CVDR228518_1Bouwverordening gemeente Smallingerland 2012nlregelingSmallingerland2018-10-22SmallingerlandBreeduit, 24-05-2012Bouwverordening 2012Gemeentewet, art. 149Woningwet, art. 8gemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2012-04-03De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-05-272018-10-25Nieuwe regeling03-04-2012, volgnr. 12Geenexb-2017-47689Bouwverordening gemeente Smallingerland 20121Inleidende bepalingen1.1Begripsomschrijvingen
In deze verordening wordt verstaan onder:
bevoegd gezag: bestuursorgaan, als bedoeld in de
Woningwet, artikel 1, eerste lid, onderdeel e, dan wel,
bij het ontbreken van een bestuursorgaan als bedoeld in
dit artikellid, burgemeester en wethouders;
bouwbesluit: de algemene maatregel van bestuur als
bedoeld in artikel 2 van de Woningwet;
bouwtoezicht: degene die ingevolge artikel 92, tweede
lid, van de Woningwet in samenhang met artikel 5.10 van
de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht belast is met
het bouw- en woningtoezicht;
bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout,
steen, metaal of ander materiaal, die op de plaats van
bestemming hetzij direct hetzij indirect met de grond
verbonden is, hetzij direct of indirect steun vindt in
of op de grond, bedoeld om ter plaatse te functioneren;
gebruiksoppervlakte: de gebruiksoppervlakte als bedoeld
in het Bouwbesluit;
hoogte van de weg: de hoogte van de weg zoals die door
of namens burgemeester en wethouders is vastgesteld;
NEN: een door de Stichting Nederlands
Normalisatie-Instituut uitgegeven norm;
NVN: een door de Stichting Nederlands
Normalisatie-Instituut uitgegeven voornorm;
Omgevingsvergunning voor het bouwen: vergunning voor een
bouwactiviteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid,
onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
straatpeil:
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang
direct aan de weg grenst de hoogte van de weg ter
plaatse van die hoofdtoegang;
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang niet
direct aan de weg grenst de hoogte van het terrein
ter plaatse van die hoofdtoegang bij voltooiing
van de bouw;
weg: alle voor het openbaar rij- of ander verkeer
openstaande wegen of paden daaronder begrepen de daarin
gelegen bruggen en duikers, de tot de wegen of paden
behorende bermen en zijkanten, alsmede de aan de wegen
liggende en als zodanig aangeduide parkeerterreinen.
In deze verordening wordt mede verstaan onder:
bouwwerk: een gedeelte van een bouwwerk;
gebouw: een gedeelte van een gebouw.
2De aanvraag omgevingsvergunning voor het bouwen(vervallen) (vervallen) (vervallen)(vervallen)
Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als bedoeld in
artikel 8, vierde lid, van de Woningwet bestaat uit:
de resultaten van een recent milieuhygiënisch
bodemonderzoek verricht volgens NEN 5740, uitgave
2009, in overeenstemming met het onderzoeksprotocol
dat volgt uit figuur 1.
(vervallen).
Indien op basis van het vooronderzoek aanleiding
bestaat te veronderstellen dat asbest, daaronder
mede begrepen asbestvezels, -deeltjes of –stof, in
de bodem aanwezig is, vindt het onderzoek mede
plaats op de wijze als voorzien in NEN 5707, uitgave
2003.
De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als
bedoeld in artikel 2.4, onder d van de Regeling
omgevingsrecht geldt niet indien het bouwen betrekking heeft
op een bouwwerk dat naar aard en omvang gelijk is aan een
bouwwerk als genoemd in het Besluit omgevingsrecht,
artikelen 2 en 3 van bijlage II. Deze verwijzing geldt niet
voor de hoogtebepalingen in het Besluit omgevingsrecht,
artikelen 2 en 3 van bijlage II.
Het bevoegd gezag staat een geheel of gedeeltelijk afwijken
van de plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport
bedoeld in artikel 2.4, onder d, van de Regeling
omgevingsrecht toe, indien voor toepassing van artikel 2.4.1
bij het bevoegd gezag reeds bruibare recente
onderzoeksresultaten beschikbaar zijn.
Het bevoegd gezag kan een gedeeltelijk afwijken van de
plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als
bedoeld in artikel 2.4, onder d van de Regeling
omgevingsrecht toestaan voor een bouwwerk met een beperkte
instandhoudingstermijn, als bedoeld in artikel 2.23 Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht en artikel 5.16 van het
Besluit omgevingsrecht, indien uit het in NEN 5725, uitgave
2009, bedoelde vooronderzoek naar het historisch gebruik en
naar de bodemgesteldheid blijkt, dat de locatie onverdacht
is dan wel de gerezen verdenkingen een volledig
veldonderzoek volgens NEN 5740, uitgave 2009 niet
rechtvaardigen.
Indien het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de aanwezige
bouwwerken zijn gesloopt, dient het bodemonderzoek plaats te
vinden nadat is gesloopt en voordat met de bouw wordt
begonnen.
(vervallen) (vervallen)(vervallen)(vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen) (vervallen)(vervallen)(vervallen)Op een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar is te
verwachten voor de gezondheid van de gebruikers, mag niet worden
gebouwd voor zover dat bouwen betrekking heeft op een bouwwerk:
waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen
verblijven;
voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning voor het
bouwen is vereist; en
1. dat de grond raakt, of 2. waarvan het bestaande, niet-wederrechtelijke gebruik niet
wordt gehandhaafd.
In afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en onverminderd het
bepaalde in artikel 2.4, onder d, van de Regeling omgevingsrecht,
kan het bevoegd gezag voorwaarden verbinden aan de
omgevingsvergunning voor het bouwen, in het geval zij op grond van
het in het de Regeling omgevingsrecht bedoelde onderzoeksrapport
en/of andere bij hen bekende onderzoeksresultaten dan wel op grond
van het overeenkomstig het tweede lid van artikel 39 van de Wet
bodembescherming goedgekeurde saneringsplan bedoeld in artikel 39,
eerste lid, van die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet geschikt
is voor het beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden
alsnog geschikt kan worden gemaakt.(vervallen)Terrein dat voor het verlenen van een omgevingsvergunning voor het
bouwen in aanmerking moet worden genomen mag niet nog eens bij de
verlening van een omgevingsvergunning voor het bouwen voor een ander
bouwwerk in aanmerking worden genomen.(vervallen)(vervallen)(vervallen)De voorgevelrooilijn is:
langs een wegzijde met een regelmatige of nagenoeg
regelmatige ligging van de voorgevels van de bestaande
bebouwing: de evenwijdig aan de as van de weg gelegen lijn,
welke, zoveel mogelijk aansluitend aan de ligging van de
voorgevels van de bestaande bebouwing, een zoveel mogelijk
gelijkmatig beloop van de rooilijn overeenkomstig de
richting van de weg geeft;
langs een wegzijde waarlangs geen bebouwing als onder a
bedoeld aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd: bij een
wegbreedte van ten minste 10 meter, de lijn gelegen op 15
meter uit de as van de weg; bij een wegbreedte geringer dan
10 meter, de lijn gelegen op 10 meter uit de as van de weg.
Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.7 is het verboden een
bouwwerk, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is
vereist, te bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn.Het verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn is
niet van toepassing op:
onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen
van veranderingen bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht.
andere onderdelen van een bouwwerk voor het bouwen waarvan
een omgevingsvergunning is vereist, die bij het afzonderlijk
realiseren niet vallen onder de werking van de veranderingen
bedoeld in artikel 3, onderdeel 7, van bijlage II van het
Besluit omgevingsrecht, te weten:
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en rioolputten;
stoepen, stoeptreden en toegangsbruggen, mits zij de
grens van de weg met niet meer dan 0,3 m
overschrijden.
In afwijking van het verbod tot het bouwen met
overschrijding van de voorgevelrooilijn kan het bevoegd
gezag de omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen voor.
ondergrondse bouwwerken zoals kelders,
kelderkoekoeken en kelderingangen, mits de
bovenzijde daarvan niet hoger gelegen is dan het
straatpeil;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, anders dan bedoeld
in artikel 2, onderdeel 9, 16 en 18 van bijlage II
bij het Besluit omgevingsrecht, die naar hun aard en
bestemming op een voor de voorgevelrooilijn gelegen
erf toelaatbaar zijn;
laadperrons, stoepen en stoeptreden, die de grens
van de weg overschrijden;
erkers, serres en andere uitbouwen, alsmede balkons
en galerijen, die de voorgevelrooilijn met niet meer
dan 1,50 m overschrijden;
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, alsmede andere
luifels, dakoverstekken, uitspringende
schoorsteenwanden, reclametoestellen en
draagconstructies voor reclames dan bedoeld zijn in
;
overbouwingen ten dienste van de verbinding tussen
twee bouwwerken;
bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld in
de Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening - voor zover
zulks niet bezwaarlijk is met het oog op de in
historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting
bij het karakter van de bestaande omgeving.
Voor het bouwen boven een weg kan alleen afwijking worden
toegestaan, indien niet lager gebouwd wordt dan:
- 4,20 m boven de hoogte van de rijweg, met inbegrip
van een strook van 0,50 m breedte ter weerszijden
van die rijweg;
- 2,20 m boven de hoogte van een ander deel van de
weg;
en dan nog voor zover de veiligheid van de
gebruikers van de weg niet in gevaar komt.
In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn kan het bevoegd gezag de omgevingsvergunning voor
het bouwen verlenen voor:
gebouwen ten behoeve van een op het openbaar net aangesloten
nutsvoorziening, het telecommunicatieverkeer, het openbaar
vervoer of het wegverkeer, anders dan bedoeld in artikel 2,
onderdeel 18, sub a van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, ten dienste van het verkeer,
de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, alsmede straatmeubilair, anders dan
bedoeld in artikel 2, onderdeel 18, sub b, c en d, van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht;
vrijstaande winkel- of reclamevitrines;
reclametoestellen en draagconstructies voor reclame;
andere bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die naar hun aard en
bestemming op de weg toelaatbaar zijn.
Een naar de weg gekeerd gevelvlak van een gebouw moet in de
voorgevelrooilijn zijn geplaatst.
Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing in:
de gevallen genoemd in artikel 2.5.7 en in die
waarin de afwijking genoemd in de artikelen 2.5.8 en
2.5.9 is verleend;
in de gevallen genoemd in artikel 2.5.13 en in die
waarin de afwijking genoemd in artikel 2.5.14 is
verleend, voor zover het bouwwerk geheel achter de
achtergevelrooilijn is geplaatst;
in de gevallen, bedoeld in het derde lid.
Indien van wegen die elkaar kruisen of van een weg die een
knik maakt van 90 graden of minder, de tegenover elkaar
liggende voorgevelrooilijnen zich in beide wegen of zich
vóór en na de knik op onderlinge tussenafstanden van minder
dan 3 meter bevinden, moet de bebouwing op de hoeken - over
een hoogte op een dergelijke hoek van niet meer dan 4,2
meter boven straatpeil - worden afgerond of afgeschuind, met
dien verstande dat de daardoor onbebouwd blijvende
oppervlakte niet groter dan 2 m2 behoeft te zijn.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid voor:
gebouwen behorende tot een complex van gebouwen;
gebouwen op handels- en industrieterreinen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
bijgebouwen, anders dan de in artikel 2, onderdeel
3, of artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II bij het
Besluit omgevingsrecht bedoelde gebouwen;
gebouwen ten dienste van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, en de
daarbijbehorende woningen;
gedeelten van naar de weg gekeerde gevels;
gevallen, waarin de welstand bij het toestaan van de
afwijking is gebaat.
De achtergevelrooilijn is evenwijdig aan de
voorgevelrooilijn en bevindt zich:
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen
driehoekig, vierhoekig of regelmatig veelhoekig
bouwblok op een afstand van de voorgevelrooilijn
gelijk aan de helft van de straal van de
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen,
doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter. Indien meer dan één
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen
kan worden beschreven, geldt de grootste;
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen
bouwblok van een andere dan onder a genoemde vorm op
zodanige afstand van de voorgevelrooilijn, bepaald
op de wijze als onder a bepaald, na herleiding van
de vorm van het bouwblok tot een of meer der onder a
genoemde vormen, voor zover zij op zich zelf of
gezamenlijk de vorm van het bouwblok het meest
nabijkomen, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in een slechts aan drie zijden bebouwd of te
bebouwen rechthoekig bouwblok, langs deze drie
zijden op een afstand van de voorgevelrooilijn
gelijk aan 1/4 van de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen van de beide zich tegenover
elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van
het bouwblok, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in een slechts aan twee tegenover elkaar gelegen
zijden bebouwd of te bebouwen rechthoekig bouwblok,
langs deze twee zijden op een afstand van de
voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4 van de afstand
tussen de voorgevelrooilijnen van de beide zich
tegenover elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen
zijden van het bouwblok, doch op geen grotere
afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in alle niet onder a tot en met d genoemde gevallen
op een afstand die wordt bepaald met inachtneming
van de beginselen, welke zijn neergelegd in a tot en
met d van dit lid, doch op geen grotere afstand van
de voorgevelrooilijn dan 15 meter.
Indien in een hoekbebouwing de elkaar snijdende
achtergevelrooilijnen een scherpe hoek vormen moeten de
achterzijden van die bebouwing - in het belang van de
toetreding van daglicht - over een afstand van ten minste 5
meter ter weerszijden van bedoeld snijpunt ten minste 2
meter terugliggen ten opzichte van beide
achtergevelrooilijnen.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het tweede lid, voor zover de
aard, de indeling en het gebruik van de gebouwen in de
hoekbebouwing dit toelaten.
Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.13 is het verboden
bouwwerken, voor het bouwen waarvan een vergunning is vereist, te
bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn.Het verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn
is niet van toepassing op:
buiten de bebouwde kom gelegen kassen en bouwwerken, geen
gebouwen zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en
veeteelt, pluimveeteelt daaronder begrepen;
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, indien de afstand tot de zijdelingse
grens van het erf ten minste 20 meter bedraagt;
onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als een aan- of
uitbouw, voor het bouwen waarvan op grond van artikel 2,
onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel 1 van bijlage II bij
het Besluit omgevingsrecht geen vergunning is vereist;
onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen
van veranderingen, als bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht;
andere onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan
een omgevingsvergunning is vereist, die bij het afzonderlijk
realiseren niet vallen onder de werking van artikel 3,
onderdeel 7 van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht,
te weten:
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en rioolputten;
terrassen, bordessen en bordestreden;
antennes, anders dan bedoeld in artikel 2, onderdeel 15 en
17 van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht.
In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn kan het bevoegd gezag de omgevingsvergunning
voor het bouwen verlenen voor:
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, waarvan de afstand tot de zijdelingse
grens van het erf minder dan 20 meter bedraagt;
binnen de bebouwde kom gelegen kassen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
gebouwen op een terrein waarvan twee tegenover elkaar
liggende zijden grenzen aan wegen, aan een weg en een
openbaar water, aan een weg en een spoorweg of aan een weg
en een plantsoen en welk terrein slechts aan één van die
zijden mag worden bebouwd;
gebouwen op binnenterreinen, mits hiervan de bereikbaarheid,
als bedoeld in de artikelen 6.37, 6.38 en 6.49 van het
Bouwbesluit 2012, is verzekerd;
bijgebouwen, die niet vallen onder artikel 2, onderdeel 3,
of artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht;
gebouwen in een bouwstrook of bouwblok, geheel of overwegend
handels- of industrieterrein omvattend;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist;
ondergrondse bouwwerken, zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger is
gelegen dan de hoogte van het terrein ter plaatse bij
voltooiing van de bouw;
erkers en overige uitbouwen, anders dan de uitbouwen die
vallen onder artikel 2, onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel
1, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht;
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, balkons en veranda's,
alsmede andere luifels, afdaken, dakoverstekken,
uitspringende schoorsteenwanden, terrassen en bordessen dan
bedoeld zijn in artikel 2.5.13;
bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening - voor zover zulks niet
bezwaarlijk is om de in historisch-esthetisch opzicht
gewenste aansluiting te verkrijgen bij het karakter van de
bestaande omgeving.
Bij een woning of woongebouw moet een erf aanwezig zijn dat
ten minste een strook grond omvat die:
a. over de volle breedte van het gebouw aansluit aan
de achtergevel, en
b. voor wat betreft het achter het gebouw gelegen
deel dat is begrepen tussen het verlengde van de
zijgevels, een diepte heeft van ten minste 5 meter.
De maat genoemd in het eerste lid, moet worden gemeten haaks
op de achtergevelrooilijn en vanuit het verst achterwaarts
gelegen deel van het gebouw. Daarbij moeten de onderdelen
van dat gebouw, bedoeld in artikel 2.5.13, en de balkons en
veranda's buiten beschouwing blijven.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in:
het eerste lid, wat de aanwezigheid van het erf
betreft, indien de gelijkstraats gelegen bouwlaag
niet tot bewoning bestemd is;
het eerste lid, indien aan één van de volgende
voorwaarden wordt voldaan:
een gunstige, andere indeling van het erf is
aanwezig;
het gebouw zal zijn gelegen op een terrein
waarvan twee tegenover elkaar liggende zijden
grenzen aan wegen, aan een weg en een openbaar
water, aan een weg en een spoorweg of aan een weg
en een plantsoen, mits dat terrein slechts aan één
van die zijden mag worden bebouwd en tevens een
erf van redelijke afmetingen tot stand wordt
gebracht;
bij het vergroten van een gebouw dat niet aan
de bepalingen voor te bouwen woningen en
woongebouwen van het Bouwbesluit voldoet, wordt de
bestaande toestand verbeterd.
Achter een gebouw, waarvan geen deel tot woning, anders dan
als dienstwoning is bestemd, moet een bij het gebouw
behorend erf aanwezig zijn ter diepte van ten minste 2 meter
achter het verst achterwaarts gelegen deel van het gebouw en
over de volle breedte daarvan.
Het bevoegd gezag kan de ontheffingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid:
indien ligging en bestemming van het gebouw hiervoor
geen beletsel vormen;
indien, voor zover nodig, afwijking is toegestaan
van het verbod tot overschrijding van de
achtergevelrooilijn.
De zijdelingse begrenzing van een bouwwerk moet ten opzichte
van de zijdelingse grens van het erf zodanig zijn gelegen
dat tussen dat bouwwerk en de op het aangrenzende erf
aanwezige bebouwing geen tussenruimten ontstaan die:
vanaf de hoogte van het erf tot 2,2 meter daarboven
minder dan 1 meter breed zijn;
niet toegankelijk zijn.
Bebouwing van ondergeschikte aard op het erf of op het
aangrenzende erf wordt hierbij buiten beschouwing gelaten.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien
voldoende mogelijkheid aanwezig is voor reiniging en
onderhoud van de vrij te laten ruimte.
Erf- en terreinafscheidingen, anders dan bedoeld in artikel
2, onderdeel 12 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid in het belang
van het af te scheiden erf of terrein.
Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van voor
stroomgeleiding bestemde draden van bovengrondse
hoogspanningslijnen mogen zich geen delen bevinden van
andere bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, dan die welke deel uitmaken
van de hoogspanningslijn. Bij het bepalen van deze afstand
moet rekening worden gehouden met het uitzwaaien van de
draden ten gevolge van de wind. Onder hoogspanningslijn
wordt in dit artikel verstaan een lijn met een nominale
elektrische spanning van 1.000 volt of meer.
Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van een
ondergrondse hoofdtransportleiding mogen geen bouwwerken,
voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist,
worden gebouwd.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van:
het bepaalde in het eerste lid voor wat betreft de
afstand van 6 meter, indien de elektrische spanning
van de hoogspanningslijn daarvoor geen bezwaar
oplevert;
het bepaalde in het tweede lid voor wat betreft de
afstand van 6 meter, indien daartegen met het oog op
de veilige en ongestoorde ligging van de leiding
geen bezwaar bestaat.
Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de
maximale hoogte van een bouwwerken, voor het bouwen waarvan
een omgevingsvergunning is vereist in het vlak door de
voorgevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
in de bebouwde kom éénmaal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg;
buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tussen
de voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg.
Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op
hoekbebouwing aan wegen, waarvan de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen onderling verschilt, in welk geval aan
de zijde van de smalle weg tot de hoogte welke aan de brede
weg is toegelaten, mag worden gebouwd over een lengte van de
hoek af gelijk aan de afstand tussen de voorgevelrooilijn
van de smalle weg, doch over geen grotere lengte dan 15
meter.
De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op
de desbetreffende voorgevelrooilijn in het midden van de
breedte van het bouwwerk of de projectie daarvan op de
voorgevelrooilijn.
Indien aan de overzijde van de weg een voorgevelrooilijn
ontbreekt geldt ter bepaling van de grootste toegelaten
hoogte, bedoeld in het eerste lid, de dichtst bij gelegen
tegenoverliggende rooilijn. Indien de tegenoverliggende
rooilijn plaatselijk is onderbroken geldt ter plaatse van
die onderbreking de verst verwijderde van de beide ter
weerszijden van de onderbreking voorkomende rooilijnen.
Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de
maximale hoogte van een bouwwerken, voor het bouwen waarvan
een omgevingsvergunning is vereist in het vlak door de
achtergevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
a. in de bebouwde kom éénmaal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok;
b. buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tot
de tegenoverliggende achtergevelrooilijn in
hetzelfde bouwblok.
De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op
de achtergevelrooilijn ter plaatse van het bouwwerk. Indien
de te beschouwen achtergevelrooilijnen niet evenwijdig
lopen, wordt voor elke 5 meter breedte van de achterzijde
van het bouwwerk uitgegaan van de gemiddelde afstand tussen
de achtergevelrooilijnen. Indien een tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt, wordt gemeten tot de
dichtstbijzijnde tegenover de achtergevelrooilijn gelegen
voorgevelrooilijn.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid mag de
maximale hoogte van een bouwwerk in het vlak door de
achtergevelrooilijn niet meer bedragen dan de maximale
hoogte in de aangrenzende 5 meter van een aanliggende
achtergevelrooilijn in hetzelfde bouwblok.
Indien het terrein achter de achtergevelrooilijn lager dan
straatpeil ligt, moet de in het eerste lid bedoelde hoogte
worden verminderd met een maat, gelijk aan het verschil
tussen het straatpeil en het peil van het onderhavige
terrein ter plaatse van de achtertoegang bij voltooiing van
de bouw.
Indien op een kruising van wegen de achtergevels van de
bebouwing, gelegen aan de ene weg, doorgebouwd zijn tot aan
de voorgevelrooilijn van de andere weg en bovendien in die
achtergevels ramen aanwezig zijn, dan bedraagt -
onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 - de maximale
hoogte van de zijgevel van het eerste bouwwerk aan
laatstgenoemde weg nabij de hoek ten hoogste 1,5 maal de
afstand van deze zijgevel tot de achtergevelrooilijn die bij
de eerstgenoemde weg behoort. Deze afstand moet op dezelfde
wijze worden bepaald als beschreven is in artikel 2.5.21,
tweede lid, voor de bepaling van de afstand tussen twee
achtergevelrooilijnen.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, mits de
zijgevel niet hoger is dan de voorgevel.
Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 mag een
bouwwerk, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is
vereist, tussen de voor- en de achtergevelrooilijn niet
hoger reiken dan tot de vlakken die de verticale vlakken
door de voorgevelrooilijn en door de achtergevelrooilijn
snijden op de - krachtens de artikelen 2.5.20 en 2.5.21 -
maximale bouwhoogte en die met het horizontale vlak een hoek
vormen van:
45 graden in de bebouwde kom;
37 graden buiten de bebouwde kom.
Indien een bouwwerk nabij een kruising van wegen een
zijgevel heeft die gelegen is tegenover een
achtergevelrooilijn in hetzelfde bouwblok, mag dit bouwwerk
bovendien niet hoger reiken dan tot het vlak dat het
verticale vlak door die zijgevel snijdt ter hoogte van de –
krachtens artikel 2.5.22 - maximale bouwhoogte en dat met
het horizontale vlak een hoek vormt van 56 graden.
De hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, mag niet meer bedragen dan
15 meter.
Indien het bouwwerk aan meer dan een weg grenst en deze
wegen op verschillende hoogten liggen, geldt de hoogte ten
opzichte van de laagst gelegen weg.
De hoogte van een bouwwerk dat met een ingevolge artikel
2.5.14 toegestane afwijking wordt opgericht op een niet aan
een weg grenzend terrein, mag niet meer bedragen dan 2,70
meter met dien verstande dat - uitgaande van een goothoogte
van genoemde maat - daarboven een zadeldak met hellingen van
ten hoogste 45 graden toegelaten is.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien de aard
en de ligging van de omringende bebouwing hiervoor geen
beletsel vormen.
De hoogte van een bouwwerk of van een gevel of van een ander
buitenvlak van een bouwwerk moet worden gemeten ten opzichte
van straatpeil.
De hoogte van gevels die geen horizontale beëindiging
hebben, moet worden bepaald door de oppervlakte te delen
door de breedte. Plaatselijke verhogingen, als bedoeld in
artikel 2.5.27, onder d, en artikel 2.5.28, onder h, i, j en
k, moeten - voor zover zij de maximale hoogte overschrijden
- buiten beschouwing worden gelaten.
Het bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste
en derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 is niet van toepassing op:
onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen
van veranderingen, als bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht;
het gedeeltelijk vernieuwen of veranderen van bouwwerken,
anders dan het aanbrengen van veranderingen van
niet-ingrijpende aard, als bedoeld in artikel 3, onderdeel 7
van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht;
topgevels in het verticale vlak, gaande door de
voorgevelrooilijn of de achtergevelrooilijn, mits zij niet
breder zijn dan 6 meter en mits de geveloppervlakte, over de
breedte van de topgevel gemeten, niet groter is dan het
product van de breedte van de topgevel en de maximale
bouwhoogte ter plaatse;
plaatselijke verhogingen met geen grotere breedte dan 0,60
meter.
In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
toegelaten bouwhoogte als bedoeld in de artikelen 2.5.20, eerste
lid, 2.5.21, eerste en derde lid, 2.5.22, eerste lid, 2.5.23 en
2.5.24 kan het bevoegd gezag de omgevingsvergunning voor het bouwen
verlenen voor:
gebouwen voor openbaar nut, scholen, kerken, schouwburgen en
andere gebouwen bestemd voor het houden van bijeenkomsten en
vergaderingen;
gebouwen bestemd voor woon-, kantoor- of winkeldoeleinden,
indien de welstand bij het toestaan van de afwijking is
gebaat;
gebouwen bestemd voor het uitoefenen van een bedrijf op een
handels- en industrieterrein;
agrarische bedrijfsgebouwen;
het geheel of gedeeltelijk veranderen of vergroten van een
bouwwerk, anders dan bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht, en indien:
de bestaande belendende gebouwen de maximale
bouwhoogte overschrijden en de welstand bij het
toestaan van de afwijking is gebaat;
bij het overschrijden van bestaande uitwendige
hoogteafmetingen andere hoogteafmetingen kleiner
worden dan de bestaande;
bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten dienste van het
verkeer, de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, anders dan bedoeld in artikel 2,
onderdeel 16 en 18 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;
topgevels, breder dan 6 meter en gevelverhogingen van
soortgelijke aard;
plaatselijke verhogingen met een grotere breedte dan 0,60
meter;
dakvensters, mits buitenwerks gemeten de breedte niet meer
dan 1,75 meter, de hoogte niet meer dan 1,5 meter, de
onderlinge afstand niet minder dan 3 meter en de afstand tot
de erfscheiding niet minder dan 1,5 meter bedraagt. Deze
laatste voorwaarde geldt niet voor gekoppelde dakvensters,
die tot verschillende gebouwen behoren;
draagconstructies voor een reclame;
vrijstaande schoorstenen;
bouwwerken op een monument - als bedoeld in de Monumentenwet
1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening - voor zover zulks niet bezwaarlijk is
om de in historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting
te verkrijgen bij het karakter van de bestaande omgeving.
In andere gevallen dan bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en
2.5.28, kan het bevoegd gezag afwijken van de verboden tot bouwen
met overschrijding van de voor- en van de achtergevelrooilijn, en
van het verbod tot bouwen met overschrijding van de maximale
bouwhoogte, indien:
er voor het betreffende gebied geen bestemmingsplan of
beheersverordening of projectbesluit van kracht is;
geen van de aanhoudingsgronden zoals genoemd in artikel 3.3
van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht van toepassing
is;
de activiteit in overeenstemming is met in voorbereiding
zijnd toekomstig ruimtelijk beleid;
de activiteit niet in strijd is met een goede ruimtelijke
ordening, en
de motivering van het besluit een goede ruimtelijke
onderbouwing bevat.
Indien de omvang of de bestemming van een gebouw daartoe
aanleiding geeft, moet ten behoeve van het parkeren of
stallen van auto's in voldoende mate ruimte zijn aangebracht
in, op of onder het gebouw, dan wel op of onder het
onbebouwde terrein dat bij dat gebouw behoort. Deze ruimte
mag niet overbemeten zijn, gelet op het gebruik of de
bewoning van het gebouw, waarbij rekening moet worden
gehouden met de eventuele bereikbaarheid per openbaar
vervoer.
De in het eerste lid bedoelde ruimte voor het parkeren van
auto's moet afmetingen hebben die zijn afgestemd op gangbare
personenauto's. Aan deze eis wordt geacht te zijn
voldaan:
indien de afmetingen van bedoelde parkeerruimten ten
minste 1,80 m bij 5,00 m en ten hoogste 3,25 m bij
6,00 m bedragen;
indien de afmetingen van een gereserveerde
parkeerruimte voor een gehandicapte - voorzover die
ruimte niet in de lengterichting aan een trottoir
grenst - ten minste 3,50 m bij 5,00 m bedragen.
Indien de bestemming van een gebouw aanleiding geeft tot een
te verwachten behoefte aan ruimte voor het laden of lossen
van goederen, moet in deze behoefte in voldoende mate zijn
voorzien aan, in of onder dat gebouw, dan wel op of onder
het onbebouwde terrein dat bij dat gebouw behoort.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste en het derde
lid:
indien het voldoen aan die bepalingen door
bijzondere omstandigheden op overwegende bezwaren
stuit; of
voor zover op andere wijze in de nodige parkeer- of
stallingruimte, dan wel laad- of losruimte wordt
voorzien.
(vervallen) (vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)3De melding(vervallen) (vervallen) 4Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij ingebruikneming
van een bouwwerk(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)5Staat van open erven en terreinen, aansluiting op de
nutsvoorzieningen en het weren van schadelijk en hinderlijk
gedierte(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)6Brandveilig gebruik(vervallen)7Overige gebruiksbepalingen(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)8Slopen(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)9Welstand
De advisering over redelijke eisen van welstand is opgedragen
aan Hûs & Hiem die uit haar midden personen voordraagt als
lid van de welstandscommissie, hierna gezamenlijk te noemen: de
welstandscommissie.
De welstandscommissie adviseert over de welstandsaspecten van
aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen.
De welstandscommissie baseert haar advies op de in de
welstandsnota genoemde welstandscriteria.
De welstandscommissie bestaat ten minste uit vijf leden,
waaronder een voorzitter en een secretaris, waarvan ten minste
drie leden deskundig zijn op het gebied van architectuur,
ruimtelijke kwaliteit dan wel cultuurhistorie.
Voor de leden worden plaatsvervangers aangewezen.
De welstandscommissie kan slechts adviezen uitbrengen indien ten
minste drie leden aanwezig zijn en waarvan ten minste twee leden
beschikken over deskundigheid op het gebied van welstand.
De leden van de commissie zijn onafhankelijk van het
gemeentebestuur.
In de welstandscommissie kan een ingezetene van de gemeente
anders dan bedoeld in het eerste lid zitting hebben.
1.Het reglement van orde van de welstandscommissie dat als bij deze
verordening isvastgesteld, bevat, binnen het gestelde in de voorgaande
leden, nadere regels voor de samenstelling, de taakomschrijving, de
werkwijze en de benoeming van de leden. De welstandscommissie stelt jaarlijks een verslag op van haar
werkzaamheden voor de gemeenteraad, waarin ten minste aan de orde
komt:
- op welke wijze toepassing is gegeven aan de welstandscriteria
uit de welstandsnota;
- de werkwijze van de welstandscommissie;
- op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen;
- de aard van de beoordeelde plannen;
- de bijzondere projecten.
De welstandscommissie kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten
aanzien van het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid in het algemeen
en de aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota in het
bijzonder.
De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen uit binnen twee weken nadat
door of namens burgemeester en wethouders daarom is verzocht.
Burgemeester en wethouders kunnen in hun verzoek om advies de
welstandscommissie een langere termijn dan genoemd in de
bovengenoemde leden van dit artikel geven voor het uitbrengen
van het welstandsadvies. Een langere termijn kan door
burgemeester en wethouders worden gegeven indien de termijn van
afdoening van de aanvraag is verlengd met toepassing van artikel
3.9, tweede lid van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht .
De behandeling van bouwplannen door de welstandscommissie is
openbaar. De agenda voor de vergadering van de
welstandscommissie wordt tijdig bekendgemaakt in een van
overheidswege uitgegeven blad of een dag-, nieuws- of
huis-aan-huisblad, dan wel op een andere geschikte wijze. Indien
burgemeester en wethouders - al dan niet op verzoek van de
aanvrager - een verzoek doen tot niet-openbare behandeling, dan
dienen burgemeester en wethouders daaraan klemmende redenen op
grond van artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur ten
grondslag te leggen. De openbaarheid geldt zowel voor de
beraadslagingen, de beoordeling als de adviezen.
Indien de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het bouwen
hierom bij het indienen van de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen heeft verzocht, wordt deze
door of namens de welstandscommissie in staat gesteld tot het
geven van een toelichting op het bouwplan.
In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de commissie
wordt behandeld en een verzoek tot het geven van een toelichting
is gedaan, dient de aanvrager van de omgevingsvergunning voor
het bouwen een uitnodiging te ontvangen voor de vergadering van
de commissie, waarin de aanvraag wordt behandeld.
Belanghebbenden hebben in toelichtende zin spreekrecht. Het
reglement van orde van de welstandscommissie dat als bijlage 9
bij deze verordening is vastgesteld, voorziet in een procedurele
opzet, waarbij er een onderscheid wordt aangebracht in de
toelichtende fase en de beraadslagingen.
De welstandscommissie kan de advisering over een aanvraag om
advies, in afwijking van artikel 9.2, onder verantwoordelijkheid
van de commissie overlaten aan een of meerdere daartoe
aangewezen leden. De aangewezen leden (voorzitter en/of
secretaris) adviseren over bouwplannen waarvan volgens hen het
oordeel van de welstandscommissie als bekend mag worden
verondersteld.
In geval van twijfel wordt het bouwplan alsnog voorgelegd aan de
welstandscommissie.
De welstandscommissie adviseert en motiveert haar advies
schriftelijk.
Zodra het advies wordt uitgebracht, wordt het door of namens
burgemeester en wethouders gevoegd bij de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen.
(vervallen)10Overige administratieve bepalingen(vervallen)(vervallen)(vervallen) (vervallen)(vervallen)Het bevoegd gezag is bevoegd om rekening te houden met de herziening en
vervanging van de NEN-normen, voornormen, praktijkrichtlijnen en andere
voorschriften waarnaar in deze verordening - of in de bij deze
verordening behorende bijlagen - wordt verwezen, indien de bevoegde
instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of het
voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of vervanging
heeft gepubliceerd.11Handhaving(vervallen)(vervallen)(vervallen) (vervallen)12Straf-, overgangs- en slotbepalingen(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)
Deze verordening treedt in werking op de 3e dag na die waarop
zij is afgekondigd.
Bij de inwerkingtreding van deze verordening vervallen: de
bouwverordening, vastgesteld bij raadsbesluit d.d. 29 juni 2010
en alle daarin aangebrachte wijzigingen.
Deze verordening kan worden aangehaald als 'bouwverordening'.
vastgesteld bij raadsbesluit d.d. 3 april 2012Toelichting op de Model-bouwverordening(incl. 14 wijziging op het model 1992)Hoofdstuk 1 Inleidende bepalingenArtikel 1.1 BegripsomschrijvingenBouwtoezichtDe Woningwet geeft in artikel 92 expliciet de opdracht aan burgemeester en
wethouders om zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke handhaving van het
bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I tot en met IV van de Woningwet. Op grond
van artikel 5.10, lid 3 Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) wijzen
burgemeester en wethouders ambtenaren aan die belast zijn met het toezicht op de
naleving van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I tot en met III van de
Woningwet.Artikel 5.10 Wabo heeft betrekking op alle vormen van toezicht (op rijks-,
provinciaal en gemeentelijk niveau). Alle bestuurslagen kunnen in beginsel
bevoegd gezag zijn onder de Wabo. Dit werkt ook door in de toezichtbevoegdheden.
Ook ambtenaren op provinciaal of op rijksniveau kunnen onder omstandigheden als
“bouwtoezicht” worden aangemerkt.De Wabo is, zoals de Woningwet dit al vele jaren is, een lex specialis ten
opzichte van de Awb. De Wabo-toezichthouders moeten ambtenaren zijn, zoals dit
ook het geval is met de Woningwet. De ingehuurde toezichthouders die geen
ambtenaar zijn, zijn onrechtmatig aangewezen. Zij verrichten hun werkzaamheden
voor de gemeente onrechtmatig, wat consequenties heeft voor hun bevoegdheden,
het bewijsrecht e.d. Artikel 1.2, lid 1, onder g van de Collectieve arbeidsvoorwaardenregeling en de
Uitwerkingsovereenkomst (CAR-UWO) maakt het echter mogelijk om toezichthouders
die aangesteld moeten zijn als ambtenaar om hun toezichthoudende taken te mogen
uitoefenen, onbezoldigd aan te stellen zonder dat de CAR-UWO op hen van
toepassing wordt. Op basis daarvan kunnen gemeenten dus toezichthouders inhuren
via particuliere bureaus en aanstellen als onbezoldigd ambtenaar.De toezichthouder kan een aanstelling als buitengewoon opsporingsambtenaar
krijgen, als deze voldoet aan de daartoe gestelde eisen. Zie hiervoor: http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/buitengewoon-opsporingsambtenaar.Zie over dit onderwerp ook de VNG-ledenbrief: Uitbreiding art. 1:2 CAR:
(Lbr.07/17, CvA/LOGA 07/04) (5 april 2007)Bouwwerk en gebouwDe definitie van bouwen in artikel 1 van de Woningwet maakt gebruik van de als
bekend veronderstelde term bouwwerk. De inhoud van de term bouwwerk wordt
bepaald door de begripsomschrijving in de MBV en de jurisprudentie. De Woningwet maakt op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen en
bouwwerken, niet zijnde een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in artikel 1
van de Woningwet.Hoofdstuk 2 Omgevingsvergunning voor het bouwenAlgemeenRegeling omgevingsrecht. De indieningvereisten staan vermeld in artikel 7.2 van de Regeling
omgevingsrecht (Mor). De Mor vervangt op dit punt het Besluit indieningvereisten
aanvraag bouwvergunning. De indiening van de in art. 7.2 Mor en andere voor de beoordeling van de
aanvraag noodzakelijke gegevens kan het bevoegd gezag verlangen op grond van
art. 4.2 Algemene wet bestuursrecht (Awb) juncto art. 4.4 Besluit omgevingsrecht
(Bor).Wet BIBOBDe Wet bevordering integriteitbeoordelingen door het openbaar bestuur (BIBOB),
Stb. 2002, 347, en het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb. 2003, 180 zijn per
1 juni 2003 in werking getreden (Stb. 2003, 216) en nadien gewijzigd,
laatstelijk in 2011. Deze wet houdt in dat na ontvangst van een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen, door het bevoegd gezag wordt beoordeeld of
over de aanvrager een integriteitadvies wordt gevraagd bij het Bureau BIBOB. Dit
bureau ressorteert onder het ministerie van Justitie en is bevoegd om onderzoek
te doen naar de antecedenten van de aanvrager - zowel natuurlijke als
rechtspersonen - en naar de herkomst van de gelden waarmee het bouwproject wordt
gefinancierd. Een negatief advies kan voor het bevoegd gezag aanleiding zijn de
omgevingsvergunning te weigeren. Het vragen van een advies door het bevoegd gezag is facultatief. Indien een
advies bij het Bureau BIBOB wordt gevraagd, schort de termijn voor de
behandeling van de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen met
maximaal acht weken op (4 weken + verlenging 4 weken); artikelen. 15 en 31 Wet
Bibob).Algemene wet bestuursrechtDe Algemene wet bestuursrecht (Awb) geeft algemene regels voor het rechtsverkeer
tussen burger en overheid. Ook de rechtsbescherming tegen besluiten van de
overheid is in de Awb opgenomen. De Awb is bij de voorbereiding van besluiten
van belang voor de te volgen procedure. Dit geldt onder meer voor de gevallen
waarin Afdeling 3.4 over de uniforme openbare voorbereidingsprocedure (uov) van
toepassing is.Wet ruimtelijke ordeningOp 1 juli 2008 trad de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking ter vervanging
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). De Invoeringswet Wro gaf aanleiding tot discussie over het al dan niet kunnen
voortbestaan van enkele stedenbouwkundige voorschriften uit paragraaf 2.5 van
dit hoofdstuk. Dit betreft het zgn. parkeerartikel (2.5.30), de toegangsweg
(2.5.3; van belang voor voertuigen van hulpverleningsdiensten om een bouwwerk te
kunnen bereiken) en de bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten (2.5.4).
Twijfel bestaat of een even effectieve en flexibele regeling (parkeren) in een
bestemmingsplan kan worden gerealiseerd. Besloten is dat artikel 9.1.4, vijfde
lid van de Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking treedt. Het gevolg
hiervan is dat de stedenbouwkundige voorschriften van dit hoofdstuk vooralsnog
blijven bestaan. De artikelen 8, vijfde lid, 9 en 10 Woningwet blijven bestaan
totdat het gemelde probleem is opgelost.WOB en de openbaarheid van gegevens aanvraag omgevingsvergunning voor
het bouwenDe aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het bouwen ligt op grond van art.
3.8 Wabo voor een ieder ter inzage. Bij het indienen van een verzoek om een
omgevingsvergunning voor het bouwen kan de aanvrager gemotiveerd verzoeken
bepaalde gegevens niet openbaar ter inzage te leggen. De gegevens die op grond
van de Wabo ter inzage liggen zijn de zakelijke gegevens die nodig zijn bij de
beoordeling van het ingediende bouwplan.De gegevens die de gemeente inwint op grond van de Wet BIBOB liggen niet ter
inzage. Deze gegevens hebben een persoonlijk karakter. Zij betreffen de
antecedenten van de aanvrager, van degene die bouwt en van degene die in het te
bouwen bouwwerk bepaalde activiteiten onderneemt. Deze gegevens zijn gevoelig
voor misbruik en liggen niet ter inzage.Wet algemene bepalingen omgevingsrechtDe Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) introduceert de
omgevingsvergunning. De bouwvergunning maakt deel uit van de omgevingsvergunning
en wordt in de MBV aangeduid als omgevingsvergunning voor het bouwen (art. 2.1
Wabo) De Wabo heeft gevolgen voor de vergunningen en ontheffingen van de
bouwverordening. De MBV is met de 13e serie van wijzigingen zgn. Wabo-proof
gemaakt. De gefaseerde behandeling van een vergunningaanvraag en de
vergunningverlening zoals bekend onder de Woningwet, is ook onder de Wabo
mogelijk ten aanzien van de omgevingsvergunning.Paragraaf 1 Gegevens en bescheiden Artikel 2.1.5 BodemonderzoekInleidingDe artikelen over het bodemonderzoek in de MBV hebben tot doel te bevorderen dat
niet wordt gebouwd op verontreinigde grond. Artikel 2.4.1 bevat het verbod tot
bouwen op verontreinigde grond. Bij dit artikel is een uitvoerige toelichting
geplaatst waarin de hele route van een bodemonderzoek wordt beschreven, de van
toepassing zijnde normen en de relatie wordt aangeduid met de voorschriften uit
de Woningwet en de Regeling omgevingsrecht.De hierna vermelde toelichting per artikellid is beknopt. Een uitvoeriger
beschrijving van het hele proces staat vermeld in de toelichting bij artikel
2.4.1. Men gelieve beide toelichtingen in combinatie met elkaar te lezen.Lid 1Uit de systematiek van NEN 5740 volgt dat voorafgaand aan het milieuhygiënisch
bodemonderzoek eerst een vooronderzoek volgens NEN 5725 wordt uitgevoerd - ook
wel historisch onderzoek genoemd - ten behoeve van het formuleren van de
onderzoekshypothese en een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien het
vooronderzoek naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie
onverdacht is, kan het bevoegd gezag op basis van het derde lid besluiten af te
wijken van de verplichting tot het uitvoeren van het verkennend onderzoek.
Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar asbest in de grond. Het
bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest in grond te
onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003 ontwikkeld.Niet langer is in dit artikel geregeld bij welke instantie de burger een
beoordeling van de onderzoeksopzet van het bodemonderzoek kan vragen. Thans
wordt dit beschouwd als een interne organisatorische kwestie van de gemeente. De
mogelijkheid om een dergelijke beoordeling te vragen kan nog steeds als
dienstverlening aan de burger worden aangeboden. De gemeente maakt bekend dat en
waar een dergelijke beoordeling kan plaatsvinden. Meestal is dit een afdeling of
dienst milieu of een intergemeentelijke milieudienst dan wel een private
organisatie/adviesbureau waaraan de gemeente bepaalde werkzaamheden heeft
uitbesteed.Lid 3In plaats van de ontheffing, die voorheen in dit lid stond, is nu een
bevoegdheid tot het afwijken opgenomen. Er komt geen afzonderlijk besluit tot
het afwijken, geen beschikking. De omgevingsvergunning van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht is er immers op gericht alles in één brede
omgevingsvergunning te regelen. De mogelijkheid om geen onderzoeksgegevens op te
vragen wordt geboden door artikel 4.4, lid 2 Bor.Lid 4Bouwwerken met een beperkte instandhoudingtermijn kunnen velerlei zijn, van
klein tot groot en voor een zeer divers gebruik. Vermelding van deze categorie
betekent niet dat in alle gevallen kan worden afgeweken van de plicht tot het
indienen van een onderzoeksrapport. De gemeente kan hiervoor beleid
ontwikkelen.Lid 5De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek plaatsvindt
voordat de bestaande bebouwing wordt gesloopt en eventueel ten gevolge van deze
werkzaamheden een bodemverontreiniging optreedt die dan niet wordt
gesignaleerd.Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet altijd kan worden
overgelegd bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen. Daarom
behoort dit onderzoek tot de bescheiden die ook later kunnen worden ingediend. Paragraaf 4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodemArtikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde grondAlgemeenIn het tweede lid, onder c, van artikel 8 van de Woningwet wordt aan de
gemeenteraden de opdracht gegeven om in de bouwverordening voorschriften op te
nemen over het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem. In het derde lid
van genoemd artikel 8 is uitgewerkt op welke bouwwerken deze voorschriften
betrekking dienen te hebben. Het woord 'uitsluitend' in de redactie van dit
derde lid duidt erop dat aanvulling in de bouwverordening niet is
toegestaan.De indieningvereisten voor het in behandeling nemen van een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen, waartoe het bodemonderzoek behoort, staan
in de Regeling omgevingsrecht. De structuur is als volgt:Bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen moet een
onderzoeksrapport betreffende de bodemgesteldheid worden overgelegd, aldus
artikel 2.4 onder d. van de Regeling omgevingsrecht. Artikel 4.4, lid 2 van het Bor bepaalt dat gegevens en bescheiden waarover het
bevoegd gezag al beschikt, niet opnieuw behoeven te worden verstrekt. Dit geldt
in beginsel ook voor gegevens die zijn verstrekt in de periode dat de Wabo nog
niet in werking was getreden, en die als archiefbescheiden in bewaring worden
gehouden als bedoeld in artikel 3 van de Archiefwet 1995. Uit het algemene
bestuursrecht volgt dat het bevoegd gezag wel gehouden is de volledigheid en
actualiteit te toetsen van de gegevens en bescheiden die de aanvrager niet bij
de aanvraag verstrekt, omdat deze al in het bezit van het bevoegd gezag
zijn.Indien blijkt dat de ingediende bescheiden (waaronder het
bodemonderzoeksrapport) onvoldoende zijn en dit gebrek niet kan worden opgelost
door het stellen van een voorwaarde bij de vergunningverlening, wordt de
aanvrager in overeenstemming met artikel 4:5 van de Awb in de gelegenheid
gesteld de ontbrekende gegevens aan te vullen. Indien de aard van het bouwplan daartoe aanleiding geeft, kan het bevoegd gezag
in een voorwaarde bij de omgevingsvergunning bepalen dat de desbetreffende
gegevens en bescheiden alsnog moeten worden verstrekt voordat met de bouw mag
worden begonnen. Tevens wordt hierbij een termijn gesteld en een exacte
aanduiding welke gegevens en bescheiden worden verlangd, aldus de Regeling
omgevingsrecht. De gezondheidsrisico's voor de mens bij het gebruik van het bouwwerk vormen in
deze benadering het onderscheidend criterium. Veiligheid en gezondheid zijn
immers sinds de invoering van de Woningwet in 1901 belangrijke grondslagen van
de wet. Gelet op de uitgangspunten van de Woningwet, kan de schade voor het
milieu geen motief zijn voor de voorschriften in de bouwverordening met
betrekking tot het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond. Dit in
tegenstelling tot de Wet bodembescherming waarbij het herstel van de functionele
eigenschappen van de bodem voor mens, plant en dier centraal staat. Met de inwerkingtreding van de Wabo is dit onderscheid minder van belang. Deze
wet verenigt in een overkoepelend vergunningstelsel milieueisen, bouw- en
sloopeisen. Zie artikel 6.2, sub c van de Wabo.Bouwwerken bestemd voor het verblijf van mensenDe inhoud van dit artikel zal met de eerste wijziging (2013) van het Bouwbesluit
2012 in het Bouwbesluit worden opgenomen. Thans wordt bezien hoe het begrip
‘waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend personen zullen verblijven’ kan
worden geconcretiseerd.Het doel van het artikel is en blijft: Het doel van de voorschriften is dat niet
wordt gebouwd op een bodem die dusdanig verontreinigd is, dat hierdoor gevaar
voor de gezondheid van personen ontstaat.Wat verstaan moet worden onder 'bouwwerken waarin voortdurend of nagenoeg
voortdurend mensen zullen verblijven' wordt in de Memorie van toelichting bij de
Wet tot wijziging van de Woningwet inzake het tegengaan van bouwen op
verontreinigde grond (TK 1995-1996, 24 809, nr. 3) nader omschreven. Het betreft
hier bouwwerken waarin dagelijks gedurende enige tijd dezelfde mensen
verblijven, bijvoorbeeld om te werken of onderwijs te geven of te genieten. Bij
'enige tijd' moet gedacht worden aan een verblijfsduur van twee of meer uren per
(werk)dag. Het gaat dus niet om een enkele keer twee of meer uren, maar om een
meer structureel (over een langere periode dan één dag) twee of meer uren
verblijven van dezelfde mensen in het gebouw.Gebouwen voor het opslaan van materialen of goederen, voor het telen of kweken
van land- en tuinbouw producten evenals gebouwen ten behoeve van
nutsvoorzieningen, zoals elektriciteitshuisjes en gebouwen voor de
waterhuishouding of -zuivering, worden in de Memorie van toelichting genoemd als
voorbeelden van bouwwerken waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend
mensen verblijven. De omstandigheid dat in deze bouwwerken wel eens mensen
aanwezig zijn, bijvoorbeeld voor het verrichten van over het algemeen kort
durende werkzaamheden, zoals onderhoudswerkzaamheden, maakt die gebouwen nog
niet tot gebouwen die feitelijk zijn bestemd voor het verblijven van mensen. In
de Nota naar aanleiding van het verslag (TK, 1997-1996, 24809, nr. 5, p. 6)
wordt naar aanleiding van Kamervragen verder opgemerkt dat een recreatiewoning
(in termen van het Bouwbesluit een logiesverblijf) onder het begrip 'voortdurend
of nagenoeg voortdurend verblijven van mensen' valt, terwijl dit niet geldt voor
een schuur of garage bij een woning.Bouwwerken die de grond niet rakenHierbij moet gedacht worden aan dakkapellen en het realiseren van een extra
verdieping op een gebouw. De Memorie van toelichting noemt in dit kader ook
vergunningplichtige inpandige verbouwingen, werkzaamheden aan een fundering of
het maken van een kelder als voorbeeld. Indien de bouwwerkzaamheden gepaard gaan
met een functiewijziging kan echter onverminderd bodemonderzoek worden
geëist.Bevoegd gezag bij ernstig en niet-ernstig geval van bodemverontreinigingBurgemeester en wethouders zijn het bevoegde gezag om te beslissen of bij
niet-ernstige gevallen van bodemverontreiniging mag worden gebouwd. Gedeputeerde staten of burgemeester en wethouders van de gemeenten, die daartoe
zijn aangewezen, zijn het bevoegde gezag ten aanzien van de te nemen
saneringsmaatregelen, indien sprake is van een ernstig geval van verontreinigde
grond zijn.Bij Besluit aanwijzing bevoegd gezag gemeenten Wet bodembescherming (Besluit van
12 december 2000) zijn gemeenten aangewezen die voor de toepassing van delen van
deze wet worden gelijk gesteld met een provincie (art. 88, zevende lid Wet
bodembescherming). Het gevolg is dat de provincie bevoegd gezag is en dat de
vier grote steden op grond van de Wbb plus nog 25 aangewezen gemeenten bevoegd
gezag zijn krachtens genoemd Besluit.Met de invoering van de Waterwet is het waterbodembeheer van de Wet
bodembescherming overgegaan naar de Waterwet.Hoe werkt de verbodsbepaling in de praktijkIndien noch uit een bodemonderzoek noch op basis van een redelijk vermoeden kan
worden gesteld dat sprake is van een ernstig geval van verontreiniging geldt er
voor de omgevingsvergunning voor het bouwen geen aanhoudingsverplichting en moet
het bevoegd gezag beslissen op de bouwaanvraag. Het feit dat geen sprake is van
een ernstig geval van verontreiniging neemt echter niet weg dat toch sprake kan
zijn van een verontreiniginggraad waarbij gevaar is te verwachten voor de
gezondheid van de gebruikers van het bouwwerk. Hoewel het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen in deze gevallen formeel kan weigeren, zal
echter veelal volstaan kunnen worden met het stellen van aanvullende voorwaarden
dat bepaalde voorzieningen worden getroffen. Zie hiervoor de toelichting onder
artikel 2.4.2 van MBV.Voor gevallen met een ernstige bodemverontreiniging geldt een
aanhoudingsverplichting totdat het bevoegde gezag als bedoeld in de Wet
bodembescherming een saneringsplan heeft goedgekeurd. Zodra het saneringsplan is
goedgekeurd dient een beslissing te worden genomen op de bouwaanvraag. Ook in
deze gevallen zal de vergunning in de regel verleend kunnen worden onder de
voorwaarde dat vooruitlopend op de aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond
van het goedgekeurde saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden
getroffen.Artikel 2.4.2 Voorwaarden omgevingsvergunning voor het bouwenNiet ernstige gevallen van bodemverontreiniging, waarin naar het oordeel van het
bevoegd gezag toch nog sprake is van een onaanvaardbare verontreiniginggraad,
zijn meestal overzichtelijke gevallen. Op korte termijn en zonder de noodzaak
van saneringsonderzoek is aan te geven op welke wijze het
verontreinigingprobleem kan worden ondervangen.In dit soort niet ernstige gevallen hoeft de conclusie, dat het terrein
verontreinigd is, niet te leiden tot weigering van de omgevingsvergunning voor
het bouwen.In de voorwaarden van de omgevingsvergunning voor het bouwen kan aangegeven
worden op welke wijze het terrein gesaneerd moet worden en - in relatie tot de
bouw - op welk tijdstip. Als saneringsvoorwaarden valt te denken aan:- de voorwaarde, dat onder het bouwwerk een isolerende en dampremmende laag
wordt aangebracht; - de voorwaarde, dat een bepaald deel van de bodem wordt afgegraven en
afgevoerd, alsmede het aanbrengen van een schone bodemlaag; - de voorwaarde, dat een pompinstallatie ter zuivering van het grondwater wordt
aangebracht en gedurende een aantal jaren na de totstandkoming van het bouwwerk
in stand wordt gehouden. Er wordt op gewezen, dat sanering in deze gevallen in principe een
verantwoordelijkheid van de aanvrager om omgevingsvergunning voor het bouwen is.
Het kan in het belang van de aanvrager zijn, als deze bij het overleggen van de
aanvraag om omgevingsvergunning voor het bouwen voor het bouwen op een
verontreinigde bodem tevens aangeeft hoe deze de sanering denkt te laten
plaatsvinden.Ook bouwaanvragen waarbij sprake is van een ernstig geval van
bodemverontreiniging kunnen op grond van dit artikel worden afgedaan.Paragraaf 5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard en
bereikbaarheidseisenAlgemeenOp 1 juli 2008 trad de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking ter vervanging
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). De Invoeringswet Wro gaf aanleiding
tot discussie over het al dan niet kunnen voortbestaan van enkele
stedenbouwkundige voorschriften uit paragraaf 2.5. Dit betreft het zgn.
parkeerartikel (2.5.30). Twijfel bestaat of een even effectieve en flexibele
regeling (parkeren) in een bestemmingsplan kan worden gerealiseerd. Besloten is
dat artikel 9.1.4, vijfde lid van de Invoeringswet Wro vooralsnog niet in
werking treedt. Het gevolg hiervan is dat de stedenbouwkundige voorschriften van
paragraaf 5 van hoofdstuk 2 vooralsnog blijven bestaan. De artikelen 8, vijfde
lid, 9 en 10 Woningwet blijven bestaan totdat het gemelde probleem is
opgelost.Het parkeren regelen in een bestemmingsplan is nu ook mogelijk. Gemeenten die
dit nu doen, kunnen hiermee door gaan. Voor zover planologische onderwerpen zijn
geregeld in een bestemmingsplan, treedt voor die onderwerpen de bouwverordening
terug (art. 9 Woningwet).Relatie stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplanArtikel 9 van de Woningwet is hier van groot belang. Dit betekent dat deze
paragraaf van de MBV alleen dan geldt indien er geen bestemmingsplan voorhanden
is, of indien het desbetreffende bestemmingsplan niet-vergelijkbare
voorschriften van stedenbouwkundige aard bevat. Gedacht kan worden aan een
slechts ten dele goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud
bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal gebreken. Soms is het
moeilijk te bepalen of het desbetreffende bestemmingsplan exclusief wil zijn ten
opzichte van de MBV. Sinds 1992 geeft de Woningwet wel enige duidelijkheid in
art. 9, lid 2 (slot): '..., tenzij het desbetreffende bestemmingsplan anders
bepaalt.' Het primaat ligt bij het bestemmingsplan. De Woningwet gaat er echter
eenvoudigweg van uit dat bestemmingsplannen voor wat dit onderwerp betreft
volstrekt duidelijk zijn. Dit is echter niet altijd het geval. Indien er sprake
is van onduidelijkheid zal een en ander van geval tot geval bekeken moeten
worden. Is een van deze gevallen aan de orde, dan vullen de stedenbouwkundige
bepalingen (inclusief het afwijken hiervan) uit de bouwverordening het
bestemmingsplan aan.Alvorens in een concreet geval tot aanvullende werking van de bouwverordening
wordt geconcludeerd, dient een drieledige toets te worden uitgevoerd:a. bevat het bestemmingsplan voorschriften met betrekking tot een onderwerp dat
tevens in de bouwverordening wordt gereguleerd? Luidt het antwoord ontkennend,
dan dient vervolgens de vraag te worden gesteld of, b. het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening ten aanzien
van het desbetreffende, niet in het bestemmingsplan gereguleerde, onderwerp
expliciet uitsluit. Luidt ook het antwoord op deze vraag ontkennend, dan dient
ten slotte te worden bezien of, c. de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met de
voorschriften van het bestemmingsplan, in die zin dat aanvullende werking van de
bouwverordening tot gevolg heeft dat de gebruiksmogelijkheden die het
bestemmingsplan biedt, geheel of nagenoeg geheel teniet worden gedaan. Is dit
het geval, dan dient aanvullende werking van de bouwverordening alsnog op grond
van artikel 9, eerste lid van de Woningwet te worden afgewezen. Wet ruimtelijke ordeningDe Wro en de Invoeringswet Wro hebben gevolgen voor paragraaf 2.5. van de
bouwverordening. In de algemene toelichting bij hoofdstuk 2 onder Wro is hierop
ingegaan. In het bijzonder ten aanzien van artikel2.5.30 (parkeren) wijzen wij
op het uitstel van de inwerkingtreding van artikel 9.1.4, vijfde lid
Invoeringswet Wro. Zoals uit de eerder vermelde toelichting blijkt, blijven dit
artikel vooralsnog in de MBV bestaan.Artikel 2.5.2 Anti-cumulatiebepalingDeze bepaling dient om te voorkomen dat, indien in de bouwverordening dan wel in
een bestemmingsplan bij een bepaald gebouw een zeker open terrein is geëist, dat
terrein nog eens meetelt bij het beoordelen van een aanvraag voor een ander
gebouw, waaraan een soortgelijke eis wordt gesteld. Deze bepaling blijkt vooral
in het buitengebied betekenis te hebben.Artikel 2.5.5 Ligging van de voorgevelrooilijnHet bepaalde onder b kan desgewenst variëren naar gelang van de zone waarin de
weg is gelegen. Ook kan per zone een vaste maat worden genoemd. Indien in
gebieden van de gemeente waarvoor geen bestemmingsplan geldt, wegen zouden
voorkomen van meer dan 30 meter breed zonder bestaande bebouwing, dan verdient
het de voorkeur om het onder b bepaalde als volgt te redigeren:b langs een wegbreedte waarlangs geen bebouwing, als onder a bedoeld, aanwezig
is en waarlangs mag worden gebouwd:- bij een wegbreedte van ten minste 30 meter de lijn gelegen op een afstand van
de halve wegbreedte, gemeten uit de as van de weg; - bij een wegbreedte die minder dan 30 meter, maar ten minste 10 meter bedraagt,
de lijn gelegen op 15 meter uit de as van de weg; - bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10 meter uit de
as van de weg. Artikel 2.5.6 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen gedefinieerd wordt als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is - om misverstand te voorkomen - een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn opgenomen.
Vergunningvrije bouwwerken worden niet getoetst aan het bestemmingsplan, zie
art. 3.25 Wro. Artikel 2.5.7 Toegelaten overschrijding van de voorgevelrooilijnDoor de verruiming van de categorie vergunningvrije bouwwerken kan in toenemende
mate samenloop ontstaan tussen vergunningvrije en vergunningplichtige werken. In
onderdeel a komt de keuze tot uitdrukking voor de 'totaal- benadering' zoals die
ook uit de wetsgeschiedenis is af te leiden. Dit betekent dat een vergunningvrij
bouwwerk niet vergunningvrij is als het onderdeel uitmaakt van een
(meeromvattend) vergunningplichtige bouwplan. Deze 'totaal-benadering' houdt
echter niet in dat de vergunning dan ook mag worden geweigerd louter op dat
onderdeel dat op zichzelf beschouwd vergunningvrij zou zijn. In geval van
samenloop gaat het zwaarste regime voor, maar zonder dat daarmee de essentie van
vergunningvrij bouwen wordt aangetast (TK, 1999-2000, 26 734, nr. 6, p. 18). De
redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan
een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen is het niet logisch om het verbod tot
overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. De
voor dit artikel van belang zijnde beperking, die artikel 3, onderdeel 7, van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht kent betreft een uitbreiding van het
bebouwd oppervlak. Bij het aanbrengen van de daar bedoelde veranderingen mag er
geen sprake zijn van een uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Elke vergroting
van een bouwwerk, waardoor een bestaande afwijking van de rooilijnvoorschriften
zou toenemen, blijft dus vergunningplichtig.Zie de figuren 1 en 2 in de bijlage die bij deze Toelichting behoort. De
bedoelde figuren illustreren dat in het algemeen als veranderingen, als bedoeld
in artikel 3, onderdeel 7, van Bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht, kunnen
worden beschouwd:- 1. uittreksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil, mits
zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m overschrijden, bij voorbeeld
gevelversieringen, waaronder pilasters en gevellijsten, plinten, enigszins
uitstekende schoorsteenwanden en hemelwaterafvoeren; - 2. uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil, mits
zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m overschrijden, bij voorbeeld
gevelversieringen zoals kroonlijsten, dakoverstekken, dakgoten, uithangbordjes
en kleine luifels. Indien uitsteeksels aan gebouwen de voorgevelrooilijn verder
overschrijden dan hiervoor onder 1 en 2 aangegeven, zal het bevoegd gezag dus in
het algemeen overwegen daartegen repressief op te treden. Indien in een
bestemmingsplan geen eigen regeling op het gebied van rooilijnen, toelaatbare
bouwhoogte e.d. is opgenomen, maar ter zake de artikelen 2.5.1 t/m 2.5.30 van de
bouwverordening van kracht zijn verklaard, dan verdient het aanbeveling om
onderdeel a van artikel 2.5.7 aan te vullen met de tekst van de voorgaande
punten 1 en 2 (minus de voorbeelden) onder tussenvoeging van de woorden ', te
weten:'. Artikel 2.5.8 Vergunningverlening in af wijking van het verbod tot
overschrijding van de voorgevelrooilijnNaast de afwijkingsmogelijkheden bedoeld in artikel 2.5.8 kent artikel 2.5.29
nog de mogelijkheid van afwijking voor het geval, dat er geen bestemmingsplan of
beheerverordening in voorbereiding is en geen van de omstandigheden als genoemd
in art. 3.3 Wabo aan de orde is.Lid 1, ad bDeze bepaling maakt het mogelijk om een omgevingsvergunning te verlenen in
afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn als het gaat om het op eigen voorterrein plaatsen van
beeldhouwwerk, vitrines e.d.Artikel 2.5.9 Bouwen op de wegArtikel 2.5.9 is afgestemd op artikel 2, Bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht. De vermelding van artikel 2, Bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht in artikel 2.5.9 is vooral van belang om het misverstand, dat de
bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken, die als vrij bouwen genoemd
zijn in artikel 2, Bijlage II, Besluit omgevingsrecht uit te sluiten. Zie voor het bouwen over de weg overigens artikel 2.5.8.Artikel 2.5.10 Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoekenLid 4, onder aBij deze afwijking van het bouwverbod kan worden gedacht aan bijvoorbeeld
complexen van bij elkaar behorende gebouwen, zoals kazernes, ziekenhuizen en
gevangenissen vallen.Lid 4, onder fHieronder vallen bij voorbeeld aangebouwde garages, terugliggende
zolderverdiepingen e.d.Lid 4, onder gDeze afwijking van het bouwverbod is in het algemeen van toepassing voor
gebouwen, die een ruim voorterrein vragen.Artikel 2.5.11 Ligging van de achtergevelrooilijnZie de figuren 3 t/m 12, in de bij deze Toelichting behorende bijlage.Lid 1, onder aDeze bepaling kan voor langgerekte, taps toelopende bouwblokken tot
achtergevelrooilijnen in het smalle deel van het bouwblok leiden die elkaar
dicht naderen. Dit behoeft echter geen bezwaar te vormen, omdat artikel 2.5.21
de bouwhoogte dan evenredig beperkt.Artikel 2.5.12 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen wordt gedefinieerd als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is - om misverstand te voorkomen - een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn opgenomen.Het geheel achter de achtergevelrooilijn bouwen moet overigens opgevat worden
als een - verboden - overschrijding van de achtergevelrooilijn.Indien gebouwd wordt aan of bij een beschermd monument of in een van rijkswege
beschermd stads- of dorpsgezicht, zijn normaliter vergunningvrije bouwwerken bij
wijze van uitzondering vergunningplichtig op grond van artikel 5, Bijlage II van
het Bor. Zie tevens artikel 2.5.14, lid l.Artikel 2.5.13 Toegelaten overschrijding van de achtergevelrooilijnArtikel 2.5.13 is afgestemd op bijlage II van het Besluit omgevingsrecht.De redenering is dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen
aan een bouwwerk vergunningvrij aangebracht kunnen worden artikel 2, Bijlage II
van het Bor met overschrijding van de achtergevelrooilijn. Ingeval deze
onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om vergunning, is het niet logisch om
het verbod tot overschrijding van de achtergevelrooilijn hierop van toepassing
te laten zijn. Zie tevens de twee laatste zinnen van de toelichting op artikel 2.5.7.Artikel 2.5.14 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de achtergevelrooilijnNaast de afwijkingsmogelijkheden in het onderhavige artikel 2.5.14 kent artikel
2.5.29 nog de mogelijkheid tot afwijking in zeer speciale gevallen. Artikel 2.5.14 is afgestemd op artikel 2, Bijlage II van het Bor. De vermelding
hiervan is vooral van belang om het misverstand dat de bouwverordening ook
betekenis zou hebben voor zaken die vergunningvrij zijn, uit te sluiten. Wanneer ingevolge de bepalingen van dit artikel wordt afgeweken van het verbod
de achtergevelrooilijn te overschrijden, dient artikel 2.5.2 in acht te worden
genomen, mede in het belang van omwonenden. Voorts ware er aandacht aan te
besteden, of een bouwwerk voor de brandweer bereikbaar moet blijven.Ad a en gVoor deze bedrijven kan tot op zekere hoogte tegemoet worden gekomen aan op
bedrijfstechnische gronden gebaseerde verlangens. Met de onder g bedoelde
bouwstrook (of bouwblok), geheel of overwegend handels- of industrieterrein
omvattend, wordt niet beoogd een bouwstrook (of bouwblok) met
winkelbebouwing.Artikel 2.5.15 Erf bij woningen en woongebouwenHet erf, bedoeld in dit voorschrift, mag niet worden verward met de
'buitenruimte' in de zin van het Bouwbesluit.Naleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het ruimschoots voldoen
aan het bepaalde in artikel 5:50 van het Burgerlijk Wetboek, want in
laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als
minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht.Het vrijelijk ramen in de achtergevel kunnen aanbrengen is tevens het motief
voor het bepaalde in het eerste lid, onder b. Het (gedeeltelijk) samenvallen van
de achtergevel met de erfgrens vormt hiervoor immers een beletsel.Lid 3 b, onder 1Deze afwijkingsmogelijkheid is onder meer bedoeld voor patiowoningen.Lid 3 b, onder 2Indien één van de in dit lid genoemde situaties zich voordoet en er dus open
ruimte achter een gebouw is, zij het dat deze niet bij het gebouw behoort en het
gebouw overigens over voldoende 'uitloop' beschikt, zou kunnen worden afgeweken
van de voorgeschreven erfgrootte.Lid 3 b, onder 3Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is van een verbetering van de
bestaande toestand zal een verkleining van het erf tot geringere oppervlakte dan
volgens dit artikel is vereist slechts aanvaardbaar zijn ten behoeve van het
opheffen van onbevredigende situaties in het gebouw waarvoor binnen het gebouw
geen oplossing kan worden gevonden. In die gevallen zal een verbetering van het
gebouw tegen een verslechtering van het erf moeten worden afgewogen. Hiertoe zal
in het bijzonder aandacht moeten worden geschonken aan de functie van het erf
als onderdeel van de vluchtweg bij brand en aan de bereikbaarheid van het pand
door de brandweer.Artikel 2.5.16 Erf bij overige gebouwenNaleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het voldoen aan het
bepaalde in artikel 5:50 van het Burgerlijk Wetboek, want in laatstgenoemde
burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als minimumafstand
tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht.Lid 2, onder a en bWanneer wordt afgeweken van het bepaalde in het eerste lid, moet onder meer
rekening worden gehouden met de ligging in het gebouw van eventuele
dienstwoningen. Bovendien dient onderscheid te worden gemaakt tussen de
gevallen, waarin het gaat om een bouwblok of een bouwstrook waarin geen woningen
voorkomen en een bouwblok waarin bij voorbeeld naast bedrijfsgebouwen ook
woningen voorkomen. Indien de laatste omstandigheid zich voordoet zal minder ver
worden afgeweken van het bepaalde in het eerste lid, dan in het andere
geval.Artikel 2.5.17 Ruimte tussen bouwwerkenDeze bepaling is bedoeld om het ontstaan van smalle ontoegankelijke open ruimten
tussen gebouwen op aangrenzende terreinen te voorkomen, omdat deze aanleiding
tot hinder door vervuiling kunnen geven. De bepaling kan zowel worden nageleefd
door gebouwen tegen elkaar aan te plaatsen als door een tussenruimte van meer
dan een meter breedte te realiseren. Het bevoegd gezag kan de
omgevingsvergunning verlenen in afwijking van het bepaalde in het eerste lid,
indien de smalle open ruimte voldoende voor onderhoud bereikbaar is. Hierbij kan
bijvoorbeeld gedacht worden aan een opening in de zijgevel van het gebouw.Artikel 2.5.18 Erf- en terreinafscheidingenArtikel 5:48 van het Burgerlijk Wetboek geeft iedere terreineigenaar het recht
om zijn erf te omheinen. Uiteraard moet hij daarbij de eventuele beperkingen in
de gemeentelijke voorschriften in acht nemen. Laatstgenoemde voorschriften
spelen echter meestal slechts een bescheiden rol, want een erfafscheiding is in
principe een vergunningvrij bouwwerk op grond van artikel 2, Bijlage II, Bor,
althans indien de daarin vermelde beperkingen ten aanzien van onder meer de
hoogtematen in acht worden genomen. Hogere erfafscheidingen vallen
vanzelfsprekend onder de vergunningplicht en behoeven derhalve preventieve
toetsing aan de voorschriften van het bestemmingsplan of het onderhavige artikel
van de bouwverordening. Eventueel kan het bevoegd gezag op grond van het tweede
lid van laatstgenoemd artikel de omgevingsvergunning verlenen in afwijking van
het verbod als bedoeld in het eerste lid. Daarbij kan gedacht worden aan het
bouwen van bijvoorbeeld een gevangenismuur of een hek ter omheining van een
terrein dat geen erf, behorend bij een gebouw, is.Artikel 2.5.19 Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en
ondergrondse hoofdtransportleidingenHet eerste lid strekt tot bescherming van het vergunningplichtige bouwwerk en de
veiligheid van de bewoners of gebruikers daarvan. Het tweede lid ziet meer op de
openbare veiligheid. De ondergrondse hoofdtransportleiding kan zowel dienen voor
elektriciteit als voor aardgas, olie, chemische producten e.d.Omdat het wenselijk is om van geval tot geval te kunnen bepalen in hoeverre het
bouwen nabij hoogspanningslijnen en ondergrondse hoofdtransportleidingen
toelaatbaar is en zo ja, onder welke voorwaarden, is het artikel geredigeerd als
een verbod, waarvan eventueel kan worden afgeweken. Redenen om af te wijken
zullen in het algemeen zijn gericht zowel op de veiligheid van de gebruikers van
het bouwwerk als op het voorkomen van storingen in de goede werking van de
lijnen en leidingen ten gevolge van de bouw en de aanwezigheid van het
bouwwerk.Indien het onderhavige artikel moet worden toegepast, verdient het aanbeveling
om overleg te plegen met de beheerder van de hoogspanningslijn of de
hoofdtransportleiding. Langs privaatrechtelijke weg heeft menige eigenaar / beheerder een recht van
opstal gevestigd, als bedoeld in artikel 5, lid 3, sub b, van de
Belemmeringenwet Privaatrecht. Meestal betreft dit een gebied van 2 x 30 meter,
dus een strook van 60 meter, waar niet mag worden gebouwd, met uitzondering van
bepaalde bouwwerken zoals installaties e.d. Indien in het gebied waarop het bestemmingsplan betrekking heeft een dergelijk
recht van opstal is gevestigd - zie hiervoor het kadaster - dan geldt de daarin
vastgelegde afstand en heeft een geringere afstand in een bestemmingsplan geen
betekenis. In veel bestemmingsplannen zijn voor uiteenlopende doeleinden zones vastgelegd,
die elkaar (deels) kunnen overlappen.Besluit externe veiligheid buisleidingenHet Besluit externe veiligheid buisleidingen (Bevb) en de bijbehorende
Regeling externe veiligheid buisleidingen (Revb) zijn op 1 januari
2011 in werking getreden. Het Bevb regelt onder andere welke
veiligheidsafstanden moeten worden aangehouden rond buisleidingen met
gevaarlijke stoffen. De normstelling is in lijn met het Besluit externe veiligheid inrichtingen(Bevi). De besluiten gaan
voor op de gemeentelijke bouwverordening.Het Bevb regelt onder andere dat de gemeenteraad er zorg voor draagt dat binnen
vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van het Bevb een bestemmingsplan in
overeenstemming is met dit besluit. Wanneer de betreffende buisleidingen correct in bestemmingsplannen zijn
opgenomen, vervalt de werking van deze stedenbouwkundige bepaling uit de
bouwverordening. Voor niet in een bestemmingsplan geregelde leidingen, blijft
deze bepaling uiteraard onverkort van kracht. Dit vloeit voort uit artikel 9
Woningwet. Zie hierover de algemene toelichting bij paragraaf 5.Zie voor meer informatie over het Bevb, Revb en Bevi:www.infomil.nl/onderwerpen/hinder-gezondheid/veiligheid/buisleidingenArtikel 2.5.20 Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijnDit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van voorschriften
voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de afstanden tot
tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is aangegeven, dat het
stelsel alleen voor vergunningplichtige bouwwerken is bedoeld.Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar ook op
voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de vaste fysische
gegevenheden op het gebied van met name de daglichttoetreding is dan ook geen
onderscheid gemaakt tussen de maximumhoogten in de voor- en in de
achtergevelrooilijn.Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter boven straatpeil van
eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van aanvaardbare belemmeringhoeken
voor de daglichttoetreding buiten beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende
glasgedeelten praktisch geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels beneden
de gebruikelijke vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in een
stedenbouwkundig (straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen de onderste
glaslijn van het beschouwde gebouw en de bovenkant van de tegenoverliggende
bebouwing.)Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening is wel
gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de bebouwde kom
(belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek:
maximaal 37 graden). Zie de figuren 12, 13 en 14 in de bij deze Toelichting
behorende bijlage.Een voorgevelrooilijn kan ontbreken op de plaatsen, waar bij voorbeeld een
vaart, een gracht, een park of een plantsoen langs de weg ligt. Veelal zal een
tegenoverliggende rooilijn dan te ver weg liggen om een beperkende invloed op de
maximumhoogte van het bouwwerk te hebben. Langs een smalle gracht is dit echter
niet ondenkbaar (zie figuur 15). Een plaatselijke onderbreking van een
voorgevelrooilijn komt bij voorbeeld voor bij de uitmonding van een dwarsweg
(dwarsstraat) (zie figuur 16).Artikel 2.5.21 Toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijnZie ook de toelichting op artikel 2.5.20.Lid 2De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door de
achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen niet
evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1 enz. de voor
de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de achtergevelrooilijnen is.
Het komt voor dat bij tussen twee wegen gelegen terreinen, die te ondiep zijn
voor twee tegenover elkaar gelegen bouwstroken, de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt.De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de plaats van de
ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie figuur 18).Lid 4Bij achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of anderszins
- niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte in het verticale
vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste t/m derde lid
voorgeschreven wijze niet tot de juiste hoogte-diepteverhouding van het
binnenterrein van gesloten bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat
krachtens het bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte
van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het genoemde
bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen.Artikel 2.5.22 Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover
achtergevelrooilijnZie figuur 19.Lid 2Indien uit het bepaalde in het eerste lid voor een zijgevel tegenover een
achtergevelrooilijn een lagere hoogte volgt dan voor de - op die zijgevel
aansluitende - voorgevel toelaatbaar is dan kan het in overigens
verlichtingstechnisch gunstige omstandigheden verantwoord zijn om af te wijken
van de in het eerste lid bepaalde maximale hoogte voor het laten optrekken van
de zijgevel tot de hoogte van de voorgevel.Artikel 2.5.23 Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnenLid 2De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.Artikel 2.5.24 Grootste toegelaten hoogte van bouwwerkenDe maximumbouwhoogte van 15 meter komt - bij een in de woningbouw gebruikelijke
verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag.Artikel 2.5.25 Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinenHet onderhavige artikel wordt vooral gehanteerd voor bouwwerken op
binnenterreinen van gesloten bouwblokken.Een zadeldak is een dak, bestaande uit twee schuine vlakken die elkaar in het
hoogste punt snijden, de zgn. nok, en vandaar beide naar beneden lopen tot hun
goot.Artikel 2.5.26 Wijze van meten van de hoogte van bouwwerkenZie artikel 1.1 voor de definitie van 'straatpeil'.Artikel 2.5.27 Toegelaten afwijkingen van de toegelaten bouwhoogteAd aDe strekking van dit voorschrift is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk
bepaalde onderdelen aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen
met overschrijding van de toegelaten hoogte. Ingeval deze onderdelen deel
uitmaken van de aanvraag om een omgevingsvergunning om te bouwen is het niet
logisch om het verbod tot overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van
toepassing te laten zijn.Ad bDeze niet-vantoepassingverklaring geldt uiteraard, mits de te vernieuwen of te
veranderen delen niet worden verhoogd. Dit zou namelijk de vergroting van een
bouwwerk betreffen. Voor de vergroting van een bouwwerk zijn de artikelen 2.5.20
t/m 2.5.24 onverkort van toepassing, tenzij wordt afgeweken ingevolge artikel
2.5.28, onder e.Artikel 2.5.28 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de toegelaten bouwhoogteDe vermelding van artikel 3, onderdeel 7 en artikel 2, onderdelen 16 en 18 van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht (Bor) is vooral van belang om het
misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken, die als
vrij bouwen genoemd zijn in artikel 2.3 van het Besluit omgevingsrecht (Bor),
uit te sluiten.Wanneer gebruik wordt gemaakt van de afwijkingsmogelijkheden uit dit lid dient
bijzondere aandacht te worden besteed aan het bepaalde in de artikel 2.5.2.
Daarbij kunnen ook welstandsoverwegingen worden betrokken. Ad e, onder 1Afgeweken zou kunnen worden wanneer het een gebouw betreft, dat aansluit bij
bestaande bebouwing, die onder vigeur van vroegere voorschriften hoger is dan
thans is toegelaten. Door de afwijking van de toegestane bouwhoogte kan dan een
gaaf straatbeeld worden verkregen.Artikel 2.5.29 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de rooilijnen en van de toegelaten bouwhoogte in geval
van voorbereiding van nieuw ruimtelijk beleidArtikel 2.5.29 MBV is, in relatie met de overige stedenbouwkundige afwijkingen
uit dit hoofdstuk, te vergelijken met de relatie tussen enerzijds de in het
bestemmingsplan opgenomen regels inzake afwijking en anderzijds de
afwijkingsregels die zijn gelegen buiten het bestemmingsplan. Paragraaf 2.5 MBV
is te beschouwen als een bestemmingsplan vervangende regeling met derhalve ook
de behoefte aan regels inzake afwijking wanneer nieuw ruimtelijk beleid wordt
voorbereid. Bedoeld is een net zo eenvoudige afwijkingsregeling voor bouwen en
gebruiken te hebben voor de verplichtingen uit de stedenbouwkundige eisen van de
bouwverordening als van die uit een bestemmingsplan.Sub a.Wellicht ten overvloede is hier nogmaals vermeld dat deze bepaling alleen van
toepassing is indien er geen bestemmingsplan, beheersverordening of
projectbesluit van kracht is. Aangezien er dan geen strijd kan zijn met een
bestemmingsplan, vloeit uit art. 3.10 Wabo dat de reguliere procedure van 3.9
Wabo van toepassing is.Sub b. aanhoudingsvoorwaarden uit art. 3.3 WaboDe aanvraag om een omgevingsvergunning moet in een aantal gevallen worden
aangehouden. In art. 3.3 Wabo wordt bepaald wanneer daarvan sprake is. Dit is
bijvoorbeeld het geval wanneer er geen reden is de aanvraag te weigeren, maar er
voor de dag van aanvraag een bestemmingsplan in ontwerp ter inzage is gelegd of
een voorbereidingsbesluit in werking is getreden. In een dergelijke situatie
vervallen de stedenbouwkundige bepalingen uit de MBV, waaronder deze. Sub c. Welk toekomstig ruimtelijk beleid is zoal relevant?Voor een afwijking als bedoeld in dit artikel geldt zoals voor alle besluiten de
eis van een voldoende motivering (art. 3:46 Awb). Deze motivering zal in het
onderhavige geval in ieder geval betrekking moeten hebben op toekomstig
planologisch beleid. Daarom is hier expliciet de eis opgenomen dat het bouwplan
waar wordt afgeweken van de rooilijnen en van de toegelaten bouwhoogte 'in
overeenstemming is met in voorbereiding zijnd ruimtelijk beleid'. 'Vastgesteld en bekendgemaakt ruimtelijk beleid' is een mogelijkheid om de
afwijking te onderbouwen. Denk bijvoorbeeld aan een structuurplan,
structuurvisie of -nota, beleidsnota, beleidsregels (een nota dakkapellen,
bijgebouwen e.d.) en een sectorale nota.Zoals uit het gestelde bij sub b. blijkt, vallen hieronder niet de situaties
zoals vermeld in art. 3.3 Wabo, zoals bijvoorbeeld een ter inzage gelegd
ontwerpbestemmingsplan. Ook een vastgesteld voorbereidingsbesluit voor
bijvoorbeeld een bouwlocatie kan daarom geen basis vormen.Sub d.De activiteit mag niet in strijd zijn met een goede ruimtelijke ordening.
Hierbij wordt aangesloten bij de terminologie dit wordt gebruikt en de betekenis
die daaraan wordt toegekend in de Wabo. Bij dat begrip wordt rekening gehouden
met milieu, cultuurhistorische, ecologische en natuurlijke en landschappelijke
waarden.Voor wat betreft de milieuwaarden zijn de afstanden ten opzichte van
hinderveroorzakende activiteiten dan van groot belang. De relevante afstanden
treft u aan in de VNG-publicatie 'Bedrijven en milieuzonering'.Sub e.In het kader van een goede motivering wordt hier gevraagd om een goede
ruimtelijke onderbouwing. Ook hier is aangesloten bij de terminologie uit de
Wabo.Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of in
gebouwenAlgemeenMet de komst van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) behoort het onderwerp
parkeren te worden geregeld in de (nieuwe) bestemmingsplannen. Als uitwerking
hiervan is in artikel 8.17 van de Invoeringswet Wro bepaald dat artikel 8,
vijfde lid van de Woningwet vervalt. In verband met wetstechnische problemen is besloten dit deel van de
Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking te doen treden. Een nieuwe datum
van inwerkingtreding is niet bepaald. Dit betekent dat onder meer het
‘parkeerartikel’ uit de bouwverordening blijft bestaan, ook indien op grond van
de nieuwe Wro een bestemmingsplan wordt vastgesteld, waarin niet is voorzien in
een regeling over het parkeren.Lid 1 Het is zeer moeilijk aan te geven, wat in algemene zin een niet te overvloedig
minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom per omgevingsvergunning
voor het bouwen te bepalen normstelling hangt af van onder meer de grootte van
het gebouw, de ligging in de gemeente, het te verwachten aantal bezoekers, c.q.
bewoners of gebruikers, de eventuele aanwezigheid van openbaar vervoer en de
frequentie daarvan, het tijdstip waarop de bezoekers gewoonlijk komen, en de
mogelijke uitwisselbaarheid van parkeerplaatsen. Tevens is aansluiting wenselijk
op het voorgestane verkeers- en vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd het
lokale verkeer- en vervoerplan.Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige minimum
aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort voertuig en de bestemming
van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen voor verkeersvoorzieningen binnen
de bebouwde kom (ASVV 2004), paragraaf 6.3, verkrijgbaar bij de Stichting
Centrum voor Regelgeving en Onderzoek in de Grond-, Water- en Wegenbouw en de
Verkeerstechniek (Stichting CROW) te Ede (tel. 0318-69 53 00 of www.crow.nl ). Overigens kan een
verantwoorde parkeernorm alleen per te verlenen omgevingsvergunning voor het
bouwen worden bepaald.Aan de hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per te
verlenen omgevingsvergunning voor het bouwen een verantwoorde parkeernorm worden
bepaald. Bij de toepassing van het onderhavige lid is - op grond van
praktisch-bouwkundige overwegingen - enige flexibiliteit in elke vastgestelde
parkeernorm onontbeerlijk. Dus verdient het aanbeveling om in een concrete
omgevingsvergunning voor het bouwen bij voorbeeld een afwijking naar boven van
10% als toelaatbaar te vermelden op locaties die per openbaar vervoer bereikbaar
zijn, en van 50% op locaties die dat niet zijn.Lid 2Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze voorschriften
niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een correcte naleving van lid 1.
De verplichting in lid 1 om voldoende parkeerplaatsen op eigen terrein aan te
brengen zou immers gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door alleen parkeervakken
met afmetingen voor het kleinste type personenauto te maken. Ook het Bouwbesluit
1992 sprak in het - niet in werking getreden - artikel 218, lid 1, over
'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'. Het Bouwbesluit 2003 laat regeling
van het onderhavige onderwerp geheel over aan bestemmingsplan en/of
bouwverordening. Een bijkomende reden voor het opnemen van maatvoorschriften
voor parkeervakken is de wenselijkheid om de afwijkende maatvoering vast te
leggen van parkeerplaatsen voor rolstoelgebruikers en stoklopers.Lid 3De onderhavige bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum wordt
voorzien van een zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw fabrieksgebouw van
een laad- en losperron (met een op het fabrieksterrein gelegen, bijbehorende
opstelstrook voor vrachtauto's).Lid 4, ad aDe mogelijkheid tot het verlenen van een omgevingsvergunning in afwijking van de
eis in het eerste lid om een parkeergelegenheid van voldoende omvang op eigen
terrein of onder eigen dak te maken is onder meer bedoeld voor
omgevingsvergunningplichtige verbouwingen van winkels e.d. in binnensteden.
Eventueel kunnen daarbij financiële voorwaarden worden gesteld.Hoofdstuk 9 Het welstandstoezichtAlgemeenIn hoofdstuk 9 van de MBV zijn zowel procedurele als inhoudelijke artikelen met
betrekking tot het welstandstoezicht opgenomen. Op grond van artikel 8, zesde
lid van de Woningwet bevat de bouwverordening voorschriften over de
samenstelling, inrichting en werkwijze van de welstandscommissie.De werkwijze van de welstandscommissie is in de MBV niet concreet uitgewerkt
vanwege de diversiteit in lokale invulling. Gemeenten dienen nadrukkelijk zelf
een keuze te maken ten aanzien van de werkwijze, ook indien een gemeente werkt
met een provinciale welstandscommissie. De gemeentelijke keuze dient ook door te
klinken in de werkwijze van de provinciale welstandscommissie. Daartoe dient de
gemeente het initiatief te nemen en is het aan de provinciale welstandscommissie
om deze keuze te onderschrijven.Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement toegesneden op de lokale
situatie of een reglement van orde voor de lokale welstandscommissie vast te
stellen als bijlage bij deze verordening. Juridisch gezien behoeft een dergelijk
reglement niet in de bouwverordening zelf te worden opgenomen, maar dient wel
dezelfde procedure te worden doorlopen als de gemeentelijke
bouwverordening.Welstandscriteria en welstandsnotaAlleen als in een welstandsnota aan de hand van criteria is aangegeven wat
verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand kan het bevoegd gezag een
vergunningplichtig bouwwerk beoordelen op aspecten van welstand en kan de
welstandscommissie hierover adviseren. Ook bouwwerken waarvoor geen
omgevingsvergunning voor het bouwen is vereist, moeten aan minimale
welstandseisen voldoen. Volgens artikel 13a van de Woningwet kunnen burgemeester
en wethouders de eigenaar van een bouwwerk dat 'in ernstige mate in strijd is
met redelijke eisen van welstand' aanschrijven om die strijdigheid op te heffen.
De criteria hiervoor moeten in de welstandsnota zijn opgenomen. Zonder nota met
criteria is geen welstandstoezicht mogelijk.De welstandsbeoordeling c.q. -advisering dient gebaseerd te worden op de in de
nota opgenomen criteria. In artikel 12a van de Woningwet wordt bepaald dat deze
criteria 'zo veel mogelijk zijn toegesneden op de onderscheidene categorieën
bouwwerken en dat de criteria kunnen verschillen naargelang de plaats waar een
bouwwerk is gelegen'. Dit biedt mogelijkheden om de criteria per samenhangend
deel van de gemeente uit te werken. Zowel binnen als buiten de bebouwde kom
verschillen gebieden ten aanzien van de bestaande kwaliteiten en ten aanzien van
de verwachte en/of beoogde ruimtelijke ontwikkelingen, die vastliggen in een
bestemmingsplan of specifieke beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het kader van
landschapsverbetering, stedelijke vernieuwing of architectuurbeleid. De
bestaande situatie en de beleidsdoelen voor de toekomst zullen in de meeste
gevallen de basis vormen voor een passend welstandsbeleid. In het ene gebied is
aanleiding om een behoudend beleid te voeren, in een ander gebied is juist
verandering en vernieuwing aan de orde. In het ene gebied is nauwelijks sprake
van ruimtelijke dynamiek en kan een terughoudend welstandsregime acceptabel
zijn, in een ander gebied gaat juist alles op de schop en is een intensieve
beïnvloeding van de ruimtelijke kwaliteit vereist.De welstandsnota is derhalve een dynamisch document. Steeds als er nieuwe
gebieden worden ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het betreffende gebied
een toevoeging aan de nota, mits telkens opnieuw de vaststellingsprocedure wordt
gevolgd.Indien het bevoegd gezag de welstandscriteria in bijzondere gevallen buiten
toepassing laat als bedoeld in artikel 4:84 Awb (inherente
afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval deugdelijk door het
bevoegd gezag te worden gemotiveerd.Relatie bestemmingsplan en welstandDe jurisprudentie op basis van de Woningwet gaat uit van de voorrangsregel uit
artikel 9 Woningwet, inhoudende dat de welstandstoets zich dient te richten naar
de bouwmogelijkheden die het geldende bestemmingsplan biedt.Het welstandscriterium is in artikel 2.10 sub d (voorheen artikel 44 van de
Woningwet) omschreven als zelfstandige toetsingsgrond voor bouwaanvragen. De
voorrangsregeling van artikel 9 was daardoor niet rechtstreeks van toepassing.
De jurisprudentie heeft uit dit stelsel van de wet afgeleid dat die voorrang is
blijven bestaan (ABRS 25 april 1995, BR 1995, 579, ABRS 16 maart 1999, AB 1999,
356 en ABRS 18 februari 2000, Gst.2000, 7119).In lijn met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan op de
welstandseisen geregeld in artikel 12, derde lid van de Woningwet. Daarin is
tevens bepaald dat ook de stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening
boven de welstandseisen prevaleren. In artikel 12b, eerste lid van de Woningwet
is bovendien expliciet vastgelegd dat óók de welstandscommissie deze
voorrangsregeling moet betrekking bij de advisering. Het bestemmingsplan is
immers het wettelijk instrument waarmee, langs de in de Wet ruimtelijke ordening
aangegeven en met bijzondere waarborgen omklede weg, aan gronden een bestemming
is gegeven en de daarbij behorende bebouwings- en gebruiksmogelijkheden worden
aangegeven. Dit betekent dat de welstandstoets niet mag leiden tot beperkingen
die een reële verwezenlijking van de aan de grond toegekende bouwmogelijkheden
die het bestemmingsplan biedt, belemmeren (vgl. ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356
m.n. A.G.A. Nijmeijer). De kans dat die situatie zich voordoet is kleiner
naarmate het bestemmingsplan meer mogelijkheden biedt de toegekende bestemming
te realiseren.Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel (artikel 12, derde lid Woningwet)
naar analogie van toepassing op de relatie toekomstig bestemmingsplan en
welstand.Artikel 9.1 De advisering door de welstandscommissieOnder het regime van de Woningwet is inschakeling van een welstandscommissie bij
een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen verplicht indien een
welstandsnota is vastgesteld en aan de hand van criteria is aangegeven wat
verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand. De commissie adviseert, het
bevoegd gezag beslist.De gemeenteraad kan er voor kiezen om in plaats van een welstandscommissie een
stadsbouwmeester te benoemen. In dat geval dient de bouwverordening
voorschriften te bevatten over de rol en de functie van de
stadsbouwmeester.De adviespraktijk varieert per gemeente. Er wordt gewerkt met lokale dan wel
provinciale welstandscommissies. De gemeenteraad kan er voor kiezen om voor de
welstandsadvisering gebruik te maken van een provinciale welstandsorganisatie,
die het resultaat is van een gemeenschappelijke regeling of een
privaatrechtelijke samenwerkingsvorm. Indien gebruik wordt gemaakt van een
provinciale welstandsorganisatie dient de gemeenteraad de leden van de
welstandscommissie eveneens nadrukkelijk te benoemen; zie toelichting bij
artikel 9.2.Alternatief In dit alternatief wordt voor de welstandsadvisering gebruikgemaakt van de
diensten van een provinciale welstandsorganisatie, die de rechtspersoon kan
hebben van een gemeenschappelijke regeling, vereniging of stichting. Deze
vereniging of stichting dient dan door de gemeenteraad als welstandscommissie te
worden aangewezen. De vereniging of stichting draagt uit haar midden personen
voor aan b&w om door de gemeenteraad te worden benoemd. De
welstandscommissie adviseert over alle vergunningplichtige bouwwerken.Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissieOnafhankelijkheidVoor elk afzonderlijk lid van deze commissie geldt het
onafhankelijkheidsvereiste. Daaraan wordt in elk geval voldaan indien de leden
van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het gemeentebestuur. Ook is het
raadzaam bij de selectie van de leden van de welstandscommissie alert te zijn op
mogelijk tegenstrijdige belangen. Deelneming van leden van het college van
burgemeester en wethouders of van het bevoegd gezag dat besluiten neemt over een
aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het bouwen aan de welstandscommissie
voor de eigen gemeente of voor de gemeente waarover het bevoegd gezag besluiten
neemt, is in dit verband uitgesloten.Deskundigen en burgersIn de welstandscommissie behoeven niet uitsluitend 'deskundigen' zitting te
hebben. Deskundige leden zijn leden die zich door ervaring en opleiding
kwalificeren om zitting te nemen in de welstandscommissie. Van deskundige
commissieleden mag worden verwacht dat zij vanuit een eigen, actieve
beroepspraktijk kunnen oordelen over plannen van collega's. Onder
niet-deskundige leden worden vertegenwoordigers van de plaatselijke bevolking
verstaan, geen architecten of anderszins beroepsmatig bij de kwaliteit van de
gebouwde omgeving betrokken zijnde, die door het gemeentebestuur in de
welstandscommissie kunnen worden benoemd. De gemeenteraad beslist over de
benoeming van niet-deskundige leden. Er is geen wettelijke verplichting om
niet-deskundige leden op te nemen in de welstandscommissie.Er zijn meerder alternatieven denkbaar. De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden.Een lid van de commissie is penvoerder van de commissie. Indien gebruik wordt
gemaakt van een provinciale welstandsorganisatie is dit veelal de
rayonarchitect.Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoordingJaarverslag welstandscommissieEen jaarverslag is bij uitstek geschikt om te signaleren waar de welstandsnota
als beleidskader onvoldoende houvast heeft kunnen bieden bij de
welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter verantwoording waarom in
specifieke gevallen is afgeweken van het vastgestelde beleid. De jaarlijkse
verslagverplichting van de welstandscommissie vloeit voort uit artikel 12b,
derde lid van de Woningwet.Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor bijstelling van
het gemeentelijk welstandsbeleid door aanpassing van de gemeentelijke
welstandsnota. Om die reden is het zinvol te streven naar het uitbrengen van het
jaarverslag tijdig vóór de beleids- en begrotingscyclus in de gemeente. Ervan
uitgaande dat de gemeentelijke begroting doorgaans in september/oktober wordt
behandeld, zou het 'verslagjaar' van de welstandscommissie kunnen lopen van juni
tot juni.Jaarverslag burgemeester en wethoudersTeneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van het
welstandstoezicht te verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij de
welstandszorg te vergroten, is ook aan burgemeester en wethouders ingevolge
artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd jaarverslagen omtrent de
toepassing van het welstandsbeleid voor te leggen aan de gemeenteraad. In dit
jaarverslag zou ten minste aan de orde dienen te komen:op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de
welstandsadviezen; op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van vergaderen; in welke gevallen burgemeester en wethouders een besluit hebben genomen tot
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom op grond
van ernstige strijdigheid met redelijke eisen van welstand als bedoeld in
artikel 13a van de Woningwet en na dat besluit tot uitvoering daarvan zijn
overgegaan. Voornoemd verslag kan tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag over
ruimtelijke ordening en bouwregelgeving.Samen met het jaarverslag van de welstandscommissie wordt hierdoor het
gemeentelijk welstandstoezicht inzichtelijk gemaakt en het publieke debat
bevorderd.In de Woningwet is een algemene verslagverplichting voor burgemeester en
wethouders opgenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en bouwregelgeving. Artikel 9.5 Termijn van adviseringDe termijnen voor de behandeling van bouwplannen ter verkrijging van een
omgevingsvergunning voor het bouwen staan in de Wabo. Deze termijnen zijn
beduidend korter dan voorheen in de Woningwet. Hierdoor ontstaat voor de
welstandsadvisering een korte periode. In dit artikel is de advisering binnen de
Wabo-termijn vastgelegd in een voorschrift. Een verlenging van de adviestermijn
is slechts mogelijk indien op grond van de Wabo de beslistermijn voor de
vergunningverlening is verlengd.De mogelijkheid van beoordeling van een zgn. schetsplan in een informele
voorprocedure blijft mogelijk, omdat de termijnen pas aanvangen bij de ontvangst
van verzoek om vergunning. Indien een aanvraag om een omgevingsvergunning wordt ingediend, ten aanzien
waarvan een discussie over alternatieven kan worden verwacht, is het raadzaam
gebruik te maken van de mogelijkheid tot verlenging van de beslistermijn.Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge toelichtingOpenbaar vergaderenOpenbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar bestuur, dat
nu voor de welstandscommissie expliciet is vastgelegd in artikel 12b van de
Woningwet. De wettelijke taken van de welstandscommissie worden uitgevoerd in
openbaarheid. Daarvan kan slechts worden afgeweken als de belanghebbende een
beroep doet op artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur, als er dusdanige
aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de aanvrager in zijn recht staat
openbaarheid te weigeren.Het verdient aanbeveling om niet alleen de agenda voor de welstandsvergadering
bekend te maken, maar ook de stukken die betrekking hebben op de geagendeerde
aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen ter inzage te leggen bij
de agenda en daarvan melding te maken in de bekendmaking.De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen aan de
vermaatschappelijking van het welstandstoezicht. Daarbij speelt mede een rol van
betekenis de algemene wens voor het transparanter maken van de advisering op het
terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de openbaarheid van
welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en kennis over het
welstandstoezicht van de zijde van de burger/bouwer.BelanghebbendenMet betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een
onderscheid te worden gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de aanvrager
van de omgevingsvergunning en anderzijds andere belanghebbenden.Uit artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid tot
toelichting van het bouwplan ten overstaan van de welstandscommissie dient te
worden geboden aan de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het bouwen.Desondanks is het inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn aanvraag toe
te lichten zeer zinvol. Bij de aanwezigheid van de aanvrager kan - indien nodig
- wellicht eerder tot alternatieve bouwoplossingen worden gekomen, waardoor de
noodzaak om een hernieuwde adviesaanvraag te doen kan worden verkleind.SpreekrechtIndien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht wordt
geboden aan anderen dan de aanvrager, is het zinvol de kring van
spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden (als bedoeld in artikel 1:2
Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen tijdens de vergadering van
de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die in een eventuele
rechterlijke procedure tegen de omgevingsvergunning voor het bouwen geen 'recht
van spreken' hebben omdat zij geen belanghebbenden zijn.De keuze voor spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop de
vergadering van de welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat tijdstip moet dan
zodanig worden gekozen dat eventuele sprekers voldoende tijd hebben om zich op
de vergadering voor te bereiden. Wordt geen spreekrecht toegekend, dan kan de
termijn korter zijn, aangezien in dat geval van enige voorbereiding door
eventuele sprekers geen sprake is.De verplichting tot openbaar vergaderen heeft betrekking op de vergaderingen
waarin het welstandsadvies formeel wordt vastgesteld. Het is niet verplicht voor
informeel vooroverleg over een principeaanvraag of een schetsplan, dat meestal
door een of meer daartoe gemandateerde leden van de commissie wordt uitgevoerd.
De potentiële bouwer kan in het stadium van vooroverleg gebaat zijn met
beslotenheid. Openbaarheid zou dan remmend op het vooroverleg kunnen werken,
terwijl uit oogpunt van de korte bouwplanprocedure vooroverleg stimulering
verdient.Behandeling van aanvragen onder verantwoordelijkheid
welstandscommissieBehandeling van aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen waarbij
onder verantwoordelijkheid van de welstandscommissie wordt gewerkt (art 9.7
MBV), vraagt voor de openbaarheid enige aandacht. In geval van veelvoorkomende
omgevingsvergunningen voor het bouwen van kleine bouwwerken (als deze al niet
vergunningvrij zijn) zal er geringe belangstelling zijn om de behandeling van
bouwplannen bij te wonen. Het verdient in dat geval aanbeveling om per bouwplan
slechts vijf minuten te agenderen, zodat aan de openbaarheid kan worden voldaan
en er geen ongebruikte (vergader)tijd verloren hoeft te gaan.Artikel 9.7 Afdoening onder verantwoordelijkheidIn de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan aan het
onder verantwoordelijkheid van de welstandscommissie afdoen van het
welstandadvies.De meest voorkomende vorm van het ‘onder verantwoordelijkheid afdoen’, komt neer
op de afdoening van een welstandsadvies bij plannen waarvan de mening van de
welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld.Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders ook kiezen voor afdoening onder
verantwoordelijkheid met betrekking tot bepaalde categorieën bouwwerken Negatief adviseren wordt in dit geval meestal uitgesloten.Voordat de Wabo in werking trad, regelde artikel 48 Woningwet (oud) de aanvraag
welstandsadvies van het college aan de welstandscommissie. Daarbij werd
onderscheid gemaakt tussen de reguliere bouwvergunning en de lichte
bouwvergunning. In het eerste geval was het vragen van welstandsadvies
verplicht, in het tweede geval niet. (‘Een aanvraag voor een lichte
bouwvergunning kunnen zij voor advies aan de
welstandscommissie (..) voorleggen).Verder bood het Besluit bouwvergunningvrij en licht-bouwvergunningplichtige
bouwwerken (Bblb) de mogelijkheid om zgn. loket- of sneltoetscriteria vast te
stellen. De combinatie van deze mogelijkheden werd door veel gemeenten gebruikt om de
beoordeling van aanvragen voor een licht- bouwvergunningspichtig bouwwerk over
te laten aan een niet tot de welstandscommissie behorende ambtenaar. Op 1-10-2010 zijn de Wabo en het Bor in werking getreden. Dit heeft gevolgen
gehad voor deze werkwijze.De welstandscommissie is de door de gemeenteraad benoemde onafhankelijke
commissie die aan burgemeester en wethouders advies uitbrengt ten aanzien van de
vraag of het uiterlijk of de plaatsing van een bouwwerk, waarvoor een aanvraag
omgevingsvergunning is ingediend, in strijd is met redelijke eisen van welstand
(art. 1, onder n. Woningwet).Op basis van artikel 2.10, lid 1 onder d Wabo moet de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen in beginsel worden geweigerd indien het
uiterlijk of de plaatsing van het bouwwerk waarop de aanvraag betrekking heeft
om strijd is met de redelijke eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria
zoals vermeld in de welstandsnota, bedoeld in art. 12a, eerste lid, onder a van
de Woningwet.Het college van burgemeester en wethouders is verplicht om een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen ter advisering voor te leggen aan de
welstandscommissie of de stadsbouwmeester (art. 2.26, lid 3 in samenhang met
art. 6.2 Bor). Dit hoeft niet wanneer er voor het desbetreffende bouwwerk geen
redelijke eisen van welstand gelden (omdat de gemeenteraad op basis van art. 12,
lid 2 Woningwet heeft bepaald dat geen redelijke eisen van welstand van
toepassing zijn) of bij voorbaat vaststaat dat de omgevingsvergunning reeds op
een andere grond moet worden geweigerd.Met de inwerkingtreding van de Wabo zijn artikel 48 Woningwet en het Bblb komen
te vervallen. Onder de Wabo is een bouwwerk omgevingsvergunningplichtig of
vergunningvrij; een tussencategorie bestaat niet meer. Dit betekent dat iedere
aanvraag voor een omgevingsvergunningsplichtig bouwwerk door het college ter
advisering aan de welstandscommissie moet worden voorgelegd. Dit betekent ook dat het college geen ambtenaar (meer) kan mandateren om te
toetsen aan zgn. loketcriteria.De (model-)bouwverordening biedt in artikel 9.7 de mogelijkheid voor de
welstandscommissie om de advisering over een aanvraag om welstandsadvies onder
verantwoordelijkheid van de commissie over te laten aan een of meerdere daartoe
aangewezen leden van die commissie. Het aangewezen lid of de aangewezen leden
kunnen alleen adviseren over bouwplannen waarvan volgens hen het oordeel van de
welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld.Geen mandateringHierbij is overigens geen sprake van mandatering in de zin van de Awb. Art. 10:1
Awb definieert mandaat immers als: de bevoegdheid om in naam van een
bestuursorgaan besluiten te nemen. De welstandscommissie is geen bestuursorgaan.
Bovendien neemt het geen besluiten (in de zin van de Awb) maar adviseert de
commissie het college. Om misverstanden te voorkomen, passen wij art. 9.7 van de
modelbouwverordening bij de eerstvolgende wijziging aan. Samengevat:Sinds de inwerkingtreding van de Wabo is "flitsen" alleen mogelijk als:- voor het betreffende bouwplan geen welstandscriteria gelden of,- het daartoe aangewezen lid van de welstandscommissie aanwezig is, en- het oordeel van de welstandscommissie over het betreffende bouwplan als bekend
mag worden verondersteld.Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebrachtLid 1Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk uitgangspunt
vast, namelijk het motiveringsbeginsel dat in artikel 12b, eerste lid van de
Woningwet is opgenomen. In de praktijk is het niet ongebruikelijk dat bij
positieve welstandsadvisering een expliciete motivering achterwege blijft.
Volgens vaste jurisprudentie verandert dit direct zodra bezwaar tegen de
(voorheen) bouwvergunning wordt ingediend.Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerkenIndien de raad een gebied van de gemeente wenst uit te sluiten van
welstandstoezicht, stelt de raad alternatief 3 of alternatief 4 van artikel 1.3
van de MBV vast. Het desbetreffende gebied is aangeduid op de kaartbijlage als
bedoeld in dit artikel.Hoofdstuk 10 Overige administratieve bepalingenArtikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriftenHet onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) uitgegeven normen (NEN's), voornormen (NVN's) en
praktijkrichtlijnen (NPR's).Hoofdstuk 11 HandhavingAlgemeenHet niet naleven van de voorschriften van het Bouwbesluit 2012, de
bouwverordening of de criteria uit de Welstandsnota voor bestaande bouwwerken
vormt een overtreding waartegen direct met toepassing van bestuursdwang of
oplegging van een last onder dwangsom kan worden opgetreden, zonder dat daartoe
nog (de tussenstap van) een specifieke aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit
2012 geldt voor alle bouwwerken (artikel 1b Woningwet), voor de bouwverordening
krijgt deze systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor het
welstandsvereiste voor bestaande bouw volgt dit uit artikel 13a Woningwet. Met
het generieke handhavinginstrumentarium op grond van de Gemeentewet en de Awb
kan worden afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw of ander
bouwwerk gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het Bouwbesluit 2012,
dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van een open erf of terrein in
overeenstemming is met de bouwverordening en dat het uiterlijk van een bouwwerk
niet in ernstige mate strijdig is met redelijke eisen van welstand, beoordeeld
naar de criteria die zijn vastgelegd in de welstandsnota.Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van de Awb
met zich mee dat een belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen zal hebben
tegen een voorgenomen handhavingbesluit, vooraf in de gelegenheid wordt gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen. In het handhavingbesluit dient vervolgens
zorgvuldig te worden omschreven met welke voorschriften van het Bouwbesluit 2012
het bouwen of de staat van een gebouw of ander bouwwerk in strijd is en met
welke voorzieningen het bouwen of de staat van dat gebouw of ander bouwwerk weer
in overeenstemming met die voorschriften kan worden gebracht. Door zelf binnen
de daartoe gestelde termijn maatregelen te nemen kunnen belanghebbenden de
toepassing van bestuursdwang voorkomen (artikel 5:24 Awb) dan wel overeenkomstig
artikel 5:32b van de Awb het verbeuren van een dwangsom voorkomen.Tegen een handhavingbesluit staan de normale rechtsmiddelen open die de Awb in
samenhang met de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar, beroep, hoger beroep
en daarnaast de mogelijkheid om een voorlopige voorziening te vragen).Op grond van artikel 125 van de Gemeentewet blijft de mogelijkheid bestaan om
met toepassing van bestuursdwang of op grond van artikel 5:32 van de Awb met een
last onder dwangsom, handhavend op te treden tegen illegale bouw- en
sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen van deze werkzaamheden.
Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van een vereiste vergunning wordt
gebouwd of gesloopt op zichzelf in beginsel voldoende aanleiding om spoedshalve
bestuursdwang toe te passen overeenkomstig artikel 5:24 Awb. Het direct met
bestuursdwang optreden tegen illegale bouw- of sloopwerkzaamheden is er immers
op gericht te voorkomen dat de illegale situatie verder in omvang toeneemt,
waardoor burgemeester en wethouders mogelijk voor voldongen feiten worden
geplaatst. In dit verband kan onder meer worden verwezen naar de uitspraken van
ABRvS van 14 november 2001 (JG 020026) en 11 juni 2003 (BR 2003, 893).Hoofdstuk 12 Straf-, overgangs- en slotbepalingenAlgemeenAlle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is gesteld
steunen op artikel 7b van de Woningwet juncto artikel 1a, onder 2o van de Wet op
de economische delicten.Bijlage 1 Gegevens en bescheiden aanvraag bouwvergunning(vervallen)Bijlagen 2 t/m 6(vervallen)Bijlage 7Kwaliteitseisen voor buizen en hulpstukken van de buitenriolering op erven
en terreinen(vervallen)Bijlage 8(vervallen)Bijlage 9 Reglement van orde van de Adviescommissie Ruimtelijke KwaliteitReglement op deAdviescommissie Ruimtelijke KwaliteitIn dit reglement worden de instelling, de samenstelling, de benoeming en de
werkwijze van de commissie vastgesteld. Dit reglement dient als bijlage van de
gemeentelijke Bouwverordening. Ingaande: Inhoud
Begripsbepalingen
Aanwijzing van de commissie
Benoeming van de commissie
Taken van de commissie4.1 Taakomschrijving4.2 Wettelijke taken4.3 Niet wettelijk verplichte taken
Taakomschrijving commissieleden
Werkwijze Bouw- en Woningtoezicht
Werkwijze van de commissie
7.1 Centrale en Lokale commissie
7.2 Gemandateerde behandeling
7.3 Openbaarheid, locatie en publicatie commissievergadering
7.4 Vooroverleg
Spreekrecht
Advies
Afwijken van het advies/ het vragen van een ‘second opinion’
Jaarverslag commissie en college
1. Begripsbepalingena. het college: het college van burgemeester en wethoudersb. de G.R. hûs en hiem: de Gemeenschappelijke Regeling hûs en hiemc. de commissie: de gemeentelijke Adviescommissie Ruimtelijke Kwaliteit, i.c. de
Welstands- en/ of Monumentencommissie en/of Commissie Ruimtelijke
Kwaliteit.d. aanvraag: een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen van een
bouwwerk. (ex art. 2.1, lid 1, sub a van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht)f. advies: advies als bedoeld in de artikelen 2.26, lid 3 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht, juncto artikel 6.2, lid 1 van de Besluit
omgevingsrecht, en in de van toepassing zijnde regelgeving in de gemeentelijke
verordeningen. 2. Aanwijzing van de commissieDe gemeente wijst de G. R. hûs en hiem aan als commissie die aan het college
advies uitbrengt over de vraag of het uiterlijk en de plaatsing van een
bouwwerk, waarvoor een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen is
ingediend, in strijd zijn met redelijke eisen van welstand. De gemeente wijst de G.R. hûs en hiem aan als commissie, die het college advies
uitbrengt over de vraag of een omgevingsvergunning voor het bouwen is ingediend
niet in strijd is met de Monumentenwet en de Monumentenverordening.De commissie kent de volgende samenstelling:1. een voorzitter2. een secretaris, de adviseur ruimtelijke kwaliteit van hûs en hiem3. ten minste twee architecten4. ten minste één monumentenarchitect5. ten minste één stedenbouwkundige6. ten minste één architectuurhistoricus7. ten minste één gemeentelijke, bouwtechnisch deskundige8. ten minste één burgerlid7. en facultatief andere disciplines, zoals bijv. landschapskunde, e.d. welke
voor een adequate beoordeling van belang worden geacht.De Adviescommissie Ruimtelijke Kwaliteit, functionerend als integrale
Welstandcommissie, Monumentencommissie en Commissie Ruimtelijke
Kwaliteitadviseert zowel op welstandsaspecten op basis van de Woningwet, als op
monumentenaspecten op basis van de Monumentenwet en de gemeentelijke en
provinciale monumentenverordening, als op de overige ruimtelijke
kwaliteitsvragen die het college voorlegt. In het geïntegreerde advies komt
duidelijk naar voren welke aspecten betrekking hebben op welstand,en welke op de
aanvraag op basis van de Monumentenwet en welke op de overige ruimtelijke
kwaliteitsvragen.De (integrale) commissie kent als vaste bezetting ten minste de disciplinaire
samenstelling die voor een adequate beoordeling van de welstands-, van de
monumenten- en van de ruimtelijke kwaliteitsaspecten relevant worden geacht. De
commissie hanteert als toetsingskader de door de gemeenteraad vastgestelde
gebiedsgerichte - en objectgerichte criteria.3. Benoeming van de commissiea. De G.R. hûs en hiem doet voor elke zittingstermijn een voordracht voor
commissieleden en hun plaatsvervangers aan het college. Indien gewenst vindt
hierover vooroverleg plaats tussen de gemeente en de G.R. hûs en hiem.b. De
voorzitter, de secretaris en de overige leden van de commissie en hun
plaatsvervangers worden op voorstel van het college benoemd en ontslagen door de
gemeenteraad.4. Taken van de commissie4.1 Taakomschrijving. De commissie is belast met zowel wettelijk verplichte als niet wettelijk
verplichte taken. De taken van de commissie hûs en hiem worden uitgevoerd op
grond van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht), de Woningwet, de Monumentenwet en de Monumentenverordening. De
commissie is beleidsmatig gebonden aan het gemeentelijk welstandsbeleid, zoals
dat is vastgelegd in de gemeentelijke welstandsnota. 4.2 Wettelijke taken.Toetsing van vergunningplichtige bouwwerken.De commissie is
bevoegd om het college te adviseren over de welstandsaspecten van een bouwplan
overeenkomstig artikel 2.10, eerste lid, onderdeel d van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht, artikel 12 en 12a van de Woningwet, artikel 11 van de
Monumentenwet en aanvragen waarop de gemeentelijke Monumentenverordening van
toepassing is. Vergunningplichtige bouwaanvragen worden in de regel binnen twee
weken na behandeling van een welstandsadvies voorzien. 4.3 Niet wettelijk verplichte taken.De commissie kan de opdracht krijgen om
naast de reguliere taken de volgende (niet wettelijk verplichte) taken uit te
voeren: a. Beoordeling van aanvragen voor reclames (inzake de gemeentelijke APV).b.
Onder de regie van de gemeente en op verzoek van de gemeente of de aanvrager,
noodzakelijk geacht overleg voeren met betrokkenen bij de voorbereiding van
bouwplannen.c. Desgevraagd advies uitbrengen over de herziening van de welstandsnota.d.
Desgevraagd adviezen uitbrengen aan het college over de welstandsaspecten van in
voorbereiding zijnde structuurplannen, bestemmingsplannen,
beeldkwaliteitplannen, stedenbouwkundige plannen en andere relevante
beleidsstukken.e. Desgevraagd adviseren over stedenbouwkundige en
architectonische ontwikkelingen die van belang zijn voor de ruimtelijke
kwaliteit in de gemeente.f. Desgevraagd adviseren in het geval van excessen:
buitensporigheden in het uiterlijk van bouwwerken die ook voor niet-deskundigen
evident zijn.g. Voorlichting inzake ruimtelijke kwaliteit aan de gemeenteraad,
het college en burgers.5. Taakomschrijving commissieledenDe leden van de commissie (voorzitter, secretaris en overige leden) worden
geselecteerd op de noodzakelijk geachte materiedeskundigheid en hun
onafhankelijkheid.De voorzitter en/of secretaris, voert/ voeren onder regie van de gemeente namens
de commissie het (eerste) vooroverleg met de planindieners, ontwerpers en andere
belanghebbenden, verzamelt/ verzamelen relevante informatie en bereidt/ bereiden
de behandeling van de adviesaanvragen in de commissie voor.De secretaris stelt
in samenspraak met de voorzitter en de behandelend ambtenaar Bouw- en
Woningtoezicht de agenda voor de Commissievergadering op. Tijdens de
Commissievergadering introduceert de secretaris de bouwplannen en verstrekt
gegevens over het relevante welstandsbeleid voor het betreffende plan en/of
gebied. Onder de verantwoordelijkheid van de secretaris wordt de beraadslaging
en de conclusie(s) over een bouwplan uitgewerkt in een schriftelijk advies, dat
in beginsel binnen twee weken na de Commissievergadering verzonden wordt.De voorzitter, een materiedeskundige met bestuurlijke ervaring, is
verantwoordelijk voor het functioneren van de commissie en de kwaliteit van de
advisering. Hij/zij ziet toe dat de commissie adviseert binnen de kaders van het
gemeentelijke welstandsbeleid. Tijdens de vergadering treedt de voorzitter op
als gastheer/gastvrouw voor alle aanwezigen. Hij/zij licht de vergaderorde toe
en informeert wie van de aanwezigen bij een agendapunt wil toelichten. Indien
een plan in vooroverleg is besproken doet de voorzitter c.q. de secretaris
verslag van hetgeen in dat stadium van het planproces is besproken. Na de fase
van de toelichtingen (secretaris/ gemeente/ externe toelichters) wordt deze
afgerond en vangt de fase van de beraadslaging aan, een fase waaraan alleen de
leden van de commissie deelnemen.De voorzitter draagt er zorg voor dat na de
inhoudelijke discussie een voor alle aanwezigen korte en heldere samenvatting
wordt gegeven, resulterend in een conclusie. De voorzitter bewaakt de voortgang
van de agenda.De voorzitter c.q. de secretaris onderhoudt de contacten met het gemeentebestuur
en de relevante gemeentelijke diensten.Indien een adviesaanvrage niet is voorzien van de in artikel 6 genoemde
bescheiden en hierdoor een afgewogen advisering niet mogelijk is, neemt de
voorzitter c.q. de secretaris de adviesaanvraag niet voor behandeling in de
commissie aan.De voorzitter ziet er op toe dat, in het geval dat één van de leden van de
Commissie op een of andere wijze een zakelijke binding heeft met een bouwplan,
dit lid in voorkomend geval niet zal deelnemen aan de beraadslagingen en zo
mogelijk zal worden vervangen.Bij het overleg met de gemeente en de pers treedt de voorzitter namens de
commissie naar buiten. De voorzitter organiseert met de commissie jaarlijks een
inhoudelijke evaluatie van de werkzaamheden. De resultaten van de evaluatie
worden opgenomen in het jaarlijkse verslag van de commissie.6. Werkwijze Bouw- en Woningtoezicht
Een advies kan worden gevraagd voor alle plannen waarvoor een
omgevingsvergunning voor het bouwen wordt aangevraagd.
Bouw- en Woningtoezicht draagt er zorg voor dat de commissie inzicht
heeft of het plan in overeenstemming is met de vereisten in de
bouwverordening en in de planologische aanvaardbaarheid van het plan en
indien strijdig in de aard van de strijdigheid.
Ten behoeve van de welstands- en monumententoets beoordeelt de ambtenaar
of het bouwplan is voorzien van de benodigde bescheiden zoals omschreven
in de Regeling omgevingsrecht, onder Hoofdstuk 2, art. 2.5 inzake
Redelijke eisen van welstand en onder Hoofdstuk 5 inzake Activiteiten
met betrekking tot een beschermd monument. Deze betreffen in ieder
geval:
tekeningen van alle gevels van het bouwwerk, inclusief de gevels van
belendende bebouwing, waaruit blijkt hoe het geplande bouwwerk in de
directe omgeving past;
principedetails van gezichtbepalende delen van het bouwwerk;
kleurenfoto’s van de bestaande situatie en de omliggende bebouwing;
opgave van de toe te passen bouwmaterialen en kleur daarvan (uitwendige
scheidingsconstructie). In ieder geval worden opgegeven het materiaal en
de kleur van de gevels, het voegwerk, kozijnen, ramen en deuren,
balkonhekken, dakgoten en boeidelen en de dakbedekking;
de tekeningen bij de aanvraag om een vergunning voor een bouwactiviteit
zijn voorzien van een duidelijke maatvoering en schaalaanduiding.
7. Werkwijze van de commissie7.1 Centrale en Lokale commissieDe commissie kent een tweetal werkwijzen, één op
locatie bij de gemeente (Lokale commissie) en één op het bureau van hûs en hiem
(Centrale commissie).7.2 Gemandateerde behandelingDe secretaris van de Centrale commissie, de
adviseur ruimtelijke kwaliteitvan hûs en hiem, die tevens de rol van voorzitter
van de Lokale commissie vervult, heeft een mandaat om adviesaanvragen
betreffende bouwplannen waarvan het oordeel over de welstand-, demonumenten- en
de ruimtelijke kwaliteitsaspecten van de Centrale commissie als bekend mag
worden verondersteld, te behandelen en van een advies te voorzien.7.3 Openbaarheid, locatie en publicatie commissievergaderingDe commissie
vergadert in de regel eenmaal per twee weken. De vergaderingen vinden plaats in
het gemeentehuis, dan wel op een andere vaste locatie binnen de gemeente (Lokale
commissie), en/of centrale locatie (Centrale commissie). De behandeling van de
adviesaanvragen is openbaar, tenzij de gemeente op grond van het gestelde in de
Wet Openbaarheid van Bestuur, gronden aanwezig acht om de behandeling besloten
te doen plaatsvinden. De behandeling van bouwplannen in mandaat is evenzeer
openbaar met dezelfde uitzonderingsclausule op grond van de Wet Openbaar
Bestuur. De gemeente informeert op verzoek van de aanvrager van een
omgevingsvergunning waar en wanneer behandeling van de commissie plaatsvindt.
Voor zoveel mogelijk zal de agenda van de Lokale commissie op het gemeentehuis
ter inzage worden gelegd, worden gepubliceerd in het lokale huis-aan-huisblad,
alsook onderdeel vormen van de gemeentelijke website. Hûs en hiem informeert op
verzoek van de aanvrager van een omgevingsvergunning, van de gemeente, dan wel
van andere belangstellenden waar en wanneer behandeling in de Centrale commissie
plaatsvindt. De agenda voor de Centrale commissie wordt daarnaast gepubliceerd
op de website van hûs en hiem.7.4 VooroverlegDe gemeente kan een nog niet formeel ingediende aanvraag ter advisering
voorleggen aan de commissie.Het vooroverleg vindt, als de aanvrager daarom verzoekt, in beslotenheid plaats. Een vooroverleg mondt uit in een schriftelijk advies aan het college.Het in het vooroverleg tot stand gekomen schriftelijke advies maakt onderdeel
uit van de bespreking in de openbare planbehandeling van de formele
adviesaanvraag.8. SpreekrechtTijdens de vergadering van de commissie wordt de mogelijkheid tot spreekrecht
geboden, in die zin dat opdrachtgevers, ontwerpers, gemeentelijke
vertegenwoordigers en andere belanghebbenden in de gelegenheid worden gesteld de
vergadering bij te wonen en de planvoornemens toe te lichten, respectievelijk
daarover hun visie geven. De Commissieleden krijgen daarna de gelegenheid tot
het stellen van vragen. Na beantwoording daarvan wordt de toelichtende fase
afgesloten en vangt de beraadslaging van de commissie aan, waarna het advies
wordt geformuleerd.9. Het adviesDe commissie brengt heldere en goed beargumenteerde adviezen uit aan het college
over de vraag of 'het uiterlijk en de plaatsing van een bouwwerk’, zowel op
zichzelf als in verband met de omgeving of de te verwachten ontwikkeling
daarvan, niet in strijd is met redelijke eisen van welstand' (art. 12, lid 1 van
de Woningwet). Dit wordt beoordeeld van de hand van de criteria die daartoe door
de gemeenteraad zijn vastgesteld. En welstandsadvies kan de volgende conclusie
hebben:Niet strijdigDe commissie is van oordeel dat het plan volgens de van toepassing zijnde
welstandscriteria en/ of monumentenbelangen niet in strijd is met redelijke
eisen van welstand en/ of monumentenzorg. Desgewenst motiveert de commissie haar
advies schriftelijk.Niet strijdig mitsDe commissie is van oordeel dat het plan op onderdelen strijdig is metde
toetsingscriteria, tenzij tegemoet gekomen wordt aan de geformuleerde bezwaren
op die punten. De commissie omschrijft nauwkeurig welke onderdelen van het plan
bezwaarlijk zijn. In het geval het college het advies overneemt, krijgt de
aanvrager voor zover dit nog past binnen de beschikbare beslistermijn, de
gelegenheid om de plannen te wijzigen en aan de bezwaarpunten tegemoet te komen. StrijdigDe commissie is van oordeel dat het bouwplan strijdig is metredelijke eisen van
welstand en/ of monumentenzorg en/of ruimtelijke kwaliteit.Een negatief
standpunt houdt in dat indien het college het advies overneemt, het (bouw-)plan
ingrijpend zal moeten worden gewijzigd. Adviseert de commissie negatief, dan
geeft ze een nauwkeurige schriftelijke motivering. Deze omvat een korte
omschrijving van het ingediende plan, een verwijzing naar de van toepassing
zijnde welstandscriteria en/ of monumentenbelangen en/of ruimtelijke
kwaliteitseisen en een samenvatting van de beoordeling van het plan op die
punten.AanhoudenDe commissie kan het advies aanhouden - waarbij Bouw- en Woningtoezicht aangeeft
of en hoe lang dit mogelijk is binnen de resterende beslistermijn –
wanneer:a. meer informatie en/ of een toelichting van de opdrachtgever/ontwerper
noodzakelijk is voor een goede beeldvorming en een afgewogen oordeel. b. de commissie van oordeel is dat bijzondere omstandigheden, andere dan die
gelden voor de toepassing van de hardheidsclausule, opgenomen in de
welstandsnota, nopen tot afwijking van het gemeentelijke welstandsbeleid. Zij
geeft dan aan gemotiveerd aan op grond waarvan afwijken gerechtvaardigd is.10. Afwijken van het advies/ het vragen van een 'Second Opinion' a.
Het college kan bij het besluit tot verlening van een omgevingsvergunning voor
het bouwen afwijken van het advies van de commissie, indien hij van mening is
dat de commissie de van toepassing zijnde criteria niet juist heeft
geïnterpreteerd of toegepast. De redenen voor het afwijken worden bij het
bekendmaken van het besluit vermeld. Alvorens definitief te beslissen kan het
college de commissie de mogelijkheid van heroverweging bieden.b. Het college heeft op grond van artikel 2.10 lid 1d van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht de mogelijkheid om bij strijdigheid van een bouwplan
met redelijke eisen van welstand toch een omgevingsvergunning voor het bouwen te
verlenen, indien hij van oordeel is dat de omgevingsvergunning niettemin moet
worden verleend. De afwijking wordt in de beslissing op de aanvraag van de
omgevingsvergunning voor het bouwen gemotiveerd.c. Het college kan eventueel op advies van de commissie gemotiveerd afwijken van
de in de gemeentelijke welstandsnota vastgelegde welstandscriteria. Dat kan in
het geval dat een bouwplan strijdig is metde welstandscriteria, maar niet
strijdig is metredelijke eisen van welstand. In die gevallen moet in het advies
worden gemotiveerd waarom het verantwoord is af te wijken van de van toepassing
zijnde welstandscriteria. d. Indien het college zich niet kan verenigen met het advies van de commissie,
kan hij een ‘second opinion’ inwinnen. Alvorens een ‘second opinion’ te vragen,
biedt het college de commissie de mogelijkheid tot heroverweging van het eerder
uitgebrachte advies, waarbij wordt aangegeven op welke punten naar de mening van
het college de houdbaarheid van het advies mogelijk in het geding is. Indien
alsnog een ’second opinion’ wordt gevraagd, wordt dit ter kennis van de
commissie gebracht. Bij een ‘second opinion’ wordt de adviesaanvraag voorgelegd
aan een elders in Nederland functionerende commissie. De gemeente neemt daartoe
contact op met de Federatie Welstand. 11. Jaarverslag commissie en collegea. De commissie legt de gemeenteraad eenmaal per jaar een verslag voor van de
door haar verrichte werkzaamheden. In het verslag zet de commissie tenminste
uiteen op welke wijze zij toepassing heeft gegeven aan de welstandscriteria en
de overige, vastgestelde, gemeentelijke ruimtelijke kwaliteitsuitgangspunten.
Tenminste eenmaal per jaar vindt, ten behoeve van het jaarverslag, een
evaluatiegesprek plaats tussen een vertegenwoordiging van het gemeentebestuur en
de commissie.b. Het college brengt aan de gemeenteraad jaarlijks verslag uit over de
uitvoering van het welstandsbeleid. Voor de aspecten die in dit verslag
tenminste aan de orde moeten komen, wordt verwezen naar artikel 12b van de
Woningwet (zie bijlage).c. De gemeenteraad beslist op grond van de jaarverslagen over eventuele
aanvullingen en/of aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota.Bijlage:Burgemeester en wethouders leggen de gemeenteraad één maal per jaar een verslag
voor waarin zij ten minste uiteenzetten:
a. op welke wijze zij zijn omgegaan met de adviezen van de
commissie;
b. in welke categorieën van gevallen zij de aanvraag voor een
omgevingsvergunning voor het bouwen niet aan de commissie hebben
voorgelegd en op welke wijze zij in die gevallen zelf toepassing hebben
gegeven aan criteria, bedoeld in artikel 12a, eerste lid, onderdeel a
van de Woningwet;
c. in welke gevallen waarin niet is of wordt voldaan aan artikel 12,
eerste lid van de Woningwet, zij zijn overgegaan tot toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom.
Bijlagen 10, 11 en 12 (vervallen)Bijlagen bij de Bouwverordening Gemeente
Smallingerland (2012)(tot en met de 14e wijzigingen,
vastgesteld bij raadsbesluit d.d. 3 april 2012.) Figuren 1 t/m 19, behorende bij de stedenbouwkundige bepalingen:Bijlagen