CVDR22278_1Re-integratieverordening Wet werk en bijstand gemeente Borger-OdoornnlregelingBorger-Odoorn2018-06-26Borger-OdoornWeek in Week uit, 1-5-2007Re-integratieverordening Wet werk en bijstand gemeente Borger-OdoornWet werk en bijstand, artt 7, 8, 10, lid 2; Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, artt 34, 35, 36; Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, artt 34, 35, 36;gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2007-03-29De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2007-05-092007-01-012016-07-01Nieuwe regelingOnbekendGeenRe-integratieverordening Wet werk en bijstand gemeente Borger-Odoorn1Algemene bepalingen1Begripsbepalingen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand en de Algemene wet bestuursrecht.2.In deze verordening wordt verstaan onder:
a.de wet: de Wet werk en bijstand;b.Ioaw:Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;c.Ioaz:Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;d.Awb:de Algemene wet bestuursrecht;e.uitkeringsgerechtigde:de persoon tot 65 jaar met een uitkering
ingevolge de wet, de Ioaw of de Ioaz die inwoner
is van de gemeente Borger-Odoorn;f.Anw-er:de persoon met een uitkering ingevolgde de
Algemene nabestaandenwet die als niet-werkende
werkzoekende ingeschreven staat bij het CWI en
woonachtig is in de gemeente Borger-Odoorn;g.Nugger:de niet-uitkeringsgerechtigde zoals omschreven
in artikel 6, onder a, van de wet en woonachtig in
de gemeente Borger-Odoorn;h.jongere:de uitkeringsgerechtigde, Anw-er of Nugger niet
ouder dan 23 jaar;i.werknemer in gesubsidieerde arbeid:de werknemer als bedoeld in artikel 10, tweede
lid, van de wet, werkzaam volgens de vroegere Wiw
of ID, die op de dag voorafgaande aan de invoering
van de wet in deze gesubsidieerde arbeid werkzaam
was; j.voorziening:een voorziening als bedoeld in artikel 7, eerste
lid, onder a, van de wet, deze verordening of het
beleidsplan als bedoeld in artikel 3, eerste lid;
Een voorziening is een instrument binnen een
re-integratietraject dat ingezet wordt om
belemmeringen bij aanvaarding van algemeen
geaccepteerd arbeid weg te nemen of om
werkzaamheden als zelfstandige te gaan
verrichten;k.het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Borger-Odoorn;l.de raad:de gemeenteraad van de gemeente
Borger-Odoorn;m.algemeen geaccepteerde arbeid:iedere vorm van betaalde arbeid;n.beleidsplan:plan als bedoeld in artikel 110 van de
Gemeentewet gericht op de uitvoering van de Wet
werk en bijstand;o.CWI:het Centrum voor Werk en Inkomen;p.Trajectplan of re-integratieplan:een ontwikkelgericht plan, toegesneden op de
persoonlijke omstandigheden en mogelijkheden van
belanghebbende waarin opgenomen zijn:
klantgegevens, klantprofiel, einddoel en eventuele
tussendoelen van het traject, in te schakelen
organisaties en aanvullende afspraken met
betrekking tot de rechten en plichten van de
cliënt.
2Beleid en financiën2Opdracht college1.Het college biedt aan de uitkeringsgerechtigden tot 65 jaar, de
Nugger en de Anw-er alsmede de persoon als bedoeld in artikel 10,
tweede lid, van de wet, ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en,
voor zover het college dat noodzakelijk acht, een voorziening
gericht op die arbeidsinschakeling. 2.Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het aanbieden
van voorzieningen wordt door het college een afweging gemaakt,
waarbij gekeken wordt of de ondersteuning of de voorziening, gelet
op de mogelijkheden en capaciteiten van de belanghebbende, het meest
doelmatig is met het oog op inschakeling in de arbeid. Eveneens
wordt het arbeidsmarktperspectief betrokken bij de genoemde
afweging. 3.Het college draagt zorg voor voldoende diversiteit in het aanbod aan
ondersteuning en voorzieningen.3Beleidsplan1.De raad stelt ter nadere uitvoering van deze verordening minimaal
eenmaal per vier jaar een beleidsplan vast, waarin in ieder geval de
beleidsprioriteiten worden aangegeven:2.Het college doet verslag aan de raad van de resultaten. Dit verslag
sluit aan bij het verslag als bedoeld in artikel 77 van de wet.4Aanspraak op ondersteuning1.De volgende personen kunnen aanspraak maken op ondersteuning bij
arbeidsinschakeling en op de naar het oordeel van het college
noodzakelijk geachte voorziening gericht op
arbeidsinschakeling:
de uitkeringsgerechtigde;
de Anw-er;
de Nugger;
de werknemer in de gesubsidieerde arbeid (Wiw of ID
besluit), die op de dag voorafgaande aan de invoering van de
wet in deze gesubsidieerde arbeid werkzaam was.
2.Het college doet een aanbod dat past binnen de criteria die gesteld
zijn in deze verordening, het in artikel 3 genoemde beleidsplan, de
beleidsregels en de uitvoeringsbesluiten.3.Geen aanspraak op ondersteuning bestaat indien sprake is van een
voorliggende voorziening welke naar de mening van het college in
voldoende mate bijdraagt aan de re-integratie van de
belanghebbende.5Verplichtingen van de cliënt1.Een persoon die door het college een voorziening wordt aangeboden,
is verplicht hiervan gebruik te maken.2.De persoon die deelneemt aan een voorziening is gehouden aan de
verplichtingen die voortvloeien uit de wet, deze verordening,
alsmede aan de verplichtingen die het college aan de aangeboden
voorziening heeft verbonden.3.Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening,
niet voldoet aan het gestelde in het tweede lid, dan kan het college
de uitkering verlagen conform hetgeen hierover is bepaald in de
afstemmingsverordening en conform hetgeen hierover is bepaald in
artikel 20 van de Ioaw en artikel 20 van de Ioaz.4.Indien de persoon, niet zijnde een uitkeringsgerechtigde, die
gebruik maakt van een voorziening, niet voldoet aan het gestelde in
het tweede lid, dan kan het college de kosten van de voorziening dan
wel de subsidie geheel of gedeeltelijk terugvorderen.5.De persoon die deelneemt aan een voorziening is verplicht tot het
verstrekken van inlichtingen aan het college die nodig zijn voor het
bepalen van een geschikt traject en/of een geschikt re-integratie
instrument.6.Het college kan een onderzoek laten doen naar de mogelijkheden van
de persoon algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden, dan wel naar
de geschiktheid om gebruik te maken van een voorziening.6Criteria ontheffing arbeidsverplichting1.Het college kan met inachtneming van artikel 9, tweede lid, van de
wet, onderscheidenlijk artikel 37a van de Ioaw en artikel 37a van de
Ioaz bepalen dat aan een individueel belanghebbende tijdelijk,
geheel of gedeeltelijk, ontheffing wordt verleend van de in artikel
5, eerste lid en tweede lid, van deze verordening genoemde
verplichtingen, op basis van in beleidsregels vast te leggen
criteria, onder meer:
indien de combinatie van zorg en arbeid of de combinatie van
zorg en voorziening niet mogelijk is voor de alleenstaande
ouder, met kinderen tot 12 jaar;
indien een belanghebbende om medische redenen niet in staat
is om te werken;
indien een belanghebbende van 57½ jaar en ouder een
onoverbrugbare afstand tot de arbeidsmarkt heeft.
2.Ontheffing van de arbeidsplicht wordt slechts verleend voor een door
het college vast te stellen periode.3.Op basis van een herbeoordeling kan het college besluiten een
ontheffing na afloop van de vastgestelde periode te verlengen.7Sluitende aanpak jongeren1.Elke jongere krijgt in ieder geval binnen 12 maanden na inschrijving
bij het CWI een aanbod voor een voorziening gericht op inschakeling
in algemeen geaccepteerde arbeid.2.Het eerste lid is niet van toepassing indien het college heeft
bepaald dat voor deze persoon een volledige ontheffing van de
arbeidsverplichting geldt.3.Het college kan in individuele gevallen afwijken van het gestelde in
het eerste lid.8Budget- en subsidieplafonds1.In het beleidsplan als bedoeld in artikel 3 kan het college een of
meer subsidie- of budgetplafonds vaststellen voor de verschillende
voorzieningen. Een door het college ingesteld subsidie- of
budgetplafond vormt een weigeringsgrond bij de aanspraak op een
specifieke voorziening.2.Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat
in aanmerking komt voor een specifieke voorziening. Een plafond in
deze zin vormt eveneens een weigeringsgrond als genoemd in lid 1 van
dit artikel.3Voorzieningen9Algemene bepalingen over voorzieningen1.In het beleidsplan als bedoeld in artikel 3 wordt vastgelegd welke
voorzieningen het college in ieder geval kan aanbieden alsmede de
voorwaarden die daarbij gelden voor zover daarover in deze
verordening geen nadere bepalingen zijn opgenomen.2.Het college kan, in aanvulling op de verplichtingen die voortvloeien
uit de wet en deze verordening, aan een voorziening nadere
verplichtingen verbinden.3.Het college kan in ieder geval een voorziening beëindigen:
indien de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichting als bedoeld in de artikelen 9 en 17 van de wet
niet nakomt;
indien de persoon die deelneemt niet meer behoort tot de
doelgroep van deze verordening;
indien de persoon algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt,
waarbij geen gebruik hoeft te worden gemaakt van deze
voorziening;
indien naar het oordeel van het college de voorziening
onvoldoende bijdraagt aan een snelle
arbeidsinschakeling.
4.Bij het aanbieden van een voorziening, maakt de gemeente gebruik van
een trajectplan. Het trajectplan is geldig na ondertekening door
belanghebbende en de gemeente.5.Bij uitvoeringsbesluit kan het college ten aanzien van de
voorzieningen, bedoeld in de artikelen 10 tot en met 18 van deze
verordening, met inachtneming van hetgeen daarover in het
beleidsplan is bepaald, nadere regels stellen. Deze regels kunnen
betrekking hebben op:
de voorwaarden waaronder een voorziening wordt
aangeboden;
de weigeringsgronden bij het aanbieden van
voorzieningen;
de intrekking of wijziging van de subsidieverlening of
-vaststelling;
de aanvraag van en de besluitvorming over subsidies;
de betaling van subsidies en het verlenen van
voorschotten;
het vragen van een eigen bijdrage;
overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en het
verstrekken van subsidies.
10Werkstages1.Het college kan aan een uitkeringsgerechtigde een werkstage
aanbieden, gericht op arbeidsinschakeling.2.Het doel van de werkstage is het opdoen of het behouden van
werkervaring dan wel het leren functioneren in een
arbeidsrelatie.3.De werkstage wordt verricht met behoud van uitkering. Het college
kan een premie verstrekken wanneer een uitkeringsgerechtigde een
werkstage uitvoert. De hoogte van deze premie en de voorwaarden
worden vastgelegd in het in artikel 3 genoemde beleidsplan.4.Het college kan besluiten om een inleenvergoeding te vragen aan het
bedrijf waar de werkstage wordt verricht.5.De werkstage duurt maximaal 9 maanden.6.De werkstage kan eenmaal met maximaal 6 maanden worden
verlengd.7.De werkstage kan gecombineerd worden met scholing en/ of training of
andere door het college in het kader van een opgesteld trajectplan
noodzakelijk geachte voorzieningen.8.De werkstage wordt vastgelegd in een stage overeenkomst, waarin ten
minste wordt vastgelegd het doel van de werkstage, de manier waarop
de begeleiding plaatsvindt en nadere specifieke afspraken.11Vrijwilligerswerk1.Het college kan aan de uitkeringsgerechtigde vrijwilligerswerk
aanbieden.2.Vrijwilligerswerk kan een onderdeel zijn van een traject gericht op
arbeidsinschakeling of, indien dat vooralsnog niet mogelijk is,
zelfstandige maatschappelijke participatie. Onder vrijwilligerswerk
wordt verstaan: onbetaalde maatschappelijk nuttige activiteiten voor
minimaal 5 en in principe maximaal 24 uur per week bij organisaties
zonder winstoogmerk.3.Vrijwilligerswerk wordt verricht met behoud van uitkering. Het
college kan een onkostenvergoeding verstrekken voor het verrichten
van vrijwilligerswerk. De hoogte van deze onkostenvergoeding en de
voorwaarden worden vastgelegd in het in artikel 3 genoemde
beleidsplan.4.Vrijwilligerswerk wordt vastgelegd in een vrijwilligersovereenkomst
waarin ten minste wordt vastgelegd wat het doel is van het
vrijwilligerswerk, de manier waarop de begeleiding plaatsvindt en de
nadere specifieke afspraken.12Sociale activering1.Het college kan aan uitkeringsgerechtigden als onderdeel van een
re-integratietraject activiteiten aanbieden in het kader van sociale
activering.2.Onder sociale activering wordt verstaan het stimuleren van personen
die langdurig werkloos zijn om maatschappelijk actief te worden ter
voorbereiding op een traject gericht op arbeidsinschakeling. Als
arbeidsinschakeling (nog) niet mogelijk is, kan de sociale
activering ook gericht zijn op zelfstandige maatschappelijke
participatie. 13Werkstartsubsidies gericht op re-integratie1.Het college kan een Werkstartsubsidie verstrekken aan de werkgever
die een arbeidsovereenkomst van 12 maanden aangaat met een
uitkeringsgerechtigde of met een werknemer in gesubsidieerde arbeid.
De duur van deze subsidie is 12 maanden, en kan eenmalig verlengd
worden met 12 maanden. De subsidie bestaat uit een deel begeleiding
en scholing, en uit een deel loonkostensubsidie om een lagere
arbeidsproductiviteit te compenseren.2.De subsidie wordt alleen verstrekt indien hierdoor de
concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en er
geen verdringing plaatsvindt.3.De beleidsaanbeveling ‘Subsidiering arbeidsplaatsen in het kader van
re-integratie werkzoekenden’ van het ministerie van SZW is van
toepassing.14Scholing1.Het college kan een vorm van scholing aanbieden gericht op
arbeidsinschakeling aan alle personen genoemd in artikel 1, lid e, f
en g, werknemers in gesubsidieerde arbeid en werknemers waarvoor een
werkgever een loonkostensubsidie ontvangt als bedoeld in artikel
13.2.Scholing wordt in principe altijd gecombineerd met sociale
activering of een voorziening gericht op het verkrijgen van
werkervaringArtikel 15 Work First
Het college kan een inwoner van de gemeente die een uitkering in
het kader van de wet of de Ioaw/z aanvraagt, verplichten deel te
nemen aan Work First.
De voorwaarden worden vastgesteld in het in Artikel 3 genoemde
beleidsplan.
Artikel 16 BemiddelingHet college kan personen genoemd in artikel 1, lid e, f en g, en
werknemers in gesubsidieerde arbeid, ondersteunen door bemiddeling bij
arbeidsinschakeling aan te bieden.17InkomstenvrijlatingDe uitkeringsgerechtigde die arbeid in deeltijd aanvaardt waarmee een
inkomen wordt verworven dat minder bedraagt dan de voor hem geldende
norm, kan in aanmerking komen voor een vrijlating van inkomsten uit
arbeid, indien deze arbeidsaanvaarding bijdraagt aan een volledige
uitstroom uit de uitkering. De hoogte van het bedrag en de voorwaarden
sluiten aan bij de omschrijving in artikel 31, tweede lid onder o van de
wet. 18Werkaanvaardingspremie1.De uitkeringsgerechtigde die arbeid in dienstbetrekking aanvaardt of
als zelfstandige werkzaam wordt, waardoor hij
uitkeringsonafhankelijk wordt, ontvangt eenmalig een
werkaanvaardingspremie.2.Voorwaarden voor het verkrijgen van de werkaanvaardingspremie zijn
in elk geval:
de uitkeringsgerechtigde dient onmiddellijk voorafgaand aan
zijn indiensttreding tenminste 12 maanden ononderbroken een
uitkering voor levensonderhoud hebben ontvangen op grond van
de wet, de Ioaw of de Ioaz.
uit een bij aanvang van de dienstbetrekking over te leggen
arbeidsovereenkomst dient te blijken dat deze voor tenminste
een jaar is aangegaan.
in de periode van 24 maanden voorafgaande aan het moment van
indiensttreding is door de werknemer geen
werkaanvaardingspremie ontvangen.
3.Ook in aanmerking voor de werkaanvaardingspremie zoals genoemd in
lid 1, komen de werknemers in gesubsidieerde arbeid.19Premie voor werkgevers bij uitstroom naar regulier werk1.Het college kan een werkgever een premie verstrekken als hij een
uitkeringsgerechtigde of werknemer in gesubsidieerde arbeid regulier
in dienst neemt voor een periode van minimaal zes maanden. De hoogte
en de voorwaarden worden vastgesteld in het in Artikel 3 genoemde
beleidsplan.2.De premie wordt alleen verstrekt indien de werknemer door de
werkaanvaarding uitkeringsonafhankelijk wordt.3.De premie wordt alleen verstrekt indien de werknemer zes maanden na
aanvang van de arbeidsovereenkomst nog arbeid in loondienst verricht
en niet is aangewezen op een uitkering.20Overige vergoedingen1.Het college kan een vergoeding verstrekken voor noodzakelijke kosten
die gemaakt zijn in het kader van de arbeidsinschakeling. Het gaat
hierbij in ieder geval om:
reiskosten;
kosten voor kinderopvang;
kosten van werkaanvaarding.
2.Geen aanspraak op de in het eerste lid genoemde vergoedingen bestaat
indien een beroep gedaan kan worden op een voorliggende voorziening
die gezien haar aard en doel wordt geacht voor belanghebbende
toereikend en passend te zijn.4Slotbepalingen21HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de
verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.22Nadere regelsHet college is bevoegd om nadere regels te stellen met betrekking tot de
uitvoering van deze verordening.23UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college.24InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de 8e dag na die van bekendmaking
en werkt terug tot en met 1 januari 2007.De Reïntegratieverordening Wet werk en bijstand gemeente Borger-Odoorn,
vastgesteld door de raad op 24 juni 2004, wordt per 1 januari 2007
ingetrokken.25CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald: Re-integratieverordening Wet werk en
bijstand gemeente Borger-Odoorn.ToelichtingAlgemene toelichting1. InleidingDe Wet werk en bijstand (Wwb) geeft burgemeester en wethouders de opdracht
om zorg te dragen voor de re-integratie van bijstandsgerechtigden, Nuggers
en Anw-ers. De Wwb draagt aan de gemeenteraad op om een verordening vast te
stellen waarin het beleid van de gemeente ten aanzien van haar
re-integratietaak wordt neergelegd. Tevens wordt hierin de aanspraak van
burgers op ondersteuning bij re-integratie geregeld.De basis voor de verordening is neergelegd in artikel 8, eerste lid, onder
a, en tweede lid en artikel 10, eerste en tweede lid, van de Wwb.Naast deze wettelijke basis valt uit de memorie van toelichting af te leiden
welke zaken in of via de verordening geregeld moeten of kunnen worden. Deze
zaken zijn:
de aanspraak van de doelgroepen op ondersteuning door de
gemeente;
het beleid ten aanzien van de diverse doelgroepen en
subdoelgroepen;
het beleid ten aanzien van de combinatie van werk en zorgtaken;
de beschikbaarheid van financiële middelen.
In de gemeente Borger-Odoorn wordt het beleid op een aantal niveaus
geregeld:
In de verordening zelf. Hiermee ligt het beleid voor langere duur
vast. Het aanpassen van de verordening vergt langere tijd.
Uitgangspunt is een verordening vast te stellen waarin de
hoofdlijnen geregeld zijn, die een aantal jaren meekan.
In beleidsregels. Deze geven aan burgemeester en wethouders de
mogelijkheid in individuele gevallen af te wijken.
In het beleidsplan, dat ook door de raad vastgesteld wordt. In het beleidsplan zijn o.a. opgenomen premies, subsidies en
voorwaarden voor de in deze verordening genoemde voorzieningen.
In delegatie aan het college (uitvoeringsbesluiten).
In deze verordening wordt dan ook vastgelegd: de verhouding tussen raad en
college en daarnaast enkele algemene artikelen over de opdracht aan het college,
de aanspraak op voorzieningen, de inzet van voorzieningen en de rechten en
plichten van de cliënt. Al het overige wordt vastgelegd in een beleidsplan,
beleidsregels of in uitvoeringsbesluiten van het college.Artikelsgewijze toelichtingArtikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsbepalingenIn dit artikel worden definities gegeven van begrippen die in de verordening
voorkomen en waarvan het van belang is dat er steeds hetzelfde onder wordt
verstaan. Hierbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepaling uit
de Wwb.Artikel 2 Opdracht collegeDe Wwb geeft aan burgemeester en wethouders de verantwoordelijkheid voor het
bieden van ondersteuning. Hoewel cliënten aanspraak kunnen maken op
ondersteuning, is er geen afdwingbaar recht op ondersteuning op de manier zoals
de cliënt dat mogelijk het liefst zou zien. Het is aan burgemeester en
wethouders om zorg te dragen voor voldoende aanbod van voorzieningen, waarbij
zij te maken hebben met beperkte financiële middelen. De vraag naar
ondersteuning zal afhankelijk zijn van een veelheid aan sociaal-economische
factoren. De huidige en verwachte situatie op de lokale en regionale
arbeidsmarkt wordt meegewogen in het traject dat wordt aangeboden.Artikel 3 BeleidsplanZoals ook in de algemene toelichting is gesteld, geeft de Wwb aan de raad de
opdracht om het re-integratiebeleid vast te leggen in een verordening. In
Borger-Odoorn wordt gekozen voor een systematiek om de verordening meer
procedureel te houden en voor verdere uitwerking gebruik te maken van
beleidsplannen en uitvoeringsbesluiten. Het eerste lid geeft daarom aan dat
de raad minimaal éénmaal per vier jaar een beleidsplan vaststelt. In dit
beleidsplan komen in elk geval aan de orde:
een omschrijving van het beleid ten aanzien van de verschillende
doelgroepen, waarbij de in de wet geformuleerde evenwichtige aanpak
als uitgangspunt wordt genomen,
de wijze waarop de aanbesteding inzake de inkoop van de
voorzieningen wordt vormgegeven en
de inzet en de verdeling van de beschikbare financiële
middelen.
Het tweede lid is de basis voor verantwoording van het gevoerde beleid. De Wwb
geeft aan dat het college elk jaar een voorlopig en een definitief verslag over
de uitvoering naar het rijk zendt. Het definitief verslag dient gepaard te gaan
met een verklaring van de raad. Daarom is ervoor gekozen expliciet op te nemen
dat er een beleidsverslag aan de raad moet worden gezonden. Bij de vormgeving
van dit verslag zal worden aangesloten bij de inhoud van het verslag over de
uitvoering aan het rijk.Artikel 4 Aanspraak op ondersteuningOndersteuning hoeft niet altijd te bestaan uit een door derden uitgevoerde
diagnose, gevolgd door een vastgesteld traject met één of meerdere
voorzieningen. Als dat kan, kan worden volstaan met advies of doorverwijzing
naar andere instanties. Voorzieningen worden alleen ingezet als zonder die inzet
het vinden van algemeen geaccepteerde arbeid niet mogelijk is. Re-integratie
moet de kortste weg naar arbeid zijn. Daarmee wordt niet alleen de tijd tussen
de inzet van het instrument en de werkaanvaarding bedoeld, maar ook de
(financiële) inspanningen die het kost omdat doel te bereiken.De uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de inhoud van het traject ligt bij
burgemeester en wethouders, die immers ook verantwoordelijk zijn voor de
effectieve en doelmatige inzet van de middelen. Binnen de grenzen van die
verantwoordelijkheid wordt rekening gehouden met de wensen van de cliënt. Voor
het slagen van het traject is de motivatie van de cliënt belangrijk. Voordat tot
het inzetten van het traject wordt besloten, wordt de inhoud hiervan met cliënt
besproken, waarna het trajectplan door beide partijen ondertekend wordt.In het tweede lid wordt expliciet de koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de cliënt en de criteria die gehanteerd worden bij het aanbieden
van voorzieningen. Daarbij wordt verwezen naar elk document waarin de criteria
worden verwoord.De in het derde lid genoemde voorliggende voorzieningen kunnen bijvoorbeeld
zijn: de bemiddeling richting arbeidsmarkt door het Centrum voor Werk en Inkomen
of re-integratie activiteiten die door het Uitvoeringsorgaan
Werknemersverzekeringen (UWV) worden aangeboden.Artikel 5 Verplichtingen van de cliëntIn de Wwb is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen gelden bij het recht
op een uitkering. Uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie zijn in het eerste
en tweede lid de verplichtingen conform de wet geformuleerd.Deelname aan re-integratie is niet vrijblijvend. Bijstandsgerechtigden zijn
reeds door het ontvangen van een uitkering aan bepaalde verplichtingen
gehouden. Voor diegene zonder uitkering worden voorwaarden aan het
re-integratietraject gekoppeld./ ==Het niet nakomen van de verplichtingen geeft de mogelijkheid om een traject
af te breken of gevraagde ondersteuning te weigeren, bijvoorbeeld als iemand
niet mee wil werken aan een onderzoek. Ook kunnen gemaakte kosten van
belanghebbende worden teruggevorderd, als door verwijtbaar handelen een
traject niet tot het gewenste resultaat leidt. Om die mogelijkheid te kunnen
effectueren is het wenselijk dat de belangrijkste voorwaarden voor het
behalen van succes als verplichting zijn opgenomen.Natuurlijk heeft de cliënt ook rechten. Deze rechten zijn elders in wet- of
regelgeving ondergebracht. Tegen beslissingen op grond van deze verordening
staat bezwaar en beroep open op grond van de Awb. Het recht op inzage in
gegevens en zonodig correctie daarvan is geregeld in de Wet bescherming
persoonsgegevens (Wbp).Het derde lid verbindt deze re-integratieverordening met de
afstemmingsverordening. Deze verordening regelt het opleggen van een
maatregel indien de uitkeringsgerechtigde niet aan zijn verplichtingen
voldoet. Deze maatregel bestaat uit het verlagen van de uitkering met een
bepaald bedrag. Echter, voor personen zonder uitkering, Anw-ers en personen
in gesubsidieerde arbeid kan de gemeente de uitkering niet verlagen als
maatregel. Daarom is in het vierde lid de mogelijkheid opgenomen dat de
gemeenten in die gevallen (een deel van) de kosten van het traject kan
terugvorderen.Artikel 6 Criteria ontheffing arbeidsverplichtingDe in het eerste lid onder a opgenomen situatie dient aan te sluiten bij hetgeen
in artikel 9 vierde lid van de Wwb is opgenomen. Hierin is bepaald dat de
verplichting om algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden voor de
alleenstaande ouder met kinderen tot twaalf jaar slechts geldt nadat het college
zich genoegzaam heeft overtuigd van de beschikbaarheid van passende
kinderopvang, de toepassing van voldoende scholing en de belastbaarheid van de
cliënt. De belastbaarheid wordt in principe beoordeeld door de consulent werk en
inkomen. Bij vergaand verschil van mening over de mate van belastbaarheid dient
gekozen te worden voor een advies van een onafhankelijke externe deskundige. De
toepassing van voldoende scholing en de belastbaarheid van cliënt dient naar
individuele omstandigheden te worden bepaald.De onder b genoemde situatie wordt, met name bij medische redenen, ondersteund
door een extern onafhankelijk deskundig advies. Onder deze omschrijving valt
overigens ook psychische problematiek.In de wet is bepaald dat een ontheffing slechts tijdelijk wordt verleend. Het
tweede lid van dit artikel sluit hierbij aan. In het derde lid is bepaald dat het college deze periode kan verlengen nadat een
herbeoordeling heeft plaatsgevonden. Dit is aan de orde als na afloop van de
ontheffingsperiode de omstandigheden ongewijzigd zijn of er nieuwe zwaarwegende
factoren voor een nieuwe ontheffing aanwezig zijn.Artikel 7 Sluitende aanpak jongerenDoel sluitende aanpak: periode van niet participeren in het arbeidsproces,
speciaal voor deze groep zo kort mogelijk te doen zijn. In de praktijk
(Work-first) gaat het over dagen of hoogstens weken; niet over maanden.De in het eerste lid genoemde voorzieningen behelzen de voorzieningen zoals
beschreven in deze verordening. Inzet is om de genoemde termijn van twaalf
maanden korter te doen zijn en daarbij aan te sluiten bij het landelijke
ingezette beleid van de bestrijding van de jeugdwerkloosheid.De volledige ontheffing van de arbeidsverplichting slaat terug op artikel 6 van
deze verordening.Van de sluitende aanpak voor jongeren kan slechts worden afgeweken in
uitzonderlijke gevallen. Te denken valt bijvoorbeeld aan een baangarantie of
ander bron van inkomsten op zeer korte termijn.Artikel 8 Budget- en subsidieplafondsDe gemeente kan, om financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van de
middelen over de verschillende voorzieningen. Dit kan in het in artikel drie
genoemde beleidsplan gebeuren. Het uitgeput zijn van begrotingsposten kan echter
nooit een reden zijn om aanvragen voor voorzieningen te weigeren. Om dat wel
mogelijk te maken kan de gemeente in het beleidsplan subsidie en budgetplafonds
instellen.De Wwb stelt dat het ontbreken van financiële middelen alleen geen reden kan
zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient dan na te gaan welke
andere, goedkopere alternatieven beschikbaar zijn. Dit houdt dus in dat er geen
algemeen plafond ingesteld kan worden. Wel kan per voorziening een plafond
worden ingebouwd. Dit laat de mogelijkheid open naar andere instrumenten uit te
wijken.Artikel 9 Algemene bepalingen over voorzieningenDit artikel is opgenomen om enkele zaken te regelen die te maken hebben met alle
voorzieningen, ook die voorzieningen die niet met name in de verordening zijn
opgenomen. Het eerste lid geeft daarom aan dat de verordening geen uitputtende
opsomming van voorzieningen bevat. Zo zou bijvoorbeeld een traject richting
schuldhulpverlening ingezet kunnen worden als onderdeel van een traject naar
arbeidsinschakeling.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard zijn. Zo
kan bijvoorbeeld worden bepaald dat een cliënt gedurende het traject op gezette
tijden met de consulent werk en inkomen de voortgang bespreekt.Het derde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in
welke gevallen zij dit kan doen. Onder beëindigingen wordt hierbij ook verstaan
het stopzetten van de subsidie aan de werkgever.Het doel van re-integratietrajecten is om belanghebbenden zo snel mogelijk te
laten uitstromen naar reguliere arbeid. Als dat in het belang is van het
traject, kunnen voorzieningen worden ingezet. Het vierde lid geeft aan dat het
re-integratietraject wordt vastgelegd in een trajectplan. In dit plan komen de
stappen te staan van het re-integratietraject. Daarnaast worden aanvullende
rechten en plichten van de belanghebbende opgenomen.Het vijfde lid geeft het college de algemene bevoegdheid om voor voorzieningen
nadere regels te stellen. Deze regels worden opgenomen in het beleidsplan.De bepaling over het vragen van een eigen bijdrage in lid f heeft betrekking op
de doelgroep Nuggers. Immers, van deze groep is het niet vanzelfsprekend dat zij
op een laag inkomensniveau zitten. Het vragen van een eigen bijdrage kan op zijn
plaats zijn.Artikel 10 WerkstagesWerkstages zijn een instrument voor gemeenten om langdurig werklozen te
re-integreren. Voor de term werkstage is gekozen om te benadrukken dat het gaat
om een soort scholingsinstrument: niet de arbeid zelf, maar het leren werken
staat centraal. De werkstage heeft als belangrijkste doel het opdoen van
vaardigheden in een vakgebied, waardoor uitstroom naar betaald werk mogelijk
wordt gemaakt. De werkstage is bedoeld voor leden van de doelgroep die op korte
of middellange termijn perspectief op betaald werk hebben.Het eerste lid geeft de algemene bepaling voor het aanbieden van een werkstage. Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkstage, om
het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral van
belang om te voorkomen dat de cliënt claimt dat sprake is van een
arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt.De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het
opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenoemde
‘snuffelstage’, waarbij de cliënt de gelegenheid krijgt om te bezien of het
soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de tweede plaats kan het gaan om
het leren werken in een arbeidsrelatie. In de werkstage kan de cliënt wennen aan
aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerken met collega’s.Het derde lid geeft aan dat de werkstage met behoud van uitkering wordt
verricht. Het college kan besluiten om een premie te verstrekken als een
uitkeringsgerechtigde een werkstage gaat verrichten. Het doel van deze premie is
om de uitkeringsgerechtigde extra te stimuleren om mee te werken aan het
re-integratietraject. De hoogte van de premie en de voorwaarden worden bepaald
in het beleidsplan. Deze premie zal in elk geval, volgens de wettelijke bepaling
in artikel 31, lid j, eenmaal per kalenderjaar verstrekt worden.Het vierde lid geeft aan dat het college een inleenvergoeding kan gaan vragen.
Deze inleenvergoeding zal alleen gevraagd worden als de uitkeringsgerechtigde
een zodanige productie kan leveren dat het vragen van een vergoeding hiervoor
gerechtvaardigd is.Het vijfde lid geeft de maximale duur van de werkstage aan. Gezien het doel van
de werkstage: het opdoen van specifieke werkervaring of het ‘leren werken’,
wordt een periode van maximaal negen maanden voldoende geacht. Dit laatste ook
om verdringingseffecten te voorkomen.In het zesde lid wordt bepaald dat de werkstage eenmalig met maximaal zes
maanden verlengd kan worden. Dit kan echter alleen als daarvoor overtuigende,
zwaarwegende argumenten zijn.Het zevende lid bepaalt dat indien het college het nodig acht, andere
voorzieningen zullen worden ingezet ter ondersteuning van het traject richting
arbeidsmarkt.In het achtste lid wordt bepaald dat er voor de werkstage een schriftelijke
overeenkomst (stageovereenkomst) wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel
van de stage worden opgenomen, en de wijze van begeleiding. Door deze
schriftelijke overeenkomst kan nog eens gewaarborgd worden dat het bij een
werkstage niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding.Artikel 11 VrijwilligerswerkVrijwilligerswerk kan gedaan worden in het kader van sociale activering. In
principe moet het verrichten van vrijwilligerswerk altijd in het kader van een
traject zijn. Vrijwilligerswerk kan verschillende doelen hebben: werkervaring,
beroepsoriëntatie, dagbesteding, om iemand uit een sociaal element te halen,
etc. Lid één bepaalt dat het college deze voorziening aan een
uitkeringsgerechtigde aan kan bieden.Het tweede lid bepaalt dat vrijwilligerswerk in het kader van een
re-integratietraject minimaal vijf uren en in principe maximaal 24 uren per week
dient te worden verricht. Vrijwilligerswerk wordt alleen bij organisaties
verricht zonder winstoogmerk. Bovendien moet het gaan om maatschappelijk nuttige
activiteiten. Er is vanaf gezien om in deze verordening een maximale duur vast
te stellen. Hierdoor kan dit instrument blijvend ingezet worden voor degenen
voor wie uitstroom naar betaald werk (nog) niet mogelijk is, en voor wie het
vrijwilligerswerk zelfstandige maatschappelijke participatie als doel heeft. Als
vrijwilligerswerk een onderdeel van een traject naar betaald werk is, is de duur
uiteraard beperkt: in principe niet langer dan twaalf maanden.Het derde lid bepaalt dat het college een onkostenvergoeding kan verstrekken
voor het verrichten van vrijwilligerswerk. In artikel 31, tweede lid, onderdeel
k wordt de maximale onkostenvergoeding voor het verrichten van vrijwilligerswerk
bepaald. Deze vergoeding is onbelast en werkt niet door bij inkomensafhankelijke
regelingen. De hoogte van de vergoeding wordt vastgelegd in het
beleidsplan.Het vierde lid bepaalt dat er een vrijwilligerswerkovereenkomst wordt afgesloten
waarin het doel van het vrijwilligerswerk, afspraken rond de begeleiding en
overige afspraken worden vastgelegd. Deze overeenkomst wordt getekend door de
gemeente, de cliënt en de organisatie waarbij het vrijwilligerswerk wordt
verricht.Artikel 12 Sociale activeringVolgens de Wwb dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te zijn op
arbeidsinschakeling. Bij het beleid rond de aanbesteding van re-integratie en
sociale activeringstrajecten is door de gemeente Borger-Odoorn duidelijk gekozen
voor sociale activering als opstap richting arbeidsmarkt. Het doel van sociale
activering is het wegnemen van belemmeringen zodat de cliënt een stap verder
komt in zijn traject richting de arbeidsmarkt. In de intake en het daaruit
volgende trajectplan dient duidelijk gemaakt te worden wat de belemmeringen van
de cliënt zijn. In het trajectplan dient concreet en meetbaar het doel van het
traject te worden omschreven: wat zijn de belemmeringen en hoe worden deze
weggenomen.De termijn voor een sociaal activeringstraject met als doel de opstap naar een
re-integratietraject is in principe twaalf maanden.Artikel 13 Werkstartsubsidies gericht op re-integratieDe Werkstartsubsidie bestaat uit een gedeelte loonkostensubsidie en een gedeelte
kostenvoor begeleiding. Loonkostensubsidies zijn bekend van bijvoorbeeld de
werkervaringsplaatsen uit de Wet inschakeling werkzoekenden, echter, onder de
Wwb zijn deze geheel vormvrij geworden. Het doel van de subsidie is om extra
werkgelegenheid te bevorderen voor speciale groepen van werklozen die anders
geen werk kunnen vinden. De reden hiervoor kan zijn dat deze werklozen door de
grotere afstand tot de arbeidsmarkt minder productief zijn, of dat werkgevers
door een gebrek aan werkervaring huiverig zijn om iemand in dienst te nemen
vanwege de extra financiële risico’s die hieraan verbonden zijn.De Werkstartsubsidie is meer dan alleen een loonkostensubsidie ter compensatie
van verminderde arbeidsproductiviteit. Ook de begeleidingskosten zijn opgenomen
en maken 50% uit van de Werkstartsubsidie.Het beleid van de gemeente komt tot uitdrukking in de hoogte van de
Werkstartsubsidie (eventueel gekoppeld aan de mate van productiviteit), de
termijn en de aan de subsidie verbonden verplichtingen (b.v. bieden van scholing
en begeleiding). In het beleidsplan worden deze bepalingen verder
uitgewerkt.Het eerste lid geeft de basis voor de Werkstartsubsidie, waarbij expliciet wordt
aangegeven dat het primair gaat om een re-integratievoorziening. Tevens is hier
bepaald dat alleen de doelgroep uitkeringsgerechtigden voor deze subsidie in
aanmerking komt. Dit is bepaald om deze vorm van uitstroom beschikbaar te
stellen voor de groep waarvoor de gemeente ook financieel verantwoordelijk is.
De loonkostensubsidie wordt twaalf maanden verstrekt, en kan eenmalig verlengd
worden met twaalf maanden. Ook is hier bepaald dat de Werkstartsubsidie voor 50%
uit begeleidingskosten bestaat en voor 50% als loonkostensubsidie gezien kan
worden.Het derde lid verwijst expliciet naar de beleidsaanbeveling ‘Subsidiëring
arbeidsplaatsen in het kader van re-integratie werkzoekenden’ van het ministerie
van SZW en de Verordening Werkgelegenheidssteun van de EU. Reden hiervan is dat
de gemeente zo ontlast wordt van diverse administratieve verplichtingen richting
de Europese Gemeenschap. De bepalingen in de Verordening Werkgelegenheidssteun
van de EU zijn toegepast in deze Re-integratieverordening.Artikel 14 ScholingIn het kader van de trajecten richting arbeidsmarkt kan scholing noodzakelijk
zijn. Omdat het aanbod van scholing bijzonder divers is en daarbij ook de duur
en kosten erg variabel zijn, is het noodzakelijk om voor het aanbod hiervan
nadere randvoorwaarden vast te stellen.Het eerste lid bepaalt welke doelgroepen in aanmerking kunnen komen voor een
scholingstraject.Het tweede lid bepaalt dat het aanbieden van scholing niet op zichzelf staat. In
beginsel wordt scholing altijd gecombineerd met sociale activering,
vrijwilligerswerk, werkstage, directe bemiddeling en/ of werkzaamheden in het
kader van gesubsidieerde arbeid.Artikel 15 Work FirstEen ieder die een uitkering aanvraagt, kan verplicht worden tot het verrichten
van werkzaamheden in het kader van Work First. Dit heeft meerdere doelen: het
actief maken of houden van mensen, voorkomen van sociaal isolement, het opdoen
van werkritme.Artikel 16 BemiddelingBemiddeling naar reguliere arbeid kan ingezet worden als zelfstandige
voorziening, of in combinatie met een van de andere voorzieningen uit deze
verordening. De bemiddeling bij arbeidsinschakeling kan door de gemeente zelf
gebeuren of door inschakeling van derden.Artikel 17 InkomstenvrijlatingIn de wet is opgenomen dat gemeenten de mogelijkheid hebben om in individuele
gevallen te bepalen dat een deel van de inkomsten gedurende maximaal een half
jaar niet worden verrekend met de bijstand. Doel hiervan is om mensen met een
uitkering te stimuleren een gehele of een gedeeltelijke baan te accepteren.Artikel 18 WerkaanvaardingspremieIn de wet wordt in artikel 31 bepaald dat er jaarlijks een premie verstrekt kan
worden, in het kader van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling. De
hoogte van deze premie wordt vastgelegd in het beleidsplan.In het eerste lid wordt bepaald dat wanneer een uitkeringsgerechtigde inkomsten
uit arbeid of werkzaamheden als zelfstandige verkrijgt waardoor hij
uitkeringsonafhankelijk wordt, hij in aanmerking komt voor een
werkaanvaardingspremie. In het tweede lid wordt een aantal voorwaarden genoemd. Aanvullende voorwaarden
kunnen worden opgenomen in het beleidsplan. In het derde lid wordt bepaald dat werknemers met een Wiw of ID dienstverband
ook in aanmerking kunnen komen voor de werkaanvaardingspremie.Artikel 19 Premie voor werkgevers bij uitstroom naar regulier
werkWerkgevers die een uitkeringsgerechtigde of een werknemer in gesubsidieerde
arbeid regulier in dienst nemen, kunnen in aanmerking komen voor een premie. De
uitstroom naar werk moet wel duurzaam van aard zijn. Het moet gaan om een
dienstverband van minstens zes maanden. In het tweede lid wordt bepaald dat de werkgever alleen in aanmerking komt voor
de premie als de uitkeringsgerechtigde of de werknemer in gesubsidieerde arbeid
hierdoor uitkeringsonafhankelijk wordt. In het derde lid wordt bovendien bepaald dat de werknemer zes maanden na aanvang
nog aan het werk moet zijn. Het recht op deze premie ontstaat daardoor pas na
zes maanden nadat de reguliere arbeidsovereenkomst is in gegaan. Artikel 20 Overige vergoedingenDe gemeente kan ter stimulering van de arbeidsinschakeling besluiten diverse
kosten te vergoeden voor activiteiten die daartoe bijdragen. In dit artikel zijn
als voorbeelden genoemd reiskosten, en kosten voor kinderopvang. Dit is echter
geen limitatieve opsomming. Wel dienen de kosten altijd beoordeeld te worden op
noodzaak en redelijkheid en op de mogelijkheden voor voorliggende voorzieningen.
Te denken valt hierbij aan vergoedingen door de werkgever of fiscale
regelingen.Artikel 22 Nadere regelsVoor de juiste uitvoering van de verordening kan het noodzakelijk zijn dat
nadere uitvoeringsregels worden vastgesteld. Dit artikel geeft het college de
bevoegdheid om dergelijke regels vast te stellen.Artikel 23 UitvoeringEvenals de uitvoering van de Wwb ligt de uitvoering van deze verordening bij het
college.