CVDR233291_1Verordening Hondenbelasting 2013nlregelingZandvoort2017-10-18ZandvoortZandvoortse Courant dd 29 november 2012Verordening Hondenbelasting 2013Gemeentewet, art. 216Gemeentewet, art. 226gemeenteraadfinanciën en economie2012-11-07De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-01-012014-01-01nieuwe regelingZ2012-003701 B&W voorstel nr. 2012/09/000523Financiele MiddelenGeenGeenVerordening Hondenbelasting 2013De raad van de gemeente Zandvoort:gelezen het voorstel van het college van Burgemeester en Wethouders van 10
september 2012, nummer 2012/09/000492;gelet op de overwegingen van de gemeenteraad van 7 november 2012;gelet op artikel 216 en 226 van de Gemeentewet;besluit de volgende verordening, inclusief toelichting, vast te stellenVerordening Hondenbelasting 2013.1 DE VERORDENING1.1 BEGRIPSBEPALINGENVoor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van Burgemeester en
Wethouders van de gemeente Zandvoort;
de raad: de gemeenteraad van Zandvoort
ambtenaar belast met de heffing: de gemeenteambtenaar
die door het college is aangewezen als ambtenaar belast met de
heffing van de gemeentelijke belastingen
NORMSTELLINGOnder de naam ‘Hondenbelasting’ wordt een directe belasting geheven voor
het houden van een hond binnen de gemeente.
Belastingplichtig is de houder van een hond.
Als houder wordt aangemerkt degene die onder welke titel dan ook
een hond onder zich heeft, tenzij blijkt dat een ander de houder
is.
Het houden van een hond door een lid van het huishouden wordt
aangemerkt als het houden van een hond door de ambtenaar belast
met de heffing aan te wijzen lid van dat huishouden.
De belasting wordt niet geheven ter zake van honden:
die zijn opgeleid tot en dienen als blindengeleidehond en in
hoofdzaak als zodanig door een blind persoon worden
gehouden;
die zijn opgeleid tot en dienen als gehandicaptenhond en in
hoofdzaak als zodanig door een gehandicapt persoon worden
gehouden;
die verblijven in een hondenasiel als bedoeld in artikel 1,
onderdeel c, van het Honden- en kattenbesluit 1999, welk asiel
is opgenomen in het centraal register bedoeld in artikel 5,
tweede lid, van genoemd besluit;
die uitsluitend ten verkoop of aflevering in voorraad worden
gehouden in een bedrijfsinrichting als bedoeld in artikel 1,
onderdeel b, van het Honden- en kattenbesluit 1999, welke
inrichting is opgenomen in het centraal register bedoeld in
artikel 5, tweede lid, van genoemd besluit;
die jonger zijn dan drie maanden, voor zover zij tezamen met de
moederhond worden gehouden.
De belasting wordt geheven naar het aantal honden dat wordt
gehouden.
De belasting bedraagt per belastingjaar voor elke hond in de
gemeente, ongeacht het aantal honden dat men houdt € 76,30
In afwijking in zoverre van het voorgaande lid bedraagt de
belasting voor honden, gehouden in kennels die zijn
geregistreerd bij de Raad van beheer op kynologisch gebied in
Nederland, € 381,50 per kennel, zijnde gebaseerd op het aantal
van vijf honden.
Het tweede lid blijft buiten toepassing indien belastingplichtige
schriftelijk verzoekt de verschuldigde belasting vast te stellen naar
het werkelijke aantal honden indien blijkt dat dit bedrag lager is dan
het op voet van het tweede lid bepaalde bedrag.Het belastingjaar is gelijk aan het kalenderjaar.De belasting wordt bij wege van aanslag geheven.
De belasting is verschuldigd bij het begin van het belastingjaar
of, zo dit later is, bij de aanvang van de belastingplicht.
Indien de belastingplicht in de loop van het jaar aanvangt, dan
wel het aantal honden in de loop van het belastingjaar toeneemt,
is de belasting, respectievelijk de hogere belasting ter zake
van het toegenomen aantal honden, verschuldigd voor zoveel
twaalfde gedeelten van de voor dat jaar verschuldigde belasting
als er in dat jaar, na de aanvang van de belastingplicht,
respectievelijk de toename van het aantal honden, nog volle
kalendermaanden overblijven.
Indien de belastingplicht in de loop van het belastingjaar
eindigt, dan wel het aantal honden in de loop van het
belastingjaar vermindert, bestaat aanspraak op ontheffing voor
zoveel twaalfde gedeelten van de voor dat jaar verschuldigde
belasting als er in dat jaar, na het einde van de
belastingplicht respectievelijk de vermindering van het aantal
honden, nog volle kalendermaanden overblijven.
Als het bedrag van de belasting beneden de € 10,- blijft, wordt
geen belasting geheven. Voor de toepassing van de vorige volzin
wordt het totaal van op een aanslagbiljet verenigde
verschuldigde bedragen aan belastingen of andere heffingen
aangemerkt als één belastingbedrag
In afwijking van artikel 9, eerste lid, van de
Invorderingswet 1990 moet de aanslag worden
betaald uiterlijk 2 maanden na de dagtekening van het
aanslagbiljet.
In afwijking van het eerste lid geldt, in geval het totaalbedrag
van de op één aanslagbiljet verenigde aanslagen meer is dan €
70, en zolang de verschuldigde bedragen door middel van
automatische betalingsincasso kunnen worden afgeschreven, dat de
aanslagen moeten worden betaald in 7 gelijke termijnen. De
eerste termijn vervalt één maand na de dagtekening van het
aanslagbiljet en elk van de volgende termijnen telkens een maand
later.
Met betrekking tot een ingevolge artikel 2, tweede lid,
onderdeel c, van de Invorderingswet 1990, met een
belastingaanslag gelijkgestelde beschikking inzake een
bestuurlijke boete is het eerste lid van overeenkomstige
toepassing, voor zover deze gelijktijdig wordt opgelegd met de
vaststelling van de aanslag.
De Algemene Termijnenwet is niet van toepassing op de in de
voorgaande leden gestelde termijnen
Het college kan nadere regels geven met betrekking tot de heffing en de
invordering van de Hondenbelasting.Bij de invordering van Hondenbelasting wordt alleen voor het tarief van
de eerste hond kwijtschelding verleend.1.3 OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGENDe ‘ambtenaar belast met de heffing’ is belast met de uitvoering van
deze verordening.
De 'Verordening Hondenbelasting 2012' vastgesteld bij
raadsbesluit van 14 december 2011 wordt ingetrokken met ingang
van de in het derde lid genoemde datum van ingang van de
heffing, met dien verstande dat zij van toepassing blijft op de
belastbare feiten die zich voor die datum hebben
voorgedaan.
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2013.
De datum van ingang van de heffing is 1 januari 2013.
Deze verordening kan worden aangehaald als 'Verordening
Hondenbelasting 2013'.
Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 7 november 2012.De griffier, De voorzitter,2.1 ALGEMEENDe verordening Hondenbelasting is gebaseerd op artikel 226 van de Gemeentewet.
De tekst van hogere wettelijke regelingen, waar nodig voor de duidelijkheid, is
overgenomen.2.2 ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1BegripsbepalingenAd b.Artikel 231 lid 2 sub b van de Gemeentewet regelt dat de bevoegdheden en
verplichtingen die op rijksniveau gelden voor de inspecteur overeenkomstig
gelden voor de ambtenaar die belast is met de heffing van de gemeentelijke
belastingen. Deze ambtenaar wordt op grond van artikel 232 lid 2 sub a van
de Gemeentewet aangewezen door het college.2Belastbaar feitVoor de omschrijving van het belastbare feit is aansluiting gezocht bij de
tekst van artikel 226 van de Gemeentewet. Er wordt een belasting geheven ter
zake van het houden van een hond binnen de gemeente. De hondenbelasting is aangemerkt als directe belasting. Deze aanwijzing is
noodzakelijk om toepassing van artikel 31 e.v. van de AWR betreffende de
richtige heffing mogelijk te maken.3BelastingplichtEerste lidBelastingplichtig is de houder van een hond. Het begrip 'houder van de hond'
wordt als volgt gedefinieerd: 'houder is degene die een hond bezit, verzorgt
of onder toezicht heeft'.Tweede lidIngevolge het tweede lid van artikel 3 wordt als houder aangemerkt, degene
die onder welke titel dan ook een hond onder zich heeft, tenzij blijkt dat
een ander de houder is. Het is niet vereist dat de houder tevens eigenaar
is. Wel is het noodzakelijk dat de hond duurzaam wordt gehouden. In dit
verband is van belang een arrest van de Hoge Raad van 23 december 1998, nr.
31.599 (Gemeente Vries, Belastingblad 1999, blz. 53) waarin werd beslist dat
er sprake is van houderschap indien iemand een hond onder zich heeft waarbij
sprake is van enige duurzaamheid en gezag. In deze casus was de eigenaar van
een hondenschool aangeslagen voor de Hondenbelasting. De Hoge Raad oordeelde
dat de omstandigheden dat de hond bij belanghebbende in opleiding is en aan
een ander in eigendom toebehoort het houderschap niet in de weg staan. In de
verwijzingsuitspraak oordeelt Hof Arnhem (Hof Arnhem 18 november 1999, nr.
98/04510, Belastingblad 2000, blz. 259) dat de eigenaar van de hondenschool
de hond diende op te leiden en daardoor (enig) gezag over de hond had.
Voorts verbleef de hond het grootste deel van het jaar bij de hondenschool.
De eigenaar was terecht als houder van de hond aangemerkt. Of een hond
duurzaam wordt gehouden zal uit de feiten en de omstandigheden moeten
blijken. Mede in dit verband is in het tweede lid een mogelijkheid tot het
bieden van tegenbewijs opgenomen. De belanghebbende die op overtuigende
wijze aantoont dat hij niet degene is die de hond duurzaam onder zich heeft,
kan niet als houder van een hond worden aangemerkt.Derde lidHet komt regelmatig voor dat honden worden gehouden door leden van een
huishouden waarbij niet steeds bij voorbaat duidelijk is wie als houder van
de hond moet worden aangemerkt. Met name in dat soort situaties voorziet het
derde lid van artikel 2, welk artikel is gebaseerd op artikel 226, derde
lid, van de Gemeentewet. Doel hiervan is te voorkomen dat een progressieve
tariefstelling wordt ontlopen, door te stellen dat een ander lid van het
huishouden houder van de hond is.4VrijstellingenUit een oogmerk van billijkheid en/of praktische uitvoerbaarheid van de
Hondenbelasting is in de verordening een aantal objectieve vrijstellingen
opgenomen. De in dit artikel opgenomen vrijstellingen zijn facultatief. De
gemeente is binnen de grenzen van het gelijkheidsbeginsel derhalve vrij om
naar eigen inzicht de vrijstellingen uit te breiden of in te beperken.In de onderdelen a en b zijn vrijstellingen opgenomen voor
blindengeleidehonden en geleidehonden voor gehandicapten. Ten opzichte van
de verordening hondenbelasting van vóór 2011 is de vrijstelling voor
geleidehonden voor gehandicapten niet langer beperkt tot honden die door de
stichting Hulphond Nederland ter beschikking zijn gesteld. Dit omdat
gebleken is dat er meerdere instanties zijn die honden vergelijkbaar
opleiden en ter beschikking stellen. Een beperking van de vrijstelling tot
honden van alleen de stichting Hulphond Nederland levert mogelijk strijd op
met het gelijkheidsbeginsel.De term ‘in hoofdzaak’ betekent in de fiscaliteit: 70% of meer en is aan de
desbetreffende vrijstellingsbepalingen toegevoegd om te benadrukken dat het
in hoofdzaak moet gaan om hulphonden. Aan de andere kant is het onredelijk
te verwachten dat hulphonden niet ook als gezelschapsdier mogen fungeren. Om
die reden is de vroeger in de verordening voorkomende term ‘uitsluitend’
vervangen door ‘in hoofdzaak’.In de onderdelen c en d zijn vrijstellingen opgenomen voor honden in een
asiel of voor honden die bedrijfsmatig voor verkoop worden aangehouden.
Zowel voor het bedrijfsmatig uitoefenen van een asiel als het bedrijfsmatig
verhandelen van honden stelt het Honden- en kattenbesluit 1999 nadere
regels. Deze regels komen erop neer dat deze bedrijfsmatige activiteiten
alleen kunnen worden verricht indien rekening wordt gehouden met de nadere
regels voor het houden en verzorgen van dieren. In dat kader wordt door de
minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij een centraal register
aangehouden waarin de aanmeldingen van dergelijke bedrijven worden vermeld.
Tevens verstrekt de minister aan deze bedrijven een aanmeldingsbewijs waarin
onder andere de N.A.W.-gegevens van de aanmelder, het tijdstip van
aanmelding van de bedrijfsinrichting, het asiel of pension, en het
registratienummer van de inrichting zijn vermeld. Een beroep op de
vrijstellingen kan derhalve worden getoetst aan de inschrijving in het
centraal register. Het Honden- en kattenbesluit 1999 verstaat onder asiel:
een perceelsgebonden ruimte of ruimtes bestemd of gebruikt voor het in
bewaring houden van honden of katten die zwervend zijn aangetroffen, dan wel
waarvan door de eigenaar permanent afstand is gedaan Daaronder valt niet een
pension. Een pension is een perceelsgebonden ruimte of ruimtes, niet zijnde
een asiel, bestemd of gebruikt voor het in bewaring houden van honden of
katten. Het staat gemeenten overigens wel vrij pensions buiten de heffing te
laten, maar daar moet dan een aparte vrijstellingsbepaling voor worden
opgenomen in de verordening.In onderdeel e is een vrijstelling opgenomen voor jonge honden die tezamen
met de moederhond worden gehouden.5Maatstaf van heffingOp grond van artikel 226, tweede lid, van de Gemeentewet wordt de
Hondenbelasting geheven naar het aantal honden. Andere heffingsmaatstaven
zijn niet mogelijk. Het aantal honden moet blijken uit de door de
belastingplichtige gedane aangifte.6BelastingtariefAlgemeenDe Hondenbelasting kan worden gezien als een algemene belasting waarvan de
opbrengst ten goede komt aan de algemene middelen. Voor de hoogte van de
tarieven gelden geen beperkingen.De Hondenbelasting had oorspronkelijk tot doel het aantal honden te beperken
in het belang van de openbare veiligheid en gezondheid. Het aspect 'openbare
veiligheid en gezondheid' heeft in de loop van de tijd aan betekenis
verloren. Gaandeweg is de Hondenbelasting tot een meer fiscale heffing
geworden. Hoewel de belasting juridisch niet als een bestemmingsbelasting,
maar als een algemene belasting moet worden gekarakteriseerd, wordt zij
beleidsmatig in een aantal gevallen verdedigd als een bijdrage in de kosten,
die zijn gemoeid met het schoonhouden van straten, plantsoenen, pleinen e.d.
Op deze wijze wordtuitwerking gegeven aan de profijtgedachte.Eerste lidIn dit lid is gekozen voor een omschrijving waarbij problemen bij het
verlenen van ontheffing zoveel mogelijk kunnen worden voorkomen. Het artikel
gaat uit van het aantal honden dat wordt gehouden, zonder dat wordt
aangegeven welk belastingbedrag voor welke individuele hond geldt. De
belasting wordt geheven voor een eerste hond, een tweede hond of voor iedere
hond boven het aantal van twee. Op deze wijze wordt voorkomen dat met de
belastingplichtige, die meer dan één hond houdt, problemen kunnen ontstaan
over de hoogte van de te verlenen ontheffing. Bij vermindering van het
aantal zal steeds eerst ontheffing moeten worden verleend voor het hoogste
van toepassing zijnde tarief.De gemeente hanteert een progressief tarief. Het progressieve tarief leidt
er toe dat de te betalen belasting meer dan evenredig zal stijgen naarmate
het aantal honden dat door een belastingplichtige wordt gehouden
toeneemt.Tweede lidVoor honden gehouden in een kennel, geregistreerd bij de Raad van beheer op
kynologisch gebied in Nederland, is gekozen voor een vast bedrag per kennel,
het zogenaamde 'kenneltarief', in plaats van een tarief gekoppeld aan het
aantal honden. Deze keuze is ingegeven uit praktische overwegingen, omdat de
vaststelling van het juiste aantal honden, in verband met sterke fluctuaties
moeilijk is.Derde lidHet is mogelijk dat in een kennel minder honden worden gehouden dan het
aantal waarop het kenneltarief is gebaseerd. Om die reden wordt aan de
houder van de kennel in het derde lid de mogelijkheid geboden om te bewijzen
dat hij minder honden heeft gehouden waarna het lagere tarief kan worden
toegepast.7BelastingjaarIn artikel 7 is bepaald dat het belastingjaar gelijk is aan het
kalenderjaar.8Wijze van heffingIngevolge artikel 233 van de Gemeentewet kunnen gemeentelijke belastingen
worden geheven bij wege van aanslag, bij wege van voldoening op aangifte of
op andere wijze. In de verordening is gekozen voor de heffing bij wege van
aanslag.9Ontstaan van de belastingschuld en heffing naar tijdsgelangIndien de gemeentelijke belasting over een tijdvak wordt geheven en de
belastingschuld naar de toestand op een bepaald, aan het begin van het
belastingtijdvak vastgesteld tijdstip wordt geheven, moet in de
verordening:• worden geregeld dat de belastingschuld ontstaat bij het begin van het
belastingtijdvak of zo dit later is bij de aanvang van de belastingplicht.
Daarmee ontstaat bij tijdvakheffingen de materiële belastingschuld niet pas
aan het einde van het belastingtijdvak, doch reeds bij het begin ervan. De
belastingschuld kan derhalve in de loop van het belastingtijdvak worden
geformaliseerd. Aangezien de materiële belastingschuld in beginsel ontstaat
bij het begin van het belastingtijdvak, zijn tariefverhogingen in de loop
van het belastingtijdvak niet mogelijk;• een regeling worden opgenomen voor de gevallen waarin de belastingplicht
in de loop van dit tijdvak ontstaat of eindigt. Bij aanvang van de
belastingplicht in de loop van het tijdvak dient heffing naar tijdsgelang
plaats te vinden. Bij beëindiging van de belastingplicht in de loop van het
tijdvak dient ontheffing naar tijdsgelang plaats te vinden. In de
verordening is in voorkomend geval gekozen voor een tijdsevenredige
herleiding per maand, waarbij gedeelten van een maand niet worden
meegerekend. Deze (ont)heffingsregeling is erop gericht dat bij de
tijdsevenredige toepassing geen te grove afrondingen plaatsvinden.10Termijnen van betalingEerste lidEr bestaat een wettelijke regeling omtrent de betaaltermijnen. Deze is
opgenomen in artikel 9 van de Invorderingswet 1990. Op grond van artikel 250
van de Gemeentewet kan hiervan in de belastingverordening worden afgeweken.
In het eerste lid van artikel 10 is deze wettelijke betalingstermijn
opgenomen.Tweede lidIn dit lid wordt de mogelijkheid geboden om de belasting door middel van
automatische incasso te voldoen. Indien van deze mogelijkheid gebruik wordt
gemaakt gelden andere betaaltermijnen.Derde lidMet betrekking tot de bij het vaststellen van een belastingaanslag op te
leggen boete zijn de betaaltermijnen gelijk aan die voor de
belastingaanslag, ook indien in de belastingverordening van artikel 9 van de
Invorderingswet 1990 afwijkende betaaltermijnen zijn opgenomen. Dit volgt
uit artikel 9, derde lid, van de Invorderingswet 1990. Het is dus niet nodig
om in de belastingverordening betaaltermijnen voor bestuurlijke boeten op te
nemen.Vierde lidDe Algemene termijnenwet (ATW) is van toepassing op in een wet gestelde
termijnen (artikel 1). Hiermee wordt een wet in formele zin bedoeld. Artikel
9, tiende lid, van de Invorderingswet 1990 bepaalt echter dat de ATW niet
van toepassing is op de in de leden 1 tot en met 9 gestelde termijnen.
Indien gemeenten afwijkende termijnen in de belastingverordening hebben
opgenomen en dus artikel 9, tiende lid, van de Invorderingswet 1990 niet
geldt, is voor de betaling van de definitieve aanslag de ATW wel van
toepassing.Dit volgt ook uit artikel 145 van de Gemeentewet, waarin is bepaald dat de
ATW van toepassing is op in een verordening gestelde termijnen, tenzij in de
verordening anders is bepaald.Indien voor de betaling van aanslagen een regeling is getroffen in de
belastingverordening en voor voorlopige aanslagen, navorderingsaanslagen of
naheffingsaanslagen niet, betekent dit dat voor de laatste drie genoemde
aanslagen artikel 9 van de Invorderingswet 1990 geldt. In dat geval is de
ATW wel van toepassing op de betaaltermijnen voor aanslagen en niet van
toepassing op de betaaltermijnen voor voorlopige aanslagen,
navorderingsaanslagen en naheffingsaanslagen. Teneinde te voorkomen dat voor
de verschillende belastingaanslagen een verschillend juridisch regime geldt,
is in artikel 10 vierde lid, overeenkomstig artikel 9, tiende lid, van de
Invorderingswet – de ATW buiten toepassing verklaard.11Nadere regels door het collegeOp grond van artikel 231 van de Gemeentewet zijn bij de heffing en de
invordering van gemeentelijke belastingen onder meer de Algemene wet inzake
rijksbelastingen (AWR) en de Invorderingswet 1990 van toepassing. De
heffingsbevoegdheden komen toe aan de daartoe aangewezen heffingsambtenaar
en de invorderingsbevoegdheden aan de daartoe aangewezen
invorderingsambtenaar. De AWR en de Invorderingswet 1990 kennen ook
bepalingen op grond waarvan de minister van Financiën de bevoegdheid wordt
toegekend nadere regels te geven over bepaalde heffings- en
invorderingsaangelegenheden. Voor de gemeentelijke belastingen komt die
bevoegdheid op grond van artikel 231 toe aan het college. Verder is het
college als bestuursverantwoordelijke voor de heffings- en
invorderingsambtenaar bevoegd om beleidsregels vast te stellen (artikel 4:81
Algemene wet bestuursrecht, hierna Awb). Op grond van artikel 160, eerste
lid, onderdeel b, van de Gemeentewet is het college eveneens bevoegd
beslissingen van de raad (lees: belastingverordeningen) uit te voeren. Met
het oog hierop kan het college over uitvoeringsaangelegenheden regels
stellen. Te denken valt hierbij aan het vaststellen van de modellen voor het
formulier van de onderscheiden aangiftebiljetten. Met de inwerkingtreding
van de derde tranche Awb op 1 januari 1998 is een aantal bevoegdheden van de
raad op belastinggebied overgegaan op het college. In verband hiermee is in
elke belastingverordening een bepaling opgenomen dat het college nadere
regels kan geven met betrekking tot de heffing en invordering van de
betreffende belasting. Op deze wijze is het voor de belastingplichtigen
duidelijk dat er nog nadere regels kunnen gelden. In de
(uitvoerings)regeling gemeentelijke belastingen is een en ander
uitgewerkt.12KwijtscheldingOp grond van artikel 255 van de Gemeentewet volgen gemeenten het
kwijtscheldingsbeleid van de rijksoverheid zoals dat is geregeld in de
Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990. Indien gemeenten niets regelen
geldt deze ministeriële regeling automatisch voor alle gemeentelijke
belastingen.Artikel 255 van de Gemeentewet biedt echter de mogelijkheid om van de
ministeriële regeling af te wijken. Omdat uitsluitend voor (het tarief van)
de eerste hond kwijtschelding bij de invordering van Hondenbelasting wordt
verleend is dit expliciet opgenomen in artikel 12.13Inwerkingtreding en citeertitelIn het eerste lid wordt de oude verordening ingetrokken, in het tweede lid
wordt de inwerkingtreding geregeld, in het derde lid de datum van ingang van
de heffing en in het vierde lid de citeertitel.Het eerste lid regelt dat de oude verordening wordt ingetrokken met ingang
van de datum van ingang van de heffing. De oude verordening blijft van
toepassing op de belastbare feiten die zich voor die datum hebben
voorgedaan. Voor die belastbare feiten blijft heffing dus mogelijk op basis
van de oude verordening, ook al is die verordening ingetrokken.Ingevolge artikel 139 van de Gemeentewet moeten gemeenten de besluiten tot
het vaststellen, wijzigen of intrekken van belastingverordeningen bekend
maken. Het niet voldoen aan de bekendmakingsplicht kan leiden tot
onverbindendheid van de belastingverordening (HR 31 maart 1993, nr. 28.034,
BNB 1993/182, Belastingblad 1993, blz. 274; Hoge Raad 10 augustus 1998, nr.
33.632). Deze verordening is bekend gemaakt in de Zandvoortse Courant. De belastingverordening treedt in werking op 1 januari van het betreffende
belastingjaar waarop de verordening betrekking heeft. Als voorbeeld:Op 1 november 2007 stelt de gemeenteraad de verordening vast met als datum
van inwerkingtreding 1 januari 2008 (tweede lid) en als tijdstip van ingang
van de heffing eveneens 1 januari 2008 (derde lid). In het vierde lid is in de citeertitel een jaartal opgenomen. Dit jaartal
wordt opgenomen, omdat de gemeente ieder jaar een nieuwe verordening
vaststelt. Door het jaartal op te nemen is duidelijk voor welk jaar de
verordening bedoeld is.OndertekeningAlle stukken die van de raad uitgaan moeten sinds 19 februari 2003 c.q. 7
maart 2003 worden ondertekend door de burgemeester (artikel 75, eerste lid,
Gemeentewet) en griffier (artikel 107c Gemeentewet).