CVDR229045_1beleidsregel Bibob Stichtse Vecht 2012nlregelingStichtse Vecht2012-11-08Stichtse VechtNieuwsblad voor Vecht-, Amstel- en Rijnstreek, 15-11-2012 beleidsregel Bibob Stichtse Vecht 2012Wet Bibobcollege van burgemeester en wethoudersopenbare orde en veiligheid2012-11-06De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-11-162021-04-09Nieuwe regelingOnbekendGeenDeze regeling vervangt de Beleidsregels Bibob die zijn opgesteld door de voormalige gemeenten Loenen en Maarssen.Deze beleidslijn is vastgesteld door zowel het college van burgemeester en wethouders als de burgemeester, ieder voor zover het besluiten betreft die binnen hun bevoegdheid kunnen worden genomen.Beleidsregel Bibob Stichtse Vecht 2012Het college van burgemeester en wethouders en de burgemeester van de
gemeente Stichtse Vecht ;gelet op het bepaalde in de Gemeentewet en het bepaalde in artikel 4:81 van
de Algemene wet bestuursrecht; overwegende dat het wenselijk is beleid te formuleren voor de wijze waarop
de gemeente het Bibob instrument toepast;b e s l u i t vast te stellen de Beleidsregel Bibob Stichtse Vecht 2012. Op 1 juni 2003 is de Wet Bevordering Integriteit Beoordelingen door het
Openbaar Bestuur (hierna: ‘Wet Bibob’) in werking getreden. De Wet Bibob
is voortgekomen uit de wens van de overheid om meer mogelijkheden te
krijgen om de vervlechting tussen boven- en onderwereld tegen te gaan.
De parlementaire onderzoekscommissie Van Traa (onderzoeksgroep Fijnaut)
concludeerde in 1995 een verwevenheid tussen onder- en bovenwereld.
Criminelen maakten gebruik van legale ondernemingen om misdrijven te
plegen. Er werd daarbij gebruik gemaakt van beschikkingen en opdrachten
van de overheid. Met de Wet Bibob wordt het mogelijk de criminele
infrastructuur aan te pakken en criminelen niet langer onbedoeld te
faciliteren.De Wet Bibob is ingevoerd om als overheidsorgaan aan malafide
ondernemers geen beschikkingen af te geven zodra aannemelijk is gemaakt
dat het dreigt te worden, of is misbruikt voor, strafbare feiten. In
sommige gevallen vragen criminele organisaties aan de overheid
beschikkingen waarmee ze vervolgens criminele activiteiten continueren
ofafschermen. Dit leidt tot oneerlijke concurrentie en het ontstaan van
machtsposities. Ook komt het voor dat legale personen of bedrijven
overtredingen begaan of misdrijven plegen met gebruikmaking van of
verkrijging van bepaalde vergunningen of subsidies. Met de WetBibob is de preventie en bestrijding van criminaliteit niet langer
alleen een taak van politie en justitie, maar ook van het bestuur.De colleges van de voormalige gemeenten Loenen en Maarssen hadden Bibob-
beleid vastgesteld. In Breukelen hanteerde men geen Bibob beleid. Het Bibob beleid van Loenen had betrekking op vergunningen voor horeca-
en seksinrichtingen en bouwvergunningen. Het beleid in Maarssen gold
voor horeca, speelautomatenhallen en prostitutie.Het beleid uit de voormalige gemeenten dient te worden geharmoniseerd.
Bij de harmonisatie is vooral het beleid van de voormalige gemeente
Maarssen uitgangspunt geweest. In de kadernota integrale veiligheid Stichtse Vecht 2012-2015 wordt
geharmoniseerd Bibob beleid genoemd als middel voor de aanpak van de
georganiseerde criminaliteit. In deze beleidslijn wordt beschreven hoe en wanneer de gemeente het
Bibob instrument toepast. De Memorie van Toelichting bij de Wet Bibob vermeldt:“Het openbaar bestuur moet in staat worden gesteld zich te
beschermen tegen het risico dat criminele activiteiten worden
gefaciliteerd, zowel wat betreft zijn bestuurlijke rol bij het
verlenen van subsidies en vergunningen, als in zijn
civielrechtelijke rol als contractpartij bij aanbestedingen en
andere verbintenissen”. De Wet Bibob regelt in hoofdlijnen twee zaken. Ten eerste wordt het
mogelijk om bepaalde vergunningen, subsidies en aanbestedingen te
weigeren (of in te trekken c.q. op te zeggen) wegens - globaal gezegd -
het hebben van criminele banden. Op grond van artikel 3 van de Wet Bibob kan een beschikking (vergunning
of subsidie) geweigerd of ingetrokken worden wanneer:
a) sprake is van een ernstig gevaar dat de beschikking mede
gebruikt zal worden voor het benutten van voordelen uit
gepleegde strafbare feiten (bijvoorbeeld het witwassen van zwart
geld);
b) sprake is van een ernstig gevaar dat de beschikking mede
gebruikt zal worden voor het plegen van strafbare feiten
(bijvoorbeeld als dekmantel);
c) feiten en omstandigheden erop wijzen of redelijkerwijs doen
vermoeden dat ter verkrijging van de aangevraagde dan wel
gegeven beschikking een strafbaar feit is gepleegd (bijvoorbeeld
valsheid in geschrifte of omkoping).
Ten tweede voorziet de wet in een landelijk Bureau Bibob dat gemeenten
desgevraagd kan adviseren of en zo ja in welke mate er sprake is van
ernstig gevaar van criminele banden en daartoe diverse screeningen kan
gaan uitvoeren.De onderzoeksgroep Fijnaut heeft destijds op verzoek van de
Parlementaire Enquête Commissie Van Traa onderzoek gedaan naar de
dreiging van de georganiseerde misdaad in bepaalde economische sectoren.
Deze commissie heeft een aantal criteria benoemd die kenmerkend zijn
voor branches die kwetsbaar zijn voor criminaliteit.
Te denken valt aan sectoren die een lage drempel van toetreding kennen
(weinig diploma’s vereist) of waarvan de omzetcijfers onduidelijk zijn,
en aan economische sectoren waar weinig is geregeld of de regels juist
gecompliceerd zijn (bouwnijverheid, horeca en transportwezen).Bij het aanwijzen van de gevallen waarin het Bibob-instrumentarium zou
moeten worden ingezet, heeft de wetgever aansluiting gezocht bij dit
onderzoek. Om die reden vallen niet alle bestuurlijke besluiten binnen
het bereik van de Wet Bibob. Onder het bereik van de wet zijn
gebracht:
1. Vergunningen en ontheffingen;
2. subsidies;
3. aan te besteden overheidsopdrachten.
Verder geldt dat slechts een beperkt aantal sectoren of branches binnen
het toepassingsbereik van de wet gebracht zijn. Deze sectoren en
branches zijn genoemd in de wet of in het bij de wet behorend Besluit
Bibob.Per 1 oktober 2011 is het Besluit Bibob gewijzigd waarmee de werking van
de wet is uitgebreid met lokaal vergunningplichtige headshops en voor
bepaalde door de gemeente aan te wijzen vergunningplichtige evenementen.
Op 20 maart 2012 heeft de Tweede Kamer de Evaluatie-en
uitbreidingswet Bibob aangenomen. Door de
wetswijziging wordt het toepassingsbereik van de Wet Bibob aangepast
met:
vastgoed- en grondtransacties waarbij de overheid betrokken is
als civiele partij;
exploitatie van speelautomaten;
importeren van vuurwerk.
VergunningenWaar het gaat om uitvoering van rijksregelgeving vallen vergunningen in
het kader van de Drank-en Horecawet, de Wet op de kansspelen en de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht (omgevingsvergunning voor bouw-, en
milieuactiviteiten) onder de Wet Bibob. In het Besluit Bibob worden
lokale vergunningen als de exploitatievergunning voor horeca (droge en
natte horeca, opgenomen in de APV), de vergunningen voor
prostitutiebedrijven, seksinrichtingen en speelautomatenhallen onder de
werking van de wet gebracht.SubsidiesVoor de subsidies geldt dat in de regeling zelf moet zijn opgenomen dat
op de aanvraag of intrekking de Wet Bibob van toepassing is. De Wet
Bibob geeft hiervoor geen limitatieve opsomming. OverheidsopdrachtenDe branches waarbinnen overheidsopdrachten kunnen worden geweigerd op
grond van de wet zijn beperkt tot de ICT-, de bouw- en de milieubranche.
Bij de aanbestedingsprocedures wordt aangesloten bij de Europese
richtlijnen en kan met behulp van het Bibob-instrumentarium nadere
invulling worden gegeven aan de daarin vermelde weigeringsgronden.In het kader van de Wet Bibob zal de gemeente een onderzoek instellen om
te beoordelen of van een situatie geschetst in de Wet Bibob sprake is.
Dit onderzoek behelst in ieder geval de controle en analyse van:-de door de aanvrager/houder van de vergunning beantwoorde vragen die
zijn opgenomen in het standaard aanvraagformulier, inclusief de vragen
van artikel 30 Wet Bibob;-de door hem/haar aangeleverde documenten die moeten worden meegestuurd
op grond van het standaard aanvraagformulier;
eventuele extra, op verzoek van de ambtenaar, overgelegde
documenten of informatie;
open bronnen onderzoek (Kamer van Koophandel, Kadaster
enz.).
De gemeente zal uiteraard ook de bestaande weigeringsgronden die te
maken hebben met de integriteit van de aanvrager onderzoeken en
toepassen.Als er op basis van het eigen onderzoek in het kader van de Wet Bibob
genoeg aanwijzingen zijn om in redelijkheid aan te kunnen tonen dat er
sprake is van “ernstig gevaar” als bedoeld in de Wet Bibob, kan de
gemeente de vergunning weigeren/intrekken.Wanneer het standaardvragenformulier (inclusief de Bibob-vragen van art.
30 Wet Bibob) niet volledig wordt ingevuld door de aanvrager, kan dit op
grond van art. 4 Wet Bibob worden aangemerkt als “ernstig gevaar”.Bij het Ministerie van Justitie is een landelijk Bureau Bibob opgericht.
Dit Bureau heeft onder andere de taak bestuursorganen te adviseren en te
begeleiden bij het toepassen van de wet. Zo worden bij het Bureau
modelbeleidslijnen, modelhandleidingen en ander voorlichtingsmateriaal
ontwikkeld. Een andere belangrijke taak voor het Bureau is het op verzoek van
bestuursorganen verrichten van onderzoeken naar eventuele criminele
banden van aanvragers van een vergunning (of subsidie of van degene die
in aanmerking wil komen voor een gunning van een aanbesteding). Ten
behoeve van dit onderzoek kan het Bureau naast de openbare bronnen
(bijvoorbeeld het Kadaster, de Kamer van Koophandel, Internet) ook
gesloten registraties, zoals die van de politie, justitie en fiscus
raadplegen. Uiteraard wordt de betrokkene, de aanvrager van de vergunning zelf,
onderzocht. Daarnaast wordt onderzocht of deze misschien een relatie
heeft tot strafbare feiten als bedoeld in de Wet Bibob. Dit betekent dat
ook andere personen kunnen worden betrokken in het onderzoek. Het advies van het Bureau Bibob kan drie uitkomsten hebben met
betrekking tot de mate van ernstig gevaar als bedoeld in artikel 3 Wet
Bibob (“gevaar van criminele banden”):
- er is geen sprake van een ernstige mate van gevaar;
- er is sprake van mindere mate van gevaar;
- er is sprake van ernstige mate van gevaar.
Het bestuursorgaan kan het advies al dan niet gebruiken ter motivering
van een besluit. Het ligt voor de hand dat de vergunning in het eerste
geval zal worden verleend. In het tweede en derde geval zal het
bestuursorgaan een afweging dienen te maken of de vergunning wordt
geweigerd c.q. ingetrokken of dat er wellicht extra voorschriften aan de
vergunning worden verbonden. Voor de inhoud van dat besluit blijft het
bestuursorgaan verantwoordelijk.De voormalige gemeenten Loenen en Maarssen hadden een overeenkomst
afgesloten met het Bureau Bibob. Daarin zijn werkafspraken vastgelegd.
Voor de gemeente Stichtse Vecht zal een nieuwe overeenkomst met het
Bureau Bibob worden afgesloten. Indien het Openbaar Ministerie aan het bestuursorgaan adviseert een
advies te vragen over de verlening of intrekking van een vergunning aan
het landelijk Bureau Bibob (artikel 26 Wet Bibob), kan het bevoegd gezag
dit advies ook daadwerkelijk vragen.De gemeente zal bij elke procedure van vergunningverlening (of controle
van de vergunning die kan leiden tot intrekking daarvan) onderzoeken of
artikel 3 van de Wet Bibob van toepassing is. Dit is nodig om ervoor te
zorgen dat er geen willekeurig gebruik wordt gemaakt van het instrument
en de rechtszekerheid en rechtsgelijkheid worden gewaarborgd. Bij elke
aanvraag van een Drank- en horecawetvergunning of exploitatievergunning,
behalve bij verenigingen, wordt het Bibob-formulier meegegeven. Dit
formulier bevat enerzijds vragen die in artikel 30 van de Wet Bibob
worden voorgeschreven ten behoeve van het Bureau Bibob en anderzijds
vragen om zelf een Bibob-beoordeling te kunnen uitvoeren. Een aanvrager of vergunninghouder dient alle formulieren volledig in te
vullen en de vereiste bijlagen aan te leveren. In het kader van een
zorgvuldige voorbereiding dient het formulier in persoon op het
gemeentehuis te worden overhandigd. Dit is onder meer nodig om
originelen van documenten te kunnen controleren en om te zien of sprake
is van een of meer ‘indicatoren’ als bedoeld in punt 3 op pagina 9. Naar zijn aard leent de Bibob-toets zich daarom niet voor volledige
digitale afhandeling; wel kan het formulier digitaal worden verspreid.
Indien het Bibob-formulier niet volledig wordt ingevuld, dan wordt de
aanvrager of vergunninghouder de mogelijkheid geboden om dit verzuim te
herstellen, met daarbij de uitdrukkelijke waarschuwing dat een weigering
hiertoe of andermaal onvolledige of onjuiste invulling van het formulier
of het ontbreken van bijlagen, zal leiden tot buiten behandeling laten,
weigering of intrekking van het besluit. Voldoet de aanvrager of vergunninghouder hieraan bij de aanvraag voor
verlening, wijziging of verlenging niet binnen een redelijke termijn,
dan wordt de aanvraag op grond van art. 4:5 van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb) buiten behandeling gesteld. Voldoet de
vergunninghouder hieraan niet ingeval een onderzoek wordt ingesteld of
de vergunning kan worden ingetrokken, dan wordt het niet voldoen aan de
informatieplicht aangemerkt als ernstig gevaar in de zin van artikel 4
van de Wet Bibob, waarna de aanvraag op grond van artikel 3 lid 1 van de
Wet Bibob wordt geweigerd.Zijn alle formulieren in orde, dan onderzoekt de gemeente of sprake is
van voorliggende wettelijke weigeringsgronden die te maken hebben met de
integriteit van de aanvrager. Is van zo’n weigeringsgrond sprake, dan
wordt deze toegepast. Vervolgens wordt overgegaan tot de Bibob-toets. Om
praktische redenen wordt onderscheid gemaakt tussen een lichte
toets en een diepgaande toets. Met een
lichte toets wordt een globaal onderzoek van de antwoorden op de vragen
en van de overgelegde bescheiden bedoeld. Komt daaruit iets opvallends
naar voren, bijvoorbeeld een “merkwaardige” financiering, dan kunnen de
bescheiden nauwkeuriger gecheckt worden. Dit is de diepgaande toets. De beslissing van het bestuursorgaan om een adviesaanvraag bij het
Bureau Bibob in te dienen is geen beschikking in de zin van de Awb.
Hiertegen kan daarom geen bezwaar en in een later stadium beroep worden
ingesteld. Wel is het de aanvrager van een vergunning te allen tijde
toegestaan zich terug te trekken uit de aanvraagprocedure.De gemeente zal, indien het voornemen bestaat een negatieve beslissing
te nemen op grond van een Bibob-advies, de aanvrager/houder in de
gelegenheid stellen zijn zienswijze naar voren te brengen; het
Bibob-advies kan dan worden ingezien. Derden die genoemd zijn in de
beslissing worden aangemerkt als belanghebbenden in de zin van artikel
4:8 Awb en moeten, indien te verwachten is dat zij tegen bovengenoemd
voornemen een negatieve beslissing te nemen bedenkingen hebben, ook in
de gelegenheid worden gesteld om hun zienswijze naar voren te brengen.
Derden hebben overigens niet het recht om het advies in zijn geheel in
te zien, maar alleen dat deel dat betrekking op hen heeft. Tegen de
uiteindelijke beslissing van het bestuursorgaan waarin een Bibob- advies
is verwerkt kan op grond van de Awb bezwaar en beroep worden
aangetekend.Eventuele aanvullende vragen van het landelijk Bureau Bibob zullen via
de gemeente aan betrokkenen worden gesteld. In voorkomende gevallen zal
het Bureau Bibob echter tijdens het onderzoek de betrokkene aanvullende
vragen willen stellen als bedoeld in artikel 12 lid 4 van de Wet Bibob.
Het Bureau zal dan rechtstreeks contact opnemen met de betrokkene. Het
Bureau hanteert voor het beantwoorden van die vragen in beginsel een
termijn van 1 week. Weigering van betrokkene om te antwoorden, kan
worden aangemerkt als ernstig gevaar in de zin van artikel 4 van de Wet
Bibob en is daarmee weigeringsgrond voor de gemeente. Het Bureau Bibob
moet in beginsel binnen vier weken adviseren aan de gemeente. Deze
termijn kan een maal met vier weken worden verlengd. Het Bureau Bibob
zal de gemeente hiervan in kennis stellen. De gemeente zal de
aanvrager/houder van de vergunning hiervan op haar beurt in kennis
stellen. De termijn voor de gemeente om te beslissen op de
vergunningaanvraag wordt opgeschort gedurende de adviestermijn van het
landelijk Bureau Bibob. Het Bureau Bibob heeft in 2010 een start gemaakt met een structurele
samenwerking met de RIEC’s (Regionale Informatie en Expertise Centra).
Het Bureau zal de samenwerking verder uitbouwen. In regionaal verband
ondersteunen de RIEC’s bestuursorganen bij de toepassing van de Wet
Bibob. De gemeente Stichtse Vecht is aangesloten bij het RIEC Midden Nederland
(MN). Het RIEC MN is een samenwerkingsverband (bestaande uit o.m.
gemeenten, politie, OM, Belastingdienst, SIOD en Algemene
Inspectiedienst) op het gebied van de georganiseerde criminaliteit.
Doelen zijn de bestuurlijke aanpak van die criminaliteit op een hoger
niveau te krijgen en een geïntegreerde aanpak van de partners tot stand
te brengen. Het RIEC organiseert bijeenkomsten voor de uitwisseling van
kennis en cursussen voor medewerkers van de gemeenten die met Bibob
werken. Het RIEC kan gemeenten behulpzaam zijn bij het uitvoeren van
haar eigen huiswerk, oftewel de 1e Bibob toets. Volgens de Memorie van Toelichting van de Wet Bibob zijn de beginselen
van subsidiariteit en proportionaliteit belangrijke uitgangspunten van
de wet. Het instrument Bibob dient dan ook een ultimum
remedium te zijn. In verband daarmee bekijkt het
bestuursorgaan eerst zelf of er geen bestaande weigeringsgronden
aanwezig zijn. Deze bestaande weigeringsgronden hebben namelijk ook
betrekking op de integriteit van de aanvrager of vergunninghouder. Te
denken valt bijvoorbeeld aan de eis ‘niet in enig opzicht van slecht
levensgedrag te zijn’ of de eisen van hetBesluit eisen
zedelijk gedrag Drank- en Horecawet.Op de tweede plaats dient het bestuursorgaan te onderzoeken of zij niet
zelfstandig de Wet Bibob kan toepassen. Dit onderzoek vindt plaats met
behulp van de in artikel 30 van de Wet Bibob omschreven
aanvraagformulieren. Hierin wordt onder meer gevraagd wie de
leidinggevenden dan wel vermogensverschaffers van betrokkene(n) zijn, en
wie de eventuele onderaannemer is en wat de wijze van financiering is.
Kortom: alvorens advies wordt aangevraagd aan het landelijk Bureau
Bibob, dienen eerst de gangbare en minder vergaande mogelijkheden te
zijn benut. Wanneer een bestuursorgaan zelf voldoende informatie heeft weten te
verzamelen waaruit blijkt dat er sprake is van een situatie als
omschreven in artikel 3 van de Wet Bibob, kan het bestuursorgaan
rechtstreeks overgaan tot weigering of intrekking van de vergunning. Het
niet meewerken aan het invullen van het Bibob-vragenformulier mag door
het bestuursorgaan worden uitgelegd als een ernstig gevaar op crimineel
misbruik en kan dus direct leiden tot intrekking of weigering van de
vergunning.Kortom, pas als de bestaande weigerings- en of intrekkingsgronden geen
soelaas bieden kan toepassing van de Wet Bibob in beeld komen. De Wet
Bibob is dus een ultimum remedium om een aanvraag te
weigeren dan wel een vergunning in te trekken.De proportionaliteitgedachte brengt met zich mee dat niet voor alle
bestuursbesluiten de mogelijkheid is opengesteld om een BIBOB-advies te
vragen. Een andere inperking betreft de relatie tussen de aard van de
strafbare feiten die in het onderzoek zijn gebleken en het te nemen
bestuursbesluit. Niet alles is van belang; een winkeldiefstal is niet
direct relevant voor de vraag of aan de betrokkene een milieuvergunning
kan worden verleend. Alleen strafbare feiten die relevant zijn voor de
activiteiten die kunnen worden ontplooid bij het gebruiken van de
subsidie of vergunning mogen worden meegewogen.Het Bibob-advies geeft uitsluitend de mate van gevaar
aan. Het bureau spreekt van weinig gevaar, enige mate van
gevaar of ernstig gevaar. Het Bureau Bibob geeft geen advies of het
betrokken bestuur al dan niet in gunstige zin zou kunnen beslissen op de
aanvraag van subsidie of vergunning, of de overheidsopdracht al dan niet
zou kunnen gunnen aan de gegadigde. Het bestuursorgaan moet zelf de
afweging maken of een eventueel door het Bureau Bibob vastgesteld gevaar
zo zwaarwegend is dat de gevraagde subsidie of vergunning niet of onder
voorwaarden aan de aanvrager kan worden verleend, de overheidsopdracht
niet aan de gegadigde kan worden gegund, of dat een besluit moet worden
ingetrokken. Het advies van het bureau bevat naast de aanduiding van het gevaar een
weergave van de gevonden informatie. Daarbij zal
het bureau aangeven waarom het die betreffende informatie relevant acht
voor de beoordeling van het gevaar. Op die manier worden het
bestuursorgaan of de aanbestedende dienst in staat gesteld een eigen
inhoudelijke afweging te maken, waarbij zij bij hun analyse van de
informatie worden ondersteund door de overwegingen van het bureau. Net
als bij alle op grond van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) gevraagde
adviezen moet het bestuursorgaan onderzoeken of het advies zorgvuldig is
en of de inhoud ervan tot een bepaald besluit kan leiden.Bij het besluit moeten op grond van de Awb alle bij het Bibob-beleid
betrokken belangen worden meegewogen. Het gaat daarbij niet uitsluitend
om het financiële belang van de betrokkene tegenover het belang om te
vermijden dat faciliteiten worden geboden voor criminele activiteiten.
Het maatschappelijk belang dat bepaalde activiteiten plaatsvinden weegt
ook mee, zoals een bepaald voorzieningenniveau of werkgelegenheid.
Daarnaast zijn de andere instrumenten die een bestuursorgaan ten dienste
staan van belang. Hierbij kan gedacht worden aan de mogelijkheden die
het bestuursorgaan heeft om door middel van gerichte controle of andere
handhavinginstrumenten te voorkomen dat criminele activiteiten worden
ontplooid. Verder kunnen aan een positief besluit voorschriften ter
waarborging van de integriteit worden opgelegd.Op grond van artikel 28 Wet Bibob is een ieder die krachtens de Wet
Bibob informatie krijgt met betrekking tot een derde verplicht tot
geheimhouding van deze informatie. Hoewel het Bibob-advies als document in beginsel onder het
verstrekkingenregime van de Wob valt, zal in de praktijk het openbaar
maken van het advies op grond van artikel 10 van de Wob achterwege
blijven. De inhoud van het advies zal namelijk veelal gegevens bevatten
die de persoonlijke levenssfeer raken of gegevens die als
bedrijfsgegevens zijn te beschouwen. Ook zal niet zelden een beroep
gedaan kunnen worden op in de Wob genoemde grond voor het voorkomen van
onevenredige benadeling van bij die aangelegenheid betrokken
(rechts)personendan wel derden.Om praktische redenen is het van belang bij de beoordeling al dan niet
een vergunning te verlenen of in te trekken, een onderscheid te maken
tussen een lichte toets en een diepgaande toets. Met een lichte toets
wordt een globaal onderzoek van de antwoorden op de vragen en van de
overgelegde bescheiden bedoeld. Komt daaruit iets opvallends naar voren,
bijvoorbeeld een merkwaardige financiering, dan kunnen de bescheiden
nauwkeuriger gecheckt worden. Dit is de diepgaande toets.Een bestuursorgaan kan in beginsel een beleidslijn vaststellen waarbij
voor alle aanvragen betreffende de genoemde branches een
Bibob-vragenformulier moet worden ingevuld. De Wet Bibob gaat echter uit van een proportionele inzet van het
instrument met zo min mogelijk administratieve lasten. Dit houdt in dat
de Bibob-procedure alleen in gang wordt gezet als er een verhoogd risico
bestaat op criminele activiteiten, zoals bedoeld in de Wet Bibob, en
indien andere minder zware instrumenten onvoldoende effect opleveren. In haar brief van 2 maart 2009 heeft de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties de burgemeesters van alle gemeenten medegedeeld,
dat omwille van het tegengaan van de omvang van administratieve lasten
het wenselijk is de toepassing van de Wet Bibob te beperken. In verband
daarmee heeft de Minister van BZK verzocht hiermee rekening te houden
bij de vormgeving van het Bibob-beleid, met name voor slijterijen. De genoemde brief van de Minister van BZK is aanleiding om de
beleidslijn niet toe te passen in de navolgende gevallen:
a. bij aanvragen om een drank- en horecavergunning voor
paracommerciële instellingen.
b. bij aanvragen om een drank- en horecavergunning voor een
slijtersbedrijf.
De beleidslijn is daarom als volgt:1.bij aanvragen om een drank- en horecavergunning voor paracommerciële
instellingen en voor een slijtersbedrijf behoeft geen
Bibob-vragenformulier te worden ingevuld. Bij wijzigingen van
ondergeschikte aard, zoals het bijschrijven van leidinggevenden op een
Drank- en horeca vergunning, worden geen Bibob scans gedaan. 2. bij alle
overige aanvragen de aangeleverde gegevens (bescheiden, inclusief
vragenformulier) over financiering en bedrijfsactiviteiten globaal te
bekijken aan de hand van een checklist (dus een lichte toets voor alle
betreffende aanvragen); 3. als er naar aanleiding van de antwoorden op
de vragenlijst en op basis van de bescheiden nog vragen zijn dan een
diepgaande toets uit te voeren Deze diepgaande toets behelst onder meer
het raadplegen van openbare bronnen, zoals het kadaster en de registers
van de Kamer van Koophandel. Ook kunnen handtekeningen van gemachtigden
e.d. worden geverifieerd. De diepgaande toets vindt plaats door de
vakafdeling, het financiële gedeelte wordt getoetst door het team
Financiën; 4. het onder 2 en 3 gestelde blijft achterwege, met
uitzondering van hetgeen onder 5 tot en met 7 is omschreven, ingeval een
aanvrager bovengenoemde vragenlijst reeds voor dat bedrijf heeft
ingevuld en vanaf de datum van invullen zich geen wijzigingen
(bijvoorbeeld exploitatievorm, financiering) hebben voorgedaan; 5. bij
bepaalde type(n) inrichtingen waarvan aannemelijk is dat daarbij een
verhoogde kans bestaat op criminele activiteiten of crimineel misbruik
in principe een diepgaande toets uit te voeren. Bijvoorbeeld aan
seksinrichtingen waarbij de niet ondenkbare kans bestaat op
vrouwenhandel. 6. bij inrichtingen die op grond van de artikelen 174a
Gemeentewet en 13b van de Opiumwet (eerder)zijn gesloten in principe een
diepgaande toets uit te voeren. Als er na de diepgaande toets nog vragen
blijven bestaan, wordt een advies gevraagd aan het landelijk Bureau
Bibob. 7. In de gevallen waarin de Officier van Justitie op grond van
artikel 26 Wet Bibob de gemeente adviseert om een advies aan het
landelijk Bureau Bibob te vragen, is sprake van een zwaarwegend feit en
wordt een verzoek om advies aan het Bureau Bibob gericht; 8. In gevallen
waarin de mutatiefrequentie voor een bepaald pand of in een bepaald
gebied hoog is, of indien informatie van derden daartoe aanleiding
geeft, wordt een diepgaande toets uitgevoerd.Voor toetsing van reeds verleende vergunningen wordt de volgende
procedure gevolgd: 1.Bij vermoedens van criminaliteit, waaronder informatie van derden,
etc. wordt de1. vergunninghouder gevraagd om een Bibob-formulier in te vullen en
gegevens te overleggen. 3, 6 t/m 8 als bovenstaand.In de volgende gevallen kan een advies worden gevraagd aan het landelijk
Bureau Bibob:
na de diepgaande toets resteren nog vragen over de
bedrijfsstructuur;
na de diepgaande toets blijven vragen bestaan over de
financiering van het bedrijf;
na de diepgaande toets blijven vragen bestaan over
omstandigheden in de persoon van de aanvrager, de financier van
de onderneming of de eigenaar van het pand waarin de onderneming
is gevestigd;
na de diepgaande toets blijven vragen bestaan over de
leidinggevenden en andere betrokkenen;
indien de Officier van Justitie de gemeente adviseert om ingeval
van een bepaalde aanvraag een advies aan het landelijk Bureau
Bibob aan te vragen door middel van de zogenaamde
Bibob-tip;
Of indien de vergunning betrekking heeft op:
een geografisch bepaald gebied dat als probleemgebied is
aangewezen door het bestuursorgaan;
een bepaalde sector/branche die als risicovol is aangemerkt door
het bestuursorgaan;
een combinatie van bovenstaande punten.
Voor het uitbrengen van een advies brengt het Bureau Bibob een bedrag
van € 500,-- in rekening. Dit bedrag kan bij een vergunning worden
doorberekend in de leges. De gemeente Stichtse Vecht zal het Bibob beleid toepassen bij de
volgende vergunningen en branches: - De vergunning op grond van artikel
3 van de Drank- en Horecawet voor het uitoefenen van een horecabedrijf.
Daarbij wordt een uitzondering gemaakt voor vergunningen die worden
verleend aan paracommerciële instellingen, tenzij uit informatie van
derden (politie, justitie, RIEC) blijkt dat toetsing aan de Wet Bibob
gewenst is; - de vergunning op grond van artikel 2.28 van de Algemene
Plaatselijke Verordening, voor de exploitatie van een openbare
inrichting; - de vergunning op grond van artikel 2.39 van de Algemene
Plaatselijke Verordening voor het exploiteren van een speelgelegenheid;
- de vergunning op grond van artikel 3.4 van de Algemene Plaatselijke
Verordening voor het exploiteren van een seksinrichting of
escortbedrijf. Daarnaast past de gemeente Stichtse Vecht de Wet Bibob
toe bij reeds verleende vergunningen, welke kan leiden tot intrekking
van de verleende vergunningen: - De vergunning op grond van artikel 3
van de Drank- en Horecawet voor het uitoefenen van een horecabedrijf,
indien uit informatie van derden (politie, justitie, RIEC) blijkt dat
een tussentijdse toetsing aan de Wet Bibob gewenst is. Daarbij wordt
geen uitzondering gemaakt voor vergunningen die worden verleend aan
paracommerciële instellingen; - de vergunning op grond van artikel 2.28
van de Algemene Plaatselijke Verordening, voor de exploitatie van een
openbare inrichting indien uit informatie van derden (politie, justitie,
RIEC) blijkt dat een tussentijdse toetsing aan de Wet Bibob gewenst is;
- de vergunning op grond van artikel 2.39 van de Algemene Plaatselijke
Verordening voor het exploiteren van een speelgelegenheid indien uit
informatie van derden (politie, justitie, RIEC) blijkt dat een
tussentijdse toetsing aan de Wet Bibob gewenst is; - de vergunning op
grond van artikel 3.4 van de Algemene Plaatselijke Verordening voor het
exploiteren van een seksinrichting of escortbedrijf indien uit
informatie van derden (politie, justitie, RIEC) blijkt dat een
tussentijdse toetsing aan de Wet Bibob gewenst is. De gemeente zal bij
de procedure van vergunningverlening (of bij toetsing van de reeds
verleende vergunning welke kan leiden tot intrekking daarvan) steeds
onderzoeken of artikel 3 van de Wet Bibob van toepassing is. Bij elke
aanvraag van een Drank- en horecawetvergunning of exploitatievergunning,
behalve bij verenigingen, wordt het Bibob-formulier meegegeven. Een
aanvrager of vergunninghouder dient alle formulieren volledig in te
vullen, de vereiste bijlagen aan te leveren en in persoon op het
gemeentehuis te overhandigen. Alle aanvragen en vergunninghouders die
een formulier hebben ontvangen, ondergaan de lichte Bibob-toets. Indien
deze toets aanleiding geeft tot nader onderzoek, volgt de diepgaande
toets. Beide toetsen volgen de procedure zoals vermeld op pagina 9
(onder beleidslijn). Heeft de gemeente op basis van het eigen onderzoek
genoeg aanwijzingen om in redelijkheid te kunnen aantonen dat er sprake
is van ernstig gevaar, dan wordt de vergunning door het bevoegde
bestuursorgaan geweigerd of ingetrokken, tenzij er reden is om van de
inherente afwijkingsbevoegdheid gebruik te maken.Blijven er na beide toetsen vragen over, dan kan advies worden gevraagd
aan het Bureau Bibob. Afhankelijk van het advies van dit bureau zal de
gemeente de gevraagde vergunning verlenen, verlenen onder voorwaarden,
weigeren of de bestaande vergunning intrekken.Bij wijzigingen van ondergeschikte aard, zoals het bijschrijven van
leidinggevenden op een Drank- en horeca vergunning, worden geen Bibob
scans gedaan. Deze beleidslijn kan worden aangehaald als: beleidsregel Bibob Stichtse
Vecht 2012.Het Bibob-beleid treedt in werking met ingang van de dag na die van de
bekendmaking.Gelijktijdig met inwerkingtreding van het Bibob beleid voor Stichtse
Vecht, wordt het bestaande Bibob beleid van de voormalige gemeenten
Loenen en Maarssen ingetrokken. De Burgemeester, voor zover het besluiten betreffen die binnen de
bevoegdheid van de burgemeester kunnen worden genomen, d.d. 6 november
2012.drs. M.M. van ‘t VeldHet College van Burgemeester en Wethouders, voor zover het besluiten
betreffen die binnen de bevoegdheid van het college kunnen worden genomen,
d.d. 6 november 2012.de secretaris, de burgemeester,L. H. M. van den Nieuwendijk drs. M.M. van ’t Veld