, dat overeenkomstig de bepalingen van deze
verordening als beschermd gemeentelijk monument is aangewezen.4.Beschermd gemeentelijk monument: monument, dat overeenkomstig de
bepalingen van deze verordening als beschermd gemeentelijk monument is
aangewezen. 5.Beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht: stads- of dorpsgezicht,
dat overeenkomstig de bepalingen van deze verordening als beschermd
stads- of dorpsgezicht is aangewezen. 6.Beschermd gemeentelijk monument van jongere bouwkunst: monument, dat
overeenkomstig de bepalingen van deze verordening als beschermd
gemeentelijk monument van jongere bouwkunst is aangewezen.7.Gemeentelijke monumentenlijst: de lijst waarop zijn geregistreerd de
overeenkomstig deze verordening als beschermd gemeentelijk monument (van
jongere bouwkunst) aangewezen zaken.8.Beschermd monument: beschermd monument als bedoeld in artikel 1.1,
eerste lid van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
(rijksmonument).9.Kerkelijk monument: monument, dat eigendom is van een kerkgenootschap,
kerkelijke gemeente of parochie of van een kerkelijke instelling en dat
uitsluitend of voor een overwegend deel wordt gebruikt voor de
uitoefening van de eredienst.10. Jongere bouwkunst: gebouwen en stedenbouwkundige structuren die tot
stand zijn gekomen in de periode 1850-1940.11.Naoorlogse stedenbouw en architectuur: gebouwen en stedenbouwkundige
structuren die tot stand zijn gekomen in de periode 1940-1965.12.Commissie cultuurhistorie: de door burgemeester en wethouders
ingestelde commissie of aangewezen instantie, met als taak de
werkzaamheden die zijn beschreven in het "Reglement commissie
cultuurhistorie".13.Welstandscommissie: de door de raad ingestelde commissie of
aangewezen instantie, met als taak de werkzaamheden die zijn beschreven
in de Bouwverordening en het Reglement van orde van de
welstandscommissie.14.Cultuurhistorische analyse: een conform bijlage 7 van de op 30
november 2004 door het college van burgemeester en wethouders
vastgestelde Nota Cultuurhistorie opgesteld onderzoek naar de aanwezige
cultuurhistorische waarden in het plangebied, waarbij de aanwezige
waarden in kaart zijn gebracht, geanalyseerd en met behulp van
aanbevelingen wordt aangegeven hoe die in het desbetreffende plan kunnen
worden meegenomen.15.Bouwhistorisch onderzoek: een conform bijlage 15 van de op 30
november 2004 door de college van burgemeester en wethouders
vastgestelde Nota Cultuurhistorie opgesteld onderzoek naar de
bouwgeschiedenis en de bouwhistorische kwaliteit van een monument, in de
vorm van een bouwhistorische verkenning, een bouwhistorische opname of
een bouwhistorische ontleding.16.Archeologisch onderzoek: onderzoek naar de archeologische waarde van
een locatie, bestaande uit één, meerdere of alle volgende onderzoeken:
archeologisch bureauonderzoek, archeologische begeleiding,
inventariserend veldonderzoek, archeologische opgraving.17.Archeologische begeleiding: vorm van onderzoek waarbij archeologische
waarden worden gedocumenteerd en archeologische vondsten worden
veiliggesteld.18.Archeologisch bureauonderzoek: vorm van archeologisch onderzoek
waarbij de aan- of afwezigheid, het karakter en de omvang, de gaafheid,
de conservering en de relatieve kwaliteit van archeologische waarden
worden bepaald aan de hand van bestaande bronnen over archeologische
waarden die voor een bepaald gebied al bekend zijn of worden
verwacht.19.Inventariserend veldonderzoek: vorm van onderzoek waarbij het
gespecificeerde verwachtingsmodel dat op het archeologisch
bureauonderzoek is gebaseerd wordt aangevuld en getoetst door middel van
waarnemingen in het veld.20.Archeologische opgraving: het vlakdekkend onderzoeken van
archeologische vindplaatsen, met als doel de gegevens van de vindplaats
te documenteren en daarmee de informatie te behouden die van belang is
voor kennisvorming over het verleden.21.Bodemarchief: alle informatie die in de bodem ligt opgeslagen en
daarin terecht is gekomen door activiteiten van mensen en door
natuurlijke processen.22.Hoogwaardige locaties: de door het college van burgemeester en
wethouders als zodanig aangegeven locaties, waar archeologische waarden
door onderzoek en/of in combinatie met andere bronnen zijn
aangetoond.23.Hoogwaardige locaties – verstoord tot 1,5 m –mv: de door het college
van burgemeester en wethouders als zodanig aangegeven locaties, waar
archeologische waarden door onderzoek en/of in combinatie met andere
bronnen zijn aangetoond, maar de bovenste 1,5 meter beneden het maaiveld
reeds is verstoord.24.Locaties met een hoge verwachting: de door het college van
burgemeester en wethouders als zodanig aangegeven locaties, waar (zeer)
sterke aanwijzingen zijn dat archeologische waarden aanwezig zijn.25.Locaties met een hoge verwachting dieper dan 2m –mv: de door het
college van burgemeester en wethouders als zodanig aangegeven locaties
waar (zeer) sterke aanwijzingen zijn dat archeologische waarden aanwezig
zijn, maar deze waarden zich zeker dieper dan 2 meter beneden het
maaiveld bevinden.26.Locaties met een lage verwachting: de door het college van
burgemeester en wethouders als zodanig aangegeven locaties waar nog geen
aanwijzingen zijn dat archeologische waarden aanwezig zijn.27.Werkzaamheden die het bodemarchief kunnen verstoren: alle
werkzaamheden, voor welk doel ook, die de bodem dieper dan 0,5 meter
beneden het maaiveld verstoren.28.Bevoegd gezag: bestuursorgaan als bedoeld in artikel 1.1 van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht.29.Vergunning: een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1,
eerste lid of artikel 2.2 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht.30.Archeologievriendelijk bouwen: instrument voor behoud in
situ/bouwwijze waarbij de schade aan het bodemarchief tot een minimum
wordt beperkt en het bodemarchief onder de nieuwbouw bewaard
blijft.Bij de toepassing van deze verordening wordt rekening gehouden met het
gebruik van het monument.1.Burgemeester en wethouders kunnen, al dan niet op verzoek van
een belanghebbende, een monument aanwijzen als beschermd
gemeentelijk monument. 2.Voordat burgemeester en wethouders over de aanwijzing een
besluit nemen, vragen zij advies aan de commissie
cultuurhistorie. In spoedeisende gevallen kan het vragen van dit
advies achterwege blijven. 3.Burgemeester en wethouders kunnen ten behoeve van de aanwijzing
van een monument als beschermd gemeentelijk monument bepalen dat
bouwhistorisch onderzoek en/of verkennend archeologisch
onderzoek wordt verricht. 4.Voordat burgemeester en wethouders een kerkelijk monument
aanwijzen, voeren zij overleg met de eigenaar. 5.De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is aangewezen op
grond van artikel 3 van de Monumentenwet 1988.1.De commissie cultuurhistorie adviseert schriftelijk binnen acht
weken na ontvangst van het verzoek van burgemeester en
wethouders. 2.Burgemeester en wethouders beslissen binnen twaalf weken na
ontvangst van het advies van de commissie cultuurhistorie, maar
in ieder geval binnen 20 weken na de adviesaanvraag.De aanwijzing als bedoeld in artikel 3, eerste lid, wordt
medegedeeld aan degenen die als zakelijk gerechtigden in de
kadastrale legger bekend staan. 1.Burgemeester en wethouders registreren het beschermde
gemeentelijke monument op de gemeentelijke monumentenlijst.
2.De gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke
aanduiding, de datum van de aanwijzing, de kadastrale
aanduiding, de tenaamstelling en een beschrijving van het
beschermde gemeentelijke monument. 3.Het gehele kadastrale perceel valt onder het aanwijzingsbesluit,
tenzij bepaalde gedeelten zijn uitgezonderd.1.Burgemeester en wethouders kunnen de aanwijzing ambtshalve of op
verzoek van een belanghebbende wijzigen. 2.Artikel 3, tweede, derde en vierde lid, zijn van overeenkomstige
toepassing op de wijziging. 3.Indien de wijziging naar het oordeel van burgemeester en
wethouders van ondergeschikte betekenis is, blijft
overeenkomstige toepassing van artikel 3, tweede, derde en
vierde lid, achterwege. 4.De inhoud en de datum van de wijziging worden op de
gemeentelijke monumentenlijst aangetekend.1.Burgemeester en wethouders kunnen de aanwijzing als beschermd
gemeentelijk monument intrekken. 2.Artikel 3, tweede lid, is van overeenkomstige toepassing op de
intrekking.3.De aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn, indien
toepassing wordt gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet
1988.4.De intrekking wordt op de gemeentelijke monumentenlijst
aangetekend.1.Het is verboden een beschermd gemeentelijk monument te
beschadigen of te vernielen.2.Het is verboden zonder vergunning van het bevoegd gezag of in
strijd met bij zodanige vergunning gestelde voorschriften:a. een beschermd gemeentelijk monument af te breken, te
verstoren, te verplaatsen of in enig opzicht te wijzigen;b. een beschermd gemeentelijk monument te herstellen, te
gebruiken of te laten gebruiken op een wijze, waardoor het wordt
ontsierd of in gevaar gebracht. 9avergunningvrij1.Het verbod en de vergunningplicht, als bedoeld in artikel 9,
tweede lid, gelden niet, indien de activiteit betrekking heeft
op:a. gewoon onderhoud als bedoeld in artikel 2, onderdeel 1 van
bijlage II van het BOR, voor zover detaillering, profilering,
vormgeving, materiaalsoort en kleur niet wijzigen, en bij een
tuin, park of andere aanleg, de aanleg niet wijzigt, ofb. een activiteit die uitsluitend leidt tot inpandige
veranderingen van een onderdeel van het monument dat uit het
oogpunt van monumentenzorg geen waarde heeft.2.Eigenaren kunnen voorafgaande aan de werkzaamheden contact
opnemen met de gemeentelijke monumentenadviseur. De activiteiten
van de monumentenadviseur tijdens dit servicemoment zijn:a. Het inbrengen van de ervaring en expertise die bij de
gemeente aanwezig is.b. Het adviseren van de eigenaar of architect over de
beoordeling van waarden, technische urgentie en financiële
aanpak; Het Het servicemoment wordt op een snelle en eenvoudige wijze
vorm gegeven. Een aanvraag als bedoeld in artikel 4.2 Besluit omgevingsrecht voor
een vergunning als bedoeld in artikel 9 en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden worden in viervoud ingediend. 1.In geval van een aanvraag om een vergunning als bedoeld in
artikel 9, anders dan voor het afbreken van een beschermd
gemeentelijk monument vraagt het bevoegd gezag advies aan de
welstandscommissie of, indien het een archeologisch monument
betreft, aan de commissie cultuurhistorie voordat het beslist op
de aanvraag. 2.In geval van een aanvraag om een vergunning voor het afbreken
van een beschermd gemeentelijk monument vraagt het bevoegd gezag
advies aan de commissie cultuurhistorie voordat het beslist op
de aanvraag. 3.Binnen vier weken na de adviesaanvraag brengt de desbetreffende
commissie schriftelijk advies uit aan het bevoegd gezag.4.De vergunning kan slechts worden verleend indien het belang van
de monumentenzorg zich daartegen niet verzet. Bij de beslissing
houdt het bevoegd gezag rekening met het gebruik van het
monument. Het bevoegd gezag geeft met betrekking tot een beschermd kerkelijk
monument geen beschikking ingevolge de bepalingen van artikel 9, lid
2, dan in overeenstemming met de eigenaar, indien en voor zover het
een beschikking betreft, waarbij wezenlijke belangen van de
godsdienstuitoefening in het monument in het geding zijn.De vergunning als bedoeld in artikel 9 kan door het bevoegd gezag
worden ingetrokken indien: a.blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;b.blijkt dat de vergunninghouder de voorschriften als bedoeld in
artikel 9, tweede lid, niet naleeft;c.de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich zodanig
hebben gewijzigd, dat het belang van het monument zwaarder dient te
wegen;d.niet binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
vergunning gebruik wordt gemaakt.14de aanwijzing als beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht1.Burgemeester en wethouders kunnen een stads- of dorpsgezicht
aanwijzen als beschermd stads- of dorpsgezicht.2.Voordat burgemeester en wethouders over de aanwijzing een besluit
nemen, vragen zij advies aan de commissie cultuurhistorie. In
spoedeisende gevallen kan het vragen van dit advies achterwege
blijven.3.De aanwijzing kan geen stads- of dorpsgezicht betreffen dat is
aangwezen op grond van artikel 35 van de Monumentenwet 1988.15termijnadvies en aanwijzingsbesluit1.De commissie cultuurhistorie adviseert schriftelijk binnen acht
weken na ontvangst van het verzoek van burgemeester en
wethouders.2.Burgemeester en wethouders beslissen binnen twaalf weken na
ontvangst van het advies van de commissie cultuurhistorie, maar in
ieder geval binnen 20 weken na de adviesaanvraag.16registratie op de gemeentelijke monumentenlijstBurgemeester en wethouders registreren het beschermde gemeentelijke
stads- of dorpsgezicht op de gemeentelijke monumentenlijst. De
gemeentelijke monumentenlijst bevat de plaatselijke aanduiding, de datum
van aanwijzing, de gebiedsaanwijzing van het beschermde stads- of
dorpsgezicht en een beschrijving van de daarin vervatte
cultuurhistorische waarden.17wijzigen en intrekken van de aanwijzingDe artikelen 7 en 8 zijn van overeenkomstige toepassing, met dien
verstande dat aan artikel 8, derde lid nog wordt toegevoegd artikel 35
van de Monumentenwet 1988.18vaststellen beschermend bestemmingsplan1.De gemeenteraad stelt, ter bescherming van een beschermd stads- of
dorpsgezicht een bestemmingsplan vast als bedoeld in de Wet op de
Ruimtelijke ordening.2.Bij het besluit tot aanwijzing van een beschermd stads- of
dorpsgezicht wordt door burgemeester en wethouders bepaald in
hoeverre geldende bestemmingsplannen als beschermd plan in de zin
van het eerste lid kunnen worden aangemerkt.3.Alvorens burgemeester en wethouders de gemeenteraard ter zake een
voorstel doen, wordt de commissie cultuurhistorie gehoord.4.De commissie cultuurhistorie adviseert schriftelijk binnen acht
weken na ontvangst van het verzoek van burgemeester en
wethouders.19vergunning tot slopen in beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht1.In beschermde gemeentelijke stads- of dorpsgezichten is het verboden
een bouwwerk geheel of gedeeltelijk af te breken zonder of in
afwijking van een vergunning van het bevoegd gezag.2.Geen sloopvergunning is vereist voor het afbreken ingevolge een
aanschrijving van burgemeester en wethouders. 3.Op het verlenen van een vergunning als bedoeld in het eerste lid
zijn, totdat een beschermend bestemmingsplan onherroepelijk is
geworden, de artikelen 10 en 11 van overeenkomstige toepassing.1.Burgemeester en wethouders kunnen al dan niet op verzoek van
belanghebbenden, besluiten gebouwen en stedenbouwkundige
structuren op de gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen.2.Voordat burgemeester en wethouders over de aanwijzing als
monument van jongere bouwkunst een besluit nemen, vragen zij
advies aan de commissie cultuurhistorie. In spoedeisende
gevallen kan het vragen van dit advies achterwege blijven.3.De aanwijzing kan geen monument betreffen dat is aangewezen op
grond van artikel 3 van de Monumentenwet 1988.1.De commissie cultuurhistorie adviseert schriftelijk binnen acht
weken na ontvangst van het verzoek van burgemeester en
wethouders.2.Burgemeester en wethouders beslissen binnen twaalf weken na
ontvangst van het advies van de commissie cultuurhistorie, maar
in elk geval binnen 20 weken na de adviesaanvraag.De aanwijzing als bedoeld in artikel 20, eerste lid, wordt
medegedeeld aan degenen die als zakelijk gerechtigden in de
kadastrale legger bekend staan.1.Burgemeester en wethouders registreren het beschermde
gemeentelijk monument van jongere bouwkunst op de gemeentelijke
monumentenlijst.2.De gemeentelijke monumentenlijst geeft voor gemeentelijke
monumenten van jongere bouwkunst de plaatselijke en kadastrale
aanduiding en de karakteristiek van het object aan.1.Burgemeester en wethouders kunnen de aanwijzing ambtshalve of op
verzoek van een belanghebbende wijzigen.2.Artikel 20, tweede en derde lid zijn van overeenkomstige
toepassing op de wijziging.3.Indien de wijziging naar het oordeel van burgemeester en
wethouder van ondergeschikte betekenis is, blijft
overeenkomstige toepassing van artikel 20, tweede en derde lid
achterwege.4.De inhoud en de datum van de wijziging worden op de gemeentelijk
monumentenlijst aangetekend.1.Burgemeester en wethouders kunnen de aanwijzing als gemeentelijk
monument van jongere bouwkunst intrekken.2.Artikel 20, tweede lid en artikel 21, eerste en tweede lid zijn
van overeenkomstige toepassing op de intrekking. 3.De aanwijzing wordt geacht ingetrokken te zijn, indien
toepassing wordt gegeven aan artikel 3 van de Monumentenwet
1988.4.De intrekking wordt op de gemeentelijke monumentenlijst
aangetekend. 1.Het is verboden een gemeentelijk monument van jongere bouwkunst
te beschadigen of te vernielen.2.Het is verboden zonder omgevingsvergunning van het bevoegd gezag
of in strijd met bij zodanige vergunning gestelde voorschriften
gemeentelijke monumenten van jongere bouwkunst uitwendig te
wijzigen.26avergunningvrij1.Het verbod en de vergunningplicht, als bedoeld in artikel 23,
tweede lid, gelden niet, indien de activiteit betrekking heeft
op:a. gewoon onderhoud als bedoeld in artikel 2, onderdeel 1 van
bijlage II van het BOR, voor zover het de buitenzijde van het
monument betreft en de detaillering, profilering, vormgeving,
materiaalsoort en kleur niet wijzigen, en bij een tuin, park of
andere aanleg, de aanleg niet wijzigt, ofb. en activiteit die uitsluitend leidt tot inpandige
veranderingen.2.Eigenaren kunnen voorafgaande aan de werkzaamheden contact
opnemen met de gemeentelijke monumentenadviseur. De activiteiten
van de monumentenadviseur tijdens dit servicemoment zijn:a. Het inbrengen van de ervaring en expertise die bij de
gemeente aanwezig is.b. Het adviseren van de eigenaar of architect over de
beoordeling van waarden, technische urgentie en financiële
aanpak; Het servicemoment wordt op een snelle en eenvoudige wijze vorm
gegeven.Een aanvraag als bedoeld in artikel 4.2 Besluit omgevingsrecht voor
een vergunning als bedoeld in artikel 26 en de daarbij te overleggen
gegevens en bescheiden worden in viervoud ingediend.1.In geval van een aanvraag om een vergunning als bedoeld in
artikel 23, anders dan voor het volledig afbreken van een
gemeentelijk monument van jongere bouwkunst, vraagt het bevoegd
gezag advies aan de welstandscommissie voordat het beslist op de
aanvraag. 2.In geval van een aanvraag om een vergunning als bedoeld in
artikel 23 voor het volledig afbreken van een gemeentelijk
monument van jongere bouwkunstvraagt het bevoegd gezag advies
aan de commissie cultuurhistorie voordat het beslist op de
aanvraag. 3.Binnen vier weken na de adviesaanvraag brengt de desbetreffende
commissie schriftelijk advies uit aan het bevoegd gezag.4.De vergunning kan slechts worden verleend als de aangevraagde
activiteiten niet leiden tot een onevenredige aantasting van het
gemeentelijk monument van jongere bouwkunst. De vergunning als bedoeld in artikel 26 kan door het bevoegd gezag
worden ingetrokken indien: a.blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of
onvolledige opgave is verleend;b.blijkt dat de vergunninghouder de voorschriften als bedoeld in
artikel 2, lid 2 niet naleeft;c.de omstandigheden aan de kant van de vergunninghouder zich zodanig
hebben gewijzigd, dat het belang van het gemeentelijk monument van
jongere bouwkunst zwaarder dient te wegen;d.niet binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
vergunning gebruik wordt gemaakt.1.In geval van een aanvraag om vergunning voor een beschermd
rijksmonument, anders dan voor het afbreken van het beschermd
rijksmonument, zendt het bevoegd gezag een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning aan de welstandscommissie.
2.In geval van een aanvraag om vergunning voor het afbreken van een
beschermd rijksmonument zendt het bevoegd gezag een afschrift van de
ontvankelijke aanvraag om vergunning aan de commissie
cultuurhistorie. 3.De desbetreffende commissie adviseert schriftelijk over de aanvraag
binnen vier weken na de datum van verzending van het afschrift.1.Het is verboden om zonder omgevingsvergunning of in strijd met de
bij de vergunning gestelde voorschriften werkzaamheden te verrichten
die het bodemarchief kunnen verstoren op een locatie die door het
college van burgemeester en wethouders is aanwezen als hoogwaardige
locatie, tenzij:- het een gemeentelijk archeologisch monument betreft en om die
reden voor deze werkzaamheden op grond van artikel 9 reeds een
omgevingsvergunning is vereist of- de werkzaamheden die het bodemarchief verstoren een oppervlakte
van minder dan 50 m2 betreffen.2.Het is verboden om zonder omgevingsvergunning of in strijd met de
bij de vergunning gestelde voorschriften werkzaamheden te verrichten
die het bodemarchief kunnen verstoren op een locatie die door het
college van burgemeester en wethouders is aangewezen als
hoogwaardige locatie, verstoord tot 1,5 m –mv, tenzij:- deze werkzaamheden een oppervlakte van minder dan 50 m2 betreffen
of- niet dieper gaan dan 1,5 meter beneden het maaiveld.3.Het is verboden om zonder omgevingsvergunning of in strijd met de
bij de vergunning gestelde voorschriften werkzaamheden te verrichten
die het bodemarchief kunnen verstoren op een locatie die door het
college van burgemeester en wethouders is aangewezen als locatie met
een hoge verwachting, tenzij deze werkzaamheden een oppervlakte van
minder dan 100 m2 betreffen.4.Het is verboden om zonder omgevingsvergunning of in strijd met de
bij de vergunning gestelde voorschriften werkzaamheden te verrichten
die het bodemarchief kunnen verstoren op een locatie die door het
college van burgemeester en wethouders is aangewezen als locatie met
een hoge verwachting vanaf 2 m -mv, tenzij:- deze werkzaamheden een oppervlakte van minder dan 100 m2 betreffen
of - iet dieper gaan dan 2 meter beneden het maaiveld. 5.Het is verboden om zonder omgevingsvergunning of in strijd met de
bij de vergunning gestelde voorschriften werkzaamheden te verrichten
die het bodemarchief kunnen verstoren op een locatie die door het
college van burgemeester en wethouders is aangewezen als locatie met
een lage verwachting, tenzij deze werkzaamheden een oppervlakte van
minder dan 10.000 m2 betreffen.6.Het is verboden om zonder omgevingsvergunning baggerwerkzaamheden in
waterwegen uit te voeren, de bodems van waterwegen uit te zeven of
op andere wijze de archeologische waarde van de bodems van
waterwegen aan te tasten.1.De aanvraag van een vergunning als bedoeld in artikel 31, eerste lid
moet de volgende gegevens bevatten: - naam en adres van de aanvrager;- locatie en omschrijving van de voorgenomen werkzaamheden;- tijdsplanning.2.Het bevoegd gezag kan ter beoordeling van de aanvraag nadere
gegevens van de aanvrager verlangen, waaronder een archeologische
waardering, zoals opgenomen in een cultuurhistorische analyse. 1.Het bevoegd gezag kan aan de verlening van de vergunning
voorschriften verbinden, waaronder het opleggen van de verplichting
archeologisch bureauonderzoek, inventariserend veldonderzoek of een
opgraving te doen op basis van een vooraf door het bevoegd gezag
goedgekeurd programma van eisen. Bij een archeologievriendelijk
bouwplan waarbij aan de criteria die in de bijlage zijn genoemd,
wordt geen verplichting tot het doen van een opgraving
opgelegd.2.De gevraagde vergunning wordt geweigerd, indien de archeologische
waarden die in het geding zijn naar het oordeel van het bevoegd
gezag behouden dienen te blijven. De vergunning kan worden ingetrokken indien:a.blijkt dat de vergunning ten gevolge van een onjuiste of onvolledige
opgave is verleend;b.blijkt dat de vergunninghouder zich niet houdt aan de voorschriften
van de vergunning als bedoeld in artikel 33, eerste lid.Op grond van een melding als bedoeld in artikel 53 van de Monumentenwet
1988 en op grond van de resultaten van archeologisch bureauonderzoek of
inventariserend veldonderzoek kan het college van burgemeester en
wethouders de kwalificatie van een locatie wijzigen.Indien en voorzover blijkt dat een belanghebbende schade lijdt of zal
lijden die redelijkerwijze niet of niet geheel te zijnen laste behoort
te blijven, kent het bevoegd gezag hem op zijn aanvraag een naar
billijkheid te bepalen tegemoetkoming toe, indien de schade in relatie
staat tot: a.de weigering van het bevoegd gezag een vergunning als bedoeld in
artikel 9 te verlenen; b.de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan een vergunning
als bedoeld in artikel 9; c.de door het college nader te stellen regels als bedoeld in artikel 9,
derde lid; d.de weigering door het bevoegd gezag een vergunning als bedoeld in
artikel 26 te verlenen; e.de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan een vergunning
als bedoeld in artikel 26; f.de weigering van het bevoegd gezag een vergunning als bedoeld in
artikel 31 te verlenen; g.de voorschriften door het bevoegd gezag verbonden aan een vergunning
als bedoeld in artikel 31.Degene die handelt in strijd met het derde lid van artikel 9 van deze
verordening, wordt gestraft met een geldboete van de tweede categorie of
een hechtenis van ten hoogste drie maanden. 1.Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens
deze verordening zijn belast de bouwinspecteurs en de gemeentelijk
archeoloog. 2.Voorts zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening belast de bij besluit van het college dan
wel de burgemeester aan te wijzen personen. Vervallen.1.Voor zover deze verordening betrekking heeft op beschermde
gemeentelijke monumenten treedt zij in werking met ingang van de
eerste dag na die van de bekendmaking. 2.De monumentenverordening vastgesteld bij besluit van de gemeenteraad
van 26 maart 1990, voor zover het betreft bepalingen over
gemeentelijke monumenten, vervalt met ingang van de eerste dag na
die van de bekendmaking. 3.Voor zover deze verordening betrekking heeft op beschermde
rijksmonumenten, treedt zij in werking overeenkomstig het bepaalde
in artikel 15, tweede lid, van de Monumentenwet 1988. 4.De monumentenverordening, vastgesteld bij besluit van de
gemeenteraad van 26 maart 1990, voor zover het betreft bepalingen
over beschermde rijksmonumenten, vervalt op de datum waarop het
derde lid toepassing vindt. 5.De op grond van de ingevolge het tweede lid vervallen verordening
geregistreerde beschermde gemeentelijke monumenten worden geacht
aangewezen te zijn overeenkomstig de bepalingen van deze
verordening.6.De beschermde gemeentelijke monumenten, geregistreerd op de
monumentenlijst van de ingevolge het tweede lid genoemde vervallen
verordening, worden geacht geregistreerd te zijn overeenkomstig de
bepalingen van deze verordening. 7.Verzoeken om vergunning als bedoeld in artikel 8 van de in het
tweede lid genoemde vervallen verordening die zijn ingediend vóór de
inwerkingtreding van deze verordening worden afgehandeld
overeenkomstig deze verordening.Deze verordening kan worden aangehaald als ‘Verordening inzake
monumenten en archeologie’.Aldus vastgesteld door de raad van de gemeente Gouda in de openbare
vergadering van 23 maart 1998.De raad van de gemeente voornoemd,drs. J.H. Boone , voorzitterdrs. A.W. van der Spek , secretarisGewijzigd in de openbare vergadering van 20 oktober 2003.De raad voornoemd,W.M. Cornelis , voorzitterLint , griffierGewijzigd in de openbare vergadering van 12 december 2005.De raad voornoemd,W.M. Cornelis , voorzitterAndeweg , griffierGewijzigd in de openbare vergadering van 30 juni 2010.De raad voornoemd,W.M. Cornelis , voorzittermr.drs. B. Lubbers , griffierGewijzigd in de openbare vergadering van 22 juni 2011.De raad voornoemd,W.M. Cornelis , voorzittermr.drs. B. Lubbers , griffierOvergangsrecht Op een aanvraag om omgevingsvergunning die is ingediend vóór het tijdstip
waarop deze wijzigingsverordening van kracht wordt en waarop op genoemd
tijdstip nog niet is beschikt, zijn de bepalingen van de Verordening inzake
monumenten en archeologie van toepassing, zoals deze luidden vóór de
onderhavige wijziging. Toelichtingwijzigingen op archeologisch gebied Aanleiding voor deze wijzigingen is het vaststellen van een nieuwe
archeologische basiskaart. Op deze kaart zijn gebieden aangewezen met een
bepaalde archeologische waarde. Aan de gegeven waarde zijn bepaalde gevolgen
verbonden. Die gevolgen zijn vastgelegd in de verordening. Ten opzichte van de oude basiskaart is een aantal gebiedsaanduidingen gewijzigd,
komen te vervallen of juist toegevoegd. Deze veranderingen zijn doorgevoerd in
de verordening. In artikel 28 worden alle op de basiskaart voorkomende gebieden
en de daarbij horende regels vermeld. Hier staat ook per gebied vermeld welke
vrijstellingsgrenzen er zijn: bij verstoringen die kleiner of ondieper zijn dan
de gestelde grenzen is geen vergunning noodzakelijk.In het gewijzigde artikel 28 worden enkele nieuwe begrippen geïntroduceerd. Deze
begrippen worden verklaard in artikel 1.Artikel 30 bevat een nieuw instrument: het archeologievriendelijk bouwen. Als
een bouwplan voldoet aan alle gestelde eisen, blijft het archeologisch
bodemarchief onder dat bouwplan zo goed bewaard dat archeologisch onderzoek niet
noodzakelijk is. Deze vorm van behoud is nieuw. Het was nog niet opgenomen in de
verordening en is daarom nu toegevoegd. De gestelde eisen zijn gebaseerd op het
archeologievriendelijke bouwplan dat op de Koningshof in Gouda is gerealiseerd.
Dit bouwplan geldt, in heel Nederland, als een zeer geslaagd voorbeeld van
archeologievriendelijk bouwen.De criteria voor het archeologievriendelijk bouwen zijn stuk voor stuk bedoeld
om elke onnodige verstoring dieper dan 50 cm beneden het maaiveld te voorkomen.
De enige verstoring die in Gouda altijd overblijft, is het slaan van heipalen.
Er zijn daarom voorschriften opgenomen om de negatieve gevolgen van het slaan
van heipalen te verzachten.overige wijzigingenNaast de wijzigingen op archeologisch gebied worden ook technische wijzigingen
aangebracht. Het gaat daarbij om:· tekstuele correcties en aanpassing van de begripsbepalingen;· verbetering van de onderlinge afstemming en opbouw van de artikelen;· het verhelderen van het begrip ‘monumenten van jongere bouwkunst’;· het correct nummeren van paragrafen en· het verwijderen van de verwijzingen naar een inmiddels ingetrokken provinciale
verordening.Bijlagearcheologische basiskaart 2011Bijlagetekst bij archeologische basiskaartBijlage criteria voor archeologievriendelijk bouwenIndien aan de volgende criteria wordt voldaan, wordt geen verplichting tot het
doen van een opgraving opgelegd op grond van artikel 33, eerste lid:1.De werkzaamheden vinden plaats in de Goudse binnenstad, met uitzondering van de
gebieden die zijn gedefinieerd als ‘hoogwaardig gebied met bijzondere
waarde’.2.Op locaties waar op basis van het verplichte bureauonderzoek menselijke
begravingen worden verwacht, moet een aanvullend vooronderzoek worden uitgevoerd
om de aanwezigheid van die begravingen te onderzoeken. Op locaties waar
menselijke graven daadwerkelijk aanwezig zijn, is archeologievriendelijk bouwen
niet toegestaan.3.Aanvrager beschikt over een door het bevoegd gezag goedgekeurd archeologisch
bureauonderzoek dat inzicht biedt in de specifieke archeologische verwachting
van het gebied. Bij het verrichten van de bodemverstorende werkzaamheden wordt,
waar mogelijk, aantoonbaar rekening gehouden van met die archeologische
verwachting. Bijvoorbeeld door op de archeologisch belangrijkste locaties de
bodem niet te verstoren.4.In totaal wordt niet meer dan 5% van het totale oppervlak van het bebouwde deel
van het bouwplan dieper dan 50 cm onder het maaiveld verstoord. Voor heipalen
wordt hierbij de volgende berekening gehanteerd: de verstoring per heipaal is
twee keer de oppervlakte van de paal zelf.5.Als er een alternatief is, wordt de bodem niet dieper dan 50 cm onder het
maaiveld verstoord. Dus geen (parkeer)kelders, ondergrondse kruipruimtes,
ondergrondse afvalinzameling, liftputten en/of zwembaden etc.6.Nieuwe kabels en leidingen, waaronder m.n. rioleringen worden in bestaande
kabel- en leidingentracés gelegd.7.Bestaande bebouwing wordt gesloopt tot het maaiveld. Oude funderingen worden
niet verwijderd, ook niet voor het heien. Door funderingen heen heien is wel
toegestaan.8.De afstand tussen twee rijen heipalen is minimaal vijf meter, gemeten tussen de
palen.9.Er worden niet meer heipalen geslagen dan uit constructief oogpunt minimaal is
vereist. Daar waar andere mogelijkheden zijn (bouwen op staal of andere
fundering) worden die mogelijkheden toegepast. Indien er geen andere
mogelijkheden zijn, moet worden onderbouwd waarom uitsluitend heipalen kunnen
worden toegepast. Schuurtjes, tuinmuren en andere kleine bouwwerken mogen niet
worden onderheid.10.Er zijn geen onderheide poeren (clusters van palen).11.Heipalen worden geslagen, tenzij vanwege aantoonbare omgevingsfactoren
geschroefde heipalen noodzakelijk zijn.12.Aanvrager laat door een daartoe gecertificeerd bedrijf ter plaatse van of vlak
naast de heipalen een boring tot 4 meter diepte zetten. Deze boring dient om het
bodemarchief in kaart te brengen. De boring geldt ook als 0-meting voor de
toestand van het bodemarchief, voordat er gebouwd gaat worden.toelichting op de verordening inzake monumenten en archeologiealgemeen De verordening is gebaseerd op de modelverordening van de VNG. Op enkele punten
is gelet op de specifieke Goudse situatie afgeweken van de modelverordening.
Daarnaast is er een regeling voor enkele extra onderwerpen, met name archeologie
en jongere bouwkunst, aan de verordening toegevoegd.systeem van de verordening De bepalingen van de Monumentenwet en de daarin gekozen systematiek vormen de
basis voor de bepalingen van de verordening.Zeven hoofdpunten zijn in de verordening geregeld:1.de aanwijzing van zaken tot gemeentelijk beschermd monument. Dit betreft ook
archeologische monumenten;2.het vergunningenstelsel voor de gemeentelijke beschermde monumenten;3.de aanwijzing van beschermde gemeentelijke stads- en dorpsgezichten;4.de plaatsing van objecten op de gemeentelijke lijst van jongere bouwkunst;5.het vergunningenstelsel voor de jongere bouwkunst;6.de verwijzing naar het vergunningenstelsel voor beschermde rijksmonumenten in de
Monumentenwet;7.een vergunningenstelsel ter bescherming van archeologische waarden.Daarnaast is beoogd het bouwhistorisch onderzoek, het verkennend archeologisch
onderzoek en de cultuurhistorische analyse een nadrukkelijke rol te laten spelen
bij de bepaling van het gemeentelijk monumentenbeleid.artikelsgewijsartikel 1onderdeel 1Bij de omschrijving van het begrip "monument" (onderdeel 1) is aansluiting
gezocht bij de omschrijving in de Monumentenwet.Cultuurhistorische waarde is volgens de memorie van toelichting de aan een
bouwwerk of gebied toegekende waarde, gekenmerkt door het beeld dat is ontstaan
en door het gebruik dat de mens in de loop van de geschiedenis van dat bouwwerk
op dat gebied heeft gemaakt. Het begrip cultuurhistorische waarde is dermate
ruim dat het ook betrekking kan hebben op zaken en gebieden met een
geschiedkundige waarde.De onder b bedoelde terreinen kunnen bijvoorbeeld parken, tuinen en een perceel
met een of meer bomen zijn. Het is niet vereist dat op het terrein ook een
bouwkundig monument voorkomt voordat over een monument kan worden gesproken. Een
"zaak" is immers een veel ruimer begrip.De vijftig jaar grens die voor
rijksmonumenten geldt, is niet voor gemeentelijke monumenten overgenomen.
Daardoor biedt de verordening ook de mogelijkheid om monumenten die (nog) niet
op de rijkslijst kunnen komen omdat ze te jong zijn, reeds op de gemeentelijke
monumentenlijst te plaatsen.onderdeel 2De term "gemeentelijk archeologisch monument" wordt apart gedefinieerd in
verband met de enigszins afwijkende positie die een archeologisch monument
inneemt ten aanzien van de vergunningverlening.Ten eerste is er verschil in behandeling tussen een rijks- of een gemeentelijk
beschermd archeologisch monument bij een vergunningaanvraag. De
vergunningverlening voor het verstoren of in enig opzicht wijzigen van een
beschermd gemeentelijk monument is een bevoegdheid van burgemeester en
wethouders. Als echter sprake is van een beschermd archeologisch rijksmonument
beslist de minister op de vergunningaanvraag.Ten tweede regelt de Monumentenwet 1988 dat het doen van een opgraving alleen
plaats mag vinden met vergunning van de minister. Deze verplichting geldt in
zijn algemeenheid voor alle archeologische monumenten. Het maakt dus niet uit of
sprake is van rijks- of gemeentelijke bescherming, het doen van opgravingen is
vergunningplichtig. Deze vergunning tot het doen van opgravingen kan onder
bepaalde voorwaarden alleen worden toegekend aan een rijksdienst, een instelling
voor wetenschappelijk onderwijs of een gemeente. Vanwege deze twee aspecten
wordt in deze verordening een onderscheid gemaakt tussen een "normaal" en een
"archeologisch" monument.In het geval van een opgraving regelt de Monumentenwet 1988 (artikel 42 tot en
met 49) het eigendom van roerende monumenten die men daarbij aantreft. Deze
regels gelden in alle gevallen dat opgravingen worden gedaan of men bij toeval
op een vondst stuit waarvan men kan vermoeden dat het om een monument gaat. Er
wordt geen onderscheid gehanteerd tussen rijks- en gemeentelijke
monumenten.onderdeel 3Ook roerende zaken kunnen worden aangewezen als beschermd gemeentelijk monument.
Roerende zaken zijn bijvoorbeeld schepen, voertuigen, schilderijen,
kerkschatten, draaiorgels en gebruiksvoorwerpen.onderdeel 4Dit betreft de lijst waarop de gemeente de overeenkomstig de verordening
aangewezen monumenten registreert. In tegenstelling tot de huidige
monumentenverordening heeft het plaatsen op de monumentenlijst geen
rechtsgevolg. Dit betreft nu slechts een administratieve handeling. Voorafgaand aan de plaatsing op de lijst is het de aanwijzing tot beschermd
gemeentelijk monument die rechtsgevolg beoogt. Het is inzichtelijker om de
aanwijzing en de plaatsing op de lijst uit elkaar te trekken.onderdeel 5Het is nodig om een begripsomschrijving van een "beschermd monument" in de
gemeentelijke monumentenverordening op te nemen. Deze verordening is namelijk
een voorwaarde voor het verkrijgen door het bevoegd gezag van de bevoegdheid om
vergunningen voor de wijziging en sloop van beschermde rijksmonumenten te
verlenen. Op de vergunningverlening voor beschermde monumenten zijn met name de
artikelen 11 tot en met 21 van de Monumentenwet 1988 van toepassing.onderdeel 6In geval van aanwijzing van een kerkelijk monument tot beschermd gemeentelijk
monument is overleg tussen eigenaar en gemeente nodig (zie artikel 3, lid 4). Is
er sprake van een vergunning voor het gemeentelijke of rijksbeschermde
kerkelijke monument, dan kan overeenstemming tussen eigenaar en
vergunningverlener nodig zijn (zie artikel 12). Overleg en overeenstemming
betreffen de wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het kerkelijk
monument. Voor bijvoorbeeld een pastorie, een catechesatieruimte of verblijven
van kloosterlingen geldt deze verbijzondering voor kerkelijke monumenten in de
regel dan ook niet. Zij vallen onder voorschriften die voor de andere monumenten
gelden. onderdeel 7De term "jongere bouwkunst" wordt apart gedefinieerd vanwege de bijzondere
plaats die deze categorie bouwkunst inneemt in het gemeentelijke
monumentenbeleid. Het betreft gebouwen en structuren die tot stand zijn gekomen
in de periode 1850-1940 en die een zekere cultuurhistorische waarde hebben, die
echter niet zo groot is dat dat plaatsing op de gemeentelijke monumentenlijst
rechtvaardigt. Met het hanteren van een begrenzing qua leeftijd van de gebouwen/structuren is
aansluiting gezocht bij het Monumenten Inventarisatie Project van het rijk.onderdeel 8Dit betreft de lijst waarop de gemeente de jongere bouwkunst plaatst. Op deze
lijst staan onder meer de gebouwen en structuren die de monumentencommissie in
1990 heeft geselecteerd. Alle tot nu toe geselecteerde objecten zijn gelegen
buiten het beschermd stadsgezicht. In de in 1990 vastgestelde nota "Jongere
bouwkunst Gouda" zijn criteria aangegeven op grond waarvan een gebouw of
structuur wordt geselecteerd.onderdeel 9Op grond van deze verordening heeft de commissie cultuurhistorie tot taak te
adviseren over de aanwijzing van zaken tot gemeentelijk monument, de aanwijzing
van beschermde stads- en dorpsgezichten en de plaatsing van objecten op de
gemeentelijke lijst van jongere bouwkunst.onderdeel 10In het kader van het streven naar integrale advisering over monumenten is enkele
jaren geleden besloten de welstandscommissie te laten adviseren over
vergunningen op grond van de Monumentenwet 1988 en de monumentenverordening.
Tegelijkertijd is de samenstelling en werkwijze van de welstandscommissie
gewijzigd. Thans worden twee van de vier leden van de welstandscommissie benoemd
op voordracht van de commissie cultuurhistorie. Bij advisering door de commissie
over rijks- en gemeentelijke monumenten en jongere bouwkunst geven bij staking
van stemmen, de stemmen van de leden, die zijn voorgedragen door de commissie
cultuurhistorie de doorslag. Door deze werkwijze is voldaan aan het vereiste,
genoemd in artikel 15, lid 1 van de Monumentenwet.onderdeel 11Er kunnen verschillende vormen van bouwhistorisch onderzoek worden
onderscheiden, afhankelijk van de diepgang van de werkzaamheden.Een bouwhistorische verkenning is de lichtste vorm van bouwhistorisch onderzoek
van een object, dat over het algemeen wordt uitgevoerd naar aanleiding van een
bouw- of restauratieplan. Het onderzoek bestaat uit een betrekkelijk kort bezoek
ter plaatse, waarbij de ruimtelijke opbouw, het exterieur (gevels) en de
zichtbare onderdelen van de constructie en de interieurafwerking in hoofdlijnen
worden gekarakteriseerd en gedateerd. Archiefonderzoek blijft over het algemeen
beperkt tot bestudering van oude kaarten en beschikbare
overzichtsliteratuur.Een bouwhistorische opname is een onderzoek van een bouwwerk of structuur,
waarbij tenminste de zichtbare onderdelen van de ruimtelijke opbouw, het
exterieur en de zichtbare onderdelen van de constructie en de interieurafwerking
worden beschreven, geanalyseerd en zo mogelijk gedateerd. Daarnaast vinden
literatuuronderzoek en een beperkt archiefonderzoek plaats. Bij archiefonderzoek
worden in elk geval oude kaarten, bouwtekeningen en foto’s betrokken. Op grond
van deze onderzoeksgegevens wordt een waardestelling geformuleerd. Naar de eis
van het werk en de wensen van de opdrachtgever is het mogelijk om het onderzoek
te verdiepen door uitvoering van specialistische onderzoekingen.Een
bouwhistorische ontleding is het meest uitvoerige en gedetailleerde onderzoek
naar de bouw- en gebruiksgeschiedenis van een bouwwerk of structuur. Bij een
bouwhistorische ontleding worden niet alleen de zichtbare, maar ook de
‘verborgen’ bouwsporen in het muurwerk en de draagconstructie blootgelegd
(voorzover dat niet ten koste gaat van waardevolle afwerkingen en pleisterlagen)
en gedocumenteerd. Verder vinden bijvoorbeeld een gedetailleerde opmeting, een
foto-documentatie en een uitvoerig literatuur- en archiefonderzoek plaats.
Vrijwel steeds maakt specialistisch onderzoek deel uit van een bouwhistorische
ontleding, waaronder dendrochronologisch onderzoek, materiaaltechnisch onderzoek
en kleuronderzoek. Naar bevind van zaken kunnen architectuur- en/of ander
kunsthistorisch onderzoek en algemeen historisch onderzoek deel uitmaken van een
bouwhistorische ontleding. Ten behoeve van een restauratie of verbouwing kan een
bouwhistorische waardestelling op basis van de onderzoeksresultaten worden
gegeven. Bij een bouwhistorische ontleding vinden behalve tijdens de planfase
van een verbouwing, ook waarnemingen plaats tijdens de uitvoering van
verbouwings- of restauratiewerkzaamheden. Als bij sloop historische waarden
verloren gaan, vindt gelijktijdig documentatie plaats door middel van opmetingen
(gefaseerde plattegronden) en foto’s. Ook moeten in dat geval vrijkomende
materialen veilig gesteld worden.onderdeel 12Het verkennend archeologisch onderzoek is een overkoepelende term voor
archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek. Naar welk
onderzoek de voorkeur uitgaat, hangt af van de kennis die reeds over een locatie
bestaat, de mogelijkheden die er zijn om onderzoek uit te voeren en andere
factoren. Ook een combinatie is mogelijk.onderdeel 13Bij de aanwijzing als gemeentelijk monument kan (en moet) aandacht besteed
worden aan de omgeving rond het monument. Hierbij kan het bijvoorbeeld gaan om
bijgebouwen, inrichting of beplanting. Het kan zijn dat complexbescherming
onvoldoende is, omdat het bijzondere nu juist ook ligt in het totaal van een
bepaald gebied. Als het dan gaat om een gebied dat niet nationale, maar wel
lokale kwaliteit heeft, kan dit gebied worden beschermd door het aan te wijzen
als beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht.onderdeel 14 Archeologische begeleiding kan plaatsvinden tijdens werkzaamheden in de bodem,
bijvoorbeeld tijdens de sloop van een gebouw of bij bodemsanering, maar ook bij
werkzaamheden aan waterwegen, zoals baggerwerkzaamheden.onderdeel 15Onder archeologisch bureauonderzoek vallen bijvoorbeeld archiefonderzoek en
onderzoek van resultaten van eerdere onderzoeken.onderdeel 16 Onder inventariserend veldonderzoek vallen verschillende soorten archeologisch
onderzoek, zoals veldverkenning, booronderzoek en elektromagnetisch onderzoek
(allen non-destructief) en proefsleuvenonderzoek (destructief).onderdeel 17 Dit is de meest nauwkeurige maar ook de meest destructieve methode van
archeologisch onderzoek.onderdelen 19 tot en met 21Op de door het college vastgestelde archeologische basiskaart is te zien hoe een
bepaalde locatie moet worden gekwalificeerd.artikel 2Het betreft hier niet zozeer de publiekrechtelijke, planologische bestemming,
maar de gebruiksmogelijkheid die de eigenaar/gebruiker daaraan toekent. Een en
ander mede gelet op de constructie en ligging van het pand.Dit artikel is van
belang als een motiveringsplicht bij de aanwijzing van monumenten en bij de
vergunningverlening.artikel 3 lid 1 In vergelijking tot de huidige monumentenverordening is de aanwijzing tot
beschermd gemeentelijk monument en het plaatsen op de monumentenlijst uit elkaar
getrokken. De aanwijzing heeft rechtsgevolg, het daarna registreren op de
gemeentelijke monumentenlijst is nu slechts een administratieve handeling. Het
is inzichtelijker om de aanwijzing en de plaatsing op de lijst uit elkaar te
trekken.Het besluit tot aanwijzing is een discretionaire bevoegdheid van burgemeester en
wethouders. Na afweging van alle betrokken belangen kan tot aanwijzing worden
besloten. De afweging van de belangen van de rechthebbende ten opzichte van de
te beschermen monumentale waarden moet uitdrukkelijk gemotiveerd in het besluit
naar voren komen (de redengeving). De aanwijzing geeft geen recht op
schadevergoeding. De aanwijzing verandert immers niets aan het gebruik van het
monument.lid 2 Burgemeester en wethouders moeten het advies inwinnen van de commissie
cultuurhistorie. De verordening bindt het advies niet aan bepaalde voorschriften
over vorm en inhoud. Het reglement dat de taak en werkwijze van de commissie
regelt is daarvoor de aangewezen plaats.De verordening bevat geen voorschriften voor de bescherming van het monument
gedurende de tijd dat de aanwijzingsprocedure loopt, zoals de Monumentenwet 1988
dat doet. De spoedprocedure kan in situaties die ernstige gevolgen voor het aan
te wijzen monument hebben, bewerkstellingen dat binnen korte tijd de
verbodsbepalingen van de verordening van toepassing zijn.Er wordt niet bepaald dat de aanvrager en andere belanghebbenden worden gehoord
voordat burgemeester en wethouders over een aanwijzing een besluit nemen, omdat
dit is geregeld in (artikel 4:8 en 4:9) van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb).lid 3 Het bouwhistorisch onderzoek van een gebouw geeft meer inzicht in de historische
geschiedenis van een gebouw. Het verkennend archeologisch onderzoek geeft meer
inzicht in de geschiedenis en mogelijke archeologische waarden van een monument.
In de Monumentenwet 1988 is geen bepaling over bouwhistorisch en verkennend
archeologisch onderzoek opgenomen. Het laten verrichten van dergelijk onderzoek
behoort daarmee tot de beleidsvrijheid van de gemeente. Er is een tweetal
momenten te onderscheiden wanneer een gemeente bouwhistorisch of verkennend
archeologisch onderzoek kan vragen.Ten eerste bij een (verzoek tot) aanwijzing als beschermd gemeentelijk monument.
De informatie over de bouwhistorische waarde van een gebouw en de archeologische
waarde van een terrein of onder een object kan van invloed zijn op de beslissing
van burgemeester en wethouders om het object al dan niet als beschermd
gemeentelijk monument aan te wijzen en op de wijze waarop het object in de
registers wordt ingeschreven.Ten tweede bij aanvragen voor vergunning tot wijziging van een beschermd
gemeentelijk monument. De bouwhistorische of archeologische waarde die door een
wijziging aangetast wordt is van invloed op de beslissing van burgemeester en
wethouders.lid 4 Dit lid is nodig ondanks het bepaalde in de Awb dat belanghebbenden zienswijzen
naar voren kunnen brengen (artikel 4:8). Overleg is immers meer dan het naar
voren kunnen brengen van zienswijzen.lid 5 Monumenten die al op een rijkslijst of een provinciale lijst staan, komen niet
voor aanwijzing als gemeentelijk monument in aanmerking.artikel 4In dit artikel worden de termijnen genoemd waarbinnen de commissie
cultuurhistorie moet adviseren (lid 1) en burgemeester en wethouders een
beslissing moeten nemen (lid 2). Door de besluitvorming aan een termijn te binden, weten de aanvrager, eigenaar
en andere belanghebbenden beter waaraan ze toe zijn. De redactie van lid 2 heeft
tot gevolg dat, wanneer de commissie cultuurhistorie niet tijdig adviseert,
burgemeester en wethouders de volgende keuze kunnen maken: zonder advies een
beslissing nemen, of besluiten om het (te laat uitgebrachte advies) toch in hun
overwegingen betrekken. Als burgemeester en wethouders niet tijdig beslissen, is
op grond van de Awb sprake van een fictieve weigering om een zaak aan te wijzen
als beschermd gemeentelijk monument. Ingevolge artikel 6:2 staat voor de
aanvrager dan de mogelijkheid van bezwaar of administratief beroep open welke
ook tegen een reëel besluit open zou staan.Het artikel bevat geen bepalingen
over bekendmaking van het besluit, omdat de Awb dat afdoende regelt (afd. 3.6
Awb).artikel 5 De mededeling van burgemeester en wethouders is voor de eigenaar en de
anderszins zakelijk gerechtigden van essentieel belang. Het is dan ook zaak dat
de mededeling door de geadresseerde wordt ontvangen. In de regel zal de
mededeling bij aangetekend schrijven uitgaan. In latere instantie kan hij zich
er dan niet op beroepen van niets te weten.Dit lid regelt niet dat de aanwijzing wordt bekendgemaakt aan de eigenaar en de
verzoeker, omdat de Awb zulks bepaalt (afdeling 3:6). Is artikel 4:8 toegepast
(het horen van geadresseerde en van derde belanghebbenden) en is van de daar
geboden mogelijkheid gebruik gemaakt, dan dienen de betrokkenen op grond van het
bepaalde in artikel 3:43 Awb een mededeling te ontvangen. artikel 6Door aanwijzing als gemeentelijk monument is het gehele pand, inclusief het
interieur, onder de werking van de verordening geplaatst. Ook zaken die zich op het kadastrale perceel van het beschermde monument
bevinden, zoals bijgebouwen, tuininrichting, bomen, enz. vallen onder de werking
van de verordening. Voor elke wijziging van het beschermde monument is dus een
vergunning nodig. Voor de duidelijkheid, bijvoorbeeld in verband met kadastrale
vernummering, kan ook een plattegrond worden aangehecht. artikel 7Via dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van gemeentelijke beschermde
monumenten te wijzigen (lid 1). Hiervoor geldt dezelfde voorbereidingsprocedure
(advies van de commissie cultuurhistorie en/of overleg met de eigenaar van een
kerkelijk monument) als voor de aanwijzing (lid 2), tenzij de wijziging van
ondergeschikte betekenis is (lid 3). Wijzigingen van de aanwijzing worden
doorgevoerd op de gemeentelijke monumentenlijst (lid 4).artikel 8 Via dit artikel is het mogelijk om de aanwijzing van gemeentelijke beschermde
monumenten in te trekken (lid 1). Ook hiervoor geldt dat het advies van de
commissie cultuurhistorie nodig is, tenzij het gaat om spoedeisende gevallen
(lid 2). Monumenten op de gemeentelijke monumentenlijst waarvan de aanwijzing is
ingetrokken (omdat ze zijn gesloopt of anderszins volledig teniet zijn gedaan),
worden door burgemeester en wethouders van de monumentenlijst gehaald.Lid 3 regelt dat monumenten die na aanwijzing als beschermd gemeentelijk
monument worden geregistreerd als beschermd rijksmonument, vanaf dat tijdstip
geacht worden niet meer te zijn aangewezen.Voor de situatie waarin een provinciale monumentenlijst bestaat is een
vergelijkbare regeling opgenomen. Ook is het mogelijk dat de provinciale
monumentenverordening dit regelt.Het kan zinvol zijn om voor een gebouw, waarvoor een verzoek tot intrekking van
de aanwijzing loopt een (uitvoerige) documentatie te eisen. Deze kan enerzijds
voor een goede afweging van het verzoek dienen, anderzijds wordt het gebouw
voorafgaand aan de sloop voor de lokale geschiedenis gedocumenteerd.artikel 9 De opbouw en inhoud van dit artikel toont gelijkenis met artikel 11 van de
Monumentenwet 1988. De verordening legt de vergunningverlening ten aanzien van
rijksmonumenten op basis van de Monumentenwet in handen van burgemeester en
wethouders. De Monumentenwet 1988 regelt de vergunningverlening voor de wijziging van
rijksmonumenten door burgemeester en wethouders in de artikelen 11 t/m 21 jo
artikel 23 van de monumentenverordening. In dit artikel gaat het derhalve alleen
over beschermde gemeentelijke monumenten.Voor het wijzigen van beschermde
gemeentelijke monumenten is op grond van dit artikel een vergunning
noodzakelijk. In artikel 23 van deze verordening is voor het uitwendig wijzigen
van objecten die zijn geplaatst op de gemeentelijke lijst van jongere bouwkunst
eveneens een vergunning vereist. Om beide soorten vergunningen te kunnen
onderscheiden draagt de eerstgenoemde de naam ‘reguliere monumentenvergunning’
en de laatstgenoemde de naam ‘lichte monumentenvergunning’. artikel 9a Eén van de pijlers van de Beleidsbrief Modernisering Monumentenzorg (MoMo), is
de vermindering van regeldruk. Op basis daarvan heeft het Rijk vergunningvrije
activiteiten vastgesteld voor rijksmonumenten en rijksbeschermde stads- en
dorpsgezichten. Dat betekent dat bepaalde activiteiten waaruit een project kan
bestaan vergunningvrij zijn geworden. Het ligt in de rede om de regelgeving voor
gemeentelijke monumenten op dit punt gelijk te trekken met die voor
Rijksmonumenten, door bepaalde activiteiten met inachtneming van hetgeen
daarover in de Wabo c.q. het BOR is geregeld vergunningvrij te verklaren. Om
onnodige handhavingsacties achteraf te voorkomen is ervoor gekozen om in het
tweede lid een zekere vorm van service, zij het op volstrekt facultatieve basis,
te introduceren over de wijze waarop de activiteiten kunnen worden uitgevoerd.
De service bestaat uit het inbrengen van de ervaring en expertise die bij de
gemeente aanwezig is alsook het adviseren van de eigenaar of de architect over
de beoordeling van waarden, technische urgentie en financiële aanpak. In goed
overleg tussen de gemeentelijke monumentenadviseur en de eigenaar van het
monument wordt aan het servicemoment vorm gegeven. artikel 10Tot 1 januari 2003 kon op het aanvraagformulier voor een bouwvergunning worden
aangegeven dat de bouwaanvraag mede een aanvraag om monumentenvergunning betrof.
Op deze datum is de Woningwet gewijzigd en sindsdien is landelijk vastgesteld
welk formulier moet worden gebruikt voor het aanvragen van een bouwvergunning.
Als gevolg hiervan moet er thans voor een monumentenvergunning een aparte
aanvraag worden ingediend. Afhankelijk van de aard van de aanvraag bestaat de mogelijkheid extra gegevens
te verlangen, zoals een bouwhistorisch onderzoek, een verkennend archeologisch
onderzoek en een cultuurhistorische analyse. artikel 11 Als burgemeester en wethouders de aanvraag in behandeling nemen, moet door hen
op grond van de verordening advies gevraagd worden aan de welstandscommissie dan
wel de commissie cultuurhistorie. De desbetreffende commissie adviseert
burgemeester en wethouders binnen vier weken na de adviesaanvraag (lid 3). artikel 12Zijn er geen wezenlijke belangen van de godsdienstuitoefening in het geding, dan
is overeenstemming niet vereist. Zie de toelichting op artikel 1, onderdeel
6.artikel 13Dit artikel bevat de mogelijke intrekkingsgronden. De bepaling onder c, heeft de
volgende achtergrond: Als de omstandigheden bij de vergunninghouder ten aanzien
van het monument wijzigen, dan zou het zo kunnen zijn dat als er een nieuwe
belangenafweging zou kunnen plaatsvinden, de belangen van het monument behoren
voor te gaan. Daartoe moet de vergunningverlener (burgemeester en wethouders) de
mogelijkheden hebben om de vergunning in te trekken.Bij de bepaling onder d is aansluiting gezocht bij de bepalingen in de
Bouwverordening omtrent het intrekken van bouw- en sloopvergunningen. De inkennisstelling van de vergunninghouder en het met redenen omkleed moeten
zijn van het besluit zijn weggelaten, omdat de Awb dit regelt.artikel 14 Bescherming van een individueel pand is soms niet afdoende, omdat het
waardevolle nu juist is gelegen in het geheel van met elkaar samenhangende
delen. Dergelijke gebieden kunnen worden aangewezen als beschermde gemeentelijke stads-
of dorpsgezichten. Voordat hiertoe wordt besloten, moet het advies van de
commissie cultuurhistorie worden ingewonnen, tenzij het een spoedeisend geval
betreft.Gebieden die op grond van de Monumentenwet 1988 dan wel de provinciale
monumentenverordening zijn aangewezen als beschermd stads- of dorpsgezicht
kunnen niet door burgemeester en wethouders als zodanig worden aangewezen.artikel 15 De termijn voor het inwinnen van advies en het plaatsingsbesluit komt overeen
met die voor het besluit tot het aanwijzen tot beschermd gemeentelijk
monument.artikel 16 Beschermde gemeentelijke stads- of dorpsgezichten worden eveneens geregistreerd
op de gemeentelijke monumentenlijst.artikel 17 De bepalingen omtrent het wijzigen en intrekken van het besluit tot aanwijzing
tot beschermd gemeentelijk monument zijn van overeenkomstige toepassing
verklaard op het besluit tot wijzigen en intrekken van de aanwijzing tot
beschermd gemeentelijk stads- of dorpsgezicht.artikel 18 Het rechtsgevolg van het aanwijzen van een beschermd gemeentelijk stads- of
dorpsgezicht is dat er door de gemeenteraad een ter bescherming van dat gebied
strekkend bestemmingsplan moet worden vastgesteld. Dit (gedetailleerde) bestemmingsplan moet dan de basis bieden voor het
beschermen van de structuurbepalende delen van het gebied. Deze delen worden
benoemd in de beschrijving van het stads- of dorpsgezicht. Bij het besluit tot aanwijzing van een beschermd stads- en dorpsgezicht wordt
bepaald of en in hoeverre geldende bestemmingsplannen als beschermend plan
kunnen worden aangemerkt.Voordat een beschermend bestemmingsplan aan de gemeenteraad wordt voorgelegd,
moet het advies van de commissie cultuurhistorie worden ingewonnen.artikel 19 De VNG heeft in haar publicatie drie varianten opgenomen ter bescherming van
gemeentelijke stads- of dorpsgezichten. De varianten gaan van licht naar zwaar.
Er is in dit geval gekozen voor de middenvariant. Die houdt in dat het naast de
verplichting om een beschermend bestemmingsplan vast te stellen verboden is om
zonder vergunning gebouwen die in een gemeentelijk stads- of dorpsgezicht liggen
te slopen. artikel 20In de praktijk is de behoefte gegroeid om een (lichte) bescherming mogelijk te
maken van de jongere bouwkunst. Dit heeft te maken met de tendens om in
toenemende mate bouwactiviteiten vergunningsvrij te maken. Hierdoor kunnen
bijvoorbeeld dakkapellen en uitbouwen worden gerealiseerd zonder enige vorm van
esthetische toetsing. Om aan de geconstateerde behoefte tegemoet te komen voorziet dit artikel in de
mogelijkheid om jongere bouwkunst op een gemeentelijke lijst te plaatsen.
Voordat over de plaatsing op deze lijst een besluit wordt genomen, wordt het
advies van de commissie cultuurhistorie ingewonnen, tenzij het een spoedeisend
geval betreft. Het rechtsgevolg van plaatsing is geregeld in artikel 23 van deze
verordening. artikel 21De termijn voor het inwinnen van advies en het plaatsingsbesluit komt overeen
met die voor het besluit tot het aanwijzen tot beschermd gemeentelijk
monument.artikel 22 Ook voor het intrekken van de plaatsing op de gemeentelijke lijst van jongere
bouwkunst moet in beginsel het advies van de commissie cultuurhistorie worden
ingewonnen. Objecten die al op een rijks- of provinciale monumentenlijst staan, komen niet
voor plaatsing op de gemeentelijke lijst van jongere bouwkunst in
aanmerking.artikel 23 De opbouw en inhoud van dit artikel toont gelijkenis met artikel 9 van deze
verordening. Op grond van artikel 23 is voor het uitwendig wijzigen van een
object dat is geplaatst op de lijst van jongere bouwkunst een vergunning
vereist. Om deze vergunning te onderscheiden van de vergunning die op grond van
artikel 9 voor beschermde gemeentelijke monumenten is vereist, wordt de
vergunning die voor de jongere bouwkunst is vereist lichte monumentenvergunning
genoemd. Die voor de beschermde gemeentelijke monumenten heet reguliere
monumentenvergunning.artikel 24 Artikel 4:4 Awb biedt de mogelijkheid voor het indienen van aanvragen een
formulier vast te stellen. Het is wenselijk om in dit geval van deze
mogelijkheid gebruik te maken teneinde voor betrokkenen zo helder mogelijk te
zijn omtrent de aan te leveren gegevens.artikel 25De opbouw en inhoud van dit artikel zijn vergelijkbaar met artikel 11, waarin de
procedure voor de reguliere monumentenvergunning is geregeld. Een verschil is
dat voor de lichte monumentenvergunning niet is voorgeschreven dat de aanvraag
wordt gepubliceerd en ter inzage gelegd, opdat belanghebbenden hun zienswijzen
kenbaar kunnen maken. Dat neemt niet weg dat in bepaalde gevallen ook voor de
lichte monumentenvergunning het volgen van deze procedure raadzaam kan zijn. Een
ander verschil betreft de termijn waarbinnen op de aanvraag moet zijn beslist.
Die is bij de lichte monumentenvergunning korter dan bij de reguliere
monumentenvergunning. Voor de lichte monumentenvergunning geldt een termijn van
zes weken, met een mogelijkheid van zes weken verlenging. Deze termijnen komen
overeen met die voor een lichte bouwvergunning. artikel 26Aangezien dit artikel inhoudelijk overeenkomt met artikel 13 wordt verwezen naar
de toelichting op dit artikel.artikel 26aEén van de pijlers van de Beleidsbrief Modernisering Monumentenzorg (MoMo), is
de vermindering van regeldruk. Op basis daarvan heeft het Rijk vergunningvrije
activiteiten vastgesteld voor rijksmonumenten en rijksbeschermde stads- en
dorpsgezichten. Dat betekent dat bepaalde activiteiten waaruit een project kan
bestaan vergunningvrij zijn geworden. Het ligt in de rede om de regelgeving voor
gemeentelijke monumenten op dit punt gelijk te trekken met die voor
Rijksmonumenten, door bepaalde activiteiten met inachtneming van hetgeen
daarover in de Wabo c.q. het BOR is geregeld vergunningvrij te verklaren. Om
onnodige handhavingsacties achteraf te voorkomen is ervoor gekozen om in het
tweede lid een zekere vorm van service, zij het op volstrekt facultatieve basis,
te introduceren over de wijze waarop de activiteiten kunnen worden uitgevoerd.
De service bestaat uit het inbrengen van de ervaring en expertise die bij de
gemeente aanwezig is alsook het adviseren van de eigenaar of de architect over
de beoordeling van waarden, technische urgentie en financiële aanpak. In goed
overleg tussen de gemeentelijke monumentenadviseur en de eigenaar van het
monument wordt aan het servicemoment vorm gegeven. artikel 27 Dit artikel vloeit voort uit artikel 15, lid 1, van de Monumentenwet. De
Monumentenwet schrijft voor dat een commissie op het gebied van de
monumentenzorg bij de aanvragen om vergunning voor beschermde rijksmonumenten
wordt ingeschakeld. Om te voorkomen dat dit wettelijke vereiste door het
ontbreken van het advies van de welstandscommissie of de commissie
cultuurhistorie tot moeilijkheden leidt bij de afgifte van de vergunning, is
bepaald dat de desbetreffende commissie geacht wordt te hebben geadviseerd na
het verstrijken van de adviestermijn.Alhoewel de Awb termijnen doorgaans in aantallen weken uitdrukt, is in lid 1 de
dagentermijn uit de Monumentenwet gevolgd.De procedure voor de afgifte door burgemeester en wethouders van de vergunning
voor beschermde rijksmonumenten staat in de artikelen 11 t/m 21 van de
Monumentenwet 1988.artikel 28Op de archeologische basiskaart is aangegeven in welke gebieden archeologische
waarden zijn te verwachten. In de gebieden waar archeologische waarden zijn
aangetoond en waar (zeer) sterke aanwijzingen voor archeologische waarden zijn
(respectievelijk hoogwaardige locaties en locaties met een hoge verwachting),
mogen diepere graafwerkzaamheden pas worden uitgevoerd als hiervoor een
zogenaamde archeologievergunning is verleend. Betreft het een gemeentelijk
archeologisch monument, dan is geen archeologievergunning nodig. In dat geval is
reeds op grond van artikel 9 van deze verordening een reguliere
monumentenvergunning vereist. Voor gebieden waar aanwijzingen zijn dat archeologische waarden aanwezig zijn,
geldt een lichtere bescherming. Diepere graafwerkzaamheden mogen daar slechts
plaatsvinden na archeologisch bureauonderzoek. De resultaten van dit onderzoek
kunnen aanleiding vormen een inventariserend veldonderzoek te verlangen en/of de
locatie aan te merken als een locatie met een hoge verwachting of een
hoogwaardige locatie. In het laatste geval wordt artikel 28 van toepassing,
hetgeen inhoudt dat diepere graafwerkzaamheden slechts mogen worden uitgevoerd
na het verkrijgen van een archeologievergunning.Onder de in lid 3 genoemde archeologische begeleiding wordt in de praktijk
verstaan dat periodiek baggerdepots op vondsten worden nagelopen. Hieronder valt
ook dat wordt zeker gesteld dat bijzondere vondsten die op andere wijze tijdens
het baggeren worden gedaan (bagger passeert bijvoorbeeld op baggerschepen vaak
een grove zeef) worden geborgen.artikel 29 In dit artikel is vastgelegd hoe een archeologievergunning moet worden
aangevraagd en welke gegevens moeten worden overgelegd. Afhankelijk van het type
aanvraag kunnen burgemeester en wethouders nadere gegevens eisen. artikel 30Aan de vergunning kunnen voorschriften worden verbonden. Deze voorschriften
kunnen op verschillende zaken betrekking hebben, zoals het melden van de start
van de werkzaamheden, het verrichten van archeologisch onderzoek of het doen van
een opgraving.De in het tweede lid bedoelde archeologische waarden zijn sporen uit het
verleden die bijzonder gaaf, uniek, van groot wetenschappelijk belang, van
landelijk belang of in ander opzicht behoudenswaardig zijn. Het gaat dus om zeer
hoogwaardige sporen.artikel 31 In dit artikel wordt aangegeven op welke gronden een vergunning kan worden
ingetrokken. Intrekking van de vergunning houdt in dat op de betreffende locatie
geen vergunningplichtige activiteiten meer mogen worden uitgevoerd. artikel 32 Niet altijd is vooraf goed in te schatten welke waarden aanwezig zijn. Daarom is
in dit artikel het college van burgemeester en wethouders de bevoegdheid gegeven
om op grond van nieuwe gegevens die uit onderzoek voortkomen een bepaalde
locatie als vergunningplichtig gebied aan te wijzen. artikel 33 De afdeling rechtspraak van de Raad van State heeft uitgemaakt dat de
monumentenverordening zonder een schadevergoedingsregeling rechtsgeldig is (BR
86, 604). Dit artikel is dus niet verplicht. Alternatief voor een
schadevergoedingsregeling is de civielrechtelijke jurisprudentie over
schadevergoeding bij rechtmatige overheidsdaad (Bk 6, art. 126 BW).Ten opzichte van de (on)rechtmatige daadprocedure, heeft een
schadevergoedingsregeling de volgende voordelen:-biedt een lage drempel voor de burger en meer mogelijkheden voor overleg
(administratie voorprocedure);-samenhang tussen monumenten en ruimtelijke ordening (artikel 49 WRO).Vandaar dat in lid 2 voor de behandeling van de verzoeken de bepalingen van de
verordening ter regeling van de procedure bij toepassing van artikel 49 van de
WRO van overeenkomstige toepassing zijn verklaard.Ten opzichte van de (on)rechtmatige daadprocedure, heeft de
schadevergoedingsregeling de volgende nadelen:-zoals vermeld is de regeling geen wettelijke verplichting;-de regeling kan een aanzuigende werking hebben;-er is een (civielrechtelijk) alternatief.Het aanwijzen, wijzigen of intrekken van de aanwijzing als gemeentelijk monument
is uit het schadevergoedingsartikel weggelaten. Dit heeft als reden dat
eventuele schade pas optreedt als voor bepaalde activiteiten geen of niet de
gewenste vergunning is verleend.Overwogen is of het wenselijk is ook een recht op schadevergoeding toe te kennen
in geval schade ontstaat door de weigering van een lichte monumentenvergunning
of door de voorschriften waaronder zo’n vergunning wordt verleend. Besloten is
hiervan af te zien, aangezien er alleen een lichte monumentenvergunning nodig is
voor uitwendige veranderingen van jongere bouwkunst-objecten. Voor beschermde
gemeentelijke monumenten daarentegen is ook voor inpandige verbouwingen een
vergunning vereist. De invloed van het vergunningenstelsel voor de jongere
bouwkunst gaat dus een stuk minder ver. artikel 34 Artikel 154, lid 1, van de Gemeentewet laat aan de gemeentelijke wetgever de
keuzemogelijkheid om op de overtreding van verordeningen een geldboete te
stellen van de tweede of de eerste categorie. In artikel 23 van het Wetboek van
Strafrecht zijn de geldboetecategorieën opgenomen. De op te leggen boete voor
strafbare feiten (stand van zaken per 1 januari 2010) in de eerste categorie is
maximaal € 380,--; voor de tweede categorie maximaal € 3.800,--. Het is de
gemeente niet toegestaan om een hogere geldboete op te nemen dan in genoemde
categorieën.In de Monumentenwet is handelen in strijd met artikel 11 (het verbod om een
beschermd monument zonder vergunning te wijzigen of af te breken, gekoppeld aan
een geldboete van de vijfde categorie (€ 76.000,--).Op gemeentelijk niveau is, gelet op de ernst van dit vergrijp, de hoogte van de
strafmaat voor beschermde rijksmonumenten en de wens om enige preventieve
werking te bereiken, de keuze voor de geldboete van de tweede categorie voor de
hand liggend.artikel 35 De artikelen 141 en 142 van het Wetboek van Strafvordering wijzen de ambtenaren
aan die met de opsporing van strafbare feiten zijn belast.Artikel 141 noemt de ambtenaren met een algemene opsporingsbevoegdheid, zoals
politie-agenten. Uit de bewoordingen van artikel 142 blijkt dat de gemeentelijke
wetgever bevoegd is om in zijn verordeningen buitengewone opsporingsambtenaren
aan te wijzen.Op basis van deze bepaling kunnen burgemeester en wethouders medewerkers van de
afdeling Bouw- en woningtoezicht en de afdeling Planuitwerking aanwijzen als
buitengewoon opsporingsambtenaar. artikel 36 Dit artikel is de grondslag voor de betreding van open ruimten en de
binnentreding van beschermde gemeentelijke monumenten, die geen woning zijn,
tegen de wil van de rechthebbende, bewoner of gebruiker. Beschermde
gemeentelijke monumenten die als woning in gebruik zijn mogen niet worden
betreden tegen de wil van de rechthebbende. De reden hiervan is dat de Grondwet
bepaalt dat binnentreding slechts geoorloofd is in gevallen die zijn aangewezen
bij of krachtens wet in formele zin. Ten aanzien van beschermde gemeentelijke
monumenten ontbreekt een dergelijke wettelijke grondslag. Rijksmonumenten kunnen
wel tegen de wil van de bewoner worden betreden, aangezien artikel 58 van de
Monumentenwet 1988 hiervoor een wettelijke grondslag biedt. artikel 37 De datum van inwerkingtreding en het vervallen van de oude verordening is
allereerst geregeld voor gemeentelijke monumenten (de leden 1 en 2) en daarna
voor beschermde rijksmonumenten (de leden 3 en 4). Vervolgens wordt bepaald dat
de op grond van de oude verordening op de gemeentelijke monumentenlijst
voorkomende monumenten, geacht worden te zijn aangewezen en geregistreerd
overeenkomstig deze nieuwe verordening. Ten slotte is in lid 7 geregeld dat
verzoeken om vergunning voor gemeentelijke monumenten die zijn ingediend vóór
het van kracht worden van deze verordening, worden afgehandeld op grond van de
nieuwe verordening.Het eerste lid is gebaseerd op artikel 139 van de Gemeentewet. Hierin wordt de
bekendmaking van verordeningen geregeld.Overigens wijkt de inwerkingtreding van de verordening tot wijziging van deze
verordening, die in 2003 is vastgesteld, af van dit artikel. In verband met de
Tijdelijke Referendumwet en het bepaalde in artikel 15, lid 2 van de
Monumentenwet treedt de wijzigingsverordening twee maanden na de bekendmaking in
werking, tenzij op dat moment een inleidend verzoek tot het houden van een
referendum over deze verordening onherroepelijk is toegelaten of de minister van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen vóór die datum de verordening tot schorsing
heeft voorgedragen. artikel 38 Dit artikel noemt de naam van de verordening.