CVDR2172_1Bouwverordening 11e en 12e wijziging gemeente Sittard-Geleen 2007nlregelingSittard-Geleen2018-05-15Sittard-GeleenTrompetter, 09-01-2008Bouwverordening gemeente Sittard-Geleen 2007Woningwet art. 8gemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2007-12-12De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2008-01-142010-10-01OnbekendGemeenteblad 2007/094GeenBouwverordeningIntegrale tekst van de bouwverordening met medenemning van het besluit van
de raad der gemeente Sittard-Geleen de dato 12 december 2007 tot wijzging
van de verordening naar aanleiding van de voorstellen van de VNG (11e en 12e
wijzigingen).1Inleidende bepalingen1.1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
asbest: hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel 1,
letter a, van het Asbestverwijderingsbesluit 2005;
Besluit indieningsvereisten: het Besluit indieningsvereisten
aanvraag bouwvergunning als bedoeld in artikel 40a, eerste
lid en 57, tweede en derde lid van de Woningwet ;
Besluit bouwwerken: het Besluit bouwvergunningvrije en
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken als bedoeld in
artikel 43, eerste lid onder c en artikel 44, tweede lid van
de Woningwet;
Bouwbesluit: de algemene maatregel van bestuur als bedoeld
in artikel 2 van de Woningwet;
bouwtoezicht: degenen, die ingevolge artikel 100a, eerste
lid, van de Woningwet belast zijn met het bouw- en
woningtoezicht;
bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout, steen,
metaal of ander materiaal, die op de plaats van bestemming
hetzij direct hetzij indirect met de grond verbonden is,
hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond,
bedoeld om ter plaatse te functioneren;
deskundig bedrijf als bedoeld in hoofdstuk 8: hetgeen
daaronder wordt verstaan in artikel 6, eerste lid, van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005;
gebruiksoppervlakte: de gebruiksoppervlakte als bedoeld in
het Bouwbesluit;
hoogte van de weg: de hoogte van de weg zoals die door of
namens burgemeester en wethouders is vastgesteld;
kamerverhuurbedrijf: een (deel van een) gebouw dat wordt
gebruikt ten behoeve van meerdere onzelfstandige
woonruimten, waarbij de op grond van het Bouwbesluit
verplicht aanwezige voorzieningen die in de onzelfstandige
woonruimte ontbreken, in het gebouw aanwezig zijn als
gemeenschappelijke voorzieningen;
NEN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut
uitgegeven norm;
NVN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut
uitgegevenvoornorm;
straatpeil:
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang direct
aan de weg grenst de hoogte van de weg ter plaatse
van die hoofdtoegang;
voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang niet
direct aan de weg grenst de hoogte van het terrein
ter plaatse van die hoofdtoegang bij voltooiing van
de bouw;
prostitutiebedrijf: gebouw waarin bedrijfsmatig, of in een
omvang alsof zij bedrijfsmatig was, seksuele handelingen met
een ander al dan niet tegen vergoeding worden verricht;
weg: alle voor het openbaar rij- of ander verkeer
openstaande wegen of paden daaronder begrepen de daarin
gelegen bruggen en duikers, de tot de wegen of paden
behorende bermen en zijkanten, alsmede de aan de wegen
liggende en als zodanig aangeduide parkeerterreinen.
2.In deze verordening wordt mede verstaan onder:
bouwwerk: een gedeelte van een bouwwerk;
gebouw: een gedeelte van een gebouw.
1.2Termijnen(Vervallen)1.3Indeling van het gebied van de gemeente1.Voor de toepassing van deze verordening geldt als indeling van de
gemeente:
het gebied binnen de bebouwde kom;
het gebied buiten de bebouwde kom.
2.Als gebied binnen de bebouwde kom geldt het gebied, dat op de bij
deze verordening behorende kaart als zodanig is aangegeven.2De aanvraag bouwvergunning1Gegevens en bescheiden2.1.1Aanvraag bouwvergunning(vervallen)2.1.2In de aanvraag op te nemen gegevens(Vervallen)2.1.3Bij de aanvraag in te dienen bescheiden(Vervallen)2.1.4Gegevens met betrekking tot het coördineren van
vergunningaanvragen(Vervallen)2.1.5Bodemonderzoek1.Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als bedoeld in
artikel 8, vierde lid, van de Woningwet bestaat uit:
de resultaten van een recent verkennend onderzoek
verricht volgens NEN 5740, bijlage B, uitgave 1999,
waarbij voor een terrein dat als verdacht geldt het
onderzoeksrapport daarnaast nog bestaat uit de
resultaten van een onderzoek volgens het gecombineerde
protocol Bodemonderzoek milieuvergunningen en BSB (SDU,
uitgave oktober 1993);
de resultaten van het nader onderzoek, verricht volgens
het Protocol Nader Onderzoek deel 1 (SDU, uitgave 1994)
of de Richtlijn Nader Onderzoek deel 1 (SDU, uitgave
1995), in het geval dat de resultaten van het verkennend
onderzoek uitwijzen dat sprake is van
bodemverontreiniging en voor de beoordeling van de ernst
van deze verontreiniging een nader onderzoek, als
bedoeld in het Protocol Nader Onderzoek deel 1 (SDU,
uitgave 1994) of de Richtlijn Nader Onderzoek deel 1
(SDU, uitgave 1995), onontkoombaar is;
indien op basis van het vooronderzoek aanleiding bestaat
te veronderstellen dat asbest, daaronder mede begrepen
asbestvezels, -deeltjes of –stof, in de bodem aanwezig
is, vindt het onderzoek mede plaats op de wijze als
voorzien in NEN 5707, uitgave 2003.
2.De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld
in artikel 1.2.5, onder e, van de Bijlage bij het Besluit
indieningsvereisten geldt niet indien het bouwen betrekking
heeft op een bouwwerk dat naar aard en omvang gelijk is aan een
bouwwerk als genoemd in het Besluit bouwwerken. Deze verwijzing
geldt niet voor de hoogtebepalingen in het Besluit bouwwerken.
3.Burgemeester en wethouders verlenen geheel of gedeeltelijk
ontheffing van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport als bedoeld in artikel 1.2.5, onder e van de
Bijlage bij het Besluit indieningsvereisten, indien voor de
toepassing van artikel 2.4.1 bij de gemeente reeds bruikbare
recente onderzoeksresultaten beschikbaar zijn. 4.Indien het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de aanwezige
bouwwerken zijn gesloopt, dient het bodemonderzoek plaats te
vinden nadat is gesloopt en voordat met de bouw wordt begonnen.
2.1.6Overige gegevens en bescheiden behorende bij de aanvraag om
bouwvergunning(Vervallen)2.1.7Bouwregistratie(Vervallen)2.1.8Bijzondere bepalingen omtrent de aanvraag om bouwvergunning
woonwagens en standplaatsen(Vervallen)2Behandeling van de aanvraag om bouwvergunning2.2.1Ontvangst van de aanvraag(Vervallen) 2.2.2Samenloop met vrijstelling ruimtelijke ordening(Vervallen)2.2.3Bekendmaking van termijnen(Vervallen)2.2.4In behandeling nemen en fasering
bouwvergunningverlening(Vervallen)2.2.5In behandeling nemen en bodemonderzoek(Vervallen)2.2.6Kennisgeving van rechtswege verleende bouwvergunningIn de schriftelijke kennisgeving over de van rechtswege verleende
bouwvergunning als bedoeld in artikel 58 van de Woningwet wordt
aangegeven:
de naam van de aanvrager;
de plaats, de aard en het beoogde gebruik van het
bouwwerk;
de kadastrale aanduiding van het terrein, waarop gebouwd
wordt;
de wijze waarop bezwaar kan worden gemaakt ingevolge de
Algemene wet bestuursrecht.
3Welstandstoetsing2.3.1Welstandscriteria(Vervallen)4Het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem2.4.1Verbod tot bouwen op verontreinigde bodemOp een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar is te
verwachten voor de gezondheid van de gebruikers, mag niet worden
gebouwd voor zover dat bouwen betrekking heeft op een bouwwerk:
waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen
verblijven;
voor het bouwen waarvan een reguliere bouwvergunning is
vereist; en
dat de grond raakt, of
waarvan het bestaande, niet-wederrechtelijke gebruik
niet wordt gehandhaafd.
2.4.2Voorwaarden bouwvergunningIn afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en onverminderd het
bepaalde in artikel 4 van het Besluit indieningsvereisten en letter
e van paragraaf 1.2.5 van de bij dit besluit behorende bijlage,
kunnen burgemeester en wethouders voorwaarden verbinden aan de
bouwvergunning, in het geval zij op grond van het in het Besluit
indieningsvereisten bedoelde onderzoeksrapport en/of andere bij hen
bekende onderzoeksresultaten dan wel op grond van het overeenkomstig
het tweede lid van artikel 39 van de Wet bodembescherming
goedgekeurde saneringsplan bedoeld in artikel 39, eerste lid, van
die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet geschikt is voor het
beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden alsnog geschikt
kan worden gemaakt.5Voorschriften van stedenbouwkundige aard en
bereikbaarheidseisen.2.5.1Richtlijnen voor de verlening van ontheffing van de
stedenbouwkundige bepalingen(vervallen)2.5.2Anti-cumulatiebepalingTerrein dat voor het verlenen van een bouwvergunning in aanmerking
moet worden genomen mag niet nog eens bij de verlening van een
bouwvergunning voor een ander bouwwerk in aanmerking worden genomen.
2.5.3Bereikbaarheid van bouwwerken voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen1.Indien de toegang tot een bouwwerk dat voor het verblijf van
mensen is bestemd, meer dan 10 meter is verwijderd van een
openbare weg, moet een verbindingsweg tussen die toegang en het
openbare wegennet aanwezig zijn die geschikt is voor
verhuisauto's, vuilnisauto's, ziekenauto's, brandweerauto's en
het overige te verwachten verkeer.2.Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:
een breedte hebben van ten minste 4,5 m en over een
breedte van ten minste 3,25 m zijn verhard en een vrije
hoogte boven de kruin van de weg hebben van tenminste
4,2 m;
zijn verhard op een wijze die geschikt is voor
motorvoertuigen met een massa van ten minste 14.600 kg
en zijn voorzien van de nodige kunstwerken; en
op doeltreffende wijze kunnen afwateren.
3.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw, als bedoeld in artikel 2, onder b, van het Besluit
bouwwerken, voor zover dit bijgebouw niet tot bewoning bestemd
is, maar wel tot een hoofdgebouw behoort dat op hetzelfde
terrein is gelegen.4.Nabij ieder bouwwerk dat voor het verblijf van mensen is
bestemd, moeten zodanige opstelplaatsen voor brandweerauto's
aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding tussen die
auto's en de bluswatervoorziening kan worden gelegd.5.Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.6.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste en het vierde lid, indien de aard, de
ligging en het gebruik van het bouwwerk zich daarvoor
lenen.2.5.3ABrandweeringang2.5.3ABrandweeringang1.Indien een automatische doormelding van brand naar de
alarmcentrale van de brandweer plaatsvindt, wordt, indien het
gebouw over meerdere toegangen beschikt, in overleg met de
brandweer ten minste één van de toegangen als brandweeringang
aangewezen. 2.Een brandweeringang moet automatisch opengaan bij een
brandmelding of te openen zijn met behulp van een systeem dat in
overleg met de brandweer is bepaald. 2.5.4Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten1.Tussen de toegang van enerzijds:
een woning of een woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3
van het Bouwbesluit;
een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit;
en anderzijds de openbare weg moet een mede voor gehandicapten
begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig zijn.2.Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:
ten minste 1,10 m breed moeten zijn;
geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m;
en
ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van
0,02 m, tenzij dit plaatsvindt door middel van een
hellingbaan die voldoet aan het bepaalde in de artikelen
2.39 en 2.40 van het Bouwbesluit.
2.5.5Ligging van de voorgevelrooilijnDe voorgevelrooilijn is:
langs een wegzijde met een regelmatige of nagenoeg
regelmatige ligging van de voorgevels van de bestaande
bebouwing:de evenwijdig aan de as van de weg gelegen lijn, welke,
zoveel mogelijk aansluitend aan de ligging van de voorgevels
van de bestaande bebouwing, een zoveel mogelijk gelijkmatig
beloop van de rooilijn overeenkomstig de richting van de weg
geeft;
langs een wegzijde waarlangs geen bebouwing als onder a
bedoeld aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:bij een wegbreedte van ten minste 10 meter, de lijn gelegen
op 15 meter uit de as van de weg;bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op
10 meter uit de as van de weg.
2.5.6Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnOnverminderd het bepaalde in artikel 2.5.7 is het verboden een
bouwvergunningplichtig bouwwerk te bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn.2.5.7Toegelaten overschrijding van de voorgevelrooilijnHet verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn is
niet van toepassing op:
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard,
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het
Besluit bouwwerken;
andere onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk
die bij het afzonderlijk realiseren niet vallen onder de
werking van artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit
bouwwerken, te weten:
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en
rioolputten;
stoepen, stoeptreden en toegangsbruggen, mits zij de
grens van de weg met niet meer dan 0,3 m
overschrijden.
2.5.8Ontheffing voor overschrijdingen van de
voorgevelrooilijn2.5.8Ontheffing voor overschrijdingen van de
voorgevelrooilijn1.Burgemeester en wethouders kunnen - met inachtneming van het
bepaalde in het tweede lid – ontheffing verlenen van het verbod
tot het bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn
voor:
ondergrondse bouwwerken zoals kelders, kelderkoekoeken
en kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger
gelegen is dan het straatpeil;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, anders dan bedoeld in
artikel 3, eerste lid, onder i, van het Besluit
bouwwerken, die naar hun aard en bestemming op een voor
de voorgevelrooilijn gelegen erf toelaatbaar zijn;
laadperrons, stoepen en stoeptreden, die de grens van de
weg overschrijden;
erkers, serres en andere uitbouwen, alsmede balkons en
galerijen, die de voorgevelrooilijn met niet meer dan
1,50 m overschrijden;
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, alsmede andere luifels,
dakoverstekken, uitspringende schoorsteenwanden,
reclametoestellen en draagconstructies voor reclames dan
bedoeld zijn in artikel 2.5.7;
overbouwingen ten dienste van de verbinding tussen twee
bouwwerken.
bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening- voor zover zulks
niet bezwaarlijk is met het oog op de in
historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting bij
het karakter van de bestaande omgeving.
2.Voor het bouwen boven een weg kan alleen vrijstelling worden
verleend, indien niet lager gebouwd wordt dan:
4,20 m boven de hoogte van de rijweg, met inbegrip van
een strook van 0,50 m breedte ter weerszijden van die
rijweg;
2,20 m boven de hoogte van een ander deel van de
weg;
en dan nog voor zover de veiligheid van de gebruikers van de weg
niet in gevaar komt.2.5.9Bouwen op de wegBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn voor het
bouwen op de weg van:
gebouwen ten behoeve van een op het openbaar net aangesloten
nutsvoorziening, het telecommunicatieverkeer, het openbaar
vervoer of het wegverkeer, anders dan bedoeld in artikel 3,
eerste lid, onder i, van het Besluit bouwwerken;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, ten dienste van het verkeer,
de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, alsmede straatmeubilair, anders dan
bedoeld in artikel, derde lid, onder a, b en e, van het
Besluit bouwwerken;
vrijstaande winkel- of reclamevitrines;
reclametoestellen en draagconstructies voor reclame;
andere bouwvergunningplichtige bouwwerken, die naar hun aard
en bestemming op de weg toelaatbaar zijn.
2.5.10Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoeken1.Een naar de weg gekeerd gevelvlak van een gebouw moet in de
voorgevelrooilijn zijn geplaatst.2.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing in:
de gevallen genoemd in artikel 2.5.7 en in die waarin de
ontheffing genoemd in de artikelen 2.5.8 en 2.5.9 is
verleend;
in de gevallen genoemd in artikel 2.5.13 en in die
waarin de ontheffing genoemd in artikel 2.5.14 is
verleend, voor zover het bouwwerk geheel achter de
achtergevelrooilijn is geplaatst;
in de gevallen, bedoeld in het derde lid.
3.Indien van wegen die elkaar kruisen of van een weg die een knik
maakt van 90 graden of minder, de tegenover elkaar liggende
voorgevelrooilijnen zich in beide wegen of zich vóór en na de
knik op onderlinge tussenafstanden van minder dan 3 meter
bevinden, moet de bebouwing op de hoeken - over een hoogte op
een dergelijke hoek van niet meer dan 4,2 meter boven straatpeil
- worden afgerond of afgeschuind, met dien verstande dat de
daardoor onbebouwd blijvende oppervlakte niet groter dan 2
m2 behoeft te zijn.4.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid voor:
gebouwen behorende tot een complex van gebouwen;
gebouwen op handels- en industrieterreinen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
bijgebouwen, anders dan de in artikel 2, onder b, van
het Besluit bouwwerken bedoelde gebouwen.
gebouwen ten dienste van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, en de daarbijbehorende
woningen;
gedeelten van naar de weg gekeerde gevels;
gevallen, waarin de welstand bij het verlenen van de
ontheffing is gebaat.
2.5.11Ligging achtergevelrooilijn1.De achtergevelrooilijn is evenwijdig aan de voorgevelrooilijn en
bevindt zich:
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen
driehoekig, vierhoekig of regelmatig veelhoekig bouwblok
op een afstand van de voorgevelrooilijn gelijk aan de
helft van de straal van de ingeschreven cirkel binnen de
voorgevelrooilijnen, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter. Indien meer dan één
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen kan
worden beschreven, geldt de grootste;
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen bouwblok
van een andere dan onder a genoemde vorm op zodanige
afstand van de voorgevelrooilijn, bepaald op de wijze
als onder a bepaald, na herleiding van de vorm van het
bouwblok tot een of meer der onder a genoemde vormen,
voor zover zij op zich zelf of gezamenlijk de vorm van
het bouwblok het meest nabijkomen, doch op geen grotere
afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in een slechts aan drie zijden bebouwd of te bebouwen
rechthoekig bouwblok, langs deze drie zijden op een
afstand van de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4 van de
afstand tussen de voorgevelrooilijnen van de beide zich
tegenover elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen
zijden van het bouwblok, doch op geen grotere afstand
van de voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in een slechts aan twee tegenover elkaar gelegen zijden
bebouwd of te bebouwen rechthoekig bouwblok, langs deze
twee zijden op een afstand van de voorgevelrooilijn
gelijk aan 1/4 van de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen van de beide zich tegenover elkaar
bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van het
bouwblok, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in alle niet onder a tot en met d genoemde gevallen op
een afstand die wordt bepaald met inachtneming van de
beginselen, welke zijn neergelegd in a tot en met d van
dit lid, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter.
2.Indien in een hoekbebouwing de elkaar snijdende
achtergevelrooilijnen een scherpe hoek vormen moeten de
achterzijden van die bebouwing - in het belang van de toetreding
van daglicht - over een afstand van ten minste 5 meter ter
weerszijden van bedoeld snijpunt ten minste 2 meter terugliggen
ten opzichte van beide achtergevelrooilijnen.3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het tweede lid, voor zover de aard, de indeling en
het gebruik van de gebouwen in de hoekbebouwing dit
toelaten.2.5.12Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnOnverminderd het bepaalde in artikel 2.5.13 is het verboden
bouwvergunningplichtige bouwwerken te bouwen met overschrijding van
de achtergevelrooilijn.2.5.13Toegelaten overschrijding van de achtergevelrooilijnHet verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn
is niet van toepassing op:
buiten de bebouwde kom gelegen kassen en bouwwerken, geen
gebouwen zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en
veeteelt, pluimveeteelt daaronder begrepen;
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, indien de afstand tot de zijdelingse
grens van het erf ten minste 20 meter bedraagt;
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk, die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
een aan- of uitbouw als bedoeld in artikel 2, onder a, van
het Besluit bouwwerken;
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het
Besluit bouwwerken;
andere onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk
die bij het afzonderlijk realiseren niet vallen onder de
werking van artikel 3, eerste lid, onder k, van het besluit
bouwwerken, te weten:
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en
rioolputten;
terrassen, bordessen en bordestreden;
antennes, anders dan bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder
e en f, van het Besluit bouwwerken.
2.5.14Ontheffing voor overschrijdingen van de
achtergevelrooilijnBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het verbod
tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn voor:
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, waarvan de afstand tot de zijdelingse
grens van het erf minder dan 20 meter bedraagt;
binnen de bebouwde kom gelegen kassen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
gebouwen op een terrein waarvan twee tegenover elkaar
liggende zijden grenzen aan wegen, aan een weg en een
openbaar water, aan een weg en een spoorweg of aan een weg
en een plantsoen en welk terrein slechts aan één van die
zijden mag worden bebouwd;
gebouwen op binnenterreinen, mits hiervan de bereikbaarheid,
als bedoeld in de artikelen 2.5.3 en 2.5.4, is
verzekerd;
bijgebouwen, anders dan de gebouwen, bedoeld in artikel 2,
onder b, van het Besluit bouwwerken;
gebouwen in een bouwstrook of bouwblok, geheel of overwegend
handels- of industrieterrein omvattend;
bouwvergunningplichtige bouwwerken, geen gebouw zijnde;
ondergrondse bouwwerken, zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger is
gelegen dan de hoogte van het terrein ter plaatse bij
voltooiing van de bouw;
erkers en overige uitbouwen, anders dan de uitbouwen,
bedoeld in artikel 2, onder a, van het Besluit
bouwwerken;
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, balkons en veranda's,
alsmede andere luifels, afdaken, dakoverstekken,
uitspringende schoorsteenwanden, terrassen en bordessen dan
bedoeld zijn in artikel 2.5.13;
bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening - voor zover zulks niet
bezwaarlijk is om de in historisch-esthetisch opzicht
gewenste aansluiting te verkrijgen bij het karakter van de
bestaande omgeving.
2.5.15Erf bij woningen en woongebouwen1.Bij een woning of woongebouw moet een erf aanwezig zijn dat ten
minste een strook grond omvat die:
over de volle breedte van het gebouw aansluit aan de
achtergevel, en
voor wat betreft het achter het gebouw gelegen deel dat
is begrepen tussen het verlengde van de zijgevels, een
diepte heeft van ten minste 5 meter.
2.De maat genoemd in het eerste lid, moet worden gemeten haaks op
de achtergevelrooilijn en vanuit het verst achterwaarts gelegen
deel van het gebouw. Daarbij moeten de onderdelen van dat
gebouw, bedoeld in artikel 2.5.13, en de balkons en veranda's
buiten beschouwing blijven.3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in:
het eerste lid, wat de aanwezigheid van het erf betreft,
indien de gelijkstraats gelegen bouwlaag niet tot
bewoning bestemd is;
het eerste lid, indien aan één van de volgende
voorwaarden wordt voldaan:
een gunstige, andere indeling van het erf is
aanwezig;
het gebouw zal zijn gelegen op een terrein
waarvan twee tegenover elkaar liggende zijden
grenzen aan wegen, aan een weg en een openbaar
water, aan een weg en een spoorweg of aan een weg
en een plantsoen, mits dat terrein slechts aan één
van die zijden mag worden bebouwd en tevens een
erf van redelijke afmetingen tot stand wordt
gebracht;
bij het vergroten van een gebouw dat niet aan de
bepalingen voor te bouwen woningen en woongebouwen
van het Bouwbesluit voldoet, wordt de bestaande
toestand verbeterd.
2.5.16Erf bij overige gebouwen1.Achter een gebouw, waarvan geen deel tot woning, anders dan als
dienstwoning is bestemd, moet een bij het gebouw behorend erf
aanwezig zijn ter diepte van ten minste 2 meter achter het verst
achterwaarts gelegen deel van het gebouw en over de volle
breedte daarvan.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid:
indien ligging en bestemming van het gebouw hiervoor
geen beletsel vormen;
indien, voor zover nodig, ontheffing is verleend van het
verbod tot overschrijding van de
achtergevelrooilijn.
2.5.17Ruimte tussen bouwwerken1.De zijdelingse begrenzing van een bouwwerk moet ten opzichte van
de zijdelingse grens van het erf zodanig zijn gelegen dat tussen
dat bouwwerk en de op het aangrenzende erf aanwezige bebouwing
geen tussenruimten ontstaan die:
vanaf de hoogte van het erf tot 2,2 meter daarboven
minder dan 1 meter breed zijn;
niet toegankelijk zijn.
Bebouwing van ondergeschikte aard op het erf of op het
aangrenzende erf wordt hierbij buiten beschouwing gelaten.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien voldoende mogelijkheid
aanwezig is voor reiniging en onderhoud van de vrij te laten
ruimte.2.5.18Erf- en terreinafscheidingen1.Erf- en terreinafscheidingen, anders dan bedoeld in artikel 2,
onder e, van het Besluit bouwwerken, zijn niet toegelaten.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid in het belang van het af te scheiden
erf of terrein.2.5.19Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en ondergrondse
hoofdtransportleidingen1.Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van voor
stroomgeleiding bestemde draden van bovengrondse
hoogspanningslijnen mogen zich geen delen bevinden van andere
bouwvergunningplichtige bouwwerken dan die welke deel uitmaken
van de hoogspanningslijn. Bij het bepalen van deze afstand moet
rekening worden gehouden met het uitzwaaien van de draden ten
gevolge van de wind. Onder hoogspanningslijn wordt in dit
artikel verstaan een lijn met een nominale elektrische spanning
van 1000 volt of meer.2.Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van een
ondergrondse hoofdtransportleiding mogen geen
bouwvergunningplichtige bouwwerken worden gebouwd.3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van:
het bepaalde in het eerste lid voor wat betreft de
afstand van 6 meter, indien de elektrische spanning van
de hoogspanningslijn daarvoor geen bezwaar
oplevert;
het bepaalde in het tweede lid voor wat betreft de
afstand van 6 meter, indien daartegen met het oog op de
veilige en ongestoorde ligging van de leiding geen
bezwaar bestaat.
2.5.20Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijn1.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de maximale
hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk in het vlak door
de voorgevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
in de bebouwde kom éénmaal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg;
buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg.
2.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op
hoekbebouwing aan wegen, waarvan de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen onderling verschilt, in welk geval aan de
zijde van de smalle weg tot de hoogte welke aan de brede weg is
toegelaten, mag worden gebouwd over een lengte van de hoek af
gelijk aan de afstand tussen de voorgevelrooilijn van de smalle
weg, doch over geen grotere lengte dan 15 meter.3.De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
desbetreffende voorgevelrooilijn in het midden van de breedte
van het bouwwerk of de projectie daarvan op de
voorgevelrooilijn.4.Indien aan de overzijde van de weg een voorgevelrooilijn
ontbreekt geldt ter bepaling van de grootste toegelaten hoogte,
bedoeld in het eerste lid, de dichtst bij gelegen
tegenoverliggende rooilijn.Indien de tegenoverliggende rooilijn plaatselijk is onderbroken
geldt ter plaatse van die onderbreking de verst verwijderde van
de beide ter weerszijden van de onderbreking voorkomende
rooilijnen.2.5.21Toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijn1.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de maximale
hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk in het vlak door
de achtergevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
in de bebouwde kom éénmaal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok;
buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.
2.De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op de
achtergevelrooilijn ter plaatse van het bouwwerk.Indien de te beschouwen achtergevelrooilijnen niet evenwijdig
lopen, wordt voor elke 5 meter breedte van de achterzijde van
het bouwwerk uitgegaan van de gemiddelde afstand tussen de
achtergevelrooilijnen.Indien een tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt,
wordt gemeten tot de dichtstbijzijnde tegenover de
achtergevelrooilijn gelegen voorgevelrooilijn.3.In afwijking van het bepaalde in het eerste lid mag de maximale
hoogte van een bouwwerk in het vlak door de achtergevelrooilijn
niet meer bedragen dan de maximale hoogte in de aangrenzende 5
meter van een aanliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.4.Indien het terrein achter de achtergevelrooilijn lager dan
straatpeil ligt, moet de in het eerste lid bedoelde hoogte
worden verminderd met een maat, gelijk aan het verschil tussen
het straatpeil en het peil van het onderhavige terrein ter
plaatse van de achtertoegang bij voltooiing van de bouw.2.5.22Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover een
achtergevelrooilijn1.Indien op een kruising van wegen de achtergevels van de
bebouwing, gelegen aan de ene weg, doorgebouwd zijn tot aan de
voorgevelrooilijn van de andere weg en bovendien in die
achtergevels ramen aanwezig zijn, dan bedraagt - onverminderd
het bepaalde in artikel 2.5.24 - de maximale hoogte van de
zijgevel van het eerste bouwwerk aan laatstgenoemde weg nabij de
hoek ten hoogste 1,5 maal de afstand van deze zijgevel tot de
achtergevelrooilijn die bij de eerstgenoemde weg behoort. Deze
afstand moet op dezelfde wijze worden bepaald als beschreven is
in artikel 2.5.21, tweede lid, voor de bepaling van de afstand
tussen twee achtergevelrooilijnen.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, mits de zijgevel niet hoger is dan
de voorgevel.2.5.23Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnen1.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 mag een
bouwvergunningplichtig bouwwerk tussen de voor- en de
achtergevelrooilijn niet hoger reiken dan tot de vlakken die de
verticale vlakken door de voorgevelrooilijn en door de
achtergevelrooilijn snijden op de - krachtens de artikelen
2.5.20 en 2.5.21 - maximale bouwhoogte en die met het
horizontale vlak een hoek vormen van:
45 graden in de bebouwde kom;
37 graden buiten de bebouwde kom.
2.Indien een bouwwerk nabij een kruising van wegen een zijgevel
heeft die gelegen is tegenover een achtergevelrooilijn in
hetzelfde bouwblok, mag dit bouwwerk bovendien niet hoger reiken
dan tot het vlak dat het verticale vlak door die zijgevel snijdt
ter hoogte van de - krachtens artikel 2.5.22 - maximale
bouwhoogte en dat met het horizontale vlak een hoek vormt van 56
graden.2.5.24Grootste toegelaten hoogte van bouwwerken1De hoogte van een bouwvergunningplichtig bouwwerk mag niet meer
bedragen dan 15 meter.2.Indien het bouwwerk aan meer dan een weg grenst en deze wegen op
verschillende hoogten liggen, geldt de hoogte ten opzichte van
de laagst gelegen weg.2.5.25Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinen1.De hoogte van een bouwwerk dat met een ingevolge artikel 2.5.3
of artikel 2.5.14 verleende ontheffing wordt opgericht op een
niet aan een weg grenzend terrein, mag niet meer bedragen dan
2,70 meter met dien verstande dat - uitgaande van een goothoogte
van genoemde maat - daarboven een zadeldak met hellingen van ten
hoogste 45 graden toegelaten is.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien de aard en de ligging van de
omringende bebouwing hiervoor geen beletsel vormen.2.5.26Wijze van meten van de hoogte van bouwwerken1.De hoogte van een bouwwerk of van een gevel of van een ander
buitenvlak van een bouwwerk moet worden gemeten ten opzichte van
straatpeil.2.De hoogte van gevels die geen horizontale beëindiging hebben,
moet worden bepaald door de oppervlakte te delen door de
breedte. Plaatselijke verhogingen, als bedoeld in artikel
2.5.27, onder d, en artikel 2.5.28, onder h, i, j en k, moeten -
voor zover zij de maximale hoogte overschrijden - buiten
beschouwing worden gelaten.2.5.27Toegelaten afwijkingen van de toegelaten bouwhoogteHet bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste
en derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 is niet van toepassing op:
onderdelen van een bouwvergunningplichtig bouwwerk, die bij
het afzonderlijk realiseren opgevat zouden moeten worden als
het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het
Besluit bouwwerken;
het gedeeltelijk vernieuwen of veranderen van bouwwerken
anders dan het aanbrengen van veranderingen van
niet-ingrijpende aard als bedoeld in artikel 3, eerste lid,
onder k, van het Besluit bouwwerken;
topgevels in het verticale vlak, gaande door de
voorgevelrooilijn of de achtergevelrooilijn, mits zij niet
breder zijn dan 6 meter en mits de geveloppervlakte, over de
breedte van de topgevel gemeten, niet groter is dan het
product van de breedte van de topgevel en de maximale
bouwhoogte ter plaatse;
plaatselijke verhogingen met geen grotere breedte dan 0,60
meter.
2.5.28Ontheffing voor overschrijdingen van de toegelaten
bouwhoogteBurgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21, eerste en
derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23 en artikel
2.5.24 ten behoeve van:
gebouwen voor openbaar nut, scholen, kerken, schouwburgen en
andere gebouwen bestemd voor het houden van bijeenkomsten en
vergaderingen;
gebouwen bestemd voor woon-, kantoor- of winkeldoeleinden,
indien de welstand bij het verlenen van de ontheffing is
gebaat;
gebouwen bestemd voor het uitoefenen van een bedrijf op een
handels- en industrieterrein;
agrarische bedrijfsgebouwen;
het geheel of gedeeltelijk veranderen of vergroten van een
bouwwerk, anders dan bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder
k, van het Besluit bouwwerken, en indien:
de bestaande belendende gebouwen de maximale
bouwhoogte overschrijden en de welstand bij het
verlenen van de ontheffing is gebaat;
bij het overschrijden van bestaande uitwendige
hoogteafmetingen andere hoogteafmetingen kleiner
worden dan de bestaande;
bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten dienste van het
verkeer, de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, anders dan bedoeld in artikel 3,
derde lid, van het Besluit bouwwerken;
topgevels, breder dan 6 meter en gevelverhogingen van
soortgelijke aard;
plaatselijke verhogingen met een grotere breedte dan 0,60
meter;
dakvensters, mits buitenwerks gemeten de breedte niet meer
dan 1,75 meter, de hoogte niet meer dan 1,5 meter, de
onderlinge afstand niet minder dan 3 meter en de afstand tot
de erfscheiding niet minder dan 1,5 meter bedraagt. Deze
laatste voorwaarde geldt niet voor gekoppelde dakvensters,
die tot verschillende gebouwen behoren;
draagconstructies voor een reclame;
vrijstaande schoorstenen;
bouwwerken op een monument - als bedoeld in de Monumentenwet
1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening - voor zover zulks niet bezwaarlijk is
om de in historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting
te verkrijgen bij het karakter van de bestaande
omgeving.
2.5.29Ontheffing voor overschrijding van de rooilijnen en van de
toegelaten bouwhoogte in geval van voorbereiding van nieuw
ruimtelijk beleid1.In andere gevallen dan bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en
2.5.28 kunnen burgemeester en wethouders ontheffing verlenen van
de verboden tot bouwen met overschrijding van de voor- en van de
achtergevelrooilijn, en van het verbod tot bouwen met
overschrijding van de maximale bouwhoogte.2.De in het eerste lid bedoelde ontheffing kan door burgemeester
en wethouders worden verleend indien:
de desbetreffende bouwactiviteit voorkomt in artikel 20
Bro;
de desbetreffende bouwactiviteit valt onder het beleid
van de provincie inzake artikel 19, lid 2 WRO;
het desbetreffende bouwplan in overeenstemming is met in
voorbereiding zijnd toekomstig ruimtelijk beleid.
3.Op de voorbereiding van het besluit omtrent de ontheffing, als
bedoeld in het eerste lid, is de in afdeling 3.4 van de Algemene
wet bestuursrecht geregelde procedure van toepassing, met dien
verstande dat:
gedurende de termijn van terinzagelegging eenieder
schriftelijk zijn zienswijze omtrent de aanvraag kan
inbrengen;
indien er zienswijzen zijn ingebracht burgemeester en
wethouders de beslissing over de aanvraag om een
reguliere bouwvergunning met ten hoogste zes weken
kunnen verdagen.
2.5.30Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of in
gebouwen1.Bij een gebouw moet ten behoeve van het parkeren en het stallen
van auto’s in de juiste mate ruimte zijn aangebracht in, op of
onder dat gebouw dan wel op of onder het onbebouwde terrein dat
bij dat gebouw behoort.2.De in het eerste lid genoemde “juiste mate” van ruimte wordt
bepaald met behulp van parkeernormen, waarbij het volgende van
toepassing is:
indien in het vigerende bestemmingplan parkeernormen
zijn opgenomen, dienen deze parkeernormen te worden toegepast;
indien in het vigerende bestemmingsplan geen
parkeernormen zijn opgenomen, dienen de parkeernormen
uit de gemeentelijke parkeernormennota te worden
toegepast;
de te hanteren parkeernorm is de minimum-parkeernorm
voor de betreffende functie en locatie;
de parkeernorm is flexibel toepasbaar tot een maximum,
in die gevallen waarvoor een maximum parkeernorm is
opgenomen;
3.De in het eerste lid bedoelde ruimten voor het parkeren van
auto’s moeten afmetingen hebben die zijn afgestemd op gangbare
personenauto’s. Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan
indien:
de afmetingen van bedoelde parkeerruimten ten minste
1,80 m bij 5,00 m en ten hoogste 3,25 m bij 6,00 m
bedragen;
de afmetingen van een gereserveerde parkeerruimte voor
een gehandicapte, voor zover deze ruimte niet in de
lengterichting aan een trottoir grenst, ten minste 3,50
m bij 5,00 m bedragen.
4.Indien de bestemming van een gebouw aanleiding geeft tot een te
verwachten aanzienlijke behoefte aan ruimte voor het laden of
lossen van goederen, moet in deze behoefte in voldoende mate
zijn voorzien in, aan of onder dat gebouw, dan wel op of onder
het onbebouwde terrein dat bij dat gebouw behoort.5.Burgemeester en wethouder kunnen ontheffing verlenen van:
het bepaalde in het eerste en vierde lid voor zover op
andere wijze in de nodige parkeer- of stallingruimte,
niet zijnde in de openbare ruimte, dan wel laad- of
losruimte wordt voorzien;
het bepaalde in het tweede lid, indien het voldoen aan
die bepaling door bijzondere omstandigheden op
overwegende bezwaren stuit, tot welke bijzondere
omstandigheden in elk geval worden gerekend:
een te verwachten meer dan gemiddelde aantal
gehandicapte gebruikers of bezoekers van het
gebouw;
een bestemming van het gebouw als parkeergarage,
dan wel garagebedrijf;
het bepaalde in het derde lid, sub b., indien ten
behoeve van de bewoners en/of gebruikers en/of bezoekers
van een gebouw meer dan 1 gereserveerde parkeerplaatsen
voor gehandicapten benodigd zijn, onder de voorwaarde
dat een deel van deze gereserveerde parkeerplaatsen, dat
aantoonbaar ten minste van gelijke orde grootte is als
het aandeel rolstoelgebonden bewoners en/of gebruikers
en/of bezoekers van het gebouw, wel conform het bepaalde
in het derde lid, sub b. wordt gerealiseerd.
6Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen2.6.1Beginsel inzake brandmeldinstallaties1.Een te bouwen bouwwerk heeft zodanige voorzieningen voor de
ontdekking en melding van brand, dat een brand zo snel mogelijk
kan worden ontdekt en gemeld.2.Voor zover voor een gebruiksfunctie in tabel 2.6.1 van bijlage
10 van deze verordening voorschriften zijn aangewezen, wordt
voor die gebruiksfunctie aan de in het eerste lid gestelde eis
voldaan door toepassing van die voorschriften.3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste en het tweede lid, indien de aard en de
geringe omvang van de gebruiksfunctie daartoe aanleiding
geeft.2.6.2Aanwezigheid van brandmeldinstallaties1. Een gebruiksfunctie:
waarvan de hoogste vloer van een verblijfsruimte is
gelegen op een in tabel 2.6.1 van bijlage 10 van deze
verordening aangegeven waarde boven het meetniveau als
bedoeld in het Bouwbesluit;
waarvan de totale gebruiksoppervlakte meer bedraagt dan
de in tabel 2.6.1 van bijlage 10 van deze verordening
aangegeven grenswaarden;
waarvan het aantal verblijfsruimten bestemd voor
bezoekers meer bedraagt dan de in tabel 2.6.1 van
bijlage 10 van deze verordening aangegeven
grenswaarde;
die is gelegen in een bouwwerk dat bestaat uit meer
bouwlagen dan de in tabel 2.6.1 van bijlage 10 zijn
aangegeven;
is voorzien van een brandmeldinstallatie als bedoeld in NEN
2535, uitgave 1996, en NEN 2535/A1, uitgave 2002.2.In een gebruiksfunctie niet zijnde een woonfunctie of een
woongebouw waar vanaf de toegang van een verblijfsruimte slechts
in één richting kan worden gevlucht, dient de ruimte waardoor
dient te worden gevlucht alsmede de ruimten van waaruit de
betreffende vluchtroute bij brand zou kunnen worden geblokkeerd,
voorzien te zijn van een brandmeldinstallatie met
ruimtebewaking, indien er sprake is van één of meer van de
volgende situaties:
De loopafstand tussen de toegang van een verblijfsruimte
en een punt vanwaar in meerdere richtingen kan worden
gevlucht, bedraagt meer dan 10 meter;
Het totale oppervlak van het gedeelte van de ruimte
waardoor slechts in één richting kan worden gevlucht
alsmede de op dit gedeelte aangewezen verblijfsruimten
is groter dan 200 m2;
Het aantal verblijfsruimten dat is aangewezen op de
betreffende ruimte bedraagt meer dan 2.
2.6.2aAanwezigheid van rookmeldersEen kamerverhuurfunctie waarvan de totale gebruiksoppervlakte
maximaal 500 m2 bedraagt, is voorzien van gekoppelde niet
ioniserende rookmelders die zijn aangesloten op een voorziening voor
elektriciteit en die voldoen aan de primaire inrichtings- en
producteisen volgens NEN 2555. Het aantal melders en de plaats van
de melders dient te worden bepaald in overleg met de brandweer.2.6.3Omvang van de bewaking door brandmeldinstallaties1.De omvang van de bewaking van de brandmeldinstallatie als
bedoeld in NEN 2535, uitgave 1996, en NEN 2535/A1, uitgave 2002,
is uitgevoerd als:
niet-automatische bewaking; of
gedeeltelijke bewaking; of
volledige bewaking;zoals aangegeven in tabel 2.6.1. van bijlage 10 van deze
verordening, of
ruimte bewaking voor gedeeltelijk samenvallende
vluchtroutes en risicoruimten.
2.Een op grond van artikel 2.6.2, lid 1, a,b en c in een bouwwerk
aanwezige brandmeldinstallatie meldt rechtstreeks door naar de
alarmcentrale van de brandweer; voor zover dit voor een
gebruiksfunctie staat aangegeven in tabel 2.6.1 van bijlage 10
van deze verordening .2.6.4Kwaliteit van brandmeldinstallaties1.Een op grond van artikel 2.6.2 in een bouwwerk aanwezige
brandmeldinstallatie voldoet aan het gestelde in NEN 2535,
uitgave 1996, en NEN 2535/A1 uitgave 2002.2.Een op grond van artikel 2.6.2, in een bouwwerk aanwezige
brandmeldinstallatie is ontworpen en aangelegd overeenkomstig
een door of namens burgemeester en wethouders aanvaard programma
van eisen als bedoeld in de NEN 2535, uitgave 1996, en NEN
2535/A1 uitgave 2002.3Een op grond van artikel 2.6.2, in een bouwwerk aanwezige
brandmeldinstallatie welke op grond van artikel 2.6.3, lid 2
rechtstreeks is doorgemeld naar de alarmcentrale van de
brandweer, is voorzien van een geldig certificaat als bedoeld in
de Regeling Brandmeldinstallaties 2002 van het Centrum voor
Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) in Den Haag, dan wel
een certificaat waarvan een door burgemeester en wethouders
erkende, ter zake kundige, onafhankelijke onderzoeksinstelling
in een schriftelijke verklaring heeft aangetoond dat dit
certificaat ten minste gelijkwaardig is aan een certificaat als
bedoeld in de vorengenoemde Regeling Brandmeldinstallaties
2002.2.6.5Beginsel inzake ontruimingsalarminstallaties1.Een te bouwen bouwwerk heeft zodanige voorzieningen voor
alarmering dat gebruikers bij brand binnen redelijke tijd uit
het bouwwerk kunnen vluchten.2.Voor zover voor een gebruiksfunctie in tabel 2.6.5 van bijlage
11 van deze verordening voorschriften zijn aangewezen, wordt
voor die gebruiksfunctie aan de in het eerste lid gestelde eis
voldaan door toepassing van die voorschriften.3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerst en het tweede lid, indien de aard en de
geringe omvang van de gebruiksfunctie daartoe aanleiding
geeft.2.6.6Aanwezigheid van ontruimingsalarminstallaties2.6.6Aanwezigheid van ontruimingsalarminstallaties1.Een gebruiksfunctie die op grond van artikel 2.6.2 is voorzien
van een brandmeldinstallatie, is voorzien van een
ontruimingsalarminstallatie als bedoeld in NEN 2575, uitgave
2004.2.In een gebruiksfunctie, waarop het gestelde in artikel 2.6.2,
tweede lid, van toepassing is, dienen de betreffende
verblijfsruimten te zijn voorzien van een automatische
ontruimingsalarminstallatie als bedoeld in NEN 2575, uitgave
2004.2.6.7Kwaliteit van ontruimingsalarminstallaties1.Een op grond van artikel 2.6.6, in een bouwwerk aanwezige
ontruimingsalarminstallatie voldoet aan het gestelde in NEN
2575, uitgave 2004.2.Een op grond van artikel 2.6.6, in een bouwwerk aanwezige
ontruimingsalarminstallatie is ontworpen en aangelegd
overeenkomstig een door of namens burgemeester en wethouders
aanvaard programma van eisen, als bedoeld in NEN 2575, uitgave
2004.2.6.8Beginsel inzake vluchtrouteaanduidingen1.Een te bouwen bouwwerk heeft zodanige aanduiding van
vluchtroutes dat gebruikers op veilige wijze uit het bouwwerk
kunnen vluchten.2.Voor zover voor een gebruiksfunctie in tabel 2.6.8 van bijlage
12 van deze verordening voorschriften zijn aangewezen, wordt
voor die gebruiksfunctie aan de in het eerste lid gestelde eis
voldaan door toepassing van die voorschriften.2.6.9Aanwezigheid van vluchtrouteaanduidingenEen gebruiksfunctie, genoemd in tabel 2.6.8 van bijlage 12 van deze
verordening, is voorzien van vluchtrouteaanduidingen, als bedoeld in
NEN 6088, uitgave 2002.2.6.10Kwaliteit van vluchtrouteaanduidingen1.Een op grond van artikel 2.6.9 in een bouwwerk aanwezige
vluchtrouteaanduiding voldoet aan het gestelde in NEN 6088,
uitgave 2002.2.Een vluchtrouteaanduiding is goed zichtbaar en voldoende
herkenbaar aangebracht.3.De in artikel 2.6.9 vermelde vluchtrouteaanduiding dient voor
wat betreft de zichtbaarheidsaspecten te voldoen aan artikel 5.2
tot en met 5.6 van NEN-EN 1838, uitgave 1999.4.Indien in een gebruiksfunctie of een deel van een
gebruiksfunctie geen noodverlichting aanwezig is, is in geval
van netspanningonderbreking het gestelde in lid 3 niet van
toepassing.2.6.11Gelijkwaardigheid1.Voor bouwwerken waarin op grond van artikel 1.5 van het
Bouwbesluit als gelijkwaardige oplossing een
brandmeldinstallatie wordt toegepast, is artikel 2.6.4 van
overeenkomstige toepassing.2.Voor bouwwerken waarin op grond van artikel 1.5 van het
Bouwbesluit als gelijkwaardige oplossing een
ontruimingsalarminstallatie wordt toegepast, is artikel 2.6.7
van overeenkomstige toepassing.3.Voor bouwwerken waarin op grond van artikel 1.5 van het
Bouwbesluit als gelijkwaardige oplossing vluchtrouteaanduiding
aanwezig is, artikel 2.6.10 van overeenkomstige toepassing.2.6.12Communicatiesysteem voor publieke
hulpverleningsdienstenIndien het naar het oordeel van burgemeester en wethouders voor het
goed kunnen functioneren van publieke hulpverleningsdiensten bij een
calamiteit in dat bouwwerk noodzakelijk is, moet een voor het
publiek toegankelijk bouwwerk zijn voorzien van een installatie die
mobiele radiocommunicatie tussen hulpverleners binnen en buiten dat
bouwwerk mogelijk maakt. 7Aansluitplicht op de nutsvoorzieningen2.7.1Eis tot aansluiting aan de waterleidingDe in artikel 3.119 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen voorzieningen voor drinkwater moeten zijn aangesloten aan
het distributienet van de openbare waterleiding:
indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 50 m.
2.7.2Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetDe in artikel 2.46 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken aan
te brengen elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:
indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het elektriciteitsdistributienet dan onder a
bedoeld, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 100 m.
2.7.3Eis tot aansluiting aan het aardgasnet1.De in artikel 2.68 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor aardgas:
indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het aardgasdistributienet dan onder a
bedoeld, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een
afstand van 40 m.
Niet van toepassing is het bepaalde in dit lid op woningen voor
bejaarden.2.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid:
voor woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan
500 m2;
voor woningen die niet bestemd zijn om te worden
verhuurd;
voor woningen met een aansluiting op een
gemeenschappelijke of publieke voorziening voor
verwarming, als bedoeld in artikel 2.69 van het
Bouwbesluit (warmtedistributienet).
2.7.4Eis tot aansluiting aan de openbare riolering1.De in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
fecaliën moeten zijn aangesloten aan een openbaar riool.Niet van toepassing is deze eis in delen van de gemeente waarin
geen openbare riolering aanwezig is. 2.Op aanwijzing van het bouwtoezicht wordt bepaald:
op welke plaats, op welke hoogte en met welke
binnenmiddellijn de voor het maken van de aansluiting
noodzakelijke leiding of leidingen de gevel van het
gebouw dan wel de grens van het erf of terrein moet of
moeten kruisen;
of er al dan niet voorzieningen in die aansluitleiding
moeten worden tussengeschakeld ter voorkoming van het
terugvloeien van afvalwater en fecaliën, ingeval de
leiding te laag gelegen is om op natuurlijke wijze op
het openbaar riool te lozen.
3.Het bevoegd gezag krachtens de Wet milieubeheer bepaalt of er al
dan niet voorzieningen in de bedoelde aansluitleiding moeten
worden tussengeschakeld ter verzekering van de goede werking of
de goede staat van het openbaar riool, dan wel ter voorkoming
van hinder voor andere aangeslotenen aan het openbaar riool,
ingeval de hoeveelheid of de aard van de af te voeren stoffen
daartoe aanleiding geeft.4.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in het eerste lid, indien afvoer op een andere wijze
zonder verontreiniging van water, bodem en lucht mogelijk
is:
voor bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van
een openbaar riool zijn gelegen;
voor agrarische bedrijven
2.7.5Aansluiting anders dan aan de openbare riolering1.Indien de in artikel 3.31 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van
afvalwater en fecaliën niet aan een openbaar riool worden
aangesloten, gelden de volgende bepalingen:
leidingen voor fecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moeten lozen op een rottingput met
overstort;
leidingen voor fecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten lozen op een beerput zonder
overstort, een gierput of een rottingput zonder
overstort;
leidingen voor de afvoer van afvalwater zonder fecaliën,
alsmede overstorten van rottingputten moeten zodanig
lozen dat geen verontreiniging van water, bodem en lucht
kan optreden;
leidingen voor de afvoer van afvalwater zonder fecaliën
mogen niet lozen op een rottingput.
2.De in artikel 3.41 van het Bouwbesluit bedoelde, aan of in
bouwwerken aan te brengen voorzieningen voor de afvoer van
hemelwater moeten:
zodanig lozen dat geen verontreiniging van water, bodem
en lucht kan optreden; en
zijn aangesloten aan een in de grond aangebrachte
opvang- en bezinkingsvoorziening van voldoende
capaciteit, welke voorziening in verband met de grootte
van de te ontwateren oppervlakken en de bodemgesteldheid
ter plaatse moet zijn gelegen op voldoende afstand van
de perceelgrenzen en de bebouwing op het perceel.
3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen:
van het bepaalde in het eerste lid, indien de afvoer op
andere wijze zonder verontreiniging van water, bodem en
lucht mogelijk is;
van het bepaalde in het tweede lid, indien de
bodemgesteldheid en de grondwaterafvoer ter plaatse, dan
wel de omvang van het perceel de infiltratie van
hemelwater niet toelaten en bovendien de
afvoervoorziening voor hemelwater niet wordt aangesloten
aan een rottingput.
2.7.6Kwaliteit en dimensionering van de buitenriolering op erven
en terreinen1.Ondergrondse doorvoeringen van leidingen door uitwendige
scheidingsconstructies van bouwwerken moeten zoveel mogelijk
haaks plaatsvinden. De doorvoeringen moeten waterdicht zijn
aangewerkt.2.De aansluiting van de in het eerste lid bedoelde leidingen aan
leidingen van de buitenriolering moet zodanig zijn dat de
dichtheid van de aansluiting gehandhaafd blijft bij enige
zetting van het bouwwerk of de buitenriolering.3.In leidingen, gelegen tussen de gevel van een gebouw en de
aansluiting aan een openbaar riool, mogen geen beerputten of
rottingputten voorkomen.4.Leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen mogen
geen vernauwingen in de stroomrichting bevatten en moeten een
vloeiend beloop hebben, alsmede een voldoende lucht- en
waterdichtheid en een voldoende binnenwerkse middellijn.Aan beide laatstgenoemde eisen wordt geacht te zijn voldaan,
indien wordt voldaan aan het bepaalde in NEN 3215, uitgave
1997.5.Onverminderd het bepaalde in het vierde lid, moet een leiding
voor de afvoer van afvalwater, fecaliën en hemelwater ter
plaatse waar zij de grens van de weg kruist, een binnenwerkse
middellijn hebben van ten minste 125 mm.6.Het materiaal, de sterkte en de vorm van buizen en hulpstukken
van leidingen van de buitenriolering op erven en terreinen
moeten doeltreffend zijn.Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan, indien wordt voldaan
aan het bepaalde in de NEN-normen die zijn opgenomen in bijlage
7.2.7.7Wijze van meten van de afstand tot de leidingen van het
openbare net van de nutsvoorzieningenDe in de artikelen 2.7.1, 2.7.2, 2.7.3 en 2.7.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd.3De melding3.1De wijze van melden(vervallen)3.2Welstandcriteria(vervallen)4Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij ingebruikneming
van een bouwwerk4.1Intrekking bouwvergunning bij niet-tijdige start of tussentijdse
staking van bouwwerkzaamhedenBurgemeester en wethouders kunnen op grond van het gestelde in artikel
59 van de Woningwet de bouwvergunning intrekken, indien:
binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
bouwvergunning geen begin met de bouwwerkzaamheden is
gemaakt;
tussen het begin en het einde van de bouwwerkzaamheden deze
werkzaamheden langer dan een aaneengesloten periode van 26 weken
stilliggen.
4.2Op het bouwterrein verplicht aanwezige bescheidenOp het bouwterrein moeten, voor zover van toepassing op het bouwwerk,
aanwezig zijn en op verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage worden
gegeven:
de bouwvergunning;
andere vergunningen en ontheffingen;
het bouwveiligheidsplan;
een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet, dan wel een besluit
tot toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom.
4.3Wijzigingen in gegevens bouwregistratie(Vervallen)4.4Het uitzetten van de bouwMet het bouwen van een bouwwerk waarvoor bouwvergunning is verleend mag
- onverminderd het in de voorwaarden van de bouwvergunning bepaalde -
niet worden begonnen alvorens door of namens burgemeester en wethouders
voor zover nodig:
het straatpeil is aangegeven;
de rooilijnen en/of bebouwingsgrenzen op het bouwterrein zijn
uitgezet.
4.5Kennisgeving aan het bouwtoezicht van start van (onderdelen van)
de bouwwerkzaamheden1.Het bouwtoezicht dient - voor zover het betreft bouwwerken waarvoor
bouwvergunning is verleend en onverminderd het bepaalde in de
voorwaarden van de bouwvergunning - ten minste twee werkdagen voor
de aanvang van elk der hierna te noemen onderdelen van het
bouwproces in kennis te worden gesteld:
de aanvang der werkzaamheden, ontgravingwerkzaamheden
daaronder begrepen;
de aanvang van het inbrengen van de funderingspalen, het
slaan van proefpalen daaronder begrepen;
de aanvang van de grondverbeteringwerkzaamheden.
2.Het bouwtoezicht dient ten minste één dag van tevoren in kennis te
worden gesteld van het storten van beton.3.De in het eerste en tweede lid bedoelde kennisgevingen moeten,
indien het bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.4.6Opmetingen, ontgravingen, opbrekingen en onderzoekingenZolang de bouwwerkzaamheden niet zijn voltooid moeten alle opmetingen,
ontgravingen, opbrekingen en onderzoeken worden verricht, welke het
bouwtoezicht in het kader van de controle op de naleving van deze
verordening en van het Bouwbesluit nodig acht.4.7Bemalen van bouwputtenBij het bemalen van bouwputten, leidingsleuven en andere tijdelijke
ontgravingen ten behoeve van bouwwerkzaamheden mag niet op een zodanige
wijze water aan de bodem worden onttrokken, dat een verlaging van de
grondwaterstand in de omgeving plaatsvindt, waardoor funderingen van
naburige bouwwerken kunnen worden aangetast op een wijze die de
veiligheid van die bouwwerken schaadt.4.8Veiligheid op het bouwterrein1.Het bouwen en het verrichten van alles wat daarmee in verband staat,
moet geschieden op veilige wijze, onder meer zodanig dat de nodige
veiligheidsmaatregelen zijn genomen ten behoeve van de weg en de in
de weg gelegen werken en de weggebruikers en ten behoeve van
naburige bouwwerken, open erven en terreinen en hun gebruikers.2.Op een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd
moeten, wanneer er niet wordt gewerkt - rustpauzen tijdens de
dagelijkse werktijd niet inbegrepen:
de tijdelijke elektrische installaties ten behoeve van de
uitvoering van het bouw- en grondwerk, in hun geheel op
zodanige wijze zijn uitgeschakeld, dat het weer in gebruik
stellen van de installaties door anderen dan daartoe
bevoegde personen niet zonder meer mogelijk is;
machines en werktuigen worden achtergelaten in een zodanige
toestand, dat deze dan wel mechanismen daarvan, niet zonder
meer door anderen dan de daartoe bevoegde personen in
werking kunnen worden gesteld;
3.Het tweede lid is niet van toepassing op de voeding van een
elektrische verlichtingsinstallatie of van één of meer elektrisch
aangedreven bemalingpompen, indien de omstandigheden vereisen dat de
voeding niet wordt onderbroken en de veiligheid voldoende is
gewaarborgd.4.Het is verboden stempels, schoren, kruisen of zwiepingen weg te
nemen of andere veiligheidsmaatregelen op te heffen zolang zij uit
veiligheidsoogpunt nodig zijn.4.9Afscheiding van het bouwterrein1.Het terrein waarop wordt gebouwd, grond wordt ontgraven of
dergelijke werkzaamheden worden verricht, moet door een
doeltreffende afscheiding van de weg en van het aangrenzende open
erf of terrein zijn afgescheiden indien gevaar of hinder te duchten
is.2.De in het eerste lid bedoelde afscheiding moet zodanig zijn
geplaatst en ingericht, dat het verkeer zo min mogelijk hinder ervan
ondervindt en de toegang tot brandkranen en andere openbare
voorzieningen, zoals leidingen, er niet door wordt belemmerd.3.Een terrein, waarop een bouw- of grondwerk wordt uitgevoerd en dat
niet van de weg en van het aangrenzende open erf of terrein is
afgescheiden, moet, wanneer er niet wordt gewerkt, worden bewaakt,
tenzij het bouwtoezicht dit niet nodig acht.4.10Veiligheid van hulpmiddelen en het voorkomen van hinder1.Afscheidingen, steigers, ladders, heistellingen,
transportinrichtingen en ander hulpmateriaal moeten, wat kwaliteit
en samenstelling betreft, voldoen aan de eis van goed en veilig werk
en in goede staat van onderhoud verkeren.2.Het is verboden bij de uitvoering van een bouw- of grondwerk een
werktuig of een stof te gebruiken, indien daardoor gevaar voor de
omgeving optreedt.3.Burgemeester en wethouders kunnen het gebruik van een werktuig, dat
schade of ernstige hinder voor de omgeving veroorzaakt of kan
veroorzaken, verbieden.4.Burgemeester en wethouders kunnen voorschrijven, dat voor een op een
werk te gebruiken krachtwerktuig:
uitsluitend een bepaalde brandstof wordt gebezigd,
en/of
de aandrijving elektrisch geschiedt, en/of
het werktuig gedurende bepaalde delen van een etmaal niet
mag worden gebruikt.
5.Het bepaalde in het tweede, derde en vierde lid is niet van
toepassing indien en voor zover het betreft nadelige gevolgen voor
het milieu waarop de Wet milieubeheer of enige in deze wet genoemde
milieuwet van toepassing is.4.11Bouwafval1.Het bouwafval moet op de bouwplaats ten minste worden gescheiden in
de volgende fracties:
de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17
de Afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling Europese
afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158,
blz. 9);
steenwol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject
bedraagt;
glaswol, mits dit meer dan 1 m3 per bouwproject
bedraagt;
overig afval.
2.Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder d, en de
fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a, b en c, moeten op
de bouwplaats gescheiden worden gehouden.3.Indien de totale hoeveelheid bouwafval die vrijkomt bij een
bouwproject minder bedraagt dan de inhoud van één container van 10
m3, mag degene die bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden
verricht dit bouwafval meenemen naar zijn bedrijf voor tijdelijke
opslag.4.12Gereedmelding van (onderdelen van) de bouwwerkzaamheden1.Van het gereedkomen:
van putten en van grond- en huisaansluitingen van de
riolering, alsmede van leidingdoorvoeren en mantelbuizen
door wanden en vloeren beneden straatpeil;
van de themische isolatie in de spouw van wanden, alsmede
van de themische isolatie in andere besloten
constructies;
moet het bouwtoezicht onmiddellijk na de voltooiing van de onder a
en b bedoelde werkzaamheden in kennis worden gesteld.2.Onderdelen van het bouwwerk, waarop het eerste lid betrekking heeft,
mogen niet zonder toestemming van het bouwtoezicht aan het oog
worden onttrokken gedurende twee werkdagen na het tijdstip van
kennisgeving.3.Het bepaalde in het tweede lid is van overeenkomstige toepassing op
die onderdelen van het bouwwerk, waarvoor in de aan de
bouwvergunning verbonden voorwaarden een plicht tot kennisgeving van
voltooiing is bepaald.4.Uiterlijk op de dag van beëindiging van de werkzaamheden, waarop de
bouwvergunning, betrekking heeft, wordt het einde van die
werkzaamheden bij het bouwtoezicht gemeld.5.De in dit artikel bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk geschieden.4.13Melden van werken bij lage temperaturen1.Indien bij temperaturen beneden 2 graden Celsius beton-, metsel- of
buitenpleisterwerk wordt uitgevoerd, moet het bouwtoezicht ten
minste twee dagen vóór het begin van het desbetreffende werk in
kennis worden gesteld van de te treffen maatregelen ten behoeve
van:
het niet verwerken van bevroren materialen;
het verkrijgen van een goede binding en verharding;
de bescherming van het desbetreffende werk na de voltooiing
tegen vorstschade, zolang het nog onvoldoende is verhard of
de temperatuur nog beneden 2 graden Celsius is.
2.De in het eerste lid bedoelde kennisgevingen moeten, indien het
bouwtoezicht dit verlangt, schriftelijk plaatsvinden.4.14Verbod tot ingebruikneming(Vervallen)5Staat van open erven en terreinen, brandveiligheidinstallaties,
aansluiting op de nutsvoorzieningen en weren van schadelijk en
hinderlijk gedierte1Staat van open erven en terreinen5.1.1Staat van onderhoud van open erven en terreinen1.Open erven en terreinen moeten zich in een, in verband met hun
bestemming, voldoende staat van onderhoud bevinden.2.Open erven en terreinen mogen geen gevaar kunnen opleveren voor
de veiligheid, noch nadeel voor de gezondheid van of hinder voor
de gebruikers of anderen, ten gevolge van:
drassigheid;
stank;
verontreiniging;
aanwezigheid van schadelijk of hinderlijk gedierte;
aanwezigheid van begroeiing.
5.1.2Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen1.Indien de toegang van een gebouw meer dan 10 meter is verwijderd
van een openbare weg, moet een verbindingsweg tussen die toegang
en het openbare wegennet aanwezig zijn die geschikt is voor
verhuisauto's, vuilnisauto's, ziekenauto's, brandweerauto's en
het overige te verwachten verkeer, tenzij de aard, de ligging en
het gebruik van het gebouw zulks niet vereisen.2.Een geschikte verbindingsweg in de zin van het eerste lid moet,
tenzij de gemeenteraad voor de desbetreffende weg in een
bestemmingsplan of in een verordening of anderszins
voorschriften heeft vastgesteld:
een breedte hebben van tenminste 4,5 m en over een
breedte van tenminste 3,25 m zijn verhard;
zijn verhard op een wijze die geschikt is voor
motorvoertuigen met een massa van ten minste 14.600 kg
en zijn voorzien van de nodige kunstwerken; en
op doeltreffende wijze kunnen afwateren.
3.Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op een
bijgebouw, als bedoeld in artikel 2, onder b, van het Besluit
bouwwerken bedoelde gebouwen, voor zover dit niet voor bewoning
is bestemd, maar wel tot een hoofdgebouw behoort, dat op
hetzelfde terrein is gelegen.4.Nabij ieder gebouw moeten zodanige opstelplaatsen voor
brandweerauto's aanwezig zijn, dat een doeltreffende verbinding
tussen die auto's en de bluswatervoorziening kan worden gelegd,
tenzij de aard, de ligging en het gebruik van het gebouw zulks
niet vereisen.5.Bij afwezigheid van een toereikende openbare
bluswatervoorziening moet worden zorg gedragen voor een
doeltreffende niet-openbare bluswatervoorziening.5.1.3Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten1.Tussen de toegang van enerzijds:
een woning of woongebouw, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit;
een gebouw met een al dan niet gemeenschappelijke
toegankelijkheidssector, als bedoeld in artikel 4.3 van
het Bouwbesluit;
en anderzijds de openbare weg moet een mede voor gehandicapten
begaanbare weg of begaanbaar pad aanwezig zijn.2.Voor de in het eerste lid bedoelde wegen en paden geldt dat
zij:
ten minste 1,10 m breed moeten zijn; en
geen kleinere vrije doorgang mogen hebben dan 0,85 m;
en
ten hoogste een hoogteverschil mogen overbruggen van
0,02 m, tenzij dit artikelen 2.39, 2.40 en 2.41 van het
Bouwbesluit.
2Staat van brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen5.2.1Voorschriften inzake brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingenVoor bestaande bouwwerken zijn de artikelen 2.6.1 tot en met 2.6.11
van overeenkomstige toepassing.5.2.2Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in gebouwen niet
zijnde woningen, woongebouwen, logiesverblijven, logiesgebouwen
of kantoorgebouwen(Vervallen)5.2.3Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in woongebouwen
van bijzondere aard(Vervallen)5.2.4Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in
logiesverblijven en logiesgebouwen(Vervallen)5.2.5Aanwezigheid van brandveiligheidinstallaties in
kantoorgebouwen(Vervallen)3Aansluiting op de nutsvoorzieningen5.3.1Eis tot aansluiting aan de waterleidingDe in de artikelen 3.123 en 3.124 van het Bouwbesluit bedoelde, in
bouwwerken aanwezige voorzieningen voor drinkwater moeten zijn
aangesloten aan het distributienet van de openbare
waterleiding:
indien het bouwwerk op ten hoogste 50 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op een grotere afstand dan 50 m van de
dichtst bij zijnde leiding van het distributienet is
gelegen, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 50 m.
5.3.2Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnetDe in artikel 2.52 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige elektriciteitsvoorziening moet zijn aangesloten aan het
openbare distributienet voor elektriciteit:
indien het bouwwerk op ten hoogste 100 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het elektriciteitsdistributienet dan onder a
bedoeld, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een afstand
van 100 m.
5.3.3Eis tot aansluiting aan het aardgasnet1.De in artikel 2.72 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige gasvoorziening moet zijn aangesloten aan het openbare
distributienet voor aardgas:
indien het bouwwerk op ten hoogste 40 m afstand van de
dichtst bij zijnde leiding van dat distributienet is
gelegen; of
indien het bouwwerk op grotere afstand is gelegen van de
leiding van het aardgasdistributienet dan onder a
bedoeld, maar de kosten van aansluiting voor het
desbetreffende bouwwerk niet hoger zijn dan bij een
afstand van 40 m.
2.Niet van toepassing is voorgaande eis op:
woningen voor bejaarden;
woningen met een gebruiksoppervlakte van meer dan 500
m2;
woningen die niet worden verhuurd;
woningen met een aansluiting op het
stadsverwarmingnet.
5.3.4Eis tot aansluiting aan de openbare riolering1.De in artikel 3.36 van het Bouwbesluit bedoelde, in bouwwerken
aanwezige voorzieningen voor de afvoer van afvalwater en
fecaliën, alsmede de eventueel in of aan bouwwerken aanwezige
voorzieningen voor de afvoer van hemelwater moeten zijn
aangesloten aan een openbaar riool.2.Niet van toepassing is het gestelde in het eerste lid:
in delen van de gemeente waarin geen openbare riolering
aanwezig is;
op bouwwerken die op een grotere afstand dan 40 m van
een openbaar riool zijn gelegen;
voor zover uitsluitend hemelwater wordt geloosd;
op agrarische bedrijven waarin de fecaliën voor
bedrijfsdoeleinden worden gebruikt en een daartoe
voldoende ruime gier- of beerput aanwezig is.
5.3.5Aansluiting anders dan aan de openbare rioleringIndien het gestelde in artikel 5.3.4, tweede lid, van toepassing is,
gelden de volgende bepalingen:
voor de opvang van fecaliën, afkomstig uit toiletten met
waterspoeling, moet een doeltreffende rottingput met een
doeltreffende aansluitleiding naar die toiletten aanwezig
zijn, tenzij de fecaliën voor agrarische bedrijfsdoeleinden
worden gebruikt;
voor de opvang van fecaliën, afkomstig uit toiletten zonder
waterspoeling, moeten een doeltreffende beerput zonder
overstort, een doeltreffende gierput of een doeltreffende
rottingput met overstort aanwezig zijn, alsmede een
doeltreffende aansluitleiding tussen die toiletten en de
genoemde put, tenzij op andere zodanige wijze wordt geloosd
dat geen verontreiniging van water, bodem of lucht kan
optreden;
leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer
van afvalwater zonder fecaliën, alsmede overstorten van
rottingputten moeten zodanig lozen dat geen verontreiniging
van water, bodem of lucht kan optreden;
leidingen voor de afvoer van hemelwater en voor de afvoer
van afvalwater zonder fecaliën mogen niet lozen op een
rottingput.
5.3.6Kwaliteit en dimensionering van de buitenriolering op erven
en terreinenArtikel 2.7.6 en de bijbehorende bijlage 7 zijn van overeenkomstige
toepassing.5.3.7Wijze van meten van de afstand tot de leidingen van het
openbare net van de nutsvoorzieningenDe in de artikelen 5.3.1, 5.3.2, 5.3.3 en 5.3.4 bedoelde afstand
moet worden gemeten langs de kortste lijn waarlangs een aansluiting
zonder bezwaren kan worden gemaakt en tot het deel van het bouwwerk
dat zich het dichtst bij een leiding van het distributienet bevindt.
Hierbij moeten bouwwerken die zich tezamen op één erf of terrein
bevinden, als één bouwwerk worden beschouwd.4Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid5.4.1PreventieHet normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te geschieden
dat het bouwwerk zich in zindelijke staat bevindt.6Brandveilig gebruik1Gebruiksvergunning6.1.1Vergunning gebruik bouwwerk1.Het is verboden zonder of in afwijking van een
gebruiksvergunning van burgemeester en wethouders een bouwwerk
in gebruik te hebben of te houden, waarin:
meer dan vijftig personen tegelijk aanwezig zullen zijn,
anders dan in een één- of meergezinshuis;
aan meer dan vijf personen bedrijfsmatig of in het kader
van verzorging nachtverblijf zal worden verschaft;
aan meer dan tien kinderen jonger dan twaalf jaar, of
aan meer dan tien lichamelijk en/of verstandelijk
gehandicapten dagverblijf zal worden verschaft.
een kamerverhuurbedrijf wordt geëxploiteerd ten behoeve
van vijf of meer personen;
een prostitutiebedrijf of parenclub wordt geëxploiteerd,
voor zover in het bouwwerk vijf of meer verblijfsruimten
aanwezig kunnen zijn;
brandpreventieve installaties worden toegepast op basis
van gelijkwaardigheid van bepaling en uit het
Bouwbesluit, alsmede brandveiligheidsinstallaties welke
op grond van de bouwverordening worden geëist;
brandcompartimenten zijn opgenomen waarvan de afmetingen
zijn bepaald met toepassing van het
Brandbeveiligingsconcept Beheersbaarheid van brand.
2.Burgemeester en wethouders kunnen aan de gebruiksvergunning
slechts voorwaarden verbinden in het belang van het voorkomen,
beperken en bestrijden van brand, het beperken van brandgevaar
en het voorkomen en beperken van ongevallen bij brand.3.Indien het belang waarvoor de vergunning is verleend dit vereist
op grond van een verandering van de inzichten en/of verandering
van de omstandigheden gelegen buiten het bouwwerk, opgetreden na
het verlenen van de vergunning, kunnen burgemeester en
wethouders aan de vergunning nieuwe voorwaarden verbinden en
gestelde voorwaarden wijzigen of intrekken.6.1.2Aanvraag gebruiksvergunning6.1.2Aanvraag gebruiksvergunning1.Bij de aanvraag moeten de gegevens en bescheiden worden
overgelegd als genoemd in bijlage 2 van deze verordening.2.Bij het indienen van de aanvraag moet de aanvrager gebruik maken
van de door of namens burgemeester en wethouders vastgestelde
formulieren. De bij deze aanvraag behorende gegevens en
bescheiden moeten voldoen aan de eisen van de in het tweede lid
genoemde bijlage.3.De aanvraag en de daarbij behorende bescheiden moeten in
drievoud worden ingediend.4.De aanvraag en de daarbij behorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.5.De aanvraag mag meer dan één bouwwerk betreffen, indien zij
betrekking heeft op bouwwerken op hetzelfde terrein of op met
elkaar samenhangende terreinen.6.De bij de aanvraag om gebruiksvergunning behorende bescheiden
moeten door de aanvrager of diens gemachtigde worden ondertekend
dan wel worden gewaarmerkt.7.Indien de aanvraag betrekking heeft op een wijziging van een
bestaande situatie, moeten uit de aanvraag en de daarbij
behorende bescheiden de bestaande en de nieuwe toestand
duidelijk blijken.8.De aanvrager krijgt door of namens burgemeester en wethouders
een bewijs van ontvangst toegezonden of uitgereikt, waarin de
datum van ontvangst is vermeld.6.1.3In behandeling nemenBij het niet voldoen aan de bij of krachtens artikel 6.1.2 gestelde
eisen, alsmede aan de eisen die gelden ingevolge de artikelen 4:1 en
4:2 van de Algemene wet bestuursrecht stellen burgemeester en
wethouders de aanvrager in de gelegenheid om de door hen aan te
geven ontbrekende gegevens over te leggen.6.1.4Termijn van beslissing1.Burgemeester en wethouders beslissen op een aanvraag voor een
gebruiksvergunning binnen twaalf weken na ontvangst van de
aanvraag.2.Burgemeester en wethouders kunnen hun beslissing voor ten
hoogste zes weken verdagen.3.In afwijking van het bepaalde in het eerste en tweede lid houden
burgemeester en wethouders de beslissing aan indien:
voor hetzelfde bouwwerk een bouwvergunning is vereist en
zij over die vergunning nog niet hebben beslist;
voor hetzelfde bouwwerk een besluit tot toepassing van
bestuurdwang of opleggen van een last onder dwangsom dan
wel een besluit ingevolge artikel 13 van de Woningwet is
genomen wegens strijd met de voorschriften van het
Bouwbesluit, als bedoeld in artikel 1b van de Woningwet,
en deze binnen de in het eerste lid vermelde termijn is
verzonden, doch aan dit besluit nog niet is
voldaan.
4.De in het derde lid bedoelde aanhouding eindigt zes weken nadat
is beslist op een aanvraag om bouwvergunning als bedoeld onder
letter a van het derde lid, dan wel nadat is voldaan aan het
besluit als bedoeld onder letter b van het derde lid en
burgemeester en wethouders hiervan in kennis zijn gesteld.6.1.5Weigeren gebruiksvergunningEen gebruiksvergunning moet worden geweigerd indien een van de
volgende omstandigheden zich voordoet:
de in de aanvraag vermelde wijze van gebruik van het
bouwwerk kan in relatie tot de beoogde gebruiksfunctie niet
geacht worden een brandveilig gebruik te zijn en door het
stellen van voorwaarden kan geen voldoende brandveilig
gebruik worden bereikt;
de bouwvergunning is geweigerd.
6.1.6Intrekken gebruiksvergunning6.1.6Intrekken gebruiksvergunning1.Burgemeester en wethouders kunnen een gebruiksvergunning
intrekken indien:
blijkt, dat zij de vergunning ten gevolge van onjuiste
of onvolledige gegevens hebben verleend;
blijkt dat de houder van de vergunning niet heeft
voldaan aan een voorwaarde van de vergunning;
van de vergunning geen gebruik wordt gemaakt binnen 26
weken na het onherroepelijk worden van de
vergunning;
van de vergunning gedurende een periode van 26 weken of
langer geen gebruik is gemaakt;
het belang waarvoor de vergunning is verleend dit
vereist op grond van een verandering van de inzichten
en/of verandering van de omstandigheden gelegen buiten
het bouwwerk, opgetreden na het verlenen van de
vergunning, en het niet mogelijk blijkt door het stellen
of wijzigen van voorwaarden dat belang voldoende te
beschermen.
2.Burgemeester en wethouders gaan niet over tot intrekking dan
nadat zij de houder van de vergunning hebben gehoord.6.1.7Verplicht aanwezige bescheidenIn het bouwwerk waar de activiteiten plaatsvinden waarop de
gebruiksvergunning betrekking heeft moet deze vergunning aanwezig
zijn, en moet op verzoek van degene die is belast met de zorg voor
de naleving van dit hoofdstuk, ter inzage worden gegeven.2Het voorkomen van brand en het beperken van brand en
brandgevaar6.2.1Gebruikseisen voor bouwwerken1.Het is verboden een bouwwerk te gebruiken in strijd met de
gebruikseisen zoals per onderwerp vermeld in bijlage 3 bij deze
verordening.2. Onverminderd het gestelde in het eerste lid, is het verboden
een bouwwerk, met uitzondering van de niet gemeenschappelijke
ruimten in woonfuncties, te gebruiken in strijd met de
gebruikseisen zoals per onderwerp vermeld in bijlage 4 bij deze
verordening.6.2.2Opslag brandgevaarlijke stoffen1. In, op of nabij een bouwwerk is geen in bijlage 5 aangewezen
brandgevaarlijke stof aanwezig.2. Het eerste lid is niet van toepassing indien:
de in bijlage 5 aangegeven maximaal hoeveelheid van de
betreffende stoffen niet wordt overschreden, met dien
verstande dat de totale toegestane hoeveelheid van de
eerste zes rijen honderd kilogram of liter is,
de betreffende stof zodanig is verpakt
dat de verpakking tegen normale behandeling
bestand is, en
van de inhoud niets onvoorzien uit de verpakking
kan ontsnappen, en
de betreffende stof wordt gebruikt met inachtneming van
de op de verpakking aangegeven gevaarsaanduiding ( R- en
S-zinnen)
3. Het in het eerste lid gestelde is voorts niet van toepassing
op:
de brandstof in het reservoir bij een
verbrandingsmotor;
de brandstof in een verlichtings-, een verwarmings- of
een ander warmteontwikkelend toestel.
voor consumptie bestemde alcoholhoudende dranken,
en
het aanwezig hebben van een grotere dan de in bijlage 5
aangegeven maximum hoeveelheid van de betreffende stof
voor zover dat bij of krachtens de Wet Milieubeheer is
toegestaan.
4. Bij het bepalen van de hoeveelheid als bedoeld in het tweede
lid onder a, worden volledig meegerekend de inhoudsmaten van
vaatwerk dat gedeeltelijk is gevuld met een vloeistof die in
bijlage 5 als brandgevaarlijk is aangemerkt.6.2.3Opslag en verwerking stoffen(vervallen)3Het bestrijden van brand en het voorkomen van ongevallen bij
brand6.3.1Gebruiksgereed houden bluswaterwinplaatsen(Vervallen) 6.3.2Gebruik middelen en voorzieningenHet is verboden voorwerpen of stoffen op zodanige wijze te plaatsen
of te hebben dat daardoor het onmiddellijk gebruik of de
zichtbaarheid ervan wordt belemmerd van:
middelen en voorzieningen tot melding van alarmering bij en
bestrijding van brand;
middelen en voorzieningen tot ontvluchting en redding van
personen en dieren bij brand.
4Hinder in verband met de brandveiligheid6.4.1Hinder in verband met de brandveiligheidOnverminderd het bepaalde in of krachtens de artikelen 6.1.1 tot en
met 6.3.2 is het verboden in, op, of aan een bouwwerk of op een open
erf of terrein voorwerpen of stoffen te plaatsen, te werpen of te
hebben, handelingen te verrichten of na te laten of werktuigen te
gebruiken, waardoor:
op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze rook,
roet, walm of stof wordt verspreid;
brandgevaar wordt veroorzaakt;
het vluchten wordt belemmerd.
Niet van toepassing is het vorenstaande, indien en voor zover het
betreft hinder, terzake waarvan de Wet milieubeheer of enige in deze
wet genoemde wet van toepassing is.7Overige gebruiksbepalingen1Overbevolking7.1.1Overbevolking van woningenHet is verboden een woning te bewonen met of toe te staan dat een
woning wordt bewoond door meer dan één persoon per 12 m2
gebruiksoppervlakte.7.1.2Overbevolking van woonwagens en woonketenHet is verboden een woonwagen, respectievelijk een woonkeet te
bewonen met of toe te staan dat een woonwagen, respectievelijk een
woonkeet wordt bewoond door meer dan één persoon per 6 m2
gebruiksoppervlakte.2Staken van het gebruik7.2.1Verbod tot gebruik bij bouwvalligheidHet is verboden een bouwwerk, een standplaats, een open erf of
terrein te gebruiken of te doen gebruiken, indien door of namens
burgemeester en wethouders is medegedeeld, dat zulks gevaarlijk is
in verband met:
bouwvalligheid van het bouwwerk;
bouwvalligheid van een in de nabijheid gelegen
bouwwerk.
7.2.2Staken van gebruik wegens gebrek aan veiligheid en gebrek aan
hygiëneIndien tengevolge van het niet functioneren - hieronder begrepen het
afgesloten zijn - van de ingevolge het Bouwbesluit verplicht
aanwezige voorzieningen tot het kunnen afvoeren van fecaliën, het
kunnen beschikken over drinkwater, het kunnen beschikken over
gedistribueerd gas en het kunnen beschikken over gedistribueerde
elektriciteit een onvoldoende veiligheid of een onvoldoende hygiëne
aanwezig is, kunnen burgemeester en wethouders gelasten het gebruik
van het bouwwerk te staken.7.2.3Staken van het gebruik van een woonwagenIndien in een besluit op grond van artikel 13 van de Woningwet is
bepaald dat het gebruik van een gebouw op of behorende bij een
standplaats moet worden gestaakt en dientengevolge essentiële
voorzieningen ten dienste van het bewonen van een woonwagen buiten
gebruik zijn gesteld, kunnen burgemeester en wethouders gelasten het
gebruik van de woonwagen te staken gedurende de periode dat bedoelde
voorzieningen niet functioneren.3Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinen7.3.1(Vervallen)7.3.2Hinder1.Het is verboden in, op, of aan een bouwwerk, of op een open erf
of terrein, voorwerpen of stoffen te plaatsen, te werpen of te
hebben, handelingen te verrichten of na te laten, of werktuigen
te gebruiken, waardoor:
overlast, daaronder begrepen overlast tengevolge van
leegstand/vrije toegankelijkheid, wordt of kan worden
veroorzaakt voor de gebruikers van het bouwwerk, het
open erf of terrein, of voor anderen;
op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze
stank, rook, roet, walm, stof of vocht wordt verspreid
of overlast wordt veroorzaakt door: geluid en trilling,
elektrische trilling daaronder begrepen, of door
schadelijk of hinderlijk gedierte, dan wel door
verontreiniging van het bouwwerk, open erf of
terrein;
brand- of ander gevaar wordt veroorzaakt;
het gebruik van vluchtmogelijkheden wordt
belemmerd.
2.Een bouwwerk dient deugdelijk ontoegankelijk te zijn gemaakt
voor onbevoegden gedurende de tijd dat het bouwwerk niet
daadwerkelijk overeenkomstig de bestemming in gebruik is.3.Niet van toepassing is het vorenstaande indien en voor zover het
betreft nadelige gevolgen voor het milieu waarop de Wet
milieubeheer of enige in deze wet genoemde milieuwet van
toepassing is.4Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid7.4.1Preventie1Het normale onderhoud van een bouwwerk dient zodanig te
geschieden dat het bouwwerk zich in zindelijke staat
bevindt.2Voorraden en afval dienen op zodanige wijze en plaats te worden
bewaard dat schadelijk of hinderlijk gedierte hierdoor niet
wordt aangetrokken.5Watergebruik7.5.1Verboden gebruik van waterHet is verboden drink- en werkwater, waarvan door burgemeester en
wethouders schriftelijk is medegedeeld dat het ondeugdelijk wordt
geacht, te gebruiken.6Installaties7.6.1Gebruiksgereed houden van installatiesInstallaties in of nabij een bouwwerk, waarvan het Bouwbesluit en/of
de Bouwverordening de aanwezigheid verplicht stelt, moeten in een
goede staat verkeren, zodat daarvan een onbelemmerd gebruik kan
worden gemaakt.8Slopen1Sloopvergunning8.1.1Sloopvergunning1.Het is verboden bouwwerken, standplaatsen en woonwagens
daaronder begrepen, te slopen zonder of in afwijking van een
vergunning van burgemeester en wethouders
(sloopvergunning).2.De in het eerste lid bedoelde vergunning is niet vereist indien
naar redelijke schatting de hoeveelheid sloopafval niet meer zal
bedragen dan 10 m3, tenzij het slopen mede betreft
het verwijderen van asbest. Voorts is geen vergunning vereist
voor het slopen ingevolge een besluit op grond van artikel 13
van de Woningwet. Burgemeester en wethouders kunnen aan hun
besluit voorwaarden verbinden als bedoeld in het derde lid.3.Burgemeester en wethouders verbinden aan de sloopvergunning
slechts voorschriften over:
de veiligheid tijdens het slopen;
de bescherming van nabijgelegen bouwwerken;
het scheiden en het op de sloopplaats gescheiden houden
van het sloopafval, ten minste inhoudende een scheiding
in een fractie asbest, een fractie gevaarlijk afval en
een fractie overig afval;
het voor de aanvang van de sloopwerkzaamheden overleggen
van de gegevens als bedoeld in artikel 8.1.2, tweede
lid, letter c, voor zover deze gegevens niet reeds zijn
overgelegd.
4.De voorschriften over het sloopafval, als bedoeld in het derde
lid, onder letter c, kunnen eisen bevatten omtrent het selectief
slopen, de fracties waarin wordt gescheiden, de tijdelijke
opslag op het sloopterrein en het in fracties gescheiden
verpakken van het sloopafval op het sloopterrein. Burgemeester
en wethouders verbinden aan de sloopvergunning met betrekking
tot asbest voorschriften over het afzonderlijk gereed maken
daarvan voor de afvoer van het sloopterrein en over de termijn
waarbinnen dit moet plaatsvinden.5.De vergunningplicht als bedoeld in het eerste lid geldt niet
indien in een tijdelijke bouwvergunning voor een seizoengebonden
bouwwerk voorschriften zijn gesteld over het slopen van het
tijdelijke bouwwerk als bedoeld in het zesde lid van artikel 45
van de Woningwet.8.1.2Aanvraag sloopvergunning1.Bij het indienen van de aanvraag moet de aanvrager gebruik maken
van een door of vanwege burgemeester en wethouders vastgesteld
formulier.2.De aanvraag moet inhouden:
correspondentieadres van de aanvrager in Nederland;
indien een gemachtigde is aangewezen, diens naam en
adres;
naam en adres van degene, die met het slopen zal worden
belast;
de kadastrale aanduiding van het perceel, waarop zich
het te slopen bouwwerk bevindt en het huisnummer van het
bouwwerk;
een exacte aanduiding van het gedeelte van een bouwwerk
waarop de sloopwerkzaamheden betrekking hebben, indien
niet het gehele bouwwerk wordt gesloopt;
het doel, waarvoor het bouwwerk c.q. het te slopen
gedeelte van het bouwwerk laatstelijk is gebezigd;
mededeling of een bouwvergunning is of zal worden
aangevraagd voor een op het perceel van het te slopen
bouwwerk c.q. het te slopen gedeelte van het bouwwerk op
te richten of te veranderen of uit te breiden
bouwwerk;
een beschrijving van de wijze waarop het slopen zal
plaatsvinden; en voorts, indien van toepassing:
het sloopveiligheidsplan.
3.In de aanvraag wordt gemotiveerd aangegeven of het te slopen
bouwwerk asbest bevat. Asbest wordt niet vermoed aanwezig te
zijn indien bij de aanvraag een van de volgende gegevens wordt
overgelegd:
een afschrift van het asbestinventarisatierapport,
uitgevoerd door een deskundig asbestonderzoeksbedrijf,
waaruit blijkt dat er zich geen asbest in het te slopen
bouwwerk bevindt;
een asbestonderzoeksrapport opgesteld vóór 1 januari
2001 dat voldoet aan de eisen in BRL 5052, uitgave 1998,
waaruit blijkt dat er zich geen asbest in het te slopen
bouwwerk bevindt; indien het bedoelde
asbestonderzoeksrapport is opgesteld vóór 1 juli 1993,
dient tevens een schriftelijke verklaring van de
aanvrager te worden overgelegd dat er geen veranderingen
van het te slopen bouwwerk hebben plaatsgevonden,
waarbij asbesthoudende materialen zijn toegepast;
een schriftelijk bewijsstuk dat het te slopen bouwwerk
is gebouwd na 1 januari 1994;
bij woningen of naar bouwconstructie of
materiaaltoepassing vergelijkbare, niet tot bewoning
bestemde bouwwerken en bijgebouwen: een schriftelijke
verklaring van de bouwer van het te slopen bouwwerk dat
hij hierin geen asbest heeft toegepast, alsmede een
schriftelijke verklaring van de aanvrager dat er sinds
het tijdstip van de bouw geen veranderingen hebben
plaatsgevonden, waarbij asbesthoudende materialen zijn
toegepast;
bij sloop van bepaalde materialen: een schriftelijke
verklaring van de fabrikant of de leverancier dat het te
slopen materiaal geen asbest bevat, alsmede een
schriftelijke verklaring van de aanvrager dat het
materiaal van deze fabrikant of leverancier afkomstig
is;
Indien geen van bovenvermelde gegevens bij de aanvraag wordt
overgelegd, wordt vermoed dat het bouwwerk asbest bevat, tenzij
de aanvrager in vergelijkbare situaties andere gegevens
verstrekt die dit vermoeden naar het oordeel van burgemeester en
wethouders voldoende weerleggen.4.Indien – gelet op het derde lid – wordt vermoed dat het bouwwerk
asbest bevat of de aanvrager weet of redelijkerwijs kan weten
dat zich in het bouwwerk asbest bevindt wordt met een
asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf aangetoond
of dit juist is, en zo ja, waar dit asbest zich bevindt. Indien
geen asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf wordt
overgelegd, moeten bij de aanvraag andere gegevens worden
overgelegd waaruit blijkt of asbest aanwezig is, en zo ja, waar
dit asbest zich bevindt. Aan deze eis wordt geacht te zijn
voldaan indien
de aanvraag sloopvergunning uitsluitend betrekking heeft
op het verwijderen van asbest op in de aanvraag
aangeduide plaatsen, of
een asbestonderzoeksrapport als bedoeld in lid 3, onder
b bij de aanvraag is gevoegd.
5.Indien op grond van het historisch gebruik te verwachten valt
dat een te slopen bouwwerk c.q. een te slopen gedeelte van een
bouwwerk is verontreinigd met de als gevaarlijk aangeduide
afvalstoffen van hoofdstuk 17 van de Afvalstoffenlijst behorende
bij de regeling Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17
augustus 2001, nr. 159, blz. 9), dient een onderzoek te worden
ingesteld naar de vermoedelijke verontreiniging en moet het
rapport met de uitslag van dit onderzoek bij de aanvraag om
sloopvergunning worden gevoegd.6.De aanvraag en de daarbijbehorende bescheiden moeten in drievoud
worden ingediend.7.De aanvraag en de daarbijbehorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.8.De aanvraag mag meer dan één bouwwerk betreffen, indien zij
betrekking heeft op bouwwerken op hetzelfde terrein of op met
elkaar samenhangende terreinen.9.De bij de aanvraag om sloopvergunning behorende bescheiden
moeten door de aanvrager of diens gemachtigde ondertekend dan
wel gewaarmerkt worden.10.Indien de aanvraag het gedeeltelijk slopen van een bouwwerk
betreft, moeten uit de aanvraag en de daarbijbehorende
bescheiden de bestaande en de nieuwe toestand duidelijk
blijken.11.De aanvrager krijgt door of namens burgemeester en wethouders
een bewijs van ontvangst toegezonden of uitgereikt, waarin de
datum van ontvangst is vermeld.12.Een aanvraag om sloopvergunning geldt tevens als melding van het
voornemen tot slopen voor zover dit slopen betrekking heeft op
asbest.13.Een aanvraag om sloopvergunning voor werkzaamheden waarvoor geen
sloopvergunning is vereist wordt, voor zover dit slopen
betrekking heeft op asbest, aangemerkt als melding als bedoeld
in artikel 8.2.1.8.1.3In behandeling nemen1.Indien de aanvraag om sloopvergunning niet voldoet aan de bij of
krachtens artikel 8.1.2 gestelde eisen, alsmede de eisen die
gelden ingevolge de artikelen 4:1 en 4:2 van de Algemene wet
bestuursrecht stellen burgemeester en wethouders de aanvrager in
de gelegenheid binnen de door hen aan te geven termijn
ontbrekende gegevens over te leggen.Zij doen dit eveneens indien de aanvraag geen gegevens bevat
over het verwijderen van asbest en uit gegevens waarover de
gemeente beschikt blijkt dat redelijkerwijs mag worden
aangenomen dat zich in het te slopen bouwwerk asbest
bevindt.2.Het gestelde in het eerste lid geldt niet voor de gegevens als
bedoeld in artikel 8.1.2, tweede lid, letter c.8.1.4Termijn van beslissing1.Burgemeester en wethouders beslissen over een aanvraag om
sloopvergunning binnen twaalf weken na ontvangst van de
aanvraag. Zij kunnen hun beslissing eenmaal voor ten hoogste zes
weken verdagen. Een afschrift van hun besluit tot verdaging
zenden zij zo spoedig mogelijk aan de aanvrager.2.In afwijking van het bepaalde in het eerste lid beslissen
burgemeester en wethouders over een aanvraag om sloopvergunning
binnen vier weken na de dag waarop de aanvraag om een
sloopvergunning is ingediend, indien het slopen uitsluitend is
bedoeld om asbest of asbesthoudende producten uit een bouwwerk
te verwijderen.3.In afwijking van het bepaalde in het eerste en het tweede lid
houden burgemeester en wethouders de beslissing aan indien een
vergunning krachtens artikel 11 of artikel 37 van de
Monumentenwet 1988, een provinciale of een gemeentelijke
monumentenverordening, een leefmilieuverordening op grond van de
Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, of een aanlegvergunning
voor het slopen is vereist en omtrent die vergunning(en) nog
niet is beslist. De aanhouding eindigt zes weken na bedoelde
beslissing. Bij samenloop van vergunningen wordt uitgegaan van
de datum van de laatst genomen beslissing.8.1.5Samenloop van slopen en bouwen1.Indien de aanvraag betrekking heeft op sloopwerkzaamheden in het
kader van het vernieuwen, het veranderen of het vergroten van
een bouwwerk waarvoor tevens een bouwvergunning is aangevraagd,
kan bij de aanvraag om sloopvergunning - voor zover voor beide
aanvragen dezelfde bescheiden en gegevens worden verlangd -
worden verwezen naar die bescheiden en gegevens die zijn
ingediend bij de aanvraag om bouwvergunning en behoeven dezelfde
bescheiden niet nogmaals te worden ingediend.2.In afwijking van het bepaalde in artikel 8.1.4 volgt de
beslissing op de aanvraag om sloopvergunning de procedure van de
beslissing op de aanvraag om bouwvergunning in het geval dat
beide aanvragen gelijktijdig zijn ingediend.8.1.6Weigeren sloopvergunningEen sloopvergunning moet worden geweigerd indien:
de veiligheid tijdens het slopen onvoldoende is gewaarborgd
en ook door het stellen van voorschriften niet op een
voldoende peil kan worden gewaarborgd;
de bescherming van nabijgelegen bouwwerken in verband met
het slopen onvoldoende is gewaarborgd en ook door het
stellen van voorschriften niet op een voldoende peil kan
worden gewaarborgd;
een vergunning ingevolge de Monumentenwet 1988 of een
provinciale of een gemeentelijke monumentenverordening is
vereist en deze niet is verleend;
een vergunning ingevolge een leefmilieuverordening op grond
van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing is vereist en
deze niet is verleend;
een aanlegvergunning op grond van het bestemmingsplan of op
grond van een voorbereidingsbesluit is vereist en deze niet
is verleend.
8.1.7Intrekking sloopvergunning1Burgemeester en wethouders kunnen een sloopvergunning intrekken
indien:
de vergunning is verleend tengevolge van onjuiste of
onvolledige opgave van gegevens;
binnen 26 weken na het onherroepelijk worden van de
sloopvergunning geen begin met de werkzaamheden is
gemaakt;
tussen het begin en het einde van de sloopwerkzaamheden
deze werkzaamheden langer dan een aaneengesloten periode
van 26 weken stilliggen.
2Burgemeester en wethouders gaan niet over tot intrekking dan
nadat zij de houder van de vergunning hebben gehoord.2Uitzonderingen op het vereiste van sloopvergunning8.2.1Sloopmelding1.In afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is geen
sloopvergunning vereist voor het anders dan in de uitoefening
van een beroep of bedrijf in zijn geheel slopen van:
geschroefde , asbesthoudende platen waarin de
asbestvezels hechtgebonden zijn, niet zijnde dakleien,
uit een woning of uit een op het erf van die woning
staand bijgebouw, voorzover de woning of het bijgebouw
niet in het kader van de uitoefening van een beroep of
bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor gebruik in
dat kader en de oppervlakte van de te verwijderen
asbesthoudende platen maximaal vijfendertig vierkante
meter per kadastraal perceel bedraagt;
asbesthoudende vloertegels of niet-gelijmde,
asbesthoudende vloerbedekking uit een woning of uit een
op het erf van die woning staand bijgebouw, voorzover de
woning of het bijgebouw niet in het kader van de
uitoefening van een beroep of bedrijf worden gebruikt of
bedoeld zijn voor gebruik in dat kader en de oppervlakte
van de te verwijderen asbesthoudende vloerbedekking of
vloertegels maximaal vijfendertig vierkante meter per
kadastraal perceel bedraagt;
mits het voornemen tot dit slopen is gemeld bij burgemeester en
wethouders en door burgemeester en wethouders binnen acht dagen
na de dag waarop dit is gemeld is medegedeeld dat geen
sloopvergunning is vereist.Met een woning wordt gelijk gesteld een woonkeet, woonwagen of
logiesverblijf.2.Het voornemen tot slopen als bedoeld in het eerste lid moet
worden gemeld met gebruikmaking van een door of namens
burgemeester en wethouders vastgesteld formulier.3.De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in drievoud
worden ingediend.4.De melding en de daarbij behorende bescheiden moeten in het
Nederlands zijn gesteld.5.In de melding moeten zijn opgenomen de plaats, het adres, de
aard en het gebruik van het bouwwerk.6.Degene, die de melding heeft gedaan, krijgt door of namens
burgemeester en wethouders een bewijs van ontvangst toegezonden
of uitgereikt, waarin de datum van ontvangst is vermeld.7.Indien burgemeester en wethouders de in het eerste lid bedoelde
mededeling niet binnen de aldaar gestelde termijn hebben gedaan,
is de mededeling van rechtswege gedaan.8.Burgemeester en wethouders kunnen aan een mededeling als bedoeld
in het eerste lid voorschriften verbinden met betrekking tot de
verwijdering, opslag en afvoer van asbest. 9. De houder van een
mededeling als bedoeld in het eerste of het zevende lid is
verplicht de voorschriften, bedoeld in het achtste lid alsmede
de voorschriften die bij of krachtens de artikelen 7 en 8 van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005 zijn gesteld, in acht te
nemen.10.Het bewerken van het asbest ter plaatse waar dit asbest door
sloop vrijkomt is niet toegestaan.11.Bij het niet voldoen aan de bij of krachtens de in het eerste
tot en met het vijfde lid van dit artikel gestelde eisen,
stellen burgemeester en wethouders degene die de melding heeft
gedaan in de gelegenheid om binnen één week de door hen aan te
geven ontbrekende gegevens over te leggen.8.2.2Overige uitzonderingen op het vereiste van
sloopvergunningIn afwijking van artikel 8.1.1, eerste lid, is voorts geen
sloopvergunning vereist, indien het slopen, voor zover dat
betrekking heeft op asbest, uitsluitend bestaat uit het in het kader
van de uitoefening van een beroep of bedrijf geheel of gedeeltelijk
verwijderen van:
geklemde vloerplaten onder verwarmingstoestellen;
verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de
constructie van kassen;
rem- frictiematerialen;
pakkingen uit verbrandingsmotoren;
pakkingen uit procesinstallaties onderscheidenlijk
verwarmingstoestellen met een nominaal vermogen dat lager is
dan 2250 kilowatt.
3Verplichtingen tijdens het slopen8.3.1Veiligheid op sloopterreinHet bepaalde in de artikelen 4.8 tot en met 4.10 is van
overeenkomstige toepassing op het slopen en het sloopterrein.8.3.2Op het sloopterrein verplicht aanwezige bescheidenOp het sloopterrein moet de sloopvergunning of een besluit tot
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom aanwezig zijn en op verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage
worden gegeven.8.3.3Plichten van de houder van de sloopvergunning1.De houder van de sloopvergunning moet het slopen, voor zover dat
betrekking heeft op asbest, opdragen aan een deskundig
bedrijf.2.De houder van de sloopvergunning moet een afschrift van de
vergunning ter hand stellen aan het deskundig bedrijf dat het
slopen krachtens aanneming van werk zal uitvoeren.3.De houder van de sloopvergunning stelt ten minste één week
voorafgaande aan de aanvang van het slopen, burgemeester en
wethouders schriftelijk op de hoogte van de data en tijdstippen
waarop het slopen, voorzover dat betrekking heeft op asbest, zal
plaatsvinden.4.De houder van de sloopvergunning stuurt binnen twee weken na de
uitvoering van de werkzaamheden burgemeester en wethouders een
afschrift van de resultaten van de eindbeoordeling, bedoeld in
artikel 9, eerste lid van het Asbestverwijderingsbesluit
2005.8.3.4Plichten van degene die sloopt1.Indien wordt gesloopt zonder dat een sloopvergunning is verleend
voor het slopen van asbest en tijdens het slopen asbest wordt
ontdekt, is degene die sloopt verplicht hiervan terstond melding
te doen aan de afdeling fysieke handhaving..2.Aan het bouwtoezicht dienen ten minste twee dagen van tevoren de
aanvang van de sloopwerkzaamheden te worden gemeld en uiterlijk
op de dag van de beëindiging van de sloopwerkzaamheden het einde
van die werkzaamheden. Indien het bouwtoezicht dit verlangt,
moeten genoemde meldingen schriftelijk geschieden.8.3.5Wijze van slopen, verpakken en opslaan van asbest1.Voor zover redelijkerwijs uitvoerbaar moet eerst het in een
bouwwerk aanwezige asbest worden verwijderd, voordat het
bouwwerk wordt gesloopt.2.Bij de verwijdering van het asbest moeten de beste bestaande
technieken worden toegepast om verontreiniging van het milieu
met asbest te voorkomen.8.3.6Plichten ten aanzien van de sloop van tuinbouwkassen(Vervallen).4Vrij slopen8.4.1Sloopafval algemeen1.Afval dat ontstaat door sloopwerkzaamheden waarvoor geen
vergunning krachtens artikel 8.1.1, noch een melding krachtens
artikel 8.2.1 is vereist, dient ten minste te worden gescheiden
in de navolgende fracties:
de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk
17 de Afvalstoffenlijst behorende bij de Regeling
Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus
2001, nr. 158, blz. 9);
steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips;
bitumineuze en teerhoudende dakbedekking;
met PAKS verontreinigde materialen;
asfalt;
dakgrind;
overig afval.
2.Overig afval, zoals bedoeld in het voorgaande lid onder g, en de
fracties, bedoeld in het voorgaande lid onder a tot en met f,
moeten op het sloopterrein gescheiden worden gehouden.9Welstand9.1De advisering door de welstandscommissie1.De welstandscommissie adviseert over de welstandsaspecten van
aanvragen voor regulier vergunningplichtige en
licht-vergunningplichtige bouwwerken als bedoeld in artikel 44,
eerste lid onder d respectievelijk artikel 44, derde lid juncto
eerste lid onder d van de Woningwet.2.De welstandscommissie baseert haar advies op de in de welstandsnota
genoemde welstandscriteria.9.2Samenstelling van de welstandscommissie1.De welstandscommissie bestaat ten minste uit een voorzitter en 3
leden, waarvan ten minste 2 leden deskundig zijn op het gebied van
architectuur, ruimtelijke kwaliteit, stedenbouw dan wel
cultuurhistorie.2.Voor de voorzitter en de leden worden plaatsvervangers aangewezen
die hen bij afwezigheid kunnen vervangen.3.De welstandscommissie kan slechts adviezen uitbrengen indien ten
minste drie leden aanwezig zijn en waarvan ten minste twee leden
beschikken over deskundigheid op het gebied van welstand.4.De welstandscommissie en leden van de welstandscommissie zijn
onafhankelijk ten opzichte van het gemeentebestuur.5.De welstandscommissie wordt bijgestaan door een secretaris of diens
plaatsvervanger.6.In de welstandscommissie kan een ingezetene van de gemeente anders
als bedoeld in het eerste lid zitting hebben.9.3Benoeming en zittingsduur1.De voorzitter, de overige leden van de welstandscommissie worden op
voorstel van burgemeester en wethouders benoemd en ontslagen door de
gemeenteraad.2.De leden van de welstandscommissie kunnen ten hoogste voor een
termijn van drie jaar worden benoemd. Zij kunnen eenmaal worden
herbenoemd voor een periode van ten hoogste drie jaar.3.Het reglement van orde van de welstandscommissie dat als bijlage 9
bij deze verordening is vastgesteld, bevat, binnen het gestelde in
de voorgaande leden, nadere benoemingsprocedures.9.4Jaarlijkse verantwoordingDe welstandscommissie stelt jaarlijks een verslag op van haar
werkzaamheden voor de gemeenteraad, waarin ten minste aan de orde komt:
op welke wijze toepassing is gegeven aan de welstandscriteria
uit de welstandsnota;
de werkwijze van de welstandscommissie;
op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen;
de aard van de beoordeelde plannen;
de bijzondere projecten.
De welstandscommissie kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten
aanzien van het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid in het algemeen
en de aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota in het
bijzonder.9.5Termijn van advisering1.De welstandscommissie brengt het advies over een aanvraag om een
lichte bouwvergunning uit binnen drie weken nadat door of namens
burgemeester en wethouders daarom is verzocht.2.De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag om een
reguliere bouwvergunning uit binnen zes weken nadat door of namens
burgemeester en wethouders daarom is verzocht.3.De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag om een
reguliere bouwvergunning eerste fase uit binnen drie weken nadat
door of namens burgmeester en wethouders daarom is verzocht.4.Burgemeester en wethouders kunnen in hun verzoek om advies de
welstandscommissie een langere termijn dan genoemd in de
bovengenoemde leden van dit artikel geven voor het uitbrengen van
het welstandsadvies. Een langere termijn kan door burgemeester en
wethouders worden gegeven indien de termijn van afdoening van de
aanvraag om
een lichte bouwvergunning langer is dan de in artikel 46,
eerste lid, sub a van de Woningwet bedoelde termijn van zes
weken;
een reguliere bouwvergunning langer is dan de in artikel 46,
eerste lid, sub b van de Woningwet bedoelde termijn van
twaalf weken.
een bouwvergunning eerste fase langer is dan de in artikel
46, eerste lid, sub c van de Woningwet bedoelde termijn van
zes weken
9.6Openbaarheid van vergaderen en mondelinge toelichting1.De behandeling van bouwplannen door de welstandscommissie is
openbaar. De agenda voor de vergadering van de welstandscommissie
wordt tijdig bekendgemaakt in een van overheidswege uitgegeven blad
of een dag-, nieuws- of huis-aan-huisblad, dan wel op een andere
geschikte wijze. Indien burgemeester en wethouders - al dan niet op
verzoek van de aanvrager - een verzoek doen tot niet-openbare
behandeling, dan dienen burgemeester en wethouders daaraan klemmende
redenen op grond van artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur
ten grondslag te leggen. De openbaarheid geldt zowel voor de
beraadslagingen, de beoordeling als de adviezen.2.Indien de aanvrager van de bouwvergunning hierom bij het indienen
van de aanvraag om bouwvergunning heeft verzocht, wordt deze door of
namens de welstandscommissie in staat gesteld tot het geven van een
toelichting op het bouwplan.3.In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de commissie
wordt behandeld en een verzoek tot het geven van een toelichting is
gedaan, dient de aanvrager van de bouwvergunning een uitnodiging te
ontvangen voor de vergadering van de commissie, waarin de aanvraag
wordt behandeld.4.Belanghebbenden hebben in toelichtende zin spreekrecht. Het
reglement van orde van de welstandscommissie dat als bijlage 9 bij
deze verordening is vastgesteld, voorziet in een procedurele opzet,
waarbij er een onderscheid wordt aangebracht in de toelichtende fase
en de beraadslagingen.9.7Afdoening bij mandaat1.De welstandscommissie kan de advisering over een aanvraag om advies
voor regulier vergunning plichtige bouwwerken als bedoeld in artikel
44, eerste lid onder d van de Woningwet mandateren aan een of
meerdere daartoe aangewezen leden. De aangewezen leden (voorzitter
en/of secretaris) adviseren over bouwplannen waarvan volgens hen het
oordeel van de welstandscommissie als bekend mag worden
verondersteld.2.In elk geval van twijfel legt de gemandateerde het bouwplan alsnog
voor aan de welstandscommissie.3.Behandeling van bouwplannen onder mandaat is openbaar. Indien
burgemeester en wethouders - al dan niet op verzoek van de aanvrager
- een verzoek doen tot niet-openbare behandeling, dan dienen
burgemeester en wethouders daaraan klemmende redenen op grond van
artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur ten grondslag te
leggen.4.Burgemeester en wethouders kunnen de beoordeling of een bouwplan
voor een licht-vergunningplichtig bouwwerk niet in strijd is met
redelijke eisen van welstand mandateren aan een door hen aan te
wijzen ambtenaar, indien in de welstandsnota voor de verschillende
categorieën licht vergunningplichtige bouwwerken toetsingscriteria
zijn opgenomen.5.In het geval het bouwplan als bedoeld in het vorige lid niet voldoet
aan de betreffende welstandscriteria, leggen burgemeester en
wethouders het bouwplan alsnog voor aan de welstandscommissie.9.8Vorm waarin het advies wordt uitgebracht1.De welstandscommissie adviseert en motiveert haar advies
schriftelijk.2.Zodra het advies wordt uitgebracht, wordt het door of namens
burgemeester en wethouders gevoegd bij de aanvraag om een
bouwvergunning.9.9Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerken of
standplaatsen1.Indien de raad op grond van artikel 12 van de Woningwet het
voornemen heeft een gebied van de gemeente of een categorie
bouwwerken of standplaatsen uit te sluiten van welstandstoezicht,
neemt de raad het daartoe strekkende besluit niet dan nadat:
op het voornemen inspraak is verleend;
het advies van de welstandscommissie is ingewonnen.
2.De inspraak als bedoeld in het eerste lid vindt plaats op de wijze
voorzien in de krachtens artikel 150 Gemeentewet vastgestelde
verordening.10Overige administratieve bepalingen10.1De aanvraag om woonvergunningBij de aanvraag om woonvergunning als bedoeld in artikel 60 van de
Woningwet moeten worden vermeld de plaats en de aard van het gebouw en
het doel waarvoor het laatstelijk is gebruikt.10.2De aanvraag om vergunning tot hergebruik van een ontruimde
onbewoonbaar verklaarde woning of woonwagen(Vervallen)10.3Overdragen vergunningenDoor of namens burgemeester en wethouders wordt de bouwvergunning, de
woonvergunning als bedoeld in artikel 60 van de Woningwet, de
gebruiksvergunning als bedoeld in artikel 6.1.1 dan wel de
sloopvergunning als bedoeld in artikel 8.1.1 op aanvraag op wiens naam
de vergunning is gesteld of op aanvraag van zijn rechtverkrijgende
overgeschreven op naam van een ander dan degene op wiens naam de
vergunning is gesteld. 10.4Overdragen mededeling(Vervallen)10.5Het kenteken voor onbewoonbaar verklaarde woningen en woonwagens
alsmede onbruikbaar verklaarde standplaatsen(Vervallen)10.6Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriftenBurgemeester en wethouders zijn bevoegd om rekening te houden met de
herziening en vervanging van de NEN-normen, voornormen,
praktijkrichtlijnen en andere voorschriften waarnaar in deze verordening
- of in de bij deze verordening behorende bijlagen - wordt verwezen,
indien de bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm,
praktijkrichtlijn of het voorschrift heeft herzien of vervangen en die
herziening of vervanging heeft gepubliceerd.11Handhaving11.1Stilleggen van de bouw(Vervallen)11.2Overtreding van het verbod tot ingebruikneming11.2Overtreding van het verbod tot ingebruikneming(Vervallen)11.3Stilleggen van het slopen(Vervallen)11.4Onderzoek naar een gebrek(Vervallen)12Straf-, overgangs- en slotbepalingen12.1Strafbare feiten(Vervallen)12.2Overgangsbepalingen bodemonderzoekIndien ten behoeve van de bouw van een bouwvergunningplichtig bouwwerk
in enig ander verband dan de aanvraag om bouwvergunning indicatief
bodemonderzoek is verricht, geldt dit indicatieve bodemonderzoek als het
in artikel 2.1.5 bedoelde verkennende bodemonderzoek, tenzij
burgemeester en wethouders van mening zijn dat het indicatieve
bodemonderzoek niet meer als een recent onderzoek kan worden gezien.
12.3Overgangsbepaling met betrekking tot de staat van open erven en
terreinenHet bepaalde in de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 inzake de bereikbaarheid van
gebouwen is niet van toepassing op een gebouw, dat gebouwd is of wordt
op basis van een bouwvergunning als bedoeld in artikel 47, eerste lid,
van de Woningwet van 12 juli 1962, tenzij bij een latere vergunning op
grond van artikel 40 van de Woningwet eisen aan de bereikbaarheid van
dat gebouw zijn gesteld.12.4Overgangsbepaling (aanvragen om) gebruiksvergunning1.Een gebruiksvergunning als bedoeld in artikel 2.1.1 van de
brandbeveiligingsverordening vastgesteld bij raadsbesluit d.d 31
oktober 2002 geldt als gebruiksvergunning als bedoeld in artikel
6.1.1.2.Een ontheffing, toestemming, voorschrift of beperking – hoe ook
genaamd – verleend krachtens de brandbeveiligingsverordening,
vastgesteld bij raadsbesluit d.d. 31 oktober 2002, blijft van kracht
totdat de termijn waarvoor zij is verleend, is verstreken of totdat
zij is ingetrokken.12.5Slotbepaling1.Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die waarop zij
is afgekondigd.2.Bij de inwerkingtreding van deze verordening vervalt de
bouwverordening, vastgesteld bij raadsbesluit d.d. 12 december 2002
en alle daarin aangebrachte wijzigingen.3.Deze verordening kan worden aangehaald als “bouwverordening”.Aldus besloten door de raad der gemeente Sittard-Geleen in zijn vergadering
van 12 december 2007.1Op 12 december 2007 heeft de raad besloten tot de verordening
tot 11e en 12e wijziging van de bouwverordening.De griffierDrs. F.T.H.A.CoenenDe voorzitterDrs. G.J.M.Cox 1Gegevens en bescheiden aanvraag bouwvergunningBijlage als bedoeld in de artikelen 2.1.1 en 3.1Artikel 1 De bij de aanvraag om bouwvergunning behorende bescheiden als
bedoeld in artikel 2.1.3 van de bouwverordening vervallenArtikel 2 De bij de aanvraag om bouwvergunning behorende gegevens en
bescheiden als bedoeld in artikel 2.1.6 van de bouwverordeningvervallenArtikel 3 FunderingsplanvervallenArtikel 4 Constructieve en aanverwante gegevensvervallenArtikel 5 BouwveiligheidsplanvervallenArtikel 6 Eisen ten aanzien van tekeningenvervallenArtikel 7 Eisen ten aanzien van berekeningenvervallen2Gegevens en bescheiden aanvraag gebruiksvergunningBijlage behorende bij artikel 6.1.2De aanvraag voor een gebruiksvergunning als bedoeld in artikel 6.1.1 moet de
volgende gegevens bevatten.Artikel 1
de naam en het correspondentie-adres in Nederland van de aanvrager;
indien een gemachtigde is aangewezen, diens naam en
correspondentie-adres in Nederland, en een door de aanvrager
ondertekende machtiging;
een duidelijke omschrijving van de plaats en de bestemming van het
bouwwerk of de bouwwerken waarop de aanvraag betrekking heeft;
de wijze van verwarming van het bouwwerk, onder vermelding van de
energiebron;
voor de in artikel 6.1.1, bedoelde bouwwerken bovendien het maximum
aantal personen, dat gelijktijdig in het bouwwerk zal verblijven.
Artikel 2De aanvraag om vergunning bedoeld in artikel 6.1.1, moet zijn voorzien van de
volgende tekeningen en overige bescheiden:
een situatietekening, vermeldende de kadastrale aanduiding en zo
mogelijk de straatnaam en het huisnummer van het bouwwerk c.q. de
bouwwerken, op een schaal van 1:1000;
een bouwkundige plattegrondtekening van het bouwwerk c.q. de bouwwerken
op een schaal van ten minste 1:100, aangevende de indeling, de
bestemming van de verschillende ruimten en de aan te brengen
brandveiligheidsvoorzieningen, waarop voor de in artikel 6.1.1, eerste
lid, onder c en d, bedoelde bouwwerken tevens de opstelling van de
bedden moet zijn aangegeven;
voor een bouwwerk, als bedoeld in artikel 6.1.1, eerste lid, onder a,
daarenboven: een plattegrond op een schaal van tenminste 1:100,
aangevende de vrij te houden gang- en looppaden en de overige voor het
publiek beschikbare vrije vloeroppervlakte;
voor een bouwwerk, als bedoeld in artikel 6.1.1, eerste lid, onder a,
voor zover daarin ten behoeve van de gebruikers zitplaatsen in rijen
worden opgesteld, daarenboven: een plattegrondtekening op een schaal van
tenminste 1:100, aangevende de opstelling van de zitplaatsen, de vrij te
houden gang- en looppaden en de overige voor het publiek beschikbare
vrije vloeroppervlakte.
Artikel 3De tekeningen moeten duidelijk en zaakkundig zijn uitgevoerd, een en ander
overeenkomstig het gestelde in artikel 2.2 van de bijlage bij Besluit
indieningsvereisten.3Gebruikseisen voor bouwwerkenAlgemeenDe eisen worden gesteld met als doel een brandveilige situatie te realiseren. De
voorschriften hebben een gebruikscomponent en een beheercomponent. Onder de
gebruikscomponent vallen de voorschriften die gericht zijn op het brandveilig
gebruik. Deze voorschriften hebben als doel risico’s te beperken. Het risico op
een brandgevaarlijke situatie kan beperkt worden door preventieve maatregelen
(veilig omgaan met mogelijk gevaarlijke situaties) en het inperken van mogelijke
gevolgen. Onder de beheercomponent vallen de voorschriften die gericht zijn op
het instandhouden van het voorgeschreven niveau van gebruiksveiligheid en
brandveiligheid. Bijlage behorende bij artikel 6.2.1. eerste lidArtikel 1 Vrijhouden van terreingedeelten
De bij het bouwwerk behorende brandkranen en andere bluswaterwinplaatsen
moeten worden vrijgehouden voor blusvoertuigen, en wel zodanig dat
hiervan onbelemmerd gebruik kan worden gemaakt.
Op het bij het bouwwerk behorende terrein moeten de beplanting, de
parkeerplaatsen, de laad- en losplaatsen en de plaatsen waar goederen en
afvallen worden opgeslagen of gedeponeerd, zodanig zijn gesitueerd dat
bij brand het oprijden en opstellen van de voertuigen en andere
hulpmiddelen van de brandweer niet worden bemoeilijkt of belemmerd.
Onverminderd het bepaalde in artikel 5.1.2 van de bouwverordening moet
ten behoeve van het verkeer van de hulpverlenende diensten een
doorgaande route met een breedte van 4.50 meter voor redvoertuigen en
3.50 meter voor blusvoertuigen en een hoogte van 4.00 meter worden
vrijgehouden. Hekwerken die deze route blokkeren moeten snel en
gemakkelijk kunnen worden verwijderd.
Toelichting bij artikel 1 Lid 1 De term ‘voldoende vrij’ kan worden geïnterpreteerd aan de hand van de
publicatie ‘Handleiding Bluswatervoorziening en bereikbaarheid’ of de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ uitgave Nederlandse Vereniging voor
Brandweerzorg en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA ARNHEM,
telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl Lid 2 Het snel kunnen openen betekent dat de vertraging als gevolg van het moeten
openen van het hekwerk maximaal 30 seconden bedraagt. Artikel 2 Verlichting/elektrische installatie
Het is verboden een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
op zodanige wijze te gebruiken, dat het gebruik:
door de eigenschappen van die installatie of dat toestel zelf
gevaar oplevert voor het ontstaan van brand
door de wijze waarop die installatie of dat toestel is opgesteld
of aangebracht, gevaar oplevert voor het ontstaan van
brand.
Geacht wordt te zijn voldaan aan de eisen uit het eerste lid, indien de
eigenschappen van de verlichtingsinstallatie in overeenstemming zijn met
het bepaalde in de Regeling Bouwbesluit 2003, zoals laatstelijk
herzien.
Toelichting bij artikel 2 Lid 1 Geacht wordt te zijn voldaan aan de eisen indien de eigenschappen van de
verlichtingsinstallatie in overeenstemming zijn met het bepaalde in de Regeling
Bouwbesluit 2003, zoals laatstelijk herzien. Lid 2Het is niet toegestaan een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
aan te brengen in de omgeving van brandgevaarlijke materialen. De stoffering en
versiering moet vrijgehouden worden van spots en andere warm wordende
apparatuur, waarvan de oppervlaktetemperatuur meer dan 90o C bedraagt (zie ook
Bijlage 4, artikel 2). Lid 3Er wordt geacht te zijn voldaan aan de eis wanneer de inspectie en het onderhoud
is verricht volgens de publicatie 79 ‘Inspectie en onderhoud van
noodverlichtingsinstallaties’ van ISSO/NFVN/Uneto-VNI, juni 2004. De resultaten van de inspectie en onderhoud dienen opgenomen te worden in het
logboek. De publicatie is verkrijgbaar bij Instituut voor Studie en Stimulering
van onderzoek op het gebied van gebouwinstallaties (ISSO), Postbus 1819, 3000 BV
ROTTERDAM, telefoon (010) 206 59 69, www.isso.nl. Artikel 3 Installaties voor verwarming en kookdoeleinden
In de stookruimte mogen geen brandbare goederen worden
opgeslagen/opgesteld. Stooktoestellen die buiten een stookruimte zijn
opgesteld, dienen vrij te worden gehouden van brandbare goederen.
Een opening ten behoeve van ventilatie, op grond van enige regeling
geëist, mag niet worden afgesloten.
Het is verboden een verwarmingsinstallatie of verwarmingstoestel op
zodanige wijze te gebruiken, dat het gebruik:
door de eigenschappen van die installatie of dat toestel zelf
gevaar oplevert voor het ontstaan van brand
door de wijze waarop die installatie of dat toestel is opgesteld
of aangebracht gevaar oplevert voor het ontstaan van brand.
Het in het 3.3 bedoelde gevaar als gevolg van de eigenschappen wordt
niet geacht aanwezig te zijn bij het gebruik van:
centraleverwarmingsinstallaties die voldoen aan de
veiligheidseisen voor centraleverwarmingsinstallaties, opgenomen
in NEN 3028, uitgave 1986;
centraleverwarmingsinstallaties voor het stoken van gas dat
wordt gedistribueerd door middel van pijpleidingen welke
installaties bovendien voldoen aan de
gasinstallatievoorschriften, opgenomen in NEN 1078, uitgave
1987, en in NEN 1078-A (aanvulling op NEN 1078), uitgave
1991;
niet op de centrale distributienetten aangesloten installaties
voor het stoken met vloeibaar gas die voldoen aan de eisen in
NEN 2920, uitgave 1997.
Het is verboden een verwarmingstoestel met afvoergelegenheid voor het
stoken van vaste of vloeibare brandstof te gebruiken indien de
verbrandingsgassen daarvan niet worden afgevoerd door middel van een
doeltreffende voorziening voor de afvoer van rook.
Het is verboden een verwarmingstoestel voor het stoken met gas te
gebruiken indien de verbrandingsgassen daarvan niet worden afgevoerd
door middel van een doeltreffend rookkanaal of gasafvoerkanaal.
Toelichting bij artikel 3 Lid 1 Met brandbare goederen wordt bedoeld goederen die zijn opgenomen in de Regeling
Bouwbesluit 2003. In de stookruimte mogen dergelijke goederen niet worden
opgeslagen of opgesteld.De straling rondom een stooktoestel buiten een stookruimte mag geen pyrofore
verbranding veroorzaken. Dit betekent dat het gebied rondom het stooktoestel
waar een temperatuur van 90 graden Celsius kan optreden, moet worden
vrijgehouden van brandbare materialen.Dit artikel ligt in de lijn van artikel 6.4.1 waarin onder andere wordt gesteld
dat het verboden is brand en/of brandgevaar te veroorzaken. Lid 2 Wanneer de toevoer van een gesloten verbrandingstoestel wordt dichtgezet, zal
het verbrandingstoestel op den duur niet meer functioneren. Wanneer de toevoer
van een open verbrandingstoestel wordt dichtgezet, zal er in het
verbrandingstoestel een tekort aan zuurstof ontstaan. Als gevolg hiervan zal er
een onvolledige verbranding plaatsvinden. Bij een onvolledige verbranding komt
het zeer giftige koolmonoxide vrij. De koolmonoxide zal naar binnen stromen en
vormt hiermee een gevaar voor mensen.Werkzaamheden, waaronder die voor onderhoud, herstel en sloop, dienen zodanig te
worden uitgevoerd dat de goede werking van de luchttoevoer niet wordt
verstoord. Lid 3 De genoemde normbladen bevatten eisen die mede verband houden met de
brandveiligheid. Lid 4 Een installatie voor verwarming en kooldoeleinden in de omgeving van
brandgevaarlijke materialen is niet toegestaan. Er dienen zodanige maatregelen
getroffen te worden, bijvoorbeeld door het verplaatsen van de
verwarmingsinstallatie of het aanbrengen van een isolerende laag, dat de
brandbare materialen niet hun eigen ontbrandingstemperatuur zullen bereiken.
Wanneer de temperatuur van de materialen nabij een rookafvoerkanaal hoger kan
worden dan 90o C dienen deze materialen onbrandbaar te zijn volgens NEN 6064,
uitgave 1991 en NEN 6064/2, uitgave 2001 ‘Bepaling van de onbrandbaarheid van
bouwmaterialen’. Lid 5 De voorzieningen die op grond van enig voorschrift uit het Bouwbesluit zijn
vereist, dienen te voldoen aan de aansluitvoorwaarden.Artikel 4 Voorzieningen voor de afvoer van rook
Het is verboden een rookkanaal te gebruiken dat niet doeltreffend is
gereinigd.
Het is verboden een rookkanaal uit te branden.
Het is verboden een rookkanaal of gasafvoerkanaal te gebruiken, indien
dit gebruik door de toestand waarin dat rookkanaal of dat
gasafvoerkanaal zich bevindt dreigend gevaar oplevert voor de veiligheid
van personen.
Het is verboden een rookkanaal waarin brand heeft gewoed te gebruiken
voordat het is gereinigd en zonodig hersteld.
Het is verboden een rookkanaal te gebruiken als dit zonder een
inrichting tot het opvangen van vonken dreigend gevaar oplevert voor het
ontstaan van brand.
Toelichting bij artikel 4 Lid 1 Met een doeltreffende reiniging wordt in geval van vaste en vloeibare
brandstoffen bedoeld dat een voorziening voor de afvoer van rook afhankelijk van
het gebruik gemiddeld eenmaal per jaar wordt gereinigd. Voor een afvoerkanaal
voor gasvormige brandstoffen is eenmaal per jaar een controle en indien
noodzakelijk een reiniging noodzakelijk. Lid 2 Het is niet toegestaan de omgeving overlast te bezorgen door een voorziening
voor de afvoer van rook uit te branden. Daarnaast is er een aanzienlijk risico
op het ontstaan van beschadigingen aan de voorziening voor de afvoer van rook
als gevolg van het uitbranden. Lid 3 Het is niet toegestaan een voorziening voor de afvoer van rook te gebruiken, die
niet deugdelijk is geconstrueerd, of die scheurvorming vertoont. De omgeving van
een dergelijke voorziening voor de afvoer van rook mag geen gevaar lopen. Lid 4 Het is niet toegestaan een voorziening voor de afvoer van rook te gebruiken die
niet is gereinigd en zonodig hersteld nadat er een brand heeft gewoed. De
voorziening voor de afvoer van rook kan dan namelijk scheurvorming vertonen en
daarmee loopt de omgeving gevaar.Artikel 5 Verbod voor roken en open vuur
Het is verboden te roken of vuur te hebben in een ruimte bestemd voor de
opslag van een of meer der stoffen genoemd in de Regeling bouwbesluit
2003; bij het verrichten van werkzaamheden die het uitstromen van
brandbare vloeistoffen en/of gassen kunnen veroorzaken; bij het vullen
van een brandstofreservoir met een brandbare vloeistof of een brandbaar
gas.
Niemand mag roken of vuur bij zich hebben op plaatsen waar een zodanig
verbod, ter voldoening aan hetgeen bij of krachtens wettelijk
voorschrift is gesteld, op een voor een ieder kenbare wijze is
aangegeven.
Het rookverbod c.q. open vuur verbod wordt op opvallende plaatsen
duidelijk zichtbaar aangegeven door middel van het opschrift ‘VERBODEN
TE ROKEN’ of ‘VERBODEN VOOR OPEN VUUR’, dan wel door middel van een
gestandaardiseerd symbool overeenkomstig het gestelde in de norm NEN
3011, uitgave 2004.
Toelichting bij artikel 5 Lid 1 Vanwege de aanwezigheid van brandgevaarlijke stoffen mag in een opslagruimte
niet worden gerookt of open vuur aanwezig zijn. Niemand mag roken of vuur bij
zich dragen op plaatsen waar een dergelijk verbod is afgekondigd. Er dient in de
desbetreffende ruimte duidelijk en zichtbaar een bord met het opschrift
‘verboden te roken’ aangebracht te worden. Lid 2 Niemand mag roken of vuur bij zich dragen op plaatsen waar een dergelijk verbod
is afgekondigd. Op de betreffende plaatsen dient duidelijk zichtbaar met
pictogrammen aangeduid te zijn dat roken en het bij zich dragen van vuur
verboden is. Het verbod kan zijn opgesteld in de Woningwet, de Wet milieubeheer,
de Brandweerwet of de Arbeidsomstandighedenwet of de bij deze wetten behorende
besluiten en maatregelen. Lid 3 In het derde lid van artikel 5 wordt geregeld hoe aan de mensen kenbaar gemaakt
moet worden dat er sprake is van een rookverbod. Artikel 6 Blusleidingen en de bijbehorende pompinstallaties
Ten minste eenmaal per jaar moet door een ter zake kundige het nodige
onderhoud worden verricht en een controle worden gehouden op de reinheid
en goede werking van blusleidingen en de eventueel bijbehorende
pompinstallaties.
Bij oplevering van de installatie en daarna eenmaal per vijf jaar wordt
de droge blusleiding getest conform NEN 1594, uitgave 1991 en NEN
1594/A1, uitgave 1997.
De pompinstallatie voor de blusleiding moet ten minste eenmaal per maand
worden gecontroleerd op een goede werking en zo nodig worden
gerepareerd.
Ten minste eenmaal per jaar moet door een ter zake kundige het nodige
onderhoud worden verricht en een controle worden gehouden op de goede
werking van de blusleiding en de bijbehorende pompinstallatie.
Toelichting bij artikel 6 Lid 1 De blusleidingen en de bijbehorende pompinstallaties dienen eenmaal per jaar
visueel geïnspecteerd te worden op gebreken door de gebouweigenaar. De
resultaten van de inspectie dienen te worden vastgelegd in het logboek. Indien
gebreken zijn geconstateerd, dienen deze verholpen te worden door een
installateur. Lid 2 De droge blusleiding dient eenmaal per vijf jaar gecontroleerd en zonodig
gerepareerd te worden door een installateur. De droge blusleiding moet, na
geheel met water te zijn gevuld, worden onderworpen aan een druk van 1600 kPa
gemeten op de hoogte van het maaiveld. Deze druk moet zich zonder bijpompen
gedurende vijf minuten handhaven. Boven de zeventig meter moet voor elke tien
meter de druk met 100 kPa worden verhoogd. De resultaten van deze test moeten, in de vorm van een testrapport, opgenomen
worden in het logboek. Lid 3 Het toepassingsgebied van de in artikel 6, tweede lid genoemde norm NEN 1594,
uitgave 1991 en NEN 1594/A1, uitgave 1997 ‘Droge blusleidingen in en aan
gebouwen’ beperkt zich tot gebouwen die niet hoger zijn dan zeventig meter. Dit
houdt verband met de beschikbare opvoerdruk van een blusvoertuig van de
brandweer die vanaf deze hoogte problematisch wordt. Bij gebouwen hoger dan
zeventig meter dient een zelfstandige pompinstallatie te worden geïnstalleerd.
De pompinstallatie dient minimaal eenmaal per vierentwintig uur gedurende vijf
minuten proef te draaien. Dit dient automatisch te gebeuren. Bij brandmelding
moet de testprocedure worden overbrugd. Het functioneren hiervan moet buiten de
pompruimte, bijvoorbeeld in de portiersloge, receptie en/of een commandoruimte,
optisch worden gesignaleerd (ontleend aan de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR) Postbus 7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl). Ten minste eenmaal per maand dienen de resultaten van het automatische
proefdraaien vastgelegd te worden in het logboek. Lid 4 De installatie dient gecontroleerd te worden door een installateur die indien
noodzakelijk herstelwerkzaamheden uitvoert. De resultaten van de inspectie
dienen opgenomen te worden in het logboek. Artikel 7 BrandweerliftTen minste eenmaal per jaar moet door een ter zake kundige het nodige onderhoud
worden verricht en een controle worden gehouden op de reinheid, veiligheid en
goede werking van brandweerliften.Toelichting bij artikel 7 Wanneer een lift regelmatig wordt getest volgens het Warenwetbesluit Liften
wordt niet volledig voldaan aan dit artikel. Bij een vervolgkeuring worden door
het Liftinstituut de volgende zaken gecontroleerd:
oproep hoofdstopplaats;
alle overige oproepen vervallen;
alleen kooiopdrachten;
parkeren met geopende deuren;
fotocellen uitgeschakeld.
Een lift dient ook getest te worden op de volgende onderdelen:
de schachtventilatie;
de plaatsing van de schakelaar voor de liftvoeding in de
laagspanningsruimte;
de ligging van de voedingskabel naar de hoofdschakelaar van de lift in
de machinekamer.
Een vervolgkeuring vindt de eerste keer plaats na uiterlijk twaalf maanden en
vervolgens iedere keer na uiterlijk achttien maanden. De resultaten van de test
dienen opgenomen te worden in het logboek. Indien nodig, dienen onmiddellijk
herstelwerkzaamheden uitgevoerd te worden. Het onderhoud van liften wordt
geregeld in NEN-EN 13015, uitgave 2001 ‘Onderhoud van liften en roltrappen –
Regels voor onderhoudsinstructies’.Artikel 8 BrandmeldinstallatieMet betrekking tot het gebruik van de bij of krachtens hoofdstuk 2 vereiste
brandmeldinstallatie met verplichte doormelding naar de brandweer moet te allen
tijde een geldig certificaat kunnen worden overgelegd, als bedoeld in de
Regeling Brandmeldinstallaties 2002 van het Centrum voor Criminaliteitspreventie
en Veiligheid (CCV) in Den Haag, dan wel een certificaat waarvan een door
burgemeester en wethouders erkende en ter zake kundige, onafhankelijke
onderzoeksinstelling in een schriftelijke verklaring heeft aangetoond dat dit
certificaat ten minste gelijkwaardig is aan een certificaat als bedoeld in de
vorengenoemde Regeling Brandmeldinstallaties 2002.Toelichting bij artikel 8 Deze eis is bedoeld om ongewenste en onechte meldingen op een adequate manier te
voorkomen. Om dit te bereiken is het onder andere noodzakelijk dat er een
opgeleid beheerder brandmeldinstallatie beschikbaar is, zoals bedoeld in NEN
2654-1, uitgave 2002 ‘Beheer, controle en onderhoud van
brandbeveiligingsinstallaties – Deel 1: Brandmeldinstallaties’. Het certificaat
dient te worden opgenomen in het logboek.Op grond van artikel 10.6 van de verordening zijn burgemeester en wethouders
bevoegd om rekening te houden met de herziening en vervanging van de NEN-normen,
voornormen, praktijkrichtlijnen of andere voorschriften waarnaar in de
verordening of in de bijlage bij de verordening wordt verwezen, indien de
bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of het
voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of vervanging heeft
gepubliceerd.Artikel 9 Ontruimingsalarminstallatie
De ontruimingsalarminstallatie moet te allen tijde voor onmiddellijk
gebruik beschikbaar zijn. Het beheer, de controle en het onderhoud van
de ontruimingsalarminstallatie wordt geregeld conform NEN 2654-2,
uitgave 2004.
De gebruiker van het bouwwerk waarin bij of krachtens enig wettelijk
voorschrift een
ontruimingsalarminstallatie is geëist, stelt een ontruimingsplan op ten behoeve
van de in het bouwwerk aanwezige personen. Het ontruimingsplan wordt opgesteld
volgens de relevante delen van de NTA 8112. Toelichting bij artikel 9 Lid 1 Om in een calamiteit alle aanwezigen te kunnen alarmeren, stelt hoofdstuk 2
eisen aan de aanwezigheid van een ontruimingsalarminstallatie. Uiteraard moet de
werking van een aanwezige ontruimingsalarminstallatie (ook wanneer deze niet
geëist wordt in bedoeld hoofdstuk 2, maar wel in een gebouw aanwezig is)
gegarandeerd zijn.Gebruikers van een gebouw moeten namelijk kunnen vertrouwen op de goede werking
van de ontruimingsalarminstallatie.Lid 2Het ontruimingsplan wordt opgenomen in het logboek. Daarnaast worden de
verslagen van de ontruimingsoefeningen bijgehouden in het logboek. Voor de
opstelling van het ontruimingsplan wordt de aanbeveling voor het opstellen van
ontruimingsplannen gevolgd. Deze NTA 8112 ‘Leidraad voor een ontruimingsplan’
wordt uitgegeven door het Nederlands Normalisatie Instituut. Voor veel
gebruiksfuncties is een apart deel beschikbaar.De totale reeks ziet er als volgt uit. Op dit moment zijn nog niet alle delen
beschikbaar. De actuele stan van zaken vindt u op www.nen.nl.Deel 1: KantoorgebouwenDeel 2: OnderwijsgebouwenDeel 3: KinderopvanggebouwenDeel 4: Gebouwen met een publieksfunctieDeel 5: LogiesgebouwenDeel 6: GezondheidszorggebouwenDeel 7: IndustriegebouwenDeel 8: Cellen en celgebouwenDeel 9: Ontruimingshandleiding en ontruimingskaart voor
niet-vergunningsplichtige bouwwerkenWanneer het door u benodigde deel nog niet beschikbaar is, kunt u gebruik maken
van de publicatie ‘Ontruimingsplannen en –oefeningen’ van het Nederlands
instituut voor Bedrijfshulpverlening. Deze publicatie is verkrijgbaar via het
Nederlands Instituut voor Bedrijfshulpverlening (NIBHV), Postbus 8714, 3009 AS
Rotterdam. www.nibhv.nl.De aanwezigheid van een ontruimingsplan wordt eveneens vereist op grond van
artikel 6.1.1, tweede lid, Bouwverordening, artikel 9 van bijlage 3
bouwverordening, artikel 15 Arbowet en afdeling 4 van het Arbobesluit.Artikel 10 Automatische brandblusinstallatieMet betrekking tot het gebruik van de automatische brandblusinstallatie moet te
allen tijde een geldig certificaat kunnen worden overgelegd, dat door
burgemeester en wethouders wordt aanvaard. Burgemeester en wethouders aanvaarden
altijd een geldig certificaat indien dit certificaat afkomstig is van een
certificeringsinstelling die ter zake is erkend door de Raad van
AccreditatieToelichting bij artikel 10 Dit artikel heeft als doel dat de werking van een automatische
brandblusinstallatie in een gebouw altijd gegarandeerd is. Een automatische
brandblusinstallatie kan toegepast worden in een gebouw in het kader van
‘gelijkwaardigheid’ of in het kader van ‘gelijkwaardige veiligheid’. We spreken
over ‘gelijkwaardigheid’ wanneer er sprake is van een situatie die past binnen
het toepassingsgebied van het Bouwbesluit waarbij de eigenaar van het gebouw de
automatische brandblusinstallatie toepast als alternatief voor bouwkundige
brandwerende voorzieningen. We spreken over ‘gelijkwaardige veiligheid’ wanneer
er sprake is van een situatie die buiten het toepassingsgebied van het
Bouwbesluit valt. Een voorbeeld hiervan is een gebouw dat hoger is dan zeventig
meter. Het Europese non-discriminatiebeginsel brengt bovendien met zich mee dat
certificaten van instellingen uit andere lidstaten van de Europese Unie, alsmede
Noorwegen, IJsland en Liechtenstein, eveneens moeten worden aanvaard, mits zulke
certificaten gelijkwaardig zijn aan die welke door de gevestigde instituten in
Nederland worden afgegeven. De onderhavige eis in de bouwverordening geldt uitsluitend voor een
certificaat(gedeelte) inzake het gebruik van de automatische
brandblusinstallatie, dat wil zeggen een –niet verlopen- kwaliteitsverklaring
betreffende de periodieke goedkeuring van de staat van onderhoud, het
gebruiksgereed zijn en de goede werking. Uiterlijk één maand na de aanleg van de installaties, en vervolgens iedere
twaalf maanden daarna, worden de installaties geïnspecteerd door een EN 45004,
type A, inspectie-instelling die geaccrediteerd is door de Stichting Raad voor
Accreditatie. De inspectierapporten zijn binnen de inrichting aanwezig. Een
installatie is voorzien van een geldige kwaliteitsverklaring (certificaat) die
is afgegeven door een certificatie-instelling die geaccrediteerd is door de
Stichting Raad voor Accreditatie. Burgemeester en wethouders kunnen beleid voeren op dit onderdeel en daarin
bepalen van welke certificeringsinstellingen die niet terzake erkend zijn door
de Raad voor Accreditatie geldige certificaten worden aanvaard.Artikel 11 Brandslanghaspels en de bijbehorende pompinstallatie
De pompinstallatie van een bij of krachtens enig wettelijk voorschrift
aanwezige brandslanghaspel moet ten minste eenmaal per maand worden
gecontroleerd op een goede werking en zo nodig worden gerepareerd.
Ten minste eenmaal per jaar moet door een ter zake kundige het nodige
onderhoud worden verricht en een controle worden gehouden op de reinheid
en goede werking van de brandslanghaspel en de daarbij behorende
pompinstallaties confrom NEN-EN 671-3, uitgave 2000.
Toelichting bij artikel 11 De resultaten van de controles dienen opgenomen te worden in het logboek.De als Nederlandse norm aanvaarde Europese norm NEN-EN 671-3, uitgave 2000
‘Vaste brandblusinstallaties – brandslangsystemen – deel 3: Onderhoud van
brandslanghaspels met vormvaste slang en brandslanginstallaties met plat
opgerolde slang’ geeft eisen voor de inspectie en het onderhoud van
brandslanghaspels en brandslangsystemen, waardoor de werking van het product in
overeenstemming blijft met het doel waarvoor ze zijn geproduceerd, geleverd of
geïnstalleerd. Brandslanghaspels en brandslangsystemen zijn bedoeld als eerste
interventiemiddel bij het blussen van een brand totdat er krachtiger blusacties
door de brandweer worden ingezet.Artikel 12 Automatisch werkende vluchtdeuren
Automatisch werkende deuren in een vluchtroute mogen de ontvluchting
niet belemmeren.
Bij aanwezigheid van een sluisconstructie worden voorzieningen
getroffen, zodat in geval van brand de sluiswerking teniet wordt
gedaan.
Toelichting bij artikel 12 Lid 1Automatisch werkende deuren in een vluchtroute moeten bij het wegvallen van de
netspanning automatisch opengaan of gemakkelijk met de hand kunnen worden
geopend en vervolgens in geopende stand blijven staan. Op handmatig te openen schuifdeuren moet duidelijk kenbaar worden gemaakt hoe de
deur moet worden geopend. Dit artikel geldt niet voor automatisch werkende schuifdeuren waarvoor een
brandwerendheidseis of een rookwerendheidseis geldt op grond van enig wettelijk
voorschrift. De betreffende deuren moeten zelfsluitend zijn en handmatig geopend
kunnen worden. Lid 2 Bij aanwezigheid van een sluisconstructie dienen voorzieningen te zijn getroffen
dat in geval van brand de sluiswerking teniet wordt gedaan. De voorzieningen moeten voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl. Voorbeelden van sluisconstructies die in dit artikellid bedoeld worden, zijn
tochtsluizen en bewakingssluizen. Dit artikellid is niet van toepassing op rooksluizen zoals bedoeld in artikel
2.135 van het Bouwbesluit. Artikel 12 A Deuren van overdruktrappenhuizenDe deuren die op de verdiepingen van gebouwen leiden naar een
overdruktrappenhuis, als bedoeld in NEN 6092, uitgave 1995, moeten op ooghoogte
zijn voorzien van een herkenbaar opschrift waaruit blijkt dat het een
overdruktrappenhuis is. Toelichting bij artikel 12A Wanneer een trappenhuis op overdruk staat, kunnen vluchtende mensen denken dat
de toegang tot het trappenhuis op slot zit. De weerstand van een deur waarbij
het trappenhuis op overdruk staat, is groter dan de weerstand van een normale
deur. Een voorbeeld van een opschrift is: ‘HARD DUWEN, trappenhuis kan op
overdruk staan’.Artikel 13 Kwaliteit van vluchtrouteaanduiding
De vluchtrouteaanduiding, die bij of krachtens enig wettelijk
voorschrift is vereist, dient altijd goed zichtbaar te zijn.
De vluchtrouteaanduiding die bij of krachtens enig wettelijk voorschrift
is vereist, wordt tenminste eenmaal per jaar gecontroleerd en zo nodig
gerepareerd.
Toelichting bij artikel 13 Lid 1 De vluchtrouteaanduiding dient te voldoen aan het gestelde in artikel 2.6.8 tot
en met 2.6.10 van de bouwverordening. Vluchtrouteaanduidingen moeten te allen
tijde zichtbaar zijn. Hiermee wordt bedoeld dat er geen gordijnen voor de
vluchtrouteaanduiding mogen hangen. Voor de staat van vluchtrouteaanduidingen in bestaande bouwwerken en als
grondslag voor een besluit op grond van artikel 13 Woningwet, dan wel het
toepassen van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom wordt
het hiervoor bedoelde voorschrift in artikel 2.6.9, eerste lid van
overeenkomstige toepassing verklaard in artikel 5.2.1 van de bouwverordening. Lid 2 De resultaten van de controle dienen opgenomen te worden in het logboek. Artikel 14 Gasflessen (Vervallen)Artikel 15 Rookbeheersingssystemen Met betrekking tot het gebruik, het onderhoud en de controle van het bij of
krachtens enig wettelijk voorschrift vereiste rookbeheersingssysteem moet te
allen tijde een geldig certificaat kunnen worden overgelegd, dat is verleend
door een door burgemeester en wethouders aanvaarde instelling. Toelichting bij artikel 15 Er bestaan diverse rookbeheersingssystemen. Voorbeelden zijn: rook- en
warmteafvoerinstallaties, overdrukinstallaties en stuwkrachtventilatie. Van het
gebruik, het onderhoud en de controle van rookbeheersingssystemen moet te allen
tijde een certificaat kunnen worden overlegd. De rookbeheersinssystemen moeten
voldoen aan het gestelde in de publicatie ‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de
Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus
7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl. Artikel 16 Overdrukinstallatie(vervalllen)Artikel 17 Onderhoud van rook- en brandscheidingen
Voorzieningen in doorvoeren door een wand waarvoor een
rookwerendheidseis en/of brandwerendheidseis geldt, worden ten minste
eenmaal per maand gecontroleerd op een goede werking en zo nodig
gerepareerd.
Ten minste eenmaal per jaar wordt door een ter zake kundige het nodige
onderhoud verricht en een controle gehouden op de goede werking van de
voorzieningen in doorvoeren door een wand waarvoor een
rookwerendheidseis en/of een brandwerendheidseis geldt.
Toelichting bij artikel 17 Alle voorzieningen in doorvoeren door een wand waarvoor een rookwerendheidseis
en/of brandwerendheidseis geldt, worden ten minste eenmaal per maand
gecontroleerd op een goede werking en zo nodig gerepareerd. Voorbeelden van de bedoelde voorzieningen zijn brandkleppen en brandmanchetten.
Deze voorzieningen kunnen getroffen zijn in luchtbehandelingskanalen, maar ook
kabelgoten, transportsystemen en buizenpost zijn voorbeelden van doorvoeren die
door wanden kunnen lopen waarvoor een rookwerendheidseis en/of
brandwerendheidseis geldt. De resultaten van de controles dienen opgenomen te worden in het logboek. Artikel 18 Brandweeringang(vervallen)Artikel19 Logboek
De historie van de brandbeveiligingsvoorzieningen, de werkzaamheden en
het onderhoud bij of krachtens enig voorschrift uit deze verordening
inclusief bijlagen vereist, worden in een logboek vermeld.
Het logboek ligt in het bouwwerk ter inzage en wordt onmiddellijk aan de
met toezicht belaste personen getoond.
Toelichting bij artikel 19 Met de historie van de installatie wordt bedoeld: alle technisch relevante
informatie voor een correcte aanleg van de installatie, de werkzaamheden die
verricht zijn aan de installatie, de verslagen van de maandelijkse controles, de
certificaten etc. Eveneens dienen de resultaten van de ontruimingsoefeningen in
het logboek vastgelegd te worden. Het logboek moet onmiddellijk beschikbaar zijn, zodat handhavers en
toezichthouders het kunnen raadplegen.Artikel 20 Werkzaamheden, niet behorend tot de normale
bedrijfsuitoefeningVoordat er onderhouds-, herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden worden
uitgevoerd, waarbij stoffen als bedoeld in de Regeling bouwbesluit 2003, of
gereedschappen worden gebruikt, in, op of aan een bouwwerk of installatie van
een bouwwerk dat vanwege zijn kunstwaarde, wetenschappelijk of maatschappelijk
belang bijzondere bescherming behoeft tegen brandgevaar, wordt dit door de
rechthebbende van dat bouwwerk aan burgemeester en wethouders gemeld. Toelichting bij artikel 20 Burgemeester en wethouders dienen op de hoogte te worden gesteld van
werkzaamheden die worden verricht aan bijzondere gebouwen. Het betreft hier
onderhouds-, herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden waarbij stoffen
als bedoeld in de Regeling Bouwbesluit 2003 of gereedschappen worden gebruikt.
Bijzondere gebouwen zijn gebouwen die kunstwaarde hebben of van wetenschappelijk
of maatschappelijk belang zijn. Per gemeente wordt bepaald voor welke gebouwen
deze eis van toepassing is. Artikel 21 Rookmelders in woningen De op grond van artikel 2.146, lid 7, van het Bouwbesluit 2003 aanwezige
rookmelders moeten adequaat functioneren volgens NEN 2555, uitgave 2002. Toelichting bij artikel 21 Met dit artikel wordt bedoeld dat de rookmelders in woningen die op grond van
artikel 2.146, lid 7 van het Bouwbesluit vereist zijn, adequaat moeten
functioneren volgens NEN 2555, uitgave 2002, ‘Brandveiligheid van gebouwen –
rookmelders voor woonfuncties’. De op grond van enig ander wettelijk voorschrift
noodzakelijke rookmelders vallen buiten dit artikel. Rookmelders hebben een beperkte levensduur. De werking van de rookmelder dient
te allen tijde gegarandeerd te zijn. Artikel 22 Roltrap Een terugloopruimte van een roltrap wordt ter voorkoming van brand vrijgehouden
van vuil en stof. Deze ruimte wordt daartoe overeenkomstig NEN-EN 13015, uitgave
2001, ten minste eenmaal per kwartaal onderhouden en gereinigd. Toelichting bij artikel 22 Wanneer de terugloopruimte van een roltrap niet deugdelijk onderhouden en
gereinigd is, bestaat er een verhoogd risico op het ontstaan van brand. Artikel 23 Garantiecertificaat Constructie-onderdelen die uitsluitend met aanvullende behandelingen de
benodigde prestaties kunnen garanderen, zijn voorzien van een geldig
certificaat. Het certificaat wordt opgenomen in het logboek. Toelichting bij artikel 23 Voorbeelden van constructie-onderdelen die uitsluitend met aanvullende
behandelingen de benodigde prestaties kunnen garanderen zijn:
Rieten daken; na behandeling kan een rieten dak niet-brandgevaarlijk
zijn.
Stalen draagconstructies; na behandeling met een verfsysteem kan de
draagconstructie brandwerend zijn.
Houten gevelbekleding; na behandeling met een impregneermiddel kan de
gevelbekleding voldoen aan de eisen die gelden ten aanzien van
brandvoortplanting.
Aangezien de benodigde behandeling van de constructie veroudert, bestaat er een
risico op een vermindering van de kwaliteit. Deze kwaliteit dient gegarandeerd
te worden doordat een geldig certificaat beschikbaar is. Er wordt vanuit gegaan
dat de benodigde voorzieningen in beginsel goed zijn aangebracht en dat ze in
stand worden gehouden. Artikel 24 Opslag van goederen in rookvrije vluchtroutes De opslag van goederen is niet toegestaan in:
rookvrije vluchtroutes van slaapgebouwen (woonfunctie, logiesfunctie,
celfunctie, gezondheidszorgfunctie);
brand- en rookvrije vluchtroutes van niet-slaapgebouwen
(bijeenkomstfunctie, incustriefunctie, kantoorfunctie, onderwijsfunctie,
sportfunctie, winkelfunctie, overige gebruiksfunctie).
Toelichting bij artikel 24 In het Bouwbesluit worden eisen gesteld aan constructie-onderdelen ten aanzien
van de beperking van de ontwikkeling van brand en de beperking van het ontstaan
van rook. Met deze eisen dient voorkomen te worden dat een beginnende brand zich
snel uitbreidt langs het oppervlak van een bouwwerk. Tevens dient voorkomen
teworden dat als gevolg van een hevige rookontwikkeling het zicht voor vluchtende
mensen beperkt wordt.In ruimten waardoor gevlucht wordt, stelt het Bouwbesluit over het algemeen
hogere eisen aan het materiaalgedrag in relatie tot de ontwikkeling van brand en
de beperking van het ontstaan van rook. In deze ruimten is de opslag van
goederen daarom niet toegestaan. De opslag van bijvoorbeeld papier, stoelen etc.
heeft immers niet dezelfde kwaliteit als de bouwconstructies waarvoor die hogere
eisen aan brandvoortplanting en rookdichtheid geldt.De bedoelde vluchtroutes waarin opslag niet is toegestaan, zijn bijvoorbeeld
gangen en trappenhuizen in gebouwen met woonfuncties, logiesfuncties en
gezondheidszorgfuncties (slaapgebouwen) of de brand- en rookvrije vluchtroutes
(meestal trappenhuizen) in gebouwen met een kantoorfunctie, onderwijsfunctie,
bijeenkomstfunctie, winkelfunctie (niet-slaapgebouwen). Wanneer volgens het
Bouwbesluit in de vluchtroute verhoogde eisen gelden aan de mate van
brandvoortplanting en rookdichtheid (brandvoortplantingsklasse 3, 2 of 1 / T2 of
T1 en/of rookdichtheid 5,4 of 2,2 m-1) is de opslag van goederen in deze ruimten
niet toegestaan.Artikel 25 Bluswaterwinplaats op eigen terrein De rechthebbende op een bouwwerk, ten behoeve waarvan een bluswaterwinplaats
aanwezig is, is verplicht deze zodanig te onderhouden, dat daaruit te allen
tijde over voldoende bluswater kan worden beschikt. Toelichting bij artikel 25 Een bluswaterwinplaats op eigen terrein moet altijd beschikbaar zijn. De
eigenaar van het bouwwerk ten behoeve waarvan de bluswaterwinplaats aanwezig is,
moet ervoor zorgen dat de bluswaterwinplaats zodanig is onderhouden dat er
altijd voldoende bluswater beschikbaar is. Het bedoelde onderhoud omvat ten
minste een periodieke test op het leveren van voldoende capaciteit en een
adequate bereikbaarheid. Deze test dient in de frequentie te worden uitgevoerd
die gebruikelijk is voor de publieke brandkranen in de gemeente. Op verzoek van
of namens burgemeester en wethouders dient van de test een bewijs (testrapport)
te worden overlegd.4 Gebruikseisen voor bouwwerken met uitzondering van de
niet-gemeenschappelijke ruimten in woonfunctiesAlgemene toelichtingDe eisen worden gesteld met als doel een brandveilige situatie te realiseren. De
voorschriften hebben een gebruikscomponent en een beheercomponent. Onder de
gebruikscomponent vallen de voorschriften die gericht zijn op het brandveilig
gebruik. Deze voorschriften hebben als doel risico’s te beperken. Het risico op
een brandgevaarlijke situatie kan beperkt worden door preventieve maatregelen
(veilig omgaan met mogelijk gevaarlijke situaties) en het inperken van mogelijke
gevolgen. Onder de beheercomponent vallen de voorschriften die gericht zijn op
het instandhouden van het voorgeschreven niveau van gebruiksveiligheid en
brandveiligheid.Artikel 1 Uitgangen en vluchtroutes
Een deur in de vluchtroute wordt, bij aanwezigheid van personen in het
bouwwerk, zodanig gesloten, dat de deur in geval van calamiteit ten
behoeve van deze personen van binnen uit onmiddellijk over de minimaal
vereiste breedte kan worden geopend zonder dat hiertoe gebruik moet
worden gemaakt van een sleutel of een ander los voorwerp. Deze eis geldt
niet voor de toegangsdeur van een woonfunctie, een celfunctie of een
vergelijkbare gebruiksfunctie als de celfunctie.
Deuren en luiken die een brandwerende en/of rookwerende functie hebben,
worden niet langer in geopende stand gehouden dan voor het verkeer van
personen of het vervoer van goederen noodzakelijk is, tenzij door middel
van automatische inrichtingen die de deuren, respectievelijk luiken,
loslaten zodra een toestand intreedt waarin deze als brandwering en/of
rookwering moeten dienen.
Een sluiting waarvan de bedieningsinrichting bestaat uit een op de
deur, in de vluchtrichting gezien, aangebrachte voorziening, waarbij de
deur opengaat door een lichte druk tegen deze voorziening
(panieksluiting).
Aan de tegen de vluchtrichting in gekeerde zijde van een nooddeur in een
inwendige scheidingsconstructie wordt een opschrift aangebracht volgens
NEN 3011, uitgave 2004. Het opschrift luidt: “NOODDEUR VRIJHOUDEN”.
Toelichting bij artikel 1 Lid 1 Deuren in een vluchtroute moeten bij de aanwezigheid van personen in een
bouwwerk onmiddellijk geopend kunnen worden, zonder dat hiervoor een sleutel
noodzakelijk is. De eis geldt niet voor de toegangsdeur van een woonfunctie en
een celfunctie. Een woonfunctie moet namelijk in verband met inbraakwerendheid met een sleutel
afgesloten kunnen worden en een celfunctie moet vanwege de aard van de functie
met een sleutel afgesloten kunnen worden. In het artikel is expliciet vermeld dat van deze eis de toegangsdeur van een
woonfunctie en een celfunctie zijn uitgesloten, omdat in gebouwen met meerdere
woonfuncties en celfuncties ook veelal deuren in rookvrije vluchtroutes
voorkomen. Om een veilige ontvluchting mogelijk te maken, moeten deze deuren in
rookvrije vluchtroutes wel zonder sleutel geopend kunnen worden. Bij een celfunctie worden in veel gevallen ten aanzien van deze eis specifieke
afspraken gemaakt met de gebouweigenaar. De interne organisatie van gebouwen met
een celfunctie kan bepaalde brandweertaken overnemen en de coördinatie houden
over de ontruiming.In de portiersloge/centraalpost dient voor het geval het cellengedeelte onder de
rook staat en betreden ervan zonder gebruik van adembeschermende apparatuur niet
verantwoord is een speciale kast aanwezig te zijn, die toegankelijk is voor de
brandweer en waarin zich een voldoende aantal moedersleutels bevindt waarmee
alle deuren in het cellencomplex kunnen worden geopend. Het aantal dient in
overleg met de plaatselijke brandweer te worden vastgesteld.In het artikel wordt tevens bepaald dat deze eis niet geldt voor een
vergelijkbare functie als de celfunctie. Hiermee worden bijzondere situaties
bedoeld, zoals psychiatrische instellingen e.d. Bij dergelijke situaties moeten
specifieke afspraken gemaakt worden met de gebouweigenaar. In het reguliere
gebruik mogen deuren afgesloten zijn, mits de deuren automatisch worden
ontgrendeld in geval van een calamiteit. Projectspecifiek moeten hier passende
elektrotechnische oplossingen voor worden gezocht. Lid 2 De automatische inrichtingen voor het loslaten van deuren, respectievelijk
luiken zodra een toestand intreedt waarin deze als brandwering en/of rookwering
dienen, voldoen aan het gestelde in hoofdstuk 10 van de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding. Lid 3De voorziening moet voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), postbus 7010, 6810 HA ARNHEM, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl.Prestatie-eisen aan de bedieningsinrichting worden tevens gegeven in NEN-EN
1125, uitgave 2003 Ontw. En ‘Hang- en sluitwerk – panieksluitingen voor
vluchtdeuren met een horizontale bedieningsstang voor het gebruik van
vluchtroutes – Eisen en beproevingsmethoden’.Belangrijk aandachtspunt voor de uitvoeringspraktijk is dat een in onderdeel a
en b bedoelde deursluiting in het concrete geval daadwerkelijk overeenkomstig de
instructies van de fabrikant/leverancier van de betreffende sluiting wordt
aangebracht. Verkeerd aanbrengen van de sluiting kan de beoogde werking daarvan
namelijk teniet doen of bemoeilijken, met alle veiligheidsrisico’s van
dien.De bedieningsinrichting moet op een hoogte tussen 0,9 – 1,1 meter gemeten vanaf
de vloer worden aangebracht. Wanneer er aanwijsbare redenen zijn om hiervan af
te wijken (bijvoorbeeld in een kinderdagverblijf) kan dit overlegd worden met de
brandweer. Hierbij wordt aan de basiseis voldaan, dat de deur opengaat door een
lichte druk tegen de voorziening. Met andere woorden: als je tegen de deur
aanloopt, moet deze open gaan.Lid 4Nooddeuren zijn te allen tijde bruikbaar en ook de route achter de deur is vrij.
Dit geldt ook voor situaties waarbij de nooddeur uitkomt in de buitenlucht. Op
maaiveld worden geen auto’s, fietsen of andere obstakels geplaatst die de
vluchtroute belemmeren. Het opschrift voldoet aan NEN 3011:2004 ‘Veiligheidskleuren en –tekens in de
werkomgeving en in de openbare ruimte’.Een nooddeur is een deur die uitsluitend bestemd is om het bouwwerk te
ontvluchten. Bij de overige deuren van het gebouw is een dergelijk opschrift
niet noodzakelijk, omdat deze deuren ook als toegang gebruikt kunnen worden. De
beschikbaarheid en bereikbaarheid van toegangsdeuren is over het algemeen
goed.Artikel 2 Stoffering en versiering
Stoffering en versiering worden vrijgehouden van spots en andere warm
wordende apparatuur. De temperatuur ter plaatse van de versiering is
niet hoger dan 90 °C.
Tussen het vloeroppervlak van een ruimte en de aangebrachte versiering
blijft een vrije ruimte over van minimaal 2,5 meter.
De versiering als bedoeld in het vorige lid is in geval van brand niet
gemakkelijk ontvlambaar, in geval van brand vindt geen druppelvorming
plaats.
Met brandbaar gas gevulde ballonnen zijn binnen een bouwwerk niet
aanwezig.
De toe te passen materialen en aankledingsproducten hebben in
vluchtroutes een navlamduur van ten hoogste 15 seconden en een
nagloeiduur van ten hoogste 60 seconden.
De toegepaste bekleding, stoffering en versiering voldoen ten minste aan
de eisen ten aanzien van de branden rookklassen zoals gesteld in
afdeling 2.12 en 2.15 van het Bouwbesluit 2003 die op die locatie gelden
voor constructieonderdelen.
Toelichting bij artikel 2 Bij stoffering en versiering moet naast de inrichting van een gebouw ook gedacht
worden aan tijdelijke versiering. Lid 2Een vrije hoogte van 2,5 meter is noodzakelijk in verband met de menselijke
maat. Lid 3 In Nederland zijn geen normen beschikbaar voor de bepaling van de
materiaaleigenschappen van versieringen voor wat betreft ‘makkelijk ontvlambaar’
en ‘druppelvorming’. Daarom is op www.brandweerkennisnet.nt, informatie
beschikbaar waarin een handvat wordt gegeven voor het brandveilig gebruiken van
versieringen. U vindt dit document ‘Feestversiering? Het kan en moet veilig’ als
te downloaden pdf-bestand op genoemde internetsite. Er is geen relatie tussen de mate van brandvoortplanting of rookdichtheid van
een materiaal en de mate van druppelvorming. Om druppelvorming te kunnen bepalen
is dus een vastgelegde testmethode noodzakelijk. Daarna kunnen prestatie-eisen
geformuleerd worden. Zolang er geen testmethode is, is het stellen van
prestatie-eisen niet mogelijk.De voorwaarde dat versiering, bekleding en bijvoorbeeld tentzeilen bij brand
geen druppelvorming mogen vertonen, is dus niet terug te leiden naar enige norm.
De gemeenten die deze voorwaarden hanteren, doen dat op basis van de
gemeentelijke beleidsvrijheid. Dit neemt niet weg dat het stellen van een
dergelijke voorwaarde duidelijk gemotiveerd moet kunnen worden.Op onderdelen zou gebruik gemaakt kunnen worden van de NTA 8007 ‘Brandgedrag
versieringsmaterialen’. Lid 4 Wanneer er in een bouwwerk met gas gevulde ballonnen aanwezig zijn, is er een
verhoogde kans op het ontstaan van een ontploffing en als gevolg daarvan
branduitbreiding. Lid 5 Voor textielproducten dienen de navlamduur en de nagloeiduur bepaald te zijn
volgens NEN-EN-ISO 6940, uitgave 2004 ‘Textiel – brandgedrag – bepaling van de
ontvlambaarheid van verticaal geplaatste proefstukken’ en NEN-EN-ISO 6941,
uitgave 2004 ‘Textiel – brandgedrag – meting van de
vlamverspreidingseigenschappen van verticaal geplaatste proefstukken’. Voor
kunststofproducten zijn nog geen normen beschikbaar. Lid 6 In het Bouwbesluit worden eisen gesteld aan constructie-onderdelen ten aanzien
van de beperking van de ontwikkeling van brand en de beperking van het ontstaan
van rook. Met deze eisen dient voorkomen te worden dat een beginnende brand zich
snel uitbreidt langs het oppervlak van een bouwwerk. Tevens dient voorkomen te
worden dat als gevolg van een hevige rookontwikkeling het zicht voor vluchtende
mensen beperkt wordt.In Nederland zijn geen normen beschikbaar voor de bepaling van de
materiaaleigenschappen van stoffering en bekleding voor wat betreft ‘brand- en
rookklassen’. Voor versiering is in Nederland de NTA 8007 ‘Brandgedrag
versieringsmaterialen’ opgesteld. Deze norm geeft geen classificatie van brand-
en rookklassen (of een vergelijkbaar systeem met een transponeringstabel) zoals
dat in het Bouwbesluit wordt gebruikt.Daarom is op www.brandweerkennisnet.nl informatie beschikbaar waarin een handvat
wordt gegeven voor het brandveilig gebruiken van versieringen. U vindt dit
document ‘Feestversiering? Het kan en moet veilig’ als te downloaden pdf-bestand
op genoemde internetsite.Aan bekleding, stoffering en versiering in een bouwwerk worden dezelfde eisen
gesteld als aan constructieonderdelen zoals beschreven in afdeling 2.12 en 2.15
van het Bouwbesluit.Artikel 3 Elektrische verlichting Indien een ruimte de mogelijkheid met zich meebrengt dat deze tijdens de
aanwezigheid van personen wordt verduisterd, is in die ruimte, indien er meer
dan vijftig personen gelijktijdig verblijven, elektrische verlichting aanwezig
van zodanige sterkte dat een redelijke oriëntering mogelijk is. Toelichting bij artikel 3 Met dit artikel wordt gewaarborgd dat in ruimten die mogelijk verduisterd zijn
tijdens de aanwezigheid van personen altijd elektrische verlichting aanwezig is.
Er moet een elektrische verlichtingsinstallatie met een dusdanige sterkte
aanwezig zijn dat oriëntatie mogelijk is. Mensen moeten daar altijd over kunnen
beschikken. Artikel 4 Aanduiding van blusmiddelen Een blusmiddel dat bij of krachtens enig wettelijk voorschrift aanwezig is, is
voldoende herkenbaar of zichtbaar aangegeven. Toelichting bij artikel 4 Wanneer er sprake is van een ingebouwd blusmiddel, is het blusmiddel onvoldoende
herkenbaar. Dit betekent dat in deze gevallen een pictogram aangebracht moet
worden, zodat aan de buitenzijde van de kast zichtbaar is, dat er een blusmiddel
in de kast aanwezig is. Wanneer er sprake is van een blusmiddel in bijvoorbeeld
een stellingenmagazijn of in een winkel met schappen of andere belemmeringen, is
het blusmiddel onvoldoende zichtbaar. Een platte sticker op of boven het
blusmiddel is in de omgeving onvoldoende zichtbaar. In deze gevallen moet een pictogram aangebracht worden, zodat in de omgeving
zichtbaar wordt dat er een blusmiddel aanwezig is. De voorziening moet voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), postbus 7010, 6801 HA ARNHEM, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl. Artikel 5 Toepassen van vuurwerk binnen een gebouw Voor het afsteken van vuurwerk in bouwwerken wordt veertien dagen van tevoren
een overzicht bij burgemeester en wethouders ingediend, waaruit blijkt dat die
activiteit op veilige wijze zal plaatsvinden. Toelichting bij artikel 5 Om de veiligheid bij het ontsteken van vuurwerk in bouwwerken te waarborgen, is
het van belang dat burgemeester en wethouders inzicht hebben in de wijze waarop
de activiteit wordt uitgevoerd. Het aspect veiligheid verdient bijzondere
aandacht. Degene die het vuurwerk afsteekt in bouwwerken moet veertien dagen van tevoren
een overzicht bij burgemeester en wethouders indienen waaruit blijkt dat die
activiteit op een veilige wijze plaatsvindt. De beoordeling vindt plaats op
grond van artikel 6.4.1. Artikel 6 Opstelling van inventaris
Bij in rijen opgestelde zitplaatsen moet tussen de rijen een vrije
ruimte aanwezig zijn van ten minste 0,40 meter, gemeten tussen de
loodlijnen door de elkaar dichtst naderende gedeelten van de rijen.
Indien in een rij tussen zitplaatsen tafeltjes zijn geplaatst, moet de
genoemde vrije ruimte ter plaatse van de tafeltjes doorlopen.
In rijen opgestelde zitplaatsen, waarbij sprake is van
meer dan 4 stoelen in een rij, en
meer dan 4 rijen, en
een ruimte waarin meer dan 100 stoelen aanwezig zullen
zijn,zijn zo gekoppeld dan wel aan de vloer bevestigd dat deze ten
gevolge van gedrang niet kunnen verschuiven of omvallen.
Een rij zitplaatsen, die slechts aan één einde op een gangpad of uitgang
uitkomt, mag niet meer dan 8 zitplaatsen bevatten.
Een rij zitplaatsen die aan beide einden op een gangpad of een uitgang
uitkomt, mag ten hoogste bevatten:
16 zitplaatsen, indien de vrije ruimte tussen de rijen kleiner
is dan 0,45 meter;
32 zitplaatsen, indien de vrije ruimte tussen de rijen groter is
dan 0,45 meter;
50 zitplaatsen, indien de vrije ruimte tussen de rijen groter is
dan 0,45 meter en er bovendien aan beide einden van de rijen per
4 rijen een uitgang met een breedte van ten minste 1,10 meter
aanwezig is.
De inrichting van een ruimte, met inbegrip van door personen bezette
stoelen, neemt tot een hoogte van 2,5 meter slechts zodanige
oppervlakten in beslag –gemeten in loodrechte projectie op de vloer- dat
ten minste
0,25 m2 vloeroppervlakte beschikbaar blijft voor iedere persoon
waarvoor geen zitplaats aanwezig is,
0,30 m2 vloeroppervlakte beschikbaar blijft voor iedere persoon
waarvoor een zitplaats aanwezig is die zodanig is of is
aangebracht dat deze ten gevolge van gedrang niet kan
verschuiven of omvallen,
0,50 m2 vloeroppervlakte beschikbaar blijft voor iedere persoon
waarvoor een zitplaats aanwezig is die niet zodanig is of is
aangebracht dat deze ten gevolge van gedrang niet kan
verschuiven of omvallen.
Inrichtingen in een ruimte waarin personen verblijven, zijn, indien de
vrije vloeroppervlakte minder dan 0,5 m2 per persoon bedraagt, zodanig
aangebracht dat zij ten gevolge van gedrang niet kunnen verschuiven of
omvallen.
Toelichting bij artikel 6 Lid 1Hiermee wordt een voldoende doorstroomcapaciteit tussen in rijen opgestelde
stoelen gewaarborgd. Lid 2 Het onderling koppelen van stoelen dient zodanig gerealiseerd te worden dat deze
als gevolg van gedrang niet ontkoppeld kunnen worden.Er wordt geacht voldaan te worden aan de gestelde eis wanneer de
stoelkoppelingen voldoen aan de NEN-EN14703:2005 Ontw. en ‘Meubelen –
verbindingen voor gekoppelde zitmeubelen – sterkte en veiligheidseisen en
beproevingsmethoden’. Lid 3 Hiermee wordt gewaarborgd dat slechts een beperkt aantal mensen op een
‘doodlopend eind’ zitten. Wanneer doodlopende rijen zitplaatsen te lang worden,
ontstaat het gevaar dat mensen over stoelen klauteren waardoor paniek en chaos
ontstaat. Dit gevaar moet worden voorkomen. Een voldoende uitstroomcapaciteit
van een doodlopende rij stoelen moet gegarandeerd zijn. Lid 4 Met deze eis wordt gewaarborgd dat een vloeiende ontruiming gerealiseerd wordt.
Wanneer er sprake is van een vaste opstelling van stoelen verdient de
doorstroomcapaciteit van de looppaden tussen de stoelen bijzondere
aandacht. Lid 5Met deze eis wordt gewaarborgd dat een vloeiende ontruiming gerealiseerd wordt.
Wanneer er sprake is van een vaste opstelling van meubelen en objecten in een
ruimte verdient de doorstroomcapaciteit van de verkeersgebieden nadere
aandacht. Lid 6Om een veilige ontvluchting te kunnen garanderen in een ruimte waarin veel
mensen samenkomen, moet de inrichting hiervan niet kunnen verschuiven of
omvallen. Wanneer de inrichting omvalt of verschuift zal dit namelijk de
ontvluchting belemmeren en leiden tot ongewenste paniek.Artikel 7 Afval(vervallen)Artikel 8 Periodieke controle van draagbare blustoestellen Ten minste eenmaal per jaar wordt door een ter zake kundige het nodige onderhoud
verricht conform NEN 2559, uitgave 2001 en een controle gehouden op de reinheid
en de goede werking van draagbare blustoestellen. Indien nodig worden deze
gerepareerd. Toelichting bij artikel 8 De aanwezigheid van draagbare blustoestellen wordt bij of krachtens wettelijke
voorschriften gesteld. In sommige situaties zijn draagbare blustoestellen in een
gebouw aanwezig op vrijwillige basis of op verzoek van verzekeraars. Aangezien
het gebruik van draagbare blustoestellen eenvoudig is, moeten gebruikers van het
gebouw ervan uit kunnen gaan dat de werking van de draagbare blustoestellen
gegarandeerd is. Alle draagbare blustoestellen, dus ook degene die op
vrijwillige basis worden opgehangen, moeten worden gecontroleerd op reinheid en
een goede werking en indien nodig gerepareerd.Artikel 9 Brandvoortplantingsklasse van plaatmateriaalHout, hardboard, triplex, multiplex, spaanplaat en kunststof plaatmateriaal in
buitenwanden, scheidingswanden of plafonds van stands, podia, kramen etc. die in
gebouwen zijn gelegen, wordt uitsluitend toegepast onder de voorwaarden dat
het materiaal ten minste 3,5 mm dik is en
het materiaal kan worden ingedeeld in klasse 4 als bedoeld in NEN 6065,
uitgave 1991 en NEN 6065/A1, uitgave 1997.
Toelichting bij artikel 9In het Bouwbesluit worden eisen gesteld aan constructieonderdelen te aanzien van
de beperking van de ontwikkeling van brand en de beperking van het ontstaan van
rook. Met deze eisen dient voorkomen te worden dat een beginnende brand zich
snel uitbreidt langs een oppervlak. Tevens dient voorkomen te worden dat als
gevolg van een hevige rookontwikkeling het zicht voor vluchtende mensen beperkt
wordt.Met ingang van 13 mei 2003 is het gebruik van Euroklassen voor het brandgedrag
van bouwmaterialen en –producten in het Bouwbesluit geïntroduceerd. In de
ministeriële Regeling Bouwbesluit is een tabel gepubliceerd waarmee de in het
Bouwbesluit vereiste brandvoortplantingsklasse en rookdichtheid (NEN 6065, NEN
1775 en NEN 6066) kan worden vertaald naar een Europese brandklasse. De
ministeriële Regeling kunt u vinden via www.vrom.nl.Artikel 10 GlasGlas als versiering en/of bekleding aan plafonds en wanden dan wel in plafonds
van Stands, podia, kramen etc. of in buitenwanden en scheidingswanden tussen
stands, podia, kramen etc. wordt uitsluitend toegepast onder de voorwaarde dat
het glas als veiligheidsglas wordt aangemerkt of dat het glas is voorzien van
een ingegoten kruiswapening met een maximale maaswijdte van 16 mm.Toelichting bij artikel 10In de praktijk is gebleken dat het toepassen van glas als versiering aan
plafonds een veilige inzet van de hulpdiensten in gevaar brengt. In geval van
brand moet voorkomen worden dat bij het bezwijken van glas grote stukken naar
beneden vallen en die stukken daarmee een gevaar vormen voor de vluchtende
mensen en/of hulpdiensten. In dit artikel wordt dit gevaar gereduceerd.Artikel 11 Textiel in horizontale toepassingTextiel in horizontale toepassing bij stand, podia, kramen etc. wordt
uitsluitend toegepast onder de voorwaarden dat het textiel onderspannen is met
metaaldraad op een onderlinge afstand van ten hoogste 0,35 meter of dat het
textiel onderspannen is met metaaldraad in twee richtingen met een maaswijdte
van ten hoogste 0,7 meter.Toelichting bij artikel 11In de praktijk is gebleken dat het toepassen van textiel in horizontale
toepassing een veilige inzet van de hulpverleningsdiensten in gevaar brengt.
Tevens dient te worden voorkomen dat textiel dat in horizontale toepassing is
aangebracht, naar beneden valt en daarmee vluchtende personen hindert. Met dit
voorschrift wordt dit gevaar gereduceerd.Artikel 12 Toepassing van kunststof foliemateriaal, behangpapier,
crêpepapier of fotopapierKunststof foliemateriaal, behangpapier, crêpepapier of fotopapier in stands,
podia, kramen etc. wordt geplakt op een ondergrond van onbrandbaar materiaal,
board, triplex, multiplex, spaanplaat, hout of glas en verwerkt volgens het
gestelde in artikel 9 en 10 van bijlage 4 van de bouwverordening.Toelichting bij artikel 12In het Bouwbesluit worden eisen gesteld aan constructieonderdelen ten aanzien
van de beperking van de ontwikkeling van brand en de beperking van het ontstaan
van rook. Met deze eisen wordt voorkomen dat een beginnende brand zich snel
uitbreidt langs een oppervlak. Tevens wordt voorkomen dat als gevolg van een
hevige rookontwikkeling het zicht voor vluchtende mensen beperkt wordt.5Opslag brandgevaarlijke stoffenTabel 6.2.2 Opslag brandgevaarlijke stoffen
ADR-klasse Omschrijving Verpakkinggroep Toegestane maximum hoeveelheid in kg of l2. UN 1950 Spuitbussen & UN 2037 Houders,
klein, gasgassen zoals propaan, zuurstof, stikstof, argon,
kooldioxide, acyteleen, aerosolen (spuitbussen)n.v.t.503brandbare vloeistoffen zoals bepaalde oplosmiddelen en
acetonII253. excl. dieselolie, gasolie of lichte stookolie
met een vlampunt tussen 61°C en 100°Cbrandbare vloeistoffen zoals terpetine en bepaalde
inktenIII504.1, 4.2, 4.34.1: brandbare vaste stoffen, zelfontledende vaste stoffen
en vaste ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand
zoals wrijvingslucifers, zwavel en metaalpoeders4.2: voor zelfontbranding vatbare stoffen zoals fosfor (wit
of geel) en diethylzink4.3: stoffen die in contact met water brandbare gassen
ontwikkelen zoals magnesiumpoeder, natrium en
calciumcarbonaatII en III505.1brandbevorderende stoffen zoals waterstofperoxideII en III505.2organische peroxiden zoals dicymyl peroxide en di-propionyl
peroxiden.v.t.12. gasflessenn.v.t115 liter waterinhoud3. dieselolie, gasolie of lichte stookolie met
een vlampunt tussen 61°C en 100°CIII1.000 liter
Op grond van artikel 6.2.2 is het in beginsel verboden een stof die in bijlage 5
is aangemerkt, aanwezig te hebben in, op of nabij een bouwwerk. Hierop worden
echter uitzonderingen gemaakt. De uitzonderingen maken het mogelijk om deze
stoffen in beperkte voorraad aanwezig te hebben. Hierbij moet gedacht worden aan
‘huishoudelijk gebruik’. De grenzen die in bijlage 5 zijn aangegeven zijn
afgestemd op de ondergrenzen die in de Wet Milieubeheer worden gesteld.2 Eenheid bepaald overeenkomstig het Inrichtingen- en vergunningenbesluit
milieubeheer. 6Opslag brandgevaarlijke stoffen(Vervallen)7 Kwaliteitseisen voor buizen en hulpstukken van de buitenriolering op
erven en terreinenBijlage als bedoeld in artikel 2.7.6De NEN-normen, bedoeld in artikel 2.7.6, zesde lid, zijn de volgende:
NEN 7002, uitgave 1968, 'Centrifugaal gegoten gietijzeren afvoerbuizen'
(met correctieblad d.d. december 1979);
NEN 7003, uitgave 1968, 'Hulpstukken voor gietijzeren afvoerbuizen' (met
correctieblad d.d. december 1979);
NEN 7013, uitgave 1980, 'Expansiestukken van PVC en ABS voor binnen- en
buitenrioleringen';
NEN-EN 1401-1, uitgave 1998, 'Kunststofleidingsystemen voor vrij verval
buitenriolering - Ongeplasticeerd PVC (PVC-U) - Deel 1. Eisen voor
buizen, hulpstukken en het systeem' (Engelstalig; met correctieblad
NEN-EN 1401-1/C1, uitgave 1998, Nederlandstalig);
NEN-EN 295-1, uitgave 1992, 'Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval, met inbegrip van de
aanvullingsbladen A1, uitgegeven 1996, A2, uitgegeven 1997, en A3,
uitgegeven 1999 - Deel 1. Eisen' (Engelstalig);
NEN-EN 295-2, uitgave 1992, 'Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval, met inbegrip van
aanvullingsblad A1, uitgegeven 1999 - Deel 2. Kwaliteitscontrole en
monstername' (Engelstalig);
NEN-EN 295-3, uitgave 1992, 'Keramische buizen en hulpstukken, alsmede
buisverbindingen voor riolering onder vrij verval - Deel 3.
Beproevingsmethoden' (Engelstalig).
8Checklist voor de visuele inspectie van woningen en daarmee vergelijkbare
bouwwerken op de aanwezigheid van asbest(Vervallen)9Reglement van orde van de welstandscommissieRegelende de taak, inrichting en de werkwijze van de welstandscommissie(als bijlage bij de gemeenteIijke bouwverordening artikel 9).1. Algemeen1.1. BegripsbepalingIn dit reglement wordt verstaan onder de commissie: de welstandscommissie.2. Taakomschrijving2.1. Advisering door de commissie
De advisering over redelijke eisen van welstand is opgedragen aan een
lokale commissie van onafhankelijke adviseurs op het gebied van
welstand.
De commissie is belast met zowel wettelijke als niet wettelijke
taken.
De commissie adviseert over de welstandsaspecten van aanvragen voor
regulier vergunningsplichtige en lichtvergunningsplichtige bouwwerken
als bedoeld in artikel 44 van de Woningwet.
De commissie baseert haar advies op de criteria in de
welstandsnota.De commissie brengt gevraagd en ongevraagd advies uit over
zaken/voornemens waarbij welstandzorg in het geding is, respectievelijk
kan zijn.
2.2. Wettelijke taken commissie
Het uitbrengen van advies omtrent regulier-vergunningplichtige
bouwaanvragen.
Het uitbrengen van advies over licht-vergunningplichtige bouwaanvragen
aan de voorzijde.
Het uitbrengen van advies over licht-vergunningplichtige bouwaanvragen
betreffende monumenten en panden gelegen in een beschermd stads- of
dorpsgezicht;
Het uitbrengen van advies over licht-vergunningplichtige bouwaanvragen
aan de achterzijde die niet voldoen aan de welstandscriteria voor veel
voorkomende kleine bouwplannen, maar die vanuit visueel ruimtelijk
oogpunt aanvaardbaar lijken;
Het verzorgen van de verslaglegging aan de gemeenteraad van de door de
commissie verrichte werkzaamheden. Daarbij dient ten minste aangegeven
te worden op welke wijze toepassing is gegeven aan de welstandscriteria
van de welstandsnota. Tevens dient aangegeven te worden op welke wijze
is omgegaan met de openbaarheid van het vergaderen en wat de aard van de
beoordeelde plannen is geweest.
2.3. Niet wettelijke taken commissie
Het doen van aanbevelingen ten aanzien van de ruimtelijke
kwaliteit.
Het uitbrengen van advies omtrent schetsplannen en
principeverzoeken.
Het gevraagd en ongevraagd adviseren en signaleren van stedenbouwkundige
en architectonisch ontwikkelingen die van belang zijn voor de
ruimtelijke kwaliteit in de gemeente.
Het desgevraagd uitbrengen van adviezen aan het college over de
welstandsaspecten van in voorbereiding zijnde structuurplannen,
bestemmingsplannen, stedenbouwkundige plannen, beeldkwaliteitplannen,
inrichtingsplannen openbare ruimte en andere relevante
beleidsstukken.
Het voeren van overleg met vakafdelingen en met het college over het
welstandsbeleid en de welstandscriteria.
De beoordeling van aanvragen voor reclames.
Het adviseren over het toepassen van de excessenregeling.
Het bevorderen van de openbaarheid van het welstandstoezicht.
Het zorgdragen voor het maatschappelijk draagvlak en het stimuleren van
de discussie over de ruimtelijke kwaliteit binnen de gemeente.
3. Taakomschrijving commissieleden3.1. taken van de voorzitter De voorzitter:
Draagt de verantwoordelijkheid voor het functioneren van de commissie en
de kwaliteit van de advisering. Hij/zij let erop dat de commissie
adviseert binnen de kaders van het gemeentelijk welstandsbeleid.
Draagt zorg voor consistentie en continuïteit in de beoordeling en de
adviesgang.
Geeft leiding aan de vergadering en biedt alle commissie leden de
gelegenheid om hun mening voldoende naar voeren te brengen. Hij/zij
zorgt ervoor dat, na een inhoudelijke discussie over een adviesaanvraag,
voor alle aanwezigen een korte en helder samenvatting van het uit
brengen advies wordt gegeven. Als basis voor de schriftelijke uitwerking
door de secretaris.
Treedt tijdens het openbaar gedeelte van de vergadering op als
gastheer/-vrouw voor bezoekers van de vergadering.
Bewaakt de vergaderorde en de voortgang van de agenda.
Treedt bij het overleg met de gemeente (bestuurders en ambtenaren)
namens de commissie naar buiten.
Organiseert met de commissie een jaarlijkse inhoudelijke evaluatie van
de -werkzaamheden. De resultaten worden opgenomen in het jaarlijkse
verslag van de commissie aan de gemeenteraad.
Heeft evenals de overige commissieleden stemrecht.
3.2. Taken van de deskundige leden Het deskundig lid:
Geeft vanuit zijn/haar ervaring en inzicht in het vakgebied een
onafhankelijke en oplossingsgerichte visie op de adviesaanvragen, binnen
de kaders van de welstandsnota.
Treedt wanneer hij/zij een lid op enigerlei wijze een zakelijke en/of
persoonlijke binding heeft met een bouwplan waarvoor een advies wordt
gevraagd, voor de duur van de behandeling van de aanvraag terug uit de
commissie.
Overlegt ter vergadering met aanvragers, architecten en andere
ontwerpers. Dient -daarbij respect te tonen voor allen die bij de
advisering een rol spelen. Dit vraagt naast inhoudelijke kennis
vaardigheden op het gebied van communicatie.
Kan worden gemandateerd tot het uitbrengen van adviezen voor bouwplannen
van een relatief geringe ruimtelijke betekenis en/of voor bouwplannen
waar gelet op meerdere vergelijkbare gevallen de mening van de commissie
als bekend mag worden verondersteld. Kan in samenspraak met de
voorzitter en de overige leden worden gemandateerd tot het voeren van
bouwplanoverleg met architecten en aanvragers van bouwplannen.
Kan in overleg met de voorzitter bij diens afwezigheid ter vervanging
worden aangewezen.3.3.Taken van het burgerlid
Het burgerlid:
Geeft vanuit een ander dan architectonische of stedenbouwkundige
deskundigheid een onafhankelijke en oplossingsgerichte visie op de
adviesaanvragen, binnen de kaders van de welstandsnota.
Draagt mede zorg voor waarborging van de begrijpelijkheid van de uit te
brengen adviezen, specifiek voor niet deskundige aanvragers.
Treedt wanneer hij/zij op enigerlei wijze een zakelijke en/of
persoonlijke binding heeft met een bouwplan waarvoor een advies wordt
gevraagd, voor de duur van de behandeling van de aanvraag terug uit de
commissie.
3.4. Taken van de secretarisDe secretaris:
Draagt zorg voor de inhoudelijke en praktische voorbereiding alsmede de
organisatie van de commissievergaderingen, het agendaoverleg en alle
overige aspecten, betrekking hebbende op de werkzaamheden van de
commissie.
Redigeert de definitieve teksten van de schriftelijk uit te brengen
adviezen.
Bewaakt mede de continuïteit en consistentie in de beoordeling en
advisering van de adviesaanvragen, alsmede de juridische aspecten van de
advisering.
Onderhoudt de contacten met de afdeling vergunningen, neemt de
adviesaanvragen voor bouwplannen in en controleert deze op volledigheid
van alle relevante informatie.
Voert overleg met architecten, aanvragers, collega - ambtenaren alsmede
overige belanghebbenden over adviesaanvragen, door de commissie
verstrekte adviezen alsmede over het gemeentelijk welstandsbeleid.
Is verantwoordelijk voor het beheer van de welstandsnota en het
formuleren van nieuw beleid ten behoeve van wijzigingen in de
welstandsnota.
4. Samenstelling, benoeming en functie-eisen commissie 4.1. Samenstelling van de commissie
De commissie bestaat uit een voorzitter, drie deskundige leden en één
burgerlid.
De deskundige leden hebben expertise op het gebied van architectuur,
ruimtelijke kwaliteit dan wel cultuurhistorie.
De commissie kan slechts adviezen uitbrengen indien ten minste drie
leden aanwezig zijn en waarvan ten minste twee leden beschikken over
deskundigheid op het gebied van welstand.
De voorzitter en de leden van de commissie zijn onafhankelijk ten
opzichte van het gemeentebestuur
De commissie wordt bijgestaan door een ambtelijk secretaris of diens
plaatsvervanger die beiden geen lid zijn van de welstandscommissie.
De commissie kan zich, voor wat betreft zeer specialistische
onderwerpen, laten bijstaan door adviseurs uit de ambtelijke organisatie
en/of externe specialisten.
4.2. Benoeming van de commissie
De voorzitter, de deskundige leden en het burgerlid van de commissie
worden door de gemeenteraad op voorstel van burgemeester en wethouders
benoemd en ontslagen.
De voorzitter, de deskundige leden en het burgerlid kunnen voor een
termijn van ten hoogste drie jaar worden benoemd en slechts eenmaal
worden herbenoemd voor een periode van ten hoogste drie jaar.
Bij het ontstaan van een vacature wordt een nieuw commissielid geworven
via een open sollicitatieprocedure, waarna een nader te formeren
selectiecommissie een voordracht van één persoon aan burgemeester en
wethouders doet.
De secretaris wordt op voordracht van het afdelingshoofd Stadswinkels,
door burgemeester en wethouders benoemd. Hierbij wordt tevens de
vervanging van de secretaris geregeld.
4.3. Benoeming en zittingsduur van leden
De leden van commissie worden op voordracht van Burgemeester en
Wethouders benoemd en ontslagen door de Raad voor de duur van drie
jaar.
Aftredende leden zijn herbenoembaar met dien verstande dat aansluitende
herbenoeming als regel slechts eenmaal mogelijk is.
Een lid dat ontslag neemt, blijft in functie tot zijn opvolger benoemd
is.
Het lidmaatschap van het lid, dat in een tussentijdse vacature is
benoemd eindigt op het tijdstip waarop het lid in wiens plaats hij is
benoemd, zou moeten aftreden. Een lid dat in een tussentijdse vacature
is benoemd, zou moeten aftreden. Een lid, dat in een tussentijdse
vacature is benoemd, is eveneens aansluitend herbenoembaar met dien
verstande dat een aansluitende herbenoeming als regel slechts eenmaal
mogelijk is.
4.4. Functie-eisen voor de voorzitter De voorzitter:
Heeft aantoonbare affiniteit en/of betrokkenheid bij de ruimtelijke en
architectonische kwaliteit.
Heeft in ruime mate inzicht in het werkterrein van de commissie.
Heeft gevoel voor bestuurlijke en politieke verhoudingen.
Kan beraadslagingen kernachtig en begrijpelijk samenvatten.
Is in staat om de vergadering strak te leiden.
4.5. Functie-eisen voor de deskundige leden Het deskundig lid:
Heeft professionele ervaring in het vakgebied van architectuur,
stedenbouw en/of bouwhistorie.
Kan verschillende architectuurstijlen herkennen en begrijpen in hun
toepassing.
Moet onafhankelijk kunnen oordelen. Daarom moeten de eigen werkzaamheden
overwegend buiten de regio Sittard-Geleen plaatsvinden.
Moet kunnen communiceren over kwaliteit.
Moet het vermogen hebben om vanuit een contextueel kader te kunnen
adviseren.
Moet de stedenbouwkundige en architectonische opbouw van de stad en de
buurten kunnen typeren en waarderen.
Moet in staat zijn om openbaar te vergaderen.
Moet het vermogen hebben om architectuuropvattingen van collega’s te
respecteren en te kunnen plaatsen in de kaders van de
welstandsnota.
Moet in staat zijn om in begrijpelijke taal over bouwplannen te
communiceren, ook naar niet deskundigen toe.
4.6. Functie-eisen voor het burgerlid Het burgerlid:
Het burgerlid moet gevoel hebben voor maatschappelijke
verhoudingen.
Het burgerlid moet communicatieve vaardigheden hebben zowel naar burgers
toe en het gemeentebestuur als naar architecten en opdrachtgevers.
Het burgerlid moet een oplossingsgerichte houding hebben.
Het burgerlid moet woonachtig zijn in Sittard-Geleen.
Het burgerlid moet in staat zijn om bouwkundige tekeningen te
lezen.
Het burgerlid moet interesse hebben in architectuur.
Het burgerlid mag niet beroepsmatig werkzaam zijn in de
bouwsector/uitvoerende bouw.
Het burgerlid moet onpartijdig zijn, dat betekent dat hij/zij geen
persoonlijke belang mag hebben bij de door burgemeester en wethouders te
nemen beslissingen en dat zij/hij hun/haar taak niet met
vooringenomenheid mag vervullen.
Het burgerlid moet in staat zijn/haar oordeel, over bouwplannen, binnen
de tijd die de agenda daarvoor biedt, begrijpelijk te verwoorden
Het burgerlid moet in staat zijn om openbaar te vergaderen.
5. Werkwijze van de commissie 5.1. AgendaoverlegTeneinde de werkzaamheden van de commissie consistent en efficiënt te doen
verlopen, vindt er voorafgaande aan de commissievergadering agendaoverleg
plaats. In het overleg wordt gekeken of voor een goede beoordeling de stukken
compleet zijn en daar waar het noodzakelijk is voor de beeldvorming en de
procesgang achtergrondinformatie en ambtelijke adviezen zijn bijgevoegd.5.2. Vergadering
De commissie vergadert tenminste eenmaal per twee weken op een vast
tijdstip volgens een jaarlijks vast te stellen vergaderschema op een
vaste locatie.
Om een doelmatige werkwijze van de planbeoordeling te bevorderen wordt
de vergadering gedeeld in een kleine en een grote commissie
vergadering.
Bij de kleine commissie vergadering zijn minimaal de voorzitter en twee
leden aanwezig.
Bij de grote commissie is de voltallige commissie aanwezig.
Adviesaanvragen van licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken worden door
een gemandateerd commissielid beoordeeld.
5.3. Behandeling door het gemandateerd deskundig lid
Het gemandateerd deskundig lid brengt advies uit over bouwplannen
waarvan het oordeel van de commissie als bekend mag worden
verondersteld.
Het gemandateerde deskundig lid heeft volledig mandaat om zowel
positieve als negatieve adviezen uit te brengen.
De door het deskundig lid uitgebrachte adviezen worden ter kennisname
aan de commissie aangeboden. De commissie is verantwoordelijk voor de
onder mandaat uitgebrachte adviezen.
Bij iedere vorm van twijfel legt het gemandateerd deskundig lid een
adviesaanvraag alsnog voor aan de voltallige commissie.
Behandeling van plannen onder mandaat is openbaar.
5.4. Advisering
De commissie kan geen besluit nemen cq. niet adviseren indien niet
tenminste twee leden aanwezig zijn. Indien stemming wordt gevraagd
dienen ten minste 3 leden aanwezig te zijn. In dit geval wordt het
besluit genomen bij meerderheid van stemmen.
Indien een advies wordt uitgebracht dienen minimaal twee leden aanwezig
te zijn die over deskundigheid beschikken op het gebied van de
welstand
Een lid van de commissie mag niet aanwezig zijn bij de beraadslaging
over en de vaststelling van een advies over een eigen ontwerp of over
een ontwerp waarbij hij/zij als belanghebbende betrokken is noch een
opdracht aanvaarden tot het verbeteren van een afgekeurd ontwerp of tot
het maken van een nieuw ontwerp in de plaats daarvan. De leden zijn
verplicht tot geheimhouding van hetgeen hen uit hoofde van hun
lidmaatschap (vertrouwelijk) ter kennis komt.
De adviezen van de commissie worden schriftelijk uitgebracht en met
redenen omkleed, tenzij ze strekken tot onvoorwaardelijke goedkeuring
van een ontwerp. Adviseert de commissie negatief, dan geeft ze een
duidelijke en nauwkeurige schriftelijke motivering met een verwijzing
naar de van toepassing zijnde criteria en een samenvatting van de
beoordeling van het plan op deze criteria. Wanneer het advies niet door
alle leden wordt gedeeld, wordt ook het minderheidsstandpunt in het
advies opgenomen.
Burgemeester en wethouders hebben de wettelijke mogelijkheid om ook op
ander dan welstandsgronden, af te wijken van een welstandsadvies. De
redenen worden voor afwijking worden bij de bekendmaking van het besluit
verleend. Burgemeester en wethouders stellen de commissie op de hoogte
indien wordt afgeweken van het advies. Bovendien geven burgemeester en
wethouders in de jaarlijkse verslaglegging aan de gemeenteraad aan in
welke gevallen en op welke gronden is afgeweken van de advisering.
Burgemeester en wethouders kunnen, op advies van de commissie,
gemotiveerd – op welstandsgronden - afwijken van de vastgestelde
welstandscriteria. Dit kan bij plannen die niet voldoen aan de
vastgestelde criteria maar die wél voldoen aan redelijke eisen van
welstand.
5.5 Publicatie agendaDe agenda van de commissie vergadering ligt de dag voorafgaand aan de
vergadering vanaf 12.00 uur voor een ieder ter inzage aan de stadsbalie en is
tevens vanaf vorengenoemd staand tijdstip beschikbaar via internet.5.6. Afwijken van het advies en/of criteria in de welstandsnota
Burgemeester en wethouders hebben de wettelijke mogelijkheid om ook op
andere dan welstandsgronden, af te wijken van een welstandadvies. De
redenen voor afwijking worden bij de bekendmaking van het besluit
vermeld.
Burgemeester en wethouders stellen de commissie op de hoogte indien
wordt afgeweken van het advies. Bovendien geven burgemeester en
wethouders in de jaarlijkse verslaglegging aan de gemeenteraad aan in
welke gevallen en op welke gronden is afgeweken van de advisering.
Burgemeester en wethouders kunnen, op advies van de commissie,
gemotiveerd – op welstandsgronden –afwijken van de vastgestelde
welstandscriteria. Dit kan bij plannen die niet voldoen aan de
vastgestelde criteria maar wél aan redelijke eisen van welstand.
5.7. Openbaarheid, toelichting, spreekrecht en bouwoverleg
De behandeling van bouwplannen door de welstandscommissie is openbaar.
De agenda voor de vergadering van de welstandscommissie ligt de maandag
voorafgaand aan de vergadering ter inzage bij het frontoffice van de
balie bouwen en wonen. De openbaarheid van de vergadering geldt zowel
voor de beraadslagingen, de beoordeling als de adviezen.
Indien een aanvrager van de bouwvergunning hierom bij het indienen van
een bouwplan heeft verzocht, wordt deze door of namens de
welstandscommissie in staat gesteld tot het geven van een toelichting op
het plan.
In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de commissie wordt
behandeld en een verzoek tot het geven van een toelichting is gedaan zal
de aanvrager van de bouwvergunning door de secretaris van de commissie
telefonisch voor de vergadering worden uitgenodigd en van het tijdstip
van behandeling in kennis worden gesteld.
In toelichtende zin hebben de aanvrager en zijn of haar
vertegenwoordiger (architect) als zijnde direct belanghebbenden
spreekrecht.
Toehoorders in de openbare vergadering hebben geen spreekrecht.
De commissie kan na een eerste behandeling van een plan een of meer
leden dan wel de secretaris verzoeken bouwplanoverleg te voeren met de
ontwerper en/of aanvrager van het onderhavige plan.
5.8. Second opinion
Indien burgemeester en wethouders van oordeel zijn dat de commissie de
welstandscriteria niet juist heeft toegepast, dan wel de verkeerde
criteria aan het advies ten grondslag heeft gelegd, kunnen zij op
welstandsgronden afwijken van dit advies. Indien een dergelijke situatie
zich voordoet kan, alvorens een beslissing wordt genomen, een second
opinion worden gevraagd. Ook deze second opinion heeft het karakter van
een advies. Alvorens een second opinion te vragen bieden burgemeester en
wethouders eerst de commissie de mogelijkheid tot heroverweging van het
eerder uitgebracht advies. Indien alsnog een second opinion wordt
gevraagd wordt dit aan de commissie gemeld.
Bij een second opinion wordt de adviesaanvraag voorgelegd aan een
commissie van een met de gemeente Sittard-Geleen qua omvang
vergelijkbare zijnde gemeente.
Adviesondersteuning
De commissie is bevoegd tot het inwinnen van ambtelijk advies en kan
zich met dit doel in haar vergadering laten bijstaan door een of
meerdere ambtenaren.
De commissie kan zich, voor wat betreft zeer specialistische
onderwerpen, ad hoc laten bijstaan door specialisten op die
terreinen.
5.10. Gecombineerd vergaderen met de monumentencommissie
De welstandscommissie vergadert (gedeelte van de vergadering)
gecombineerd met de monumentencommissie waarbij bouwplannen worden
besproken die buiten dat zij de welstandcommissie ook de
monumentencommissie regarderen.
De agendapunten die in de openbare agenda met een (m) zijn
aangeduid worden met de monumentencommissie besproken.
In het gecombineerd advies worden monumentenaspecten en
welstandsaspecten los van elkaar benaderd indien welstandsbelangen en
waar monumentenbelangen los van elkaar dienen te worden afgewogen.
5.9. Supervisoren
Burgemeester en Wethouders kunnen voor door hen aan te wijzen gebieden
een lid van de commissie dan wel een extern deskundige aanwijzen die de
architectuur-supervisie heeft over de binnen dit stadsdeel te
ontwikkelen bouwplannen.
De supervisor draagt zorg voor een frequente terugkoppeling naar de
commissie van de ontwikkelingen binnen het plangebied.
De door de supervisor begeleide plannen binnen het betreffende
deelgebied worden onder begeleiding van een schriftelijk pré-advies van
de supervisor aan de commissie ter eindadvies voorgelegd.
De commissie neemt het pre-advies van de supervisor op in haar
advies.
De afdeling Inrichting en Beheer (I&B) kan stedenbouwkundige
plannen, plannen voor de (her) inrichting van de openbare ruimte en
ontwerp bestemmingsplannen aan de commissie ter advisering
voorleggen.
6. Evaluatie6.1. Jaarverslag Welstandscommissie
De commissie doet één maal per jaar verslag van haar werkzaamheden.
Hiertoe vindt een openbare evaluatiebijeenkomst plaats, waarvoor ook
raadsleden worden uitgenodigd. Van die bijeenkomst wordt een verslag
gemaakt, hetwelk ook aan de raadsleden wordt toegezonden.
In het jaarverslag komt minstens aan de orde:
Op welke wijze toepassing is gegeven aan de criteria uit de
welstandsnota.
De werkwijze van de commissie.
Op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen.
De aard van beoordeelde plannen.
De bijzonder projecten.
De commissie kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten aanzien van
het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid in het algemeen en de
aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota
Ten minste eenmaal per jaar vindt ten behoeve van het jaarverslag een
evaluatiegesprek plaats tussen de betreffende portefeuillehouder van het
gemeentebestuur en de commissie.
6.2. Jaarverslag Burgemeester en Wethouders
Burgemeester en wethouders doen één maal per jaar verslag over de wijze
waarop is omgegaan met de welstandsadviezen. Het verslag zal deel
uitmaken van het jaarverslag van de commissie.
In het verslag zal zij uiteenzetten op welke wijze zij zijn omgegaan met
de adviezen van de commissie.
In welke gevallen zij tot aanschrijving op grond van artikel 19 van de
Woningwet zijn overgegaan en daarbij de keuze hebben gelaten tot ofwel
het uitvoeren van de aanschrijving, ofwel het slopen van het bouwwerk of
de standplaats binnen de door hen te bepalen termijn en zij bij of na
een aanschrijving op grond van artikel 19 van de Woningwet zijn
overgegaan tot toepassing van bestuursdwang op grond van artikel 26 van
de Woningwet.
7. Slotbepalingen
Dit reglement treedt per …………………. 2006 in werking.
In alle gevallen waarin dit reglement niet voorziet, beslissen
burgemeester en wethouders gehoord de commissie.
10 Tabel 2.6.1 behorende bij artikel 2.6.1 (brandmeldinstallaties)
Gebruiksfunctie Leden van toepassing Grenswaarden Omvang van de bewaking AanwezigheidOmvang van de bewakingKwaliteitHoogte hoogste verblijfsvloer (m)Gebruiksoppervlaktem2)Aantal verblijfsruimten bestemd voor bezoekersAantal bouwlagenAantal kamersNiet automatischGedeeltelijkVolledigDoormeldingartikel2.6.22.6.32.6.42.6.22.6.22.6.22.6.22.6.22.6.32.6.32.6.32.6.3lid1a1b1c1d1e1a1b1c21Woonfunctiewoonfunctie niet gelegen in een woongebouw en niet van een
woonwagen***-500-----**woonfunctie gelegen in een woongebouw bestemd voor minder
zelfredzame personen in combinatie met permanent
toezicht***-1-----**woonfunctie gelegen in een woongebouw bestemd voor minder
zelfredzame personen zonder permanent toezicht***-1----*-*Overige woonfunctie------------2BijeenkomstfunctieOverige bijeenkomst-functie***-500---*----250-1-*------2-*----10001---*-*-5000-----**5<13-1---*-*13<50-----*-*50<70------**Bijeenkomstfunc-tie voor de opvang van kinderen jonger dan 4
jaar.***-200-----**2,4------**Bijeenkomstfunctie voor het aanschouwen van sport------------3Celfunctie***-1-----**
Gebruiksfunctie Leden van toepassing Grenswaarden Omvang van de bewaking AanwezigheidOmvang van de bewakingKwaliteitHoogte hoogste verblijfsvloer (m)Gebruiksoppervlaktem2)Aantal verblijfsruimten bestemd voor bezoekersAantal bouwlagenAantal kamersNiet automatischGedeeltelijkVolledigDoormeldingartikel2.6.22.6.32.6.42.6.22.6.22.6.22.6.22.6.22.6.32.6.32.6.32.6.3lid1a1b1c1d1e1a1b1c24GezondheidszorgfunctieGezondheidszorgfunc-tie voor aan bed gebonden patiënten
***-1-----**Overige gezondheidszorgfunctie***-500---*----250-1-*------2-*---20<50----*--*50<70-----*-*5IndustriefunctieLichte industriefunctie------------Overige industriefunctie ***-1000---*----500-1-*------2-*---20----*--*6KantoorfunctieKantoorfunctie***-500---*----250-1-*------2-*---20<50----*--*50<70-----*-*7LogiesfunctieLogiesfunctie***---1-*---5------**-250-----**Overige logiesfunctie------------8Onderwijsfunctieonderwijsfunctie***-500---*----250-1-*------2-*---20<50----*--*50<70-----*-*9SportfunctieSportfunctie***-1000---*----500-1-*------2-*---20<50-----*-*50<70------**
Gebruiksfunctie Leden van toepassing Grenswaarden Omvang van de bewaking AanwezigheidOmvang van de bewakingKwaliteitHoogte hoogste verblijfsvloer (m)Gebruiksoppervlaktem2)Aantal verblijfsruimten bestemd voor bezoekersAantal bouwlagenAantal kamersNiet automatischGedeeltelijkVolledigDoormeldingartikel2.6.22.6.32.6.42.6.22.6.22.6.22.6.22.6.22.6.32.6.32.6.32.6.3lid1a1b1c1d1e1a1b1c210Winkelfunctiewinkelfunctie***-1000---*----500-1-*------2-*---<135000---*--*<1310000----*-*13<501000---*--*13<505000----*-*13<5010000-----**50<70------**11Overige gebruiksfunctiebesloten overige gebruiksfunctie voor het stallen van
motorvoertuigen***---1-*---1000-----*--2500-----**Overige gebruiksfunctie voor het personenvervoer***-1000---*------1-*----2500----*-*13-----*-*Andere overige gebruiksfunctie***FF---****12Bouwwerk geen gebouw zijnde***FF---****
Voor een nadere verklaring van de desbetreffende voorschriften zie de
toelichting op de artikelen 2.6.1 tot en met 2.6.4. Bij de toepassing van de in
de artikelen 2.6.1 tot en met 2.6.4 van dit hoofdstuk gegeven voorschriften
wordt in tabel 2.6.1 verstaan onder:-: dit lid is niet van toepassing* : het hele artikel is van toepassing> : alle waarden groter dan de achter dit teken aangegeven waarde? : alle waarden kleiner of gelijk aan de achter dit teken aangegeven
waardeF : in dit geval is volstaan met het geven van de functionele eis in artikel
2.6.1, eerste lid, in afwachting van mogelijk nog te ontwikkelen nadere
criteriaa : zonder doormelding naar een brandweeralarmcentrale1: indien in combinatie met een grenswaarde in m2: deze voorziening dient altijd
aanwezig te zijn, ongeacht de grootte van het vloeroppervlakWanneer in de tabel twee grenswaarden of prestatie-eisen in dezelfde rij van de
tabel worden gegeven, moet aan beide criteria worden voldaan.Voorbeeld:Bij de winkelfunctie komt in tabel 2.6.1 van bijlage 10 het meest duidelijk tot
uitdrukking dat aan het vereiste van twee criteria moet worden voldaan voordat
een brandmeldinstallatie nodig is.Bijeenkomstfunctie niet zijnde de bijeenkomstfunctie voor het aanschouwen van
sport – wanneer het gebruiksoppervlak groter is dan 1.000 m2 en er meer dan 1
verblijfsruimte bestemd voor bezoekers is, dan is gedeeltelijke bewaking en
doormelding noodzakelijk.Wanneer in de tabel grenswaarden of prestatie-eisen in verschillende regels van
de tabel worden gegeven, moet aan één van de criteria worden voldaan.Voorbeeld:Bijeenkomstfunctie voor de opvang van kinderen jonger dan 4 jaar – wanneer het
gebruiksoppervlak groter is dan 200 m2 of er een vloer op een hoogte ligt van
meer dan 2,4 meter ten opzichte van het meetniveau, dan is volledige bewaking en
doormelding vereist.11 Tabel 2.6.5 behorende bij artikel 2.6.5
(ontruimingsalarminstallaties)
Gebruiksfunctie Leden van toepassing AanwezigheidKwaliteitArtikel2.6.62.6.7Lid1Woonfunctiewoonfunctie niet van een woonwagen bestemd voor minder
zelfredzame personen**2Bijeenkomstfunctie**3Celfunctie**4Gezondheidszorgfunctie**5Industriefunctie**industriefunctie niet zijnde een lichte
industriefunctie**6Kantoorfunctie**7LogiesfunctieLogiesgebouw**8Onderwijsfunctie**9Sportfunctie**10Winkelfunctie**11Overige gebruiksfunctieoverige besloten gebruiksfunctie voor het stallen van
motorvoertuigen**overige gebruiksfunctie voor het personenvervoer**andere overige gebruiksfunctie**12Bouwwerk geen gebouw zijnde--13Prostitutiebedrijf**14WoonfunctieKamerverhuurbedrijf**
12 Tabel 2.6.8 behorende bij artikel 2.6.8 (vluchtroute aanduiding)
GebruiksfunctieLeden van toepassingAanwezigheidKwaliteitArtikel2.6.92.6.10Lid1Woonfunctiewoonfunctie gelegen in een woongebouw en niet van een
woonwagen**2Bijeenkomstfunctiebijeenkomstfunctie niet zijnde de bijeenkomstfunctie voor
het aanschouwen van sport**3Celfunctie**4Gezondheidszorgfunctie**5Industriefunctieindustriefunctie niet zijnde een lichte
industriefunctie**6Kantoorfunctie**7LogiesfunctieLogiesgebouw**8Onderwijsfunctie**9Sportfunctie**10Winkelfunctie**11Overige gebruiksfunctie**12Bouwwerk geen gebouw zijnde**Tunnel of tunnelvormig bouwwerk voor verkeer f*Ander bouwwerk geen gebouw zijnde--
Voor een nadere verklaring van de desbetreffende voorschriften zie de
toelichting op de artikelen 2.6.9 en 2.6.10. Voor de toepassing van de in de
artikelen 2.6.8 tot en met 2.6.10 van dit hoofdstuk gegeven voorschriften wordt
in tabel 2.6.8 verstaan onder: -: dit lid is niet van toepassing;*: het hele artikel is van toepassing; F: in dit geval is volstaan met het geven van de functionele eis in artikel
2.6.8, eerste lid, in afwachting van mogelijk nog te ontwikkelen nadere
criteria. Bijlagen 1 t/m 12 behorende bij de ‘bouwverordening voor de gemeente
Sittard-Geleen’, vastgesteld in de openbare vergadering van de raad der
gemeente Sittard-Geleen, d.d. 12 december 20073 Op 12 december 2007 heeft de raad besloten tot de
verordening tot 11e en 12e wijziging van de
bouwverordening..De griffierDrs. F.T.H.A.CoenenDe voorzitterDrs. G.J.M.CoxTOELICHTING OP DE BOUWVERORDENING1. Inleidende bepalingenArtikel 1.1 Begripsomschrijvingen Asbest Het Asbestverwijderingsbesluit (Stb. 2005, 704) verstaat onder asbest: de
vezelachtige silicaten actinoliet (Casnummer 77536-66-4), amosiet (Cas-nummer
12172-73-5), anthofylliet (Cas-nummer 77536-67-5), chrysotiel (Cas-nummer
12001-29-5), crocidoliet (Cas-nummer 12001-28-4) en tremoliet (Cas-nummer
77536-68-6), alsmede producten waarin die vezelachtige silicaten zijn verwerkt.
Voor de overige begrippen wordt verwezen naar het Asbestverwijderingsbesluit
2005 en de daarbij behorende toelichting.Besluit indieningsvereisten In dit besluit worden uniforme voorschriften gegeven over de wijze van
inrichting en indiening van een aanvraag om bouwvergunning (Stb. 2002, 409 en
gewijzigd bij Stb. 2005, 368).Gemeenten mogen zelf geen (aanvullende) eisen meer stellen aan een aanvraag om
bouwvergunning. In dit besluit is voorts de opsomming van door burgemeester en
wethouders in het register aan te tekenen gegevens overgeheveld van de wetstekst
zelf naar dit besluit. Besluit bouwwerken In dit besluit worden de vergunningvrije bouwwerken overgeheveld van de
wetstekst zelf naar dit besluit (Stb. 2002, 410 en gewijzigd bij Stb. 2003, 315
en Stb. 2004, 291).Het besluit houdt tevens een forse verruiming in van de mogelijkheden tot
vergunningvrij bouwen. Bovendien omvat dit besluit een uitwerking van een nieuwe
categorie bouwwerken die licht-vergunningplichtig zijn. Van de jaarlijks onder
de Woningwet 1992 aan preventief toezicht onderworpen bouwwerken zal naar
verwachting ongeveer 25% vergunningvrij, 37,5% licht-vergunningplichtig en 37,5%
regulier vergunningplichtig worden onder de Woningwet 2002 (TK 1998-1999, 26
734, nr. 3, p. 31). Bouwbesluit Het Bouwbesluit (Stb. 2001, 410). Correcties en aanvullingen van het
geconverteerde Bouwbesluit en tevens de aanpassing van andere besluiten aan het
Bouwbesluit zijn gepubliceerd in Stb. 2002, 203. In deze besluiten zijn de
technische bouwvoorschriften op grond van de Woningwet (Stb. 2001, 518)
opgenomen. Bouwtoezicht Vanaf 1 april 2007 geeft de Woningwet in artikel 100 expliciet de opdracht aan
burgemeester en wethouders om zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke
handhaving van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I tot en met IV van de
Woningwet. Dit sluit aan bij de op grond van artikel 100 (oud) Woningwet
bestaande centrale rol van de gemeente bij de vergunningverlening en handhaving
ten aanzien van het bouwen en de staat van bestaande bouwwerken en brengt geen
verandering in het uitgangspunt dat elke gemeente vrij is naar eigen inzicht de
gemeentelijke organisatie in te richten en eventuele bestanddelen van het
takenpakket van het bouwtoezicht uit te besteden. Op grond van het nieuwe
artikel 100a Woningwet wijzen burgemeester en wethouders degenen aan die belast
zijn net het bouw- en woningtoezicht.Gebruiksoppervlakte Het begrip gebruiksoppervlakte is ontleend aan het Bouwbesluit, artikel 1,
begripsbepalingen. Het Bouwbesluit verwijst voor de inhoud van het begrip naar
NEN 2580. Deze norm is ten aanzien van dit begrip geamendeerd bij ministeriële
regeling van 22 mei 1992 (Nr. HJZ21592009, Staatscourant 27 mei 1992). De
gebruiksoppervlakte is van belang bij de bepalingen omtrent overbevolking,
hoofdstuk 7, paragraaf 1, van de bouwverordening. Tevens zijn gebruiksoppervlakten bepalend voor de in het kader van het
Bouwbesluit te stellen eisen aan verschillende typen gebouwen. De aanvrager om
bouwvergunning moet daarom bij de aanvraag opgave doen van de
gebruiksoppervlakten. Bouwwerk en gebouw De definitie van bouwen in artikel 1 van de Woningwet maakt gebruik van de als
bekend veronderstelde term bouwwerk. De inhoud van de term bouwwerk wordt
momenteel bepaald door de begripsomschrijving in de MBV 1965 en de
jurisprudentie. Volledigheidshalve is de begripsomschrijving in de nieuwe MBV
gehandhaafd. De Woningwet maakt op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen
en bouwwerken, niet zijnde een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in artikel 1
van de Woningwet. Zowel over het begrip bouwwerk als over het begrip gebouw is
jurisprudentie ontstaan. De inhoud van de begrippen bouwwerk en gebouw is met de
komst van de Woningwet van 1991 niet gewijzigd, waardoor de jurisprudentie op
basis van de Woningwet van 1962 en de bouwverordening (MBV 1965) geldig blijft.
Bij de interpretatie van de jurisprudentie op basis van de MBV 1965 moet
rekening worden gehouden met de driedeling bouwvergunningplichtig,
meldingplichtig en vrij bouwen. Alle vormen van bouwen, die niet in artikel 43
van de Woningwet als vrij bouwen of in het Besluit meldingplichtige bouwwerken
als meldingplichtig zijn benoemd, zijn bouwvergunningplichtig. Deskundig bedrijf Het begrip deskundig bedrijf is uitsluitend van belang voor de toepassing van
hoofdstuk 8 van deze verordening. Het begrip is gekoppeld aan hetgeen daaronder
wordt verstaan in artikel 6, eerste lid van het Asbestverwijderingsbesluit 2005.
En dit is: een bedrijf dat in het bezit is van een certificaat als bedoeld in
artikel 4.54d, eerste lid, van het Arbeidsomstandighedenbesluit.’Voor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen naar
de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Wat is bouwvergunningvrij bouwen? Vanaf 2003 zijn de artikelen 43, eerste lid, onderdeel c, en 44, tweede lid, van
de Woningwet ingrijpend gewijzigd. Een nadere uitwerking van die wijziging is
opgenomen in het Besluit bouwwerken. Het vroegere Besluit meldingplichtige
bouwwerken is komen te vervallen. De lijst van vergunningvrije bouwwerken uit het bedoelde eerste lid van artikel
43 van de Woningwet is ingrijpend gewijzigd. Voor een vrij uitgebreid overzicht
van voorbeelden van de opnieuw gedefinieerde vergunningvrije bouwwerken, zie de
met tekeningen geïllustreerde nota van toelichting bij het Besluit bouwwerken. Wat is licht-bouwvergunningplichtig bouwen? De meldingplicht voor bouwwerken is per 2003 opgeheven. De bouwwerken die onder
de meldingsplicht vielen zijn grotendeels bouwvergunningvrij geworden. Bovendien
is een groot deel van de kleine vergunningplichtige bouwwerken komen te vallen
onder de categorie licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken. Bouwplannen
waarvoor de lichte bouwvergunningplicht geldt, moeten van gemeentewege worden
getoetst aan de voorschriften van het bestemmingsplan, de welstandsregels en de
eisen inzake de constructieve veiligheid van het Bouwbesluit, alsmede voor zover
van toepassing de stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening. Wat betreft voorbeelden van de categorie bouwvergunningplichtige bouwwerken, kan
de nota van toelichting bij het Besluit bouwwerken voor zichzelf spreken.' Artikel 1.2 Termijnen Artikel 145 Gemeentewet bepaalt dat op termijnen, gesteld in een gemeentelijke
verordening, de artikelen 1 t/m 4 van de Algemene termijnenwet van
overeenkomstige toepassing zijn, tenzij in de verordening anders is bepaald.
Artikel 1.2 is nu overbodig geworden, daar dit artikel ook de Algemene
termijnenwet van toepassing verklaarde op de bouwverordening. Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeente Sinds 1965 is er hier te lande een Wet op de Ruimtelijke Ordening van kracht,
die - na een intussen verstreken overgangsperiode - voor het gebied buiten de
bebouwde kom een planologische regeling door middel van een of meer
bestemmingsplannen verplicht stelt. De stedenbouwkundige voorschriften van de
bouwverordening zijn sindsdien enerzijds vooral van belang voor het gebied
binnen de toenmalige bebouwde kom en anderzijds ter eventuele aanvulling op de
voorschriften van het bestemmingsplan buitengebied. Binnen de toenmalige
bebouwde kom kunnen overigens op vrijwillige basis of vanwege de aanwezigheid
van een wettelijk beschermd monumentaal stads- of dorpsgezicht eveneens
bestemmingsplannen vigeren, in welk geval de stedenbouwkundige voorschriften van
de bouwverordening ook binnen de desbetreffende delen van de bebouwde kom
slechts dienen ter eventuele aanvulling op de voorschriften van dergelijke
bestemmingsplannen. Gezien het voorgaande was het in 1965 veelal wenselijk om een indeling van de
gemeente in zones te maken in de bouwverordening, waardoor een zinvol
onderscheid kon worden gemaakt tussen de stedenbouwkundige voorschriften voor de
toenmalige bebouwde kom en voor het destijds landelijke gebied. Het is praktisch
om een dergelijke zone-indeling aan te geven op een bij de bouwverordening
behorende kaart. Een verwijzing naar het begrip 'bebouwde kom', zoals dat
voorkomt in artikel 10 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening, lijkt niet
gewenst, omdat daaruit geen voldoende nauwkeurige begrenzing kan worden
afgeleid. De bedoelde, bij de bouwverordening behorende, kaart kan tevens worden
gebruikt om op overzichtelijke wijze de eventuele gebieden aan te duiden die
zijn vrijgesteld van welstandstoezicht. In het algemeen bleek er in de loop der jaren behoefte te bestaan aan
continuïteit in de stedenbouwkundige voorschriften, vooral in de voorschriften
voor de ligging van de rooilijnen en die voor de maximumbouwhoogten. Daarom zijn
in veel gemeenten de begrenzingen van de bebouwde kom en die van het
buitengebied gelijk gehouden bij de overgang van de bouwverordening 1965 naar de
bouwverordening 1992. Het spreekt vanzelf dat daardoor het begrip 'bebouwde kom' in de zin van de
bouwverordening meestal verschilt van het begrip 'bebouwde kom' in de zin van de
wegenverkeerswetgeving of in de zin van artikel 20 van het Besluit op de
ruimtelijke ordening, zoals dit per 3 april 2000 is gewijzigd. Bij de herziening van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in 1985 zijn de
stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening overigens belangrijker
geworden. Toen is de figuur van het globale bestemmingsplan zonder
uitwerkingsplicht ingevoerd, waarin ter plaatse wordt uitgegaan van een
volledige aanvullende werking van de stedenbouwkundige voorschriften van de
bouwverordening. Veel onduidelijkheden in de afbakening van de werkingssfeer van het bestemmingsplan en de bouwverordening zijn bovendien
verdwenen bij de komst van (artikel 9 van) de Woningwet in 1992, met name ten
aanzien van bestaande bestemmingsplannen die in het verleden onbewust onvolledig
blijken te zijn vastgesteld. Tevens lijken de stedenbouwkundige voorschriften
van de bouwverordening vanaf 2003 nog belangrijker te zijn geworden, omdat de
vroegere meldingsplichtige bouwwerken niet onder de werking van de (stedenbouwkundige voorschriften van de)
bouwverordening vielen, maar de huidige licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken
wel. Door dit alles kan een duidelijke afbakening van de bebouwde kom in de zin
van de bouwverordening in relatie tot eventuele plangrenzen en grenzen van
'welstandsvrije' gebieden van groter gewicht blijken dan in vroeger jaren. 2. De aanvraag bouwvergunningAlgemeen In hoofdstuk 2 van de MBV zijn alle artikelen verzameld die betrekking hebben op
de aanvraag om bouwvergunning. In de Woningwet is een nieuw artikel 40a
opgenomen, waarin wordt bepaald dat bij algemene maatregel van bestuur
voorschriften worden gesteld omtrent de wijze van inrichting en indiening van
een vergunningaanvraag, alsmede omtrent de daarbij over te leggen bescheiden.
Dit is het Besluit indieningsvereisten geworden. De voorschriften van dit
besluit zijn limitatief, waardoor de tot de achtste serie wijzigingen van de
Bouwverordening in paragraaf 1 en enkele in paragraaf 2 opgenomen artikelen zijn
komen te vervallen. Er is geen materiële wijziging beoogd ten opzichte van deze
vervallen artikelen. De overige paragrafen van hoofdstuk 2 bevatten inhoudelijke
criteria, waaraan de aanvraag om bouwvergunning wordt getoetst c.q. moet
voldoen. De wet Bevordering Integriteitsbeoordelingen Openbaar Bestuur (BIBOB), Stb.
2002, 347, en het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb. 2003, 180 zijn per 1
juni 2003 in werking getreden (Stb. 2003, 216). Deze wet houdt in dat na
ontvangst van een aanvraag om een reguliere bouwvergunning, door b&w wordt
beoordeeld of omtrent de aanvrager een integriteitsadvies wordt gevraagd bij het
Bureau BIBOB. Dit bureau ressorteert onder het ministerie van Justitie en is bevoegd om onderzoek te doen naar de
antecedenten van de aanvrager -zowel natuurlijke als rechtspersonen- en naar de
herkomst van de gelden waarmee het bouwproject wordt gefinancierd. Een negatief
advies kan voor b&w aanleiding zijn de bouwvergunning te weigeren. Bijlage 1
bij het standaard formulier voor het aanvragen van een bouwvergunning bevat een
checklist. In deze checklist is vermeld dat burgemeester en wethouders de
aanvrager informeren of en zo ja, welke gegevens en bescheiden de aanvrager
dient in te dienen in verband met de Wet BIBOB.De veegwet zal niet eerder dan 1
januari 2004 van kracht worden. Het vragen van een advies door b&w is facultatief. Indien een advies bij het
Bureau BIBOB wordt gevraagd, schort de termijn voor de behandeling van de
aanvraag om bouwvergunning met acht weken op. Op 15 september 2004 is de Aanpassingswet Bibob van 10 juni 2004 van kracht
geworden, waarbij de artikelen 44a en 59 van de Woningwet zijn gewijzigd. Zie
Stb. 2004, 320 en Stb. 2004, 452. Het bureau Bibob van het ministerie van
Justitie verstrekt informatie over de uitvoering van de Wet Bibob in relatie tot
de Woningwet (070-3704600 of www.justitie.nl/bibob). De Algemene wet bestuursrecht (Awb) is op 1 januari 1994 in werking
getreden (Stb. 1994, 1). Deze wet geeft algemene regels voor het rechtsverkeer tussen burger en overheid.
Ook de rechtsbescherming tegen besluiten van de overheid is in de Awb opgenomen.
Hiermee is tevens de Wet arob komen te vervallen. Een deel van de zaken die de bouwverordening regelde, wordt nu ook geregeld door
de Awb. Op grond van artikel 122 van de Gemeentewet houden bepalingen van een
gemeentelijke verordening, in wier onderwerp door een wet, een algemene
maatregel van bestuur of een provinciale verordening wordt voorzien, van
rechtswege op te gelden. De gefaseerde behandeling van de aanvraag om bouwvergunning De gefaseerde vergunningverlening wordt in artikel 56a van de herziene Woningwet
zelf uitdrukkelijk geregeld. Volgens de nieuwe regeling zijn burgemeester en wethouders verplicht een
aanvraag om een reguliere bouwvergunning desgevraagd gefaseerd te behandelen. De
aanvrager heeft derhalve de keuze om wel of geen gefaseerde vergunningverlening
aan te vragen. Daarnaast biedt artikel 4 van het Besluit indieningsvereisten burgemeester en
wethouders de facultatieve mogelijkheid van fasering van de
bouwvergunningverlening (bouwvergunning op hoofdlijnen), zoals die tot de
achtste serie wijzigingen in de Bouwverordening was opgenomen. Een belangrijk verschil tussen de gefaseerde bouwvergunning op grond van artikel
56a van de Woningwet 2002 en de facultatieve mogelijkheid van fasering van de
bouwvergunningverlening op grond van artikel 56 van de Woningwet (bouwvergunning
onder voorwaarden) is dat in het eerste geval de aanvrager bepaalt of de
procedure van de gefaseerde vergunning wordt gevolgd, waarbij burgemeester en
wethouders verplicht zijn een aanvraag om een reguliere bouwvergunning gefaseerd
te behandelen, terwijl in het laatste geval burgemeester en wethouders bevoegd
zijn te in te stemmen met de verlening van een bouwvergunning op hoofdlijnen. Voorwaarden voor bouwafval in de bouwvergunning Aan de bouwvergunning kunnen voorwaarden worden verbonden over de wijze van
scheiden in fracties, over het tijdelijk op de bouwplaats opslaan en over het
afvoeren c.q. het zich ontdoen van het bouwafval. Deze voorwaarden dienen ter
uitvoering van hetgeen is bepaald in artikel 4.11. Veelal is het nodig voor de
fractie gevaarlijk afval aan te geven welke (chemische) stoffen niet bij elkaar
mogen. Een voorwaarde voor de opslag kan betreffen het in een afgesloten ruimte
bewaren van het afval. Voor de opslag en de afvoer kan gedacht worden aan een
voorwaarde voor de verpakking. Hoofdlijnen van de jurisprudentie Voor een overzicht van de jurisprudentie met betrekking tot de
indieningsvereisten van een aanvraag om bouwvergunning zoals die tot de achtste
serie wijzigingen ook al was opgenomen in de Bouwverordening 1992, zie de
losbladige uitgave 'Standaardregelingen in de bouw' van de VNG Uitgeverij. Paragraaf 1 Gegevens en bescheidenArtikel 2.1.1 Aanvraag bouwvergunning De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.2 In de aanvraag op te nemen gegevens De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.3 Bij de aanvraag in te dienen bescheiden De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.4 Gegevens met betrekking tot het coördineren van
vergunningaanvragen De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.5 Het onderzoek naar bodemverontreiniging Inleiding De artikelen over het bodemonderzoek in de Bouwverordening hebben tot doel te
bevorderen dat niet wordt gebouwd op verontreinigde grond. Artikel 2.4.1 bevat
het verbod tot bouwen op verontreinigde grond. Bij dit artikel is een uitvoerige
toelichting geplaatst waarin de hele route van een bodemonderzoek wordt
beschreven, de van toepassing zijnde normen en de relatie wordt aangeduid met de
voorschriften uit de Woningwet en het Besluit indieningsvereisten. Artikel 2.1.5 is met de achtste serie wijzigingen per 1 januari 2003 vervallen.
Om die reden is toen in de toelichting bij artikel 2.4.1 alles beschreven over
het bodemonderzoek wat nodig is voor de uitvoering van de bouwverordening. In verband met de inwerkingtreding van het Besluit indieningsvereisten op 1
januari 2003 is bij de achtste serie wijzigingen van de MBV een reeks artikelen
vervallen, onder andere die over het bodemonderzoek. Onder meer uit vragen uit
de uitvoeringspraktijk is gebleken dat de afstemming tussen de MBV en genoemd
Besluit op dat punt nog niet optimaal was, met name wat betreft de regeling
inzake de wijze van onderzoeken en de daarop van toepassing zijnde normen en
protocollen. In feite ontbrak de materie die voorheen was geregeld in het tweede
tot en met het vierde lid van het vervallen artikel 2.1.5. In een overleg met
het ministerie van VROM is uitgesproken dat op termijn de hele materie van het
bodemonderzoek in landelijke regelgeving wordt neergelegd, doch dat dit nog
enige tijd zal duren voordat het zover is. Omdat het onverantwoord wordt geacht
deze periode over een gebrekkige regelgeving te beschikken, is tevens in dit
overleg besloten dat als een tijdelijke oplossing de MBV wordt aangevuld met een nieuw herschreven artikel
2.1.5. Het blijkt dat een wijziging van de bouwverordening sneller te realiseren
is dan een wijziging van landelijke regelgeving. Het deels doen herleven van het
oude artikel 2.1.5 maakt het tevens noodzakelijk de toelichting op artikel 2.4.1
te herzien. Met betrekking tot de voornemens voor rijksregelgeving verwijzen wij naar de MG
circulaire van 15 juli 2003, nr. MG 2003-18. De hierna vermelde toelichting per artikellid is beknopt. Een uitvoeriger
beschrijving van het hele proces staat vermeld in de toelichting bij artikel
2.4.1. Men gelieve beide toelichtingen in combinatie met elkaar te lezen. Lid 1 Uit de systematiek van NEN 5740 volgt dat voorafgaand aan het verkennend
onderzoek eerst een vooronderzoek volgens NVN 5725 wordt uitgevoerd - ook wel
historisch onderzoek genoemd - ten behoeve van het formuleren van de
onderzoekshypothese en een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien het
vooronderzoek naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie
onverdacht is, kunnen burgemeester en wethouders op basis van het derde lid
besluiten ontheffing te verlenen voor het uitvoeren van het verkennend
onderzoek. Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar asbest in de
grond. Het bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest in grond
te onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003 ontwikkeld. In volgorde kunnen dus drie onderzoeken worden onderscheiden: vooronderzoek,
verkennend onderzoek en nader onderzoek. Niet langer is in dit artikel geregeld bij welke instantie de burger een
beoordeling van de onderzoeksopzet van het bodemonderzoek kan vragen. Thans
wordt dit beschouwd als een interne organisatorische kwestie van de gemeente. De
mogelijkheid om een dergelijke beoordeling te vragen kan nog steeds als
dienstverlening aan de burger worden aangeboden. De gemeente maakt bekend, bij
voorbeeld bij de afgifte van het formulier voor het aanvragen van een reguliere
bouwvergunning, dat en waar een dergelijke beoordeling kan plaatsvinden. Meestal
is dit een afdeling of dienst milieu of een intergemeentelijke milieudienst dan
wel een private organisatie/adviesbureau waaraan de gemeente bepaalde
werkzaamheden heeft uitbesteed. Lid 2 Tot de wijziging van de wettelijke categorie-indeling van bouwwerken, die op 1
januari 2003 in werking is getreden, gold de bodemonderzoeksverplichting niet
voor het bouwen dat, hoewel bouwvergunningplichtig, naar aard en omvang gelijk
te stellen was met meldingplichtig bouwen. In het tweede lid van artikel 2.1.5
is thans een soortgelijke regeling opgenomen ten aanzien van het bouwen dat,
hoewel regulierbouwvergunningplichtig, naar aard en omvang gelijk te stellen is
aan bouwvergunningsvrij c.q. lichtbouwvergunningplichtig bouwen als genoemd in
het Besluit bouwwerken. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het plaatsen
van een tuinschuurtje bij of een aanbouw aan een utiliteitsgebouw. Hoewel in
deze gevallen dus geen bodemonderzoeksrapport hoeft te worden ingediend, kan de
aanhoudingsregeling van artikel 52a van de Woningwet overigens wel van
toepassing zijn op aanvragen om een reguliere of lichte bouwvergunning, namelijk
in het geval dat bij burgemeester en wethouders uit anderen hoofde een redelijk
vermoeden bestaat dat overeenkomstig de Wet bodembescherming sprake is van een
geval van ernstige verontreiniging (zie de toelichting bij genoemd artikel 52a,
eerste lid Woningwet). De hoogte van een bouwwerk behoort bij de beoordeling of een bodemonderzoek is
vereist geen rol te spelen. Lid 3 Het begrip 'bruikbare onderzoeksresultaten' houdt in dat in ieder geval een
onderzoek heeft plaatsgevonden en dat dit recent is. Lid 4 Bouwwerken met een beperkte instandhoudingstermijn kunnen velerlei zijn, van
klein tot groot en voor een zeer divers gebruik. Vermelding van deze categorie
betekent geenszins dat in alle gevallen ontheffing wordt verleend. De gemeente
kan hiervoor beleid ontwikkelen. Lid 5 De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek plaatsvindt
voordat de bestaande bebouwing wordt gesloopt en eventueel ten gevolge van deze
werkzaamheden een bodemverontreiniging optreedt die dan niet wordt gesignaleerd. Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet altijd kan worden
overgelegd bij de aanvraag om bouwvergunning. Daarom behoort dit onderzoek tot
de bescheiden die ook later kunnen worden ingediend. Of zoals de toelichting bij
de bijlage van het Besluit indieningsvereisten vermeldt "Dit tijdstip kan in een
voorwaarde bij de bouwvergunning worden vastgelegd op basis van het bepaalde in
artikel 56 van de Woningwet." Artikel 2.1.6 Overige gegevens en bescheiden behorende bij de aanvraag om
bouwvergunning De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.7 Bouwregistratie De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.1.8 Bijzondere bepalingen omtrent de aanvraag om bouwvergunning
woonwagens en standplaatsen De toelichting bij dit artikel vervalt. Paragraaf 2 Behandeling van de aanvraag om bouwvergunning Artikelen 2.2.1 tot en met 2.2.3 Procedurebepalingen De (vervallen) artikelen 2.2.1 tot en met 2.2.3 waren tot 2003 in de MBV
opgenomen teneinde discussies over termijnen uit te sluiten. Er werd van
uitgegaan dat artikel 8, derde lid van de Woningwet (oud) ruimte liet voor het
in de bouwverordening opnemen van deze artikelen. Tot 1 januari 2003 was in artikel 2.2.1 MBV opgenomen dat de aanvrager door of
namens burgemeester en wethouders een bewijs van ontvangst wordt uitgereikt,
waarin de datum van ontvangst is vermeld. Op 1 januari 2003 is het Besluit
indieningsvereisten in werking getreden, waarin geen bepaling is opgenomen over
de aantekening van de ontvangstdatum en het zenden van een ontvangstbevestiging
van een bouwaanvraag door burgemeester en wethouders. In het Besluit
indieningsvereisten ontbrak sinds 1 januari 2003 een dergelijke bepaling, die in
verband met de fatale beslissingstermijnen in de bouwvergunningprocedure nodig
is. Vanaf 1 april 2007 voorziet het nieuwe artikel 40b Woningwet in deze leemte,
dat regelt dat burgemeester en wethouders de ontvangstdatum op de bouwaanvraag
aantekenen en een ontvangstbevestiging van de bowaanvraag verzenden.Het is raadzaam om de aanvrager op de hoogte te stellen van het feit dat op een
aanvraag om bouwvergunning, waarvoor tevens een vrijstelling als bedoeld in de
artikelen 15, 17 of 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening nodig is, de
termijn van zes weken (lichte-bouwvergunning/bouwvergunning eerste of tweede
fase) of twaalf weken (reguliere bouwvergunning) niet van toepassing is; zie
artikel 46 en 49 van de Woningwet. Andere uitzonderingen op de termijn van zes respectievelijk twaalf weken
betreffen het opschorten van de termijn op grond van artikel 4.5 van de Algemene
wet bestuursrecht, het aanhouden van de aanvraag op grond van het bepaalde in de
artikelen 50 tot en met 55 van de Woningwet, dan wel het verdagen van de
beslissing daarop. Ook de positie van de derden-belanghebbenden is bij de
beslistermijnen van belang. Ter bescherming van de positie van
derden-belanghebbenden regelt artikel 41 van de Woningwet de openbare
bekendmaking van de aanvraag om bouwvergunning. Om te vermijden dat
derden-belanghebbenden te snel uitgaan van een fictief verleende bouwvergunning
op basis waarvan zij bezwaar kunnen maken ingevolge de Algemene wet
bestuursrecht, is het wenselijk dat de uitzonderingen op de termijn van zes
respectievelijk twaalf weken voor hen kenbaar zijn. Vanaf 2003 is het niet meer mogelijk de uitzonderingen op de beslistermijn van
zes of twaalf weken te registreren in het openbaar bouwregister. Het is echter
nog wel raadzaam om tot publicatie over te gaan van de aanhouding van een
aanvraag om bouwvergunning en een besluit tot verdaging van de beslissing over
een aanvraag om bouwvergunning. Artikel 2.2.4 In behandeling nemen en fasering bouwvergunningverlening De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.2.5 In behandeling nemen bodemonderzoek De toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.2.6 Bekendmaking van rechtswege verleende bouwvergunning Artikel 58 van de Woningwet regelt dat de eigenaar of hoofdgebruiker van een
naburig ander gebouw schriftelijk in kennis wordt gesteld van een fictief
verleende bouwvergunning. De termijn voor het geven van schriftelijk bericht is door de Woningwet gesteld
op twee weken. De bouwverordening dient alleen de inhoud van het bericht te
regelen. Zo nodig kan dit artikel worden aangepast aan plaatselijke
omstandigheden en gebruiken. Paragraaf 3 Welstandstoetsing Artikel 2.3.1 Welstandscriteria De toelichting bij dit artikel vervalt. Paragraaf 4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond Artikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde grond Algemeen In het tweede lid, onder c, van artikel 8 van de Woningwet wordt aan de
gemeenteraden de opdracht gegeven om in de bouwverordening voorschriften op te
nemen omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem. In het derde lid
van genoemd artikel 8 is uitgewerkt op welke bouwwerken deze voorschriften
betrekking dienen te hebben. Het woord 'uitsluitend' in de redactie van dit
derde lid duidt erop dat aanvulling in de bouwverordening niet is toegestaan. Artikel 8 derde lid van de Woningwet en het onderhavige artikel sluiten nauw aan
bij de vroegere redactie waardoor inhoudelijk geen grote verschillen ontstaan.
De verschillen die er zijn, betreffen de aanduiding van de categorie waarvoor
het bodemonderzoek geldt, de bouwwerken waarvoor een reguliere bouwvergunning is
vereist. De bouwwerken waarvoor een zogenoemde lichte bouwvergunning volgens
artikel 44, derde juncto eerst lid van de Woningwet is vereist, vallen buiten
deze onderzoeksplicht. Dit volgt uit artikel 4, eerste lid, letter c, van het
Besluit indieningsvereisten, waarin staat dat bij een aanvraag om een lichte
bouwvergunning de gegevens en bescheiden bedoeld in de paragrafen 1.1 en 1.4 van
hoofdstuk 1 van de bijlage bij dit besluit moeten worden ingediend. De plicht
tot het indienen van een onderzoeksrapport staat in artikel 1.2.5, letter e van
hoofdstuk 1 van de bijlage bij genoemd besluit. Derhalve geldt de plicht tot het
indienen van een bodemonderzoeksrapport niet voor een aanvraag om een lichte
bouwvergunning. De laatstgenoemde categorie komt niet geheel overeen met de
categorie meldingplichtige bouwwerken van voor de wetswijziging van 2003. Indien burgemeester en wethouders op andere wijze dan via bedoeld bodemonderzoek
ermee bekend zijn dat de grond ernstig verontreinigd is (bijvoorbeeld op basis
van eerder verricht bodemonderzoek of historisch onderzoek), kunnen zij ook in
geval van een aanvraag om een lichte bouwvergunning van de aanvrager een
bodemonderzoeksrapport verlangen. In artikel 2.1.5 staat vermeld aan welke eisen
het onderzoek naar de gesteldheid van de bodem moet voldoen. Ook is aangegeven
dat geen bodemonderzoeksrapport hoeft te worden ingediend bij
regulier-bouwvergunning-plichtig bouwen dat naar aard en omvang gelijk is aan
bouwvergunningsvrij of licht-bouwvergunningplichtig bouwen.Voorts worden
hieronder bij het vierde aandachtstreepje de omstandigheden omschreven waaronder
burgemeester en wethouders geheel of gedeeltelijk ontheffing kunnen verlenen van
de plicht tot het (doen) verrichten van bodemonderzoek. De indieningsvereisten voor het in behandeling nemen van een aanvraag om
bouwvergunning, waartoe het bodemonderzoek behoort, zijn vanaf 1 januari 2003
niet langer in de bouwverordening maar in het Besluit indieningsvereisten
geregeld. De structuur is als volgt:
De voorprocedure - voorafgaand aan het indienen van een aanvraag om
bouwvergunning - waarbij een gemeentelijke dienst, meestal de
milieudienst, een oordeel geeft over de onderzoeksopzet van het
onderzoeksrapport is als verplicht onderdeel om te komen tot een
aanvraag om bouwvergunning overbodig geworden nu de NEN 5740 deze
materie nagenoeg geheel bestrijkt. Ingeval de aanvrager twijfel heeft
over de keuze van de onderzoeksopzet staat het hem vrij hierover bij de
desbetreffende dienst of afdeling van de gemeente informatie te vragen
en een vooroverleg te voeren. In dit vooroverleg kan tevens aan de orde
komen de vraag of en zo ja voor welke gegevens ontheffing wordt verleend
van het onderzoek naar de bodemgesteldheid.
Bij de aanvraag om een bouwvergunning voor een bouwwerk waarvoor een
reguliere bouwvergunning is vereist, moet een onderzoeksrapport
betreffende de bodemgesteldheid worden overgelegd, aldus artikel 1.2.5,
letter e van de bijlage behorende bij artikel 4 van het Besluit
indieningsvereisten.
Het onderzoeksrapport bestaat volgens het eerste lid van artikel 2.1.5
uit de resultaten van een recent uitgevoerd verkennend onderzoek volgens
NEN 5740, bijlage B, uitgave 1999, inclusief correctieblad C1, uitgave
2000 en NEN 5707, uitgave 2003. Voordat een verkennend onderzoek wordt
uitgevoerd moet een vooronderzoek volgens NVN 5725, uitgave 1999, worden
uitgevoerd ten behoeve van het formuleren van de onderzoekshypothese en
een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien het vooronderzoek
naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie
onverdacht is, verlenen burgemeester en wethouders op grond van het
derde lid van artikel 2.1.5 geheel of gedeeltelijk ontheffing van de
plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als bedoeld in artikel
1.2.5 als hiervoor genoemd. Duidt het vooronderzoek op de aanwezigheid van diffuse of puntbronnen,
dan dient daarnaast onderzoek plaats te vinden volgens het gecombineerde
protocol uit de Sdu-uitgave Bodemonderzoek milieuvergunningen en BSB
(oktober 1993, ISBN 90-12-08118-1). Hiermee wordt op een verantwoorde
wijze inzicht verkregen in de algemene bodemkwaliteit van het bouwkavel
en de aanwezigheid van puntbron(nen) gebonden verontreiniging(en). Wanneer uit het verkennend onderzoek blijkt dat sprake is van
bodemverontreiniging, is een nader onderzoek vereist. Hiervoor geldt het
Protocol Nader Onderzoek deel 1 (Sdu-uitgave 1994, ISBN 90-12-09083) of
de Richtlijn Nader Onderzoek deel 1 (Sdu-uitgave 1995, ISBN
90-12-08232-3). Het beoordelingskader waarmee kan worden voorkomen dat de aanwezigheid
van asbest in de bodem op een bouwlocatie over het hoofd wordt gezien is
aangevuld met de onderzoeksnorm NEN 5707 (Bodem – Inspectie,
Monsterneming en analyse van asbest in bodem). Indien voorafgaand aan
een verkennend bodemonderzoek conform NEN 5740 een vooronderzoek volgens
NVN 5725 wordt uitgevoerd, kan de aanwezigheid van asbest in de bodem
worden onderzocht door daaraan een onderzoek volgens NEN 5707 te
koppelen. De norm is van toepassing op asbest in bodem en grond met
minder dan 20% puin. Op de bepaling van asbest in bodem met meer dan 20% puin is NEN 5897,
uitgave 2005 ‘Monsterneming en analyse van asbest in onbewerkt bouw- en
sloopafval en puingranulaat’ van toepassing.
Het tijdstip waarop de ontheffing wordt verleend is niet vastgelegd. Dit
kan zijn voor de indiening van een verzoek om bouwvergunning of nadat
dit verzoek is ingediend.De ontheffing van de onderzoeksplicht houdt niet in dat niet getoetst
wordt aan het verbod tot bouwen op verontreinigde bodem. In het kader
van de grondpolitiek, de planologie, het bodem- of milieubeleid beschikt
de gemeente in voorkomende gevallen al over onderzoeksresultaten. Het
criterium voor het verlenen van een ontheffing is dus een eerder
onderzoek, dat kwalitatief aan het onderzoeksrapport gelijkwaardige
informatie heeft opgeleverd. Is het terrein niet eerder onderzocht, dan
vormt het feit dat in de gemeentelijke archieven bruikbare informatie
voor een historisch onderzoek te vinden is, uiteraard geen grond voor
een ontheffing. Het eerdere onderzoek kan door de gemeente in eigen
beheer gebeurd zijn. De situatie waarin de gemeente een terrein bouwrijp heeft opgeleverd en
verkocht, leent zich bijvoorbeeld goed voor een ontheffing. Verder kan
de aanvrager of een eerdere rechthebbende in een ander verband dan de
aanvraag om bouwvergunning onderzoeksgegevens aan de gemeente hebben
overgelegd. Voorwaarde bij dit alles is wel dat de bij de gemeente
bekende informatie actueel genoeg is. De actualiteitswaarde van de
onderzoeksresultaten bedraagt maximaal twee tot vijf jaar, afhankelijk
van de aard en mate van de verontreiniging en het bodemgebruik na het
uitvoeren van het onderzoek. Overwogen zou kunnen worden om, in verband
met de krappe termijnen, deze ontheffingsbevoegdheid van burgemeester en
wethouders te mandateren. De ontheffing dient in volgorde vooraf te gaan aan de beoordeling van de
compleetheid van de stukken in verband met toepassing van artikel 4:5
juncto 4:15 Awb. In verband met de krappe termijn kan het lastig en
wellicht niet goed realiseerbaar zijn om binnen die termijn ook de
mogelijkheid van een ontheffing te beoordelen en bij een gunstige
uitkomst te verlenen. Daarom is de mogelijkheid en wenselijkheid
aangegeven in een vooroverleg de mogelijkheid van ontheffing te bezien
en deze zo mogelijk te verlenen voordat de aanvraag wordt ingediend. Dit
geeft de aanvrager de meeste zekerheid en behoedt de gemeente voor
problemen met de fatale termijnen.
Indien met inachtneming van een verleende of nog te verlenen ontheffing
blijkt dat de ingediende onvoldoende zijn en dit gebrek niet kan worden
opgelost door het stellen van een voorwaarde bij de vergunningverlening,
wordt de aanvrager overeenkomstig artikel 47 van de Woningwet in de
gelegenheid gesteld de ontbrekende gegevens aan te vullen.
Indien de aard van het bouwplan daartoe aanleiding geeft, kunnen
burgemeester en wethouders in een voorwaarde bij de bouwvergunning
bepalen dat de desbetreffende gegevens en bescheiden alsnog moeten
worden verstrekt voordat met de bouw mag worden begonnen. Tevens wordt
hierbij een termijn gesteld en een exacte aanduiding welke gegevens en
bescheiden worden verlangd, aldus het derde lid van artikel 4 van het
Besluit indieningsvereisten.
De gezondheidsrisico's voor de mens bij het gebruik van het bouwwerk vormen in
deze benadering het onderscheidend criterium. Veiligheid en gezondheid zijn
immers sinds de invoering van de Woningwet in 1901 belangrijke grondslagen van
de wet. Nadrukkelijk wordt in de Memorie van toelichting bij de wetswijziging
vermeld dat de schade voor het milieu, gelet op de uitgangspunten van de
Woningwet, geen motief kan zijn voor de voorschriften in de bouwverordening met
betrekking tot het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond. Dit in tegenstelling tot de Wet bodembescherming waarbij het herstel van de
functionele eigenschappen van de bodem voor mens, plant en dier centraal staat. Bouwwerken bestemd voor het verblijf van mensen Wat verstaan moet worden onder 'bouwwerken waarin voortdurend of nagenoeg
voortdurend mensen zullen verblijven' wordt in de Memorie van toelichting bij de
Wet tot wijziging van de Woningwet inzake het tegengaan van bouwen op
verontreinigde grond (TK 1995-1996, 24 809, nr. 3) nader omschreven. Het betreft
hier bouwwerken waarin dagelijks gedurende enige tijd dezelfde mensen
verblijven, bijvoorbeeld om te werken of onderwijs te geven of te genieten. Bij
'enige tijd' moet gedacht worden aan een verblijfsduur van twee of meer uren per
(werk)dag. Het gaat dus niet om een enkele keer twee of meer uren, maar om een
meer structureel (over een langere periode dan één dag) twee of meer uren
verblijven van dezelfde mensen in het gebouw. Gebouwen voor het opslaan van materialen of goederen, voor het telen of kweken
van land- en tuinbouw producten alsmede gebouwen ten behoeve van
nutsvoorzieningen, zoals elektriciteitshuisjes en gebouwen voor de
waterhuishouding of -zuivering, worden in de Memorie van toelichting genoemd als
voorbeelden van bouwwerken waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend
mensen verblijven. De omstandigheid dat in deze bouwwerken wel eens mensen
aanwezig zijn, bijvoorbeeld voor het verrichten van over het algemeen kort
durende werkzaamheden, zoals onderhoudswerkzaamheden, maakt die gebouwen nog
niet tot gebouwen die feitelijk zijn bestemd voor het verblijven van mensen. In
de Nota naar aanleiding van het verslag (TK, 1997- 1996, 24809, nr. 5, p. 6)
wordt naar aanleiding van kamervragen verder opgemerkt dat een recreatiewoning
(in termen van het Bouwbesluit een logiesverblijf) onder het begrip 'voortdurend
of nagenoeg voortdurend verblijven van mensen' valt, terwijl dit niet geldt voor
een schuur of garage bij een woning. Bouwwerken die de grond niet raken Hierbij moet gedacht worden aan dakkapellen en het realiseren van een extra
verdieping op een gebouw. De Memorie van toelichting noemt in dit kader ook
vergunningplichtige inpandige verbouwingen, werkzaamheden aan een fundering of
het maken van een kelder als voorbeeld. Indien de bouwwerkzaamheden gepaard gaan
met een functiewijziging kan echter onverminderd bodemonderzoek worden geëist. Bevoegd gezag bij ernstig en niet-ernstig geval van bodemverontreiniging De systematiek van de Woningwet gaat er van uit dat burgemeester en wethouders
het bevoegde gezag zijn voor de vraag of bij niet-ernstige gevallen van
bodemverontreiniging mag worden gebouwd. Al dan niet onder de voorwaarde dat
bepaalde voorzieningen worden getroffen. Indien sprake is van een ernstig geval
van verontreinigde grond zijn gedeputeerde staten of burgemeester en wethouders
van de vier grote steden volgens de Wet bodembescherming het bevoegde gezag ten
aanzien van de te nemen saneringsmaatregelen. Afstemming met Wet bodembescherming Met de wijziging van de Woningwet inzake het tegengaan van bouwen op
verontreinigde grond is voorzien in een afstemmingsregeling tussen de
bouwvergunningsprocedure en de saneringsprocedure uit de Wet bodembescherming. Op grond van artikel 52A van de Woningwet geldt er een aanhoudingsverplichting
voor aanvragen om bouwvergunning indien uit het overgelegde bodemonderzoek
blijkt dat de grond ter plaatse in zodanige mate is verontreinigd dat
overeenkomstig de Wet bodembescherming sprake is van een geval van ernstige
verontreiniging. Deze aanhoudingsplicht geldt ook als bij burgemeester en
wethouders uit anderen hoofde een redelijk vermoeden bestaat dat de grond waarop
gebouwd wordt in ernstige mate is verontreinigd. In deze gevallen zal het gaan
om bouwaanvragen waarbij geen bodemonderzoek behoefde te worden overgelegd,
bijvoorbeeld omdat het bouwwerk niet bestemd is voor het verblijf van mensen. Deze aanhoudingsplicht duurt ingevolge het derde lid van artikel 52A totdat het
krachtens de Wet bodembescherming bevoegde gezag het saneringsplan heeft
goedgekeurd. Ook eindigt de aanhoudingsplicht indien het bevoegde gezag heeft
vastgesteld dat geen sprake is van een ernstig geval van verontreiniging. Hoe werkt de verbodsbepaling in de praktijk? Indien noch uit een bodemonderzoek noch op basis van een redelijk vermoeden kan
worden gesteld dat sprake is van een ernstig geval van verontreiniging geldt er
voor de bouwvergunning geen aanhoudingsverplichting en moeten burgemeester en
wethouders beslissen op de bouwaanvraag. Het feit dat geen sprake is van een
ernstig geval van verontreiniging neemt echter niet weg dat toch sprake kan zijn
van een verontreiniginggraad waarbij gevaar is te verwachten voor de gezondheid
van de gebruikers van het bouwwerk. Hoewel burgemeester en wethouders de
bouwvergunning in deze gevallen formeel kunnen weigeren, zal echter veelal
volstaan kunnen worden met het stellen van aanvullende voorwaarden dat bepaalde
voorzieningen worden getroffen. Zie hiervoor de toelichting onder artikel 2.4.2
van de Bouwverordening. Voor gevallen met een ernstige bodemverontreiniging geldt een
aanhoudingsverplichting totdat het bevoegde gezag als bedoeld in de Wet
bodembescherming een saneringsplan heeft goedgekeurd. Zodra het saneringsplan is
goedgekeurd dient een beslissing te worden genomen op de bouwaanvraag. Ook in
deze gevallen zal de vergunning in de regel verleend kunnen worden onder de
voorwaarde dat vooruitlopend op de aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond
van het goedgekeurde saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden getroffen. Artikel 2.4.2 Voorwaarden bouwvergunning Niet ernstige gevallen van bodemverontreiniging, waarin naar het oordeel van
burgemeester en wethouders toch nog sprake is van een onaanvaardbare
verontreiniginggraad, zijn meestal overzichtelijke gevallen. Op korte termijn en
zonder de noodzaak van saneringsonderzoek is aan te geven op welke wijze het
verontreinigingprobleem kan worden ondervangen. In dit soort niet ernstige
gevallen hoeft de conclusie, dat het terrein verontreinigd is, niet te leiden
tot weigering van de bouwvergunning. In de voorwaarden van de bouwvergunning kan aangegeven worden op welke wijze het
terrein gesaneerd moet worden en - in relatie tot de bouw - op welk tijdstip.
Als saneringsvoorwaarden valt te denken aan:
de voorwaarde, dat onder het bouwwerk een isolerende en dampremmende
laag wordt aangebracht;
de voorwaarde, dat een bepaald deel van de bodem wordt afgegraven en
afgevoerd, alsmede het aanbrengen van een schone bodemlaag;
de voorwaarde, dat een pompinstallatie ter zuivering van het grondwater
wordt aangebracht en gedurende een aantal jaren na de totstandkoming van
het bouwwerk in stand wordt gehouden.
Er wordt op gewezen, dat sanering in deze gevallen in principe een
verantwoordelijkheid van de aanvrager om bouwvergunning is. Het kan in het
belang van de aanvrager zijn, als deze bij het overleggen van de aanvraag om
bouwvergunning voor het bouwen op een verontreinigde bodem tevens aangeeft hoe
deze de sanering denkt te laten plaatsvinden. Ook bouwaanvragen waarbij sprake is van een ernstig geval van
bodemverontreiniging kunnen op grond van dit artikel worden afgedaan. Nadat het
op grond van de Wet bodembescherming bevoegde gezag het saneringsplan heeft
goedgekeurd en de aanhoudingsplicht op grond van artikel 52A van de Woningwet is
beëindigd, kan de bouwvergunning worden verleend onder de voorwaarde dat
vooruitlopend op de aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond van het
goedgekeurde saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden getroffen. Paragraaf 5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard Algemeen Relatie stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplan Artikel 9 van de Woningwet is hier van groot belang. Dit betekent dat deze
paragraaf van de MBV alleen dan geldt indien er geen bestemmingsplan voorhanden
is, of indien het desbetreffende bestemmingsplan nietvergelijkbare voorschriften
van stedenbouwkundige aard bevat. Gedacht kan worden aan een slechts ten dele
goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud bestemmingsplan
of een bestemmingsplan met een aantal gebreken. Soms is het moeilijk te bepalen
of het desbetreffende bestemmingsplan exclusief wil zijn ten opzichte van de
Bouwverordening. Sinds 1992 geeft de Woningwet wel enige duidelijkheid in art.
9, lid 2 (slot): '..., tenzij het desbetreffende bestemmingsplan anders
bepaalt.' Het primaat ligt bij het bestemmingsplan. De Woningwet gaat er echter
eenvoudigweg van uit dat bestemmingsplannen voor wat dit onderwerp betreft
volstrekt duidelijk zijn. Dit is echter niet altijd het geval. Indien er sprake
is van onduidelijkheid zal een en ander van geval tot geval bekeken moeten
worden. Is een van deze gevallen aan de orde, dan vullen de stedenbouwkundige
bepalingen (inclusief de ontheffingen hiervan) uit de bouwverordening het
bestemmingsplan aan. Alvorens in een concreet geval tot aanvullende werking van de bouwverordening
wordt geconcludeerd, dient een drieledige toets te worden uitgevoerd:
bevat het bestemmingsplan voorschriften met betrekking tot een onderwerp
dat tevens in de bouwverordening wordt gereguleerd? Luidt het antwoord
ontkennend, dan dient vervolgens de vraag te worden gesteld of,
het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening ten
aanzien van het desbetreffende, niet in het bestemmingsplan
gereguleerde, onderwerp expliciet uitsluit. Luidt ook het antwoord op
deze vraag ontkennend, dan dient ten slotte te worden bezien of,
de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met de
voorschriften van het bestemmingsplan, in die zin dat aanvullende
werking van de bouwverordening tot gevolg heeft dat de
gebruiksmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, geheel of nagenoeg
geheel teniet worden gedaan. Is dit het geval, dan dient aanvullende
werking van de bouwverordening alsnog op grond van artikel 9, eerste lid
van de Woningwet te worden afgewezen.
Het is niet mogelijk de eventuele strijdigheid met een bepaling uit een
bestemmingsplan op te heffen met een ontheffing uit de bouwverordening. Deze
laatste zien immers alleen op de stedenbouwkundige bepalingen uit de MBV. Bewust is gekozen niet de termijn van tien jaar ex artikel 33 WRO te
introduceren in de bouwverordening aangezien het hier slechts gaat om een
minimale planologische regeling die niet aan tijdsveranderende beleidsinzichten
onderhevig is. Tevens is het van belang dat er sprake blijft van continuiteit
van de stedenbouwkundige eisen in de bouwverordening sinds 1965. De voorschriften van stedenbouwkundige aard zijn afgeleid van de
stedenbouwkundige voorschriften van de oude MBV. Deze oude voorschriften zijn
geactualiseerd, op onderdelen worden gemeenten alternatieven geboden. Belangrijke aandachtspunten bij de stedenbouwkundige voorschriften zijn:
De voorrangsregel tussen bestemmingsplan en bouwverordening; zie artikel
9 van de Woningwet. Voor gebieden waarvoor een bestemmingsplan van
kracht is, moet worden aangenomen, dat de stedenbouwkundige
voorschriften slechts rechtskracht hebben, voor zover het
bestemmingsplan daardoor niet geheel of ten dele van zijn kracht beroofd
wordt.Het tweede lid van artikel 9 van de Woningwet heeft ten opzichte
van het oude artikel 2 van de Woningwet 1962 wel een verduidelijking
ondergaan. De voorschriften van de bouwverordening treden alleen terug,
als het bestemmingsplan over hetzelfde onderwerp uitdrukkelijk
voorschriften bevat of als het bestemmingsplan uitdrukkelijk bepaalt,
dat de voorschriften van de bouwverordening terugtreden.Uit
jurisprudentie blijkt dat onder bepaalde voorwaarden de conflictregel
uit artikel 9 van de Woningwet zodanig kan worden toegepast dat ook een
toekomstig bestemmingsplan de bepalingen van de bouwverordening opzij
kan zetten. Indien met toepassing van artikel 19 van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening geanticipeerd wordt op een nog niet van kracht
geworden bestemmingsplan, waardoor dit toekomstige plan in de plaats
treedt van het van kracht zijnde bestemmingsplan, dan kan in het
verlengde daarvan het in voorbereiding zijnde bestemmingsplan op de
voorgrond treden bij de toepassing van de conflictregel. In deze
hoedanigheid kan het toekomstige bestemmingsplan bepalingen uit de
bouwverordening terzijde schuiven. Een eerste vereiste hiervoor is dat
er sprake is van een ontwerpbestemmingsplan dat reeds een voldoende
concreet toetsingskader biedt en waarvan redelijkerwijs te verwachten is
dat het onherroepelijk zal worden.Een tweede vereiste is dat met de
toepassing van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening op dit
plan geanticipeerd wordt. Alvorens de vrijstellingsprocedure als bedoeld
in artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening te kunnen starten
dient beoordeeld te worden of het bouwplan past binnen het
ontwerpbestemmingsplan. Bij die toets moet ook bezien worden of het
toekomstige bestemmingsplan strijdig is met de bouwverordening, waarbij
de conflictregel wederom aan de orde komt. Als onder deze omstandigheden
blijkt dat de bouwverordening voorschriften geeft die niet
overeenstemmen met het toekomstige bestemmingsplan, dan blijven deze
voorschriften bij de toetsing van het concrete bouwplan buiten
toepassing.Voor gebieden waar geen bestemmingsplan geldt en waar dus een
anticipatie op voet van artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
niet aan de orde is, biedt artikel 2.5.29 van de MBV de mogelijkheid om
vrijstelling te verlenen van de verboden tot bouwen met overschrijding
van de voor- en achtergevelrooilijn en van het verbod tot bouwen met
overschrijding van de maximale bouwhoogte, mits het bouwplan past in het
toekomstige bestemmingsplan. Ook hier geldt daarbij de eis dat dit
bestemmingsplan het stadium van 'intern praatstuk' is gepasseerd,
hetgeen in het betreffende artikel nader is geconcretiseerd.(Zie ABRS,
11 mei 1995, BR 1995, blz. 671, Gst. 7022, 9, m.nt. De Gier. Zie tevens
ARRS, 18 september 1986, AB 1987,135).
De tweedeling in (licht-)bouwvergunningplichtig en vrij bouwen. De
stedenbouwkundige voorschriften zijn van toepassing op het
bouwvergunningplichtig bouwen. Hierbij mag echter niet over het hoofd
worden gezien dat bouwwerken aan, bij of op monumenten en in van
rijkswege beschermde stads- en dorpsgezichten altijd
bouwvergunningplichtig zijn. De stedenbouwkundige voorschriften zijn
aangepast aan artikel 43 van de Woningwet en het Besluit
bouwwerken.
Het parkeren. Aan het slot van de stedenbouwkundige eisen bevat de MBV
parkeerartikelen. Het in de bouwverordening opnemen van parkeerartikelen
is mede noodzakelijk omdat het Bouwbesluit vooralsnog geen regeling ter
zake zal bevatten.
Artikel 2.5.1 Richtlijnen voor de verlening van ontheffing van de
stedenbouwkundige bepalingen Van verschillende bepalingen uit de artikelenreeks 2.5.1 t/m 2.5.29 is
ontheffing mogelijk, ten gevolge waarvan de belangen van omwonenden beïnvloed
worden. Tot en met de achtste serie wijzigingen MBV gaf artikel 2.5.1 een
begrenzing van die ontheffingsbevoegdheden, ten einde het gevaar voor een
onredelijke benadeling van belangen van de omwonenden tegen te gaan. Deze
bepaling hield in dat
een bouwwerk niet zodanige afmetingen of een zodanige ligging mocht
krijgen dat tot een bestaand deel ervan of een ander bouwwerk niet meer
voldoende licht en lucht zou kunnen toetreden, dan wel dat de goede
werking van schoorstenen en ventilatiekanalen zou worden belemmerd;
bij de beoordeling van een aanvraag om bouwvergunning moest worden
aangenomen dat alle om het bouwterrein liggende terreinen zijn bebouwd
tot de hoogte en de oppervlakte die ten hoogste zonder vrijstelling of
ontheffing mogelijk zijn krachtens bestemmingsplan, de bouwverordening
of enige andere verordening.
Bij overschrijding van een of meer van de onder b bedoelde maxima door
een bestaand bouwwerk in afwijking van het gestelde onder b moest worden
uitgegaan van de werkelijke afmetingen van dat bouwwerk.
Dit hoefde er evenwel niet altijd toe te leiden dat nieuwbouw die de hier
bedoelde hinder voor een naburig bestaand gebouw zou veroorzaken, niet
gerealiseerd kon worden. De opdrachtgever van de nieuwbouw kan immers met de
eigenaar van het bestaande gebouw overeenkomen dat op kosten van eerstgenoemde
de nodige veranderingen aan het bestaande pand worden aangebracht (bijvoorbeeld
grotere of andere ramen, mechanische gasafvoer e.d.). Als gevolg van de inwerkingtreding van de Wet dualisering gemeentebestuur heeft
de gemeenteraad sinds 7 maart 2002 niet meer de bevoegdheid om op grond van
artikel 148 Gemeentewet bij verordening beleidsregels (i.c. richtlijnen) vast te
stellen, waarmee andere bestuursorganen van de gemeente (i.c. B&W) rekening
dienen te houden bij de uitoefening van bij of krachtens de wet verleende
bevoegdheden. Het belang van begrenzing van ontheffingsbevoegdheden in de
artikelenreeks 2.5.2 tot en met 2.5.29 MBV blijft echter ook na 7 maart 2002
onverkort aanwezig. Titel 4.3 Awb omvat een algemene bevoegdheid voor
bestuursorganen om voor eigen bevoegdheden beleidsregels vast te stellen. De
inhoud van het vervallen artikel 2.5.1 MBV kan aldus als beleidsregel bij
besluit van burgemeester en wethouders opnieuw worden vastgesteld en
bekendgemaakt. Een andere oplossing zou kunnen zijn dat de gemeenteraad
bijvoorbeeld in een beleidsnota de kaders aangeeft, waarbinnen het college van b&w zijn bevoegdheid dient uit te oefenen. Zo'n
beïnvloeding van het collegebeleid kan echter alleen in politieke zin
gehandhaafd worden! Artikel 2.5.2 Anti-cumulatiebepaling Deze bepaling dient om te voorkomen dat, indien in de bouwverordening dan wel in
een bestemmingsplan bij een bepaald gebouw een zeker open terrein is geëist, dat
terrein nog eens meetelt bij het beoordelen van een aanvraag voor een ander
gebouw, waaraan een soortgelijke eis wordt gesteld. Deze bepaling blijkt vooral
in het buitengebied betekenis te hebben. Artikel 2.5.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer Lid 1 Het onderhavige voorschrift spreekt over 'een bouwwerk dat voor het verblijf van
mensen is bestemd', omdat met name ziekenauto's en brandweerauto's niet alleen
gebouwen moeten kunnen bereiken, maar ook bepaalde bouwwerken, geen gebouw
zijnde, zoals de tribunes van sportvelden. Indien de maat in het eerste lid door
de gemeenteraad op 10 meter wordt bepaald, dan correspondeert deze met de maat,
bij overschrijding waarvan - ingevolge het Postbesluit dat op de Postwet 1954
berust - een brievenbus aan het tuinhek moet worden aangebracht in plaats van
aan de voordeur, een zgn. buitenbus. De maat van 10 meter verdient uit een
oogpunt van brandbestrijding eveneens de voorkeur, omdat anders de lengte van de
blusslangen te groot wordt. Indien een bouwplan niet voorziet in de aanleg van een verbindingsweg in de zin
van het eerste lid, moet de bouwvergunning worden geweigerd. Eventueel kan de
bouwvergunning worden verleend met de voorwaarde dat met bouwen pas mag worden
begonnen, wanneer de totstandkoming van een weg die aan de eisen voldoet,
voldoende is gewaarborgd. Een en ander kan betekenen dat de aanvrager van de
bouwvergunning eerst moet zorgen dat hij beschikt over een toestemming tot
aanleg van de verbindingsweg en/of het aansluiten ervan op het wegennet. Een publiekrechtelijke regeling (met een vergunningplicht voor het aanleggen van
wegen door particulieren) is opgenomen in het VNG-model voor de algemene
plaatselijke verordening (APV). Eventueel kan ook een privaatrechtelijke
toestemming tot aansluiten vereist zijn; een dergelijke toestemming tot uitwegen
is - gelet op artikel 14 van de Wegenwet - niet nodig voor het aansluiten, c.q.
uitwegen op openbare wegen. Lid 2 Ten gevolge van de wijziging van het onderhavige lid die in het kader van de
achtste serie wijzigingen van de Bouwverordening 1992 (d.d. najaar 2002) is
doorgevoerd, is de gepubliceerde jurisprudentie van voordien niet meer
toepasselijk (ABRS 25 januari 2001, Bouwrecht 2001, 508; verbindingsweg
Boxmeer). De breedte van de verbindingsweg en zijn bermen is afgestemd op het gebruik door
gangbare vrachtauto's, zoals verhuisauto's, vuilnisauto's, brandweerauto's e.d.,
zonder dat deze elkaar behoeven te kunnen passeren. De eis voor het
draagvermogen van de verharding en een eventuele brug over een sloot of iets
dergelijks is eveneens afgestemd op het gebruik door genoemde gangbare
vrachtauto's. Lid 4 Opstelplaatsen voor blusvoertuigen behoren in voldoende aantal te worden
aangebracht, al naar gelang de grootte van het bouwwerk. Zulke opstelplaatsen
behoeven echter niet te worden verhard, indien de plaatselijke brandweer over
blusvoertuigen voor terreingebruik beschikt. Lid 5 Voorbeelden van bluswatervoorzieningen zijn een:
aansluiting op het distributienet van de drinkwaterleiding;
aansluiting op een leidingnet voor water, geen drinkwater zijnde;
speciaal gegraven blusvijver;
ander oppervlaktewater;
waterput of bron.
Lid 6 De onderhavige ontheffing kan worden verleend voor gebouwen die door hun aard,
ligging of wijze van gebruik geen verbindingsweg en dus ook geen opstelplaats
voor blusvoertuigen behoeven te hebben. Voorbeelden: recreatiewoonverblijven die
aan het water liggen en over een aanlegsteiger beschikken, bergplaatsen voor
materialen bij waterstaatwerken, vrijstaande boerenschuren, schuilhutten e.d. Artikel 2.5.3A Brandweeringang Om een snelle inzet met een zo beperkt mogelijke schade te waarborgen, moet de
brandweer een gebouw op een eenvoudige wijze kunnen betreden. Dit is vooral van
belang als het gebouw is voorzien van een brandbeveiligingsinstallatie die is
voorzien van automatische doormelding naar de alarmcentrale van de regionale
brandweer. Wanneer een gebouw meerdere toegangen heeft, dient in overleg met de brandweer
de brandweeringang aangewezen te worden. Naast de primaire toegankelijkheid van
het gebouw, is het noodzakelijk dat de brandweer kan beschikken over sleutels
van ruimten in het gebouw die normaal zijn afgesloten. De werking van de brandweeringang dient te allen tijde gegarandeerd te zijn.
Hiervoor dient de brandweeringang te voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl. Artikel 2.5.4 Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten Het onderhavige artikel is complementair aan de bepalingen van het Bouwbesluit
die betrekking hebben op de toegankelijkheid van gebouwen voor al dan niet
gehandicapte mensen. In genoemde bepalingen is tevens geregeld, wanneer de
eigenlijke toegang van een gebouw over een hellingbaan moet beschikken. Artikel 2.5.5 Ligging van de voorgevelrooilijn Het bepaalde onder b kan desgewenst variëren naar gelang van de zone waarin de
weg is gelegen. Ook kan per zone een vaste maat worden genoemd. Indien in
gebieden van de gemeente waarvoor geen bestemmingsplan geldt, wegen zouden
voorkomen van meer dan 30 meter breed zonder bestaande bebouwing, dan verdient
het de voorkeur om het onder b bepaalde als volgt te redigeren:
langs een wegbreedte waarlangs geen bebouwing, als onder a bedoeld,
aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:
bij een wegbreedte van ten minste 30 meter de lijn gelegen op
een afstand van de halve wegbreedte, gemeten uit de as van de
weg;
bij een wegbreedte die minder dan 30 meter, maar ten minste 10
meter bedraagt, de lijn gelegen op 15 meter uit de as van de
weg;
bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10
meter uit de as van de weg.
Artikel 2.5.6 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn Hoewel het begrip 'rooilijn' algemeen gedefinieerd wordt als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is - om misverstand te voorkomen - een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn opgenomen. Het
onderhavige verbod geldt niet voor bouwvergunningvrije bouwwerken. Het geldt dus
wel voor licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken, althans voorzover in het
Besluit bouwwerken niet anders is bepaald, en voor bouwvergunningplichtige
bouwwerken. Indien een bouwvergunningvrij bouwwerk wordt gebouwd in, op, aan of bij een
monument, als bedoeld in de Monumentenwet 1988, of een monument, als bedoeld in
een provinciale of gemeentelijke monumentenverordening, dan wel in een beschermd
stads- of dorpsgezicht, als bedoeld in de Monumentenwet 1988, dan is een
dergelijk bouwwerk bij wijze van uitzondering licht-bouwvergunningplichtig op
grond van de artikelen 4, 5 en 6 van het Besluit bouwwerken. Zie tevens artikel
2.5.8, eerste lid, onder g. Artikel 2.5.7 Toegelaten overschrijding van de voorgevelrooilijn Artikel 2.5.7 houdt rekening met artikel 3 van het Besluit bouwwerken. Door de
verruiming van de categorie vergunningvrije bouwwerken kan in toenemende mate
samenloop ontstaan tussen vergunningvrije en vergunningplichtige werken. In
onderdeel a komt de keuze tot uitdrukking voor de 'totaal- benadering' zoals die
ook uit de wetsgeschiedenis is af te leiden. Dit betekent dat een vergunningvrij
bouwwerk niet vergunningvrij is als het onderdeel uitmaakt van een
(meeromvattend) licht-, dan wel regulier-vergunningplichtig bouwplan. Deze
'totaal-benadering' houdt echter niet in dat de vergunning dan ook mag worden
geweigerd louter op dat onderdeel dat op zichzelf beschouwd vergunningvrij zou
zijn. In geval van samenloop gaat het zwaarste regime voor, maar zonder dat
daarmee de essentie van vergunningvrij bouwen wordt aangetast (TK, 1999-2000, 26
734, nr. 6, p. 18). De redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk
bepaalde onderdelen aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen
met overschrijding van de voorgevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel
uitmaken van de aanvraag om bouwvergunning is het niet logisch om het verbod tot
overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. De
voor dit artikel van belang zijnde beperking, die artikel 3, eerste lid, onder
k, van het Besluit bouwwerken kent betreft een uitbreiding van het bebouwd
oppervlak. Bij het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende aard mag er
geen sprake zijn van een uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Elke vergroting
van een bouwwerk, waardoor een bestaande afwijking van de rooilijnvoorschriften
zou toenemen, blijft dus bouwvergunningplichtig. Zie de figuren 1 en 2 in de bijlage die bij deze Toelichting behoort. De
bedoelde figuren illustreren dat in het algemeen als veranderingen van
niet-ingrijpende aard, als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder k, van het
Besluit bouwwerken kunnen worden beschouwd:
uittreksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil,
mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen, waaronder pilasters en gevellijsten,
plinten, enigszins uitstekende schoorsteenwanden en
hemelwaterafvoeren;
uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil,
mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen zoals kroonlijsten, dakoverstekken,
dakgoten, uithangbordjes en kleine luifels. Indien uitsteeksels aan
gebouwen de voorgevelrooilijn verder overschrijden dan hiervoor onder 1
en 2 aangegeven, zullen burgemeester en wethouders dus in het algemeen
overwegen daartegen repressief op te treden. Indien in een
bestemmingsplan geen eigen regeling op het gebied van rooilijnen,
toelaatbare bouwhoogte e.d. is opgenomen, maar ter zake de artikelen
2.5.1 t/m 2.5.30 van de bouwverordening van kracht zijn verklaard, dan
verdient het aanbeveling om onderdeel a van artikel 2.5.7 aan te vullen
met de tekst van de voorgaande punten 1 en 2 (minus de voorbeelden)
onder tussenvoeging van de woorden ', te weten:'.
Artikel 2.5.8 Ontheffing voor overschrijdingen van de voorgevelrooilijn Naast de ontheffingsmogelijkheden bedoeld in artikel 2.5.8 kent artikel 2.5.29
nog de mogelijkheid van vrijstelling voor het geval, dat er een bestemmingsplan
in voorbereiding is. Artikel 2.5.8 is afgestemd op de artikelen 2 en 3 van het Besluit bouwwerken. De
vermelding de artikelen 2 en 3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.8 is
vooral van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou
hebben voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in de artikelen 2 en 3 van
het Besluit bouwwerken, uit te sluiten. Lid 1, ad b Deze bepaling maakt het mogelijk om ontheffing te verlenen voor op het eigen
voorterrein plaatsen van beeldhouwwerk, vitrines e.d. Artikel 2.5.9 Bouwen op de weg Artikel 2.5.9 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
vermelding van artikel 3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.9 is vooral
van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben
voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikel 3 van het Besluit
bouwwerken, uit te sluiten. Zie voor het bouwen over de weg overigens artikel
2.5.8. Artikel 2.5.10 Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoeken Lid 4, onder a Onder deze vrijstelling kunnen bij voorbeeld complexen van bij elkaar behorende
gebouwen, zoals kazernes, ziekenhuizen en gevangenissen vallen. Lid 4, onder f Hieronder vallen bij voorbeeld aangebouwde garages, terugliggende
zolderverdiepingen e.d. Lid 4, onder g Deze vrijstelling kan in het algemeen worden verleend voor gebouwen, die een
ruim voorterrein vragen. Artikel 2.5.11 Ligging van de achtergevelrooilijn Zie de figuren 3 t/m 12, in de bij deze Toelichting behorende bijlage. Lid 1, onder a Deze bepaling kan voor langgerekte, taps toelopende bouwblokken tot
achtergevelrooilijnen in het smalle deel van het bouwblok leiden die elkaar
dicht naderen. Dit behoeft echter geen bezwaar te vormen, omdat artikel 2.5.21
de bouwhoogte dan evenredig beperkt. Artikel 2.5.12 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn Hoewel het begrip 'rooilijn' algemeen wordt gedefinieerd als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is - om misverstand te voorkomen - een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn opgenomen. Het
geheel achter de achtergevelrooilijn bouwen moet overigens opgevat worden als
een - verboden - overschrijding van de achtergevelrooilijn. Indien gebouwd wordt aan of bij een beschermd monument of in een van rijkswege
beschermd stads- of dorpsgezicht, zijn normaliter bouwvergunningvrije bouwwerken
bij wijze van uitzondering bouwvergunningplichtig op grond van de artikelen 4, 5
en 6 van het Besluit bouwwerken. Zie tevens artikel 2.5.14, lid l. Artikel 2.5.13 Toegelaten overschrijding van de achtergevelrooilijn Artikel 2.5.13 is afgestemd op het Besluit bouwwerken. De redenering is dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen
aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als bouwvergunningvrij met
overschrijding van de achtergevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken
van de aanvraag om bouwvergunning, is het niet logisch om het verbod tot
overschrijding van de achtergevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn.
Twee punten zijn van belang:
De voor dit artikel van belang zijnde beperking die artikel 3, eerste
lid, onder k, van het Besluit bouwwerken kent, betreft een uitbreiding
van de bebouwde oppervlakte. Bij het aanbrengen van veranderingen van
nietingrijpende aard mag er geen sprake zijn van een uitbreiding van de
bebouwde oppervlakte.
Wat betreft de aan- en uitbouwen die bouwvergunningplichtig zijn, is het
wel mogelijk dat het bestemmingsplan een regulerende werking heeft. In
dat geval hebben de stedenbouwkundige voorschriften van de
bouwverordening geen betekenis. Voor zover het bestemmingsplan de aan-
en uitbouwen verbiedt, is vrijstelling mogelijk op grond van artikel 19,
derde lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.
Onder d worden veranderingen van niet-ingrijpende aard genoemd, als bedoeld in
artikel 3, eerste lid, onder k, van het Besluit bouwwerken. Als zodanig kunnen
in het algemeen worden beschouwd:
uitsteeksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil
mits zij de achtergevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen, waaronder pilasters en gevellijsten,
plinten, enigszins uitspringende schoorsteenwanden en
hemelwaterafvoeren;
uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil,
mits zij de achtergevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m overschrijden,
bij voorbeeld gevelversieringen zoals kroonlijsten, dakoverstekken,
dakgoten en kleine afdaken.
Zie tevens de twee laatste zinnen van de toelichting op artikel 2.5.7. Artikel 2.5.14 Ontheffing voor overschrijdingen van de
achtergevelrooilijn Naast de ontheffingsmogelijkheden in het onderhavige artikel 2.5.14 kent artikel
2.5.29 nog de mogelijkheid van ontheffing ingeval van voorbereiding van nieuw
ruimtelijk beleid. Artikel 2.5.14 is afgestemd op het Besluit bouwwerken. De vermelding hiervan is
vooral van belang om het misverstand dat de bouwverordening ook betekenis zou
hebben voor zaken die bouwvergunningvrij zijn, uit te sluiten. Zie de term
'bouwvergunningplichtige bouwwerken, geen gebouw zijnde' onder h. Bij het verlenen van ontheffing ingevolge de bepalingen van dit artikel dienen
de richtlijnen van de artikelen 2.5.1 en 2.5.2 in het bijzonder in acht te
worden genomen, mede in het belang van omwonenden. Voorts ware er aandacht aan
te besteden, of een bouwwerk voor de brandweer bereikbaar moet blijven. Artikel
2.5.14 is overigens afgeleid van artikel 48, eerste lid, van de MBV 1965. Ad a en g Voor deze bedrijven kan tot op zekere hoogte tegemoet worden gekomen aan op
bedrijfstechnische gronden gebaseerde verlangens. Met de onder g bedoelde
bouwstrook (of bouwblok), geheel of overwegend handels- of industrieterrein
omvattend, wordt niet beoogd een bouwstrook (of bouwblok) met winkelbebouwing. Artikel 2.5.15 Erf bij woningen en woongebouwen Het erf, bedoeld in dit voorschrift, mag niet worden verward met de
'buitenruimte' in de zin van het Bouwbesluit. Naleving van het onderhavige
voorschrift houdt tevens in het ruimschoots voldoen aan het bepaalde in artikel
5.4.12 (5:50) van het Burgerlijk Wetboek, want in laatstgenoemde
burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als minimumafstand
tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden aangebracht. Het vrijelijk ramen in de achtergevel kunnen aanbrengen is tevens het motief
voor het bepaalde in het eerste lid, onder b. Het (gedeeltelijk) samenvallen van
de achtergevel met de erfgrens vormt hiervoor immers een beletsel. Lid 3 b, onder 1 Deze ontheffing is onder meer bedoeld voor patiowoningen. Lid 3 b, onder 2 Indien één van de in dit lid genoemde situaties zich voordoet en er dus open
ruimte achter een gebouw is, zij het dat deze niet bij het gebouw behoort en het
gebouw overigens over voldoende 'uitloop' beschikt, zou ontheffing van de
voorgeschreven erfgrootte kunnen worden verleend. Lid 3 b, onder 3 Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is van een betering van de
bestaande toestand zal een verkleining van het erf tot geringere oppervlakte dan
volgens dit artikel is vereist slechts aanvaardbaar zijn ten behoeve van het
opheffen van onbevredigende situaties in het gebouw waarvoor binnen het gebouw
geen oplossing kan worden gevonden. In die gevallen zal een verbetering van het
gebouw tegen een verslechtering van het erf moeten worden afgewogen. Hiertoe zal
in het bijzonder aandacht moeten worden geschonken aan de functie van het erf
als onderdeel van de vluchtweg bij brand en aan de bereikbaarheid van het pand
door de brandweer. Artikel 2.5.16 Erf bij overige gebouwen Naleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het voldoen aan het
bepaalde in artikel 5.4.12 (5:50) van het Burgerlijk Wetboek, want in
laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als
minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht. Lid 2, onder a en b Bij het verlenen van ontheffing zal onder meer rekening moeten worden gehouden
met de ligging in het gebouw van eventuele dienstwoningen. Bij het hanteren van
de ontheffing dient bovendien onderscheid te worden gemaakt tussen de gevallen,
waarin het gaat om een bouwblok of een bouwstrook waarin geen woningen voorkomen
en een bouwblok waarin bij voorbeeld naast bedrijfsgebouwen ook woningen
voorkomen. Indien de laatste omstandigheid zich voordoet zal de ontheffing
minder ver mogen gaan dan in het andere geval. Artikel 2.5.17 Ruimte tussen bouwwerken Deze bepaling is bedoeld om het ontstaan van smalle ontoegankelijke open ruimten
tussen gebouwen op aangrenzende terreinen te voorkomen, omdat deze aanleiding
tot hinder door vervuiling kunnen geven. De bepaling kan zowel worden nageleefd
door gebouwen tegen elkaar aan te plaatsen als door een tussenruimte van meer
dan een meter breedte te realiseren. De ontheffing kan worden verleend, indien
de smalle open ruimte voldoende, bij voorbeeld door een opening in de zijgevel
van het gebouw, voor onderhoud bereikbaar is. Bij het verlenen van een
ontheffing als bedoeld in het tweede lid zal uiteraard ook gelet moeten worden
op het bepaalde in artikel 2.5.1. Artikel 2.5.18 Erf- en terreinafscheidingen Artikel 5:48 van het Burgerlijk Wetboek geeft iedere terreineigenaar het recht
om zijn erf te omheinen. Uiteraard moet hij daarbij de eventuele beperkingen in
de gemeentelijke voorschriften in acht nemen. Laatstgenoemde voorschriften
spelen echter meestal slechts een bescheiden rol, want een erfafscheiding is in
principe een bouwvergunningvrij bouwwerk op grond van artikel 2, onder e, van
het Besluit bouwvergunningvrije en licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken,
althans indien de daarin vermelde beperkingen ten aanzien van onder meer de
hoogtematen in acht worden genomen. Hogere erfafscheidingen vallen vanzelfsprekend onder de bouwvergunningplicht en behoeven derhalve
preventieve toetsing aan de voorschriften van het bestemmingsplan of het
onderhavige artikel van de bouwverordening. Eventueel kunnen burgemeester en
wethouders op grond van het tweede lid van laatstgenoemd artikel ontheffing
verlenen voor het bouwen van bijvoorbeeld een gevangenismuur of een hek ter
omheining van een terrein dat geen erf, behorend bij een gebouw, is. Zie artikel
2.76 van het Bouwbesluit voor de toelaatbare draairichting van beweegbare delen
van erf- en terreinafscheidingen. Artikel 2.5.19 Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en
ondergrondse hoofdtransportleidingenHet eerste lid strekt tot bescherming van het bouwvergunningplichtige bouwwerk
en de veiligheid van de bewoners of gebruikers daarvan. Het tweede lid ziet meer
op de openbare veiligheid. De ondergrondse hoofdtransportleiding kan zowel
dienen voor elektriciteit als voor aardgas, olie, chemische producten e.d. Het
gehele artikel heeft alleen betrekking op hoogspanningslijnen en
hoofdtransportleidingen die bij het aanvragen van een bouwvergunning aanwezig
zijn. Het geldt ook voor het bouwen in het gebied van een bestemmingsplan,
zolang de voorschriften van dat bestemmingsplan dit niet uitsluiten of een
andere regeling ter zake bevatten; zie artikel 9 van de Woningwet 1991. Omdat het wenselijk is om van geval tot geval te kunnen bepalen, in hoeverre het
bouwen nabij hoogspanningslijnen en ondergrondse hoofdtransportleidingen
toelaatbaar is en zo ja, onder welke voorwaarden, is het artikel geredigeerd als
een verbod, waarvan eventueel ontheffing kan worden verleend. De aan een
ontheffing te verbinden voorwaarden zullen in het algemeen zijn gericht zowel op
de veiligheid van de gebruikers van het bouwwerk als op het voorkomen van
storingen in de goede werking van de lijnen en leidingen ten gevolge van de bouw
en de aanwezigheid van het bouwwerk. Indien het onderhavige artikel moet worden toegepast, verdient het aanbeveling
om overleg te plegen met de beheerder van de hoogspanningslijn of de
hoofdtransportleiding. Krachtens overeenkomst met de NV Nederlandse Gasunie zal
de gemeente van derden in elk geval het plegen van dergelijk overleg verlangen,
indien bij een hoofdtransportleiding voor aardgas wordt gebouwd. Voor
hoogspanningsleidingen zal het onderhavige voorschrift geen praktische betekenis
hebben, indien op het betrokken perceel een recht van opstal is gevestigd, als
bedoeld in artikel 5, lid 3, sub b, van de Belemmeringenwet Privaatrecht. In dat
geval heeft het recht van opstal niet alleen betrekking op
bouwvergunningplichtige bouwwerken, maar ook op bouwvergunningvrije. Meestal betreft het dan vrij te houden stroken van 2 x 30 meter, waarin echter
onder voorwaarden wel de plaatsing van bepaalde bouwwerken, machines e.d. is
toegestaan. Artikel 2.5.20 Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijn tekst
artikelT2.5.20 Dit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van voorschriften
voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de afstanden tot
tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is aangegeven, dat het
stelsel alleen voor bouwvergunningplichtige bouwwerken is bedoeld. Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar ook op
voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de vaste fysische
gegevenheden op het gebied van met name de daglichttoetreding is dan ook geen
onderscheid gemaakt tussen de maximumhoogten in de voor- en in de
achtergevelrooilijn. Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter boven straatpeil van
eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van aanvaardbare belemmeringhoeken
voor de daglichttoetreding buiten beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende
glasgedeelten praktisch geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels beneden
de gebruikelijke vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in een
stedenbouwkundig (straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen de onderste
glaslijn van het beschouwde gebouw en de bovenkant van de tegenoverliggende
bebouwing.) Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening is wel
gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de bebouwde kom
(belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek:
maximaal 37 graden). Zie de figuren 12, 13 en 14 in de bij deze Toelichting
behorende bijlage. Een voorgevelrooilijn kan ontbreken op de plaatsen, waar bij voorbeeld een
vaart, een gracht, een park of een plantsoen langs de weg ligt. Veelal zal een
tegenoverliggende rooilijn dan te ver weg liggen om een beperkende invloed op de
maximumhoogte van het bouwwerk te hebben. Langs een smalle gracht is dit echter
niet ondenkbaar (zie figuur 15). Een plaatselijke onderbreking van een
voorgevelrooilijn komt bij voorbeeld voor bij de uitmonding van een dwarsweg
(dwarsstraat) (zie figuur 16). Artikel 2.5.21 Toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijnZie ook de toelichting op artikel 2.5.20. Lid 2 De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door de
achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen niet
evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1 enz. de voor
de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de achtergevelrooilijnen is.
Het komt voor dat bij tussen twee wegen gelegen terreinen, die te ondiep zijn
voor twee tegenover elkaar gelegen bouwstroken, de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt. De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn
treedt dan in de plaats van de ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn
(zie figuur 18). Lid 4 Bij achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of anderszins
- niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte in het verticale
vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste t/m derde lid
voorgeschreven wijze niet tot de juiste hoogte-diepteverhouding van het
binnenterrein van gesloten bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat
krachtens het bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte
van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het genoemde
bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen. Artikel 2.5.22 Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover
achtergevelrooilijn De voorschrifttekst van het eerste lid is verduidelijkt, vergeleken met die van
het eerste lid van artikel 55 van de MBV 1965, maar de strekking is onveranderd
gebleven. Zie figuur 19. Lid 2Indien uit het bepaalde in het eerste lid voor een zijgevel tegenover een
achtergevelrooilijn een lagere hoogte volgt dan voor de - op die zijgevel
aansluitende - voorgevel toelaatbaar is dan kan het in overigens
verlichtingstechnisch gunstige omstandigheden verantwoord zijn om ontheffing te
verlenen voor het laten optrekken van de zijgevel tot de hoogte van de
voorgevel. Artikel 2.5.23 Toegelaten hoogte tussen voor- en achtergevelrooilijnen Lid 2 De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22. Artikel 2.5.24 Grootste toegelaten hoogte van bouwwerken De maximumbouwhoogte van 15 meter komt - bij een in de woningbouw gebruikelijke
verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag. Artikel 2.5.25 Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinen Het onderhavige artikel wordt vooral gehanteerd voor bouwwerken op
binnenterreinen van gesloten bouwblokken. Een zadeldak is een dak, bestaande uit twee schuine vlakken die elkaar in het
hoogste punt snijden, de zgn. nok, en vandaar beide naar beneden lopen tot hun
goot. Artikel 2.5.26 Wijze van meten van de hoogte van bouwwerken Zie artikel 1.1 voor de definitie van 'straatpeil'. Artikel 2.5.27 Toegelaten afwijkingen van de toegelaten bouwhoogte Ad a Artikel 2.5.27 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan
een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding van de
toegelaten hoogte. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om
bouwvergunning is het niet logisch om het verbod tot overschrijding van de
voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. Ad b Deze niet-vantoepassingverklaring geldt uiteraard, mits de te vernieuwen of te
veranderen delen niet worden verhoogd. Dit zou namelijk de vergroting van een
bouwwerk betreffen. Voor de vergroting van een bouwwerk zijn de artikelen 2.5.20
t/m 2.5.24 onverkort van toepassing, zij het behoudens vrijstelling ingevolge
artikel 2.5.28, onder e. Artikel 2.5.28 Ontheffing voor overschrijdingen van de toegelaten
bouwhoogteArtikel 2.5.28 is afgestemd op artikel 3 van het Besluit bouwwerken. De
vermelding van artikel 3 van het Besluit bouwwerken in artikel 2.5.28 is vooral
van belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben
voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikel 3 van het Besluit
bouwwerken, uit te sluiten. Bij het verlenen van ontheffingen dient bijzondere aandacht te worden besteed
aan het bepaalde in de artikelen 2.5.1 en 2.5.2. Ook kunnen
welstandsoverwegingen worden betrokken bij het beoordelen van verzoeken om
ontheffing. Ad e, onder 1 Deze ontheffing zou kunnen worden verleend, indien het een gebouw betreft, dat
aansluit bij bestaande bebouwing, die onder vigeur van vroegere voorschriften
hoger is dan thans is toegelaten. Door de ontheffing kan dan een gaaf
straatbeeld worden verkregen. Artikel 2.5.29 Ontheffing voor overschrijding van de rooilijnen en van de
toegelaten bouwhoogte in geval van voorbereiding van nieuw ruimtelijk beleid Artikel 2.5.29 MBV is, in zijn relatie met de overige stedenbouwkundige
ontheffingen uit de MBV, te vergelijken met de relatie tussen enerzijds de
buitenplanse vrijstellingsregelingen van artikel 17 en 19 WRO en anderzijds de
binnenplanse (d.w.z. opgenomen in het bestemmingsplan zelf) vrijstellingen ex
artikel 15 WRO. Als gevolg van de inwerkingtreding van de nieuwe uniforme openbare
voorbereidingsprocedure (afdeling 3.4) in de Awb per 1 juli 2005 is het niet
meer mogelijk om de minimale wettelijke termijn voor de terinzagelegging en het
naar voren brengen van zienswijzen van 6 weken te bekorten. Artikel 2.5.29 is dan te beschouwen als de 'buitenplanse' ontheffing. Zie ook
algemene toelichting bij paragraaf 2.5. Op 3 april 2000 is de gewijzigde WRO in
werking getreden. Dit betekende de invoering van een (deels) zelfstandige
projectenprocedure (artikel 19, lid 1 WRO), de aangewezen projectenprocedure
(artikel 19, lid 2 WRO) en de algemene vrijstellingsregeling (artikel 19, lid 3
WRO juncto artikel 20 Bro). De laatste twee vrijstellingsregelingen kennen in
beginsel geen preventief provinciaal toezicht meer (verklaring van geen
bezwaar). Deze relatie tussen 2.5.29 MBV en de nieuwe formulering (3/4/2000) van
artikel 17 en 19 WRO leidt tot een nieuwe opzet van artikel 2.5.29 MBV. De regeling in de artikelen 17, 18, 19 en 19a van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening in combinatie met artikel 20 van het Besluit op de ruimtelijke ordening
hebben model gestaan voor de aanpassing van dit artikel. Geconcludeerd werd dat
de reikwijdte van artikel 2.5.29 MBV grote overeenstemming vertoont met artikel
20 Bro. Laatstgenoemd artikel geeft aan welke initiatieven (bouwen en gebruiken)
in strijd met het bestemmingsplan met een eenvoudige vrijstelling van
burgemeester en wethouders afgedaan kunnen worden. Dit betreft met name in de bebouwde kom substantiële vergrotingen van de
algemeen toegestane bouwvolumina, verdergaand dan waarvoor op grond van onder
meer de artikelen 2.5.14 MBV en 2.5.28 MBV ontheffing kan worden verleend (het
gaat meestal niet om uitbreidingen van bestaande gebouwen, maar om nieuwe
gebouwen die niet tussen de rooilijnen of onder de maximumbouwhoogte passen). Artikel 2.5.29 MBV maakt het mogelijk soortgelijke projecten te realiseren in
afwijking van de stedenbouwkundige bepalingen van de MBV. Provinciaal toezicht is in beide situaties niet aan de orde. Het betreft immers
in vele gevallen de bebouwde kom of het aanvullen van door Gedeputeerde Staten
goedgekeurde bestemmingsplannen. Vandaar dat er ook geen verplichte relatie
wordt gelegd met het zogenaamde artikel 10 Bro-overleg. Gegeven deze gelijkenis
ligt het voor de hand de ontheffing van artikel 2.5.29 MBV een nagenoeg gelijke
procedure toe te kennen als in artikel 19, lid 3 WRO en in artikel 18 WRO. Lid 1 De verordeningstekst van het eerste lid bleef bij de achtste serie wijzigingen
(d.d. per 1 januari 2003) grotendeels gelijkluidend aan de desbetreffende tekst
die van 1983 tot 2001 vigeerde. De woorden 'voor het bouwen in een gebied
waarvoor geen bestemmingsplan geldt' zijn vervallen, omdat niet slechts in het
geval dat er geen bestemmingsplan geldt gebruik gemaakt kan worden van artikel
2.5.29 MBV, doch ook indien er een slechts ten dele goedgekeurd bestemmingsplan,
een globaal eindplan, een heel oud bestemmingsplan of een bestemmingsplan met
een aantal gebreken is; zie ook de Algemene toelichting bij paragraaf 5 van de
MBV onder 'Relatie stedenbouwkundige bepalingen en het bestemmingsplan'. Lid 2 De in lid 1, sub a en b van het voorheen geldende artikel 2.5.29 (tot 1 januari
2003) genoemde relatie met het voorbereidingsbesluit en ontwerpbestemmingsplan
zijn komen te vervallen nu per 3 april 2000 bij ruimtelijke vrijstellingen de
rechtstreekse relatie met een nieuw bestemmingsplan is komen te vervallen. Het
gaat nu over het ruimere begrip en toetsingskader 'kenbaar planologisch (nieuw)
beleid'. Sub a en b: doorverwijzing naar artikel 19, lid 2 WRO alsmede naar
artikel 20 Bro. Het gedachtegoed uit de algemene toelichting bij dit artikel komt hier in
wettekst tot uitdrukking. Sub c: Welk toekomstig ruimtelijk beleid is zoal relevant? Op grond van oude Arob-jurisprudentie, zoals ARRS 3 augustus 1982, Gst. 6740, BR
1982, p. 887; ARRS 15 oktober 1982, BR 1983, p. 135; Vz. ARRS 26 januari 1984,
Gst. 6793.3; Vz ARRS 15 juni 1984, Gst. 6793.4 en Vz. ARRS 2 augustus 1985, BR
1985, p. 114 op basis van de Woningwet 1962, volgde dat een in de
bouwverordening opgenomen ontheffingsregeling 'een objectief bepaald, althans
bepaalbaar, criterium biedt (moet bieden) omtrent datgene waartoe de ontheffing
kan strekken. Dit betekent dat de mogelijkheid tot verlening van ontheffing in
relatie moet zijn gebracht met een redelijke verwachting dat het bouwplan in
overeenstemming zal zijn met 'een voldoende omlijnd, voor alle belanghebbenden
kenbaar, toekomstig planologisch kader.' De ARRS heeft de eisen later wat afgezwakt, waarbij zij zo'n
'pseudo-anticipatieregeling' in de bouwverordening niet als onverbindend
aanmerkte waarin voor het kunnen verlenen van ontheffingen slechts als eisen
waren opgenomen dat belanghebbenden vooraf waren gehoord en dat de GS een
verklaring van geen bezwaar hadden verleend. Zie ARRS 8 oktober 1985, AB 1986,
501 en ARRS 11 mei 1995, AB 1996. De afdeling is er in ieder geval steeds van uitgegaan dat het materiële
toetsingskader vergelijkbaar moet zijn met het toetsingskader dat wordt
gehanteerd bij toepassing van artikel 19 WRO. Voor het nieuwe artikel 19 WRO
moet men bedenken dat de toepassing ervan zonder voorbereidingsbesluit slechts
mogelijk is indien er een geldend bestemmingsplan is dat jonger is dan tien jaar
en er bovendien een goede ruimtelijke onderbouwing is gegeven. In eerste instantie moet natuurlijk gedacht worden aan een ter inzage gelegd
ontwerpbestemmingsplan. Ook een goed gemotiveerd voorbereidingsbesluit voor
bijvoorbeeld een bouwlocatie kan een basis vormen. Ook is ander 'vastgesteld en bekendgemaakt ruimtelijk beleid', evenals bij de
toepassing van artikel 19 WRO, zonder meer mogelijk om de ontheffing op de
baseren. Denk bijvoorbeeld aan een structuurplan, structuurvisie of -nota,
beleidsnota, beleidsregels (een nota dakkapellen, bijgebouwen e.d.) en een
sectorale nota. Nadrukkelijk wordt echter ook ander nieuw ruimtelijk beleid als inspiratiebron
genoemd. Immers enkel 'vastgesteld en bekendgemaakt beleid' zal verstarrend
werken want het kan lang duren voordat zo'n beleid een feit is. Zo kan
overeenstemming met een voorontwerpbestemmingsplan waarmee de Provinciale
Planologische Commissie heeft ingestemd, al een voldoende basis zijn. Dit
laatste spoort immers met de jurisprudentie op artikel 19 WRO (oud) en ook met
de eerste uitspraken van lagere rechters inzake het nieuwe artikel 19 WRO
(2000). Motivering De eis van een 'goede ruimtelijke onderbouwing' geldt voor de vrijstelling van
het eerste en tweede lid van artikel 19 WRO. Voor de vrijstellingen van het
derde lid van artikel 19 WRO is deze eis niet gesteld. Uiteraard geldt voor een
dergelijk vrijstellingsbesluit zoals voor alle besluiten wel de eis van een
goede motivering (artikel 3:46 Awb). Deze motivering zal in het onderhavige
geval in ieder geval betrekking moeten hebben op toekomstig planologisch beleid.
In het tweede lid van artikel 2.5.29 MBV is daarom expliciet de eis opgenomen
dat het bouwplan waarvoor ontheffing wordt verleend 'in overeenstemming is met
in voorbereiding zijnd ruimtelijk beleid'. Er is dus, gezien ook de tekst van
artikel 19, lid 3 WRO en artikel 17 WRO, niet gekozen om een 'goede ruimtelijke
onderbouwing' te eisen voor de artikel 2.5.29 MBV-ontheffing. Wel geldt natuurlijk het algemene motiveringsbeginsel van artikel 3:46 Awb en de
relevante jurisprudentie daarover. Er is overigens weinig jurisprudentie over
artikel 2.5.29.' Milieuzonering Ook bij deze ontheffing moeten burgemeester en wethouders rekening houden met
alle belangen, dus ook de milieubelangen. Afstanden ten opzichte van
hinderveroorzakende activiteiten zijn dan van groot belang. De relevante
afstanden treft u aan in de reeds meerdere malen herziene VNG-publicatie
'Bedrijven en milieuzonering'. Lid 3 Bekendmaking/openbare kennisgeving Op grond van artikel 41 Woningwet moet de aanvraag om bouwvergunning binnen twee
weken na ontvangst worden bekendgemaakt. Uit het desbetreffende bouwplan kan
worden afgeleid dat het in strijd zal zijn met de eisen van de MBV. Afdeling 3.4 Awb Dit betreft een paragraaf van regelend recht die niet van overeenkomstige
toepassing is verklaard in de MBV. Er geldt derhalve geen wettelijke
verplichting om de procedure van afdeling 3.4 Awb te volgen bij de ontheffing ex
artikel 2.5.29 MBV. Titel 4.1 Awb Deze paragraaf is in principe van toepassing voorzover de Woningwet (lex
specialis) hier niet van afwijkt. Horen Het is niet gebruikelijk dat de aanvrager om bouwvergunning gehoord moet worden
(art. 4:7 Awb) bij het voornemen van burgemeester en wethouders om de aanvraag
te weigeren aangezien het altijd een beschikking op aanvraag betreft. Voor wat betreft de derde belanghebbende ligt dit anders. Indien er voor de
aanvraag om bouwvergunning een weigeringsgrond bestaat, hoeft de belanghebbende
niet te worden gehoord. Indien de gemeenten door middel van een ontheffing toch
wil meewerken, dan is het voorstelbaar dat de belangen van een of meer buren
voor de beslissing relevant worden. In dat laatste geval zullen zij gehoord
moeten worden (MvT, PG Awb, p. 254). Inspraak Inspraak is niet aan de orde gezien de procedure analoog aan artikel 17/19, lid
3 WRO. Zienswijzen en fatale termijnen Het afhandelen van zienswijzen kost tijd. De algemene termijnen van de Awb zijn
al aangepast aan de bijzondere termijnen van de Woningwet. Desondanks is het
inpassen van behandelingstermijn en van de zienswijzen onmogelijk in het systeem
van fatale termijnen van de Woningwet. Deze ontheffingsprocedure moet immers
worden doorlopen binnen de desbetreffende fatale termijnen van de Woningwet.
Zolang echter de aanvraag om een reguliere bouwvergunning kan worden verdaagd,
lijkt het mogelijk om beide procedures, inclusief het afwikkelen van de
ingebrachte zienswijzen, te volgen zonder dat er sprake hoeft te zijn van
fictieve bouwvergunningen. Op grond van jurisprudentie (VzARRvS, 25 november
1993 (Delft), BR 1994, p. 497) geldt echter nog steeds dat een fictieve
bouwvergunning voor onrechtmatig moet worden gehouden als er geen vrijstelling
van de bouwverordening is verleend, omdat de Woningwet niet voorziet in de
mogelijkheid dat een op grond van de bouwverordening vereiste vrijstelling van
rechtswege wordt verleend. Relatie met de lichte bouwvergunningprocedure De lichte bouwvergunning moet worden verleend binnen zes weken na de aanvraag.
Deze termijn kan niet worden verdaagd. Gesteld moet worden dat het bij
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken om geringe afwijkingen moet gaan van de
rooilijnen en van de maximum bouwhoogte en zij daarom kunnen worden afgedaan met
behulp van een ontheffing als bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en 2.5.28.
Deze kennen geen voorbereidingsprocedure zodat er geen knelpunten zijn met de
termijn van zes weken. Als gevolg van de inwerkingtreding van de nieuwe uniforme
voorbereidingsprocedure (afdeling 3.4) in de Awb (voorzien medio 2004) is het
niet meer mogelijk om de minimale wettelijke termijn voor de ter inzagelegging
en het naar voren brengen van zienswijzen van 6 weken te bekorten. Dit betekent
dat het wettelijk gezien niet meer mogelijk is om een
lichte-bouwvergunningprocedure te doorlopen in combinatie met een procedure op
grond van artikel 2.5.29 MBV. Indien een procedure op grond van artikel 2.5.29
MBV wordt doorlopen in combinatie met een aanvraag om een bouwvergunning eerste
fase is het van belang dat in een vroegtijdig stadium wordt onderkend dat als
gevolg van de nieuwe wettelijke termijn voor het indienen van zienswijzen een
beslissing op de bouwaanvraag binnen de wettelijke beslistermijn niet mogelijk
is. In een dergelijke situatie zullen burgemeester en wethouders tijdig een
verdagingsbesluit moeten nemen om te voorkomen dat er een fictieve
bouwvergunning eerste fase ontstaat. Monumenten en stads- en dorpsgezichten Monumenten en van rijkswege beschermde stads- en dorpsgezichten worden in de MBV
analoog aan de categorisering in de Woningwet als een bijzondere categorie
aangemerkt. Relatie met de gefaseerde bouwvergunning De gefaseerde bouwvergunningprocedure mag worden verdaagd. Beide procedures, de
bouwvergunningprocedure en de ontheffingsprocedure, kunnen binnen de termijnen
worden doorlopen, mits, bij ingekomen zienswijzen, gebruik wordt gemaakt van de
verdagingsmogelijkheid. Rechtsbescherming Inzake deze ontheffing is geen afzonderlijke rechtsbescherming nodig. De
rechtsbescherming is geconcentreerd rond de desbetreffende bouwvergunning. De
beslissing omtrent deze ontheffing lost hier als het ware in op. Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of in
gebouwen Algemeen:Op 10 november 2005 is door de gemeenteraad van Sittard-Geleen de nota
“Parkeernormensystematiek, omschrijving ten behoeve van implementatie”
vastgesteld, waarin een specifieke parkeernormensystematiek voor Sittard-Geleen
is opgenomen.De parkeernormensystematiek kenmerkt zich onder andere door:
maatwerk: de normen zijn afhankelijk van de functie van een gebouw en de
locatie;
flexibiliteit: in sommige gevallen is het onder bepaalde voorwaarden
mogelijk om afwijkende parkeernormen toe te passen;
mogelijkheden voor gebiedsgerichte aanpak (toetsing per gebied in plaats
van per gebouw), waarbij ontheffing van Burgemeester en Wethouders nodig
is (artikel 2.5.30, lid 5, sub a).
Lid 1Autoparkeergelegenheid dient op eigen terrein te worden gerealiseerd.
Voorschriften over de aanwezigheid en de minimumgrootte van de fietsenstallingen
die bij de nieuwbouw of verbouwing van utilitaire gebouwen moeten worden
aangebracht, zijn achterwege gelaten, omdat artikel 218 van het Bouwbesluit
hierin voorziet.Lid 2 In dit lid wordt beschreven op welke wijze bepaald moet worden welke
parkeernorm van toepassing is. Hierbij geldt de regel dat parkeernormen die
opgenomen zijn in het vigerend bestemmingsplan voorgaan op parkeernormen die
opgenomen zijn in de parkeernormennota.Lid 3Dit lid geeft voorschriften ten aanzien van de maatvoering van parkeervakken,
omdat deze voorschriften niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een
correcte naleving van lid 2. De verplichting in dat lid om een bepaald aantal
parkeerplaatsen aan te brengen zou immers gedeeltelijk kunnen worden ontdoken
door alleen parkeervakken met afmetingen voor het kleinste type personenauto,
respectievelijk het grootste type vrachtauto te maken. Het Bouwbesluit 2003 laat
regeling van dit onderwerp geheel over aan bestemmingsplan en/of
bouwverordening. Een bijkomende reden voor het opnemen van deze voorschriften is
de wenselijkheid om een afwijkende maatvoering vast te leggen van
parkeerplaatsen voor gehandicapten.Lid 4Dit lid kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum wordt voorzien van een
zogenaamd expeditiehof of expeditiestraat, respectievelijk een nieuw
fabrieksgebouw van een laad- en losperron (met een op het fabrieksterrein
gelegen bijbehorende opstelstrook voor vrachtauto’s).Lid 5In dit lid worden de ontheffingsmogelijkheden van de in de voorgaande leden
gestelde eisen beschreven.Ad a.De mogelijkheid tot ontheffing van de eis in het eerste en het vierde lid om een
parkeergelegenheid of een laad- en losgelegenheid op eigen terrein te maken, is
onder meer bedoeld voor het geval dat in de nabijheid een gemeenschappelijke
parkeervoorziening, laad- en losvoorziening of openbare parkeergarage aanwezig
is. Bij de zogenaamde gebiedsgewijze aanpak waarbij een parkeerbalans wordt
gehanteerd, kan blijken dat er in de omgeving voldoende parkeergelegenheid
beschikbaar is.Ad b.De mogelijkheid tot ontheffing van de eis in het tweede lid om een juiste mate
van parkeerruimte te realiseren, is bedoeld voor onder meer uitzonderlijke
bouwwerken of specifieke situaties, waarbij duidelijk kan worden aangetoond dat
meer of minder parkeerplaatsen noodzakelijk zijn dan conform de parkeernormen
vereist.Ad c.:De mogelijkheid tot ontheffing van de eis in het derde lid sub b om
gereserveerde parkeerplaatsen ten behoeve van gehandicapten met een afwijkende
maatvoering uit te voeren, is bedoeld om in voorkomende situaties een gedeelte
van de gehandicaptenparkeerplaatsen conform de standaard maatvoering te
realiseren. De afwijkende maatvoering is namelijk gebaseerd op de benodigde
ruimte voor een rolstoelafhankelijke gehandicapte, terwijl dit slechts een
gedeelte van het totaal aantal gehandicapten betreft. Een reden voor toepassing
van deze ontheffingsmogelijkheid kan zijn het voorkomen van onnodig
ruimtebeslag. De toepassing van de ontheffingsmogelijkheid is beperkt om te
voorkomen dat voor rolstoelafhankelijke gehandicapten geen of onvoldoende
parkeervoorzieningen worden opgenomen.Paragraaf 6 Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen Artikel 2.6.1 Beginsel inzake brandmeldinstallaties Opbouw van de voorschriften Vanaf het Bouwbesluit 1992 wordt het stellen van voorschriften inzake
brandveiligheidsinstallaties overgelaten aan de gemeentelijke wetgever.
Dergelijke voorschriften zijn dan ook sinds 1992 in paragraaf 6 van hoofdstuk 2
van de Bouwverordening opgenomen en sinds het Bouwbesluit 2003 kennen de
desbetreffende voorschriften een vergelijkbare opbouw als het Bouwbesluit. Dit
betekent dat er evenals in het Bouwbesluit functionele eisen, prestatie-eisen en
waar nodig aanwezigheidseisen worden gesteld. In de Nota van Toelichting bij het Bouwbesluit lezen we: Het eerste artikel van elke paragraaf van een afdeling (beoordelingsaspect)
geeft het kader aan voor de andere voorschriften van deze paragraaf. Het eerste
lid bevat een functionele eis. In het tweede lid staat dat aan het eerste lid
(de functionele eis) is voldaan indien er aan de (prestatie)eisen wordt voldaan
die voor de betrokken gebruiksfuncties zijn aangewezen in de
aansturingstabellen. In enkele gevallen is er een derde lid waarin bepaald is
dat de functionele eis niet geldt voor die gebruiksfuncties waarvoor in de tabel
geen voorschrift is aangewezen. Ingeval het eerste artikel geen derde lid heeft, geldt de functionele eis uit
het eerste lid dus wel voor die gebruiksfuncties waarvoor geen voorschriften in
de tabel zijn aangewezen. In dit laatste geval geldt dat ten genoegen van
burgemeester en wethouders moet worden aangetoond, dat voldaan is aan de
functionele eis. Meer toelichting staat in de paragrafen 2.4 tot en met 2.6 van de Nota van
Toelichting bij het Bouwbesluit. Meerdere functies is een gebouw Indien een gebouw meerdere functies bevat is voor de beoordeling van de
grenswaarden van belang of de functies zowel functioneel als technisch volledig
gescheiden zijn dan wel met gemeenschappelijke voorzieningen invloed op elkaar
uitoefenen. In het laatste geval moet het totale gebouw (alle functies te zamen)
worden beschouwd om te bepalen of een grenswaarde wordt overschreden. Indien in
een functie een brandmeldinstallatie is vereist, dient in de andere functie die
invloed kan uitoefenen, een beveiliging van hetzelfde niveau aanwezig te zijn.
Is echter voor de ene functie volledige bewaking vereist, kan in de andere
functie, die invloed kan uitoefenen, volstaan worden met gedeeltelijke bewaking
als in die functie geen eis tot een brandmeldinstallatie geldt. Indien functies
geheel met elkaar zijn verweven geldt het beveiligingsniveau voor het gehele
gebouw. Ontheffing Het Bouwbesluit bevat in artikel 1.11 een algemene bevoegdheid voor burgemeester
en wethouders om bij het geheel of gedeeltelijk vernieuwen of veranderen of het
vergroten van een bouwwerk ontheffing te verlenen van een bij of krachtens het
Bouwbesluit vastgesteld voorschrift. Bij verschillende voorschriften is in het
Bouwbesluit expliciet vermeld dat de bevoegdheid tot het verlenen van ontheffing
tot een bepaalde grens is beperkt, of dat van het desbetreffende voorschrift in
het geheel geen ontheffing mag worden verleend. Burgemeester en wethouders zijn bevoegd zijn om van een voorschrift van de
bouwverordening ontheffing te verlenen, indien dat expliciet bij dat voorschrift
is vermeld. In de onderhavige paragraaf zijn burgemeester en wethouders daartoe
bevoegd op grond van artikel 2.6.1, derde lid (brandmeldinstallaties) en artikel
2.6.5, derde lid (ontruimingsalarminstallaties). Zie verder de toelichting op
laatstgenoemd voorschrift. Aanroepen en doormeldenEen brandmeldinstallatie kan onder andere benodigd zijn als door de grootte of
complexiteit van het bouwwerk, of de zelfredzaamheid van de gebruikers, de
aanwezige personen niet door aanroepen tijdig op de hoogte kunnen worden gesteld
van een brand in het bouwwerk. Zonder brandmeldinstallatie zouden zij te laat
geïnformeerd worden en niet snel genoeg een aanvang kunnen maken met de
ontvluchting van het bouwwerk. Een belangrijke doelstelling van een
brandmeldinstallatie is dan ook de aansturing van de ontruimingsalarminstallatie
die zorg draagt voor een ontruimingssignaal. De grenswaarden in bijlage 10 geven
onder andere aan wanneer geacht is dat het bouwwerk een zodanig omvang heeft dat
door middel van aanroepen de aanwezige personen niet tijdig gewaarschuwd kunnen
worden en er een brandmeldinstallatie noodzakelijk is.Daarnaast kan de brandmeldinstallatie automatisch een brandmelding doorgeven
naar een externe alarmcentrale die voor alarmopvolging kan zorgdragen.
Brandmeldinstallaties die volgens artikel 2.6.3 lid 2 verplicht zijn door te
melden, doen dat naar de Regionale Alarm Centrale (RAC) van de Brandweer. Door
een dergelijke automatische alarmering wordt de brandweer sneller gealarmeerd
waardoor zij ook sneller ter plaatse kan zijn. Hierdoor wordt de brandweer in
staat gesteld om vroegtijdig repressief op te treden en eventueel te assisteren
bij de ontruiming van het bouwwerk. De noodzaak van die snelle alarmering is
afhankelijk van de grootte of complexiteit van het bouwwerk en de mate waarin de
aanwezigen op eigen gelegenheid in staat zijn het bouwwerk te verlaten.Artikel 2.6.2 Aanwezigheid van brandmeldinstallaties Lid 1 Onder het in lid 1, onder a, genoemde meetniveau als bedoeld in het Bouwbesluit
wordt verstaan de hoogte van het aansluitende terrein, gemeten ter plaatse van
de toegang van een gebouw of bouwwerk. Onder de in lid 1, onder c, genoemde verblijfsruimten voor bezoekers worden
verstaan zalen e.d. in een bijeenkomstfunctie (In de verordeningtekst wordt
zoveel mogelijk aangesloten op het woordgebruik van het Bouwbesluit.). Het in lid 1d genoemde aantal bouwlagen is bepalend voor de noodzaak van een
brandmeldinstallatie. Deze installatie, waarvan de omvang in artikel 2.6.3, lid
1a wordt aangegeven, is met name noodzakelijk om een ontruimingsalarminstallatie
in werking te stellen, in overeenstemming met het gestelde in artikel 2.6.6 lid
1. Gezien het gegeven van meerdere bouwlagen wordt geacht dat het
ontruimingsgebied niet door middel van het aanroepen van personen gewaarschuwd
kan worden. In artikel 2.6.2, eerste lid, worden vier criteria genoemd voor de aanwezigheid
van een brandmeldinstallatie, namelijk de hoogte van de vloer van een
verblijfsruimte ten opzichte van het meetniveau, de totale gebruiksoppervlakte
en het aantal verblijfsruimten bestemd voor bezoekers (zalen) en het aantal
bouwlagen. Uit tabel 2.6.1 blijkt dat indien bij sommige gebruiksfuncties wordt
voldaan aan één criterium, er reeds de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie
is voorgeschreven. Indien bij andere gebruiksfuncties wordt voldaan aan twee criteria, is pas de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie vereist.
Soms is geen van de drie criteria van toepassing. Immers wanneer er in de tabel
een plat streepje staat is dat desbetreffende onderdeel niet van toepassing en
is een brandmeldinstallatie dus niet verplicht. Indien in de tabel grenswaarden of prestatie-eisen in verschillende regels
worden gegeven, moet een installatie worden aangebracht, dien slechts aan één
van de criteria is voldaan. Indien in de tabel grenswaarden of prestatie-eisen
in dezelfde regel worden gegeven, moet een installatie worden aangebracht,
indien aan al deze criteria is voldaan. De bezettingsgraden uit het Bouwbesluit zijn thans niet verwerkt in de tabellen.
Dit vindt zijn grondslag in de filosofie dat een brandmeldinstallatie niet
alleen bedoeld is voor de veiligheid van de aanwezigen, maar ook voor
beheersbaarheid van een brand en daarmee een snelle inzet van de brandweer. Bij
de in de tabellen genoemde grenswaarden voor gebruiksoppervlakte is uitgegaan
van de volgens het Bouwbesluit minimaal vereiste bezettingsgraadklasse. Woonfunctie Uit tabel 2.6.1 blijkt dat een woonfunctie niet gelegen in een woongebouw en
niet van een woonwagen, met een gebruiksoppervlakte groter dan 500 m2, moet zijn
voorzien van een brandmeldinstallatie. Een woonfunctie met een
gebruiksoppervlakte, groter dan 500 m2, werd in het Bouwbesluit 1992 megawoning
genoemd. De benaming megawoning komt in het Bouwbesluit 2003 niet meer voor,
maar het criterium 'groter dan 500 m2 gebruiksoppervlakte' speelt bij
verschillende voorschriften wel een rol. Het gaat hierbij derhalve om de
woonfunctie waarin niet in gezinsverband wordt geleefd. Nadrukkelijk wordt de
eengezinswoning met een gebruiksoppervlakte, groter dan 500 m2, niet onder deze
omschrijving bedoeld. Bijeenkomstfunctie Uit tabel 2.6.1 blijkt dat onder meer een bijeenkomstfunctie, niet zijnde een
bijeenkomstfunctie voor het aanschouwen van sport, met een gebruiksoppervlakte
groter dan 1000 m2 met meer dan 1 zaal, moet zijn voorzien van een
brandmeldinstallatie. De achterliggende motivering is dat bij meer dan één zaal
er één niet in gebruik kan zijn, waarin een beginnende brand kan ontstaan. Als
dat niet tijdig wordt opgemerkt en rook en warmte invloed hebben op de
vluchtroutes van de in gebruik zijnde zaal, is detectie nodig voor de veiligheid
van de aanwezige personen. In een bijeenkomstfunctie voor de opvang van kinderen
jonger dan 4 jaar is een automatische brandmeldinstallatie noodzakelijk vanwege
de verminderde zelfredzaamheid van kinderen. Hierbij kan een vergelijk met
bijvoorbeeld gezondheidszorgfuncties worden gemaakt. Er wordt een grenswaarde
aan het gebruiksoppervlak gesteld van 200 m2. Ook wanneer de gebruiksoppervlakte
kleiner is dan 200 m2, maar de vloer van de bijeenkomstfunctie voor de opvang
van kinderen jonger dan 4 jaar is gelegen op een hoogte van meer dan 2,4 meter
boven meetniveau, dan is een automatische brandmeldinstallatie noodzakelijk. Wanneer de bijeenkomstfunctie in overeenstemming met het Bouwbesluit voldoende
brandwerend is gescheiden van de overige functies in het gebouw, kunnen de
installatietechnische voorzieningen beperkt blijven tot de bijeenkomstfunctie.
Wanneer dit niet mogelijk is, dient de voorziening voor het totale
brandcompartiment waarin de bijeenkomstfunctie gelegen is, te worden
doorgevoerd. Voor tribunes voor het aanschouwen van sport wordt een brandmeldinstallatie niet
voorgeschreven. Dit vanuit de gedachte dat het risico van het ontstaan van brand
in zo'n ruimte uiterst klein is en bovendien direct zou worden opgemerkt. Overigens wordt onderkend dat het risicobeeld bij de verschillende
verschijningsvormen van de bijeenkomstfunctie zeer divers is. Het is te
verwachten dat na praktische ervaring met de prestatieeisen een verdere
onderverdeling in subfuncties nodig kan zijn. Gezondheidszorgfunctie In de tabel worden aan de subgebruiksfuncties ‘gezondheidszorgfunctie voor aan
bed gebonden patiënten’ en een ‘andere gezondheidszorgfunctie niet aan bed
gebonden patiënten’ eisen gesteld. Met deze subgebruiksfuncties worden tevens
bedoeld de ruimten voor dagbehandeling, dialyse, operatiekamers, enz. Industriefunctie Tot en met de 9e serie wijzigingen waren in tabel 2.6.1 geen grenswaarden
gegeven met betrekking tot de brandmeldinstallatie voor de industriefunctie. In
de praktijk is gebleken dat dergelijke grenswaarden noodzakelijk zijn. Ter
bevordering van duidelijkheid op landelijke schaal zijn nu de grenswaarden in de
tabel vermeld. Tabel 10 is sinds de invoering van de 10e serie wijzigingen
(december 2004) uitgebreid met een handbrandmeldinstallatie zonder doormelding.
Deze was voorheen bekend als ontruimingsalarminstallatie type C. Met de nieuwe
NEN 2575, uitgave 2004 is de type C installatie vervallen. Naar analogie van de
grenswaarden van vergelijkbare gebruiksfuncties is gesteld dat wanneer er een
vloer van een verblijfsruimte is gelegen op een hoogte van meer dan 20 meter,
een niet-automatische brandmeldinstallatie met doormelding noodzakelijk is. Logiesfunctie De term logiesgebouw en de grenswaarde van 250 m2 gebruiksoppervlakte zijn
geïntroduceerd, omdat voor een zelfstandig zomerhuisje op een bungalowpark geen
automatische brandmeldinstallatie noodzakelijk is. Winkelfunctie Bij deze gebruiksfunctie komt in tabel 2.6.1 het meest duidelijk tot uitdrukking
dat aan het vereiste van twee criteria moet worden voldaan voordat een
brandmeldinstallatie nodig is. Tabel 10 is sinds de invoering van de 10e serie wijzigingen (december 2004)
uitgebreid met een handbrandmeldinstallatie zonder doormelding. Deze was
voorheen bekend als ontruimingsalarminstallatie type C. Met de nieuwe NEN
2575,uitgave 2004 is de type C installatie vervallen. Overige gebruiksfunctie De eisen in tabel 10 voor de overige besloten gebruiksfunctie voor het stallen
van motorvoertuigen zijn in overeenstemming gebracht met de meest recente
ontwikkelingen ter zake. In besloten parkeergarages groter dan 1000 m2 en
kleiner dan 2500 m2 is een brandmeldinstallatie zonder doormelding aanwezig om
de brandweer te ondersteunen bij de repressieve inzet. Het gaat daarbij om een
juiste plaatsbepaling van de brand en de daarbij behorende aanvalsroute. Dit
geld met name voor parkeergarages met meerdere bouwlagen. Bij een oppervlakte
groter dan 2500 m2 is doormelding naar de brandweer vereist om tijdige inzet ten
opzichte van de zich voortschrijdende brand te garanderen. Lid 2 Doodlopende gangen In artikel 2.6.2, tweede lid, is - kort samengevat - geregeld dat bij
doodlopende gangen een brandmeldinstallatie met ruimtebewaking aanwezig moet
zijn. Ook indien het rookcompartiment beschikt over twee toegangen, kan binnen
het rookcompartiment sprake zijn van doodlopende gangen. Om te voorkomen dat in
een kort doodlopend eind of in een doodlopend eind waarop weinig of kleine
ruimten uitkomen een brandmeldinstallatie met ruimtebewaking noodzakelijk zou
zijn, zijn er beperkende grenswaarden beschreven. Doordat in het onderhavige artikel de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie
verplicht is gesteld, volgt uit de werking van artikel 2.6.6 dat tevens wordt
voorzien in de alarmering van de gebruikers van de verblijfsruimten die op de
bedoelde doodlopende gang zijn aangewezen. Het artikel is eveneens van toepassing indien een verblijfsruimte via een andere
verblijfsruimte moet worden verlaten. Artikel 2.6.3 Omvang van de bewaking door brandmeldinstallaties Omvang van de bewaking In de regel gaat het bij niet-automatische bewaking om handbrandmelders; bij
gedeeltelijke bewaking om automatische brandmelders alleen in verkeersruimten en
risicoruimten; bij volledige bewaking om automatische brandmelders in alle
ruimten, met uitzondering van ruimten waarin geen brand kan ontstaan zoals
toiletruimten en badruimten; bij ruimtebewaking gaat het om automatische
brandmelders in specifieke ruimten in een gebouw zoals in geval van doodlopende
einden. Woonfunctie in een woongebouw bestemd voor minder zelfredzame personen. Het lijkt een tegenstelling dat de woonfunctie, gelegen in een woongebouw
bestemd voor minder zelfredzame personen in combinatie met permanent toezicht,
een volledige bewaking nodig maakt en dat bij dezelfde categorie, maar dan
zonder permanent toezicht, kan worden volstaan met gedeeltelijke bewaking. In
het laatstgenoemde geval gaat het om een categorie bewoners die zonder permanent
toezicht kunnen wonen, zoals bijvoorbeeld het geval is in een gezinsvervangend
tehuis, een sociowoning of bij begeleid groepswonen. Het doormelden van een
brandmelding rechtstreeks naar de alarmcentrale van de brandweer is noodzakelijk
omdat vanuit deze organisatie op ieder moment de noodzakelijke
brandbestrijdings- en beveiligingsmaatregelen in gang kunnen worden gezet. Een
tussenkomst van een particuliere alarmcentrale is hierbij ongewenst. Artikel 2.6.4 Kwaliteit van brandmeldinstallaties Op grond van artikel 2.6.11 van de verordening is dit artikel ook van toepassing
voor bouwwerken waarop op grond van artikel 1.5 van het Bouwbesluit als
gelijkwaardige oplossing een brandmeldinstallatie wordt toegepast. Op grond van artikel 10.6 van de verordening zijn burgemeester en wethouders
bevoegd om rekening te houden met de herziening en vervanging van de NEN-normen,
voornormen, praktijkrichtlijnen of andere voorschriften waarnaar in de
verordening of in de bijlage bij de verordening wordt verwezen, indien de
bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of het
voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of vervanging heeft
gepubliceerd.Lid 2 Het programma van eisen legt de uitgangspunten vast van brandbeveiliging met
behulp van een brandmeldinstallatie. Tevens worden stuurfuncties van het systeem
beschreven. Het document is bovendien een referentie bij de instandhouding van
de kwaliteit van het systeem. De Regeling Brandmeldinstallaties 2002 is een
kwaliteitszorg- en certificatiesysteem, opgesteld door de bij de
brandbeveiliging betrokken gezaghebbende partijen, zoals het ministerie van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties, deskundigen van de brandweer en van de
brancheorganisaties van brandbeveiligingsbedrijven. De regeling geeft aan wat
van de brandmeldinstallatie en van de diverse (markt- )partijen wordt verwacht
en hoe handhaving en controle plaatsvindt. Het beheer van de regeling en de met
name genoemde kwaliteitszorg is opgedragen aan het Centrum voor
Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) in Den Haag. Het Europese non-discriminatiebeginsel brengt met zich mee dat certificaten van
instellingen uit andere lidstaten van de Europese Unie, alsmede uit Noorwegen,
IJsland en Liechtenstein, eveneens moeten worden aanvaard, mits zulke
certificaten gelijkwaardig zijn aan die welke door de gevestigde instituten in
Nederland worden afgegeven. Artikel 2.6.5 Beginsel inzake ontruimingsalarminstallaties Zie voor de toelichting op de opbouw van de voorschriften, de relatie met de
Nota van Toelichting bij het Bouwbesluit, de toelichting op artikel 2.6.1.
Indien een gebruiksfunctie weinig bouwlagen bevat en de personen in het
ontruimingsgebied dus gemakkelijk door middel van aanroepen kunnen worden
gewaarschuwd, kan ontheffing worden verleend van de eis tot het aanbrengen van
een ontruimingsalarminstallatie en –gezien de samenhang- dan tevens van de eis
tot het aanbrengen van een brandmeldinstallatie. Zie voor een toelichting op het begrip ‘aanroepen’ de toelichting op artikel
2.6.1.Artikel 2.6.6 Aanwezigheid van ontruimingsalarminstallaties Lid 1 Aanwezigheid Wanneer de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie op grond van artikel 2.6.2
vereist is, is altijd een ontruimingsalarminstallatie voorgeschreven. NEN 2575
is verbeterd ten aanzien van het volgende: Bij ontruimingsalarminstallaties kennen we tot voor kort 3 typen, namelijk:
InstallatieEen speciaal voor dit doel ontwikkeld systeem, waarbij sprake is van een
eigen centrale waarop luidsprekers zijn aangesloten. Hierdoor is het
mogelijk een ontruiming plaats te laten vinden met behulp van een
gesproken mededeling. De installatie wordt hierbij aangestuurd door een
brandmeldcentrale. De A-installatie beschikt dus over een eigen centrale met eigen energievoorziening.
InstallatieBij dit type zijn er ontruimingssignaalgevers (slow whoop) direct
aangesloten op de brandmeldcentrale en beschikt dus niet zoals bij een
A-installatie over een eigen centrale. De energievoorziening voor de
ontruimingsignaalgevers wordt dus ook door de brandmeldcentrale
verzorgd.
InstallatieTot voor kort was het een eis om een brandmeldinstallatie door te melden
naar de alarmcentrale van de brandweer. Voor kleinere objecten was deze
eis te zwaar. In die gevallen waarbij het object niet “beroepbaar” was,
bleek toch een vorm van een installatie noodzakelijk. Omdat doormelding
naar de brandweer niet noodzakelijk was, werd deze installatie geen
brandmeldinstallatie genoemd maar een C-ontruimingsalarminstallatie.
De verschillen tussen een B en een C-installatie waren:
Geen doormelding naar de brandweer
Blauwe i.p.v. rode handbrandmelders
Minder eisen aan de uitvoering van de centrale
Met de komst van NEN 2575 zijn de verschillen genoemd bij b en c verdwenen.
Bleef dus alleen over de doormelding. Intussen zijn er ook andere vormen van
brandmeldinstallaties ontstaan waarbij er geen eis met betrekking tot
doormelding naar de brandweer werd gesteld. Deze zijn:
Automatische brandmeldinstallaties in parkeergarages tot 2500 m2.
Handbandmeldinstallaties bij opslag vuurwerk tot 10 000 kg
Automatische brandmeldinstallaties in geval van samenvallende
vluchtroutes.
Een automatische ontruimingsinstallatie houdt in dat directe aansturing van de
signaalgevers plaatsvindt als gevolg van de activering van een automatische
brandmelder. Het niet doormelden van brand kan geen criterium zijn om de installatie wel of
geen brandmeldinstallatie te noemen. Daarom is besloten de oude
“C-ontruimingsalarminstallatie” een “handbrandmeldinstallatie” zonder
doormelding te noemen. Dit heeft diverse voordelen, te weten:
Het schept voor een ieder een grotere duidelijkheid
De betreffende normen kunnen worden vereenvoudigd
Het betreffende deel van de bouwverordening wordt duidelijker
De toekomstige certificeringregeling voor ontruimingsalarminstallaties
wordt overzichtelijker.
Logiesfunctie De term logiesgebouw en de grenswaarde van 250 m2 gebruiksoppervlakte zijn
geïntroduceerd, omdat voor een zelfstandig zomerhuisje op een bungalowpark geen
ontruimingsalarminstallatie noodzakelijk is. In artikel 2.6.2, tweede lid, is geregeld wanneer bij doodlopende gangen een
brandmeldinstallatie met ruimtebewaking aanwezig moet zijn. Doordat in het
onderhavige artikel de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie verplicht is
gesteld, volgt uit de werking van artikel 2.6.6 dat tevens wordt voorzien in de
alarmering van de gebruikers van de verblijfsruimten die op de bedoelde
doodlopende gang zijn aangewezen. Een automatische ontruimingsinstallatie houdt in dat directe aansluiting van de
signaalgevers plaatsvindt als gevolg van de activering van een automatische
brandmelder. Lid 2 Doodlopende gangen Artikel 2.6.7 Kwaliteit van ontruimingsalarminstallaties Op grond van artikel 2.6.11 van de verordening is dit artikel ook van toepassing
voor bouwwerken waarop op grond van artikel 1.5 van het Bouwbesluit als
gelijkwaardige oplossing een ontruimingsalarminstallatie wordt toegepast. Op grond van artikel 10.6 van de verordening zijn burgemeester en wethouders
bevoegd om rekening te houden met de herziening en vervanging van de NEN-normen,
voornormen, praktijkrichtlijnen of andere voorschriften waarnaar in de
verordening of in de bijlage bij de verordening wordt verwezen, indien de
bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of het
voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of vervanging heeft
gepubliceerd.Lid 2 Het programma van eisen als bedoeld in NEN 2575 'Brandveiligheid van gebouwen -
Ontruimingsinstallaties - Systeem- en kwaliteitseisen en
projecteringsrichtlijnen' legt de uitgangspunten vast van brandbeveiliging met
behulp van een ontruimingsinstallatie. Tevens worden stuurfuncties van het
systeem beschreven. Het document is bovendien een referentie bij de
instandhouding van de kwaliteit van het systeem. Artikel 2.6.8 Beginsel inzake vluchtrouteaanduidingen Zie voor de toelichting op de opbouw van de voorschriften, de relatie met de
Nota van Toelichting bij het Bouwbesluit de bevoegdheid voor burgemeester en
wethouders tot het verlenen van ontheffing, de toelichting op artikel 2.6.1. Artikel 2.6.9 Aanwezigheid van vluchtrouteaanduidingen Teneinde te bewerkstelligen dat personen die in een bouwwerk verblijven en die
niet bekend zijn met de inrichting van het bouwwerk, dan wel in geval van brand
een ongebruikelijke vluchtroute moeten kiezen, op eenvoudige wijze het
aansluitende terrein kunnen vinden, bepaalt artikel 2.6.9 wanneer
vluchtrouteaanduidingen aanwezig moeten zijn. Omdat de herkenbaarheid van
vluchtroutes voor iedere persoon in gelijke mate van belang is, is de
aanwezigheid niet gekoppeld aan een grenswaarde voor gebruiks-oppervlakte of
hoogte van een gebouw. De aanwezigheid van vluchtrouteaanduidingen geldt in
principe voor verkeersruimten. Tevens dienen in alle ruimten waarin op grond van
het Bouwbesluit een tweede of meerdere uitgangen nodig zijn, deze uitgangen te
worden voorzien van vluchtrouteaanduidingen. De aanwezigheid van
vluchtrouteaanduidingen wordt in tabel 12 voorgeschreven voor een woongebouw,
celgebouw en een logiesgebouw. Het gaat om vluchtrouteaanduiding in
gemeenschappelijke verkeersroutes als de woning, de cel of het logiesverblijf al
verlaten is. Dan is de term 'woonfunctie enz.' niet bruikbaar, want dat zou
betekenen dat men signalering in de woning, de cel of het logiesverblijf moet
aanbrengen. Dat is niet de bedoeling. Logiesfunctie De term logiesgebouw is geïntroduceerd, omdat voor een zelfstandig zomerhuisje
op een bungalowpark geen vluchtrouteaanduiding noodzakelijk is. Voor de aanwezigheid van vluchtrouteaanduidingen kunnen brandveiligheidseisen
krachtens de Arbo- en de milieuwetgeving eveneens van belang zijn.Artikel 2.6.10 Kwaliteit van vluchtrouteaanduidingen Op grond van artikel 2.6.11 van de verordening is dit artikel ook van toepassing
voor bouwwerken waarop op grond van artikel 1.5 van het Bouwbesluit als
gelijkwaardige oplossing een vluchtrouteaanduiding wordt toegepast. Op grond van artikel 10.6 van de verordening zijn Burgemeester en Wethouders
bevoegd om rekening te houden met de herziening en vervanging van de NEN-normen,
voornormen, praktijkrichtlijnen of andere voorschriften waarnaar in de
verordening of in de bijlage bij de verordening wordt verwezen, indien de
bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of het
voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of vervanging heeft
gepubliceerd.Lid 1 De norm NEN 6088 Brandveiligheid van gebouwen - Vluchtwegaanduiding -
Eigenschappen en bepalingsmethoden, uitgave 2002, geeft aan dat de
vluchtrouteaanduiding gekenmerkt moet zijn door bepaalde symbolen en kleuren. Lid 2 De vluchtrouteaanduiding moet herkenbaar zijn en goed zichtbaar zijn
aangebracht. Dit betekent dat de vluchtrouteaanduiding zodanig moet zijn
opgehangen dat je het goed ziet. Vluchtrouteaanduiding mag dus niet achter een
gordijn hangen of in een hoge ruimte nabij het plafond aangebracht zijn. Lid 3 De als Nederlandse norm aanvaarde Europese norm NEN-EN 1838 ‘Toegepaste
verlichtingskunde – Noodverlichting’ is opgesteld met als doel internationaal
eenheid binnen gebouwen te creëren ten aanzien van vluchtrouteaanduiding. In de
richtlijn wordt een voorkeur uitgesproken over de te hanteren pictogrammen. De
getoonde pictogrammen zijn voorbeelden. In de tekst wordt niet expliciet gesteld
dat uitsluitend de getoonde pictogrammen toegestaan zijn. Er is dus enige
vrijheid. Het belangrijkste is dat er sprake is van eenduidigheid en
duidelijkheid binnen gebouwen. Voor de kleuren, luminantie, de luminantieverhoudingen en de maximale
kijkafstand gelden de eisen uit NEN-EN 1838. De luminantie van elk deel van de veiligheidskleur van de vluchtrouteaanduiding
moet minimaal 2 cd/m2 bedragen in alle relevante kijkrichtingen. Dit dient te
geschieden door in- of externe verlichting en / of noodverlichting. Dit kan dus
gevolgen hebben voor de locatie van normale en / of noodverlichtingsarmaturen
indien er geen intern verlichte vluchtrouteaanduiding wordt toegepast. In geval
van een energiestoring is het acceptabel dat niet meer aan de luminantie-eis
wordt voldaan, indien er geen eisen ten aanzien van noodverlichting zijn
gesteld. Er wordt op deze wijze uitgegaan van een prestatie-eis in de vorm van een
luminantie-eis in NEN-EN 1838. Op welke wijze wordt voldaan kan men zelf
invullen en zal leiden tot verschillende oplossingen, bijvoorbeeld:
Bouwkundige aanduidingen die door de normale en / of noodverlichting
worden aangelicht.
Inwendig verlichte vluchtrouteaanduidingen, die op de normale en / of
noodverlichting zijn aangesloten.
Foto-luminiserende vluchtrouteaanduiding.
De luminantie-eis in NEN-EN 1838, waarnaar in dit lid wordt verwezen, dient dan
ook goed te worden onderscheiden van eisen aan de verlichtingssterkte van de
vluchtrouteaanduiding zelf. Artikel 2.6.10 bevat geen eisen over de
verlichtingssterkte van de vluchtrouteaanduiding zelf. Vluchtrouteaanduidingen
hoeven dan ook niet per sé inwendig verlichte armaturen te zijn. Veelal kan
worden volstaan met het aanbrengen van pictogramstickers die zo nodig door
externe verlichting moeten worden aangelicht om aan de luminantie-eis te kunnen
voldoen. In ruimten waarin op grond van het Bouwbesluit een eis voor
noodverlichting geldt en waarin het gebruikelijk is de normale verlichting te
reduceren of uit te schakelen (theaters, bioscopen e.d.) zal het, vanwege de
gestelde eisen, wel noodzakelijk zijn om de vluchtrouteaanduidingen als intern
verlichte aanduidingen uit te voeren.Lid 4 In delen van een gebouw waar op grond van het Bouwbesluit geen noodverlichting
vereist is, is het gestelde in lid 3 niet van toepassing aangezien in die
gebouwdelen bij spanningsonderbreking immers nimmer aan de luminantie-eisen van
het derde lid kan worden voldaan. Artikel 2.6.11 Gelijkwaardigheid Met deze voorschriften wordt beoogd dat ook bij toepassing van de
gelijkwaardigheid ingevolge het Bouwbesluit aangebrachte brandmeldinstallaties,
ontruimingsalarminstallaties en vluchtrouteaanduidingen dezelfde duurzame
kwaliteit en dus veiligheid bezitten als die welke in de bouwverordening zijn
voorgeschreven. Artikel 2.6.12 Communicatiesysteem voor publieke hulpverleningsdiensten C-2000 is het landelijk dekkend digitale radionetwerk ten behoeve van de mobiele
communicatie voor de Nederlandse hulpverleningsdiensten. Adequate communicatie
tussen hulpverleners is essentieel voor het goed kunnen functioneren van hen bij
een calamiteit in een bouwwerk. C2000 garandeert buitenshuis een dekking van
95%, naar tijd en plaats gemeten vanaf een op de heup gedragen portofoon. In de
praktijk betekent dit dat de hulpverlener in Nederland altijd en overal
buitenshuis een verbinding tot stand kan brengen met collega’s of met de
meldkamer of alarmcentrale. Door de wijze waarop het C2000-radionetwerk is
ontworpen en gebouwd, zal in veel gevallen ook sprake zijn van
binnenhuisdekking. Dit is echter sterk afhankelijk van de aard en ligging van
het bouwwerk en de situatie ter plaatse. In overleg met het ministerie van BZK en VROM wordt een nieuw artikel in de MBV
opgenomen dat de mogelijkheid biedt om voorzieningen te eisen ten behoeve van
binnenhuisdekking van het C2000-communicatiesysteem. Dit ten behoeve van het
goed kunnen functioneren van de hulpverleningsdiensten bij een calamiteit in een
voor publiek toegankelijke bouwwerk. In de dagelijkse praktijk kan het ontbreken van binnenhuisdekking soms leiden
tot bezwaarlijke situaties vanuit openbare orde en veiligheid. Dit is met name
het geval in voor het grote publiek toegankelijke bouwwerken, zoals
voetbalstadions, grote overdekte winkelcentra, luchthavengebouwen, stations en
ondergrondse bouwwerken zoals auto-, trein- of metrotunnels. Dit soort locaties
wordt in C2000-jargon aangeduid als Special Coverage Locations (SCL’s). In dat
geval kan soms vanuit de operationele werkwijze van de diensten volstaan worden
met plaatselijke en tijdelijke dekkingsmaatregelen zoals Direct Mode of
Operation (DMO) of met een zogenoemde DMO-TMOgateway. Mochten deze maatregelen voor de betreffende locatie niet voldoen, moet worden
gezocht naar een meer structurele oplossing voor adequate binnenhuisdekking.
Uitgangspunt daarbij is dat de eigenaar van de SCL voor die structurele
oplossing zorgdraagt en dat de kosten van aanschaf en bouw van de technische
installatie en van het testen, aansluiten en beheer ervan voor zijn rekening
komen. Artikel 2.6.12 verplicht de SCL-eigenaar tot het aanbrengen van de betreffende
technische voorziening indien dat naar het oordeel van burgemeester en
wethouders voor het goed kunnen functioneren van hulpverleningsdiensten bij een
calamiteit in dat bouwwerk noodzakelijk is. Of die voorziening in een concreet
geval noodzakelijk is, is van meerdere factoren afhankelijk. In de eerste plaats
dient de vraag beantwoord te worden of er binnenhuisdekking moet zijn. Dit zal
het geval zijn indien het bouwwerk voor het grote publiek toegankelijk is en
binnenhuisdekking vanuit het oogpunt van openbare orde en veiligheid
noodzakelijk is voor het goed kunnen functioneren van de hulpverleningsdiensten
bij een calamiteit in dat bouwwerk. Vervolgens dient vastgesteld te worden of er
automatisch al binnenhuisdekking is. Is die dekking er niet (of niet in het
gehele bouwwerk), dient te worden bepaald of DMO of DMO-TMO een voldoende
oplossing biedt. Pas wanneer dat laatste niet het geval is, kan toepassing van
artikel 2.6.12 aan de orde zijn. Paragraaf 7 Aansluitplicht op de nutsvoorzieningen Artikel 2.7.1 Eis tot aansluiting aan de waterleiding De plicht tot aansluiting aan het distributienet van de waterleiding houdt niet
in dat het waterleidingbedrijf tot de levering van drinkwater verplicht is en
evenmin voor de aangeslotene de plicht tot het betrekken van drinkwater. De plicht tot aansluiting aan het waterleidingnet houdt slechts de verplichting
in tot het doen treffen van de technische voorzieningen die het betrekken van
drinkwater mogelijk maken. Of water wordt geleverd, is afhankelijk van een met
het waterleidingbedrijf te sluiten contract. De voorwaarden waaronder dit
contract wordt gesloten, zijn veelal vervat in een afzonderlijke verordening op
de levering van drinkwater. In feite zal de aansluiting ook veelal door het
waterleidingbedrijf plaatsvinden en zullen de aansluiting van de
binnenhuisinstallatie aan het distributienet en de levering van drinkwater vaak
in hetzelfde contract zijn geregeld. Overigens moet men zich realiseren dat het onderhavige voorschrift geen
aansluiting op het waterleidingnet verplicht stelt in geval een
binnenhuisinstallatie voor drinkwater - als bedoeld in het genoemde
artikelnummer van het Bouwbesluit - ontbreekt. Dit kan zich voordoen wanneer
toepassing van de gelijkwaardigheidbepaling van het Bouwbesluit ertoe leidt dat
het aanbrengen van een alternatieve voorziening voor het betrekken van
drinkwater wordt toegestaan. Voor de wijze van meten van de afstand tot de dichtst bij zijnde leiding van het
openbare distributienet, zie artikel 2.7.7. Artikel 2.7.2 Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnet De plicht tot aansluiting aan het elektriciteitsnet betreft niet alleen een
kwestie van comfort, maar ook één van veiligheid, met name brandveiligheid. Zie
voorts de toelichting op artikel 2.7.1. Artikel 2.7.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnet Lid 1 De niet-vantoepassingverklaring voor bejaardenwoningen houdt verband met de kans
op ongevallen. Lid 2, onder b Het verlenen van ontheffing is denkbaar voor koopwoningen, indien de
eigenaar-bewoner geen aardgas wenst te gebruiken. Dit in tegenstelling tot
hetgeen het geval kan zijn voor huurwoningen, indien de gemeenteraad
geschiktheid van de woning voor het stoken en koken op de meest economische
brandstof noodzakelijk acht. Lid 2, onder c Een ontheffing voor woningen die worden aangesloten op de stads-, wijk- of
blokverwarming, kan door burgemeester en wethouders worden geweigerd, indien een
gasaansluiting gewenst en mogelijk is in verband met het koken op aardgas. Zie voorts de toelichting op artikel 2.7.1. Artikel 2.7.4 Eis tot aansluiting aan de openbare riolering Lid 1 Voor de voorzieningen ter lozing van het hemelwater van het bouwwerk en het
terrein, zie artikel 2.7.5. Lid 2, onder aNaast het geven van aanwijzigingen over plaats, hoogte en binnenmiddellijn van
de te realiseren aansluitleiding of aansluitleidingen is het gemeentelijk
bouwtoezicht op grond van het onderhavige voorschrift bevoegd:
om te verbieden dat een hemelwaterafvoer op een druk- of vacuümriolering
wordt aangesloten;
om te verplichten dat afzonderlijke aansluitingen worden gerealiseerd
voor enerzijds de hemelwaterafvoer en anderzijds de vuil-waterafvoer,
indien in het desbetreffende deel van de gemeente een gescheiden
gemeentelijk rioolstelsel aanwezig is.
Artikel 2.7.5 Aansluiting anders dan aan de openbare riolering Lid 2, onder b De voorgeschreven verplichting om het hemelwater niet op traditionele wijze af
te voeren naar het gemeenteriool of naar oppervlaktewater, maar naar een op het
eigen erf of terrein aan te leggen opvang- en bezinkingsvoorziening, berust op
milieuhygiënische overwegingen ('duurzaam bouwen'). Hiermee wordt beoogd om het
hemelwater aan de bodem toe te voegen om op deze wijze zo veel mogelijk bij te
dragen aan de instandhouding van het grondwaterpeil en het tegengaan van
verdroging van het milieu. Afhankelijk van de grootte van het erf en de
bodemgesteldheid ter plaatse kan bedoelde infiltratievoorziening bestaan uit een
in de grond aangebrachte infiltratieput, een drainage, een grindbak, een
bezinkingsvijver of een daarmee gelijk te stellen voorziening. Richtlijnen voor
dergelijke voorzieningen kunnen worden ontleend aan ISSO-publicatie nr. 70-1,
Hemelwater binnen de perceelsgrens - Ontwerp en uitvoering van voorzieningen ten
behoeve van opvang, gebruik en infiltratie van hemelwater binnen de
perceelsgrens, uitgave Stichting Bouwresearch (SBR), Rotterdam, september 2000
(telefoon 010-2065959). De aanvrager van de bouwvergunning dient van tevoren te
(laten) onderzoeken welke van de genoemde infiltratievoorzieningen, gelet op de
ter plaatse aanwezige bodemgesteldheid en grondwaterstand, voor zijn bouwplan
geschikt is. Bij het ontwikkelen van een bestemmingsplan of grootschalig
bouwproject zal een dergelijk onderzoek in de praktijk reeds in het kader van
het vooronderzoek door de projectontwikkelaar zijn verricht en/of kunnen de
uitkomsten van gemeentewege beschikbaar worden gesteld. Lid 3, onder b Om verzakking van de te stichten of reeds aanwezige bouwwerken, alsmede
wateroverlast voor de belendende percelen te voorkomen moet de
infiltratievoorziening voor hemelwater zodanig op het eigen erf kunnen worden
gesitueerd dat voldoende afstand tot genoemde bouwwerken en de perceelgrenzen in
acht wordt genomen. Die afstand is geen vast gegeven, maar hangt af van de
hoeveelheid te lozen hemelwater in relatie tot de aard van de
infiltratievoorziening en de bodemgesteldheid ter plaatse. Op grond van de ter
zake overgelegde of bij de gemeente aanwezige gegevens kunnen burgemeester en
wethouders dan ook ontheffing verlenen van de verplichting tot het aanbrengen
van een infiltratievoorziening, indien de bodemgesteldheid, de grondwaterafvoer
en/of de geringe afmetingen van het erf daartoe aanleiding geven. Bij de keuze van een meer traditionele wijze van hemelwaterafvoer is overigens
van belang dat ter wille van een goede werking van een rottingsput (septic tank)
daarop geen afvoerleidingen voor hemelwater mogen worden aangesloten. Artikel 2.7.6 Kwaliteit en dimensionering van buitenriolering op erven en
terreinen Lid 3 In (delen van) gemeenten waar het afvalwater door middel van een gemeentelijk
rioolstelsel naar een rioolwaterzuiveringsinstallatie wordt afgevoerd, moet er -
met het oog op het in goede staat houden van dat rioolstelsel en de goede
werking van de zuiveringsinstallatie - op worden toegezien dat er in de
huisaansluitleidingen geen beerputten, rottingputten e.d. voorkomen. Lid 4 Zie voor een concretisering van de onderhavige eisen de Nederlandse
praktijkrichtlijn NPR 3218 'Buitenriolering onder vrij verval - Aanleg en
onderhoud' die in 1984 bij het Nederlands Normalisatie-instituut (NNI) is
verschenen. Hoewel de Nederlandse norm NEN 3215, uitgave 1997, 'Binnenriolering in woningen
en woongebouwen - Eisen en bepalingsmethoden' formeel slechts toepasbaar is op
binnenshuis gelegen afvoerleidingen, zal het duidelijk zijn dat de
dimensionering van enerzijds de grondleiding binnenshuis en anderzijds de daarop
aansluitende huisaansluitleiding op het eigen erf buitenshuis gelijk moet zijn.
Hetzelfde geldt mutatis mutandis voor de 'huis'-aansluitleidingen van niet tot
bewoning bestemde gebouwen. Lid 5 De dimensionering volgens lid 4 kan tot een grotere diameter van de
huisaansluitleiding ter plaatse van de aansluiting op het gemeentelijk
rioolstelsel leiden dan het minimum van 125 mm dat in het onderhavige lid is
voorgeschreven. Lid 6 Of de rioleringsmaterialen voldoen aan de kwaliteitseisen uit de genoemde
NEN-normen, blijkt in het algemeen uit de levering onder KOMO-keurmerk met
overlegging van een KOMO-certificaat. Uiteraard zijn in Europees verband daarmee
vergelijkbare keurmerken en certificaten ook acceptabel. 3. De melding. Vervallen Artikel 3.1 De wijze van melden Vervallen Artikel 3.2 Welstandscriteria Vervallen 4. Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij ingebruikneming
van een bouwwerkAlgemeenDit hoofdstuk bevat een serie uiteenlopende plichten die in tegenstelling tot de
voorgaande hoofdstukken geen betrekking hebben op de vergunning(procedure), maar
uitsluitend op de fasen van bouwen, voltooien en in gebruik nemen van een
bouwwerk. De artikelen 4.6 tot en met 4.11 en 4.13 en 4.15 hebben betrekking op
alle bouwactiviteiten, dus zowel vergunningvrij als vergunningplichtig. Vanaf 1 april 2007 is artikel 7b Woningwet van kracht, waarin verplichtingen in
de vorm van algemene verbodsbepalingen zijn opgenomen met betrekking tot
voorschriften uit de bouwverordening die van toepassing zijn op onder meer het
bouwen en het gebruik van een bouwwerk, standplaats of een open erf of terrein.
Bovendien verbiedt het herziene artikel 40, eerste lid Woningwet zowel het
bouwen zonder of in afwijzking van een verleende bouwvergunning (sub a), als het
in stand laten van een bouwwerk of deel daarvan dat gebouwd is zonder of in
afwijking van een verleende bouwvergunning (sub b). Als gevolg van de gewijzigde
systematiek van de Woningwet is een verbod tot ingebuikneming zoals tot en met
de 11e serie wijzigingen opgenomen was in artikel 4.14 van de
Model-bouwverordening niet langer noodzakelijk. Op grond van artikel 7b juncto
artikel 40, eerste lid Woningwet kunnen burgemeester en wethouders indien nodig
het gebruik van het voltooide bouwwerk beletten. Het verbod leidt in geval van
niet-naleving van de voorschriften van de bouwverordening tot een overtreding
waartegen direct handhavend kan worden opgetreden. Overtreding van een verbod
van artikel 7b Woningwet is per 1 april 2007 strafbaar gesteld in artikel 1a,
onder 2, van de Wet op de economische delicten (WED).Structuur van de voorschriften Het merendeel van de voorschriften in dit hoofdstuk betreft preventieve
handelingen of het nalaten van handelingen teneinde (tijdige) controle door het
bouwtoezicht of anderen mogelijk te maken. Dit betreft de artikelen 4.1 tot en
met 4.6 en 4.13. Andere bepalingen van dit hoofdstuk zijn gericht op het voorkomen van nadelige
effecten van het bouwen op de omgeving (bijv. veiligheid, grondwaterstand,
hinder, afscheiding bouwterrein) in casu de artikelen 4.7 tot en met 4.10. Artikel 4.11 tenslotte is specifiek gericht op het bouwafval. Een goede afronding van de bouwfase wordt beoogd met artikel 4.12 over de
gereedmelding van een bouwwerk. De ingebruikneming van een bouwwerk wordt sinds
1 april 2007 geregeld in artikel 7b Woningwet. Handhaving van de voorschriften De voorschriften uit dit hoofdstuk zijn per 1 april 2007 op grond van artikel 7b
van de Woningwet rechtstreeks werkende bepalingen. Zie ook de algemene
toelichting bij hoofdstuk 11.Criteria voor veiligheid en hinder gelden steeds voor de omgeving. Deze
bepalingen hebben geen betrekking op de arbeidsomstandigheden. Daarvoor gelden
andere regels en met de handhaving daarvan is de Arbeidsinspectie belast. Artikel 4.1 Intrekking bouwvergunning bij niet-tijdige start of
tussentijdse staking van bouwwerkzaamheden De gronden waarop een bouwvergunning kan worden ingetrokken staan limitatief in
artikel 59 van de Woningwet. De intrekkingsgronden zijn vanaf 1 januari 2003 in
de Woningwet uitgebreid. In verband met het Besluit indieningsvereisten en het
gewijzigde artikel 56 Woningwet kan een bouwvergunning tevens worden ingetrokken
indien voorgeschreven gegevens niet tijdig zijn overgelegd nadat de
bouwvergunning is verleend. Voorts kan een bouwvergunning gedeeltelijk worden ingetrokken. Indien
bijvoorbeeld onvolledige gegevens zijn verstrekt, kan het zo zijn dat slechts
een gedeeltelijke intrekking van de bouwvergunning op haar plaats is. Bovendien is toegevoegd dat de bouwvergunning kan worden ingetrokken op verzoek
van de vergunninghouder; iets wat trouwens in de praktijk al gebruikelijk was
(bijvoorbeeld ten behoeve van eventuele gedeeltelijke restitutie van leges). Van belang is voorts dat in het zesde lid onder b van het nieuwe artikel 56a van
de Woningwet een aanvullende intrekkingsgrond is opgenomen. De termijn van 26
weken is gelijk aan die van de MBV 1965. De uit jurisprudentie voortkomende
plicht om de vergunninghouder te horen alvorens wordt besloten tot intrekking
van een vergunning is nu als voorschrift vastgelegd in artikel 4:8 Awb. Het
intrekken van een begunstigende beschikking zoals een bouwver-gunning dient
omgeven te zijn met de nodige waarborgen ter bescherming van de rechtszekerheid
van de houder der vergunning. Binnen afzienbare tijd wordt artikel 59 van de Woningwet gewijzigd teneinde het
mogelijk te maken de bouwvergunning in te trekken naar aanleiding van een
integriteitsbeoordeling Wet BIBOB. Artikel 4.2 Op het bouwterrein verplicht aanwezige bescheiden Hoewel de instantie die toeziet op de naleving van verleende vergunningen en
ontheffingen, op de hoogte kan zijn van de inhoud van deze bescheiden is toch de
plicht opgenomen om op het bouwterrein deze bescheiden aanwezig te hebben en op
verzoek aan het bouwtoezicht ter inzage te geven. Het verplicht aanwezig zijn
van deze bescheiden voorkomt discussie over wat in die bescheiden is
voorgeschreven de tekst is immers voorhanden en voorkomt dat de uitvoerder op
het bouwterrein zegt de inhoud van de bescheiden niet te kennen. Sub aOnder het begrip 'bouwvergunning' in de zin van dit artikel vallen tevens de bij
de verlening teruggegeven bouwtekeningen, berekeningen e.d., die niet strijdig
zijn bevonden met de voorschriften en dus moeten worden gehanteerd bij de
bouwwerkzaamheden. Sub b Deze vergunningen en ontheffingen zijn hier slechts bedoeld voor zover deze
bouwkundige consequenties hebben. Deze vergunningen en vrijstellingen kunnen
betrekking hebben op bij voorbeeld een aanlegvergunning of op beschikkingen van
de rijks- of provinciale overheid. Sub dHet aanwezig hebben van een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet, dan wel een
besluit tot toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom is nodig, omdat voor bouwen op grond van voornoemde besluiten geen
bouwvergunning is vereist krachtens artikel 43, eerste lid, letter a van de
Woningwet. Wanneer bouwen en (gedeeltelijk) slopen samengaan moet ingevolge
artikel 8.3.2 ook de sloopvergunning op het bouw- en sloopterrein aanwezig zijn. Artikel 4.3 Wijzigingen in gegevens bouwregistratie Vervallen. Artikel 4.4 Het uitzetten van de bouw De woorden 'voor zover nodig' zijn opgenomen, omdat er ook gevallen voorkomen,
waarin geen behoefte bestaat aan het aangeven van de rooilijnen, bij voorbeeld
bij een verbouwing. Artikel 4.5 Kennisgeving aan het bouwtoezicht van start van (onderdelen
van) de bouwwerkzaamheden De strekking van dit artikel is het bouwtoezicht gelegenheid te geven tot
tijdige controle. Lid 1, sub a Indien ontgravingwerkzaamheden worden aangekondigd verdient het
aanbeveling het regionale Kabels- en leidingeninformatiecentrum (KLIC) in te
lichten ter voorkoming van schade aan leidingen. Lid 3In het kader van de terugdringing van administratieve lasten wordt geadviseerd
terughoudend gebruik te maken van de schriftelijke melding door
vergunningverlening en deze melding telefonisch of digitaal (e-mail) te
verlangen.Artikel 4.6 Opmetingen, ontgravingen, opbrekingen en onderzoekingen Dit artikel heeft voornamelijk betrekking op gevallen waarin het bouwtoezicht
vermoedt, dat ondeugdelijke constructies of materialen aan het oog zijn
onttrokken of ondeugdelijk zijn verwerkt. In het algemeen zullen de kosten van
de hier bedoelde werkzaamheden, die de bouwer verplicht is te verrichten of te
doen verrichten, voor diens rekening komen. Degene die bouwt heeft het immers
zelf in de hand om voor de aanvang van bepaalde werkzaamheden tijdig het
bouwtoezicht te informeren en overigens conform de vergunning, het Bouwbesluit
en de bouwverordening te werken. Specifieke controlewerkzaamheden buiten dit
artikel om komen voor rekening van de controlerende instantie, c.q. de gemeente. Dit artikel geldt als aanvulling op de algemene bevoegdheid tot het verrichten
van onderzoek, opneming en monsterneming van artikel 5:18 van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb). Pas wanneer de Awb onvoldoende houvast biedt om
bijvoorbeeld bouwkundige constructies op of open te breken, wordt dit artikel
van de bouwverordening toegepast. Artikel 4.7 Bemalen van bouwputten Het belang dat hier wordt gediend is de veiligheid van bouwwerken. Dit is een
publiekrechtelijk belang. Dit artikel ziet niet op eventuele schade in
privaatrechtelijke zin. De redactie van dit artikel is in vergelijking met de
MBV 1965 enigszins aangepast, doch dit betreft geen verandering in de bedoeling
van dit artikel, noch een trendbreuk in het beleid. De hoeveelheid aan de bodem te onttrekken water is hier doorslaggevend. Indien
de onttrekking zodanige vormen aanneemt, dat ook andere belangen dan de in dit
artikel genoemde kunnen worden geschaad, zal daarop met behulp van andere, niet
in deze verordening neergelegde bepalingen moeten worden toegezien. Gedacht kan
worden aan een waterwingebied. Onder de hierboven bedoelde andere bepalingen kan met name worden verstaan:
zowel voor het mogen bemalen van een bouwput als voor het mogen lozen van het
aldus opgepompte grondwater is een vergunning vereist. De grondslag voor de
vergunning voor het bemalen van een bouwput c.q. het onttrekken van grondwater
staat in de Grondwaterwet en de provinciale grondwaterverordeningen.
Laatstgenoemde verordeningen bevatten overigens in het algemeen een uitzondering
op het vergunningvereiste voor het kortstondig droog houden van een bouwput,
mits nader in die verordeningen omschreven beperkte hoeveelheden grondwater
worden onttrokken. De lozing van het opgepompte water kan aan een
vergunningsvereiste of standaardvoorschriften zijn gebonden ingevolge de Wet
milieubeheer of de Wet verontreiniging oppervlaktewateren. Artikel 4.8 Veiligheid op het bouwterrein Het onderhavige voorschrift betreft niet de veiligheid van de werknemers op de
bouwplaats, want deze valt onder de Arbowet (Arbeidsinspectie), maar de
veiligheid van voorbijgangers en belendingen. Lid 1 De in dit lid bedoelde veiligheidsmaatregelen omvatten mede de maatregelen, die
bij voorbeeld moeten worden genomen bij het oprichten en strijken van een
heistelling, het transport van bouwmaterialen boven de weg, de afdamming van
bouwputten, het zandstralen en het uitvoeren van stutwerk. Wat betreft de
veiligheid van elektrische installaties op bouwwerken, zie NEN 1010. De controle
op de naleving van laatstgenoemde eisen berust bij de Arbeidsinspectie en bij
het elektriciteitsbedrijf. Tot de achtste serie wijzigingen waren de indieningsvereisten behorende bij een
aanvraag om bouwvergunning, waaronder een bouwveiligheidsplan, opgenomen in
artikel 2.1.6, eerste lid, MBV. Sinds 1 januari 2003 bevat artikel 1.2.5 van de
bijlage bij het Besluit indieningsvereisten regels over het indienen van een
bouwveiligheidsplan. Of er bij een bouwvergunning een bouwveiligheidsplan moet
zijn en aan welke eisen dat plan moet voldoen, is geregeld in het onderhavige artikel van de MBV. Voor zover
de te nemen maatregelen in het bouwveiligheidsplan afwijken van de voorschriften
in dit artikel, gaan de bepalingen van het bouwveiligheidsplan voor. Leden 2 en 3 Aan deze bepaling kan worden geacht te zijn voldaan wanneer de schakelapparatuur
zich bevindt in een kastje of een andere ruimte dat (die) gedurende de bedoelde
tijdsperioden op deugdelijke wijze is afgesloten. Artikel 4.9 Afscheiding van het bouwterrein Het afscheiden van een bouwterrein dient ertoe onbevoegden van het terrein te
weren en te voorkomen dat mensen - en vooral spelende kinderen - op een
bouwterrein een ongeval overkomt. Dit motief geldt ook voor de eis in het derde
lid, dat een niet afgescheiden bouwterrein moet worden bewaakt, tenzij het
bouwtoezicht dit niet nodig oordeelt. Ook over de vorm van de bewaking:
permanent aanwezig zijn of surveillance door een bewakingsdienst, beslist het
bouwtoezicht. In de regel vindt overleg plaats met de bouwer. De verkeersveiligheid dient krachtens het tweede lid voldoende te zijn
gewaarborgd. Artikel 4.10 Veiligheid van hulpmiddelen en het voorkomen van hinder De bepaling beoogt de veiligheid te verhogen en schade en ernstige hinder voor
de omgeving te voorkomen. Zie onder 'handhaving van de voorschriften', in het
algemene gedeelte van de toelichting op dit hoofdstuk, hetgeen is gesteld ten
aanzien van de arbeidsomstandigheden. Artikel 4.11 Bouwafval Algemeen Dit artikel regelt hoe moet worden omgegaan met bouwafval. De Woningwet eist
geen regeling omtrent het bouwafval, maar laat wel toe dat de bouwverordening
dit regelt. Hoofdstuk 8 gaat over het sloopafval. Uitgangspunt voor het verplicht stellen van het op de bouwplaats scheiden van
afvalstoffen in fracties is dat een afvalstof in hogere regelgeving als
gevaarlijk is gekwalificeerd en uit hoofde van een doelmatige verwijdering bij
de bron moet worden gescheiden, dan wel dat een afvalstof slechts voor
hergebruik geschikt is, indien deze schoon blijft en niet vermengd wordt met
ander afval. a. Gevaarlijke afvalstoffen Gevaarlijke afvalstoffen moeten krachtens wettelijk voorschrift apart worden
gehouden. Een anti-mengclausule in in het derde lid van artikel 4 van de
Regeling Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr. 158,
blz. 9), verbiedt het mengen van gevaarlijk afval met ander afval (zgn.
verdunnen). Eenmaal gescheiden afvalstoffen dienen ook daarna gescheiden te
blijven. Daartoe verplicht de Regeling scheiden en gescheiden houden die is
gebaseerd op de Wet milieubeheer. De doe-het-zelver kan geringe hoeveelheden
gevaarlijk (chemisch) afval thuis in de chemobox doen en op deze wijze
gescheiden afvoeren via de van gemeentewege georganiseerde inzameling van klein
chemisch afval van huishoudens. b. en. c Glaswol en steenwol Glaswol en steenwol (minerale wol) worden door of vanwege de leverancier
ingezameld. Steenwolresten worden verzameld in een zogeheten 'big bag' (een
stevige zak met een inhoud van 1 m3) of een zak van 200 liter. De ondergrens van 1 m3 per bouwproject is ingesteld om geen onevenredige kosten
te veroorzaken. Onder het begrip 'bouwproject' wordt verstaan het geheel van
bouwwerkzaamheden waarvoor een en dezelfde bouwvergunning is verleend. Glaswol komt niet in grote hoeveelheden vrij bij de bouw, zodat de plicht tot
scheiden slechts bij grotere isolatiewerkzaamheden effectief zal zijn. d. Overig afval Voor het overige bouwafval blijkt er een financiële impuls aanwezig die
bewerkstelligt dat een scheiding in afzonderlijke fracties plaatsvindt. De
onderhavige overige afvalstoffen moeten worden afgevoerd naar een inrichting die
op grond van de milieuwetgeving bevoegd is om deze stoffen in ontvangst te
nemen. Wanneer is iets afval? Zodra op een bouwplaats materialen of stoffen worden gedeponeerd in een afvalbak
is er sprake van bouwafval. Restanten van materialen en stoffen die apart worden
gelegd om later nog te kunnen gebruiken zijn dus (nog) geen afval. Acceptatievoorwaarden en marktwerking De verplicht uit het bouwafval op de bouwplaats te scheiden fracties gelden als
ondergrens. Het staat degene die bouwt dus vrij een verdergaande scheiding toe
te passen. De marktpartijen opdrachtgever en aannemer zullen veelal op basis van
economische motieven besluiten tot een verdergaande scheiding. Hierbij zullen
prijzen worden vergeleken en zal bij een verdergaande scheiding dikwijls een
gunstiger prijs- en kostenverhouding gelden. Indien een verdergaande scheiding
plaatsvindt, geldt onverkort het voorschrift dat moet worden afgevoerd naar een
bewerkingsinrichting die bevoegd is deze afvalstoffen te ontvangen. De fractie
overig afval moet in het algemeen worden afgevoerd naar een sorteerinrichting.
Als sorteerinrichting worden ter zake ook verstaan inrichtingen onder de naam
overslagbedrijf of gemeentelijke milieustraat. Voorwaarde is dat het
overslagbedrijf c.q. de milieustraat op grond van zijn vergunning bevoegd is tot
ontvangst van de afvalstoffen. Niet alle overslagbedrijven c.q. milieustraten zijn bevoegd tot ontvangst van
bedrijfsafvalstoffen. Om de marktpartijen niet voor de voeten te lopen is afgezien van een zeer
gedetailleerde regelgeving. Tevens zou de effectiviteit van de regeling in het
gedrang komen, wanneer in de voorschriften andere verplichtingen zouden worden
opgelegd dan die voortvloeien uit de acceptatievoorwaarden van de ontvanger
(bewerker, sorteerder, inzamelaar enz.). Het verdient dan ook aanbeveling om
nauwkeurig kennis te nemen van de acceptatie-eisen en de eventuele veranderingen
daarin. Afvoeren en overdragen van bouwafval De formulering 'gescheiden houden op de bouwplaats' heeft vooral ten doel om het
mengen van reeds uitgesorteerde fracties bij het gereed maken voor transport
vanaf het werk te verbieden. Voor een wijze van vervoer die bevorderlijk is voor
het hergebruik van materialen, geldt andere wetgeving dan de bouwverordening,
waarbij met name te denken valt aan de provinciale milieuverordening. Uit dien
hoofde moet het bouwafval worden afgevoerd naar een bewerkings- of
verwerkingsinrichting, respectievelijk een inzamelaar die op grond van de Wet
milieubeheer bevoegd is deze afvalstoffen te ontvangen. De afvoer naar een stortplaats gebeurt doorgaans niet rechtstreeks vanaf de
bouwplaats. Het Besluit stortverbod afvalstoffen bevat namelijk sinds 1 april
1997 een stortverbod voor herbruikbaar bouw- en sloopafval. Particulieren die geringe hoeveelheden bouw- en sloopafval zelf wegbrengen,
kunnen terecht bij sorteerbedrijven en gemeentelijke milieustraten, veelal ook
op zaterdagmorgen. Volledigheidshalve zij opgemerkt dat het stortverbod niet geldt voor asbest,
waarvoor juist een stortplicht geldt. Asbest is in het onderhavige artikel over bouwafval niet genoemd, omdat het als
bouwmateriaal niet meer is toegelaten. Terugleveren aan de leverancier of fabrikant Er zijn enkele bouwstoffen waarvan het restant/afval wordt teruggeleverd aan de
fabrikant c.q. de leverancier. Voor deze situatie geldt een uitzondering op de
regel dat op de bouwplaats gescheiden fracties naar een bewerkingsinrichting of
anders naar een sorteerinrichting moeten worden afgevoerd. Rechtstreekse
retourlevering waarbij het product dient als grondstof voor nieuwe producten
wordt zinvol geacht. Sorteerinrichting Afvoeren van ongesorteerd bouwafval, de zogeheten fractie overig afval, is -
voorzover het uit meer dan één afvalstof bestaat - alleen toegestaan naar een
sorteerinrichting, die bevoegd is de desbetreffende afvalstoffen ongesorteerd te
ontvangen. Een sorteerbedrijf dient zich in het algemeen naast de beoordelingsrichtlijn
voor de certificering van sorteerbedrijven te houden aan de Regeling
niet-herbruikbaar bouw- en sloopafval (Stcrt. 31, 13 februari 1996). Hierin worden de volgende afvalstromen aangeduid als herbruikbaar: harde
steenachtige materialen, ferro en non-ferro metalen, massief niet-verduurzaamd
hout, papier/karton, LDPE-folie, kunststofgevelelementen of delen daarvan en
kunststofleidingbuizen. Voor deze stromen ligt uitsortering voor de hand, hetzij
aan de bron, hetzij achteraf in een sorteerinrichting. Voor papier/karton en kunststoffen is de mogelijkheid van uitsorteren bij een
sorteerbedrijf volledig operationeel. Voor de retourname van reststoffen van
gipsblokken en gipskartonplaten heeft de Nederlandse Branchevereniging voor Gips
(NBVG) in samenwerking met de gipsproducenten een systeem scheiden en schoon
afvoeren ontwikkeld. Voor steenwol is deze mogelijkheid enigszins operationeel
en voor EPS ('piepschuim') en gipsblokken nog niet, vanwege het nietoperationeel zijn van
een retoursysteem (stand van zaken medio 1997). Overigens geldt voor zowel
steenwol als EPS dat zij meestal slechts in geringe mate in bouwafval voorkomen. Voor diverse specifieke kunststofafvalstromen zijn bewerkingssystemen
ontwikkeld. Bij de aflevering aan bouwbedrijven kunnen transporteurs van
aangeschafte bouwmaterialen de inname aanbieden van LDPE en LDPE-folie. Via de
Stichting KNAPZAK nemen enkele kunststofverwerkers deze kunststoffen zowel van
transporteurs als van sorteerbedrijven in voor reclycing. De thermoplasten PVC, PE en PP (buismaterialen) kunnen door sorteerbedrijven
voor verwerking worden aangeboden aan twee leden van de Vereniging van
Kunststofleidingsystemen (FKS) te Amsterdam. Voor kunststof gevelelementen
kunnen sorteerbedrijven gebruik maken van het recyclingsysteem van de Stichting Recycling VKG te Zoetermeer. Een verwerkingssysteem voor kitkokers,
verfverpakking en snoerband (PPmaterialen) is operationeel bij B & R
Recycling BV te Middelharnis. Mee terugnemen naar de werf Uitdrukkelijk is bepaald dat degene die bedrijfsmatig bouwwerkzaamheden
verricht, de aannemer, een geringe hoeveelheid bouwafval mee terug mag nemen
naar zijn bedrijf voor tijdelijke opslag. Deze bevoegdheid sluit aan op de
bestaande praktijk. Het formaliseren ervan wordt gezien als van groot praktisch
nut. Overigens kan het zijn dat voor deze opslag een vergunning is vereist op
grond van de Wet milieubeheer. De term tijdelijke opslag duidt erop dat dit
afval vervolgens in het algemeen wel moet worden afgevoerd naar een
sorteerbedrijf. De plicht om zgn. EURAL-stoffen gescheiden te houden van andere stoffen, de
anti-mengclausule, blijft onverkort van kracht, evenals de plicht tot het
afvoeren van deze stoffen naar een depot of ze overdragen aan een inzamelaar die
voor de inname van deze stoffen bevoegd is. Enkele specifieke begrippen Met de term 'bevoegd is ...... te ontvangen' wordt gedoeld op de aanwezigheid
van een vergunning ingevolge de Wet milieubeheer, voorzover een milieuvergunning
bij die wet verplicht is gesteld. Onder 'inzamelaar' wordt verstaan degene die bevoegd is een afvalproduct in te
zamelen met het oog op hergebruik of teruglevering naar de producent. Voor
enkele deelstromen kunststoffen bestaat een dergelijk inzamelsysteem. Zie de toelichting van artikel 8.1.1 Ad c onder het kopje Inzamel- en
recyclingsystemen voor kunststoffen. Lid 1 De gevaarlijke fractie uit het bouwafval moet bij de bron - dit is op het
terrein - worden gescheiden van het overige bouwafval. In een later stadium
scheiden levert veel moeilijkheden op en lukt maar ten dele. Voor de
verwijdering van het gevaarlijk afval gelden de regels van de Wet milieubeheer.
De strekking van dit lid is mede dat de inrichting waarheen het gevaarlijk afval
gaat moet beschikken over een adequate vergunning op grond van de Wet milieubeheer. Er bestaat keuzevrijheid naar welk bedrijf wordt
afgevoerd. In de praktijk komt het bepaalde in dit lid erop neer dat gevaarlijk
bouwafval niet naar een stortplaats gaat. Stortplaatsen zijn vrijwel nooit
bevoegd de hier bedoelde stoffen in ontvangst te nemen. Voor sommige gevaarlijke
afvalstoffen is verbranden de beste oplossing. Voor de handhaving is het van belang dat het begrip 'gevaarlijk' uniform wordt
uitgelegd. De verwijzing naar de als gevaarlijk aangeduide afvalstoffen van hoofdstuk 17
van de Regeling Europese afvalstoffenlijst (EURAL; Stcr. 17 augustus 2001, nr.
158, blz. 9) - in werking getreden op 1 mei 2002 - voorziet hierin. In artikel
1.1 van de Wet milieubeheer wordt verwezen naar dit besluit. De EURAL vervangt het Besluit aanwijzing gevaarlijke afvalstoffen (BAGA) (Stb.
1993, 617) dat van 1 januari 1994 tot 1 mei 2002 gold. De EURAL wijkt
inhoudelijk voor wat betreft de lijst gevaarlijke afvalstoffen nauwelijks af van
het BAGA. Hoofdstuk 17 van de lijst gaat over het bouw- en sloopafval. De
Nederlandstalige versie van de lijst is als bijlage 5 opgenomen in de publicatie
'Handreiking Eural; Europese afvalstoffenlijst' van het ministerie van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van september 2001. De in
deze lijst met een asterisk (*) aangeduide nummers zijn gevaarlijke afvalstoffen.
Voor het verwijderen (slopen) van asbest en asbesthoudende materialen geldt het
Asbestverwijderingsbesluit. Vergunningvoorwaarden Het is toegestaan over de exacte wijze van scheiden, opslaan en afvoeren,
uitsluitend wanneer dit is bedoeld ter uitvoering van de in het eerste lid
genoemde fracties, voorwaarden aan de bouwvergunning te verbinden. Deze
voorwaarden betreffen aspecten die niet in een algemene regeling als de
verordening thuis horen maar zijn toegesneden op de concrete situatie. Dit kan
bijvoorbeeld betreffen het niet bij elkaar brengen van bepaalde soorten
gevaarlijk (chemisch) afval. Niet al het gevaarlijk afval kan door elkaar in één
bak worden gedeponeerd. Het is zinvol aan te geven welke stoffen niet bij elkaar
mogen en op welke wijze c.q. onder welke condities de (tijdelijke) opslag op de
bouwplaats moet geschieden. In de regel eist de inzamelaar c.q. vervoerder al de
wijze van scheiden en verpakken van de risicodragende stoffen. De bakken -
sommige typen onderverdeeld in compartimenten - zijn vaak eigendom van de
inzamelaar/vervoerder. De overheid kan de eventuele vergunningvoorwaarden hierop
afstemmen. Het is niet toegestaan voorwaarden aan de bouwvergunning te verbinden die ertoe
strekken nog andere fracties verplicht op de bouwplaats te scheiden dan die
vermeld staan in het eerste lid. In het algemeen komt men dan in strijd met het
derde lid van artikel 56 van de Woningwet. Om redenen van veiligheid en verwerking mogen bepaalde stoffen niet bij elkaar.
Dit zijn globaal aangeduid: een ontstekingsbron (batterijen) niet combineren met een brand- of explosiebron
(houtverduurzamingsmiddelen, lijmen, verven, verdunningsmiddelen, harders,
versnellers, vertragers enz.), logen, basen en zuren (zoutzuur komt vrij bij de
afbouw) niet combineren met een ontstekingsbron noch met een brand- of
explosiebron. Omdat bouw- en sloopafval veel samenhang vertoont, verdient het aanbeveling bij
het lezen van deze toelichting ook (delen van) de toelichting op hoofdstuk 8,
het slopen, te betrekken. Artikel 4.12 Gereedmelding van (onderdelen van) de bouwwerkzaamheden De gereedmelding is nodig om het bouwtoezicht in de gelegenheid te stellen
spoedig daarna controles uit te voeren. Voorts is de gereedmelding een
voorwaarde voor het in gebruik mogen nemen of geven van het bouwwerk ingevolge
artikel 7b Woningwet.. Lid 1 Het controleren van leidingdoorvoeren en aansluitpunten is veelal in een latere
fase van de bouw niet effectief of althans niet zonder extra graafwerkzaamheden
mogelijk. Daarom geldt de eis van onmiddellijke melding. Het controleren van de thermische isolatie op kwaliteit en dikte overeenkomstig
de uitkomst van de berekening van de energieprestatiecoëfficient, zoals voor de
desbetreffende categorie gebouwen voorgeschreven in het Bouwbesluit 203, is
eveneens slechts effectief mogelijk, voordat deze isloatie aan het oog is
onttrokken door het opmetselen van het buitenspouwblad van een wand, door het
afpleisteren van isolatie of het aanbrengen van een andere afwerkconstructie.
Overigens stelde SenterNovem in opdracht van het ministerie van VROM in februari
2007 een gratis informatiemap met onder meer een checklist en een rekenlineaal
samen om de buitendienstinspecteur van het gemeentelijk bouwtoezicht bij zijn
bouwplaatscontroles op de energieprestatienormering te ondersteunen. Raadpleeg,
voor zover in de eigen gemeente in het ongerede geraakt of in onvoldoende
exemplaren aanwezig, daarvoor www.senternovem.nl/epn/handhaving.nl of neem
contact op met de Helpdesk Gemeenten van SenterNovem, gemeenten@senternovem.nl
of 030 2395333.Lid 2 Teneinde de voortgang van de bouw niet te lang op te houden, is een termijn van
twee dagen vermeld, waarbinnen het mogelijk is dat het bouwtoezicht de
noodzakelijke of gewenste controles uitvoert. Lid 3 Voor zover in de voorwaarden van de bouwvergunning niet anders is gesteld, geldt
ook hier de termijn van twee dagen. Artikel 4.13 Melden van werken bij lage temperaturen Voor de toepassing van dit artikel kan NEN 6722, uitgave 1989, (Voorschriften
Betonuitvoering (VBU)) een goed hulpmiddel zijn. Artikel 4.14 Verbod tot ingebruikneming Vervallen 5. Staat van open erven en terreinen, brandveiligheidinstallaties,
aansluiting op de nutsvoorzieningen en het weren van schadelijk en hinderlijk
gedierte Paragraaf 1 Staat van open erven en terreinen Algemeen In deze verordening is in aansluiting op het Bouwbesluit een onderscheid gemaakt
in de eisen die gelden voor het bouwen en de eisen die gelden voor bestaande
bouwwerken, zo ook de staat waarin open erven en terreinen behoren te verkeren.
Overtreding van de bepalingen van dit hoofdstuk is een reden voor het opleggen
van een plicht tot het treffen van voorzieningen op grond van artikel 13
Woningwet dan wel het toepassen van bestuursdwang of het opleggen van een last
onder dwangsom. Voor de situaties die al bestonden voor het in werking treden
van de artikelen 5.1.2 en 5.1.3 moet worden afgewogen of de verlangde
voorzieningen ter plekke mogelijk zijn en of het alsnog opleggen van een plicht
tot het treffen van die voorzieningen redelijk is. De artikelen 5.1.2 en 5.1.3
zijn nagenoeg gelijk aan de artikelen 2.5.3 en 2.5.4 van hoofdstuk 2, de
aanvraag om bouwvergunning. Op die plek fungeren de eisen als een toets voor
aanvraag om bouwvergunning. De bepalingen van dit hoofdstuk richten zich op de
staat of toestand van een open erf of terrein en niet op het gebruik daarvan. Het gebruik van open erven en terreinen wordt geregeld in hoofdstuk 7. Zo sluit artikel 5.1.1 nauw aan bij artikel 7.3.2. Artikel 5.1.1 Staat van onderhoud van open erven en terreinen De tekst van dit artikel is overgenomen uit artikel 299 MBV 1965. Van een onvoldoende staat van een open erf of terrein is bij voorbeeld sprake,
indien een open erf of terrein verontreinigd is. Deze verontreiniging kan een
gevolg zijn van het gebruik van een ander terrein of van een gebrek aan een
bouwwerk. De onvoldoende staat van een terrein kan ook worden veroorzaakt door
overvloedige begroeiing, waardoor de lichttoetreding tot een gebouw wordt
belemmerd of de veiligheid van het verkeer (gebrek aan uitzicht) in gevaar komt.
Over de mogelijkheid van aanschrijving op grond van dit artikel in de MBV 1965
gaat de uitspraak van ARRS 21 april 1987, W/RvS/03.85.6262. Artikel 5.1.2 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen Zie de toelichting op artikel 2.5.3. Bij het toepassen van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom
wegens strijd met artikel 7b, eerste lid, onder d, van de Woningwet, juncto het
onderhavige artikel 5.1.2, eerste en tweede lid, ware rekening te houden met het
bepaalde in artikel 12.3 van deze bouwverordening. Artikel 5.1.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten Zie de toelichting op artikel 2.5.4. Paragraaf 2 Staat van brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen Artikel 5.2.1 Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen Overeenkomstig de systematiek van de Woningwet is het noodzakelijk om eisen te
stellen omtrent de staat van bestaande gebouwen, indien eisen worden gesteld aan
te bouwen gebouwen. Ten aanzien van de brandmeldinstallaties, de
ontruimingsalarminstallaties en de vluchtrouteaanduidingen gelden voor de
bestaande bouw dezelfde eisen als voor nieuwbouw. De voorschriften van deze paragraaf vormen de grondslag voor een een besluit op
grond van artikel 13 Woningwet dan wel het toepassen van bestuursdwang of het
opleggen van een last onder dwangsom. indien een brandveiligheidsvoorziening in
een gebouw ontbreekt of zich bevindt in een staat die niet in overeenstemming is
met de voorschriften van deze paragraaf. De bepalingen van deze paragraaf zijn geen gebruiksvoorschriften. In geval van
dreigend gevaar voor de gezondheid of veiligheid kunnen burgemeester en
wethouders vanaf 1 april 2007 op basis van artikel 1a van de Woningwet optreden
tegen een overtreding van de voorschriften in deze paragraaf door toepassing van
bestuursdwang of door de oplegging van een last onder dwangsom. Artikel 5.2.2 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallaties in gebouwen
niet zijnde woningen, woongebouwen, logiesverblijven, logiesgebouwen of
kantoorgebouwen De toelichting op dit artikel vervalt. Artikel 5.2.3 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallatie in
woongebouwen van bijzondere aard De toelichting op dit artikel vervalt. Artikel 5.2.4 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallaties in
logiesverblijven en logiesgebouwen De toelichting op dit artikel vervalt. Artikel 5.2.5 Aanwezigheid van brandveiligheidsinstallaties in
kantoorgebouwen De toelichting op dit artikel vervalt. Paragraaf 3 Aansluiting op de nutsvoorzieningen Artikel 5.3.1 Eis tot aansluiting aan de waterleiding Zie de toelichting op artikel 2.7.1. Het onderhavige voorschrift kan geen grondslag voor een besluit ingevolge
artikel 13 Woningwet dan wel tot toepassing van bestuursdwang of het opleggen
van een last onder dwangsom vormen waarin het college van burgemeester en
wethouders het maken van een aansluiting op het waterleidingnet verplicht stelt
vanuit een pand waarin een binnenhuisinstallatie - als bedoeld in de opgesomde
artikelnummers van het Bouwbesluit - ontbreekt. Dit kan zich voordoen wanneer
toepassing van de gelijkwaardigheidbepalingen van het Bouwbesluit ertoe leidt
dat het college de aanwezigheid van een alternatieve voorziening voor het
betrekken van drinkwater voldoende acht, bijv. in de vorm van een doeltreffende
welput, regenbak of watertank. Voor de wijze van meten van de afstand tot de dichtst bij zijnde leiding van het
openbare distributienet, zie artikel 5.3.7. Artikel 5.3.2 Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnet Zie de toelichting op de artikelen 2.7.2 en mutatis mutandis 5.3.1. Artikel 5.3.3 Eis tot aansluiting aan het aardgasnet Zie de toelichting op de artikelen 2.7.3 en mutatis mutandis 5.3.1. Artikel 5.3.4 Eis tot aansluiting aan de openbare riolering Zie de toelichting op de artikelen 2.7.4 en mutatis mutandis 5.3.1. Het is zinloos om door middel van een besluit ingevolge artikel 13 Woningwet dan
wel tot toepassing van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom
te verplichten tot het aansluiten op het openbaar riool, zolang - op grond van
het Lozingsbesluit bodembescherming - het afvalwater in de bodem mag worden
geloosd met behulp van in dat besluit voorgeschreven voorzieningen
(zuiveringssysteem en infiltratievoorziening) en de genoemde voorzieningen - in
financiële zin - nog niet afgeschreven zijn. Immers, een regeling van de
rijksoverheid zoals het Lozingsbesluit bodembescherming prevaleert ten opzichte
van een gemeentelijke verordening, in casu de bouwverordening. Artikel 5.3.5 Aansluiting anders dan aan de openbare riolering Zie de toelichting op artikel 2.7.5. Artikel 5.3.7 Wijze van meten van de afstand tot de leidingen van het
openbare net van de nutsvoorzieningen Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid Artikel 5.4.1 Preventie Onreinheid die verband houdt met de wijze van gebruiken van een bouwwerk is
geregeld in artikel 7.4.1. Artikel 5.4.1 betreft de staat waarin een bouwwerk
zich moet bevinden. Dit artikel heeft sinds 1 april 2007 rechtstreekse werking
en leidt in geval van geconstateerde gebreken tot een besluit ingevolge artikel
13 Woningwet dan wel een besluit tot toepassing van bestuursdwang of het
opleggen van een last onder dwangsom gericht aan de eigenaar die kennelijk het
bouwwerk onvoldoende onderhoudt. Het artikel is bedoeld om excessen tegen te
gaan. 6. Brandveilig gebruik Algemeen De Woningwet schrijft voor dat de bouwverordening voorwaarden moet bevatten die
het brandveilig gebruik van bouwwerken regelen. In dit hoofdstuk wordt het
mogelijk gemaakt het brandveilig gebruik te regelen met een zogenoemde
gebruiksvergunning. Daarnaast bevat dit hoofdstuk gebruiksbepalingen, waaraan
alle bouwwerken moeten voldoen. Het merendeel van de voorschriften van dit hoofdstuk en de bijlagen 2 t/m 6
behorende bij de verordening, alsmede de bijlagen 2 t/m 4 behorende bij deze
toelichting komen uit de Model-brandbeveiligingsverordening 1972. De
terminologie en de systematiek zijn slechts aangepast voor zover de Woningwet en
de Modelbouwverordening dit vereisen. Materieel is in de voorschriften niet veel
veranderd zodat een trendbreuk in het beleid over het brandveilig gebruik is
voorkomen. Een belangrijke verandering is wel dat alle voorschriften van
bouwkundige aard nu in het Bouwbesluit zijn opgenomen. Het brandveilig gebruik regelen is een nieuw onderwerp voor de bouwverordening.
Een gebruiksvergunning verschilt in menig opzicht van een bouwvergunning. Nadat
het bouwen is beëindigd, zal men een bouwwerk in gebruik nemen. In beginsel zal
dat gebruik langdurig zijn. Een gebruiksvergunning zal na verloop van tijd
aanpassing behoeven, aangezien omstandigheden en inzichten over brandveiligheid
in de loop van de tijd wijzigen. Artikel 6.1.1, derde lid, gaat daar nader op in. Het regelen van een vergunningplicht is niet in alle gevallen nodig. Alleen voor
die situaties die gevaar op kunnen leveren door een verhoogde kans op brand, dan
wel een verhoogde kans op negatieve gevolgen van een eenmaal uitgebroken brand,
wordt een gebruiksvergunning geëist. Vooruitlopend op de artikelsgewijze toelichting wordt hier reeds opgemerkt dat
het opleggen van een verplichting tot het treffen van aanvullende voorzieningen
op grond van artikel 13 van de Woningwet niet afhangt van de vraag of een
gebruiksvergunning verplicht is. Ook de gebruiksvoorwaarden die in de
(Model-)bouwverordening zijn opgenomen zijn daarvan niet afhankelijk. Anders
gezegd: de aanvraag om gebruiksvergunning kan een aanleiding zijn om betrokkenen
te verplichten tot het treffen van aanvullende voorzieningen.Per 1 april 2007 zijn de specifieke aanschrijfbevoegdheden van de Woningwet
vervallen en is een verbod opgenomen om te bouwen, een bouwwerk te gebruiken,
een open erf of terrein te gebruiken, in een staat te brengen of te houden, te
slopen, anders dan overeenkomstig de daarvoor geldende voorschriften van het
Bouwbesluit 2003 en de bouwverordening. Het niet voldoen aan de voorschriften
van Bouwbesluit en bouwverordening vormt een overtreding waartegen burgemeester
en wethouders direct handhavend kunnen optreden.Paragraaf 1 Gebruiksvergunning Artikel 6.1.1 Vergunning gebruik bouwwerk In dit artikel wordt het gebruiken van een bouwwerk waarin een verhoogde kans op
brand, dan wel een verhoogde kans op negatieve gevolgen van een eenmaal
uitgebroken brand aanwezig is, gebonden aan een vergunning van burgemeester en
wethouders, een zogenoemde gebruiksvergunning. Criteria voor vergunningplicht Lid 2 Onder de voorwaarden als genoemd in het tweede lid van artikel 6.1.1 worden
onder meer begrepen voorwaarden met betrekking tot: stoffering en versiering;
uitgangen en vluchtwegen; installaties; standbouw, podia, kramen e.d.;
verbrandingsmotoren; toepassen van vuurwerk binnen een gebouw; bewaking en
controle; ventilatie en werkzaamheden; brandbare, brandbevorderende en bij brand
gevaar opleverende stoffen; opstellingsplannen; afval; doorlopend toezicht;
brandveiligheidsinstructie en ontruimingsplan uitgaande van de bestaande interne
organisatie; het maximaal toelaatbare aantal personen in een ruimte van een
gebouw of in een gebouw met het oog op de brandveiligheid; de plaats van,
alsmede het aantal en het type draagbare blustoestellen en/of minihaspels. Als criteria voor de gebruiksvergunning zijn aantallen personen en
brandgevaarlijke stoffen vermeld. Bewust is hier gekozen voor zgn. objectieve
criteria, die op grond van de feitelijke situatie zijn te bepalen. Zo geldt voor
een aantal categorie'n van bouwwerken het aantal personen dat in dat bouwwerk of
een gedeelte daarvan kan verblijven als criterium. Hoewel ook te verdedigen zou
zijn geweest het aantal vierkante meters van een bouwwerk of een daarin gelegen
verblijfsruimte als objectief criterium te nemen, is toch gekozen voor het
aantal personen. Immers, niet het aantal vierkante meters, maar het aantal
aanwezigen moet in geval van een calamiteit het gebouw tijdig kunnen verlaten.
Natuurlijk kan voor gebouwen waar het aantal personen niet uit het aantal
stoelen of bedden kan worden afgeleid, bij voorbeeld een discotheek, een op
ervaring berustende berekening worden gemaakt van het te verwachten aantal
mensen op basis van het gegeven aantal vierkante meters. De eisen die aan een gebruiksvergunning moeten worden gesteld, zijn primair
gebaseerd op de veiligheid van mensen en de omgeving van het bouwwerk, zoals
voorzieningen voor vluchtwegen, alarminstallaties en dergelijke. Bij de beoordeling van de brandveiligheid is het van belang te weten hoeveel
personen in het bouwwerk zullen verblijven en welke en hoeveel gevaarlijke
stoffen erin worden opgeslagen. Immers, het doel van dit hoofdstuk is de
feitelijke - niet de theoretische - situatie te beoordelen. Voor het beoordelen
van een aanvraag om een gebruiksvergunning kan daarom alleen het feitelijke
gebruik als criterium worden aangehouden. Hierdoor wordt vermeden, dat in
concrete situaties te zware of te lichte eisen worden gesteld. De getalscriteria in dit artikel zijn op basis van overeenstemming van meningen
van deskundigen gekozen. Elk getal is arbitrair. In enkele gemeenten wordt voor pensionbedrijven e.d. een getal van vijf personen
gehanteerd. Het staat de raad van een gemeente vrij een ander getal dan door ons
aanbevolen in de verordening vast te stellen. Van primair belang is dat
eventueel brandgevaarlijke situaties zo snel mogelijk worden verbeterd. Aantal toe te laten personen De hierboven genoemde voorwaarde met betrekking tot het aantal toe te laten
personen, is noodzakelijk, omdat in de gebruiksvergunning geen bouwkundige eisen
mogen worden gesteld. Die staan in het Bouwbesluit. Wanneer gelet op het aantal aanwezige personen en de aard van de activiteiten
een extra (nood)uitgang en/of een bredere vluchtroute noodzakelijk is, kan dit
niet worden geëist in de gebruiksvergunning. De vergunning weigeren is wellicht een te zwaar middel. Beter is het aantal
personen te limiteren. Hierbij kan als vuistregel de bij deze toelichting
behorende tabel worden gebruikt (bijlage 3 bij de toelichting, tabel maximaal
toelaatbaar aantal personen in een ruimte van een gebouw met het oog op de
brandveiligheid). Draagbare blustoestellen De hierboven genoemde voorwaarde met betrekking tot het aantal en het type
draagbare blustoestellen en/of minihaspels omvat ook de plaats van deze
blustoestellen. Dit is nodig, omdat sommige stoffen, indien zij in brand staan,
alleen geblust kunnen worden met een andere blusstof dan water. Die andere
blusstof, die uit poeder, schuim of gassen kan bestaan, bevindt zich in het
algemeen in draagbare blustoestellen. Overdraagbare gebruiksvergunning De vergunning is niet persoonsgebonden. Dit betekent dat de vergunning ook op
naam van een rechtspersoon kan staan. Het is vaak gewenst voor elk bouwwerk (of
combinatie van bouwwerken) een persoon te kennen die verantwoordelijk is voor de
brandveiligheid en die daarop aanspreekbaar is. Dit kan worden bereikt door in
de vergunningsvoorwaarden een bepaling op te nemen dat de houder van de
vergunning (bij voorbeeld aan de brandweer, afdeling preventie) moet opgeven wie
(naam en functie) belast is met de zorg voor de brandveiligheid en dat voorts
elke mutatie wordt gemeld. De vergunning is overdraagbaar. Bij een vergunning
die niet persoonsgebonden is en voor lange duur geldigheid bezit, is
overdraagbaarheid wenselijk. WerkingssfeerArtikel 6.1.1 is zo geredigeerd dat niet voor alle bouwwerken een
gebruiksvergunning is vereist. Vergunningplicht is bepaald aan de hand van
risico bij brand, met name de mogelijkheid tot ontruiming en de zelfredzaamheid
van mensen en voorts het aanwezig hebben van risicoverhogende stoffen. Dit
resulteert in extra aandacht voor bouwwerken waar een clustering van mensen
(meer dan 50) plaatsvindt, waar kinderen, bejaarden, en/of gehandicapten
verblijven, waar nachtverblijf wordt geboden (hotels, pensions) en waar bedoelde
stoffen aanwezig zijn. Zo vallen alle categorieën gebouwen waarin kinderopvang
in de zin van de Welzijnswet 1994 en de (Model-)verordening kinderopvang
plaatsvindt, onder het vereiste van een vergunning brandveilig gebruik. Over het algemeen mag worden verwacht dat bouwwerken die niet aan de in artikel
6.1.1, eerste lid, genoemde criteria voldoen, reeds vanwege hun aard en het
hieruit voortvloeiende beperkte gebruik niet bovenmatig brandgevaarlijk zullen
zijn. Dit betekent niet dat er tegen brandgevaarlijke situaties in andere
gebouwen niet kan worden opgetreden. Wanneer een klein verblijfsgebouw in een
brandgevaarlijke toestand verkeert, ligt het voor de hand te wijzen op de
gebruiksbepalingen voor bouwwerken, zoals vermeld in artikel 6.2.1 en bijlagen 3
en 4. De eigenaar van het gebouw kan, indien tevens overtreding plaatsvindt van de
brandveiligheidseisen van het Bouwbesluit, op grond van de Woningwet worden
aangeschreven de nodige bouwkundige voorzieningen te treffen, conform hieronder
in vier situaties na voorwaarden wordt beschreven voor
gebruiksvergunningplichtige bouwwerken. Bouwwerk in plaats van inrichting De term 'inrichting' uit de (model-)Brandbeveiligingsverordening is bij de
gebruiksbepalingen in de Bouwverordening vervangen door 'bouwwerk'. Dit past
beter in de terminologie van de Woningwet. Het begrip 'bouwwerk' is ruimer dan
'gebouw' (zie begripsomschrijving in artikel 1.1 van de Bouwverordening. De vergunningplichtige situaties zullen zich veelal afspelen in een gebouw. Maar
er zijn activiteiten waar meer dan vijftig mensen bijeen zijn en waar de
activiteit niet onder één dak plaatsvindt. Bij voorbeeld een openluchtzwembad
met tribunes, voetbalveld met tribunes. Dit zijn geen gebouwen, maar wel
bouwwerken. Volledigheidshalve wordt er nog op gewezen dat activiteiten die niet
plaatsvinden in een bouwwerk, vallen onder de bepalingen van de
(model-)Brandbeveiligingsverordening. VoorwaardenDe in artikel 6.1.1 bedoelde vergunningplicht heeft tot doel in die situaties
waar dat nodig is, het toekomstige gebruik van een bouwwerk te beoordelen op
brandveiligheid en zo nodig voorwaarden te verbinden aan het verlenen van een
gebruiksvergunning. Ingevolge de Awb moet een dergelijke vergunning op schrift
zijn gesteld. De onderwerpen waarop deze voorwaarden betrekking kunnen hebben
staan limitatief in het tweede lid van dit artikel. Voor de meest voorkomende
voorwaarden zijn voorbeeldformuleringen opgesteld. Deze zijn naar onderwerp
gerangschikt opgenomen in bijlage 2 bij de toelichting van de Bouwverordening.
Deze bijlage heeft geen rechtstreekse werking. Een hierin vermelde eis geldt pas
wanneer deze als voorwaarde in een gebruiksvergunning is opgenomen. Het artikel is van toepassing in die situatie waarbij er sprake is van een
bestaand of nog op te richten bouwwerk, waarin een van de onder a tot en met d
genoemde activiteiten plaatsvindt. Systematisch kunnen de volgende vier situaties worden onderscheiden, waarin een
gebruiksvergunning verplicht is
Nieuw bouwwerkEen bouwwerk wordt nieuw gebouwd, waarna de vergunningplichtige
activiteit aanvangt. De bouwtechnische eisen gelden volgens het gestelde
in het Bouwbesluit en de planologische eisen en de eisen voor de
aanwezigheid van brandbeveiligingsinstallaties uit hoofdstuk 2 van de
Bouwverordening 1992 moeten worden nageleefd voor het verkrijgen van de
bouwvergunning. De algemene gebruikseisen staan in bijlage 3 en 4 bij de
(model-) Bouwverordening 1992 en specifieke gebruikseisen kunnen van
geval tot geval worden gesteld aan de hand van bijlage 2 bij de
toelichting en opgenomen als voorwaarden in de gebruiksvergunning.
Veranderend bouwwerkEen bestaand bouwwerk wordt verbouwd, waarna de vergunningplichtige
activiteit aanvangt, wijzigt c.q. uitbreidt. Hiervoor geldt de procedure
voor nieuwbouw.
Bestaand bouwwerk, nieuw gebruikIn een bestaand bouwwerk vangt een vergunningplichtige activiteit voor
het eerst aan. Eerst moet worden gecontroleerd of de bouwkundige toestand van het
bouwwerk uit een oogpunt van brandveiligheid verbetering behoeft volgens
de voorschriften van het Bouwbesluit, de delen over bestaande
bouwwerken. De aanvraag om gebruiksvergunning moet nu worden
aangehouden, totdat aan het besluit ingevolge artikel 13 van de
Woningwet is voldaan (artikel 6.1.4, lid 3). Toetsingsgronden voor dit
besluit kunnen zijn de delen over bestaande en nieuwe bouwwerken en
hoofdstuk 5, paragraaf 2, van de (model-)Bouwverordening. Als dit
geregeld is kan de gebruiksvergunning (met haar voorwaarden zie bijlage
2 van de toelichting op de MBV 1992) worden verleend, anders mag het
nieuwe gebruik niet beginnen. De algemene gebruikseisen staan in de
bijlagen 3 en 4 bij de Bouwverordening 1992 en behoeven dus niet apart
te worden opgenomen in de hier bedoelde gebruiksvergunning. Als een bouwwerk wel voldoet aan het Bouwbesluit, de delen over
bestaande bouwwerken, kan de aanvraag om gebruiksvergunning niet worden
aangehouden. Een besluit als bovenbedoeld kan echter wel worden gedaan.
Als hieraan nog niet zou zijn voldaan, voordat de beslistermijn voor de
aanvraag om gebruiksvergunning is verlopen, moet de gebruiksvergunning
worden verleend met beperkende voorwaarden of worden geweigerd.
Bestaand bouwwerk, bestaand gebruikIn een bestaand bouwwerk vindt een vergunningplichtige activiteit plaats
waarvoor nog geen vergunning is verleend. De hiervoor onder punt 3 beschreven procedure moet ook hier worden
gevolgd.
Bedrijfsverzamelgebouw Speciale aandacht verdient een bedrijfsverzamelgebouw. In een
bedrijfsverzamelgebouw valt te onderscheiden een voor algemeen gebruik bedoeld
gedeelte en diverse gebouwonderdelen die zijn toe te delen aan afzonderlijke
ondernemers of gebruikers. Elk der afzonderlijke onderdelen wordt getoetst aan
de Bouwverordening. Dit betekent dat sommige onderdelen een gebruiksvergunning
nodig zullen hebben en andere onderdelen vallen onder de algemene gebruikseisen
van artikel 6.2.1. Het voor algemeen gebruik bedoelde gedeelte van het
verzamelgebouw zal veelal worden beheerd door een daartoe in het leven geroepen
rechtspersoon. Voor zover in dit algemene gedeelte meer dan 50 personen aanwezig
zullen zijn, is daarvoor ook een gebruiksvergunning vereist. Wijziging gebruiksvergunning Er kan reden zijn de voorwaarden van een gebruiksvergunning te wijzigen of aan
te vullen, ook zonder dat het bouwwerk of het gebruik ervan wijzigt. De reden
ligt dan in gewijzigde inzichten omtrent de risico's en/of gewijzigde
omstandigheden buiten het bouwwerk waarin de vergunningplichtige activiteiten
plaatsvinden. Een wijziging van de vergunning wordt afzonderlijk in artikel 6.1.1, lid 3,
geregeld. Een gebruiksvergunning heeft een veel langere werkingsduur dan een
bouwvergunning. Daarom is de kans dat behoefte bestaat aan wijzigingen veel
groter. De behoefte aan wijziging of aanvulling van een vergunning kan van twee
kanten komen. Van de vergunninghouder en van de overheid. De vergunninghouder
kan een nieuwe gebruiksvergunning aanvragen. De overheid kan dit niet. De stand
van de techniek, de inzichten en kennis omtrent brandveilig gebruik kunnen
wijzigen. Dan is het goed dat de overheid de bevoegdheid heeft een vergunning te
wijzigen of aan te vullen. Uit praktische overwegingen is gekozen voor een systeem, waarbij niet telkens
bij wijziging van het gebruik of wijziging van het bouwwerk een zgn.
wijzigingsvergunning nodig is. In geval van een dergelijke verandering moet een
nieuwe vergunning worden aangevraagd en wordt de hele situatie beoordeeld. Het
werk dat is verbonden aan een wijzigingsvergunning is vrijwel gelijk aan het
afgeven van een nieuwe vergunning. Het onderhavige vergunningstelsel in de Bouwverordening impliceert het onbeperkt
geldig zijn van een gebruiksvergunning, zolang althans het gemeentelijk
preventiebeleid en de wijze van gebruik van een bouwwerk niet veranderen. Tevens
past het in de systematiek van de Bouwverordening dat de tenaamstelling van een
gebruiksvergunning desgevraagd zonder meer wordt gewijzigd, indien de nieuwe
vergunninghouder de wijze van gebruik van het bouwwerk niet verandert. Er
bestaan echter gemeentelijke bouwverordeningen waarin de gebruiksvergunning een
beperkte geldigheidsduur heeft en/of persoonsgebonden is. In een dergelijke
bouwverordening is de beperkte geldigheidsduur in hoofdzaak bedoeld om in te
kunnen spelen op het vaak ongemeld, wijzigend gebruik ten gevolge van
veranderingen in de bedrijfsvoering. Aldus ontstaat er een redelijk evenwicht
tussen de opbrengst van de legesheffing bij een te hernieuwen aanvraag en de
kosten voor handhaving, indien wordt afgeweken van de voorwaarden in de eerder
verleende gebruiksvergunning. De persoonsgebondenheid van genoemde
gebruiksvergunningen is in hoofdzaak bedoeld om van gemeentewege de dynamiek van
de wisselingen in de bedrijfsvoering door nieuwe exploitanten in het
desbetreffende bouwwerk onmiddellijk te kunnen volgen. In het rapport-Alders
(cafébrand Volendam, Nieuwjaar 2001) is een aanbeveling opgenomen om te
onderzoeken of het de voorkeur zou verdienen om landelijk op persoonsgebonden
gebruiksvergunningen met een beperkte geldigheidsduur over te stappen. Artikel 6.1.2 Aanvraag gebruiksvergunning Dit artikel is zoveel mogelijk afgestemd op de aanvraag bouwvergunning; zie het
Besluit indieningsvereisten. Het al dan niet afgeven van een gebruiksvergunning is een beschikking. Dat
betekent dat er ingevolge artikel 4:1 van de Awb een schriftelijke aanvraag moet
worden ingediend bij burgemeester en wethouders. Dat is immers ingevolge het
eerste lid van artikel 6.1.1 het bevoegde bestuursorgaan. Daarnaast stelt de Awb
de eis dat de aanvraag moet worden ondertekend (artikel 4:2 Awb). Dit moet
gebeuren door de aanvrager of diens gemachtigde (op grond van artikel 2:1 Awb is
dit mogelijk). De bij de aanvraag behorende bescheiden moeten ingevolge het
zesde lid van artikel 6.1.2 tevens worden ondertekend of gewaarmerkt. Het vijfde lid is nodig om voor bij elkaar behorende bouwwerken een vergunning
te kunnen aanvragen. Er bestaat dan ook aansluiting met de
(Model-)Brandbeveiligingsverordening. Meerdere bouwwerken op één terrein kunnen
samen één vergunningplichtig object vormen. Bij voorbeeld een gezinsvervangend
tehuis bestaande uit meerdere paviljoens. Een inrichting als daar bedoeld kan
bestaan uit meerdere bouwwerken op één terrein. Artikel 6.1.3 In behandeling nemen Incomplete aanvraag Indien niet alle vereiste gegevens bij de aanvraag om een beschikking worden
ingediend, kan het bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet in behandeling te
nemen. Dit is geregeld in artikel 4:5 van de Awb. Daarbij geldt wel de eis dat
de aanvrager eerst in de gelegenheid wordt gesteld binnen een door het
bestuursorgaan gestelde termijn de aanvraag aan te vullen. Per 1 april 2007 is
artikel 47 van de Woningwet vervallen, waardoor de gebruiksvergunningsprocedure
evenals de bouwvergunningprocedure op het punt van het niet in behandeling nemen
van een onvolledige aanvraag om gebruiksvergunning geheel Awb-conform is
gemaakt. De door het bestuursorgaan te stellen termijn begint te lopen op het
moment dat het bestuursorgaan de uitnodiging om de aanvraag aan te vullen
verzendt. Een dergelijke mededeling is een beschikking in de zin van de
Awb.Aangenomen moet worden dat de aanvrager de door het bestuursorgaan gestelde
termijn volledig kan benutten. Dit houdt in dat de aanvrager ook zijn aanvulling
in delen kan indienen. Van de aanvrager mag in geval van aanvulling in delen
worden verlangd dat hij aangeeft of en zo ja welke aanvullingen nog binnen de
gestelde termijn zullen volgen. Dit laat onverlet dat burgemeester en wethouders
de aanvrager er op kunnen wijzen dat de aanvulling niet voldoende is. Aan het
eind van de gestelde termijn moet echter de aanvraag volledig zijn aangevuld.
Wordt de aanvraag niet of onvoldoende aangevuld, dan kunnen burgemeester en
wethouders besluiten de aanvraag niet te behandelen. Een dergelijk besluit moet
ingevolge het vierde lid van artikel 4:5 Awb worden genomen binnen vier weken
nadat de daarvoor gestelde termijn ongebruikt is verstreken, dan wel de gemeente
aan het eind van de gestelde termijn concludeert dat de aanvrager onvoldoende
gegevens heeft ingediend.Beslistermijn gebruiksvergunning Op grond van artikel 6.1.4, lid 1 Bouwverordening dient op een aanvraag om
gebruiksvergunning, binnen twaalf weken na ontvangst van de aanvraag, te worden
beslist (een en ander in overeenstemming met de hoofdregel van artikel 4:13
Awb). Indien burgemeester en wethouders verzoeken om aanvulling wordt ingevolge de
regeling van artikel 4:15 Awb de beslistermijn voor de aanvraag om
gebruiksvergunning opgeschort. De opschorting van de termijn gaat in op de dag
waarop het bestuursorgaan de uitnodiging om de aanvraag aan te vullen verzendt
en eindigt op de dag waarop de aanvraag volledig is aangevuld of de daarvoor
gestelde termijn ongebruikt is verstreken. Hierdoor wordt de beslistermijn op de
aanvraag dus verlengd. Als ezelsbruggetje kan dienen dat de periode gedurende welke de termijn is
opgeschort, opgeteld moet worden bij de beslistermijn op de aanvraag. Wordt een
aanvraag om gebruiksvergunning (beslistermijn: twaalf weken) opgeschort voor een
periode van bijvoorbeeld acht dagen (de tijd die loopt vanaf de verzending van
de uitnodiging door burgemeester en wethouders om nadere gegevens in te dienen
tot aan de dag van het daadwerkelijk indienen van die gegevens door de
aanvrager), dan wordt de beslistermijn twaalf weken plus acht dagen. Opvallend is dat artikel 4:5, lid 4 Awb spreekt van 'nadat' en 4:15 spreekt van
'tot'. Dit betekent dat de beslistermijn op de aanvraag gaat lopen op de laatste
dag van de termijn van twee weken of op de dag dat voldoende gegevens zijn
ingediend, terwijl de beslistermijn om de aanvraag niet in behandeling te nemen
gaat lopen op de dag na het verstrijken van de termijn van twee weken. Op grond van artikel 3:40 jo 3:41 Awb moet de beslissing op de aanvraag op de
laatste dag van de termijn worden verzonden of uitgereikt. Zie ook de uitspraak
van de Vz. ARRS van 3 juni 1993, AB 1993, 538, m.nt. PvB, BR 1993, p. 604, m.nt.
Weerkamp. Voor de berekening van de termijnen is artikel 145 Gemeentewet jo de Algemene
termijnenwet (wet van 25 juli 1964, Stb. 314) van belang. Op grond van artikel
4, sub a geldt deze wet niet voor termijnen van meer dan 12 weken. Voorbeelden Om deze ingewikkelde materie te verduidelijken, volgt hieronder een aantal
voorbeelden, waarbij is uitgegaan van een niet-schrikkeljaar: Voorbeeld 1: De aanvraag om gebruiksvergunning wordt ingediend op 3 januari. De termijn
begint te lopen op de dag van ontvangst van de aanvraag 3 januari en eindigt op
28 maart, waarbij de laatste dag dat de beslissing ter kennis kan worden
gebracht van de aanvrager 27 maart is. Op 10 januari constateren burgemeester en
wethouders dat de aanvraag niet compleet is. Nog diezelfde dag wordt de
aanvrager hiervan schriftelijk op de hoogte gebracht, en wordt hij in de
gelegenheid gesteld de ontbrekende gegevens in te dienen. De beslistermijn van
de gebruiksvergunning van twaalf weken (artikel 6.1.4, lid 1) wordt opgeschort
ingevolge artikel 4:15 van de Awb. Stel voor het indienen van de ontbrekende gegevens heeft de aanvrager ingevolge
artikel 6.1.3 vier weken. De laatste dag dat de aanvrager de ontbrekende gegevens kan indienen is op 6
februari. Op 20 januari worden alle ontbrekende gegevens ingediend. De termijn
is dus 10 dagen opgeschort geweest, te weten van 10 januari tot en met 19
januari. De beslistermijn begint op 20 januari weer te lopen. Bij de termijn van
twaalf weken worden dus tien dagen opgeteld. De beslissing moet derhalve
uiterlijk op 6 april worden verzonden of uitgereikt. Voorbeeld 2: Ook hier wordt op 3 januari een aanvraag ingediend, waarvan op 10 januari wordt
geconstateerd dat deze niet compleet is. Wederom wordt op dezelfde dag de
aanvrager hiervan schriftelijk op de hoogte gebracht, met het verzoek de
aanvraag aan te vullen. De beslistermijn van de gebruiksvergunning van twaalf
weken (artikel 6.1.4, lid 1 Bouwverordening) wordt opgeschort ingevolge artikel
4:15 van de Awb. De gestelde termijn als bedoeld in artikel 6.1.3 verstrijkt
echter zonder dat er nadere gegevens worden overgelegd. Na het verstrijken van
de termijn als bedoeld in artikel 6.1.3 begint de beslistermijn op de aanvraag
om gebruiksvergunning weer te lopen. De termijn is dus 27 dagen opgeschort
geweest, te weten van 10 januari tot en met 6 februari. De beslistermijn begint
dus weer te lopen op 7 februari. Burgemeester en wethouders hebben nu de bevoegdheid om te besluiten de aanvraag
niet in behandeling te nemen. Deze bevoegdheid kan worden ontleend aan artikel
4:5, lid 1, van de Awb. Het vierde lid van dit artikel eist wel dat burgemeester
en wethouders dit besluit aan de aanvrager bekendmaken binnen vier weken nadat
de aanvraag is aangevuld of nadat de daarvoor gestelde termijn ongebruikt is
verstreken. In casu begint deze termijn te lopen op 7 februari en moet het
besluit tot het niet in behandeling nemen dus uiterlijk op 6 maart worden
verzonden of uitgereikt. Gebeurt dat niet, dan moet uiterlijk op 24 april de
beslissing op de aanvraag worden verzonden of uitgereikt. Dit is de termijn van
twaalf weken, verlengd met 27 dagen. De gebruiksvergunning kan niet eerder
worden verleend dan de bouwvergunning De verschillen in procedure van de
behandeling van een aanvraag om bouwvergunning en van een aanvraag om een
gebruiksvergunning zouden ertoe kunnen leiden dat de gebruiksvergunning eerder
wordt verleend dan de bouwvergunning. Omdat dit ongewenst wordt geacht is in de
volgende artikelen een regeling opgenomen die verhindert dat de
gebruiksvergunning eerder wordt verleend dan de bouwvergunning, uiteraard voor
zover beide vergunningen zijn vereist. Artikel 6.1.4, derde lid, bepaalt dat de
beslissing over de gebruiksvergunning wordt aangehouden zolang niet is beslist
over de bouwvergunning. En artikel 6.1.5 noemt onder letter b als weigeringgrond
voor de gebruiksvergunning de omstandigheid dat de bouwvergunning is geweigerd. Artikel 6.1.4 Termijn van beslissing Ingevolge het eerste lid moeten burgemeester en wethouders binnen twaalf weken
na ontvangst van de aanvraag een beslissing nemen op de aanvraag. Indien
toepassing is gegeven aan artikel 6.1.3 betekent dat, dat de termijn wordt
opgeschort. Zie hierover de toelichting bij artikel 6.1.3. Het derde lid is gewenst ten einde te voorkomen dat voor een te bouwen bouwwerk
eerst een gebruiksvergunning wordt afgegeven en vervolgens de bouwvergunning
wordt geweigerd, dan wel dat een gebruiksvergunning wordt afgegeven als nog niet
aan een besluit tot toepassing van bestuursdwang of opleggen van een dwangsom
dan wel een besluit ingevolge artikel 13 van de Woningwet is voldaan. Het
spreekt vanzelf dat het hier gaat om een handhavingsbesluit dan wel een besluit
ingevolge artikel 13 van de Woningwet met betrekking tot de brandveiligheid.
Voor de overzichtelijkheid is een splitsing gemaakt in a en b. De duur van de
aanhouding is niet aan een maximum gebonden. Met betrekking tot de
bouwvergunning kan worden gesteld dat de aanvrager het in zijn eigen macht heeft
tijdig een bouwvergunning aan te vragen. Een handhavingsbesluit dan wel een
besluit ingevolge artikel 13 van de Woningwet komt evenwel van de zijde van de
gemeente. De aanvrager heeft geen invloed op het tijdstip wanneer hij een
handhavingsbesluit dan wel een besluit ingevolge artikel 13 van de Woningwet
krijgt. Daarom is bepaald dat binnen twaalf weken - de termijn vermeld in het
eerste lid - een handhavingsbesluit dan wel een besluit ingevolge artikel 13 van
de Woningwet door burgemeester en wethouders moet zijn verzonden. Voor zover dit lid kan worden aangemerkt als een coördinatiebepaling, geldt dit
alleen voor de termijn van beslissing en niet voor de inhoud van de beide
vergunningen. Inhoudelijke afstemming van vergunningen kan wenselijk zijn, doch
dient per gemeente te worden geregeld. Het gaat dan om een intern
organisatorische afspraak. De termijn van zes weken uit het vierde lid is opgenomen in verband met
mogelijke bezwaarschriften die kunnen worden ingediend tegen de verleende
vergunning. De Awb stelt in artikel 6:7 de termijn voor het indienen van een
bezwaarschrift op zes weken. De verwijzing naar een serie van artikelen van de Woningwet is nodig, omdat de
aanschrijving voor verschillende soorten van bouwwerken is verdeeld over
verschillende wetsartikelen, te weten:
Artikel 14: woning, woonkeet, woonwagen;
Artikel 17: gebouw, niet zijnde een woning, woonkeet of woonwagen;
Artikel 18: bouwwerken, geen gebouw zijnde, en standplaatsen.
Onder 'woning' vallen ook de woongebouwen voor speciaal aangewezen groepen van
personen, zoals bejaardenoorden, gezinsvervangende tehuizen enz. Onder 'gebouw' vallen bij voorbeeld bioscopen, theaters, fabrieken, enz. Een voorbeeld van een bouwwerk, geen gebouw zijnde, wat toch onder artikel 6.1.1
valt is een voetbalstadion met tribunes, en een openluchttheater met tribunes. Vanaf 1 april 2007 zijn de specifieke aanschrijfbevoegdheden van de Woningwet
vervallen. Het gevolg daarvan is dat het niet naleven van de voorschriften van
het Bouwbesluit 2003 en de bouwverordening een overtreding vormt waartegen
direct met toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom
kan worden opgetreden, zonder dat daartoe nog eenspecifieke aanschrijving vereist is. Voor wat betreft de voorschriften van het
Bouwbesluit 2003 gaat deze systematiek vanaf genoemde datum voor alle gevallen
gelden (artikel 1b Woningwet), voor de bouwverordening wordt dezelfde
systematiek geïntroduceerd in de vorm van artikel 7b Woningwet. Deze
vereenvoudiging houdt in dat burgemeester en wethouders, om de naleving van
genoemde regelgeving af te dwingen, niet langer gebruik hoeven te maken van een
bijzondere aanschrijfbevoegdheid alvorens tot de toepassing van bestuursdwang of
de oplegging van een last onder dwangsom over te kunnen gaan. In de nieuwe
systematiek zal bij het niet voldoen aan genoemde regelgeving sprake zijn van
een overtreding waartegen direct met de generieke handhavingsbevoegdheid van
artikel 125 van de Gemeentewet in samenhang met de artikelen 5:21 en volgende of
de artikelen 5:32 en volgende van de Awb kan worden opgetreden. Met deze
bevoegdheid kan worden afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw,
ander bouwwerk of standplaats gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van
het Bouwbesluit 2003, dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van een
open erf of terrein in overeenstemming is met de bouwverordening.Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van de Awb
met zich mee dat een belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen zal hebben
tegen een voorgenomen handhavingsbesluit, vooraf in de gelegenheid wordt gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen. In het handhavingsbesluit dient
vervolgens zorgvuldig te worden omschreven met welke voorschriften van het
Bouwbesluit 2003 dan wel de bouwverordening, het bouwen of de staat van een
gebouw, ander bouwwerk of standplaats in strijd is en met welke voorzieningen
het bouwen of de staat van dat gebouw, ander bouwwerk of die standplaats weer in
overeenstemming met die voorschriften kan worden gebracht. Door zelf binnen de
gestelde termijn maatregelen te nemen kunnen belanghebbenden dan overeenkomstig
artikel 5:24, vierde lid, van de Awb de toepassing van bestuursdwang voorkomen
dan wel overeenkomstig artikel 5:32, vijfde lid van de Awb het verbeuren van een
dwangsom voorkomen. Tegen een handhavingsbesluit staan de normale rechtsmiddelen
open die de Awb in samenhang met de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar,
beroep, hoger beroep en daarnaast de mogelijkheid om een voorlopige voorziening
te vragen.In artikel 14a van de Woningwet wordt –evenals dat het geval was in het
vervallen artikel 21Woningwet (oud)- bepaald dat degene tot wie een handhavingsbesluit is gericht of
zijn rechtsopvolger en iedere verdere rechtsopvolger, verplicht is daaraan te
voldoen. Artikel 5:24 Awb bepaalt dat in spoedeisende gevallen, bijvoorbeeld bij
brandgevaar, de uitvoering van het besluit tot toepassing van bestuursdwang
direct ter hand kan worden genomen. Toch kan voor het realiseren van de in het
handhavingsbesluit verlangde bouwkundige voorzieningen enige tijd nodig zijn. In
het handhavingsbesluit wordt daartoe een termijn gesteld waarbinnen de
belanghebbende zelf in staat wordt gesteld de overtreding te beëindigen. Indien
het handhavingsbesluit betrekking heeft op een bouwwerk dat reeds in gebruik is,
kan het nodig zijn –wegens genoemd gevaar- tijdelijk het gebruik te beëindigen.
In artikel 100d van de Woningwet wordt daarin vanaf 1 april 2007 voorzien.
Artikel 15 van de Woningwet bepaalt dat een besluit als bedoeld in artikel 13
van de Woningwet gelijktijdig kan worden genomen met een besluit tot toepassing
van bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom, gericht op naleving
van het eerstgenoemde besluit. Artikel 6.1.5 Weigeren gebruiksvergunning Er wordt op gewezen dat de weigeringgronden limitatief en dwingend ('moeten')
zijn geformuleerd. Artikel 6.1.6 Intrekken gebruiksvergunning Dit artikel is in overeenstemming gebracht met artikel 59 Woningwet. Niet
genoemd is in dit artikel het intrekken van een vergunning op verzoek van degene
op wiens naam de vergunning is gesteld. Een dergelijke bepaling is overbodig,
omdat op verzoek van de houder een vergunning altijd kan worden ingetrokken. Artikel 6.1.7 Verplicht aanwezige bescheiden De personen belast met de naleving van dit hoofdstuk zijn alle ambtenaren belast
met een algemene opsporingsbevoegdheid (politie), personen belast met het
toezicht op de hele bouwverordening (zie Woningwet), en personen die speciaal
zijn belast met het toezicht op dit hoofdstuk. Deze laatsten zullen veelal
brandweermensen zijn. Paragraaf 2 Het voorkomen van brand en het beperken van brand en
brandgevaar Artikel 6.2.1 Gebruikseisen voor bouwwerken De hier bedoelde gebruikseisen hebben niet het karakter van
vergunningvoorschriften. De gebruikseisen hebben een directe werking, zogenoemde
directe normstelling. In de bijlage vindt een nadere clausulering plaats naar
omstandigheden. Bepaalde eisen gelden derhalve slechts in bepaalde
omstandigheden. De voorkeur voor bijlagen in plaats van vermelding direct in de
verordening berust hierop dat een bijlage in kopie kan worden verstrekt aan
iemand die een bouwwerk exploiteert en daarmee nog eens kan worden gewezen op de
voor hem of haar geldende eisen. Artikel 6.2.2 Opslag brandgevaarlijke stoffenIn beginsel is het verboden een stof die in bijlage 5 is aangemerkt, aanwezig te
hebben in, op of nabij een bouwwerk. Hierop worden echter uitzonderingen
gemaakt. De uitzonderingen maken het mogelijk om deze stoffen in beperkte
voorraad aanwezig te hebben. Hierbij moet gedacht worden aan ‘huishoudelijk
gebruik’. De grenzen die in bijlage 5 zijn aangegeven zijn afgestemd op de
ondergrenzen die in de Wet Milieubeheer worden gesteld.De aanwezige stoffen moeten volgens de aanwijzingen op de verpakking worden
gebruikt en mogen uitsluitend op de in bijlage 5 aangegeven wijze worden
opgeslagen.Artikel 6.2.3 Opslag en verwerking stoffen VervallenParagraaf 3 Het bestrijden van brand en het voorkomen van ongevallen bij
brandArtikel 6.3.2 Gebruik middelen en voorzieningenBrandbeveiligingsvoorzieningen en vluchtroutes moeten altijd voor onmiddellijk
gebruik beschikbaar zijn. Het is verboden om het gebruik van deze
brandbeveiligingsvoorzieningen te belemmeren. De als Nederlandse norm aanvaarde Europese norm NEN-EN 671-1 ‘Vaste
brandblusinstallaties – brandslangsystemen – deel 1: Brandslanghaspels met
vormvaste slang’ geeft richtlijnen zodat het efficiënt gebruik van
brandslangsystemen is gegarandeerd. In hoofdstuk 8 van deze norm worden eisen gesteld aan de kasten waarin
brandslanghaspels opgehangen kunnen worden. Volgens NEN-EN 671-1 is het
toegestaan brandslanghaspelkasten te voorzien van een deur en een slot. Het
toepassen van een slot is uitsluitend toegestaan wanneer er op de kast een
breekruitje is aangebracht waarmee de kast kan worden geopend. Wanneer het
breekruitje wordt ingedrukt, mogen er geen scherpe randen aanwezig zijn waardoor
mensen zich kunnen bezeren. Om in geval van controle en onderhoud de kast te
kunnen openen, moet het slot met een sleutel geopend kunnen worden, zodat het
breekruitje niet steeds vervangen hoeft te worden.Handbrandmelders en automatische brandmelders mogen niet zodanig afgeschermd
worden dat de goede werking wordt belemmerd. Alle voorzieningen voor ontvluchting en redding van personen en dieren moeten
onmiddellijk beschikbaar zijn. De opsomming van genoemde voorbeelden is
oneindig.Paragraaf 4 Hinder in verband met de brandveiligheid Artikel 6.4.1 Hinder in verband met de brandveiligheid Artikel 6.4.1 geeft aan dat de volgende situaties verboden zijn:
Het plaatsen van voorwerpen of voertuigen in de gemeenschappelijke
trappenhuizen van tot bewoning bestemde gebouwen;
Veroorzaken van brandgevaar door het opslaan van brandbaar
materiaal;
Veroorzaken van brandgevaar door het toepassen van bekleding, stoffering
en versiering. In de toelichting bij artikel 2 van bijlage 4 wordt een
handvat gegeven ten aanzien van brandveilig gebruik van bekleding,
stoffering en versiering. Deze moet ten minste voldoen aan de eisen ten
aanzien van de brand- en rookklassen zoals gesteld in het Bouwbesluit
2003 die op die locatie gelden voor constructieonderdelen. Afhankelijk
van de aard en de situatie kunnen aan de bekleding, stoffering en
versiering hogere eisen worden gesteld door burgemeester en
wethouders.
Het op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze verspreiden van
vonken en roet ten gevolge van zogenaamde allesbranders, open haarden en
barbecues;
Het zodanig verrichten of doen verrichten van onderhouds-,
herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden, waarbij stoffen als
bedoeld in de Regeling bouwbesluit 2003, of gereedschappen worden
gebruikt, dat het gebruik aanleiding kan geven tot het ontstaan van
brand.
Het belemmeren van het gebruik van vluchtmogelijkheden. Dit betekent dat
de volgende voorzieningen noodzakelijk zijn.
Wanneer gordijnen in of voor een ingang, doorgang, uitgang en
nooduitgang e.d. zodanig zijn aangebracht, moeten deze met de deuren
meedraaien en nooit het openen van de deuren belemmeren en/of
verhinderen.
Kabels en snoeren die over de vloer lopen, worden met goede plakstrips
vastgeplakt en wel zodanig dat struikelen en/of vallen wordt
voorkomen.
Indien er sprake is van rookvorming, veroorzaakt door bijvoorbeeld een
rookapparaat of koudijs of op andere wijze gemaakt, verhindert dit nooit
een snelle ontruiming.
Vloer- en trapbedekkingen worden zodanig aangebracht dat zij niet kunnen
verschuiven, omkrullen of oprollen. Vloer- en trapbedekkingen
veroorzaken nooit gevaar voor uitglijden, struikelen of vallen.
Obstakels in een vluchtroute zijn niet toegestaan.
Vluchtroutes moeten voldoende stroef zijn. Dit wil zeggen dat er geen
kans bestaat dat mensen uitglijden.Gladheid als gevolg van regenval moet voorkomen worden en de vluchtroute
moet vrijgehouden worden van sneeuw en ijs.
Daarnaast moet de volgende maatregelen genomen worden om brandgevaar te
voorkomen:
In het bouwwerk mogen geen verwarmingstoestellen met afvoergelegenheid
voor rookgassen aanwezig zijn zonder dat deze op een rookkanaal zijn
aangesloten.
Tijdelijke gasinstallaties mogen maximaal 10 meter vanaf een niet vast
opgesteld verbruikstoestel worden geplaatst. Indien de verbinding door
middel van een slang plaatsvindt, dan moet dit een KIWA goedgekeurde
slang zijn. De slang moet met deugdelijke slangklemmen op de
slangpilaren bevestigd zijn.
De opstelling van een kooktoestel moet brandveilig zijn.
Kaarsen moeten op stabiele en degelijke, niet gemakkelijk ontvlambare,
standaards zijn vastgezet.
Afval moet dagelijks worden verzameld in veilig opgestelde goed af te
sluiten containers van moeilijk brandbaar materiaal, voorzover de
containers binnen het bouwwerk zijn opgesteld.Asbakken moeten regelmatig, maar ten minste dagelijks, worden geleegd in
afsluitbare asverzamelaars van onbrandbaar materiaal. De inhoud van deze
asverzamelaars mag slechts in onbrandbare vaten, die van een deksel zijn
voorzien, worden gedeponeerd;
voor iedere voorstelling moet de ruimte onder de tribunes van papier en
ander afval zijn ontdaan;
- decorstukken mogen niet onder het brandscherm doorgebouw worden;
- het brandscherm mag tijdens de aanwezigheid van publiek in de zaal
alléén geopend zijn, indien er een door de commandant van de brandweer
erkende theaterwacht bij het bedieningsmechanisme aanwezig is;
- het gebruik van vuurwerk in een gebouw is verboden;
het gebruik van open vuur in een gebouw is verboden.
De lijst met genoemde voorbeelden is niet limitatief. Er zijn meerdere
voorbeelden te bedenken. 7. Overige gebruiksbepalingen Algemeen De Woningwet (artikel 8, tweede lid) eist dat de bouwverordening voorschriften
bevat over het gebruik van woningen, woonketen, woonwagens, andere gebouwen,
bouwwerken geen gebouw zijnde, en standplaatsen. De wet noemt onderwerpen die in
elk geval moeten worden geregeld. Daarnaast mogen dus ook andere onderwerpen in
de bouwverordening worden geregeld over het gebruik. Het brandveilig gebruik,
genoemd in de opsomming van artikel 8 Woningwet, is opgenomen als hoofdstuk 6
van deze verordening. De overige gebruiksbepalingen staan in dit hoofdstuk. Paragraaf 1 Overbevolking en slaapplaatsen Artikelen 7.1.1 en 7.1.2 Overbevolking van woningen, woonwagens en
woonketen Deze artikelen berusten op artikel 8, tweede lid, sub a5, van de Woningwet. Zij
zijn bedoeld om in uitzonderlijke gevallen waarin vooral de hygiëne dit vereist,
van gemeentewege een handhavingsbesluit te kunnen nemen tot een gedwongen
beëindiging van de geconstateerde overbevolking van een gebouw, te realiseren
binnen een in het besluit aangegeven termijn. Het genoemde doel van het kunnen
optreden tegen excessen brengt met zich mee dat de normstelling uit het
onderhavige voorschrift principieel ongeschikt is om te beoordelen, of een
woning in normale omstandigheden groot genoeg is voor een bepaald aantal
bewoners. Indien men toch inspiratie wenst te ontlenen aan het onderhavige
voorschrift voor het opstellen van een regeling op het gebied van de
woonruimteverdeling, het beoordelen van de passendheid van huisvesting ten
behoeve van gezins- /relatiehereniging e.d., ware de normstelling 1,5 à 2 maal
zo zwaar te kiezen, teneinde niet op de grens van de overbevolking te
balanceren. Overigens kunnen lokale omstandigheden voor een gemeenteraad aanleiding vormen
tot het opnemen van een afwijkende normstelling in zijn bouwverordening. Artikel 7.1.1 zou bij voorbeeld ook als volgt kunnen luiden: 'Het is verboden een woning te bewonen met of toe te staan dat een woning wordt
bewoond door meer dan één persoon per 9 m2 gebruiksoppervlakte, met dien
verstande dat voor de eerste persoon van het totale aantal bewoners ten minste
12 m2 gebruiksoppervlakte aanwezig dient te zijn.' Vanwege de beperkende wettelijke bepalingen betreffende het binnentreden van
woningen door toezichthoudende ambtenaren zal de handhaving van deze artikelen
in het algemeen geschieden naar aanleiding van ontvangen klachten of anderszins
gerezen vermoedens van overtreding. Voor permanent bewoonde
kamerverhuurbedrijven, asielzoekerpensions e.d. is een regelmatiger toezicht
wenselijk en mogelijk. Overigens moet voor de wat grotere woongebouwen die geen
gewone één- en meergezinshuizen zijn, afhankelijk van het aantal aanwezige
personen worden beschikt over een vergunning op grond van artikel 6.1.1 van deze
bouwverordening ('vergunning brandveilig gebruik').Artikel 7.1.1 Overbevolking van woningen De normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van gewone bedden, dus geen stapel- of opklapbedden. Het
niet baseren van de normstelling op het gebruik van stapelbedden is mede
ingegeven door de soepele voorschriften van het Bouwbesluit over de
minimumhoogte van verblijfsruimten in woningen. Voor het gebruik van een
eenpersoonsbed in de kleinst mogelijke verblijfsruimte volgens het Bouwbesluit
blijkt 5 m2 netto vloeroppervlakte per bed noodzakelijk; in grotere
verblijfsruimten circa 4,5 m2. Bovendien is de normstelling zo gekozen, dat in
principe niet geslapen behoeft te worden in andere dan verblijfsruimten,
respectievelijk in gemeenschappelijke ruimten. Zie voor het begrip 'gebruiksoppervlakte' artikel 1.1. Artikel 7.1.2 Overbevolking van woonwagens en woonketen De normstelling in dit artikel is gebaseerd op de maximale plaatsings- en
gebruiksmogelijkheden van stapelbedden. Overigens is de lagere getalwaarde in
dit artikel ten opzichte van het vorige artikel vergelijkbaar met het verschil
in getalwaarde tussen artikel 4.25 en artikel 4.30 van het Bouwbesluit. Paragraaf 2 Staken van het gebruik Artikelen 7.2.1, 7.2.2 en 7.2.3 Verbod tot gebruik en staken van gebruik Aanvullend op de voorschriften van het Bouwbesluit en de bepalingen van de
Woningwet 1991 is het voor een aantal situaties nodig een verbod te stellen tot
het gebruik of een plicht in het leven te roepen tot het staken van het gebruik.
Artikel 7.2.1 biedt de mogelijkheid een verbod te stellen tot het gebruik van
een bouwvallig bouwwerk. Tevens kan op grond van dit artikel een verbod gesteld
worden tot het gebruik van een bouwwerk wat nabij een bouwvallig bouwwerk is
gelegen. Het staken van het gebruik c.q. het verbod tot gebruik als bedoeld in de
artikelen 7.2.2 en 7.2.3 is afhankelijk gesteld van een beschikking van
burgemeester en wethouders. De mededeling als bedoeld in artikel 7.2.1 is te
beschouwen als een mededeling van feitelijke aard. Paragraaf 3 Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinen Artikel 7.3.1 Verbod tot het gebruik van bouwwerken, open erven en
terreinen in afwijking van de bestemming Reden tot vervallen van artikel 7.3.1 Op 11 februari 1993 heeft de voorzitter van de Afdeling Rechtspraak van de Raad
van State een waarschuwing tot het toepassen van bestuursdwang wegens
overtreding van artikel 7.3.1 geschorst, omdat naar het oordeel van de
voorzitter artikel 8 van de Woningwet geen grond biedt voor een dergelijke
bepaling. De tekst van artikel 7.3.1 was gelijk aan de tekst van artikel 352 MBV. Artikel 352 was gebaseerd op artikel 168 van de gemeentewet. De Woningwet van
1991 geeft in artikel 8 een limitatieve opsomming van in de bouwverordening te
regelen onderwerpen. Dit betekent dat er in de bouwverordening geen plaats meer
is voor een op artikel 168 gemeentewet gebaseerde bepaling. De opvolger van
artikel 352 MBV moest dus worden ondergebracht bij de opsomming van artikel 8
van de Woningwet. De Voorzitter van de Afdeling rechtspraak kwam in vorengenoemde uitspraak tot
het oordeel dat de Woningwet van 1991 geen grondslag biedt voor een
gebruiksvoorschrift als opgenomen in artikel 7.3.1. Hierdoor mist artikel 7.3.1
verbindende kracht. De mogelijkheid om de ondeugdelijke grondslag te repareren
sluit de voorzitter in de uitspraak nadrukkelijk uit. Overeenkomstig eerdere
jurisprudentie wordt uitgesloten dat een eenmaal ingetrokken artikel 352 MBV
opnieuw wordt vastgesteld. In de onderhavige casus had de gemeente bij invoering
van de nieuwe bouwverordening de oude bouwverordening en dus ook artikel 352
ingetrokken. Hoewel de uitspraak op één gemeente betrekking heeft, strekt de betekenis van
een onverbindendverklaring zich uit over alle gemeenten met een identieke
bepaling. Nu gebleken is dat er geen bodemprocedure loopt en derhalve in deze
kwestie geen uitspraak van de Afdeling rechtspraak volgt, heeft het materieel
geen waarde artikel 7.3.1 te andhaven. Bij een formele benadering kan als nadeel
worden genoemd dat door te schrappen een andere mogelijk andersluidende
uitspraak wordt voorkomen. Er bestaan geen aanwijzingen dat in de toekomst een
ander oordeel is te verwachten. Derhalve is artikel 7.3.1 geschrapt. Vooralsnog mag worden aangenomen dat in de gemeenten waar artikel 352 MBV niet
is ingetrokken, dit artikel de rechtskracht heeft behouden en herleeft op het
moment dat artikel 7.3.1 onverbindend moet worden geacht of is ingetrokken. Artikel 352 MBV 1965 Dit artikel vormt gedurende de tijd dat de bedoelde bestemmingsplannen nog niet
zijn aangepast aan de Wet op de Ruimtelijke Ordening, een noodzakelijk
complement op de artikelen 10 en 12 van die wet. Deze artikelen bepalen
namelijk, dat bij een bestemmingsplan regelingen, c.q. voorlopige regelingen,
mogen worden gegeven omtrent het gebruik van de in het plan begrepen grond en de
zich daarop bevindende opstallen. In de toekomst kan het gebruik van gronden en opstallen zo nodig in een
bestemmingsplan worden geregeld. De bouwverordening geeft dus als het ware een
overgangsregeling. Indien een plan of voorschriften, als in de aanhef van het
eerste lid bedoeld, in overeenstemming worden gebracht met de Wet op de
Ruimtelijke Ordening, treedt voor het gebied, dat in dat plan is begrepen,
artikel 352 buiten werking. De aanpassing van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
moet ingevolge de Overgangswet binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van
laatstbedoelde wet geschieden. Nog steeds zijn niet alle bestemmingsplannen
aangepast, zodat deze overgangsregeling vooralsnog nodig blijft. Dit artikel houdt uitsluitend voorschriften in over ander gebruik dan bouwen en
kan daarom geen grond zijn voor het weigeren van een bouwvergunning. Artikel 7.3.2 Hinder De strekking van dit artikel is gelijk aan artikel 367 MBV 1965. Het oude artikel was gebaseerd op de gemeentewet, terwijl artikel 7.3.2 is
gebaseerd op de Woningwet en per 1 april 2007 rechtstreeks handhaafbaar op grond
van de Woningwet dus mogelijk maakt. Dit artikel betreft, voor zover het een regeling bevat ter voorkoming van
schade, hinder of overlast, een materie die eventueel ook in een algemene
plaatselijke verordening (APV) kan worden geregeld. Voor zover zij in een APV is
geregeld, dient dezelfde bepaling uiteraard niet in de bouwverordening te worden
opgenomen. Bijna onvermijdelijk blijkt een zekere overlapping van het
onderhavige artikel en een enigszins vergelijkbaar artikel in de Model-APV (art.
4.4.1). Gelet op doel en strekking van de bouwverordening zal artikel 7.3.2
voornamelijk toepassing kunnen vinden als er een relatie kan worden gelegd met
bouwen of bouwwerken. Voor open erven en terreinen niet direct behorende tot een
bouwwerk zal eerder de APV van toepassing zijn. Daar bepaalde voor de omgeving
hinder veroorzakende activiteiten direct zijn verbonden met hetgeen in, op, aan
of nabij een bouwwerk gebeurt is dit artikel in de bouwverordening nodig. Voor zover het hinder in verband met de brandveiligheid betreft, ware in plaats
van artikel 7.3.2 toe te passen artikel 6.4.1. Artikel 7.3.2 kan onder meer
worden toegepast in de volgende gevallen: het plaatsen van voorwerpen of
voertuigen in gemeenschappelijke trappenhuizen van tot bewoning bestemde
gebouwen, lawaaihinder (bij voorbeeld door radio- en televisietoestellen), het
veroorzaken van radio- en televisiestoringen, voor zover niet geregeld in andere
wettelijke voorschriften, het opslaan van stankverwekkende stoffen, het op
gevaarlijke wijze stapelen van materiaal (bij voorbeeld voor kinderen bereikbare
vaten die kunnen gaan rollen), het verwijderen van asbest bevattende materialen
of restanten hiervan die zich in een zodanige staat bevinden dat het risico van
verspreiding van asbestvezels of –stof te vrezen valt. Door weersinvloeden en door slecht onderhoud kunnen asbestbevattende materialen
die zich aan de buitenzijde van een bouwwerk bevinden of op een erf of terrein
zijn opgeslagen zodanige verwering of slijtage vertonen dat de vezels
gemakkelijk losraken en door de wind worden verspreid. Deze asbestvezels vormen
een risico voor de gebruikers van het bouwwerk en het erf of terrein en de
aangrenzende percelen. Het Asbestverwijderingsbesluit ziet op de situatie van
sloop en is niet toepasbaar op de situatie van verweren of slijtage. Een
overtreding van het bouwbesluit is niet aanwezig of is onvoldoende aantoonbaar. In een dergelijke situatie kan een besluit tot toepassing van bestuursdwang of
oplegging van een last onder dwangsom worden gebaseerd op overtreding van
artikel 7.3.2 MBV juncto artikel 13. van de Woningwet. Voldaan dient te zijn aan het gestelde in het eerste en derde lid van dit
artikel. Het gevaar van asbest is in algemene zin voldoende aangetoond om
maatregelen ter voorkoming van het verspreiden van asbestvezels en - stof te
rechtvaardigen. Voor het bestrijden van geluidsoverlast is ingevolge het Inrichtingen- en
vergunningenbesluit milieubeheer voor diverse inrichtingen die geluid produceren
een vergunning ingevolge de Wet milieubeheer vereist. Gelet op het gestelde onder de letter c geldt artikel 7.3.2 niet voor deze
vergunningplichtige inrichtingen. Voor het bestrijden van geluidsoverlast afkomstig van horeca-inrichtingen geldt
het Besluit horecabedrijven milieubeheer. Voorschrift 2.12 van dit besluit stelt
dat de gemeenteraad bij verordening twaalf dagen (of dagdelen) aanwijst waarop
de voorschriften 2.1 tot en met 2.6 van het Besluit niet van toepassing zijn.
Ter uitvoering van deze plicht en in verband met de inwerkingtreding van de Wet
milieubeheer is de Model-APV herzien waarbij de burgemeester bevoegd is om voor
het houden van festiviteiten dagen of dagdelen aan te wijzen waarop
horeca-inrichtingen de voorschriften met betrekking tot geluid- en
trillinghinder niet hoeven na te leven. (Model-APV artikelen 4.1.1 tot en met
4.1.4). Het lijkt alleszins redelijk in de periode dat deze zogenaamde
twaalfdagenregeling geldt voor de geluidsoverlast afkomstig van
horeca-inrichtingen geen toepassing te geven aan artikel 7.3.2 van de
Bouwverordening. Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid Artikel 7.4.1 Preventie Dit artikel heeft betrekking op preventieve maatregelen voor het weren van
schadelijk of hinderlijk gedierte en het in acht nemen van de algemene reinheid.
Ook dit artikel kan alleen maar worden toegepast in geval van excessen. Voor de
duidelijke en extreme gevallen van onreinheid is deze bepaling onmisbaar. Zie voorts de toelichting bij artikel 5.4.1. Paragraaf 5 Watergebruik Artikel 7.5.1 Verboden gebruik van water Het hier bedoelde verbod treedt pas in werking nadat burgemeester en wethouders
de beschikking hebben genomen. Zie de toelichting bij de artikelen 7.2.1 tot en
met 7.2.3. Paragraaf 6 InstallatiesArtikel 7.6.1 Gebruiksgereed houden van installaties In het algemeen genomen kan worden gesteld dat het de plicht van de eigenaar of
de gebruiker van een bouwwerk is de vereiste installaties te onderhouden en
gebruiksgereed te houden. Een gebruiker, bij voorbeeld een huurder, kan over
nalatigheid klagen bij de verhuurder en dit kan worden aangemerkt als een
privaatrechtelijke kwestie. Wanneer evenwel groot veiligheids- en
gezondheidsrisico of groot ongemak voor derden-bezoekers aan de orde is, ligt
dit anders. Daarom is in dit hoofdstuk een bepaling opgenomen over het onderhoud en gebruiksgereed houden van liftinstallaties, collectieve
installaties voor portiekverlichting, centrale verwarming, mechanische
ventilatie, drukverhoging in de waterleiding (hydrofoor) e.d. Tevens is deze
bepaling toepasbaar op het te verrichten onderhoud aan terreinrioleringen,
inclusief pompen en putten, en op in de grond aangebrachte opvang- en
bezinkingsvoorzieningen voor hemelwater. N.B. Het onderhoud van liftinstallaties is, voor wat betreft de
veiligheidsaspecten van gewone personenliften, in principe geregeld in het
Besluit liften, dat op de Wet op de gevaarlijke werktuigen berust. 8. Slopen Algemeen Het hoofdstuk slopen dient ter uitvoering van het bepaalde in artikel 8, tweede
lid, letter d, van de Woningwet, en van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. In
dit hoofdstuk is een vergunningstelsel opgenomen voor het slopen. Aan de vergunning kunnen voorschriften worden verbonden gericht op het
specifieke sloopproject. Het voornaamste motief voor een uitgebreide
sloopregeling in de bouwverordening is gelegen in een bewuster omgaan met
afvalstoffen en het zoveel mogelijk hergebruiken van deze stoffen. Een regeling
met hetzelfde motief gericht op het bouwafval staat in artikel 4.11. Naar de
artikelsgewijze toelichting daarop verwijzen wij hier. Voordat werd gekozen voor
het invoeren van een nieuwe beschikking, de sloopvergunning, is overwogen of het
mogelijk is in de bouwverordening het selectief slopen, het scheiden en
gescheiden afvoeren afdoende te regelen in algemeen geldende eisen. Gelet op de
huidige stand van zaken en de toch zeer uiteenlopende sloopprojecten en locaties
bleek dit niet haalbaar. Bovendien is een sloopvergunning voor het verwijderen
van asbest - voor zover niet kan worden volstaan met een melding - in het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 voorgeschreven. Asbest In het Staatsblad van 17 juni 1993, nr. 290 is het Asbestverwijderingsbesluit
gepubliceerd. Dit besluit is opgevolgd door het Asbestverwijderingsbesluit 2005,
Stb. 2005, 704 van 27 december 2005 en is gebaseerd op de Wet milieugevaarlijke
stoffen en op de Woningwet. Dit besluit bevat regels voor de verwijdering van
asbest bij het slopen van bouwwerken en het uit elkaar nemen van objecten. Het
besluit heeft voor zover het betreft het slopen van bouwwerken geen directe
werking voor de burger. Het besluit bevat een opdracht aan de gemeenteraad tot
regelgeving in de plaatselijke bouwverordening. De voorschriften van de bouwverordening zijn bindend voor de burger. Het laatstgenoemde besluit is in werking getreden op 1 maart 2006. Artikel 8,
negende lid, van de Woningwet bepaalt dat de gemeenteraad een jaar de tijd heeft
om dit deel van het besluit - in casu de artikelen 10 en 11 - in de
bouwverordening op te nemen en dus uiterlijk op 18 juni 1994 van kracht te doen
zijn. Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 gaat vergezeld van een uitvoerige Nota van
toelichting (Stb. 2005, 704, vanaf blz. 15). Het is niet zinvol een selectie uit
deze Nota over te nemen in de toelichting bij hoofdstuk 8 van de
bouwverordening. Aanbevolen wordt daarom de Nota van toelichting te raadplegen,
in het bijzonder het deel Algemeen (blz. 15 t/m 32).IncidentHet optreden in geval van een incident (ook wel aangeduid als calamiteit), zoals
een brand waarbij asbest vrij komt, staat thans in artikel 3, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005. Voor een juist optreden in geval van een
calamiteit is van veel belang de handreiking “Plan van aanpak asbestbranden”. Voor andere oorzaken dan brand bestaat nog geen plan van aanpak. Ingevolge genoemd derde lid dient het opruimen van materialen en producten die
tengevolge van een incident zijn vrijgekomen eerst een
asbestinventarisatierapport te worden opgesteld. Dit dient bij voorkeur met de
bij het incident passende spoed te gebeuren.CertificeringVoor een uiteenzetting over de certificering van bedrijven wordt verwezen naar
de algemene toelichting op het Asbestverwijderingsbesluit 2005. De instantie die zich bezig houdt met de certificering is: Stichting
Certificatie Asbest, Postbus 22, 6720 AA Bennekom e-mail: info@ascert.nl, fax:
0317-425725, website: www.ascert.nl.RisicoklasseBij Besluit van 7 juni 2006 (Stb. 2006, 348) is in de
arbeidsomstandighedenregelgeving over het asbest een indeling in risicoklassen
ingevoerd. Deze indeling is van belang voor de toepassing van de arbo-regels.
Zij is niet aan de orde bij de sloopvergunning.De verplichte meldingen van de aannemer en vergunninghouder aan de
arbeidsinspectie blijven bestaan. Voor zover de gemeente gewend was meldingen te
doen aan de arbeidsinspectie blijft dit ongewijzigd.Paragraaf 1 Sloopvergunning Artikel 8.1.1 Sloopvergunning De sloopvergunning is een beschikking. Ingevolge de Algemene wet bestuursrecht
moet een dergelijke vergunning op schrift zijn gesteld. De Woningwet en het Asbestverwijderingsbesluit 2005 vormen de juridische basis
voor de sloopvergunning. Tegen de beslissing tot het al dan niet verlenen van de
sloopvergunning is bezwaar en beroep mogelijk op grond van de Awb. Lid 1 Het eisen van een vergunning heeft alleen zin wanneer deze controleerbaar en
handhaafbaar is. Voorts is het niet de bedoeling alle andere belangen, zonder
afwegingsmogelijkheid, ondergeschikt te maken aan het milieubelang. Veel van wat
behoort tot het normale onderhoud en het aanbrengen van veranderingen van
ondergeschikte betekenis behoeft niet te worden onderworpen aan een
sloopvergunning. Ook bij deze activiteiten ontstaat sloopafval. Het is wenselijk dat alle sloopafval wordt gescheiden en gescheiden wordt
afgevoerd. Daarom is voor de kleine hoeveelheden sloopafval voor zover geen
asbest bevattend - minder dan 10 m3 - een algemene eis geformuleerd in artikel
8.4.1. Gedacht kan worden aan het slopen ten behoeve van niet-ingrijpende
interne verbouwingen. Het verwijderen van asbest is of vergunningplichtig op
grond van dit artikel of meldingplichtig op grond van artikel 8.2.1, en valt
daarom nooit onder de vergunningvrije restcategorie van artikel 8.4.1. Lid 2 Een ondergrens van 10 m3 voor de vergunningplicht lijkt reëel, voor zover het te
slopen bouwwerk geen asbest bevat. Deze inhoudsmaat stemt overeen met een
gangbare containermaat. Gekozen is voor een inhoudsmaat, omdat deze op de
sloopplaats kan worden gecontroleerd. Een gewicht is ter plekke niet te
controleren. Het splitsen van een sloopwerk in kleinere sloopwerken die elk net onder de 10
m3 komen is een te opvallende methode van ontduiking van de vergunningplicht om
kans van slagen te hebben. Mocht dit voorkomen dan is dit een overtreding wegens
het ontbreken van een sloopvergunning. Overigens verwachten wij deze ontduiking
niet, omdat puin afvoeren naar een puinbreker aanzienlijk minder kost dan
storten op een stortplaats. Onder 10 m3 sloopafval wordt verstaan los gestort sloopafval. Lid 3 Uit dit lid blijkt dat aan de sloopvergunning voorschriften kunnen worden
verbonden. Tevens beperkt dit lid de mogelijkheid voorschriften aan de
vergunning te verbinden tot de in dit lid vermelde onderwerpen a tot en met d.
Het vierde lid geeft ten aanzien van de mogelijke voorschriften over het
scheiden en gescheiden houden tot de afvoer van het sloopafval een nadere
detaillering. Hierna wordt ingegaan op de te stellen voorschriften over de onderwerpen genoemd
in het derde en vierde lid van dit artikel. Ad a. en b. De veiligheid tijdens het slopen en de bescherming van
nabijgelegen bouwwerken Hier ligt een relatie met artikel 8.3.1, waarin is bepaald dat de artikelen 4.8
tot en met 4.10 van het hoofdstuk Plichten tijdens de bouw van overeenkomstige
toepassing zijn op het slopen. Daar waar bouwen, bouwterrein enz. staat wordt
uiteraard gelezen slopen, sloopterrein enz. De onderwerpen veiligheid op het
bouwterrein, afscheiding van het bouwterrein en veiligheid van hulpmiddelen en
het voorkomen van hinder zijn als directe norm geformuleerd. Dit betekent dat
deze eisen ook gelden indien het vergunningvereiste niet geldt. Uiteraard
behoeft datgene wat via deze vantoepassingverklaring al van toepassing is, niet
nogmaals als voorwaarde te worden opgenomen in een sloopvergunning. Mede
afhankelijk van de sloopmethode en de bebouwing en aanwezigheid van mensen in de
directe omgeving van het te slopen bouwwerk, kunnen voorwaarden worden gesteld.
Van veel belang is te bedenken dat het hier gaat om de externe veiligheid. De
veiligheid voor degenen die met de sloopwerkzaamheden zijn belast behoort tot de
sfeer van de arbeidsomstandigheden en wordt beoordeeld door de Arbeidsinspectie.
Een sloopveiligheidsplan wordt, voor zover nodig, verlangd en ingediend bij de
aanvraag om een sloopvergunning. De regeling daarvoor staat in artikel 8.1.2,
tweede lid. Het is de aanvrager van de vergunning die de sloopmethode kiest. Pas wanneer de
gekozen methode leidt tot strijd met de bepalingen van dit hoofdstuk, bij
voorbeeld over het selectief slopen, de veiligheid of het uitvoeren van
bodemonderzoek, worden aan de sloopvergunning voorschriften verbonden ter
voorkoming van deze strijdigheid. Ad c Het scheiden en gescheiden afvoeren Het is de houder van de vergunning die kiest naar welke bewerkings- of
verwerkingsinrichting wordt afgevoerd, c.q. aan welke inzamelaar of transporteur
het afval wordt meegegeven. Uiteraard dienen hierbij de voorschriften van de
sloopvergunning en andere regels, bij voorbeeld die over het vervoer van
gevaarlijk afval, in acht te worden genomen. In de praktijk komt dit erop neer
dat alleen mag worden samengewerkt met vergunninghoudende inzamelaars en
transpor-teurs voor het gevaarlijk afval en alleen mag worden toegeleverd aan
bewerkings- en verwerkingsinrichtingen die beschikken over een vergunning
ingevolge de Wet milieubeheer. De voorschriften in de sloopvergunning mogen geen
'gedwongen winkelnering' inhouden, dus niet verplichten tot het afvoeren naar
bedrijf X, terwijl voor dat afval de bedrijven Y en Z ook vergunninghouder zijn. De fracties waarin moet worden gescheiden worden vermeld in de
vergunningvoorschriften. De keuze van de fracties hangt af van de hoeveelheid en
samenstelling van het te verwachten afval en van de acceptatievoorwaarden van in
de regio aanwezige bewerkings- en verwerkingsinrichtingen en het bepaalde in
artikel 5 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Onder c is de meest minimale
scheiding vastgelegd die voortvloeit uit landelijke regelgeving. Naast deze drie 'onvermijdelijke' fracties - gevaarlijke afvalstoffen, asbest en
overig afval - verdient het aanbeveling om ten minste de volgende fracties als
voorwaarde in de sloopvergunning op te nemen:
steenachtig sloopafval, zonder inbegrip van gips;
bitumineuze en teerhoudende dakbedekking;
met PAKS verontreinigde materialen;
asfalt;
dakgrind;
glas (vlakglas) voor zover een inzamelstructuur beschikbaar is.
De opdrachtgever is in beginsel vrij in de keuze van een aannemer. Wanneer de sloopopdracht mede betreft het verwijderen van asbest geldt het
bepaalde in artikel 8.3.3 over een deskundig bedrijf. Een opdrachtgever doet er verstandig aan een sloopaannemer te kiezen die is
gekwalificeerd voor het soort sloopwerk dat wordt aanbesteed. Voor grotere
sloopwerken is dit vrijwel steeds een gespecialiseerd bedrijf. Welke voorschriften, wanneer en waarvoor? Welke voorschriften over het scheiden in fracties uiteindelijk in een vergunning
worden opgenomen is afhankelijk van de gegevens over het te slopen bouwwerk en
de slooplocatie (welke soorten afval komen vrij en in welke hoeveelheden en
welke mogelijkheden zijn er voor het plaatsen van containers) en voorts van de
in de regio beschikbare verwijderingstructuren, waaronder bewerkings- en
verwerkingscapaciteit. Er is voor gekozen geen indicatie te geven voor de verschillende
inzamelstructuren en bewerkings- of verwerkingsstructuren, omdat deze sterk
regionaal of lokaal kunnen verschillen en aan wijzigingen onderhevig zijn. Het
is daarom noodzakelijk dat de ambtenaar, belast met de beoordeling van de
vergunningaanvraag, op de hoogte is van de lokale en regionale
verwerkingscapaciteit voor de bij sloop vrijkomende afvalstromen. Het is van belang dat voordat een aanvraag om sloopvergunning wordt getoetst de
hergebruikmogelijkheden bij de beoordelende gemeente bekend zijn. Hierbij moeten
de volgende aspecten worden nagegaan:
wat kan worden hergebruikt;
wat zijn de minimale hoeveelheden per fractie;
kan het herbruikbaar materiaal worden afgezet;
aan welke kwaliteit dient het herbruikbaar materiaal te voldoen;
wat zijn de acceptatievoorwaarden van bewerkers, verwerkers, sorteerders
en inzamelaars.
Onderzoek Voordat de aanvraag om sloopvergunning kan worden ingediend moeten de volgende
onderzoeken plaatsvinden:
Onderzoek naar het doel, waarvoor het bouwwerk of het te slopen gedeelte
daarvan laatstelijk is gebruikt (MBV artikel 8.1.2, tweede lid, letter
f);
Indien op grond van het historisch gebruik te verwachten valt dat een te
slopen bouwwerk of een te slopen gedeelte daarvan is verontreinigd met
gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische afvalstoffen) als bedoeld
in het BAGA, dient een onderzoek te worden ingesteld naar de
vermoedelijke verontreiniging en moet het rapport met de uitslag van dit
onderzoek bij de aanvraag om sloopvergunning worden gevoegd (MBV artikel
8.1.2, derde lid);
Indien moet worden aangenomen dat in het te slopen bouwwerk asbest
aanwezig is, moeten overeenkomstig het gestelde in artikel 8.1.2,
daarover bij het indienen van een aanvraag om sloopvergunning gegevens
worden ingediend. Op grond van artikel 3 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 geldt in het algemeen een
onderzoeksplicht naar de aanwezigheid van asbest door een deskundig, dat
wil zeggen daartoe gecertificeerd bedrijf.
Achter in deze toelichting is als bijlage 8 opgenomen een Keuzetabel voor de
vaststelling van deelstromen bij sloop. Deze keuzetabel biedt de houder van de
sloopvergunning een handreiking voor een verdergaande scheiding dan normaliter
in de voorwaarden van de sloopvergunning verplicht is gesteld om op de
slooplocatie uit te voeren. Uiteraard kan genoemde houder voor een verdergaande
scheiding zowel financiële als milieuhygiënische overwegingen in zijn
beschouwing betrekken. Inzamel- en recyclingsystemen voor kunststoffen
Kunststoffen is een verzamelnaam voor uiteenlopende stoffen. Door de producenten
van kunststof gevelelementen (verenigd in de VKG) en de producenten van
kunststofleidingsystemen (verenigd in de FKS) zijn voor deze twee deelstromen
inzamel- en recyclingsystemen ontwikkeld. De VKG heeft met het Ministerie van VROM op 19 januari 1993 een overeenkomst
gesloten over de inzameling en herverwerking van kunststof kozijnen, ramen en
deuren. Daartoe zal een stichting worden belast met het (doen) inzamelen en
herverwerken van alle aangeboden oude kunststof kozijnen, ramen en deuren. De FKS heeft met het Ministerie van VROM een overeenkomst gesloten over de
volledige inzameling en het hergebruik van bij bouw en sloop vrijkomende
kunststofleidingen (PVC, PE en PP). Het systeem komt erop neer dat degene die
sloopt een container kan huren waarin de afval geworden kunststofleidingen
worden verzameld. Gestreefd wordt naar een gesloten ketenbeheer, functionerend
voor het gehele land. Andere kunststoffen dan hier genoemd kunnen niet worden
afgevoerd via met dit inzamelsysteem. Andere inzamelsystemen Andere inzamelsystemen die zijn opgezet door de leverancier van het product en
die erop zijn gericht de desbetreffende afvalstoffen weer geschikt te maken voor
hergebruik zijn die voor steenwol en glaswol (minerale wol) en voor aluminium.
De informatie over deze inzamelsystemen is te verkrijgen bij de leverancier en
bij de brancheorganisatie. Ad d Gegevens die na de vergunningverlening worden ingediend De gegevens die nodig zijn voor de beoordeling van het in behandeling nemen van
een aanvraag om sloopvergunning behoren te worden ingediend bij de aanvraag. De
artikelen 8.1.2 en 8.1.3 regelen dit. De naam en het adres van degene die met
het slopen zal worden belast - gewoonlijk de aannemer - zijn dikwijls nog niet
bekend ten tijde van het indienen van de aanvraag om sloopvergunning. Deze
gegevens spelen bovendien geen rol bij de beoordeling van het in behandeling
nemen. In de sloopvergunning kan een voorwaarde worden opgenomen inhoudende dat
uiterlijk ... (bij voorbeeld twee) dagen voor de aanvang van de
sloopwerkzaamheden de naam en het adres van degene die met de sloopwerkzaamheden
is belast worden overgelegd aan burgemeester en wethouders of de directeur van
het (gemeentelijk) bouwtoezicht. Het gebruik van een mobiele puinbreker In de meeste provincies bevat de provinciale milieuverordening sinds omstreeks
1996 een regeling voor de toelaatbaarheid van mobiele puinbrekers op
slooplocaties. Een dergelijke regeling maakt voorschriften ter zake in de
gemeentelijke bouwverordening overbodig. In een concreet geval raadplege men de
desbetreffende provinciale griffie over de vraag of, en zo ja welke, provinciale
voorschriften ter zake gelden. In de bouwverordening van de gemeenten die in de overige provincies liggen,
blijven de voorschriften voor het gebruik van een mobiele puinbreker echter
zinvol. Zulke voorschriften stonden tot en met de derde serie wijzigingen ook in
de Bouwverordening 1992. Zij bestonden uit:
een extra tekstelement in de opsomming van het derde lid, luidende: x
het gebruik van een mobiele puinbreekinstallatie die is opgesteld op de
sloopplaats, voorzover de toestemming, als bedoeld in het vijfde lid,
van toepassing is;
een vijfde lid, luidende: 5 Het bewerken van het sloopafval op de plaats
waar dit afval vrijkomt, is niet toegestaan.
Op verzoek van de aanvrager van de sloopvergunning kan, onder in de vergunning
te stellen voorschriften, worden toegestaan dat op de sloopplaats het beton en
metselwerkpuin wordt verwerkt in een aldaar opgestelde mobiele
puinbreekinrichting. Het ‘Besluit mobiel breken bouw- en sloopafval’ van 15 januari 2004, Stb. 2004,
25 bevat alle voorschriften ten aanzien van mobiele brekers en is in werking
getreden op 1 maart 2004. Vanaf deze datum zijn de in enkele gemeentelijke
bouwverordeningen nog bestaande voorschriften over mobiele brekers van
rechtswege vervallen. De hogere regeling treedt in de plaats van de lagere
regeling. Onder bepaalde condities zoals voorgeschreven in genoemd besluit is het
toelaatbaar op de bouw- of slooplocatie dan wel in de directe nabijheid daarvan
een mobiele puinbreker op te stellen waar het steenachtige bouw- en sloopafval
wordt bewerkt, gedurende een aaneengesloten periode van ten hoogste drie
maanden. Het is verboden om met een mobiele puinbreker bouw- en sloopafval te
bewerken dat afkomstig is van andere bouw- of slooplocaties dan die waarbij de
breker is opgesteld.Interessant is de uitspraak ABRS 24 maart 2004, Gst. 7208, 90 m.nt. Nijmeijer en
Teunissen. Een (mobiele) puinbreekinstallatie is een bouwvergunningplichtig
bouwwerk. De binnenplanse vrijstelling afvalverwerking is hierop van toepassing. Lid 4 Het vierde lid geeft een nadere invulling van de onderwerpen genoemd in het
derde lid waarover in de sloopvergunning voorschriften worden gesteld.
Afhankelijk van de specifieke kenmerken die gelden voor bepaalde fracties of
bepaalde handelingen worden de eisen ingevuld. Zo gelden voor gevaarlijk afval
zware eisen voor de verpakking van dit afval en de tijdelijke opslag ervan. De
tweede zin verplicht burgemeester en wethouders over het afzonderlijk gereed
maken voor de afvoer van het sloopproject van asbest en de termijn waarbinnen
dit moet gebeuren een voorschrift in de vergunning op te nemen. Deze
verplichting staat in artikel 10, letter e, van het Asbestverwijderingsbesluit
2005. Artikel 8.1.2 Aanvraag sloopvergunning Het verlenen en het weigeren van een sloopvergunning is een besluit in de zin
van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Afdeling 3:4 van de Awb – de zogeheten
Uniforme Openbare Voorbereidingsprocedure (UOV) - is niet van toepassing op de
behandeling van een verzoek om sloopvergunning. Het lijkt niet zinvol, deze UOV
van toepassing te verklaren op de sloopvergunning.Aanvullend op de eisen die in dit artikel zijn gesteld gelden de voorschriften
van de Awb over het indienen van verzoeken om besluiten, indienen door een
gemachtigde enz.Leden 1 en 2 Bepaald is wat moet worden ingediend om een sloopvergunning te kunnen
verkrijgen. Het bepaalde onder letter g is ingevoerd om coerdinatie tussen
bouwvergunning en sloopvergunning mogelijk te maken. Zie voorts artikel 8.1.5,
tweede lid. Ook wanneer een bouwvergunning is vereist en het bouwen tevens
(gedeeltelijk) slopen inhoudt is een sloopvergunning vereist. De bouwvergunning
houdt derhalve niet in dat mag worden gesloopt. Voor deze situatie van samenloop
van twee vergunningen is artikel 8.1.5, eerste lid, bedoeld. De aanvrager is
niet verplicht beide vergunningen gelijktijdig aan te vragen. Doet hij dit wel,
dan heeft dit voor hem (en overigens ook voor de gemeente) enige procedurele
voordelen. De in te dienen gegevens over de aanwezigheid van asbest in een te slopen
bouwwerk en de plaatsen waar dit asbest zich bevindt dienen om een juist beeld
te krijgen van de verwijdering van asbest en om vast te stellen welke overige
bepalingen van de bouwverordening hierop van toepassing zijn. Een asbestinventarisatierapport, waaruit blijkt waar het asbest zich bevindt,
opgesteld door een deskundig bedrijf, is verplicht. Een dergelijk rapport
behoeft niet te worden overgelegd indien een van de gevallen zich voordoet als
bedoeld in het derde of vierde lid. Voor agrarische bedrijfsgebouwen zijn in het verleden op grote schaal
asbesthoudende bouwmaterialen toegepast, onder meer asbestcementgolfplaten als
dakbedekking. Tegenwoordig ontstaan er in de agrarische sector in verscheidene
streken van Nederland initiatieven tot projectmatige asbestverwijdering vanaf
een reeks agrarische bedrijfsgebouwen in de gemeente. Het verlenen van één
enkele zogenaamde paraplusloopvergunning voor het gehele
asbestverwijderingsproject is in dat geval minder omslachtig dan het verlenen
van individuele sloopvergunningen voor de verwijderingswerkzaamheden aan ieder
agrarisch bedrijfsgebouw afzonderlijk. Een dergelijke paraplusloopvergunning
behoeft niet op juridische bezwaren te stuiten, indien een nauwkeurige
plaatsaanduiding van alle agrarische bedrijfsgebouwen die in het kader van dat
asbestverwijderingsproject zullen worden aangepakt, wordt opgenomen in de
vergunningaanvraag. Aldus komen ook voor paraplusloopvergunningen tijdig en
volledig de gegevens beschikbaar die noodzakelijk zijn, omdat vergunningen
ingevolge de Algemene wet bestuursrecht vatbaar zijn voor bezwaar en beroep. Zie
voor een verdere toelichting op de consequenties van laatstgenoemde wet voor
sloopvergunningen de aanhef van de toelichting op het onderhavige artikel. Een sloopveiligheidsplan als bedoeld onder letter i van het tweede lid is te
vergelijken met een bouwveiligheidsplan als bedoeld in artikel 1.2.5 onder a van
de bijlage bij het Besluit indieningsvereisten en is slechts nodig in enkele
risicovolle sloopprojecten. Een dergelijk plan behoort zeker niet tot de
standaardbescheiden bij een aanvraag om sloopvergunning. In een overleg
voorafgaande aan het indienen van een aanvraag kan blijken of een dergelijk plan
nodig is. De zinsnede 'en voorts, indien van toepassing' duidt erop dat slechts indien
door of namens burgemeester en wethouders het opstellen van een
sloopveiligheidsplan van toepassing is verklaard, aan deze plicht behoeft te
worden voldaan. Over het tijdstip waarop het plan wordt ingediend wordt verwezen
naar het eerste lid van artikel 8.1.3 en de Algemene wet bestuursrecht. Lid 3 Algemeen De aanvrager dient op het aanvraagformulier aan te geven dat hij vermoedt dat
het bouwwerk geen asbest bevat. Op grond van artikel 8.1.2, lid 3, wordt aan hem de verplichting opgelegd om aan
te tonen waarop deze verwachting is gebaseerd. Op grond van diverse feiten of
omstandigheden kan aannemelijk zijn dat er geen asbest in het bouwwerk aanwezig
is. Door het Ministerie van VROM, de bouwpraktijk en de VNG zijn gevallen
geïnventariseerd waarin de aanvrager van een sloopvergunning kan aangeven dat
hij vermoedt dat er geen sprake is van verwijdering van asbest en op welke wijze
dit ten genoegen van burgemeester en wethouders moet worden aangetoond. Deze
gevallen zijn opgesomd in het onderhavige lid 3. Dit lid is een direct werkend
voorschrift, waarop de indiener van een verzoek om sloopvergunning zich kan
beroepen door op het aanvraagformulier aan te geven dat en waarom geen
onderzoeksrapport is bijgevoegd. De gedachte achter deze inventarisatie is dat wordt voorkomen dat de plicht tot
het doen van een onderzoek naar asbest onevenredig hoge maatschappelijke kosten
met zich brengt, omdat de kans op de aanwezigheid van asbest niet in verhouding
tot die kosten staat. In sommige gevallen is het evident dat het te slopen
bouwwerk geen asbest bevat. In andere gevallen kan de aanvrager zelf constateren
dat er vermoedelijk geen asbest aanwezig is. Bij de inventarisatie van de
gevallen waarin de aanvrager van een sloopvergunning kan aangeven dat er geen
sprake is van verwijdering van asbest, is als richtlijn genomen dat het
bouwwerk, gelet op bouwconstructie en gebruikte materialen, betrekkelijk
eenvoudig moet zijn. Niet valt uit te sluiten dat zich in de praktijk
vergelijkbare gevallen zullen aandienen, waarin gemeente en aanvrager het erover
eens zijn dat aannemelijk is dat er geen asbest in het bouwwerk aanwezig is. Het
voorstel biedt de mogelijkheid aan de aanvrager om ten genoegen van burgemeester
en wethouders in andere, vergelijkbare gevallen of op andere, vergelijkbare
wijze aan te tonen dat de verplichting om een onderzoek door een deskundig
bedrijf te overleggen niet van toepassing is. Onder b Voor medio 1997 was het reeds praktijk dat - voorafgaand aan met name grote
sloopprojecten - een onderzoek naar de aanwezigheid van asbest plaatsvond. Deze onderzoeksrapporten zijn alleen aanvaardbaar als alternatief indien daarin
aandacht wordt besteed aan alle aspecten waaraan in BRL 5052 eisen worden
gesteld. Burgemeester en wethouders bepalen, zo nodig met externe ondersteuning,
of het onderzoek aan deze criteria voldoet. Indien het onderzoeksrapport niet
aan deze eisen voldoet, dient alsnog een onderzoek door een deskundig
asbestonderzoeksbedrijf plaats te vinden. Een dergelijk onderzoek kan als voldoende deskundig uitgevoerd worden beschouwd,
indien het aan de volgende criteria voldoet:
De gebruikte onderzoeksmethode is goed beschreven en levert in principe
dezelfde basisgegevens op als zijn vastgelegd in beoordelingsrichtlijn
BRL 5052, uitgave 1998.
De opdracht tot het uitvoeren van een volledig asbestonderzoek moet
duidelijk omschreven zijn.
Het onderzoek moet zijn uitgevoerd door een bedrijf en/of personen met
een aantoonbare expertise in onderzoeken naar asbesthoudende
materialen.
Personen met een dergelijke expertise zijn bijvoorbeeld medewerkers van
woningcorporaties met een toereikende opleiding, in het algemeen blijkend uit
het bezit van een diploma deskundig toezichthouder asbestsloop (DTA). Samenvattend kan worden gesteld dat, op grond van BRL 5052, een
onderzoeksrapport ten minste de volgende onderwerpen dient te bevatten:
een samenvatting;
de resultaten van een visuele inspectie, zo nodig aangevuld met
informatie uit desk research;
de bemonstering;
de laboratoriumanalyses;
een overzicht van de hoeveelheden, exacte plaatsen en wijze van
bevestiging van het asbestbevattende materiaal;
een overzicht van de plaatsen waar niet is geïnventariseerd, maar waar
mogelijk nog asbestbevattend materiaal aanwezig is.
De toepassing en verkoop van asbesthoudende materialen is sinds 1 juli 1993
verboden. Dit betekent dat wanneer een dergelijk onderzoek na 1 juli 1993 heeft
plaatsgevonden, dit nog steeds een betrouwbaar beeld van de aanwezigheid van
asbest zal geven. Ook onderzoeken van eerdere datum kunnen bij de beoordeling
worden betrokken indien uit de schriftelijke verklaring blijkt dat de
onderzochte situatie later niet meer gewijzigd is. Hiervoor kan onder andere informatie ingewonnen worden bij de eigenaar, de
beheerder of de huurder. Onder c De situatie dat het te slopen bouwwerk na 1 juli 1994 is gebouwd, is opgenomen
omdat de verkoop en verwerking van asbest door bedrijven sinds 1 juli 1994
verboden is. Het heeft derhalve vrijwel geen zin om bouwwerken die na 1 juli
1994 zijn gebouwd, te onderzoeken op de aanwezigheid van asbest. Als bewijs voor
deze motivering moet de aanvrager een schriftelijk stuk overleggen, waaruit
blijkt dat het bouwwerk, dan wel het te slopen deel van het bouwwerk, na 1 juli
1993 is gebouwd. Onder d Vooral bij bouwwerken van recente datum zal de bouwer bij de aanvrager bekend
zijn. De verklaring van de aanvrager omtrent later uitgevoerde verbouwingen kan
worden ondersteund door verklaringen van de bouwer en/of de fabrikant dat het
hierbij toegepaste materiaal geen asbest bevat. Deze situatie is echter niet
beperkt tot later uitgevoerde verbouwingen. Ook van tussentijds aangebrachte
voorzieningen, bijvoorbeeld brandwerende voorzieningen, dient te worden
aangetoond dat deze geen asbest bevatten. Hiervoor kan onder andere informatie
ingewonnen worden bij de eigenaar, de beheerder of de huurder. Onder e Sinds de risico's van asbest bij de consument bekend zijn geworden, zijn
fabrikanten overgegaan tot het (op verzoek) verklaren dat hun product vrij is
van asbest. In de corporatiepraktijk is het gebruikelijk dat aannemers bij
gebruik van asbestverdachte materialen, zoals golfplaten, verklaringen van de
fabrikant overleggen, waaruit blijkt dat daarin geen asbest is gebruikt.
Onderzoek door een deskundig bedrijf is in deze eenvoudige situatie onnodig;
voor de sloop van bepaalde materialen kan met deze verklaringen worden volstaan.
Onder verwijdering van bepaalde materialen wordt bijvoorbeeld verstaan
verwijdering van vinylvloerbedekking of standleidingen uit een serie woningen.
Zie ook de toelichting onder f. Visuele inspectieDe voorheen bestaande mogelijkheid om aan de hand van een visuele inspectie de
aanwezigheid van asbest te bepalen is met de 11e serie van
wijzigingen vervallen.De visuele inspectie aan de hand van de checklist van bijlage 8 van de
bouwverordening leidde nogal eens tot een discussie tussen de gemeente en de
aanvrager, waarbij de eerste meent dat wel moet worden uitgegaan van
asbestverdachte materialen en de tweede meent dat de visuele inspectie voldoende
houvast biedt om aan te nemen dat geen asbest aanwezig is. Mede gelet op de
strekking van het nieuwe Asbestverwijderingsbesluit om minder uitzonderingen toe
te laten op de asbestinventarisatieplicht dan voorheen het geval was, is de
visuele inspectie aan de hand van de toen bestaande checklist bijlage 8
vervallen. De genoemde checklist gaat naar de toelichting en vormt als bijlage bij de
toelichting een nuttige handreiking bij de uitvoering. Het vierde lid dat handelt over de verplichte asbestinventarisatie is
aangescherpt in die zin dat de gevallen waarin een dergelijk
inventarisatierapport niet behoeft te worden overgelegd bij de aanvraag om
sloopvergunning is beperkt. Hiermee wordt aansluiting gezocht bij de tekst van
artikel 3 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 met het tekstgedeelte “…
beschikt … over een asbestinventarisatierapport indien hij weet of
redelijkerwijs kan weten dat zich in het bouwwerk…. asbest … bevindt.” De
combinatie van de herziene leden 3 en 4 van artikel beoogt hier invulling aan te
geven. Lid 4 Bij het verzoek om een sloopvergunning moet worden vermeld of zich in het te
slopen (deel van een) bouwwerk asbest bevindt. Aan de hand van een aantal
criteria kan de mate van waarschijnlijkheid en daarmee de noodzaak om een
asbestinventarisatie te doen plaatsvinden worden vastgesteld. Deze criteria zijn
ontleend aan het Asbestverwijderingsbesluit 2005. In dit besluit wordt in
artikel 3, eerste lid, de formulering gebruikt ‘indien hij weet of
redelijkerwijs kan weten’. Dit voorschrift richt zich tot degene die voornemens
is te slopen.In dit vierde lid van artikel 8.1.2 worden twee situaties genoemd waarin het
niet nodig is een asbestinventarisatierapport te doen opstellen. Indien zich geen der situaties als bedoeld in het derde lid en het vierde lid
voordoet is altijd een asbestinventarisatierapport van een deskundig bedrijf
vereist. Onder a Zie voor een toelichting op het onderzoeksrapport en de eisen die daaraan op
grond van BRL 5052 worden gesteld de artikelsgewijze toelichting bij lid 3 onder
b. Onder b Zie voor een toelichting op de visuele inspectie de artikelsgewijze toelichting
bij lid 3 onder f. Onder c Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het verwijderen van de
asbestbevattende golfplaten van het dak van een schuur of carport,
asbesthoudende vloerbedekking of asbesthoudende riolering. Lid 5 Degene die voornemens is een sloopvergunning aan te vragen kan indien het
historisch gebruik hem onbekend is bij de gemeente navraag doen naar het
historisch gebruik van het gebouw. Over de verwachting verontreiniging aan te
treffen en de daaraan te verbinden conclusie - wel of geen onderzoek instellen -
is vooroverleg met de gemeente verstandig. Lid 6 Het aantalvoud waarin de aanvraag en de daarbijbehorende bescheiden moeten
worden ingediend kan per gemeente verschillen, mede afhankelijk van de
plaatselijke organisatie. Het opstellen van een sloopveiligheidsplan Analoog aan het bouwveiligheidsplan
kan, bij complexe sloopprojecten en/of een omgeving met een hoge
bebouwingsdichtheid of een hoge verkeersintensiteit, de externe veiligheid
bijzondere aandacht vergen. De maatregelen die de aanvrager om sloopvergunning denkt te nemen, moeten
voorafgaand aan de sloop aan de hand van een sloopveiligheidsplan kunnen worden
getoetst. Er wordt met nadruk op gewezen dat het sloopveiligheidsplan als
bedoeld in dit artikel alleen betrekking heeft op de weg, de in de weg gelegen
werken, de weggebruikers, de naburige bouwwerken, open erven en terreinen en hun
gebruikers. Wanneer is een sloopveiligheidsplan nodig Indien de bedreigingen die uitgaan van
activiteiten omtrent slopen (bijlage 5 van de toelichting) zich uitstrekken tot
boven gronden en bebouwingen buiten de afgrenzing van het sloopterrein, zullen
maatregelen nodig zijn om deze bedreigingen weg te nemen. Afhankelijk van de
locatiespecifieke omstandigheden kan het nodig zijn deze maatregelen in een
sloopveiligheidsplan op te nemen (bijlage 6 van de toelichting). Een sloopveiligheidsplan is slechts dan nodig indien de locatiespecifieke
omstandigheden dusdanig complex zijn dat het zonder een dergelijk plan voor het
bouw- en woningtoezicht niet mogelijk is om de externe veiligheid op voorhand
afdoende te beoordelen, terwijl duidelijk sprake is van bedreiging(en) van de
externe veiligheid. Aan de hand van enkele voorbeelden is hierna één en ander
verduidelijkt. Wat is de inhoud van het sloopveiligheidsplan De inhoud van het sloopveiligheidsplan is afhankelijk van de locatiespecifieke
omstandigheden. In de in bijlage 6 van de toelichting opgenomen checklist wordt
voor de verschillende bedreigde objecten en functies een aantal mogelijke
maatregelen gegeven die in het sloopveiligheidsplan kunnen worden opgenomen. De
aanvrager om sloopvergunning kan in zijn sloopveiligheidsplan gelijkwaardige
maatregelen opnemen die niet op deze checklist voorkomen. In bijlage 7 van de
toelichting is een voorstel gedaan voor een inhoudsopgave van een
sloopveiligheidsplan. Toetsing van het sloopveiligheidsplan De in bijlage 6 van de toelichting opgenomen checklist van bedreigde objecten en
functies en maatregelen kan dienen als hulpmiddel bij het opstellen en toetsen
van een sloopveiligheidsplan, door na te gaan of de betreffende situatie en
voorgestelde maatregel(en) vergelijkbaar is/zijn met de in de checklist gegeven
objecten, functies en maatregelen. Vooroverleg Bij complexe en/of risicovolle sloopprojecten is een (informeel) vooroverleg
vaak noodzakelijk. Voor wat betreft de externe veiligheid bij het slopen dienen
bij een vooroverleg de met de sloop samenhangende bedreigingen, de bedreigde
objecten en functies en de locatiespecifieke omstandigheden bekend te zijn,
zodat reeds in het vooroverleg (met de juiste instanties) kan worden bepaald of
er een sloopveiligheidsplan noodzakelijk is en waar het sloopveiligheidsplan
zich op dient te richten. Voorbeelden Voorbeeld 1: Sloop van gebouw met een hoge gevel (30 m) aan een smalle (20 m) drukke
winkelstraat met een tram, voetgangers, fietsers en auto's. De weg dient
gedurende de sloopwerkzaamheden al zijn verkeersfuncties te blijven vervullen.
De bovenleiding van de tram is bevestigd aan de gevel van het te slopen gebouw.
Voor slopen van het dak is een kraan nodig. Het zal duidelijk zijn dat in deze
complexe situatie de externe veiligheid een belangrijke rol speelt. In het
sloopveiligheidsplan zullen opgenomen moeten worden:
gegevens waaruit blijkt dat de sloopmethode geen bedreiging vormt (dit
kan inhouden dat de voorgevel met de hand moet worden gesloopt);
de maatregelen ter bescherming van de weggebruikers, zoals bijvoorbeeld
uitstekers (om de zoveel verdiepingen) of voetgangertunnels;
de verkeerscirculatie gedurende de sloop;
de wijze waarop wordt omgegaan met de bovenleiding van de tram;
het tijdstip, de tijdsduur en de wijze van de hijswerkzaamheden.
Voorbeeld 2: Afhijsen van kerktoren (60 m) in dicht bebouwde binnenstad. Er is te weinig
ruimte voor een mobiele kraan. Er zal boven woningen moeten worden gewerkt. In het sloopveiligheidsplan zal onder meer aandacht moeten worden geschonken
aan:
de aan/afvoer en op/afbouw van de kraan;
de draagkracht van het wegdek;
de duur, het tijdstip van de werkzaamheden;
het voorkomen van schade en gevaar als gevolg van het afbreken van de
hijslast of delen daarvan;
eventueel tijdelijk te ontruimen bouwwerken.
Voorbeeld 3: Gedeeltelijke sloop van pand met belendingen. De sloop betreft ook de
funderingen. Er zal daarom een bouwput nodig zijn met bemaling. De gevel van het
gebouw is in slechte staat, maar moet behouden blijven. Er is sprake van
gemeenschappelijke bouwmuren. De belendende panden zijn oud, in een matige staat
en bezitten een historische waarde. In het sloopveiligheidsplan zullen de volgende aspecten minimaal aan de orde
moeten komen:
stabiliteit resterende gevel, bijvoorbeeld met behulp van stalen
steunconstructie;
sloopmethode in verband met trillingen, trillingsarm slopen;
bemaling in verband met grondwaterstand;
stabiliteit belendingen in verband met bouwput;
verankeringen in gemeenschappelijke bouwmuur.
Voorbeeld 4: Sloop van een 60 meter hoog gebouw op een bedrijfsterrein, te midden van andere
bedrijfsgebouwen en wegen. Het gebouw bevindt zich ten minste 500 meter van de
afgrenzing van het bedrijfsterrein. In dit geval is er geen sprake van
bedreiging van de externe veiligheid, gezien de afstand tot de openbare weg. Er
is dan ook geen sloopveiligheidsplan noodzakelijk. Voorbeeld 5: Wanneer uit een rij aaneengesloten woningen er één wordt gesloopt kan dit tot
gevolg hebben dat een woningscheidende wand na de sloop buitenwand (uitwendige
scheidingsconstructie) wordt. De consequentie dat deze wand regenwerend moet
worden gemaakt en ook overigens zal moeten gaan voldoen aan de eisen die gelden
voor een uitwendige scheidingsconstructie zoals bedoeld in het Bouwbesluit
bestaande woningen en woongebouwen kan vooraf worden besproken tussen partijen.
Het verhaal van eventuele schade is een privaatrechtelijke aangelegenheid. De
overheid kan volstaan met het stellen van voorschriften tot het voorkomen van
schade. Voorbeeld 6: Gedeeltelijke sloop vindt plaats en het overige deel van het bouwwerk blijft
bestaan en blijft in gebruik. Afhankelijk van de gekozen sloopmethode en de
samenstelling van het bouwwerk kan het nodig zijn een voorschrift op te nemen
over het voorkomen van brand. Aanbevelingen Het opvolgen van de onderstaande aanbevelingen kan de externe veiligheid tijdens
het slopen vergroten:
vooroverleg waarin de externe veiligheid ter sprake komt;
voor de praktijk van aanbesteding is het van belang dat voor het moment
dat sloopaannemers inschrijven op een sloopproject bekend is of een
sloopveiligheidsplan wordt verlangd en wat de inhoud daarvan moet
zijn.
Een mogelijkheid is om in het bestek actiepunten met betrekking tot de externe
veiligheid op te nemen; (Deze aspecten worden niet als voorschrift aan de
sloopvergunning verbonden, omdat zij van privaatrechtelijke aard zijn).
zodra beschikbaar: procescertificering van sloopbedrijven (hieraan wordt
momenteel gewerkt door de brancheorganisaties);
indien een gemeente onvoldoende ervaring/deskundigheid bezit op het
gebied van sloopveiligheid, kan een externe deskundige worden
ingeschakeld.
In de bijlagen 5, 6 en 7 die zich achter de artikelsgewijze toelichting bevinden
worden aandachtspunten vermeld voor het opstellen van een sloopveiligheidsplan.' Lid 7 Met betrekking tot het zevende lid, waarin het gebruik van de Nederlandse taal
verplicht is gesteld, wordt opgemerkt dat artikel 2:7 van de Algemene wet
bestuursrecht de mogelijkheid biedt om verzoeken gericht aan een bestuursorgaan
van een gemeente gelegen in de provincie Friesland in de Friese taal te doen. Leden 12 en 13 Het bepaalde in deze leden is een uitwerking van artikel 2, letter g, van het
Asbestverwijderingsbesluit. Voorkomen wordt dat voor het slopen van een bouwwerk
zowel een vergunning als een melding is vereist. Indien een deel van de
sloopwerkzaamheden vergunningplichtig is en een deel meldingplichtig, is het
geheel van sloopwerkzaamheden vergunningplichtig en is derhalve het
meldingplichtige gedeelte begrepen in de sloopvergunning. Indien per abuis een vergunning wordt aangevraagd terwijl volstaan kan worden
met een melding, wordt de aanvraag om sloopvergunning aangemerkt als melding. Artikel 8.1.3 In behandeling nemen Lid 1 Indien niet alle vereiste gegevens bij de aanvraag om een beschikking worden
ingediend, kan het bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen. Dit
is geregeld in artikel 4:5 van de Awb. Daarbij geldt wel de eis dat de aanvrager
in de gelegenheid wordt gesteld binnen een door het bestuursorgaan gestelde
termijn de aanvraag aan te vullen. In artikel 8.1.3 is deze termijn gesteld op
vier weken, nadat de aanvrager is medegedeeld dat zijn aanvraag niet compleet
is. Een dergelijke mededeling is een beschikking in de zin van de Awb. Zie voor een uitgebreide uiteenzetting over de procedure de toelichting bij
artikel 6.1.3. Het daar gestelde met betrekking tot de gebruiksvergunning geldt
mutatis mutandis ook voor de sloopvergunning. Omdat bij het indienen van een
aanvraag om sloopvergunning nog geen onderzoeksplicht geldt, kan het gebeuren
dat de aanvrager op grond van eigen inzichten meent dat zich in het te slopen
bouwwerk geen asbest bevindt, doch dat burgemeester en wethouders op grond van
hun ter beschikking staande gegevens menen dat het te slopen bouwwerk wel asbest
bevat. Indien burgemeester en wethouders voldoende zeker zijn van hun zaak
stellen zij op grond van de tweede zin van dit lid de aanvrager in de
gelegenheid de ontbrekende gegevens over de aanwezigheid van asbest aan te
vullen binnen vier weken. Lid 2 Dit lid strekt ertoe de gegevens over degene die het sloopwerk uitvoert buiten
de procedure van artikel 4:5 Awb te houden. Deze gegevens mogen op een later
tijdstip doch voor de aanvang van de sloopwerkzaamheden worden ingediend. Zie
daarover de toelichting bij artikel 8.1.1, derde lid, letter f. Artikel 8.1.4 Termijn van beslissing Ingevolge het eerste lid moeten burgemeester en wethouders binnen twaalf weken
na ontvangst van de aanvraag een beslissing nemen op de aanvraag. Indien
toepassing is gegeven aan artikel 8.1.3 betekent dit, dat de termijn wordt
opgeschort. Zie hierover de toelichting bij artikel 8.1.3. De termijnen in dit artikel zijn geen fatale termijnen, maar termijnen van orde.
Dit betekent dat ook na het verstrijken van een termijn burgemeester en
wethouders alsnog een beslissing kunnen nemen. Hierop hoeft een aanvrager niet
te wachten. Deze mag aannemen dat een vergunning is geweigerd indien na het
verstrijken van de termijnen geen beslissing is genomen. Tegen deze fictieve
weigering kan op grond van de Awb bezwaar en beroep worden ingesteld. Het tweede lid bevat een uitzondering op de termijn van het eerste lid.Het derde lid bevat een aanhoudingsregeling, die ten doel heeft te voorkomen dat
een sloopvergunning op grond van de bouwverordening wordt verleend en daarna een
andere noodzakelijke vergunning voor het slopen wordt geweigerd. Deze
verwarrende situatie zou tot onherstelbare schade kunnen leiden, zoals het
slopen van een beschermd monument. Lid 2Het Asbestverwijderingsbesluit 2005 introduceert in artikel 10, letter i een
termijn van vier weken waarbinnen moet zijn beslist omtrent een verzoek om
sloopvergunning voor het verwijderen van uitsluitend asbest. Het woord
uitsluitend is volgens de toelichting bij het besluit
zeer bepalend. Dit houdt in dat de termijn van vier weken niet geldt voor alle
andere sloopsituaties waarin geen asbest wordt verwijderd of waarin naast de
asbestverwijdering ook andere materialen worden gesloopt.Een mogelijk nadeel van de korte termijn van vier weken is dat er geen tijd meer
is om - met gebruikmaking van art. 8.1.3 MBV - een aanvrager in de gelegenheid
te stellen een onvolledige aanvraag aan te vullen. Het aantal keren dat een
aanvraag niet in behandeling wordt genomen wegens onvolledigheid van de stukken
kan hierdoor toenemen (art. 4:5 Awb). Artikel 10 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 bevat geen regeling voor verlenging van de
termijn.Hoewel het Asbestverwijderingsbesluit 2005 geen relatie legt met de
Monumentenwet, een provinciale of gemeentelijke monumentenverordening of met een
leefmilieuverordening op grond van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, gaan
wij ervan uit dat het niet verkeerd is om in de bouwverordening de koppeling die
bedoeld is om de beschermende werking te verzekeren, te handhaven ook indien
daarmee de termijn van vier weken aanmerkelijk wordt overschreden. Hoewel
monumenten zijn opgericht in een tijd dat asbest geen bouwmateriaal was, kan bij
een eerdere (meestal inpandige) verandering of restauratie asbest zijn
toegepast, dat nu weer wordt verwijderd.Lid 3 De in bestemmingsplannen vereiste aanlegvergunning kan een rol vervullen bij het
al dan niet slopen van een bouwwerk. Voor het aanleggen van een weg kan een
aanlegvergunning zijn vereist. Indien de aanlegvergunning er niet is, mag die
weg niet worden aangelegd. Dan is het niet nodig een bouwwerk te slopen dat
staat in het tracé van die weg. Indien in artikel 8.1.6 een extra
weigeringsgrond voor een sloopvergunning wordt opgenomen onder de letter f. voor
het (nog) niet aanwezig zijn van een vergunning als bedoeld in artikel 30 of
artikel 33 van de Huisvestingswet, dienen deze vergunningen ingevolge de
Huisvestingswet ook in de opsomming van artikel 8.1.4, tweede lid te worden
opgenomen als aanhoudingsgrondslag. Artikel 8.1.5 Samenloop van slopen en bouwen Men zij erop bedacht dat de regeling over het in behandeling nemen van de
aanvraag om sloopvergunning (zie artikel 8.1.3) afwijkt van die van de aanvraag
om bouwvergunning. Indien bij beide aanvragen gegevens ontbreken zal dat
praktisch tot gevolg hebben dat er eerder op de aanvraag om sloopvergunning moet
worden beslist, dan op de aanvraag om bouwvergunning. Gelet op de samenhang van beide vergunningen, kan het onder omstandigheden de
voorkeur verdienen de beslistermijn ter zake van de sloopvergunning te
overschrijden in afwachting van de beslissing op de aanvraag om bouwvergunning.
Ter zake van de aanvraag om sloopvergunning gelden immers geen fatale termijnen.
Zie hierover ook de toelichting bij artikel 8.1.4. Wanneer een bouwvergunning en een sloopvergunning nodig zijn voor één activiteit
zoals verbouwen en zowel een sloopveiligheidsplan als een bouwveiligheidsplan
wordt verlangd, kan een gecombineerd sloop- en bouwveiligheidsplan worden
ingediend. Zie voorts de toelichting bij artikel 8.1.2, eerste en tweede lid. Een toepassing van de samenloopregeling is niet zinvol indien uitsluitend asbest
wordt verwijderd en daarop de termijn van vier weken van toepassing is als
bedoeld in het tweede lid van artikel 8.1.4.Artikel 8.1.6 Weigeren sloopvergunning Algemeen De weigeringgronden vermeld in dit artikel zijn limitatief bedoeld. Voorheen bevatten de artikelen 56 en 56a tot en met 56i van de Woningwet 1962
een regeling over respectievelijk woningonttrekking en woningsplitsing. Per 1
juli 1993 is de Huisvestingswet in werking getreden. Artikel 89, eerste lid,
tweede zin, luidt: In de Woningwet 1962 vervallen de artikelen 56 en 56a tot en
met 56i. Dit geldt ook voor het overgangsartikel 124 in de Woningwet 1991. De
artikelen 30 tot en met 32 en 33 tot en met 39 regelen thans de mogelijkheid tot het eisen van een
onttrekkingvergunning respectievelijk een splitsingsvergunning. Uitwerking
geschiedt in een gemeentelijke huisvestingsverordening. Voor zover in de gemeentelijke bouwverordening nog wordt verwezen naar de
vervallen artikelen 56 en 56a tot en met 56i van de Woningwet, dienen deze
verwijzingen te worden ingetrokken. Voor het weigeren van de sloopvergunning
hebben sommige gemeenten als weigeringgrond opgenomen het niet aanwezig zijn van
een toestemming als bedoeld in artikel 56, eerste lid, van de Woningwet 1962. Een formulering voor een dergelijke weigeringgrond kan nu luiden: 'f. een
vergunning als bedoeld in artikel 30 of artikel 33 van de Huisvestingswet (Stb.
1992, 548) is vereist en deze niet is verleend.' Een uitvoeriger toelichting over splitsing en onttrekking van woonruimte staat
in onderdeel A1, hoofdstuk 1.7 van de losbladige uitgave 'Volkshuisvesting,
stadsvernieuwing, monumenten decentraal', VNG uitgeverij. Ad a en b Meestal kan door het verbinden van voorschriften aan de sloopvergunning, als
bedoeld in artikel 8.1.1, derde lid, worden bereikt dat de veiligheid tijdens
het slopen en de bescherming van nabijgelegen bouwwerken voldoende is
gewaarborgd. Indien ook door het stellen van voorschriften geen voldoende niveau
van veiligheid c.q. bescherming kan worden gewaarborgd, moet de sloopvergunning
worden geweigerd. Meestal zal in overleg met de aanvrager - vaak al vóór de indiening van de aanvraag om sloopvergunning -
worden gezocht naar een voor de gegeven situatie veilige sloopmethode en
zodanige maatregelen dat voldoende bescherming van nabijgelegen bouwwerken is
verzekerd. De eigeringgronden ad a en b strekken ertoe een onveilige sloopwijze
of een onvoldoende bescherming van andere bouwwerken te kunnen tegenhouden. Het
doel is niet om het slopen onmogelijk te maken. Er moet van worden uitgegaan dat
ooit ieder bouwwerk een keer wordt gesloopt. Ad c, d en e Dezelfde andere voor het slopen vereiste vergunningen als besproken bij de
aanhouding onder artikel 8.1.4, tweede lid, gelden hier als weigeringgrond voor
de sloopvergunning indien één van deze andere vergunningen is geweigerd. Op deze
wijze wordt de sloopvergunning van de bouwverordening het sluitstuk van het
complex van vergunningen dat nodig kan zijn voor het slopen van een bouwwerk. Letter e. De relatie tussen een aanlegvergunning en een sloopvergunning, waarbij
het ontbreken van de eerste een weigeringsgrond oplevert voor de tweede
vergunning, is enkel van belang indien de aanlegvergunning een duidelijke
relatie vertoont met de reden waarop een sloopvergunning is gevraagd voor die
locatie. Dit is bijvoorbeeld het geval indien voor de aanleg van een weg een
bouwwerk moet worden gesloopt en voor die weg een aanlegvergunning is vereist en
niet is verleend. Dan bestaat een causaal verband tussen de sloopvergunning en
de aanlegvergunning en is het logisch dat de sloopvergunning wordt geweigerd
indien de reden voor de aanvraag is vervallen. Zonder aanlegvergunning komt de
weg er niet. Indien er geen relatie tussen een aanlegvergunning en een
sloopvergunning aanwezig is, maar beide om uiteenlopende redenen tegelijk in
hetzelfde gebied nodig zijn, geldt deze weigeringsgrond niet. Artikel 8.1.7 Intrekking sloopvergunning Voordat wordt besloten tot intrekking van een vergunning dient de houder van die
vergunning te worden gehoord. Dit is een eis van zorgvuldigheid. Indien de
houder aannemelijk kan maken dat hij binnen zeer afzienbare tijd met de
werkzaamheden begint, of deze voortzet, kan dit een reden zijn een besluit tot
intrekking nog niet te nemen. Paragraaf 2 Uitzonderingen op het vereiste van sloopvergunning Artikel 8.2.1 Sloopmelding Algemeen De sloopmelding is geformuleerd als een afwijking van de vergunningplicht. Dit
betekent dat indien wordt gesloopt zonder mededeling naar aanleiding van een
melding, terwijl deze wel is vereist, overtreding plaatsvindt van artikel 8.2.1
juncto artikel 8.1.1 van de bouwverordening.Een melding als hier bedoeld is gericht op het verkrijgen van de mededeling van
burgemeester en wethouders. Deze mededeling is een beschikking en vatbaar voor
bezwaar en beroep in de zin van de Algemene wet bestuurrecht.. Dit betekent
onder meer dat de melding schriftelijk moet worden ingediend bij het bevoegde
bestuursorgaan, dit is burgemeester en wethouders. Ingevolge het zesde lid moet
worden gebruik gemaakt van de door burgemeester en wethouders vastgestelde
formulieren. In het achtste lid is bepaald dat aan de mededeling voorschriften
kunnen worden verbonden.Degene die een mededeling als hiervoor bedoeld heeft ontvangen mag zelf de
sloopwerkzaamheden verrichten. Bij het opstellen van de regels is gekeken naar
de risico’s voor de gene die sloopt, naar de risico’s voor degenen die in de
woning verblijven en naar de externe veiligheid (gezondheid). Het Ministerie van
Volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer (VROM) heeft een brochure
uitgebracht speciaal gericht op de burger die op basis van een ontvangen
mededeling zelf asbest verwijdert. Deze brochure bevat richtlijnen over de wijze
waarop de burger met dit asbest moet omgaan. Het is aan te raden deze brochure
aan de burger uit te reiken bij het verstrekken van de mededeling. Naast de voorschriften bij de mededeling, staan in de artikelen 7 en 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 rechtstreeks werkende voorschriften waaraan
degene die asbest verwijdert anders dan in het kader van beroep of bedrijf – dus
de burger - zich moet houden. Op grond van het tweede lid van artikel 8 van dit
Besluit is de minister van VROM bevoegd om, in het kader van de bescherming van
mens en milieu tegen emissie van asbestvezels, aanvullende regels te stellen
voor de door particulieren toegestane verwijdering van asbest. Deze
voorschriften gelden dan naast artikel 7 en naast de voorschriften bij de
mededeling. Van deze mogelijkheid zal blijkens de toelichting bij artikel 8 van
het Asbestverwijderingsbesluit 2005 slechts gebruik gemaakt worden als uit
praktijkervaringen blijkt dat de in artikel 7 opgenomen voorschriften
onvoldoende zijn.Voor het zich ontdoen van het verpakte asbest staan thans drie mogelijkheden
open: zelf afvoeren naar een stortplaats of depot, door een aannemer laten
afvoeren en, indien de gemeente daarvoor een mogelijkheid aanbiedt, meestal
tegen betaling, meegeven met de inzameldienst op vergelijkbare wijze als het
grof huisvuil. Om te voorkomen dat asbest 'zoek raakt' verdient het aanbeveling
dat de gemeente voor het asbest afkomstig van particulieren een
inzamel-structuur creëert, waardoor ten minste op een van de vorenstaande wijzen
de particulier zich van dit afval kan ontdoen. Lid 1 Primair is gedacht aan een woning, waar de bewoner zelf het asbest verwijdert.
Wanneer dit kan bij een woning, kan het ook gelden voor de bijgebouwen of met de
woning vergelijkbare bouwwerken. Daarom zijn naast de woning ook genoemd het
logiesverblijf (recreatiewoning), de woonkeet en de woonwagen alsmede de op het
daarbij behorende erf staande bijgebouwen. Het door de burger verwijderen van
geschroefde asbesthoudende platen, van asbesthoudende vloertegels en van
niet-gelijmde asbesthoudende vloerbedekking is in artikel 4, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 gebonden aan een maximum van 35 m2 per
kadastraal perceel. Genoemd artikel 4, derde lid beperkt de sloopmelding tot woningen en bijgebouwen
bij woningen, waardoor voor dezelfde handeling in een woonwagen of woonkeet wel
een sloopvergunning is vereist. De begripsbepaling voor woning in het tweede lid
van artikel 1 van het Asbestverwijderingsbesluit geeft hiervoor geen oplossing,
omdat onduidelijk is wat daar onder ‘mede’ wordt verstaan en omdat in de
Woningwet het begrip woning niet is omschreven. Voor zover bedoeld is met dit
Asbestverwijderingsbesluit op dit punt geen wijziging in het beleid noch in de
uitvoering van de regels te brengen, mag worden geconcludeerd dat onder woning
mede wordt verstaan een woonwagen, een woonkeet en een logiesverblijf zoals is
genoemd in het eerste lid van art. 8.2.1 MBV. De tekst van het derde lid van artikel 4 van het Asbestverwijderingsbesluit
geeft niet duidelijk aan of de asbesthoudende golfplaten op een schuurtje bij
een woning vergunningvrij door de burger verwijderd mogen worden onder het
nieuwe Asbestverwijderingsbesluit 2005. Er staat ‘geschroefde, asbesthoudende platen waarin de asbestvezels
hechtgebonden zijn, niet zijnde dakleien, uit een woning of
uit een op het erf van die woning staand bijgebouw,
voorzover de woning of het bijgebouw niet in het kader van de uitoefening van
een beroep of bedrijf worden gebruikt of bedoeld zijn voor gebruik in dat kader
en de oppervlakte van de te verwijderen asbesthoudende platen maximaal
vijfendertig vierkante meter per kadastraal perceel bedraagt’. Een schuur is een bijgebouw bij een woning. En hoewel de dakplaten niet
letterlijk ‘uit’ het bijgebouw komen, mag worden aangenomen dat bedoeld is – net
als onder de regeling van vóór het Asbestverwijderingsbesluit 2005 - dit wel
mogelijk te maken. De Nota van toelichting geeft niet aan dat een wijziging is
bedoeld. Er staat in de toelichting bij het derde lid van artikel 4: ‘De in het
onderhavige besluit opgenomen uitzonderingen zijn gebaseerd op de uitzonderingen
die zijn opgenomen in de modelbouwverordening van de VNG, die door het merendeel
van de gemeenten in hun regelgeving zijn overgenomen.’ Daarom heeft de VNG thans
bij de implementatie van meergenoemd derde lid in de model-bouwverordening, de
bestaande toevoegingen van met een woning gelijk te stellen bouwwerken
‘woonkeet, woonwagen of logiesverblijf’ gehandhaafd. Beleidsmatig verdient het de voorkeur hier een ruime uitleg te kiezen. Het is
beter dan de andere uitleg, dat een burger het verwijderen van het asbest van
een schuurtje niet zelf mag doen. De kans is groot dat dan toch door de burger
het asbest golfplaten dakje van de schuur wordt verwijderd, maar illegaal. En
illegaal verwijderd asbest kun je moeilijk legaal inleveren, dus bestaat kans
dat dit eveneens illegaal wordt weggewerkt. Met de voorgestelde ruime uitleg is
de burger legaal bezig en kan hij de asbestplaten legaal inleveren. Met de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 is het niet
meer toegestaan om anders dan in het kader van beroep of bedrijf over te gaan
tot het verwijderen van:
gelijmde, asbesthoudende vloerbedekking. De oude voorschriften met
betrekking tot het verwijderen van gelijmde vloerbedekking bleken
zodanig complex dat ze voor particulieren niet goed waren na te leven.
Minder vergaande voorschriften leiden echter tot een risico op
blootstelling aan asbestvezels.
dakleien. Bij het werken met deze leien is het risico van breuk groot.
Bij breuk van asbesthoudende dakleien komen asbestvezels vrij, hetgeen
leidt tot een onaanvaardbaar risico op inademing van asbestvezels en
verontreiniging van het milieu met deze vezels.
Zie voorts de toelichting bij artikel 4, derde lid van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005.Lid 9 De tweede zin van dit lid verwijst naar 'in de gemeente geldende voorschriften'
die de burger in acht moet nemen ter zake van de afvoer van asbest bevattende
vloerbedekking en andere afvalstoffen die hij zelf mag verwijderen na een
melding. Met deze voorschriften zijn bijvoorbeeld bedoeld de voorschriften over
het meegeven van afval met en de wijze van aanbieden aan de ophaaldienst voor
grof huisvuil of die over het aanbieden van deze afvalstoffen bij de
gemeentewerf of andere inzamelplaats. Lid 10 Na het slopen van het asbest mag dit niet worden bewerkt. Dus de platen mogen
niet worden gebruikt voor andere toepassingen en niet worden verkleind opdat zij
in een huisvuilzak passen. Asbest dat niet wordt gesloopt kan wel worden
onderhouden door verven of coaten. Het is af te raden, hetzij voorafgaand aan
verven, hetzij anderszins, te schuren of schoon te spuiten onder hoge druk. Lid 11 De sloopmelding is een aanvraag om beschikking. Dit betekent dat de procedure
van artikel 4:5 jo. 4:15 Algemene wet bestuursrecht van toepassing is: Indien de
aanvraag niet voldoet aan de gestelde eisen, kunnen burgemeester en wethouders
besluiten de aanvraag niet in behandeling te nemen. Dat kan pas als de aanvrager
in de gelegenheid is gesteld zijn aanvraag binnen een door burgemeester en
wethouders te stellen termijn aan te vullen. In dit artikellid is ervoor gekozen
die termijn kort te houden (één week), mede gelet op de korte beslistermijn op
de sloopmelding. Men zij erop bedacht dat door de korte beslistermijn het gevaar van
termijnoverschrijding groot is. Zie voor een uitgebreid overzicht van de
procedure de toelichting bij artikel 3.1, achtste lid. Artikel 8.2.2 Overige uitzonderingen op het vereiste van sloopvergunning Dit artikel geeft aan welke asbestverwijdering zonder sloopvergunning als
bedoeld in artikel 8.1.1 en zonder sloopmelding als bedoeld in artikel 8.2.1 mag
gebeuren. Deze uitzonderingen hebben geen betrekking op andere regelingen waarin
bepaalde sloophandelingen mogelijk aan een vergunning, ontheffing of melding
zijn gebonden, zoals de Monumentenwet of monumentenverordening.Sinds de inwerkingtreding van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat ook het
verwijderen van beglazingskit dat is verwerkt in de constructie van kassen als
vergunningvrij genoemd. Voorheen werd de hier bedoelde kit ook wel aangeduid als
voegkit.Dit artikel geldt niet voor de in artikel 4, tweede lid, letter a bedoelde
waterleidingbuizen, gasleidingbuizen, rioolleidingbuizen en mantelbuizen, voor
zover zij deel uitmaken van het ondergrondse openbare gas-, water- en
rioolleidingnet. Het verwijderen van gas-, water-, riool- en mantelbuizen in
bouwwerken moet wel plaatsvinden door een deskundig asbestverwijderingsbedrijf.
Bij het verwijderen van deze buizen die zich in (of in de kruipruimte van) een
bouwwerk bevinden is geen sprake van routinematig verwijderen met een
beheersbaar risicoParagraaf 3 Verplichtingen tijdens het slopen Artikel 8.3.1 Veiligheid op het sloopterrein Zie de toelichting onder het derde en vierde lid van artikel 8.1.1. De artikelen
4.8 tot en met 4.10 komen overeen met de artikelen 382, 383 en 384 van de MBV
1965. Ook die bepalingen waren van toepassing op het bouwen en op het slopen. Artikel 8.3.2 Op het sloopterrein verplicht aanwezige bescheiden Deze eis is nodig in verband met toezicht en opsporing. Mede door de
aanwezigheid van de vergunning of de aanschrijving die leidt tot het slopen mag
degene die de werkzaamheden verricht - in de regel een ander dan de houder van
de vergunning - geacht worden de voorwaarden te kennen. Artikel 8.3.3, tweede lid, bepaalt dat de houder van de sloopvergunning, indien
deze mede betrekking heeft op asbest, een afschrift van deze vergunning ter hand
stelt aan de sloopaannemer. Artikelen 8.3.3, 8.3.4 en 8.3.5 Asbest De artikelen 8.3.3 tot en met 8.3.5 hebben betrekking op het slopen van asbest.
De betekenis van de artikelen kan als volgt worden onderscheiden. Artikel 8.3.3
schept verplichtingen voor de houder van de sloopvergunning. Artikel 8.3.4 geldt
voor de gevallen dat vooraf de aanwezigheid van asbest niet bekend was. Deze situatie kan zich voordoen in alle gevallen dat wordt gesloopt. Artikel 8.3.5 geldt voor alle situaties dat asbest wordt gesloopt, dus zowel op
grond van een sloopvergunning als op grond van een mededeling naar aanleiding
van een melding. De eis dat bij het slopen de beste bestaande technieken worden
toegepast geldt krachtens het derde lid van dit artikel echter niet voor het
slopen op grond van een mededeling. Artikel 8.3.3 Plichten van de houder van de sloopvergunning De leden 1 tot en met 4 zijn rechtstreeks overgenomen uit artikel 10, letters k,
l, m en n van het Asbestverwijderingsbesluit 2005. Deze leden bevatten
verplichtingen voor de houder van de sloopvergunning. Volledigheidshalve merken wij op dat in artikel 5 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 staat dat degene die opdracht geeft tot het
slopen voor de aanvang van de werkzaamheden aan een afschrift van het
asbestinventarisatierapport verstrekt aan degene die de handeling verricht.
Voorheen stond dit in artikel 8.3.3, derde lid. De plicht is er nog, maar staat
op een andere plek en behoeft niet te worden herhaald in de
bouwverordening.Artikel 8.3.4 Plichten van degene die sloopt Lid 1 Het kan gebeuren dat tijdens sloopwerkzaamheden onverwacht toch asbest wordt
aangetroffen. Dit artikel stelt een meldingplicht in. Vanaf het moment dat
asbest wordt gevonden moet voor het (verder) slopen daarvan een daarop gerichte
sloopvergunning of mededeling naar aanleiding van een melding aanwezig zijn. Die
moet er eerst komen, voordat het asbest mag worden gesloopt. Handhaving van deze
bepaling kan geschieden door middel van het stilleggen van de sloopwerkzaamheden
als bedoeld in het derde lid van artikel 100 van de Woningwet. Lid 2 De strekking van het tweede lid is het bouwtoezicht de gelegenheid te geven tot
tijdige controles tijdens en bij het voltooien van het sloopwerk. Hetzelfde
geldt voor de Arbeidsinspectie op grond van artikel 8.3.3, vierde lid, indien
tijdens het slopen tevens asbestverwijdering plaatsvindt. Indien burgemeester en wethouders de ontvangst van een melding van de voltooiing
van een sloopwerk bevestigen, bijv. door de melding af te stempelen en van de
ontvangstdatum te voorzien, is die bevestiging een administratieve handeling die
niet meer inhoudt dan een bewijs dat er is gesloopt. De gemeente aanvaardt
daarmee geen aansprakelijkheid voor eventuele onvolkomenheden bij het slopen en
het scheiden en gescheiden houden van het sloopafval. Artikel 8.3.5 Wijze van slopen, verpakken en opslaan van asbest Algemeen Artikel 7 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005 voorziet in de voorschriften
voor de wijze van slopen, verpakken en opslaan van asbest voorzover dit gebeurt
anders dan in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Voor het beroepsmatig of bedrijfsmatig verrichten van deze handelingen gelden
regels op basis van het Arbeidsomstandighedenbesluit en de desbetreffende
certificering.Voor degenen die anders dan in de uitoefening van een beroep of bedrijf een
handeling als hiervoor bedoeld verrichten, geeft artikel 8 van het
Asbestverwijderingsbesluit 2005 een vergelijkbare verplichting. Van de
bevoegdheid om op grond van het tweede lid van artikel 8 een ministeriële
regeling te doen uitgaan heeft de minister van VROM geen gebruik gemaakt en is
thans mei 2006 evenmin een aanvang gemaakt om dit binnen afzienbare tijd alsnog
te doen.De leden 1 en 2 van dit artikel strekken ertoe te bereiken dat verspreiding van
asbest wordt voorkomen althans tot een minimum wordt beperkt. Indien de minister
op grond van het tweede lid van artikel 8 van het Asbestverwijderingsbesluit
2005 regels stelt, treedt vanwege de verhouding hogere en lagere regelgeving
vanzelf artikel 8.3.5 buiten werking.Artikel 8.3.6 Plichten ten aanzien van de sloop van tuinbouwkassen Vervallen.Paragraaf 4 Vrij slopen Artikel 8.4.1 Sloopafval algemeen Zoals hiervoor bij artikel 8.1.1 toegelicht, waren er redenen om de plicht tot
het hebben van een sloopvergunning te koppelen aan een ondergrens van 10 m3
sloopafval. Dit betekent niet dat al het sloopafval dat minder dan 10 m3
bedraagt, niet gescheiden zou behoeven te worden. Voorheen bestond tussen het onderhavige artikel en artikel 4.11 een nauwe
relatie. Met ingang van de vierde serie wijzigingen van de MBV 1992,
gepubliceerd in 1997, is dit niet meer het geval. De fracties waarin het
sloopafval verplicht moet worden gescheiden, uiteraard voorzover die stoffen
daarin voorkomen, betreffen gevaarlijke of verontreinigde stoffen die niet mogen
worden gemengd met het overige afval. In de opsomming is asbest niet opgenomen,
omdat dit immers nooit zonder vergunning of zonder melding mag worden
verwijderd. Preventief toezicht op de naleving van het onderhavige artikel is niet voorzien.
De handhaving vindt bij deze geringe hoeveelheden, in totaal niet meer dan 10
m3, uitsluitend repressief plaats. 9. Het welstandstoezicht Algemeen In hoofdstuk 9 van de MBV zijn sinds de achtste serie wijzigingen van de
Bouwverordening zowel procedurele als inhoudelijke artikelen met betrekking tot
het welstandstoezicht opgenomen. Op grond van artikel 8, zesde lid van de
Woningwet bevat de bouwverordening voorschriften over de samenstelling,
inrichting en werkwijze van de welstandscommissie. De werkwijze van de welstandscommissie is in de Bouwverordening niet concreet
uitgewerkt vanwege de diversiteit in lokale invulling. Gemeenten dienen
nadrukkelijk zelf een keuze te maken ten aanzien van de werkwijze, ook indien
een gemeente werkt met een provinciale welstandscommissie. De gemeentelijke
keuze dient ook door te klinken in de werkwijze van de provinciale
welstandscommissie. Daartoe dient de gemeente het initiatief te nemen en is het
aan de provinciale welstandscommissie om deze keuze te onderschrijven. Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement toegesneden op de lokale
situatie of een reglement van orde voor de lokale welstandscommissie vast te
stellen als bijlage bij deze verordening. Juridisch gezien behoeft een dergelijk
reglement niet in de bouwverordening zelf te worden opgenomen, maar dient wel
dezelfde procedure te worden doorlopen als de gemeentelijke bouwverordening. Welstandscriteria en welstandsnota De werking van het begrip 'redelijke eisen van welstand' heeft met de gewijzigde
wet opgehouden te bestaan. Alleen als in een welstandsnota aan de hand van criteria is aangegeven wat
verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand kunnen burgemeester en
wethouders een vergunningplichtig bouwwerk beoordelen op aspecten van welstand
en kan de welstandscommissie hierover adviseren. Ook bouwvergunningvrije
bouwwerken moeten aan minimale welstandseisen voldoen. Volgens artikel 19 van de
Woningwet kunnen burgemeester en wethouders de eigenaar van een bouwwerk dat 'in
ernstige mate in strijd is met redelijke eisen van welstand' aanschrijven om die
strijdigheid op te heffen. De criteria hiervoor moeten in de welstandsnota zijn
opgenomen. Zonder nota met criteria is geen welstandstoezicht meer mogelijk. Voor het uitwerken van de welstandscriteria alsmede de samenstelling van en de
besluitvorming over de welstandsnota geldt een overgangstermijn van 18 maanden
na 1 januari 2003. Tot het moment dat een gemeentelijke welstandsnota van kracht
wordt, blijft de zelfstandige werking van de in de bouwverordening aangeduide
'redelijke eisen van welstand' in stand. Als er op 1 juli 2004 geen door de
gemeenteraad aangenomen welstandsnota ligt, vervalt van rechtswege de
mogelijkheid om bouwplannen te toetsen aan redelijke eisen van welstand. De welstandsbeoordeling c.q. -advisering dient gebaseerd te worden op de in de
nota opgenomen criteria. In artikel 12a van de Woningwet wordt bepaald dat deze
criteria 'zo veel mogelijk zijn toegesneden op de onderscheidene categorieën
bouwwerken en standplaatsen en dat de criteria kunnen verschillen naargelang de
plaats waar een bouwwerk of standplaats is gelegen'. Dit biedt mogelijkheden om
de criteria per samenhangend deel van de gemeente uit te werken. Zowel binnen
als buiten de bebouwde kom verschillen gebieden ten aanzien van de bestaande
kwaliteiten en ten aanzien van de verwachte en/of beoogde ruimtelijke
ontwikkelingen, die vastliggen in een bestemmingsplan of specifieke
beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het kader van landschapsverbetering,
stedelijke vernieuwing of architectuurbeleid. De bestaande situatie en de
beleidsdoelen voor de toekomst zullen in de meeste gevallen de basis vormen voor
een passend welstandsbeleid. In het ene gebied is aanleiding om een behoudend
beleid te voeren, in een ander gebied is juist verandering en vernieuwing aan de
orde. In het ene gebied is nauwelijks sprake van ruimtelijke dynamiek en kan een
terughoudend welstandsregime acceptabel zijn, in een ander gebied gaat juist
alles op de schop en is een intensieve beïnvloeding van de ruimtelijke kwaliteit
vereist. De welstandsnota is derhalve een dynamisch document. Steeds als er nieuwe
gebieden worden ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het betreffende gebied
een toevoeging aan de nota, mits telkens opnieuw de vaststellingsprocedure
(inspraak ex artikel 150 Gemeentewet en vaststelling door de raad) wordt
gevolgd. Indien burgemeester en wethouders de welstandscriteria in bijzondere gevallen
buiten toepassing laten als bedoeld in artikel 4:84 Awb (inherente
afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval deugdelijk door
burgemeester en wethouders te worden gemotiveerd. Het werken met deelnota's ten aanzien van welstand, zoals dat in de praktijk
wordt toegepast, heeft met name in de overgangsperiode tot 1 juli 2004
belangrijke consequenties. Indien voor een deel van de gemeente een
welstandsnota wordt vastgesteld, zal vanaf dat moment immers in het deel van de
gemeente waarin een deelwelstandsnota wordt vastgesteld artikel 9.1 (oud) MBV
niet meer gelden op grond van artikel VII, tweede lid van de Wet van 18 oktober
2001 (Stb. 2001, 518). U kunt hierbij gebruik maken van de bij artikel 1.3 MBV
behorende kaart. De welstandscriteria uit de welstandsnota spelen een rol bij:
de toetsing van aanvragen om bouwvergunning;
het toepassen van bestuursdwang tegen bouwen in strijd met hetgeen bij
of krachtens de Woningwet is bepaald.
Relatie bestemmingsplan en welstand De jurisprudentie op basis van de Woningwet 1962 gaat uit van de voorrangsregel
uit artikel 9 Woningwet, inhoudende dat de welstandstoets zich dient te richten
naar de bouwmogelijkheden die het geldende bestemmingsplan biedt. De welstandsnorm is in 1991 door de wetgever van artikel 34 van de
(Model)bouwverordening 1965 overgeheveld naar artikel 12 van de Woningwet en het
welstandscriterium is sinds 1991 in artikel 44 van die wet omschreven als
zelfstandige toetsingsgrond voor bouwaanvragen. De voorrangsregeling van artikel
9 was daardoor niet rechtstreeks van toepassing. De jurisprudentie heeft uit dit
stelsel van de wet afgeleid dat die voorrang is blijven bestaan (ABRS 25 april
1995, BR 1995, 579, ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356 en ABRS 18 februari 2000,
Gst.2000, 7119). In lijn met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan op de
welstandseisen thans uitdrukkelijk geregeld in artikel 12, derde lid van de
Woningwet. Daarin is tevens bepaald dat ook de stedenbouwkundige voorschriften
van de bouwverordening boven de welstandseisen prevaleren. In artikel 12b,
eerste lid van de Woningwet is bovendien expliciet vastgelegd dat óók de
welstandscommissie deze voorrangsregeling moet betrekking bij de advisering. Het
bestemmingsplan is immers het wettelijk instrument waarmee, langs de in de Wet
op de Ruimtelijke Ordening aangegeven en met bijzondere waarborgen omklede weg,
aan gronden een bestemming is gegeven en de daarbijbehorende bebouwings- en
gebruiksmogelijkheden worden aangegeven. Dit betekent dat de welstandstoets niet
mag leiden tot beperkingen die een reële verwezenlijking van de aan de grond
toegekende bouwmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, belemmeren (vgl.
ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356 m.n. A.G.A. Nijmeijer). De kans dat die
situatie zich voordoet is kleiner naarmate het bestemmingsplan meer
mogelijkheden biedt de toegekende bestemming te realiseren. Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel (artikel 12, derde lid Woningwet)
naar analogie van toepassing op de relatie toekomstig bestemmingsplan en
welstand. Tot het moment dat de gemeentelijke welstandsnota van kracht wordt, blijft de
zelfstandige werking van de tot de achtste serie wijzigingen van de MBV
aangeduide 'redelijke eisen van welstand' in stand (zie ook artikel VII, tweede
lid van de Wet van 18 oktober 2001, Stb. 2001, 518). Voor de overige bepalingen
van hoofdstuk 9 geldt geen overgangstermijn.
Tabel oude/nieuwe welstandsbepalingen Artikelnummer oud
Titel oud Artikelnummer nieuw Titel nieuw 9.1 Welstandscriteria– –9.2Advisering door commissie van onafhankelijke deskundigen 9.1Advisering door welstandscommissie9.3Termijn van advisering9.5Termijn van advisering9.4Openbaarheid van vergaderen 9.6Openbaarheid van vergaderen en mondelinge toelichting 9.5Afdoening bij mandaat9.7Afdoening bij mandaat 9.6Mondelinge toelichting––9.7Vorm waarin het advies wordt uitgebracht 9.8Vorm waarin het advies wordt uitgebracht 9.8gebieden9.9Uitsluiting gebieden en categorieën bouwwerken en standplaatsen ––9.2Samenstelling van de welstands-commissie––9.3Benoeming en zittingsduur ––9.4Jaarlijkse verantwoording
Artikel 9.1 De advisering door de welstandscommissie Evenals onder het regime van de Woningwet 1991 is inschakeling van een
welstandscommissie bij een aanvraag om reguliere bouwvergunning verplicht indien
een welstandsnota is vastgesteld en aan de hand van criteria is aangegeven wat
verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand. De commissie adviseert,
burgemeester en wethouders beslissen. In de herziene Woningwet is bij amendement
de figuur van de stadsbouwmeester opgenomen. Vanaf 1 januari 2003 kan de
gemeenteraad ervoor kiezen om in plaats van een welstandscommissie een
stadsbouwmeester te benoemen. In dat geval dient de bouwverordening
voorschriften te bevatten over de rol en de functie van de stadsbouwmeester. De
figuur van de stadsbouwmeester is niet nader uitgewerkt in de Bouwverordening,
omdat de doelstellingen van het vernieuwde welstandstoezicht,
vermaatschappelijking, grotere transparantie rondom de welstandsadvisering en
openbaarheid lijken met de figuur van de stadsbouwmeester niet te worden
bereikt. Bovendien ontbreekt de waardevolle collectieve oordeelsvorming bij de
keuze van een stadsbouwmeester, terwijl deze in kwesties van smaak, zoals deze
meespelen bij de welstandsadvisering, onontbeerlijk kan worden geacht. Voorts
bieden de Kamerstukken geen aanknopingspunten hoe de figuur van de
stadsbouwmeester verder aangekleed moet worden. Naar verwachting zal een zeer
beperkt aantal gemeenten kiezen voor een stadsbouwmeester. In de welstandsnota
kan de gemeenteraad evenwel vaststellen dat de welstandstoets voor de categorie
lichtbouwvergunningplichtige bouwwerken niet door de volledige
welstandscommissie plaatsvindt, maar door een of meer gemandateerde leden van de
commissie als bedoeld in artikel 9.2 Bouwverordening dan wel door burgemeester
en wethouders. De huidige adviespraktijk varieert per gemeente. Er wordt gewerkt met lokale dan
wel provinciale welstandscommissies. Ook onder het nieuwe regime van de
Woningwet kan de gemeenteraad ervoor kiezen om voor de welstandsadvisering
gebruik te (blijven) maken van een provinciale welstandsorganisatie, die het
resultaat is van een gemeenschappelijke regeling of een privaatrechtelijke
samenwerkingsvorm. Indien gebruik wordt gemaakt van een provinciale
welstandsorganisatie dient de gemeenteraad de leden van de welstandscommissie
eveneens nadrukkelijk te benoemen; zie toelichting bij artikel 9.2. In artikel 9.1 is er sprake van een lokale welstandscommissie, die adviseert
over alle bouwvergunningplichtige bouwwerken. Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissie Onafhankelijkheid Sinds de Woningwet 1991 geldt de onafhankelijkheidsvereiste voor elk
afzonderlijk lid van deze commissie. Daaraan wordt in elk geval voldaan indien
de leden van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het gemeentebestuur. Ook
is het raadzaam bij de selectie van de leden van de welstandscommissie alert te
zijn op mogelijk tegenstrijdige belangen. Deelneming van leden van het college
van burgemeester en wethouders aan de welstandscommissie voor de eigen gemeente
is in dit verband uitgesloten. Deskundigen en burgers In afwijking van de Woningwet 1991 geldt sinds 1 januari 2003 niet langer de eis
dat in de welstandscommissie uitsluitend 'deskundigen' zitting kunnen hebben.
Deskundige leden zijn leden die zich door ervaring en opleiding kwalificeren om
zitting te nemen in de welstandscommissie. Van deskundige commissieleden mag
worden verwacht dat zij vanuit een eigen, actieve beroepspraktijk kunnen
oordelen over plannen van collega's. Onder niet-deskundige leden worden vertegenwoordigers van de plaatselijke
bevolking verstaan, geen architecten of anderszins beroepsmatig bij de kwaliteit
van de gebouwde omgeving betrokken zijnde, die door het gemeentebestuur in de
welstandscommissie kunnen worden benoemd. De gemeenteraad beslist over de
benoeming van niet-deskundige leden. Er is geen wettelijke verplichting om
niet-deskundige leden op te nemen in de welstandscommissie. Artikel 9.3 Benoeming en zittingsduur Het vierde lid van artikel 12b van de Woningwet beperkt de zittingsduur van de
leden van de welstandscommissie tot ten hoogste drie jaar met een eenmalige
mogelijkheid van herbenoeming voor nog eens maximaal drie jaar in de commissie
die in de desbetreffende gemeente werkzaam is. Daarmee wordt beoogd de
doorstroming van de leden van de welstandscommissie te bevorderen. Kennelijk is
op de koop toe genomen dat deze wettelijke beperking van de zittingsduur in
concrete situaties de continuïteit van de commissies in gevaar kan brengen. De
leden en voorzitter van een welstandscommissie die op 1 januari 2003 ten minste
drie jaar zitting hebben in die commissie, kunnen nog ten hoogste drie jaar na
die datum benoemd blijven in die commissie. Het is onmogelijk en ongewenst om in algemene zin de benoemingsprocedure voor
(deskundige) leden op te nemen in de (Model)-verordening. Een reglement van orde
dat als bijlage 9 bij de bouwverordening dient te worden vastgesteld en
toegesneden is op de lokale situatie, is hiervoor geschikter. In een dergelijk
reglement van orde lijkt het zinvol om onder meer een benoemingsboekhouding te
regelen om in geval van bezwaren en beroepen tegen onbevoegd gegeven
welstandsadviezen zittingstermijnen van leden/voorzitter aan te kunnen tonen. Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoording Jaarverslag welstandscommissie In de afgelopen jaren is er sprake van een toegenomen kritiek op het
welstandstoezicht. De kritiek richt zich onder meer op het functioneren van de
welstandscommissies. De adviesprocessen van deze commissies zijn doorgaans aan
de openbare waarneming onttrokken. Ondanks de door de welstandscommissies gedane
inspanningen tot verbetering van deze negatieve maatschappelijke beeldvorming,
kan er nog steeds gesproken worden van een onvoldoende maatschappelijk draagvlak
voor de werkwijze van de welstandscommissies. Het besef is gegroeid voor het
aanscherpen van de politieke verantwoordelijkheid van burgemeester en wethouders
voor het functioneren van het welstandstoezicht. Ook bestaat het algemeen gevoel
om de functie van de gemeenteraad als algemeen controleorgaan van burgemeester
en wethouders, voorzover het betreft hun verantwoordelijkheid voor het
welstandstoezicht te versterken. Enerzijds zijn er de algemene uitgangspunten
zoals deze zijn opgenomen in de Wet Dualisering gemeentebestuur om de
controlefunctie van de gemeenteraad te versterken en te verduidelijken.
Anderzijds beoogt de nieuwe Woningwet te voorzien in het verbeteren van de
kwaliteit alsmede het transparanter maken van de welstandsadvisering. Een
jaarverslag is bij uitstek geschikt om te signaleren waar de welstandsnota als beleidskader onvoldoende houvast heeft
kunnen bieden bij de welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter
verantwoording waarom in specifieke gevallen is afgeweken van het vastgestelde
beleid. De jaarlijkse verslagverplichting van de welstandscommissie vloeit voort
uit artikel 12b, derde lid van de Woningwet. Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor bijstelling van
het gemeentelijk welstandsbeleid door aanpassing van de gemeentelijke
welstandsnota. Om die reden is het zinvol te streven naar het uitbrengen van het
jaarverslag tijdig vóór de beleids- en begrotingscyclus in de gemeente. Ervan
uitgaande dat de gemeentelijke begroting doorgaans in september/oktober wordt
behandeld, zou het 'verslagjaar' van de welstandscommissie kunnen lopen van juni
tot juni. Jaarverslag burgemeester en wethouders Teneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van het
welstandstoezicht te verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij de
welstandszorg te vergroten, is ook aan burgemeester en wethouders ingevolge
artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd jaarverslagen omtrent de
toepassing van het welstandsbeleid voor te leggen aan de gemeenteraad. In dit
jaarverslag zou ten minste aan de orde dienen te komen:
op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de
welstandsadviezen;
in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders de aanvraag
voor een lichte bouwvergunning niet aan de welstandscommissie hebben
voorgelegd en op welke wijze zij in die gevallen zelf toepassing hebben
gegeven aan de welstandscriteria;
op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen;
in welke categorieën van gevallen burgemeester en wethouders tot
aanschrijving op grond van ernstige strijdigheid met redelijke eisen van
welstand als bedoeld in artikel 19 Woningwet zijn overgegaan en of na
die aanschrijving is overgegaan tot toepassing van bestuursdwang.
Voornoemd verslag kan tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag over
ruimtelijke ordening en bouwregelgeving. Tezamen met het jaarverslag van de welstandscommissie wordt hierdoor het
gemeentelijk welstandstoezicht inzichtelijk gemaakt en het publieke debat
bevorderd. Bovendien wordt geanticipeerd op toekomstige regelgeving (voorzien medio 2004)
waarin een algemene verslagverplichting voor burgemeester en wethouders zal
worden opgenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en bouwregelgeving. Artikel 9.5 Termijn van advisering Gelet op de korte beslissingstermijnen is een beperkte adviestermijn met een
oplossing voor termijnoverschrijding noodzakelijk. In de MBV is dit uitgangspunt
als procedurevoorschrift uitgewerkt. De adviestermijn laat de mogelijkheid van beoordeling van een schetsplan
onverlet, omdat het uitgangspunt voor de adviestermijn de beoordeling van een
aanvraag om bouwvergunning is. De Woningwet formaliseert de behandeling van bouwplannen door de korte
beslissingstermijnen. Ook voor de welstandsadvisering houdt dit in dat de
behandeling snel moet leiden tot een positieve of negatieve conclusie, omdat in
beginsel binnen twaalf weken respectievelijk zes weken op de aanvraag om
bouwvergunning moet zijn beslist. Indien bij een verlening van een
bouwvergunning in twee fasen, de eerstefasetoetsing moet worden herhaald vanwege
een wijziging van het bouwplan in de tweede fase, zou in beginsel een relatief
korte termijn van twee weken kunnen gelden, omdat volgens de wetgever alleen de
wijzigingen van het bouwplan voor zover relevant door de welstandscommissie
opnieuw moeten worden beoordeeld. Indien de commissie niet binnen de in dit artikel gestelde termijnen adviseert,
zullen burgemeester en wethouders zelf moeten beslissen of het bouwwerk waarop
de aanvraag om bouwvergunning betrekking heeft niet in strijd is met redelijke
eisen van welstand. Daarbij dienen zij de in de welstandsnota opgenomen
welstandscriteria in acht te nemen. Indien er een aanvraag om bouwvergunning wordt ingediend, ten aanzien waarvan
een discussie over alternatieven verwacht kan worden, lijkt het raadzaam overleg
voorafgaand aan de indiening van een formele bouwaanvraag te stimuleren. Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge toelichting Openbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar bestuur, dat
nu voor de welstandscommissie expliciet is vastgelegd in artikel 12b van de
Woningwet. De wettelijke taken van de welstandscommissie worden uitgevoerd in
openbaarheid. Daarvan kan slechts worden afgeweken als de belanghebbende een
beroep doet op artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur, als er dusdanige
aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de aanvrager in zijn recht staat
openbaarheid te weigeren. Het verdient aanbeveling om niet alleen de agenda voor de welstandsvergadering
bekend te maken, maar ook de stukken die betrekking hebben op de geagendeerde
bouwplannen ter inzage te leggen bij de agenda en daarvan melding te maken in de
bekendmaking. De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen aan de
vermaatschappelijking van het welstandstoezicht. Daarbij speelt mede een rol van
betekenis de algemene wens voor het transparanter maken van de advisering op het
terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de openbaarheid van
welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en kennis over het
welstandstoezicht van de zijde van de burger/bouwer. Met betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een
onderscheid te worden gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de aanvrager
van de bouwvergunning en anderzijds andere belanghebbenden. Uit artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid tot
toelichting van het bouwplan ten overstaan van de welstandscommissie dient te
worden geboden aan de aanvrager van de bouwvergunning. Desondanks is het
inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn bouwaanvraag toe te lichten
zeer zinvol. Bij de aanwezigheid van de aanvrager kan - indien nodig - wellicht
eerder tot alternatieve bouwoplossingen worden gekomen, waardoor de noodzaak om
een hernieuwde adviesaanvraag te doen kan worden verkleind. Indien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht wordt
geboden aan anderen dan de aanvrager, is het zinvol de kring van
spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden (als bedoeld in artikel 1:2
Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen die tijdens de vergadering
van de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die in een eventuele
rechterlijke procedure tegen de bouwvergunning geen 'recht van spreken' hebben
omdat zij geen belanghebbenden zijn. De keuze voor spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop de
vergadering van de welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat tijdstip moet dan
zodanig worden gekozen dat eventuele sprekers voldoende tijd hebben om zich op
de vergadering voor te bereiden. Wordt geen spreekrecht toegekend, dan kan de
termijn korter zijn, aangezien in dat geval van enige voorbereiding door
eventuele sprekers geen sprake is. De verplichting tot openbaar vergaderen heeft betrekking op de vergaderingen
waarin het welstandsadvies formeel wordt vastgesteld. Het is niet verplicht voor
informeel vooroverleg over een principeaanvraag of een schetsplan, dat meestal
door een of meer daartoe gemandateerde leden van de commissie wordt uitgevoerd.
De potentiele bouwer kan in het stadium van vooroverleg gebaat zijn met
beslotenheid. Openbaarheid zou dan remmend op het vooroverleg kunnen werken,
terwijl uit oogpunt van de korte bouwplanprocedure vooroverleg stimulering
verdient. Artikel 9.7 Afdoening bij mandaat In de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan aan
mandaat. Behalve de keuze tussen álle bouwaanvragen voorleggen aan de
welstandscommissie (artikel 9.1, alternatief 1 en 3) en alleen reguliere
bouwaanvragen voorleggen aan de welstandscommissie (artikel 9.1, alternatief 2
en 4), blijkt in de praktijk behoefte te bestaan aan een tussenvorm voor
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken, zoals bedoeld in alternatief 2 van
artikel 9.7 MBV. Het is evident dat deze tussenvorm niet kan worden gecombineerd
met een keuze voor artikel 9.1 MBV, alternatief 1 of 3, waarbij de advisering
ten aanzien van lichtbouwvergunningplichtige bouwwerken immers aan de
welstandscommissie wordt opgedragen. Dit houdt in dat de welstandstoets van
bouwplannen voor licht-vergunningplichtige bouwwerken die voldoen aan de
welstandscriteria uit de welstandsnota wordt gemandateerd aan een ambtenaar. Het
mandaat kan slechts bestaan uit een positief welstandsoordeel. Indien het
bouwplan niet aan de criteria uit de nota voldoet, leggen burgemeester en
wethouders het bouwplan alsnog voor aan de welstandscommissie. Mandaat aan één persoon verdient in dit verband de meeste aandacht. Indien bij
artikel 9.2 gekozen is voor alternatief 1 of 2 kan aan een ambtelijk secretaris,
die geen lid is van de commissie, geen mandaat worden verleend. Mandaat aan een
subcommissie behoort uiteraard wel tot de mogelijkheden. De meest voorkomende
vorm van mandaat aan één persoon komt neer op de afdoening van een
welstandsadvies door een gemandateerde bij plannen waarvan de mening van de
welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld. Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders ook kiezen voor mandatering met
betrekking tot bepaalde categorieën bouwwerken (bijvoorbeeld
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken).Negatief adviseren door de gemandateerde wordt meestal uitgesloten. Behandeling van bouwplannen onder mandaat vraagt met name ten aanzien van de
openbaarheid enige aandacht. Met name in geval van veelvoorkomende kleine
bouwplannen zal er geringe belangstelling zijn om de behandeling van bouwplannen
door de gemandateerde bij te wonen. Het verdient in dat geval aanbeveling om per
bouwplan slechts vijf minuten te agenderen, zodat aan de openbaarheid kan worden
voldaan en er geen ongebruikte (vergader)tijd verloren hoeft te gaan. Voor een beknopte uiteenzetting over mandatering: zie de VNG-uitgave 'WRO 2000
in de praktijk', vragen en antwoorden gewijzigde WRO (3 april 2000), bijlage 3. Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebracht Lid 1 Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk uitgangspunt
vast, namelijk het motiveringsbeginsel dat sinds 1 januari 2003 in artikel 12b,
eerste lid van de Woningwet is opgenomen. In de praktijk is het niet
ongebruikelijk dat bij positieve welstandsadvisering een expliciete motivering
achterwege blijft. Volgens vaste jurisprudentie verandert dit direct zodra
bezwaar tegen de bouwvergunning wordt ingediend. Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerken of
standplaatsen Indien de raad een gebied van de gemeente wenst uit te sluiten van
welstandstoezicht, wordt verwezen naar alternatief 3 of 4 van artikel 1.3 MBV. 10. Overige administratieve bepalingen Artikel 10.1 De aanvraag om woonvergunning De aanvraag Ook de Woningwet 1962 hanteerde de eis van een woonvergunning voor het in
gebruik geven of nemen van een gebouw als woning, waarin laatstelijk niet of
niet eerder legaal gewoond werd. Moet het gebouw voor het tot bewoning bruikbaar
maken verbouwd worden en is voor die verbouwing een bouwvergunning nodig, dan
wijkt de eis van een woonvergunning voor de eis van een bouwvergunning. Met de Woningwet van 1991 verandert er in zoverre iets, dat de woonvergunning nu
in de wet is uitgewerkt in plaats van in de bouwverordening. In de nieuwe
bouwverordening is alleen nog plaats voor een invulling van de wijze van
indiening en inrichting van de aanvraag, zoals artikel 8, lid 2, onder f, van de
Woningwet verplichtend vaststelt. Volstaan is met het in artikel 10.1 opnemen
van de op basis van de oude bouwverordeningen gangbare aanvraagbescheiden voor
een woonvergunning. De vergunning Met het in de Woningwet 1991 uitwerken van de woonvergunning verdwijnt overigens
de regeling van de oude bouwverordening. Op grond van de op de Woningwet 1962
gebaseerde MBV kon een woonvergunning worden geweigerd als er sprake was van
strijd met het bestemmingsplan of de voor woningbouw geldende nieuwbouweisen. Op
grond van artikel 60 van de Woningwet 1991 mag en moet een woonvergunning alleen
worden geweigerd als de aanvraag strijd oplevert met het bestemmingsplan of de
bouwverordening. Welk deel van de bouwverordening hiermee bedoeld kan zijn, is onduidelijk. Het niet voldoen aan de nieuwbouweisen van het Bouwbesluit is uitdrukkelijk geen
weigeringgrond voor de woonvergunning. Uit het eerste lid van artikel 60 van de Woningwet valt af te leiden, dat het
gebouw in principe geschikt moet zijn voor bewoning. Is er geen uit het
bestemmingsplan of de bouwverordening voortvloeiende weigeringgrond en is het
gebouw bouw- en/of woontechnisch toch niet geschikt tot bewoning, dan zijn er
volgens het Ministerie van VROM twee manieren om af te dwingen, dat het gebouw
alsnog geschikt gemaakt wordt:
het op grond van artikel 60, vierde lid, verbinden van bouw- en/of
woontechnische voorwaarden aan de woonvergunning;
een aanschrijving op grond van artikel 14 van de Woningwet.
Beide oplossingen laten nog wat vragen onbeantwoord. Ad 1 Welke bouw- en/of woontechnische eisen kunnen redelijkerwijs nog als voorwaarden
aan de woonvergunning verbonden worden? Bij het eisen van uitgebreide technische
maatregelen wordt op een gegeven moment immers een bouwvergunning noodzakelijk
en de wetssys-tematiek gaat ervan uit, dat er of een woonvergunning of een
bouwvergunning noodzakelijk is. Ad 2 Bij welk niveau van eisen is er sprake van ongeschiktheid tot bewoning?
Onderschrijdt de kwaliteit van het gebouw het niveau van eisen voor de bestaande
woningbouw, dan is er geen discussie. Dit niveau geeft in feite de
onbewoonbaardheidsgrens aan. Het nieuwe gebruik van het gebouw als woning kan
echter niet getoetst worden aan de nieuwbouweisen. Bij een aanschrijving gaat
het immers om het aantonen van de noodzakelijkheid van voorzieningen. Ten
aanzien van gebouwen die over een voorzieningenniveau beschikken, dat ligt
tussen het niveau voor nieuwbouw en het niveau voor bestaande bouw, zal de
noodzakelijkheid van een aanschrijving niet gauw aangetoond kunnen worden. De praktijk zal de antwoorden uit moeten wijzen. Het kiezen voor de tweede oplossing heeft overigens als nadeel, dat bewoning
wordt toegestaan voordat het gebouw geschikt is tot bewoning. De woonvergunning is een beschikking. Dat betekent dat naast de eisen van de
bouwverordening, de algemene eisen van de Awb van toepassing zijn. De aanvraag
moet dus bijvoorbeeld schriftelijk worden ingediend bij het bestuursorgaan dat
bevoegd is op de aanvraag te beschikken (artikel 4:1 Awb). Ingevolge artikel 60 van de Woningwet zijn burgemeester en wethouders het
bevoegde orgaan. Worden de in de bouwverordening geëiste gegevens niet ingediend, dan is de
regeling over het in behandeling nemen van een aanvraag van artikel 47 van de
Woningwet van toepassing. Het vierde lid van artikel 60 Woningwet verklaart dit
artikel immers van overeenkomstige toepassing. Artikel 10.2 De aanvraag om vergunning tot hergebruik van een ontruimde
onbewoonbaar verklaarde woning of woonwagenDe aanvraag Het in artikel 32 van de Woningwet vastgelegde principe, dat een onbewoonbaar
verklaarde woning niet meer als woning gebruikt mag worden, is niet nieuw. Ook
het uitgangspunt, dat hergebruik voor een ander doel niet zonder vergunning van
burgemeester en wethouders mag geschieden, is op basis van bouwverordeningen al
bekend in de gemeentelijke praktijk. Met de Woningwet van 1991 verandert er in zoverre iets, dat de regels uitgebreid
zijn tot de woonwagens en de vergunning nu in de wet is uitgewerkt in plaats van
in de bouwverordening. In de nieuwe bouwverordening is alleen nog plaats voor
een invulling van de wijze van indiening en inrichting van de aanvraag, zoals
artikel 8, lid 2, onder f, van de Woningwet verplichtend vaststelt. Volstaan is
met het in artikel 10.2 opnemen van de op basis van de oude bouwverordeningen
gangbare aanvraagbescheiden. De vergunning tot hergebruik van een ontruimde onbewoonbaar verklaarde woning of
woonwagen is een beschikking. Dat betekent dat naast de eisen van de
bouwverordening de algemene eisen van de Awb van toepassing zijn. De aanvraag
moet dus bijvoorbeeld schriftelijk worden ingediend bij het bestuursorgaan dat
bevoegd is op de aanvraag te beschikken (artikel 4:1 Awb). Ingevolge artikel 61
van de Woningwet zijn burgemeester en wethouders het bevoegde orgaan. Worden de in de bouwverordening ge'iste gegevens niet ingediend, dan is de
regeling over het in behandeling nemen van een aanvraag van artikel 47 van de
Woningwet van toepassing. Het derde lid van artikel 61Woningwet verklaart dit
artikel immers van overeenkomstige toepassing. De vergunning Er wordt op gewezen dat de toetsingscriteria in artikel 61 van de Woningwet zijn
vastgelegd. Deze toetsingscriteria betreffen het Bouwbesluit, deel bestaande
gebouwen, niet zijnde woningen of woonwagens, de bouwverordening en het
bestemmingsplan en wijken daarmee enigszins af van de toetsingscriteria van de
oude bouwverordeningen. Artikel 10.3 Overdragen vergunningen Artikel 8, tweede lid, onder g, van de Woningwet, eist een voorschrift voor de
overdraagbaarheid van de aldaar genoemde op de Woningwet gebaseerde
vergunningen. De op de Woningwet 1962 gebaseerde MBV bevatte een regeling voor de
overdraagbaarheid van bouwvergunningen. Deze bepaling is in de nieuwe MBV
overgenomen voor de overdraagbaarheid van alle op de Woningwet en
bouwverordening gebaseerde vergunningen. Artikel 10.3 houdt in, dat burgemeester en wethouders verplicht zijn tot
overschrijving als daarom wordt gevraagd, zelfs al leidt overschrijving tot een
niet gewenste en planologisch niet juiste situatie. Zowel de rechtverkrijgende
onder bijzondere titel (bij voorbeeld de koper) als de rechtverkrijgende onder
algemene titel (bij voorbeeld de erfgenaam) moet om overschrijving vragen. Met
het recht van de verkrijgende wordt hier het recht bedoeld dat is neergelegd in
de vergunning. De wet van 10 juni 2004 is onder de naam Aanpassingswet BIBOB verschenen in Stb.
2004, 320, en krachtens Besluit van 31 augustus 2004 in werking getreden op 15
september 2004, Stb. 2004, 452. In de Woningwet zijn de artikelen 44a en 59
gewijzigd.Artikel 10.4 Overdragen mededeling De tekst van de toelichting komt te vervallen. Artikel 10.5 Het kenteken voor onbewoonbaar verklaarde woningen en
woonwagens alsmede onbruikbaar verklaarde standplaatsen Artikel 10.5 vloeit voor uit artikel 8, tweede lid, onder e, van de Woningwet. Artikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriften Het onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) uitgegeven normen (NEN's), voornormen (NVN's) en
praktijkrichtlijnen (NPR's), alsmede op de - bij ministeriële regeling
gepubliceerde - Uniforme Administratieve Voorwaarden voor de uitvoering van
werken (UAV). Dit artikel maakt het mogelijk dat burgemeester en wethouders bij
toepassing van de voorschriften van de bouwverordening afwijken van een daarin
aangewezen NNI-publicatie of ander voorschrift, voor zover zij zich daarbij
houden aan de herziene tekst van die zelfde publicatie of dat zelfde
voorschrift. Bij een dergelijke herziening wordt door de daartoe bevoegde
instantie immers in het algemeen een zorgvuldige procedure in acht genomen,
waarbij een commissie van deskundigen - onder meer afkomstig uit gemeentelijke
kring - wordt ingeschakeld, een voorafgaande publicatie van een voorlopige
editie plaatsvindt met bijgevoegd verzoek om commentaar enz. Met het onderhavige
voorschrift wordt bereikt dat niet onmiddellijk na het verschijnen van een
gecorrigeerde, aangevulde of nieuwe uitgave van een norm, voornorm,
praktijkrichtlijn of ander voorschrift de bouwverordening moet worden gewijzigd
om de actuele versie van de aangewezen uitgave van kracht te doen zijn. 11. Handhaving Algemeen Dit hoofdstuk bevatte tot en met de elfde serie wijzigingen van de
Model-bouwverordening 1992 een nadere uitwerking van de bijzondere
bestuursdwangbevoegdheden van burgemeester en wethouders krachtens het
toenmalige artikel 8, tweede lid, onderdeel i juncto artikel 100, derde lid van
de Woningwet. Sinds 1 april 2007 is de handhavingsystematiek en de regeling van
de handhaving integraal herzien.Het aanschrijfinstrumentarium voor bestaande bouwwerk vormt niet langer een
geïsoleerd deel van de Woningwet, maar sluit beter aan op de voorschriften
inzake het bouwen van bouwwerken. Qua systematiek is zoveel mogelijk aangesloten
bij het generieke instrumentarium van de Awb.Het niet naleven van de voorschriften van het Bouwbesluit 2003, de
bouwverordening of de criteria uit de Welstandsnota voor bestaande bouwwerken
vormt een overtreding waartegen direct met toepassing van bestuursdwang of
oplegging van een last onder dwangsom kan worden opgetreden, zonder dat daartoe
nog (de tussenstap van) een specifieke aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit
2003 gaat nu voor alle bouwwerken gelden (artikel 1b Woningwet), voor de
bouwverordening krijgt deze systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor
het welstandsvereiste voor bestaande bouw volgt dit uit artikel 13a Woningwet.
Met het generieke handhavingsinstrumentarium op grond van de Gemeentewet en de
Awb kan worden afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw, ander
bouwwerk of standplaats gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het
Bouwbesluit 2003, dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van een open
erf of terrein in overeenstemming is met de bouwverordening en dat het uiterlijk
van een bouwwerk of standplaats niet in ernstige mate strijdig is met redelijke
eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria die zijn vastgelegd in de
welstandsnota.Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van de Awb
met zich mee dat een belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen zal hebben
tegen een voorgenomen handhavingsbesluit, vooraf in de gelegenheid wordt gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen. In het handhavingsbesluit dient
vervolgens zorgvuldig te worden omschreven met welke voorschriften van het
Bouwbesluit 2003 het bouwen of de staat van een gebouw, ander bouwwerk of
standplaats in strijd is en met welke voorzieningen het bouwen of de staat van
dat gebouw, ander bouwwerk of die standplaats weer in overeenstemming met die
voorschriften kan worden gebracht. Door zelf binnen de daartoe gestelde termijn
maatregelen te nemen kunnen belanghebbenden dan overeenkomstig artikel 5:24,
vierde lid, van de Awb de toepassing van bestuursdwang voorkomen dan wel
overeenkomstig artikel 5:32, vijfde lid, van de Awb het verbeuren van een
dwangsom voorkomen. Tegen een handhavingsbesluit staan de normale rechtsmiddelen
open die de Awb in samenhang met de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar,
beroep, hoger beroep en daarnaast de mogelijkheid om een voorlopige voorziening
te vragen). Deze nieuwe systematiek betekent ook een vereenvoudigde regeling
voor de toepassing van bestuursdwang bestaande uit het stilleggen van de bouw-
en sloopwerkzaamheden. Op grond van artikel 125 van de Gemeenteweg blijft de
mogelijkheid bestaan om met toepassing van bestuursdwang of op grond van artikel
5:32 van de Awb met een last onder dwangsom, handhavend op te treden tegen
illegale bouw- en sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen van deze
werkzaamheden. Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van een vereiste
vergunning wordt gebouwd of gesloopt op zichzelf in beginsel voldoende
aanleiding om spoedshalve bestuursdwang toe te passen overeenkomstig artikel
5:25, zesde lid van de Awb. Het direct met bestuursdwang optreden tegen illegale
bouw- of sloopwerkzaamheden is er immers op gericht te voorkomen dat de illegale
situatie verder in omvang toeneemt, waardoor burgemeester en wethouders mogelijk
voor voldongen feiten worden geplaatst. In dit verband kan onder meer worden
verwezen naar de uitspraken van ABRvS van 14 november 2001 (JG 020026) en 11
juni 2003 (BR 2003, 893).Artikel 11.1 Stilleggen van de bouw (Vervallen)Artikel 11.2 Overtreding van het verbod tot ingebruikneming (Vervallen)Artikel 11.3 Stilleggen van het slopen (Vervallen)Artikel 11.4 Onderzoek naar een gebrek (Vervallen)12. Straf-, overgangs- en slotbepalingen AlgemeenAlle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is gesteld
steunen op artikel 7b van de Woningwet juncto artikel 1a, onder 2o van de Wet op
de economische delicten. Daarom is strafbaarstelling in de MBV niet langer mogelijk.Artikel 12.1 Strafbare feiten De artikelen 106 tot en met 111 van de Woningwet zijn per 1 april 2007
vervallen. Overtreding van voorschriften uit de bouwverordening als bedoeld in
artikel 7b Woningwet zijn met ingang van deze datum strafbaar gesteld in artikel
1a, onder 2o van de Wet op de economische delicten (WED). Overtreding van
voorschriften uit de bouwverordening op het terrein van (brand)veiligheid en
gezondheid valt eveneens hieronder. De wetgever heeft gekozen voor het onder de
WED brengen van deze overtredingen, omdat aan overtredingen als bedoeld veelal
een financieel-economisch belang ten grondslag ligt. Door de indeling in artikel
1a, onder 2o van de WED wordt aangesloten bij de strafbaarstelling van een groot
aantal milieudelicten, die veelal een vergelijkbare achtergrond hebben en
waarmee inmiddels de nodige ervaring is opgedaan door de politie, het Openbaar
Ministerie en de rechterlijke macht. Voor deze indeling heeft de wetgever mede
gekozen vanwege het (potentiële) gevaar en de (potentieel) zeer ernstige
gevolgen die het niet naleven van deze voorschriften met zich mee kan brengen.
Indien opzettelijk gepleegd, zijn deze delicten misdrijven; indien niet
opzettelijk gepleegd, zijn het overtredingen.Overgangsrecht strafbare feiten: artikel 132 van de Woningwet bepaalt dat
overtredingen van de oude bouwverordening worden afgedaan volgens de oude
Woningwet. Men zie artikel 97 oude Woningwet en artikel 394 oude MBV. Artikel 12.2 Overgangsbepaling bodemonderzoek Dit artikel voorkomt dat na het van kracht worden van deze bouwverordening
opnieuw verkennend bodemonderzoek moet worden uitgevoerd. Deze regel geldt niet
wanneer burgemeester en wethouders van mening zijn dat het eerder uitgevoerde
indicatieve bodemonderzoek niet meer als recent kan worden aangemerkt. Voor de vraag wat kan worden verstaan onder een recent onderzoek, zie de
toelichting bij artikel 2.4.1 van de Bouwverordening. Artikel 12.3 Overgangsbepaling met betrekking tot de staat van open erven
en terreinen De artikelen 5.1.2 en 5.1.3 bevatten redelijk zware eisen voor bestaande
situaties. Er zijn veel bestaande situaties die niet aan deze eisen voldoen en
redelijkerwijs daaraan niet getoetst kunnen worden. Voor nieuwe situaties - dat
wil zeggen die bestaand worden na het in werking treden van deze voorschriften -
lijkt de eis wel redelijk. Wanneer een bestaand gebouw, dat krachtens deze overgangsbepaling niet aan de
nieuwe voorschriften behoeft te voldoen, wordt verbouwd en daarvoor een
vergunning nodig is op grond van artikel 40 van de Woningwet, kunnen in die
vergunning eisen omtrent de bereikbaarheid van dat gebouw worden gesteld. Dit om
te voorkomen dat een eenmaal bestaand gebouw nimmer aan meer eigentijdse eisen
van bereikbaarheid zou behoeven te voldoen. Artikel 12.4 Overgangsbepaling (aanvragen om) gebruiksvergunning Deze overgangsbepaling strekt ertoe een gebruiksvergunning die is verleend
krachtens artikel 26 van de brandbeveiligingsverordening haar rechtskracht te
doen behouden. Het tweede lid heeft eveneens deze strekking, maar dan voor de
ontheffingen, toestemmingen, voorschriften, beperkingen krachtens de
brandbeveiligingsverordening.Artikel 12.5 Overgangsbepaling sloopmelding vervallen Artikel 12.6 Slotbepaling Algemeen De bepalingen voor de bekendmaking van verordeningen zijn gegeven in de
artikelen 139 e.v. van de Gemeentewet. Bekendmaking van verordeningen, zijnde
algemeen verbindende voorschriften, geschiedt door plaatsing van het besluit in
het gemeenteblad of in een andere, door de gemeente algemeen verkrijgbaar
gestelde uitgave. Dit geldt ook voor een opnieuw vastgestelde verordening. Een
(opnieuw) vastgestelde verordening dient op grond van artikel 140 van de
Gemeentewet kosteloos voor eenieder ter inzage te liggen op de
gemeentesecretarie, dan wel op een andere, door de raad te bepalen plaats. De inwerkingtreding van de verordening is in beginsel acht dagen na de
bekendmaking; zie artikel 142 van de Gemeentewet. De gemeenteraad kan echter een
ander tijdstip van inwerkingtreding in de verordening vaststellen of
burgemeester en wethouders in de verordening de bevoegdheid geven om de
inwerkingtreding van de verordening op een nader tijdstip te bepalen. De verordening moet na de bekendmaking worden medegedeeld aan het parket van het
arrondissement waarin de gemeente is gelegen; zie artikel 143 van de
Gemeentewet. Een termijn daarvoor is niet opgenomen, doch spoedige mededeling
ligt in de rede. Tevens dient tegelijk met of zo spoedig mogelijk na de
bekendmaking een afschrift van de verordening te worden gezonden aan de
inspecteur van de Volkshuisvesting binnen wiens ambtsgebied de gemeente ligt;
zie artikel 95 van de Woningwet. Bijlage 1 bij de toelichting op de bouwverordeningToelichting verordeningtekst bijlageTB1 Figuren 1 t/m 19, behorende bij de stedenbouwkundige bepalingen. Figuur 1 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
c) Figuur 2 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikelen 2.5.7 en 2.5.8) Figuur 3 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
a) Figuur 4 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
a) Figuur 5 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
a) Figuur 6 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
b) Figuur 7 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
c) Figuur 8 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
c) Figuur 9 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
d) Figuur 10 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
e) Figuur 11 Teruglegging met het oog op de daglicht toetreding van
achtergevelrooilijn die een scherpe hoek met elkaar vormen (ingevolge artikel
2.5.11, lid 2) Figuur 12 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Binnen de bebouwde kom Figuur 13 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Buiten de bebouwde kom Figuur 14 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.24, alternatief 2). Binnen grootstedelijke delen van de bebouwde kom Figuur 15 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde lid,
eerste alinea) Figuur 16 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde lid,
tweede alinea) Figuur 17 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.21, tweede lid,
eerste alinea) Figuur 18 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.20, tweede lid,
tweede alinea) Figuur 19 Hoogte van een zijgevel tegenover een achtergevelrooilijn (artikelen
2.5.22) Bijlage 2 bij de toelichting op de bouwverordeningVoorwaarden bij een gebruiksvergunning.Bijlage bij toelichting op hoofdstuk 6 van de Bouwverordening Voor zover in een gebruiksvergunning niet anders is bepaald, gelden de algemene
voorschriften inzake brandveilig gebruik uit de bijlagen 3 en 4 van de
bouwverordening.Gebruikseisen afhankelijk van de bestemming Burgemeester en wethouders beoordelen of voor specifieke bouwwerken in de
gemeente bijzondere eisen dienen te worden gesteld inzake brandveilig gebruik in
aanvulling op de algemeen geldende voorschriften uit bijlage 3 en 4 van deze
verordening. Deze bijzondere eisen en voorwaarden worden in dat geval
gemotiveerd opgenomen in de gebruiksvergunning. Voorbeelden van bijzondere situaties waarvoor aanvullende eisen geformuleerd
kunnen worden, zijn:
Een gebouw waar een beurs wordt gehouden: de breedte van gangpaden
binnen de opstellingsruimte waarlangs de stands, kramen e.d. zijn
opgesteld;
Theaters waarin brandschermen zijn gemaakt boven het podium als
gelijkwaardige oplossing voor bepaalde prestatie-eisen: aanvullende
eisen in het kader van een brandveilig gebruik;
Gebouwen zoals politiebureau’s, gevangenissen, huizen van bewaring,
psychiatrische inrichtingen, etc.: aanvullende eisen in het kader van de
interne organisatie;
Bij bijzondere evenementen zoals concerten, festivals,
tentoonstellingen, kermis, circus, markten etc.: aanvullende eisen zoals
de aanwezigheid van doorlopend toezicht;
Grote gebouwen waarin veel mensen samen komen: aanvullende eisen in het
kader van een gefaseerde ontruiming;
In gebouwen waarin zitplaatsen in rijen opgesteld zijn, kan de eis gesteld
worden dat bij de aanvraag van een gebruiksvergunning een opstellingsplan wordt
ingediend. Artikel 1 Stoffering en versiering (vervallen)Artikel 2 Uitgangen en vluchtwegen (vervallen)Artikel 3 Installaties (vervallen)Artikel 4 Standbouw, podia, kramen e.d. (vervallen)Artikel 5 Verbrandingsmotoren (vervallen)Artikel 6 Verbod voor open vuur en vuurwerk (vervallen)Artikel 7 Bewaking en controle (vervallen)Artikel 8 Ventilatie en werkzaamheden (vervallen)Artikel 9 Brandbare, brandbevorderende en bij brand gevaar opleverende
stoffen (vervallen)Artikel 10 Opstellingsplannen (vervallen)Artikel 11 Afval (vervallen)Artikel 12 Doorlopend toezicht (vervallen)Artikel 13 Brandveiligheidsinstructie en ontruimingsplan uitgaande van de
bestaande interne organisatie (vervallen)Artikel 14 Openingstijden (vervallen)Bijlage 3 bij de toelichting op de bouwverordening tekst bijlageTB3 Maximaal toelaatbaar aantal personen in een ruimte van een gebouw met het
oog op de brandveiligheid De rekenmethodiek met betrekking tot het maximaal toelaatbaar aantal personen in
een gebouw met het oog op brandveiligheid is opgenomen in de brochure ‘Vluchten
bij brand – Handreiking voor gebruiksvergunningen’ van het Ministerie van VROM
en BZK. Voor meer informatie kunt u terecht bij de afdeling Publieksvoorlichting
van VROM telefoonnummer 070 339 50 50. Via de internetsite www.vrom.nl kunt u de
tekst van de brochure downloaden. Bijlage 4 bij de toelichting op de bouwverordeningtekst bijlageTB4 Stroomschema aanvraag gebruiksvergunning Bijlage 5 bij de toelichting op de bouwverordeningtekst bijlageTB5 Activiteiten samenhangende met slopen en bedreigingen
Activiteit samenhangende met sloopprojectSloopmethodeBedreigingBeulen (slopen met behulp van slingeren, zwaaien, vallen van bal) – onvoldoende afstand tot gebouwen – stof bij instorten – overmatige trillingen – ongecontroleerd instorten Omduwen/omtrekken (uitoefenen kracht haaks op lengterichting met als gevolg breuk) – stof bij instorten – wegspatten dommekracht (hefboom) – ongecontroleerd instortenExpanderen (sloopmethode die gebruik maakt van bepaalde stoffen die een aanzienlijke volumevergroting vertonen; o.a. explosieven.)– rondvliegend puin – opslag e.d. – trillingen – stofproductie – verzakkingen Afhijsen (knijpen)– vallend materiaal/onvoldoende afstand – omvallen kraan/maximum hijslast – afbreken hijslast Trekken (uitoefen kracht in de lengterichting)– kantelen trekapparatuur – stapelen palen Overige methoden:Slopen in het algemeen met de hand vanaf stellingen, al dan
niet met behulp van werktuigen. Hierbij kan indien het
bouwhek niet vergenoeg staat puin, gereedschap e.d. buiten
het sloopterrein vallen. Materieel (bouwkranen, mobiele puinbrekers) – aan- en
afvoer– op- en afbouw – afbreken hijslast of delen daarvan – omvallen kraan – overschrijden max. wegbelasting Sloopobject –omvallende bouwdelen –wegspattend/vallend puin en gereedschap –verontreinigd sloopmateriaal Activiteit samenhangende met sloopprojectBedreiging Sloopterrein– afkalven, instorten bouwputten – opslag van materialen en materieel – onvoldoende afgrenzing Bouwputten en -sleuven– instorten/afkalven bouwputten en sleuven – onjuiste bemaling Bodemverontreiniging en afvoer van sloopmaterialenVeiligheidsaspecten reeds gedekt: p-bladen arbeidsinspectie en APV’s.
Bijlage 6 bij de toelichting op de bouwverordeningtekst bijlageTB6 Checklist van bedreigde objecten, functies en maatregelen ten behoeve van
de opsteller van het sloopveiligheidsplan
Bedreigde functies en objecten Mogelijke maatregelen (bron-, pad- en object- gericht)
Aanbevelingen BelendingenBouwkundige staat– constructief scheidenOverleg met eigenaar/beheerder--– trillingsarm slopen belending (in extremo: met de
hand)---– stutten/stempelen bouwputtenen sleuven---– gecontroleerd bemalen---– voorzieningen i.v.m. gemeenschappelijke bouwmuren en funderingen --Gebruikers– trillingsarm slopenVoorlichten gebruikers --– stofarm slopen---– slopen op bepaalde dagen/tijden---– in extreme situaties (calamiteiten): ontruimen---– rekening houden met verontreinigd sloopmateriaal, zoals asbest --Gebruiksfuncties– vrijhouden / toegankelijk houden van belendende gebouwen Overleg met gebruikers, eventueel koppelen aan verkeerscirculatieplan--– aangepaste werktijden-Gedeeltelijk te slopen objecten Bouwkundige staat resterende constructie– toetsen aan Bouwbesluit en Bouwverordening voor wat betreft veiligheid Zie ook bouwkundige staat belendingenGetoetst dient te worden aan de regelgeving met betrekking tot veiligheid, gezondheid en bruikbaarheid voor bestaande situaties. Voor mogelijke maatregelen en aanbevelingen zie ’belendingen’
--Gebruikers resterende constructie– toetsen aan Bouw besluit en Bouwverordening wat betreft veiligheid en gezondheid Zie ook gebruikers belendingen---Gebruiksfuncties resterende constructie (school,
ziekenhuis, e.d.)– toetsen aan Bouw besluit en Bouwverordening wat betreft bruikbaarheid Zie ook gebruiksfuncties belendingen-InfrastructuurKabels, leidingen en rioleringen– aangepaste sloopmethodeRegelen in vooroverleg met betreffende nutsbedrijven --– stutten---– beschermen---– (afdekken)---– afsluiten---– omleggen-– hijsplan bij grote hijsklussen--Straatmeubilair (lantaarnpalen e.d.)– beschermen---– afsluiten---– verwijderen--Wegen, bruggen, viaducten, e.d.– afdekken (schotten, rijplaten, zand)Overleg met verantwoordelijke instanties--– aangepaste sloop methode--Waterstaatkundige werken (kanalen, sluizen, dijken
e.d.)-Overleg met verantwoordelijke instanties-Overig (tunnels e.d.)-Regelen in vooroverleg met verantwoordelijke InstantieVerkeerssituatieVoetgangers en fietsers– afdoende afgrenzen sloopterreinBij complexe situaties: verkeerscirculatieplanRegelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties en
gemeentediensten --– uitstekers (valschermen)---– voetgangerstunnels---– afzetten weggedeelte met hekwerk---– (tijdelijk) afzetten van de gehele weg--Overig wegverkeer (openbaar vervoer, auto’s)afdoende afgrenzen sloopterrein Bij complexe situaties --– vrijhouden en waarbor gen veiligheid boven leidingen trams en trolleysRegelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties en gemeentediensten --– uitstekers---– afzetten weg verkeerscirculatieplan --Routes voor brandweer- en ziekenhuisauto’s e.d.– vrijhouden wegBij complexe situaties: verkeerscirculatieplan --– aangepaste sloop methodeRegelen in vooroverleg met verantwoordelijke instanties en gemeentediensten--– beperken overige verkeersstroom--Spoorwegen-Regelen in vooroverleg met NS--ScheepvaartRegelen in vooroverleg met waterbeheerder (RWS, provincie, waterschap, gemeente)-Bijzondere omstandighedenVeel omstanders– aanbrengen extra veiligheidsvoorzieningenVooraf informeren omwonenden --– afzetten wegenBij grote manifestaties overleg met gemeente-Calamiteiten (slopen na brand, explosies e.d)– afzetten wegOverleg met deskundige instanties--– ontruimen belendende percelen--Vandalen en daklozen– extra afscheiding---– verscherpt toezicht-
Bijlage 7 bij de toelichting op de bouwverordeningtekst bijlageTB7 Voorbeeld voor inhoudsopgave sloopveiligheidsplan Voorbeeld inhoudsopgave sloopveiligheidsplan
Naam en correspondentieadres van de aannemer
Ligging van het te slopen perceel
Doel en opzet sloopveiligheidsplan
Beschrijving werkzaamheden
Beschrijving toe te passen sloopmethode(n) en materialen, materieel en
hulp- en beveiligingsmiddelen
Verantwoordelijkheden en verantwoordelijke personen met betrekking tot
externe veiligheid
Betrokken instanties
Dagindeling werkzaamheden
Instructies aan werknemers
Instructies/voorlichting omwonenden
Voorgenomen veiligheidsmaatregelen
Uitvoering toezicht op maatregelen
Logboek
Bijlagen bij het sloopveiligheidsplan
belangrijke telefoonnummers
tekening waarop staat aangegeven:
de situering van het sloopobject;
de plaats van de bouwkranen;
de aan- en afvoerwegen;
de laad-, los- en hijszones;
de plaats van de bouwketen;
de situering van het sloopobject ten opzichte van aangrenzende
wegen, bouwwerken e.d.;
de grenzen van het sloopterrein, waarbinnen alle
sloopwerkzaamheden, het laden en lossen daaronder begrepen,
plaatsvinden;
de in of op de bodem van het bouwperceel aanwezige
leidingen;
de plaats van ander hulpmaterieel. De schaal van deze tekening
mag niet kleiner zijn dan 1:1.000. (indien nodig bij
detailleringen niet kleiner dan 1:100).
controlelijst ten behoeve van externe veiligheid op de werken
transportroutes afkomende materialen
Bijlage 8 bij de toelichting op de bouwverordeningtekst bijlageTB8 Keuzetabel voor de vaststelling van deelstromen bij sloop
niveau I minimumscheidingniveau I-plus minimumscheidingniveau II niveau III maximumscheiding gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische of chemisch verontreinigde afvalstromen)gevaarlijke afvalstoffen (voorheen: chemische of chemisch verontreinigde afvalstromen)olieproducten overig gevaarlijk afvalafgewerkte olie brandstofrestanten batterijen accu’s schoorsteenkanalen rookkanalen overig chemisch belast puin verontreinigde leidingen oliehoudende elementencoatings, kitten bitumineuze materialenzeefzand tl-buizen/startershalogeen lampenniet uitputtende lijst, voor overzicht zie EURALasbest en asbesthoudende afvalstromen asbest en asbesthoudende afvalstromen asbestproducten golfplaatspouwbladen brand- werende platen isolatie- materiaal
producten niet elders genoemd met asbest en asbeststof verontreinigd sloopafval met asbest en asbeststof verontreinigd sloopafvalmetalenmetalenferroconstructiebalken e.d.metalen trappen e.d.betonijzer schroottanks, silo’sferro niet elders genoemdnon ferroaluminium (kozijnen, instructies) lood (buis, slabben)zink (regenpijp, dakgoot) koperbuis non ferro niet elders genoemd elektriciteitskabelskabels 220 V kabels > 220 V steenachtig afval i.c. betonpuin en baksteenpuin steenachtig afval i.c. betonpuin en baksteenpuinbetongewapend betonschuimbeton gasbeton staalvezelbeton hoge sterkte beton betonproducten beton niet elders genoemd metselwerkmetselwerkpuinmetselmortel kalkzandsteenmetselwerkpuinbouwblokken dakpannen/ bedekking (beton, keramiek, leisteen)intacte dakpannengebroken dakpannendakleien keramiekwandtegelsplavuizen sanitair gipshoudende elementengipsplaatstucwerkanhydrietvloeren gipsvezelplaat gipshoudende elementenasfaltasfaltbeton asfaltpuinfreesafvalsteenwolsteenwolsteenwolglaswolglaswolglaswolmassief hout(zonder verduurzamings middelen, direct herbruikbaar) massief hout(zonder verduurzamingsmiddelen, direct herbruikbaar) massief hout (direct herbruikbaar) balken vloerdelen trapelementen dakbeschot regels/tengels pallets schoon hout niet elders genoemdgeverfd /gelakt houtgevelelementen Kozijnendeurenparketvloerengeverfd/gelakt hout niet elders genoemdverlijmd hout (plaatmateriaal) spaanplaat multiplex Hardboardvezelplaat houtwolcementplaatbekistingmateriaalvloerplaatplaatmateriaal niet elders genoemdgeïmpregneerd houttuinhoutbielzen geïmpregneerd hout niet elders genoemdoverig afvalkunststof gevelelementenkunststof gevelelementenkunststof gevelelementenPVC- en PE-leidingenPVC leidingsystemen(riolering, afvoer)PP en PEleidingsystemen riolering, afvoer) dakfolies wandfolies vlak glasvlak glasvlak glasdraadglas spiegelglasdubbelglas HR- en LE-glaspapier en kartonpapier en kartonpapier kartonoverig afvalLDPE / HDPEdakfolies Wandfoliesleidingsystemen XPS / EPSvloerisolatie dakisolatiewandisolatiePURisolatieplaten PUR-producten niet elders genoemd overige kunststoffen gemengdEPDM overige kunststoffen gemengdcellulose isolatiescellulose isolaties textielgordijnen vloerbedekking door vuil voor hergebruik ongeschikte materialenfolies met aanhangend papier/karton met aan- hangend vuil textiel met aanhangend
vuil glas met kitresten composiet-materialenbeton met PS-platen sandwichpanelen metselwerk met stucwerkbeton met stucwerkthermohardende kunststoffenmeterkasten deurknoppen overig afvaloverig afval
Toelichting tabel In de tabel worden drie niveaus onderscheiden. Niveau I en niveau I-plus staan
voor de vereiste minimumscheiding zoals bedoeld in artikel 8.4.1. Dit
minimumniveau correspondeert met artikel 4.11 waarin de vereiste
minimumscheiding van bouwafval is vastgelegd. Het bestaan van twee niveaus,
respectievelijk I en Iplus, is nodig omdat de gemeenteraad bij de vaststelling
van artikel 4.11 juncto 8.4.1, een keuze heeft uit twee alternatieven. Niveau III geeft een optimaal scenario weer, waarin sprake is van een maximale
scheiding. Niveau II is te beschouwen als een tussenstap, waarmee een verder inzicht wordt
verkregen in het opsplitsen naar de verschillende afvalstromen. De verschillende
categorieën van afvalstoffen die in niveau II worden onderscheiden, kunnen niet
worden opgevat als definitieve oplossingen met betrekking tot scheiden. Hierna wordt kort beschreven op welke wijze de tabel kan worden gebruikt als
hulpmiddel.
Gevaarlijke afvalstoffen.Chemische en chemisch belaste afvalstromen: Op het gevaarlijke afval is het Besluit aanwijzing gevaarlijke
afvalstoffen van toepassing (EURAL). Het scheiden van de herbruikbare
componenten uit het gevaarlijke afval heeft alleen zin indien deze
gescheiden worden op niveau III.
Asbest en asbesthoudende afvalstromenHet scheiden van asbestproducten tot op niveau III is niet zinvol.
Volstaan kan worden met het apart houden van asbest en asbesthoudende
producten in één afvalstroom, omdat asbest altijd moet worden gestort.
Overige afvalstromenHet scheiden van de diverse componenten is alleen zinvol indien hiermee
een afvalstroom wordt verkregen die in aanmerking komt voor hergebruik
en waarvoor inzamel- en verwerkings- of bewerkingscapaciteit bestaan. Voor sommige componenten betekent dit dat gescheiden dient te worden tot
niveau III (bijvoorbeeld bepaalde betonproducten, steenachtige
isolatiematerialen, dakpannen, metalen, kunststoffen, glas, schoon
hout). Voor andere componenten kan ook worden volstaan met scheiding op
niveau II (asfalt, metselwerk, kalkzandsteen, geverfd en gelakt hout,
verlijmd hout, papier en karton, textiel, kabels).
Niet-herbruikbare niet-gevaarlijke (c.q. chemisch
verontreinigde) afvalstromenIn verband met het stortverbod voor bouw- en sloopafval, moet ook deze
categorie worden beschouwd als overig afval en worden afgevoerd naar de
sorteerinrichting.
De tabel is niet meer dan een hulpmiddel voor de gemeente bij het bepalen van de
mate van scheiding die zal worden voorgeschreven in de sloopvergunning. Er is bewust voor gekozen om geen indicatie te geven voor de verschillende
inzamelstructuren en bewerkings- of verwerkingsstructuren, omdat deze regionaal
of lokaal kunnen verschillen en aan wijzigingen onderhevig zijn. Het is daarom noodzakelijk dat de desbetreffende ambtenaar, verantwoordelijk
voor de controle van de vergunningaanvraag, op de hoogte is van de lokale en
regionale verwerkingscapaciteit voor de bij sloop vrijkomende afvalstromen. Al dan niet verontreinigde grond is niet in deze tabel opgenomen. Grond die
tijdens of na het slopen wordt afgevoerd, is geen sloopafval en kan dus geen
onderwerp zijn in een voorschrift van de sloopvergunning. Toch verdient het
aanbeveling alert te zijn op de afvoer van (verontreinigde) grond. Voor informatie betreffende de bewerkings- en verwerkingscapaciteit en locaties
van bewerkings- en verwerkingsinstallaties kunnen onder meer de volgende
publicaties worden geraadpleegd:
Vademecum voor afvalverwerkingsdiensten (uitgeverij VAD BV, Alphen aan
den Rijn, 1993)
Bijlage 9 bij de toelichting op de bouwverordeningtekst bijlageTB9 vervallen Wijzigingen 10e serie wijzigingen, L.br. 03/131 Artikel A Wijzigingen in de bouwverordening Hoofdstuk 2 De aanvraag bouwvergunning I. MotiveringDe Aanpassingswet Bibob (Wet bevordering integriteitsbeoordelingen openbaar
bestuur) is op 15 september 2004 van kracht geworden. Zie Stb. 2004, 320 en Stb.
2004, 452. Deze wet bevat een wijziging van de artikelen 44a en 59 van de
Woningwet. De toelichting bij hoofdstuk 2 van de MBV dient te worden aangepast. III. Wijziging in de toelichtingOnder ‘Algemeen’ van hoofdstuk 2 worden van de tweede alinea de twee laatste
zinnen vervangen door de navolgende tekst: Op 15 september 2004 is de Aanpassingswet Bibob van 10 juni 2004 van kracht
geworden, waarbij de artikelen 44a en 59 van de Woningwet zijn gewijzigd. Zie
Stb. 2004, 320 en Stb. 2004, 452. Het bureau Bibob van het ministerie van
Justitie verstrekt informatie over de uitvoering van de Wet Bibob in relatie tot
de Woningwet (070-3704600 of www.justitie.nl/bibob). Artikel 2.1.5 Bodemonderzoek I. MotiveringIn toenemende mate wordt op vele plaatsen in het land in de bodem asbest
aangetroffen. Het bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest
in grond te onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003 ontwikkeld en
gepubliceerd. Voor situaties met in de grond meer dan 20% asbest wordt de NEN
5897 ontwikkeld. Deze norm is nog niet gepubliceerd. De eerstgenoemde norm is
thans voldoende operationeel om in de bouwverordening te worden aangewezen. De huidige redactie van het tweede lid wordt aangevuld, omdat onder omvang de
oppervlakte en niet de hoogte dient te worden verstaan. II. Wijziging in de bouwverordening In artikel 2.1.5 wordt aan het eerste lid een geletterd onderdeel toegevoegd,
luidende: c. Indien op basis van het vooronderzoek aanleiding bestaat te veronderstellen
dat asbest, daaronder mede begrepen asbestvezels, -deeltjes of –stof, in de
bodem aanwezig is, vindt het onderzoek mede plaats op de wijze als voorzien in
NEN 5707, uitgave 2003.Aan artikel 2.1.5, tweede lid wordt een zin toegevoegd: Deze verwijzing geldt niet voor de hoogtebepalingen in het Besluit bouwwerken. III. Wijziging in de toelichting De toelichting bij artikel 2.1.5 wordt als volgt gewijzigd: Onder het kopje Lid 1 wordt na de eerste alinea een nieuwe tekst ingevoegd, die
luidt: Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar asbest in de grond. Het
bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest in grond te
onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003 ontwikkeld. Onder het kopje Lid 2 wordt na de bestaande tekst een zin toegevoegd, luidende: De hoogte van een bouwwerk behoort bij de beoordeling of een bodemonderzoek is
vereist geen rol te spelen. Artikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde bodem I. MotiveringIn verband met de nieuwe norm NEN 5707 die in artikel 2.1.5 van toepassing is
verklaard, dient de toelichting van artikel 2.4.1 te worden aangepast. III. Wijziging van de toelichting De toelichting bij artikel 2.4.1 wordt als volgt gewijzigd: Onder de kop Algemeen wordt achter het derde aandachtstreepje aan de eerste
volzin toegevoegd: en NEN 5707, uitgave 2003. De tekst achter het derde aandachtstreepje wordt vanaf ‘Het
beoordelingskader...’ tot en met ‘... 20% puin.’ vervangen door: Het beoordelingskader waarmee kan worden voorkomen dat de aanwezigheid van
asbest in de bodem op een bouwlocatie over het hoofd wordt gezien is aangevuld
met de onderzoeksnorm NEN 5707 (Bodem – Inspectie, Monsterneming en analyse van
asbest in bodem). Indien voorafgaand aan een verkennend bodemonderzoek conform
NEN 5740 een vooronderzoek volgens NVN 5725 wordt uitgevoerd, kan de
aanwezigheid van asbest in de bodem worden onderzocht door daaraan een onderzoek
volgens NEN 5707 te koppelen. De norm is van toepassing op asbest in bodem en
grond met minder dan 20% puin. In de daarop volgende zin wordt ‘september 2003’ vervangen door: december 2004. De alinea die volgt na de zes aandachtstreepjes vervalt. Paragraaf 2.5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard I. MotiveringDe titel van deze paragraaf is gewijzigd, omdat er ook voorschriften met
betrekking tot de bereikbaarheid worden opgenomen. II. Wijziging in de bouwverordening De titel van paragraaf 5 komt te luiden: Paragraaf 5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard en bereikbaarheidseisen Artikel 2.5.3 Bereikbaarheid van bouwwerken voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen I. MotiveringDeze wijziging is opgenomen om de duidelijkheid over de grenswaarde op
landelijke schaal te bevorderen. II. Wijziging in de bouwverordening In artikel 2.5.3, eerste lid wordt ‘meer dan ... meter’ vervangen door: meer dan
10 meter. III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.5.3, zesde lid, wordt ‘vrijstelling’ vervangen
door: ontheffing. Artikel 2.5.3A Brandweeringang I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd, omdat de aanwezigheid van een brandweeringang als
eis in de bouwverordening zelf opgenomen dient te worden en niet in bijlage 3.
Er wordt een toelichting bij dit artikel opgenomen. II. Wijziging in de bouwverordening Na artikel 2.5.3 wordt een nieuw artikel ingevoegd: Artikel 2.5.3A Brandweeringang
Indien een automatische doormelding van brand naar de alarmcentrale van
de brandweer plaatsvindt, wordt, indien het gebouw over meerdere
toegangen beschikt, in overleg met de brandweer ten minste één van de
toegangen als brandweeringang aangewezen.
Een brandweeringang moet automatisch opengaan bij een brandmelding of te
openen zijn met behulp van een systeem dat in overleg met de brandweer
is bepaald.
III. Wijziging in de toelichting Na de toelichting op artikel 2.5.3 wordt een toelichting ingevoegd, die komt te
luiden: Artikel 2.5.3A Brandweeringangen Om een snelle inzet met een zo beperkt mogelijke schade te waarborgen, moet de
brandweer een gebouw op een eenvoudige wijze kunnen betreden. Dit is vooral van
belang als het gebouw is voorzien van een brandbeveiligingsinstallatie die is
voorzien van automatische doormelding naar de alarmcentrale van de regionale
brandweer. Wanneer een gebouw meerdere toegangen heeft, dient in overleg met de brandweer
de brandweeringang aangewezen te worden. Naast de primaire toegankelijkheid van
het gebouw, is het noodzakelijk dat de brandweer kan beschikken over sleutels
van ruimten in het gebouw die normaal zijn afgesloten. De werking van de brandweeringang dient te allen tijde gegarandeerd te zijn.
Hiervoor dient de brandweeringang te voldoen aan het gestelde in de publicatie
Brandbeveiligingsinstallaties’van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl. Artikel 2.5.8 Ontheffing voor overschrijdingen van de voorgevelrooilijn I. MotiveringDeze wijziging betreft het herstel van een kleine onvolkomenheid. II. Wijziging in de bouwverordening In artikel 2.5.8, tweede lid wordt ‘vrijstelling’ vervangen door: ontheffing. Artikel 2.5.29 Ontheffing voor overschrijding van de rooilijnen en van de
toegelaten bouwhoogte in geval van voorbereiding van nieuw ruimtelijk beleid I. MotiveringDe wijziging in de toelichting dient ter correctie van een redactionele omissie. III. Wijziging in de toelichting Onder het kopje Relatie met de lichte bouwvergunningprocedure wordt de derde
volzin vervangen door: Gesteld moet worden dat het bij
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken om geringe afwijkingen moet gaan van de
rooilijnen en van de maximum bouwhoogte en zij daarom kunnen worden afgedaan met
behulp van een ontheffing als bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en 2.5.28. Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of in
gebouwen I. MotiveringDe wijziging in de toelichting hangt samen met het verschijnen van de Nota
Mobiliteit en de Nota Ruimte. III. Wijziging in de toelichting De tekst onder het kopje Algemeen komt te luiden: Ging het Tweede structuurschema verkeer en vervoer (SVV II) nog uit van het A,
B, C-locatiebeleid; de Nota Mobiliteit heeft dit beleid volledig losgelaten. De
Nota Mobiliteit gaat uit van het adagium ‘centraal wat moet, decentraal wat
kan’. Daarmee zijn de decentrale overheden verantwoordelijk voor een voldoende
en gevarieerd op de vraag afgestemd aanbod van locaties voor bedrijven en
voorzieningen en volgen hierbij de principes van het integrale locatiebeleid
zoals vastgelegd in de Nota Ruimte. Parkeerbeleid is daarmee (nog meer dan in
het verleden) een zaak van de decentrale overheden. De gemeenteraad van
Sittard-Geleen heeft in december 2005 een parkeernormennota vastgesteld, waarmee
invulling wordt gegeven aan deze beleidsvrijheid.Voorschriften over de aanwezigheid en de minimumgrootte van de fietsenstallingen
die bij de nieuwbouw of verbouwing van utilitaire gebouwen moeten worden
aangebracht, zijn achterwege gelaten, omdat artikel 4.62 van het Bouwbesluit
2003 daarin voorziet. De tweede alinea onder het kopje Lid 3 van Alternatief 1 komt te luiden: Voor de parkeernormering zie de gemeentelijke beleidsnota
“Parkeernormensystematiek: omschrijving ten behoeve van implementatie”.
Overigens kan een verantwoorde parkeernorm alleen per te verlenen bouwvergunning
worden bepaald. De tweede alinea onder het kopje ‘Lid 1’ van Alternatief 2 komt te luiden: Voor de parkeernormering zie de gemeentelijke beleidsnota
“Parkeernormensystematiek: omschrijving ten behoeve van implementatie”.
Overigens kan een verantwoorde parkeernorm alleen per te verlenen bouwvergunning
worden bepaald. Artikel 2.6.1 Beginsel inzake brandmeldinstallaties I. MotiveringDe onderhavige wijziging omvat de toevoeging van een ontheffingsmogelijkheid. De
wijzigingen in de toelichting vloeien voort uit de integrale actualisering en
herziening van paragraaf 6. II. Wijziging in de bouwverordening Aan artikel 2.6.1 wordt na het tweede lid een nieuw lid toegevoegd: 3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het bepaalde in het
eerst en het tweede lid, indien de aard en de geringe omvang van de
gebruiksfunctie daartoe aanleiding geeft.III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.6.1 worden de eerste, tweede en derde volzin van
de eerste alinea onder het kopje Opbouw van de voorschriften vervangen door: Vanaf het Bouwbesluit 1992 wordt het stellen van voorschriften inzake
brandveiligheidsinstallaties overgelaten aan de gemeentelijke wetgever.
Dergelijke voorschriften zijn dan ook sinds 1992 in paragraaf 6 van hoofdstuk 2
van de Bouwverordening opgenomen en sinds het Bouwbesluit 2003 kennen de
desbetreffende voorschriften een vergelijkbare opbouw als het Bouwbesluit. Het opschrift van de alinea Geen ontheffing mogelijk bij verbouwing wordt
vervangen door: Ontheffing. De laatste twee volzinnen van de tekst onder het opschrift Ontheffing worden
vervangen door: Burgemeester en wethouders zijn bevoegd zijn om van een voorschrift van de
bouwverordening ontheffing te verlenen, indien dat expliciet bij dat voorschrift
is vermeld. In de onderhavige paragraaf zijn burgemeester en wethouders daartoe
bevoegd op grond van artikel 2.6.1, derde lid (brandmeldinstallaties) en artikel
2.6.5, derde lid (ontruimingsalarminstallaties). Zie verder de toelichting op
laatstgenoemd voorschrift. De alinea met het opschrift Tabel 2.6.1 (bijlage 10 bij de verordening) vervalt. Artikel 2.6.2 Aanwezigheid van brandmeldinstallaties I. MotiveringDeze wijziging bevat een verruiming van de reikwijdte van dit artikel, een
aanpassing aan de terminologie van het Bouwbesluit en het opnemen van
grenswaarden. De wijziging in de toelichting heeft betrekking op de uitbreiding
van de bijeenkomstfunctie met een subgebruiksfunctie ‘Bijeenkomstfunctie voor
opvang van kinderen jonger dan vier jaar’. II. Wijziging in de bouwverordening In artikel 2.6.2, eerste lid wordt na de tekst van onderdeel c een nieuw
onderdeel toegevoegd: 1d.die is gelegen in een bouwwerk dat bestaat uit meer bouwlagen dan de in tabel
2.6.1 van bijlage 10 zijn aangegeven;Het tweede lid van artikel 2.6.2 komt te luiden:
In een gebruiksfunctie niet zijnde een woonfunctie of een woongebouw
waar vanaf de toegang van een verblijfsruimte slechts in één richting
kan worden gevlucht, dient de ruimte waardoor dient te worden gevlucht
alsmede de ruimten van waaruit de betreffende vluchtroute bij brand zou
kunnen worden geblokkeerd, voorzien te zijn van een brandmeldinstallatie
met ruimtebewaking, indien er sprake is van één of meer van de volgende
situaties:
De loopafstand tussen de toegang van een verblijfsruimte en een
punt vanwaar in meerdere richtingen kan worden gevlucht,
bedraagt meer dan 10 meter;
Het totale oppervlak van het gedeelte van de ruimte waardoor
slechts in één richting kan worden gevlucht alsmede de op dit
gedeelte aangewezen verblijfsruimten is groter dan 200 m2;
Het aantal verblijfsruimten dat is aangewezen op de betreffende
ruimte bedraagt meer dan 2.
III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.6.2 wordt een opschrift boven de eerste alinea
toegevoegd:Lid 1. Aan de eerste alinea wordt een tekst toegevoegd: Het in lid 1d genoemde aantal bouwlagen is bepalend voor de noodzaak van een
brandmeldinstallatie. Deze installatie, waarvan de omvang in artikel 2.6.3, lid
1a wordt aangegeven, is met name noodzakelijk om een ontruimingsalarminstallatie
in werking te stellen, in overeenstemming met het gestelde in artikel 2.6.6 lid
1. Gezien het gegeven van meerdere bouwlagen wordt geacht dat het ontruimingsgebied
niet door middel van het aanroepen van personen gewaarschuwd kan worden. In de tweede alinea wordt in de eerste volzin ‘drie’ vervangen door: vier en na
‘(zalen)’ wordt de eerste volzin aangevuld met: en het aantal bouwlagen. Aan het eind van de tweede alinea wordt een tekst toegevoegd: Indien in de tabel grenswaarden of prestatieeisen in verschillende regels worden
gegeven, moet een installatie worden aangebracht, dien slechts aan één van de
criteria is voldaan. Indien in de tabel grenswaarden of prestatie-eisen in
dezelfde regel worden gegeven, moet een installatie worden aangebracht, indien
aan al deze criteria is voldaan. Aan de alinea met het opschrift Bijeenkomstfunctie wordt na derde volzin een
tekst toegevoegd: In een bijeenkomstfunctie voor de opvang van kinderen jonger dan 4 jaar is een
automatische brandmeldinstallatie noodzakelijk vanwege de verminderde
zelfredzaamheid van kinderen. Hierbij kan een vergelijk met bijvoorbeeld
gezondheidszorgfuncties worden gemaakt. Er wordt een grenswaarde aan het gebruiksoppervlak gesteld van 200 m2. Ook
wanneer de gebruiksoppervlakte kleiner is dan 200 m2, maar de vloer van de
bijeenkomstfunctie voor de opvang van kinderen jonger dan 4 jaar is gelegen op
een hoogte van meer dan 2,4 meter boven meetniveau, dan is een automatische
brandmeldinstallatie noodzakelijk. Wanneer de bijeenkomstfunctie in overeenstemming met het Bouwbesluit voldoende
brandwerend is gescheiden van de overige functies in het gebouw, kunnen de
installatietechnische voorzieningen beperkt blijven tot de bijeenkomstfunctie.
Wanneer dit niet mogelijk is, dient de voorziening voor het totale
brandcompartiment waarin de bijeenkomstfunctie gelegen is, te worden
doorgevoerd. In de alinea met het opschrift Gezondheidszorgfunctie wordt ‘voor minder
zelfredzame personen’ vervangen door: niet aan bed gebonden patiënten. De tekst onder het opschrift Industriefunctie wordt vervangen door: Tot en met de 9e serie wijzigingen waren in tabel 2.6.1 geen grenswaarden
gegeven met betrekking tot de brandmeldinstallatie voor de industriefunctie. In
de praktijk is gebleken dat dergelijke grenswaarden noodzakelijk zijn. Ter
bevordering van duidelijkheid op landelijke schaal zijn nu de grenswaarden in de
tabel vermeld. Tabel 10 is sinds de invoering van de 10e serie wijzigingen (december 2004)
uitgebreid met een handbrandmeldinstallatie zonder doormelding. Deze was
voorheen bekend als ontruimingsalarminstallatie type C. Met de nieuwe NEN 2575,
uitgave 2004 is de type C installatie vervallen. Naar analogie van de
grenswaarden van vergelijkbare gebruiksfuncties is gesteld dat wanneer er een
vloer van een verblijfsruimte is gelegen op een hoogte van meer dan 20 meter,
een niet-automatische brandmeldinstallatie met doormelding noodzakelijk is. Na de tekst onder het opschrift Winkelfunctie wordt een nieuwe tekst opgenomen,
die luidt: Tabel 10 is sinds de invoering van de 10e serie wijzigingen (december 2004)
uitgebreid met een handbrandmeldinstallatie zonder doormelding. Deze was
voorheen bekend als ontruimingsalarminstallatie type C. Met de nieuwe NEN
2575,uitgave 2004 is de type C installatie vervallen. Boven het opschrift van de laatste alinea van de toelichting bij artikel 2.6.1
wordt toegevoegd: Lid 2. De laatste twee volzinnen van de laatste alinea worden vervangen door: Om te voorkomen dat in een kort doodlopend eind of in een doodlopend eind waarop
weinig of kleine ruimten uitkomen een brandmeldinstallatie met ruimtebewaking
noodzakelijk zou zijn, zijn er beperkende grenswaarden beschreven. Doordat in het onderhavige artikel de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie
verplicht is gesteld, volgt uit de werking van artikel 2.6.6 dat tevens wordt
voorzien in de alarmering van de gebruikers van de verblijfsruimten die op de
bedoelde doodlopende gang zijn aangewezen. Het artikel is eveneens van toepassing indien een verblijfsruimte via een andere
verblijfsruimte moet worden verlaten. Artikel 2.6.3 Omvang van de bewaking door brandmeldinstallaties I. MotiveringDe wijziging in de verordening hangt samen met de wijziging in artikel 2.6.2. De
toelichting wordt geactualiseerd. II. Wijziging in de bouwverordening In het tweede lid van artikel 2.6.3 vervalt ‘, a, b en c’. III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.6.3 wordt de tekst onder het kopje Omvang van de
bewaking vervangen door: In de regel gaat het bij niet-automatische bewaking om handbrandmelders; bij
gedeeltelijke bewaking om automatische brandmelders alleen in verkeersruimten en
risicoruimten; bij volledige bewaking om automatische brandmelders in alle
ruimten, met uitzondering van ruimten waarin geen brand kan ontstaan zoals
toiletruimten en badruimten; bij ruimtebewaking gaat het om automatische
brandmelders in specifieke ruimten in een gebouw zoals in geval van doodlopende
einden. Het kopje Woonfunctie wordt vervangen door: Woonfunctie in een woongebouw
bestemd voor minder zelfredzame personen. In de tweede volzin van de tekst onder het gewijzigde kopje wordt ‘Dit is echter
een gevolg van het feit dat het gaat’ vervangen door: In het laatstgenoemde
geval gaat het. Aan het eind van deze alinea wordt een tekst toegevoegd: Het doormelden van een
brandmelding rechtstreeks naar de alarmcentrale van de brandweer is noodzakelijk
omdat vanuit deze organisatie op ieder moment de noodzakelijke
brandbestrijdings- en beveiligingsmaatregelen in gang kunnen worden gezet. Een
tussenkomst van een particuliere alarmcentrale is hierbij ongewenst. Artikel 2.6.4 Kwaliteit van brandmeldinstallaties I. MotiveringDe wijziging in de verordening houdt verband met de wijziging van artikel 2.6.2
MBV. De toelichting wordt geactualiseerd. II. Wijziging in de bouwverordening In het derde lid van artikel 2.6.4 wordt na ‘brandmeldinstallatie’ ingevoegd:
welke op grond van artikel 2.6.3, lid 2 rechtstreeks is doorgemeld naar de
alarmcentrale van de brandweer,. In het derde lid van artikel 2.6.4 wordt ‘Nationaal Centrum voor Preventie (NCP)
te Houten’ vervangen door: Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid
(CCV) in Den Haag. III. Wijziging in de toelichting In de toelichting wordt de eerste alinea voorzien van het kopje Lid 2. In de tweede alinea onder het kopje Lid 2 wordt ‘partijen, waaronder’ vervangen
door: gezaghebbende partijen, zoals. In de laatste volzin van de tweede alinea onder het kopje Lid 2 wordt ‘Nationaal
Centrum voor Preventie (NCP) te Houten’ vervangen door: Centrum voor
Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) in Den Haag. Artikel 2.6.5 Beginsel inzake ontruimingsinstallaties I. MotiveringDe onderhavige wijziging omvat de toevoeging van een ontheffingsmogelijkheid. De
wijzigingen in de toelichting vloeien voort uit de integrale actualisering en
herziening van paragraaf 6. II. Wijziging in de bouwverordening Aan artikel 2.6.5 wordt na het tweede lid een nieuw lid toegevoegd: 3.Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het bepaalde in het
eerst en het tweede lid, indien de aard en de geringe omvang van de
gebruiksfunctie daartoe aanleiding geeft.III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.6.5 vervalt ‘en het ontbreken van de bevoegdheid
voor burgemeester en wethouders tot het verlenen van ontheffing bij
verbouwing,’. Voeg aansluitend een nieuwe tekst toe: Indien een gebruiksfunctie weinig bouwlagen bevat en de personen in het
ontruimingsgebied dus gemakkelijk door middel van aanroepen kunnen worden
gewaarschuwd, kan ontheffing worden verleend van de eis tot het aanbrengen van
een ontruimingsalarminstallatie en –gezien de samenhang- dan tevens van de eis
tot het aanbrengen van een brandmeldinstallatie. De alinea met het opschrift Tabel 2.6.5 (bijlage 11 bij de verordening) vervalt. Artikel 2.6.6 Aanwezigheid van ontruimingsinstallaties I. MotiveringDeze wijziging wordt ingegeven door herziening van de NEN 2575. II. Wijziging in de bouwverordening Artikel 2.6.6 komt te luiden:
Een gebruiksfunctie die op grond van artikel 2.6.2 is voorzien van een
brandmeldinstallatie, is voorzien van een ontruimingsalarminstallatie
als bedoeld in NEN 2575, uitgave 2004.
In een gebruiksfunctie, waarop het gestelde in artikel 2.6.2, tweede
lid, van toepassing is, dienen de betreffende verblijfsruimten te zijn
voorzien van een automatische ontruimingsalarminstallatie als bedoeld in
NEN 2575, uitgave 2004.
III. Wijziging in de toelichting De toelichting bij artikel 2.6.6 komt te luiden: Lid 1 Aanwezigheid Wanneer de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie op grond van artikel 2.6.2
vereist is, is altijd een ontruimingsalarminstallatie voorgeschreven. NEN 2575
is verbeterd ten aanzien van het volgende: Bij ontruimingsalarminstallaties kennen we tot voor kort 3 typen, namelijk:
installatieEen speciaal voor dit doel ontwikkeld systeem, waarbij sprake is van een
eigen centrale waarop luidsprekers zijn aangesloten. Hierdoor is het
mogelijk een ontruiming plaats te laten vinden met behulp van een
gesproken mededeling. De installatie wordt hierbij aangestuurd door een
brandmeldcentrale. De A-installatie beschikt dus over een eigen centrale
met eigen energievoorziening.
installatieBij dit type zijn er ontruimingssignaalgevers (slow whoop) direct
aangesloten op de brandmeldcentrale en beschikt dus niet zoals bij een
A-installatie over een eigen centrale. De energievoorziening voor de
ontruimingsignaalgevers wordt dus ook door de brandmeldcentrale
verzorgd.
installatie
Tot voor kort was het een eis om een brandmeldinstallatie door te melden naar de
alarmcentrale van de brandweer. Voor kleinere objecten was deze eis te zwaar. In
die gevallen waarbij het object niet “beroepbaar” was, bleek toch een vorm van
een installatie noodzakelijk. Omdat doormelding naar de brandweer niet
noodzakelijk was, werd deze installatie geen brandmeldinstallatie genoemd maar
een Contruimingsalarminstallatie. De verschillen tussen een B en een C-installatie waren:
Geen doormelding naar de brandweer
Blauwe i.p.v. rode handbrandmelders
Minder eisen aan de uitvoering van de centrale
Met de komst van NEN 2575 zijn de verschillen genoemd bij b en c verdwenen.
Bleef dus alleen over de doormelding. Intussen zijn er ook andere vormen van
brandmeldinstallaties ontstaan waarbij er geen eis met betrekking tot
doormelding naar de brandweer werd gesteld. Deze zijn:
Automatische brandmeldinstallaties in parkeergarages tot 2500 m2.
Handbandmeldinstallaties bij opslag vuurwerk tot 10 000 kg
Automatische brandmeldinstallaties in geval van samenvallende
vluchtroutes.
Een automatische ontruimingsinstallatie houdt in dat directe aansturing van de
signaalgevers plaatsvindt als gevolg van de activering van een automatische
brandmelder. Het niet doormelden van brand kan geen criterium zijn om de installatie wel of
geen brandmeldinstallatie te noemen. Daarom is besloten de oude
“C-ontruimingsalarminstallatie” een “handbrandmeldinstallatie” zonder
doormelding te noemen. Dit heeft diverse voordelen, te weten:
Het schept voor een ieder een grotere duidelijkheid
De betreffende normen kunnen worden vereenvoudigd
Het betreffende deel van de bouwverordening wordt duidelijker
De toekomstige certificeringregeling voor ontruimingsalarminstallaties
wordt overzichtelijker.
Logiesfunctie De term logiesgebouw en de grenswaarde van 250 m2 gebruiksoppervlakte zijn
geïntroduceerd, omdat voor een veiligzelfstandig zomerhuisje op een bungalowpark
geen ontruimingsalarminstallatie noodzakelijk is. Lid 2 Doodlopende gangen In artikel 2.6.2, tweede lid, is geregeld wanneer bij doodlopende gangen een
brandmeldinstallatie met ruimtebewaking aanwezig moet zijn. Doordat in het
onderhavige artikel de aanwezigheid van een brandmeldinstallatie verplicht is
gesteld, volgt uit de werking van artikel 2.6.6 dat tevens wordt voorzien in de
alarmering van de gebruikers van de verblijfsruimten die op de bedoelde
doodlopende gang zijn aangewezen. Een automatische ontruimingsinstallatie houdt in dat directe aansluiting van de
signaalgevers plaatsvindt als gevolg van de activering van een automatische
brandmelder. Artikel 2.6.7 Kwaliteit van ontruimingsalarminstallaties I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op het verschijnen van een herziene uitgave van
het normblad. II. Wijziging in de bouwverordening In artikel 2.6.7 eerste en tweede lid wordt ‘uitgave 2000’ vervangen door:
uitgave 2004. III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.6.7 wordt het eerste tekstblok voorzien van een
opschrift: Lid 2. De laatste alinea van de toelichting bij dit artikel vervalt. Artikel 2.6.8 Beginsel inzake vluchtrouteaanduidingen I. Motivering Deze wijziging betreft een redactionele aanpassing. II. Wijziging in de bouwverordening In artikel 2.6.8 eerste lid wordt ‘voorzieningen voor de herkenning’ vervangen
door: aanduiding. III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.6.8 vervalt ‘het ontbreken van’ en ‘bij
verbouwing’. De alinea met het opschrift Tabel 2.6.8 (bijlage 12 bij de verordening) vervalt. Artikel 2.6.9 Aanwezigheid van vluchtrouteaanduidingen I. MotiveringDe wijziging van de verordening is doorgevoerd, omdat de zichtbaarheidseisen uit
het tweede lid zijn overgeheveld naar artikel 2.6.10. De wijziging van de
toelichting betreft het herstel van een redactionele omissie. II. Wijziging in de bouwverordening De tekst van artikel 2.6.9, eerste lid wordt opgenomen als enig lid. Artikel 2.6.9, tweede lid, vervalt. III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 2.6.9 vervalt in de eerste volzin de tekst ‘het
eerste lid van’. Onder het kopje Logiesfunctie wordt de tekst ‘en de grenswaarde van 250 m2
gebruiksoppervlakte zijn’ vervangen door: is. Artikel 2.6.10 Kwaliteit van vluchtrouteaanduidingen I. MotiveringDeze wijziging omvat een aanpassing aan de aangestuurde normen. De toelichting
wordt geactualiseerd. II. Wijziging in de bouwverordening Na het tweede lid van artikel 2.6.10 worden twee nieuw leden toegevoegd:
De in artikel 2.6.9 vermelde vluchtrouteaanduiding dient voor wat
betreft de zichtbaarheidsaspecten te voldoen aan artikel 5.2 tot en met
5.6 van NEN-EN 1838, uitgave 1999.
Indien in een gebruiksfunctie of een deel van een gebruiksfunctie geen
noodverlichting aanwezig is, is in geval van netspanningonderbreking het
gestelde in lid 3 niet van toepassing.
III. Wijziging in de toelichting Vóór de eerste alinea wordt een opschrift toegevoegd: Lid 1. In de toelichting vervalt de tekst na de eerste volzin. Na de eerste volzin wordt een nieuwe tekst opgenomen: Lid 2 De vluchtrouteaanduiding moet herkenbaar zijn en goed zichtbaar zijn
aangebracht. Dit betekent dat de vluchtrouteaanduiding zodanig moet zijn
opgehangen dat je het goed ziet. Vluchtrouteaanduiding mag dus niet achter een
gordijn hangen of in een hoge ruimte nabij het plafond aangebracht zijn. Lid 3 De als Nederlandse norm aanvaarde Europese norm NEN-EN 1838 ‘Toegepaste
verlichtingskunde – Noodverlichting’ is opgesteld met als doel internationaal
eenheid binnen gebouwen te creëren ten aanzien van vluchtrouteaanduiding. In de
richtlijn wordt een voorkeur uitgesproken over de te hanteren pictogrammen. De
getoonde pictogrammen zijn voorbeelden. In de tekst wordt niet expliciet gesteld
dat uitsluitend de getoonde pictogrammen toegestaan zijn. Er is dus enige
vrijheid. Het belangrijkste is dat er sprake is van eenduidigheid en duidelijkheid binnen
gebouwen. Voor de kleuren, luminantie, de luminantieverhoudingen en de maximale
kijkafstand gelden de eisen uit NENEN 1838. De luminantie van elk deel van de veiligheidskleur van de vluchtrouteaanduiding
moet minimaal 2 cd/m2 bedragen in alle relevante kijkrichtingen. Dit dient te
geschieden door in- of externe verlichting en / of noodverlichting. Dit kan dus
gevolgen hebben voor de locatie van normale en / of noodverlichtingsarmaturen
indien er geen intern verlichte vluchtrouteaanduiding wordt toegepast. In geval van een energiestoring is het acceptabel dat niet meer aan de
luminantie-eis wordt voldaan, indien er geen eisen ten aanzien van
noodverlichting zijn gesteld. Er wordt op deze wijze uitgegaan van een prestatie-eis in de vorm van een
luminantie-eis in NEN-EN 1838. Op welke wijze wordt voldaan kan men zelf
invullen en zal leiden tot verschillende oplossingen, bijvoorbeeld:
Bouwkundige aanduidingen die door de normale en / of noodverlichting
worden aangelicht.
Inwendig verlichte vluchtrouteaanduidingen, die op de normale en / of
noodverlichting zijn aangesloten.
Foto-luminiserende vluchtrouteaanduiding.
Lid 4 In delen van een gebouw waarop grond van het Bouwbesluit geen noodverlichting
vereist is, is het gestelde in lid 3 niet van toepassing. Artikel 2.6.12 Communicatiesysteem voor publieke hulpverleningsdiensten I.MotiveringIn overleg met het ministerie van BZK en VROM wordt een nieuw artikel in de MBV
opgenomen dat de mogelijkheid biedt om voorzieningen te eisen ten behoeve van
binnenhuisdekking van het communicatiesysteem voor de publieke
hulpverleningsdiensten. Dit ten behoeve van het goed kunnen functioneren van de
hulpverleningsdiensten bij een calamiteit in een voor publiek toegankelijke
bouwwerk. II.Wijziging in de bouwverordening Voeg na de tekst van artikel 2.6.11 een nieuw artikel in: Artikel 2.6.12 Communicatiesysteem voor publieke hulpverleningsdiensten Indien het naar het oordeel van burgemeester en wethouders voor het goed kunnen
functioneren van publieke hulpverleningsdiensten bij een calamiteit in dat
bouwwerk noodzakelijk is, moet een voor het publiek toegankelijk bouwwerk zijn
voorzien van een installatie die mobiele radiocommunicatie tussen hulpverleners
binnen en buiten dat bouwwerk mogelijk maakt. III. Wijziging in de toelichting Voeg na de toelichting bij artikel 2.6.11 in: Artikel 2.6.12 Communicatiesysteem voor publieke hulpverleningsdiensten C-2000 is het landelijk dekkend digitale radionetwerk ten behoeve van de mobiele
communicatie voor de Nederlandse hulpverleningsdiensten. Adequate communicatie
tussen hulpverleners is essentieel voor het goed kunnen functioneren van hen bij
een calamiteit in een bouwwerk. C2000 garandeert buitenshuis een dekking van
95%, naar tijd en plaats gemeten vanaf een op de heup gedragen portofoon. In de
praktijk betekent dit dat de hulpverlener in Nederland altijd en overal
buitenshuis een verbinding tot stand kan brengen met collega’s of met de
meldkamer of alarmcentrale. Door de wijze waarop het C2000-radionetwerk is
ontworpen en gebouwd, zal in veel gevallen ook sprake zijn van
binnenhuisdekking. Dit is echter sterk afhankelijk van de aard en ligging van
het bouwwerk en de situatie ter plaatse. In overleg met het ministerie van BZK en VROM wordt een nieuw artikel in de MBV
opgenomen dat de mogelijkheid biedt om voorzieningen te eisen ten behoeve van
binnenhuisdekking van het C2000-communicatiesysteem. Dit ten behoeve van het
goed kunnen functioneren van de hulpverleningsdiensten bij een calamiteit in een
voor publiek toegankelijke bouwwerk. In de dagelijkse praktijk kan het ontbreken van binnenhuisdekking soms tot
vanuit openbare orde en veiligheid bezwaarlijke situaties leiden in voor het
grote publiek toegankelijke bouwwerken, zoals voetbalstadions, grote overdekte
winkelcentra, luchthavengebouwen, stations en ondergrondse bouwwerken zoals
auto-, trein- of metrotunnels. Dit soort locaties wordt in C2000-jargon
aangeduid als Special Coverage Locations (SCL’s). In dat geval kan soms vanuit
de operationele werkwijze van de diensten volstaan worden met plaatselijke en
tijdelijke dekkingsmaatregelen zoals Direct Mode of Operation (DMO) of met een
zogenoemde DMO-TMOgateway. Mochten deze maatregelen voor de betreffende locatie niet voldoen, moet worden
gezocht naar een meer structurele oplossing voor adequate binnenhuisdekking.
Uitgangspunt daarbij is dat de eigenaar van de SCL voor die structurele
oplossing zorgdraagt en dat de kosten van aanschaf en bouw van de technische
installatie en van het testen, aansluiten en beheer ervan voor zijn rekening
komen. Artikel 2.6.12 verplicht de SCL-eigenaar tot het aanbrengen van de betreffende
technische voorziening indien dat naar het oordeel van burgemeester en
wethouders voor het goed kunnen functioneren van hulpverleningsdiensten bij een
calamiteit in dat bouwwerk noodzakelijk is. Of die voorziening in een concreet
geval noodzakelijk is, is van meerdere factoren afhankelijk. In de eerste plaats
dient de vraag beantwoord te worden of er binnenhuisdekking moet zijn. Dit zal het geval zijn indien het bouwwerk voor het grote publiek toegankelijk
is en binnenhuisdekking vanuit het oogpunt van openbare orde en veiligheid
noodzakelijk is voor het goed kunnen functioneren van de hulpverleningsdiensten
bij een calamiteit in dat bouwwerk. Vervolgens dient vastgesteld te worden of er
automatisch al binnenhuisdekking is. Is die dekking er niet (of niet in het
gehele bouwwerk), dient te worden bepaald of DMO of DMO-TMO een voldoende
oplossing biedt. Pas wanneer dat laatste niet het geval is, kan toepassing van
artikel 2.6.12 aan de orde zijn. Artikel 4.8 Veiligheid op het bouwterrein I. MotiveringDe wijziging in de toelichting dient ter correctie van een redactionele omissie. III. Wijziging in de toelichting De tweede alinea onder het kopje Lid 1 wordt vervangen door: Tot de achtste
serie wijzigingen waren de indieningsvereisten behorende bij een aanvraag om
bouwvergunning, waaronder een bouwveiligheidsplan, opgenomen in artikel 2.1.6,
eerste lid, MBV. Sinds 1 januari 2003 bevat artikel 1.2.5 van de bijlage bij het
Besluit indieningsvereisten regels over het indienen van een
bouwveiligheidsplan. Of er bij een bouwvergunning een bouwveiligheidsplan moet
zijn en aan welke eisen dat plan moet voldoen, is geregeld in het onderhavige artikel van de MBV. Voor zover de te nemen maatregelen in het
bouwveiligheidsplan afwijken van de voorschriften in dit artikel, gaan de
bepalingen van het bouwveiligheidsplan voor. Artikel 5.1.2 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen I. MotiveringDe wijziging in de verordening dient ter correctie van een redactionele omissie. II. Wijziging in de bouwverordening In het derde lid van artikel 5.1.2 vervallen de woorden ‘bedoelde gebouwen’. Artikel 5.2.1 Voorschriften inzake brandveiligheidsinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen I. MotiveringDe wijziging in de verordening dient ter correctie van een redactionele omissie. II. Wijziging in de bouwverordening In artikel 5.2.1 wordt de aanduiding ‘2.6.10’ vervangen door: 2.6.12. Artikel 6.1.1 Vergunning gebruik bouwwerk I. MotiveringDe wijziging in de verordening wordt opgenomen in verband met het hanteren van
de juiste medisch/ethische terminologie en omdat de in de verordening
voorbeelden niet limitatief in het eerste lid zijn opgenomen die thuishoren in
de toelichting. II.Wijziging in de bouwverordening In het eerste lid onder d wordt ‘geestelijk’ vervangen door: verstandelijk. Artikel 6.1.1 tweede lid komt te luiden:
Burgemeester en wethouders kunnen aan de gebruiksvergunning slechts
voorwaarden verbinden in het belang van het voorkomen, beperken en
bestrijden van brand, het beperken van brandgevaar en het voorkomen en
beperken van ongevallen bij brand.
III. Wijziging in de toelichting De toelichting bij artikel 6.1.1 wordt als volgt gewijzigd: Na het tekstblok onder het kopje Criteria voor vergunningplicht wordt een nieuwe
tekst toegevoegd: Lid 2 Onder de voorwaarden als genoemd in het tweede lid van artikel 6.1.1
worden onder meer begrepen voorwaarden met betrekking tot: stoffering en
versiering; uitgangen en vluchtwegen; installaties; standbouw, podia, kramen
e.d.; verbrandingsmotoren; toepassen van vuurwerk binnen een gebouw; bewaking en
controle; ventilatie en werkzaamheden; brandbare, brandbevorderende en bij brand
gevaar opleverende stoffen; opstellingsplannen; afval; doorlopend toezicht;
brandveiligheidsinstructie en ontruimingsplan uitgaande van de bestaande interne
organisatie; het maximaal toelaatbare aantal personen in een ruimte van een
gebouw of in een gebouw met het oog op de brandveiligheid; de plaats van,
alsmede het aantal en het type draagbare blustoestellen en/of minihaspels. In het tekstblok onder de kop Aantal toe te laten personen wordt de eerste
volzin en de tekst ‘Dit is nodig’ van de tweede volzin vervangen door: De
hierboven genoemde voorwaarde met betrekking tot het aantal toe te laten
personen, is noodzakelijk. In het tekstblok onder de kop Draagbare blustoestellen wordt de eerste volzin
vervangen door: De hierboven genoemde voorwaarde met betrekking tot het aantal
en het type draagbare blustoestellen en/of minihaspels omvat ook de plaats van
deze blustoestellen. Artikel 6.1.2 Aanvraag gebruiksvergunning I. MotiveringDeze wijziging omvat het herstel van een redactionele omissie. II.Wijziging in de bouwverordening In de tweede volzin van het tweede lid van artikel 6.1.2 wordt ‘tweede’
vervangen door: eerste. Artikel 6.2.1 Gebruikseisen voor bouwwerken I. MotiveringDeze wijziging hangt samen met de wijziging van de titel van Bijlage 4 van deze
verordening. II. Wijziging in de bouwverordening In het tweede lid van artikel 6.2.1 wordt ‘niet zijnde een woonwagen, woning of
woongebouw, uitgezonderd een woonwagen, woning of woongebouw waarin sprake is
van verminderde zelfredzaamheid van bewoners, in combinatie met permanente
aanwezigheid van personeel en begeleiding van bewoners,’ vervangen door: met
uitzondering van de niet-gemeenschappelijke ruimten in woonfuncties. Artikel 6.3.1 Gebruiksgereed houden bluswaterwinplaatsen I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd, omdat dit artikel eisen stelt aan het onderhoud
van een bluswaterwinplaats op eigen terrein, welke bepalingen in zijn
algemeenheid zijn opgenomen in bijlage 3 bij deze verordening. De inhoud van
artikel 6.3.1 is overgeheveld naar een nieuw artikel 25 van bijlage 3. II. Wijziging in de bouwverordening De tekst van artikel 6.3.1 wordt vervangen door: Vervallen. Artikel 6.4.1 Hinder in verband met de brandveiligheid I. MotiveringHet bestaande artikel 7.3.2 is niet opgenomen in hoofdstuk 6, maar betreft als
kapstokartikel mede de brandveiligheid, hoewel het is geplaatst in hoofdstuk 7
Overige gebruiksbepalingen. Ten einde verwarring te voorkomen worden thans de
brandveiligheidsaspecten van artikel 7.3.2 overgeheveld naar een nieuw artikel,
dat wordt toegevoegd aan hoofdstuk 6 brandveilig gebruik. II.Wijziging in de bouwverordening Aan hoofdstuk 6 wordt een nieuwe paragraaf toegevoegd, luidende: Paragraaf 4 Hinder in verband met de brandveiligheid Artikel 6.4.1 Hinder in verband met de brandveiligheid Onverminderd het bepaalde in of krachtens de artikelen 6.1.1 tot en met 6.3.2 is
het verboden in, op, of aan een bouwwerk of op een open erf of terrein
voorwerpen of stoffen te plaatsen, te werpen of te hebben, handelingen te
verrichten of na te laten of werktuigen te gebruiken, waardoor:
op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze rook, roet, walm of
stof wordt verspreid;
brandgevaar wordt veroorzaakt;
het gebruik van vluchtmogelijkheden wordt belemmerd.
Niet van toepassing is het vorenstaande, indien en voor zover het betreft
hinder, ter zake waarvan de Wet milieubeheer of enige in deze wet genoemde wet
van toepassing is. III.Wijziging in de toelichting Aan de toelichting van hoofdstuk 6 wordt een nieuwe paragraaf toegevoegd,
luidende: Paragraaf 4 Hinder in verband met de brandveiligheid Artikel 6.4.1 Hinder in verband met de brandveiligheid Artikel 6.4.1 geeft aan dat de volgende situaties verboden zijn:
Het plaatsen van voorwerpen of voertuigen in de gemeenschappelijke
trappenhuizen van tot bewoning bestemde gebouwen;
Veroorzaken van brandgevaar door het opslaan van brandbaar
materiaal;
Veroorzaken van brandgevaar door het toepassen van bekleding, stoffering
en versiering. In de toelichting bij artikel 2 van bijlage 4 wordt een
handvat gegeven ten aanzien van brandveilig gebruik van bekleding,
stoffering en versiering. Deze moet ten minste voldoen aan de eisen ten
aanzien van de brand- en rookklassen zoals gesteld in het Bouwbesluit
2003 die op die locatie gelden voor constructieonderdelen. Afhankelijk
van de aard en de situatie kunnen aan de bekleding, stoffering en
versiering hogere eisen worden gesteld door burgemeester en
wethouders.
Het op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze verspreiden van
vonken en roet ten gevolge van zogenaamde allesbranders, open haarden en
barbecues;
Het zodanig verrichten of doen verrichten van onderhouds-,
herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden, waarbij stoffen als
bedoeld in de Regeling bouwbesluit 2003, of gereedschappen worden
gebruikt, dat het gebruik aanleiding kan geven tot het ontstaan van
brand.
Het belemmeren van het gebruik van vluchtmogelijkheden. Dit betekent dat
de volgende voorzieningen noodzakelijk zijn:
wanneer gordijnen in of voor een ingang, doorgang, uitgang en
nooduitgang e.d. zodanig zijn aangebracht, moeten deze met de deuren
meedraaien en nooit het openen van de deuren belemmeren en/of
verhinderen;
kabels en snoeren die over de vloer lopen, worden met goede plakstrips
vastgeplakt en wel zodanig dat struikelen en/of vallen wordt
voorkomen;
indien er sprake is van rookvorming, veroorzaakt door bijvoorbeeld een
rookapparaat of koudijs of op andere wijze gemaakt, verhindert dit nooit
een snelle ontruiming;
vloer- en trapbedekkingen worden zodanig aangebracht dat zij niet kunnen
verschuiven, omkrullen of oprollen. Vloer- en trapbedekkingen
veroorzaken nooit gevaar voor uitglijden, struikelen of vallen;
obstakels in een vluchtroute zijn niet toegestaan;
vluchtroutes moeten voldoende stroef zijn. Dit wil zeggen dat er geen
kans bestaat dat mensen uitglijden. Gladheid als gevolg van regenval
moet voorkomen worden en de vluchtroute moet vrijgehouden worden van
sneeuw en ijs. Daarnaast moet de volgende maatregelen genomen worden om
brandgevaar te voorkomen:
in het bouwwerk mogen geen verwarmingstoestellen met afvoergelegenheid
voor rookgassen aanwezig zijn zonder dat deze op een rookkanaal zijn
aangesloten;
tijdelijke gasinstallaties mogen maximaal 10 meter vanaf een niet vast
opgesteld verbruikstoestel worden geplaatst. Indien de verbinding door
middel van een slang plaatsvindt, dan moet dit een GASTEC goedgekeurde
slang zijn. De slang moet met deugdelijke slangklemmen op de
slangpilaren bevestigd zijn;
de opstelling van een kooktoestel moet brandveilig zijn;
kaarsen moeten op stabiele en degelijke, niet gemakkelijk ontvlambare,
standaards zijn vastgezet;
Afval moet dagelijks worden verzameld in veilig opgestelde goed af te
sluiten containers van moeilijk brandbaar materiaal, voor zover de
containers binnen het bouwwerk zijn opgesteld;
Asbakken moeten regelmatig, maar ten minste dagelijks, worden geleegd in
afsluitbare asverzamelaars van onbrandbaar materiaal. De inhoud van deze
asverzamelaars mag slechts in onbrandbare vaten, die van een deksel zijn
voorzien, worden gedeponeerd.
De lijst met genoemde voorbeelden is niet limitatief. Er zijn meerdere
voorbeelden te bedenken. Artikel 7.3.2 Hinder I. MotiveringHet bestaande artikel 7.3.2 betreft mede de brandveiligheid, hoewel het niet is
geplaatst in hoofdstuk 6 Brandveilig gebruik. Ten einde verwarring te voorkomen
worden thans de brandveiligheidsaspecten in artikel 7.3.2 geschrapt en
ondergebracht in een nieuw artikel 6.4.1, dat wordt toegevoegd aan hoofdstuk 6. II. Wijziging in de bouwverordening De tekst van artikel 7.3.2 wordt vervangen door: Het is verboden in, op of aan een bouwwerk of op een open erf of terrein
voorwerpen of stoffen te plaatsen, te werpen of te hebben, handelingen te
verrichten of na te laten of werktuigen te gebruiken, waardoor:
overlast wordt of kan worden veroorzaakt voor de gebruikers van het
bouwwerk, het open erf of terrein;
op voor de omgeving hinderlijke of schadelijke wijze stank, stof of
vocht of irriterend materiaal wordt verspreid of overlast wordt
veroorzaakt door geluid en trilling, elektrische trilling daaronder
begrepen, of door schadelijk of hinderlijk gedierte, dan wel door
verontreiniging van het bouwwerk, open erf of terrein;
instortings-, omval- of ander gevaar wordt veroorzaakt.
Niet van toepassing is het vorenstaande, indien en voor zover het betreft
nadelige gevolgen voor het milieu waarop de Wet milieubeheer of enige in deze
wet genoemde wet van toepassing is. III. Wijziging in de toelichting In de toelichting bij artikel 7.3.2 wordt de vierde alinea, die begint met
“Artikel 7.3.2 kan onder meer worden toegepast in de volgende gevallen ...”,
vervangen door: Voor zover het hinder in verband met de brandveiligheid betreft, ware in plaats
van artikel 7.3.2 toe te passen artikel 6.4.1. Artikel 7.3.2 kan onder meer
worden toegepast in de volgende gevallen: het plaatsen van oorwerpen of
voertuigen in gemeenschappelijke trappenhuizen van tot bewoning bestemde
gebouwen, lawaaihinder (bij voorbeeld door radio- en televisietoestellen), het
veroorzaken van radio- en televisiestoringen, voor zover niet geregeld in andere
wettelijke voorschriften, het opslaan van stankverwekkende stoffen, het op
gevaarlijke wijze stapelen van materiaal (bij voorbeeld voor kinderen bereikbare
vaten die kunnen gaan rollen), het verwijderen van asbest bevattende materialen
of restanten hiervan die zich in een zodanige staat bevinden dat het risico van
verspreiding van asbestvezels of –stof te vrezen valt. In de negende alinea van de toelichting bij artikel 7.3.2 wordt ‘d’ vervangen
door: c. Hoofdstuk 8 Slopen I. MotiveringDe wijziging in de toelichting dient ter correctie van een redactionele omissie. III. Wijziging in de toelichting De toelichting bij Hoofdstuk 8 wordt als volgt gewijzigd: Onder de kop Algemeen vervalt de laatste alinea c.q. zin. Artikel 8.1.1 Sloopvergunning I. MotiveringDoor het op 1 maart 2004 van kracht geworden Besluit mobiel breken bouw- en
sloopafval (Stb. 2004, 25 van 15 januari 2004) dient de toelichting te worden
herzien. Voor zover in gemeentelijke bouwverordeningen nog bepalingen staan over
mobiele brekers dienen deze te vervallen. III. Wijziging in de toelichting De toelichting bij artikel 8.1.1 wordt als volgt gewijzigd: Onder ‘Paragraaf 1 Sloopvergunning’ wordt het kopje ‘Lid 4’ en de volledige
alinea daaronder verplaatst naar het einde van de toelichting op artikel 8.1.1.
en wordt na de beschouwing over de mobiele puinbreker de tekst vervangen door: Het ‘Besluit mobiel breken bouw- en sloopafval’ van 15 januari 2004, Stb. 2004,
25 bevat alle voorschriften ten aanzien van mobiele brekers en is in werking
getreden op 1 maart 2004. Vanaf deze datum zijn de in enkele gemeentelijke bouwverordeningen nog bestaande
voorschriften over mobiele brekers van rechtswege vervallen. De hogere regeling
treedt in de plaats van de lagere regeling. Onder bepaalde condities zoals
voorgeschreven in genoemd besluit is het toelaatbaar op de bouw- of slooplocatie
dan wel in de directe nabijheid daarvan een mobiele puinbreker op te stellen
waar het steenachtige bouw- en sloopafval wordt bewerkt, gedurende een
aaneengesloten periode van ten hoogste drie maanden. Het is verboden om met een
mobiele puinbreker bouw- en sloopafval te bewerken dat afkomstig is van andere
bouw- of slooplocaties dan die waarbij de breker is opgesteld. Interessant is de uitspraak ABRS 24 maart 2004, Gst. 7208, 90 m.nt. Nijmeijer en
Teunissen. Een (mobiele) puinbreekinstallatie is een bouwvergunningplichtig
bouwwerk. De binnenplanse vrijstelling afvalverwerking is hierop van toepassing. Artikel 8.1.2 Aanvraag sloopvergunning I. MotiveringVoor agrarische bedrijfsgebouwen zijn in het verleden op grote schaal
asbesthoudende bouwmaterialen toegepast, onder meer asbestcementgolfplaten als
dakbedekking. Tegenwoordig ontstaan er in de agrarische sector in verscheidene
streken van Nederland initiatieven tot projectmatige asbestverwijdering vanaf
een reeks agrarische bedrijfsgebouwen in de gemeente. Voorgesteld is dan ook om
in plaats van sloopvergunningen te verlenen voor de verwijderingswerkzaamheden
aan ieder agrarisch bedrijfsgebouw afzonderlijk één enkele zogenaamde
paraplusloopvergunning te verlenen voor het gehele desbetreffende
asbestverwijdingsproject. Dit voorstel behoeft niet op juridische bezwaren te
stuiten, indien een nauwkeurige plaatsaanduiding van alle agrarische
bedrijfsgebouwen die in het kader van dat asbestverwijderingsproject zullen
worden aangepakt, wordt opgenomen in de vergunningaanvraag. Aldus komen ook voor
paraplusloopvergunningen tijdig en volledig de gegevens beschikbaar die
noodzakelijk zijn, omdat vergunningen ingevolge de Algemene wet bestuursrecht
vatbaar zijn voor bezwaar en beroep. De onderhavige wijziging van de
bouwverordening is voorbereid in overleg met de VROM-Inspectie. De wijzigingen in de toelichting betreffen zowel kleine onvolkomenheden als een
aanvulling van de toelichting in verband met de hierboven voorgestelde wijziging
van de bouwverordening. II. Wijziging van de bouwverordening In het tweede lid van artikel 8.1.2 wordt aan het geletterde onderdeel d
aansluitend een nieuwe tekst toegevoegd, luidende: Indien de sloopwerkzaamheden bestaan uit asbestverwijdering van meer dan één
bouwwerk in het kader van hetzelfde project, wordt een lijst met bedoelde
kadastrale aanduidingen en huisnummers van de desbetreffende bouwwerken
bijgevoegd, welke lijst ingevolge het negende lid is gewaarmerkt; Aan het achtste lid van artikel 8.1.2 wordt een nieuwe slot toegevoegd,
luidende: ... dan wel indien zij betrekking heeft op asbestverwijdering van meer dan één
bouwwerk in het kader van hetzelfde project.III.Wijziging van de toelichting In de laatste zin van de eerste alinea wordt ‘zevende’ vervangen door: negende. De derde alinea van het tweede tekstblok onder het kopje Leden 1 en 2 vervalt. Onder het kopje Leden 1 en 2 wordt na de tweede alinea van het tweede tekstblok
een nieuwe tekst ingevoegd, luidende: Voor agrarische bedrijfsgebouwen zijn in het verleden op grote schaal
asbesthoudende bouwmaterialen toegepast, onder meer asbestcementgolfplaten als
dakbedekking. Tegenwoordig ontstaan er in de agrarische sector in verscheidene
streken van Nederland initiatieven tot projectmatige asbestverwijdering vanaf
een reeks agrarische bedrijfsgebouwen in de gemeente. Het verlenen van één
enkele zogenaamde paraplusloopvergunning voor het gehele
asbestverwijderingsproject is in dat geval minder omslachtig dan het verlenen
van individuele sloopvergunningen voor de verwijderingswerkzaamheden aan ieder
agrarisch bedrijfsgebouw afzonderlijk. Een dergelijke paraplusloopvergunning
behoeft niet op juridische bezwaren te stuiten, indien een nauwkeurige
plaatsaanduiding van alle agrarische bedrijfsgebouwen die in het kader van dat
asbestverwijderingsproject zullen worden aangepakt, wordt opgenomen in de
vergunningaanvraag. Aldus komen ook voor paraplusloopvergunningen tijdig en
volledig de gegevens beschikbaar die noodzakelijk zijn, omdat vergunningen
ingevolge de Algemene wet bestuursrecht vatbaar zijn voor bezwaar en beroep. Zie
voor een verdere toelichting op de consequenties van laatstgenoemde wet voor
sloopvergunningen de aanhef van de toelichting op het onderhavige artikel. In de eerste alinea van het laatste tekstblok onder het kopje Leden 1 en 2 wordt
‘m’ vervangen door: i. In de eerste alinea van het laatste tekstblok onder het kopje Leden 1 en 2 wordt
‘als bedoeld in artikel 2.1.6’ vervangen door: als bedoeld in artikel 1.2.5
onder a van de bijlage bij het Besluit indieningsvereisten. Voeg onder het kopje Lid 3, Onder f, na de vierde alinea een nieuwe tekst toe,
luidende: Indien geen onderzoeksrapport wordt overgelegd wordt de aanwezigheid van asbest
aangenomen, tenzij de aanvrager andere informatie overlegt waaruit blijkt dat
het tegendeel het geval is. Hierbij kan worden gedacht aan informatie van de
fabrikant of de leverancier van de te slopen materialen en aan gegevens over de
gebruikelijke bouwwijze in de periode dat het bouwwerk is gebouwd, verbouwd of
gerenoveerd. Artikel 12.2 Overgangsbepaling bodemonderzoek I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op een redactionele onvolkomenheid. II. Wijziging in de verordening In artikel 12.2 wordt ‘1.2.6 onder e van de bijlage behorende bij het Besluit
indieningsvereisten’ vervangen door: 2.1.5 . Bijlage 3 Gebruikseisen voor bouwwerken I. MotiveringBijlage 3 wordt integraal herzien in deze serie wijzigingen van de MBV 1992. In
tegenstelling tot hetgeen tot en met de negende serie wijzigingen gebruikelijk
was, wordt thans per artikel respectievelijk een motivering van de wijziging, de
concrete wijziging van het artikel en een toelichting bij het artikel gegeven. De wijziging van de titel van deze bijlage is doorgevoerd om duidelijk te maken
dat bijlage 3 voor alle bouwwerken geldt, dus ook voor woonfuncties. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Bijlage 3 komt te luiden: Bijlage 3 Gebruikseisen voor bouwwerken III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na de titel van de bijlage wordt een toelichting ingevoegd, die luidt als volgt: Algemene toelichting bij bijlage 3 Deze gebruikseisen gelden voor alle bouwwerken met inbegrip van woonfuncties en
woonwagens Artikel 1 Vrijhouden van terreingedeeltenI. MotiveringDe wijzigingen in artikel 1 van bijlage 3 zijn bedoeld om terreingedeelten niet
alleen vrij te houden voor blusvoertuigen. Ook brandslangen moeten kunnen worden
aangekoppeld als het blusvoertuig niet direct naast de brandkraan staat. Voorts
is een eis opgenomen over het vrijhouden van opstelplaatsen van
brandweervoertuigen. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening In artikel 1, eerste lid, wordt ‘bluswaterwinplaatsen moeten worden vrijgehouden
voor blusvoertuigen’ door: bluswaterwinplaatsen moeten voldoende worden
vrijgehouden. Artikel 1, tweede lid, vervalt. Artikel 1, derde lid, wordt vernummerd en komt te luiden: 2.De verbindingsweg, bedoeld in de artikelen 2.5.3, eerste en tweede lid, en
5.1.2, eerste en tweede lid, en de bijbehorende opstelplaatsen voor
brandweervoertuigen moeten over de volle hoogte en ter breedte van de verharding
worden vrijgehouden. Hekwerken die deze verbindingswegen en opstelplaatsen
afsluiten, moeten snel en gemakkelijk kunnen worden geopend.III. Toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 1 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 1 Lid 1 De term ‘voldoende vrij’ kan worden geïnterpreteerd aan de hand van de
publicatie ‘Handleiding Bluswatervoorziening en bereikbaarheid’ of de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ uitgave Nederlandse Vereniging voor
Brandweerzorg en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA ARNHEM,
telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl. Lid 2 Het snel kunnen openen betekent dat de vertraging als gevolg van het
moeten openen van het hekwerk maximaal 30 seconden bedraagt. Artikel 2 Verlichting/elektrische installatie I. MotiveringDeze wijziging omvat behalve een aanpassing van de titel, een nieuwe, logischer
rangschikking van de leden van dit artikel en de toevoeging van een nieuw
onderdeel ter waarborging van het onderhoud. Er wordt een toelichting opgenomen
bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 2 komt te luiden: Artikel 2 Elektrische installaties en toestellen
Het is verboden een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
te gebruiken, indien dat gebruik door de eigenschappen van die
installatie of dat toestel gevaar oplevert voor het ontstaan van
brand.
Het is verboden een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
op zodanige wijze te gebruiken, dat het gebruik door de wijze waarop die
installatie of dat toestel is opgesteld of aangebracht, gevaar oplevert
voor het ontstaan van brand.
De bij of krachtens enig wettelijk voorschrift vereiste
noodverlichtingsinstallatie wordt ten minste eenmaal per jaar door een
ter zake kundige gecontroleerd op de goede werking. Het nodige onderhoud
wordt verricht.
III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 2 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 2 Lid 1 Geacht wordt te zijn voldaan aan de eisen indien de eigenschappen van de
verlichtingsinstallatie in overeenstemming zijn met het bepaalde in de Regeling
Bouwbesluit 2003, zoals laatstelijk herzien. Lid 2 Het is niet toegestaan een verlichtingsinstallatie of een verlichtingstoestel
aan te brengen in de omgeving van brandgevaarlijke materialen. De stoffering en
versiering moet vrijgehouden worden van spots en andere warm wordende
apparatuur, waarvan de oppervlaktetemperatuur meer dan 90o C bedraagt (zie ook
Bijlage 4, artikel 2). Lid 3 Er wordt geacht te zijn voldaan aan de eis wanneer de inspectie en het onderhoud
is verricht volgens de publicatie 79 ‘Inspectie en onderhoud van
noodverlichtingsinstallaties’ van ISSO/NFVN/Uneto-VNI, juni 2004. De resultaten van de inspectie en onderhoud dienen opgenomen te worden in het
logboek. De publicatie is verkrijgbaar bij Instituut voor Studie en Stimulering
van onderzoek op het gebied van gebouwinstallaties (ISSO), Postbus 1819, 3000 BV
ROTTERDAM, telefoon (010) 206 59 69, www.isso.nl. Artikel 3 Installaties voor verwarming en kookdoeleinden I. MotiveringDeze wijziging omvat een nieuwe, logischer rangschikking van enkele leden van
dit artikel, een wijziging van terminologie die aansluit bij terminologiegebruik
in hogere regelgeving en een herziene gebruiksbepaling onafhankelijk van de aard
van de brandstof. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Artikel 3, tweede tot en met vijfde lid, komt te luiden:
Een opening ten behoeve van de toevoer van verbrandingslucht, op grond
van enige regeling geëist, wordt niet afgesloten.
Het is verboden een verwarmingsinstallatie of verwarmingstoestel te
gebruiken, indien dat gebruik door de eigenschappen van die installatie
of dat toestel zelf gevaar oplevert voor het ontstaan van brand.Het bedoelde gevaar als gevolg van de eigenschappen wordt niet geacht
aanwezig te zijn bij het gebruik van:
centraleverwarmingsinstallaties die voldoen aan de
veiligheidseisen voor centraleverwarmingsinstallaties, opgenomen
in NEN 3028, uitgave 2004;
centraleverwarmingsinstallaties voor het stoken van gas dat
wordt gedistribueerd door middel van pijpleidingen welke
installaties bovendien voldoen aan de
gasinstallatievoorschriften, opgenomen in NEN 1078, uitgave
1999;
niet op de centrale distributienetten aangesloten installaties
voor het stoken met vloeibaar gas die voldoen aan de eisen in
NEN 1078, uitgave 1999.
Het is verboden een verwarmingsinstallatie of verwarmingstoestel te
gebruiken, indien dat gebruik door de wijze waarop die installatie of
dat toestel is opgesteld of aangebracht gevaar oplevert voor het
ontstaan van brand.
Het is verboden een verwarmingstoestel dat bedoeld is te functioneren
met een rookgasafvoer te gebruiken zonder een doeltreffende voorziening
voor de afvoer van rook.
Artikel 3, zesde lid, vervalt. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 3 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 3 Lid 1 Met brandbare goederen wordt bedoeld goederen die zijn opgenomen in de Regeling
Bouwbesluit 2003. In de stookruimte mogen dergelijke goederen niet worden
opgeslagen of opgesteld. De straling rondom een stooktoestel buiten een
stookruimte mag geen pyrofore verbranding veroorzaken. Dit betekent dat het
gebied rondom het stooktoestel waar een temperatuur van 90 graden Celsius kan
optreden, moet worden vrijgehouden van brandbare materialen. Dit artikel ligt in de lijn van artikel 6.4.1 waarin onder andere wordt gesteld
dat het verboden is brand en/of brandgevaar te veroorzaken. Lid 2 Wanneer de toevoer van een gesloten verbrandingstoestel wordt dichtgezet, zal
het verbrandingstoestel op den duur niet meer functioneren. Wanneer de toevoer
van een open verbrandingstoestel wordt dichtgezet, zal er in het
verbrandingstoestel een tekort aan zuurstof ontstaan. Als gevolg hiervan zal er
een onvolledige verbranding plaatsvinden. Bij een onvolledige verbranding komt
het zeer giftige koolmonoxide vrij. De koolmonoxide zal naar binnen stromen en
vormt hiermee een gevaar voor mensen. Lid 3 De genoemde normbladen bevatten eisen die mede verband houden met de
brandveiligheid. Lid 4 Een installatie voor verwarming en kooldoeleinden in de omgeving van
brandgevaarlijke materialen is niet toegestaan. Er dienen zodanige maatregelen
getroffen te worden, bijvoorbeeld door het verplaatsen van de
verwarmingsinstallatie of het aanbrengen van een isolerende laag, dat de
brandbare materialen niet hun eigen ontbrandingstemperatuur zullen bereiken.
Wanneer de temperatuur van de materialen nabij een rookafvoerkanaal hoger kan
worden dan 90o C dienen deze materialen onbrandbaar te zijn volgens NEN 6064,
uitgave 1991 en NEN 6064/2, uitgave 2001 ‘Bepaling van de onbrandbaarheid van
bouwmaterialen’. Lid 5 De voorzieningen die op grond van enig voorschrift uit het Bouwbesluit zijn
vereist, dienen te voldoen aan de aansluitvoorwaarden. Artikel 4 Voorzieningen voor de afvoer van rook I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op de aanpassing van de terminologie en het
vervallen van een artikellid wegens het opnemen van een algemeen verbod op het
veroorzaken van brandgevaar in een nieuw artikel 6.4.1 MBV. Er wordt een
toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in bijlage van de bouwverordening De titel van artikel 4 komt te luiden: Artikel 4 Voorzieningen voor de afvoer van rookgassen. In artikel 4, eerste, tweede en vierde lid, wordt ‘rookkanaal’ vervangen door:
voorziening voor afvoer van rook. In artikel 4, derde lid, wordt ‘een rookkanaal of gasafvoerkanaal’ vervangen
door: een voorziening voor afvoer van rook en ‘dat rookkanaal of dat
gasafvoerkanaal’ door: de voorziening voor afvoer van rook. Artikel 4, vijfde lid, vervalt. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 4 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 4 Lid 1 Met een doeltreffende reiniging wordt in geval van vaste en vloeibare
brandstoffen bedoeld dat een voorziening voor de afvoer van rook afhankelijk van
het gebruik gemiddeld eenmaal per jaar wordt gereinigd. Voor een afvoerkanaal
voor gasvormige brandstoffen is eenmaal per jaar een controle en indien
noodzakelijk een reiniging noodzakelijk. Lid 2 Het is niet toegestaan de omgeving overlast te bezorgen door een voorziening
voor de afvoer van rook uit te branden. Daarnaast is er een aanzienlijk risico
op het ontstaan van beschadigingen aan de voorziening voor de afvoer van rook
als gevolg van het uitbranden. Lid 3 Het is niet toegestaan een voorziening voor de afvoer van rook te gebruiken, die
niet deugdelijk is geconstrueerd, of die scheurvorming vertoont. De omgeving van
een dergelijke voorziening voor de afvoer van rook mag geen gevaar lopen. Lid 4 Het is niet toegestaan een voorziening voor de afvoer van rook te gebruiken die
niet is gereinigd en zonodig hersteld nadat er een brand heeft gewoed. De
voorziening voor de afvoer van rook kan dan namelijk scheurvorming vertonen en
daarmee loopt de omgeving gevaar. Artikel 5 Verbod voor roken en open vuur I. MotiveringDeze wijziging omvat een verruiming van de reikwijdte van het artikel en een
aanvulling met de wijze waarop het verbod moet worden kenbaar gemaakt zoals
oorspronkelijk opgenomen in artikel 5, eerste lid van bijlage 4. Er wordt een
toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in bijlage van de bouwverordening In artikel 5, eerste lid, wordt ‘in gebruik als opslagplaats’ vervangen door:
bestemd voor de opslag. Na artikel 5, tweede lid wordt een nieuw lid ingevoegd, dat luidt als volgt: 3. Het rookverbod c.q. open vuur verbod wordt op opvallende plaatsen duidelijk
zichtbaar aangegeven door middel van het opschrift ‘VERBODEN TE ROKEN’ of
‘VERBODEN VOOR OPEN VUUR’, dan wel door middel van een gestandaardiseerd symbool
overeenkomstig het gestelde in de norm NEN 3011, uitgave 2004.III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 5 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd: Toelichting bij artikel 5 Lid 1 Vanwege de aanwezigheid van brandgevaarlijke stoffen mag in een opslagruimte
niet worden gerookt of open vuur aanwezig zijn. Niemand mag roken of vuur bij
zich dragen op plaatsen waar een dergelijke verbod is afgekondigd. Er dient in
de desbetreffende ruimte duidelijk en zichtbaar een bord met het opschrift
‘verboden te roken’ aangebracht te worden. Lid 2 Niemand mag roken of vuur bij zich dragen op plaatsen waar een dergelijk verbod
is afgekondigd. Op de betreffende plaatsen dient duidelijk zichtbaar met
pictogrammen aangeduid te zijn dat roken en het bij zich dragen van vuur
verboden is. Het verbod kan zijn opgesteld in de Woningwet, de Wet milieubeheer,
de Brandweerwet of de Arbeidsomstandighedenwet of de bij deze wetten behorende
besluiten en maatregelen. Lid 3 In het derde lid van artikel 5 wordt geregeld hoe aan de mensen kenbaar gemaakt
moet worden dat er sprake is van een rookverbod. Artikel 6 Droge blusleiding I. MotiveringDeze wijziging omvat een aanpassing in de titel en de tekst van het artikel
vanwege de toepasbaarheid voor een grotere groep installaties. Er wordt een
toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in bijlage van de bouwverordening De titel van artikel 6 komt te luiden: Artikel 6 Blusleidingen en de bijbehorende pompinstallaties In artikel 6, eerste lid, wordt ‘droge blusleidingen’ vervangen door:
blusleidingen en de eventueel bijbehorende pompinstallaties. Artikel 6, tweede lid, vervalt. Artikel 6, derde lid, wordt vernummerd en komt te luiden: 2. Bij oplevering van de installatie en daarna eenmaal per vijf jaar wordt de
droge blusleiding getest conform NEN 1594, uitgave 1991 en NEN 1594/A1, uitgave
1997.Artikel 6, vierde lid, vervalt. Artikel 6, vijfde lid, wordt vernummerd tot derde lid en ‘droge blusleiding’
wordt vervangen door: blusleiding. Artikel 6, zesde lid, wordt vernummerd tot vierde lid en ‘pompinstallatie voor
de droge blusleiding’ wordt vervangen door: blusleiding en de bijbehorende
pompinstallatie. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de verordening Na artikel 6 wordt een toelichting ingevoegd, die komt te luiden: Toelichting bij artikel 6 Lid 1 De blusleidingen en de bijbehorende pompinstallaties dienen eenmaal per jaar
visueel geïnspecteerd te worden op gebreken door de gebouweigenaar. De
resultaten van de inspectie dienen te worden vastgelegd in het logboek. Indien
gebreken zijn geconstateerd, dienen deze verholpen te worden door een
installateur. Lid 2 De droge blusleiding dient eenmaal per vijf jaar gecontroleerd en zonodig
gerepareerd te worden door een installateur. De droge blusleiding moet, na
geheel met water te zijn gevuld, worden onderworpen aan een druk van 1600 kPa
gemeten op de hoogte van het maaiveld. Deze druk moet zich zonder bijpompen
gedurende vijf minuten handhaven. Boven de zeventig meter moet voor elke tien
meter de druk met 100 kPa worden verhoogd. De resultaten van deze test moeten, in de vorm van een testrapport, opgenomen
worden in het logboek. Lid 3 Het toepassingsgebied van de in artikel 6, tweede lid genoemde norm NEN 1594,
uitgave 1991 en NEN 1594/A1, uitgave 1997 ‘Droge blusleidingen in en aan
gebouwen’ beperkt zich tot gebouwen die niet hoger zijn dan zeventig meter. Dit
houdt verband met de beschikbare opvoerdruk van een blusvoertuig van de
brandweer die vanaf deze hoogte problematisch wordt. Bij gebouwen hoger dan
zeventig meter dient een zelfstandige pompinstallatie te worden geïnstalleerd. De pompinstallatie dient minimaal eenmaal per vierentwintig uur gedurende vijf
minuten proef te draaien. Dit dient automatisch te gebeuren. Bij brandmelding
moet de testprocedure worden overbrugd. Het functioneren hiervan moet buiten de
pompruimte, bijvoorbeeld in de portiersloge, receptie en/of een commandoruimte,
optisch worden gesignaleerd. (Ontleend aan de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR) Postbus 7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl). Ten minste eenmaal per maand dienen de resultaten van het automatische
proefdraaien vastgelegd te worden in het logboek. Lid 4 De installatie dient gecontroleerd te worden door een installateur die indien
noodzakelijk herstelwerkzaamheden uitvoert. De resultaten van de inspectie
dienen opgenomen te worden in het logboek. Artikel 7 Brandweerlift I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op het vervallen van de controle door de
gebruiker/eigenaar wegens onuitvoerbaarheid zonder hulp van de brandweer of het
liftinstituut. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 7, eerste lid, vervalt. Artikel 7, tweede lid, wordt opgenomen als enig lid van artikel 7. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na de tekst van artikel 7 wordt een toelichting ingevoegd, die komt te luiden: Toelichting bij artikel 7 Wanneer een lift regelmatig wordt getest volgens het Warenwetbesluit Liften
wordt niet volledig voldaan aan dit artikel. Bij een vervolgkeuring worden door
het Liftinstituut de volgende zaken gecontroleerd:
Oproep hoofdstopplaats;
Alle overige oproepen vervallen;
Alleen kooiopdrachten;
Parkeren met geopende deuren;
Fotocellen uitgeschakeld.
Een lift dient ook getest te worden op de volgende onderdelen:
De schachtventilatie;
De plaatsing van de schakelaar voor de liftvoeding in de
laagspanningsruimte;
De ligging van de voedingskabel naar de hoofdschakelaar van de lift in
de machinekamer.
Een vervolgkeuring vindt de eerste keer plaats na uiterlijk twaalf maanden en
vervolgens iedere keer na uiterlijk achttien maanden. De resultaten van de test
dienen opgenomen te worden in het logboek. Indien nodig, dienen onmiddellijk
herstelwerkzaamheden uitgevoerd te worden. Het onderhoud van liften wordt geregeld in NEN-EN 13015, uitgave 2001 ‘Onderhoud
van liften en roltrappen – Regels voor onderhoudsinstructies’. Artikel 8 Brandmeldinstallatie I. MotiveringDeze wijziging wordt doorgevoerd, omdat in artikel 2.6.4 MBV de kwaliteit van
brandmeldinstallaties wordt geregeld. In dit artikel behoeft uitsluitend te
worden geregeld dat een certificaat jaarlijks behouden moet blijven. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 8 komt te luiden: Met betrekking tot het gebruik van de bij of krachtens hoofdstuk 2 vereiste
randmeldinstallatie met verplichte doormelding naar de brandweer moet te allen
tijde een geldig certificaat kunnen worden overgelegd, dat is verleend door een
door burgemeester en wethouders aanvaarde instelling. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 8 wordt een toelichting ingevoegd, die komt te luiden: Toelichting bij artikel 8 Deze eis is bedoeld om ongewenste en onechte meldingen op een adequate manier te
voorkomen. Om dit te bereiken is het onder andere noodzakelijk dat er een
opgeleid beheerder brandmeldinstallatie in het gebouw aanwezig is, zoals bedoeld
in NEN 2654-1, uitgave 2002 ‘Beheer, controle en onderhouder van
brandbeveiligingsinstallaties – Deel 1: Brandmeldinstallaties’. Het certificaat
dient te worden opgenomen in het logboek. Artikel 9 Ontruimingsalarminstallatie I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd wegens het verschijnen van een actuele NEN-norm
voor ontruimingsalarminstallaties. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit
artikel. II.Wijziging in de bijlage van de bouwverordening In artikel 9, eerste lid, wordt de tweede volzin vervangen door: Het beheer, de
controle en het onderhoud van de ontruimingsalarminstallatie wordt geregeld
conform NEN 2654-2, uitgave 2004. Artikel 9, tweede en derde lid, vervallen. Artikel 9, vierde lid, wordt vernummerd en komt te luiden: 2.De gebruiker van het bouwwerk waarin bij of krachtens enig wettelijk
voorschrift een ontruimingsalarminstallatie is geëist, stelt een ontruimingsplan
op ten behoeve van de in het bouwwerk aanwezige personen. Het ontruimingsplan
wordt opgesteld volgens de relevante delen van de NTA 8112.Artikel 9, vijfde en zes lid, vervallen. III.Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 9 wordt een toelichting ingevoegd, die komt te luiden: Toelichting bij artikel 9 Lid 1 Om in een calamiteit alle aanwezigen te kunnen alarmeren, stelt hoofdstuk 2
eisen aan de aanwezigheid van een ontruimingsalarminstallatie. Uiteraard moet de
werking van een aanwezige ontruimingsalarminstallatie (ook wanneer deze niet
geëist wordt in bedoeld hoofdstuk 2, maar wel in een gebouw aanwezig is)
gegarandeerd zijn. Gebruikers van een gebouw moeten namelijk kunnen vertrouwen op de goede werking
van de ontruimingsalarminstallatie. Lid 2 Een ontruimingsplan dient ter goedkeuring aangeboden te worden aan de commandant
brandweer. Na goedkeuring dient het ontruimingsplan opgenomen te worden in het
logboek. Voor de opstelling van het ontruimingsplan dient de aanbeveling voor
het opstellen van ontruimingsplannen te worden gevolgd. Deze NTA 8112 ‘Leidraad
voor een ontruimingsplan’ wordt uitgegeven door het Nederlands Normalisatie
Instituut. Voor veel gebruiksfunctie is een apart deel beschikbaar. Artikel 10 Brandblusinstallatie I. MotiveringDeze wijziging omvat een nadere aanduiding in de titel van het artikel en een
uitbreiding van de toelichting. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening De titel van artikel 10 komt te luiden: Artikel 10 Automatische brandblusinstallatie III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening De tekst van de toelichting wordt vervangen door: Dit artikel heeft als doel dat de werking van een automatische
brandblusinstallatie in een gebouw altijd gegarandeerd is. Een automatische
brandblusinstallatie kan toegepast worden in een gebouw in het kader van
‘gelijkwaardigheid’ of in het kader van ‘gelijkwaardige veiligheid’. We spreken
over ‘gelijkwaardigheid’ wanneer er sprake is van een situatie die past binnen
het toepassingsgebied van het Bouwbesluit waarbij de eigenaar van het gebouw de
automatische brandblusinstallatie toepast als alternatief voor bouwkundige
brandwerende voorzieningen. We spreken over ‘gelijkwaardige veiligheid’ wanneer
er sprake is van een situatie die buiten het toepassingsgebied van het
Bouwbesluit valt. Een voorbeeld hiervan is een gebouw dat hoger is dan zeventig
meter. De automatische brandblusinstallatie is ontworpen en aangelegd overeenkomstig
een Programma van Eisen dat is opgesteld door een EN 45004, type A,
inspectie-instelling, die is geaccrediteerd door de Stichting Raad voor
Accreditatie. Het Programma van Eisen is goedgekeurd door het bevoegd gezag,
voordat met de aanleg van de installaties wordt begonnen. Het Programma van
Eisen is binnen de inrichting aanwezig. Het Europese non-discriminatiebeginsel brengt bovendien met zich mee dat
certificaten van instellingen uit andere lidstaten van de Europese Unie, alsmede
Noorwegen, IJsland en Liechtenstein, eveneens moeten worden aanvaard, mits zulke
certificaten gelijkwaardig zijn aan die welke door de gevestigde instituten in
Nederland worden afgegeven. De onderhavige eis in de bouwverordening geldt uitsluitend voor een
certificaat(gedeelte) inzake het gebruik van de automatische
brandblusinstallatie, dat wil zeggen een –niet verlopen- kwaliteitsverklaring
betreffende de periodieke goedkeuring van de staat van onderhoud, het
gebruiksgereed zijn en de goede werking. De automatische brandblusinstallatie is ontworpen, aangelegd, opgeleverd en
onderhouden overeenkomstig een programma van eisen. Het programma van eisen is
beoordeeld door een inspectie-instelling. Deze inspectieinstelling voldoet voor
wat betreft het uitvoeren van beoordelingen en inspecties van
brandbeveiligingsinstallaties aan EN 45004 en is daarbij een type A
inspectie-instelling. De inspectie-instelling is geaccrediteerd door de
Stichting Raad voor Accreditatie. Het programma van eisen is goedgekeurd door
het bevoegd gezag, voordat met de aanleg van de automatische
brandblusinstallatie wordt begonnen. Het programma van eisen, alsmede het bewijs
van beoordeling door de inspectie-instelling is binnen de inrichting aanwezig. Uiterlijk één maand na de aanleg van de installaties, en vervolgens iedere
twaalf maanden daarna, worden de installaties geïnspecteerd door een EN 45004,
type A, inspectie-instelling die geaccrediteerd is door de Stichting Raad voor
Accreditatie. De inspectierapporten zijn binnen de inrichting aanwezig. Een installatie is voorzien van een geldige kwaliteitsverklaring (certificaat)
die is afgegeven door een certificatie-instelling die geaccrediteerd is door de
Stichting Raad voor Accreditatie. Artikel 11 Pompinstallaties t.b.v. brandslanghaspels (hydrofoor) I. MotiveringDe wijziging betreft een verduidelijking van de titel van het artikel, de
reikwijdte van het artikel en er wordt een toelichting opgenomen bij dit
artikel. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening De titel van artikel 11 komt te luiden: Artikel 11 Brandslanghaspels en de bijbehorende pompinstallatie Artikel 11, eerste lid, komt te luiden: De pompinstallatie van een bij of
krachtens enig wettelijk voorschrift aanwezige brandslanghaspel moet ten minste
eenmaal per maand worden gecontroleerd op een goede werking en zo nodig worden
gerepareerd. In artikel 11, tweede lid, wordt vóór ‘pompinstallaties.’ ingevoegd: de
brandslanghaspel en de daarbij behorende. III.Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 11 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die komt te
luiden: Toelichting bij artikel 11 De resultaten van de controles dienen opgenomen te worden in het logboek. Artikel 12 Automatisch werkende vluchtdeuren I. MotiveringDeze wijziging bevat de verduidelijking dat het artikel slechts van toepassing
is op automatisch werkende deuren en sluisconstructies gelegen in een
vluchtroute. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 12 komt te luiden: Artikel 12 Automatisch werkende deuren
Automatisch werkende deuren in een vluchtroute mogen de ontvluchting
niet belemmeren.
Bij aanwezigheid van een sluisconstructie worden voorzieningen
getroffen, zodat in geval van brand de sluiswerking teniet wordt
gedaan.
III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 12 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die komt te
luiden: Toelichting bij artikel 12 Lid 1 Automatisch werkende deuren in een vluchtroute moeten bij het wegvallen van de
netspanning automatisch opengaan of gemakkelijk met de hand kunnen worden
geopend en vervolgens in geopende stand blijven staan. Op handmatig te openen schuifdeuren moet duidelijk kenbaar worden gemaakt hoe de
deur moet worden geopend. Dit artikel geldt niet voor automatisch werkende schuifdeuren waarvoor een
brandwerendheidseis of een rookwerendheidseis geldt op grond van enig wettelijk
voorschrift. De betreffende deuren moeten zelfsluitend zijn en handmatig geopend
kunnen worden. Lid 2 Bij aanwezigheid van een sluisconstructie dienen voorzieningen te zijn getroffen
dat in geval van brand de sluiswerking teniet wordt gedaan. De voorzieningen moeten voldoen aan het gestelde in de publicatie
Brandbeveiligingsinstallaties’ van de ‘ Nederlandse Vereniging voor
Brandweerzorg en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA Arnhem,
telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl. Voorbeelden van sluisconstructies die in dit artikellid bedoeld worden, zijn
tochtsluizen en bewakingssluizen. Dit artikellid is niet van toepassing op rooksluizen zoals bedoeld in artikel
2.135 van het Bouwbesluit. Artikel 12A Vluchtdeuren van overdruktrappenhuizen I. MotiveringDe wijziging is doorgevoerd omdat de koppeling van brandalarm aan overdruk
onjuist is. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 12A komt te luiden: Artikel 12A Deuren van overdruktrappenhuizen De deuren die op de verdiepingen van gebouwen leiden naar een
overdruktrappenhuis, als bedoeld in NEN 6092, uitgave 1995, moeten op ooghoogte
zijn voorzien van een herkenbaar opschrift waaruit blijkt dat het een
overdruktrappenhuis is. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 12A wordt een toelichting ingevoegd, die komt te luiden: Toelichting bij artikel 12A Wanneer een trappenhuis op overdruk staat, kunnen vluchtende mensen denken dat
de toegang tot het trappenhuis op slot zit. De weerstand van een deur waarbij
het trappenhuis op overdruk staat, is groter dan de weerstand van een normale
deur. Een voorbeeld van een opschrift is: ‘HARD DUWEN, trappenhuis kan op
overdruk staan’. Artikel 13 Kwaliteit van transparanten I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd wegens terminologische aanpassing en een logischer
volgorde van de leden van dit artikel. De toelichting bij dit artikel wordt
geactualiseerd. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 13 komt te luiden: Artikel 13 Kwaliteit van vluchtrouteaanduiding
De vluchtrouteaanduiding, die bij of krachtens enig wettelijk
voorschrift is vereist, dient altijd goed zichtbaar te zijn.
De vluchtrouteaanduiding die bij of krachtens enig wettelijk voorschrift
is vereist, wordt tenminste eenmaal per jaar gecontroleerd en zo nodig
gerepareerd.
III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening De toelichting bij artikel 13 komt te luiden: Lid 1 De vluchtrouteaanduiding dient te voldoen aan het gestelde in artikel 2.6.8 tot
en met 2.6.10 van de bouwverordening. Vluchtrouteaanduidingen moeten te allen
tijde zichtbaar zijn. Hiermee wordt bedoeld dat er geen gordijnen voor de
vluchtrouteaanduiding mogen hangen. Voor de staat van vluchtrouteaanduidingen in bestaande bouwwerken en als
grondslag voor een besluit op grond van artikel 13 Woningwet, dan wel het
toepassen van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom wordt
het hiervoor bedoelde voorschrift in artikel 2.6.9, eerste lid van
overeenkomstige toepassing verklaard in artikel 5.2.1 van de bouwverordening. Lid 2 De resultaten van de controle dienen opgenomen te worden in het logboek. Artikel 14 Flessengasinstallatie I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op de reikwijdte, de gebruikte terminologie,
alsmede de wijziging van de keurende instantie. Er wordt een toelichting
opgenomen bij dit artikel II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening De titel en het eerste lid van artikel 14 komen te luiden: Artikel 14 Gasflessen
Een flessengasinstallatie moet voldoen aan de eisen in NEN 1078, uitgave
1999.Artikel 14, tweede lid, vervalt. Artikel 14, derde lid, wordt vernummerd tot artikel 14, tweede lid, en
na ‘110 liter’ wordt ingevoegd: , tenzij bij of krachtens enig wettelijk
voorschrift anders is bepaald. Artikel 14, vierde lid, wordt vernummerd tot artikel 14, derde lid en
‘Dienst van het Stoomwezen’ wordt vervangen door: Lloyd’s Register -
Stoomwezen. Artikel 14, vijfde lid, wordt vernummerd tot artikel 14, vierde lid en
‘Dienst van het Stoomwezen’ wordt vervangen door: Lloyd’s Register -
Stoomwezen. Artikel 14, zesde lid, wordt vernummerd tot artikel 14, vijfde lid. Artikel 14, zevende lid, wordt vernummerd en komt te luiden:
Tussen de opslag voor gasflessen en een besloten ruimte wordt een
weerstand tegen branddoorslag en brandoverslag (WBDBO) van tenminste 60
minuten gerealiseerd.
III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 14 wordt een toelichting ingevoegd, die komt te luiden: Toelichting bij artikel 14 Lid 1 Bij NEN 1078 is een Praktijkrichtlijn geschreven: NPR 3378. Deze NPR geeft
constructieve voorbeelden om aan de prestatie-eisen uit NEN 1078 te voldoen. NPR
3378 bevat afzonderlijke delen met voorbeelden en constructietekeningen, die
zijn ingedeeld in vijf groepen: gasleidingen, gastoestellen, afvoersystemen,
uitmondingen en diversen. Voor de invulling van dit artikel zijn de volgende delen uit NPR 3378 relevant:
NPR 3378-0, uitgave 2003 ‘Handleiding bij de NPR in delen (werkbladen)
voor gasinstallaties volgens Bouwbesluit, NEN 1078:1999, NEN-EN
1775:1998 en NEN 2757:2001, NEN 3028:2004’.
NPR 3378-4, uitgave 2001 ‘Dimensionering van de gasinstallatieleidingen
en propaan met de grafiekmethode’.
Lid 3 en 4 Lloyd’s Register – Stoomwezen heeft vestigingen in: Haren (Gr) Postbus 6, 9750 AA Haren, Tel. (050) 533 96 89, Fax (050) 533 96 80; Amsterdam Joop Geesinkweg 551, 1096 AX Amsterdam, Tel. (020) 699 06 99, Fax (020) 699 06 71; Rotterdam Postbus 701, 3000 AS Rotterdam, Tel. (010) 201 42
00, Fax (010) 411 75 80; Ritthem (Zld) Postbus 297, 4380 AG Vlissingen, Tel.
(0118) 461 428, Fax (0118) 461 487. Lid 6 ‘Brandoverslag’ betekent de uitbreiding van brand via de buitenlucht. Met
‘branddoorslag’ wordt bedoeld de branduitbreiding via een traject dat niet via
de buitenlucht loopt. In dit artikellid wordt gewaarborgd dat een brand in een gebouw geen gevaar
oplevert voor een naastgelegen gasflessenopslag. Het betreft hier een
gasflessenopslag die in de buitenlucht is gelegen. Dit artikellid is niet bedoeld als waarborging van de veiligheid gezien vanuit
de gasflessenopslag naar het gebouw toe. Gezien het brandscenario van een
gasflessenopslag zal dit niet de aanleiding zijn van een brand in een
naastgelegen gebouw. Tussen een gasflessenopslag en een besloten ruimte moet dus een WBDBO-eis van 60
minuten gerealiseerd worden. Als grenswaarde geldt hierbij een
warmtestralingsflux van 15 kW/m2 ter plaatse van de gasflessenopslag als gevolg
van een brand in het naastgelegen gebouw. Artikel 15 Rook- en warmteafvoerinstallatie I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op een verruiming van de reikwijdte van het
artikel, waardoor wordt ingespeeld op toekomstige nieuwe ontwikkelingen. Er
wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II.Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 15 komt te luiden: Artikel 15 Rookbeheersingssystemen Met betrekking tot het gebruik, het onderhoud en de controle van het bij of
krachtens enig wettelijk voorschrift vereiste rookbeheersingssysteem moet te
allen tijde een geldig certificaat kunnen worden overgelegd, dat is verleend
door een door burgemeester en wethouders aanvaarde instelling. III.Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 15 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die komt te
luiden: Toelichting bij artikel 15 Er bestaan diverse rookbeheersingssystemen. Voorbeelden zijn: rook- en
warmteafvoerinstallaties, overdrukinstallaties en stuwkrachtventilatie. Van het
gebruik, het onderhoud en de controle van rookbeheersingssystemen moet te allen
tijde een certificaat kunnen worden overlegd. De rookbeheersinssystemen moeten voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), Postbus 7010, 6801 HA Arnhem, telefoon (026) 355 24 55, www.nvbr.nl. Artikel 16 Overdrukinstallatie I. MotiveringDit artikel vervalt, omdat de inhoud van dit artikel is opgenomen in het
voorgaande artikel. II.Wijziging in de bijlage van de bouwverordening De tekst van artikel 16 komt te luiden: Vervallen. Artikel 17 Luchtbehandelingsinstallatie I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd, omdat het eerste lid inmiddels als ontwerpeis is
opgenomen in hogere regelgeving. Het artikel is nader toegespitst op
voorzieningen in doorvoeren door een wand waarvoor een rookwerendheidseis en/of
brandwerendheidseis geldt. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 17 komt te luiden: Artikel 17 Onderhoud van rook- en brandscheidingen
Voorzieningen in doorvoeren door een wand waarvoor een
rookwerendheidseis en/of brandwerendheidseis geldt, worden ten minste
eenmaal per maand gecontroleerd op een goede werking en zo nodig
gerepareerd.
Ten minste eenmaal per jaar wordt door een ter zake kundige het nodige
onderhoud verricht en een controle gehouden op de goede werking van de
voorzieningen in doorvoeren door een wand waarvoor een
rookwerendheidseis en/of een brandwerendheidseis geldt.
III.Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 17 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die komt te
luiden: Toelichting bij artikel 17 Alle voorzieningen in doorvoeren door een wand waarvoor een rookwerendheidseis
en/of brandwerendheidseis geldt, worden ten minste eenmaal per maand
gecontroleerd op een goede werking en zo nodig gerepareerd. Voorbeelden van de bedoelde voorzieningen zijn brandkleppen en brandmanchetten.
Deze voorzieningen kunnen getroffen zijn in luchtbehandelingskanalen, maar ook
kabelgoten, transportsystemen en buizenpost zijn voorbeelden van doorvoeren die
door wanden kunnen lopen waarvoor een rookwerendheidseis en/of
brandwerendheidseis geldt. De resultaten van de controles dienen opgenomen te worden in het logboek. Artikel 18 Brandweeringang I. MotiveringDit artikel komt te vervallen. De inhoud ervan is als aanwezigheidseis opgenomen
in artikel 2.5.3A. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening De tekst van artikel 18 komt te luiden: Vervallen Artikel 19 Register I. MotiveringDeze wijziging is opgenomen wegens aanpassing van de gebruikte terminologie en
de opname van de gestelde eisen in afzonderlijke leden van het artikel. Er wordt
een toelichting bij dit artikel opgenomen. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Artikel 19 komt te luiden: Artikel 19 Logboek
De historie van de brandbeveiligingsvoorzieningen, de werkzaamheden en
het onderhoud bij of krachtens enig voorschrift uit deze verordening
inclusief bijlagen vereist, worden in een logboek vermeld.
Het logboek ligt in het bouwwerk ter inzage en wordt onmiddellijk aan de
met toezicht belaste personen getoond.
III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 19 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die komt te
luiden: Toelichting bij artikel 19 Met de historie van de installatie wordt bedoeld: alle technisch relevante
informatie voor een correcte aanleg van de installatie, de werkzaamheden die
verricht zijn aan de installatie, de verslagen van de maandelijkse controles, de
certificaten etc. Eveneens dienen de resultaten van de ontruimingsoefeningen in
het logboek vastgelegd te worden. Het logboek moet onmiddellijk beschikbaar zijn, zodat handhavers en
toezichthouders het kunnen raadplegen. Artikel 20 Werkzaamheden, niet behorend tot de normale
bedrijfsuitoefening I. MotiveringDeze wijziging omvat een redactionele aanpassing wegens het vervallen van het
eerste lid van dit artikel. De strekking van het vervallen lid –het niet mogen
veroorzaken van brandgevaar- wordt opgenomen in artikel 6.4.1 MBV. Er wordt een
toelichting bij dit artikel opgenomen. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening De tekst van artikel 20 komt te luiden: Voordat er onderhouds-, herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden worden
uitgevoerd, waarbij stoffen als bedoeld in de Regeling bouwbesluit 2003, of
gereedschappen worden gebruikt, in, op of aan een bouwwerk of installatie van
een bouwwerk dat vanwege zijn kunstwaarde, wetenschappelijk of maatschappelijk
belang bijzondere bescherming behoeft tegen brandgevaar, wordt dit door de
rechthebbende van dat bouwwerk aan burgemeester en wethouders gemeld. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 20 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die komt te
luiden: Toelichting bij artikel 20 Burgemeester en wethouders dienen op de hoogte te worden gesteld van
werkzaamheden die worden verricht aan bijzondere gebouwen. Het betreft hier
onderhouds-, herstellings-, wijzigings- of sloopwerkzaamheden waarbij stoffen
als bedoeld in de Regeling Bouwbesluit 2003 of gereedschappen worden gebruikt.
Bijzondere gebouwen zijn gebouwen die kunstwaarde hebben of van wetenschappelijk
of maatschappelijk belang zijn. Per gemeente wordt bepaald voor welke gebouwen
deze eis van toepassing is. Artikel 21 Rookmelders in woningen I. MotiveringDeze wijziging wordt doorgevoerd omdat de werking van rookmelders moet zijn
gegarandeerd in verband met de beperkte levensduur van rookmelders. Er wordt een
toelichting bij dit artikel opgenomen. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Na de toelichting op artikel 20 wordt een nieuw artikel 21 ingevoegd, dat luidt
als volgt: Artikel 21 Rookmelders in woningen De op grond van artikel 2.146, lid 7, van het Bouwbesluit 2003 aanwezige
rookmelders moeten adequaat functioneren volgens NEN 2555, uitgave 2002. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 21 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die komt te
luiden: Toelichting bij artikel 21 Met dit artikel wordt bedoeld dat de rookmelders in
woningen die op grond van artikel 2.146, lid 7 van het Bouwbesluit vereist zijn,
adequaat moeten functioneren volgens NEN 2555, uitgave 2002, ‘Brandveiligheid
van gebouwen – rookmelders voor woonfuncties’. De op grond van enig ander
wettelijk voorschrift noodzakelijke rookmelders vallen buiten dit artikel. Rookmelders hebben een beperkte levensduur. De werking van de rookmelder dient
te allen tijde gegarandeerd te zijn.Artikel 22 Roltrap I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd, omdat een terugloopruimte van een roltrap die
niet deugdelijk onderhouden en gereinigd is, een risicoverhogende factor is voor
het ontstaan van brand. Er wordt een toelichting bij dit artikel opgenomen. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Na de toelichting op artikel 21 wordt een nieuw artikel 22 ingevoegd, dat luidt
als volgt: Artikel 22 Roltrap Een terugloopruimte van een roltrap wordt ter voorkoming van brand vrijgehouden
van vuil en stof. Deze ruimte wordt daartoe overeenkomstig NEN-EN 13015, uitgave
2001, ten minste eenmaal per kwartaal onderhouden en gereinigd. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 22 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 22 Wanneer de terugloopruimte van een roltrap niet deugdelijk onderhouden en
gereinigd is, bestaat er een verhoogd risico op het ontstaan van brand. Artikel 23 Garantiecertificaat I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd om de kwaliteit van aanvullende behandelingen van
constructie-onderdelen te bewaken. De kwaliteit dient te allen tijde
gegarandeerd te worden. Met een geldig certificaat wordt dit gewaarborgd. Er
wordt een toelichting bij dit artikel opgenomen. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Na de toelichting op artikel 22 wordt een nieuw artikel 23 ingevoegd, dat luidt
als volgt: Artikel 23 Garantiecertificaat Constructie-onderdelen die uitsluitend met aanvullende behandelingen de
benodigde prestaties kunnen garanderen, zijn voorzien van een geldig
certificaat. Het certificaat wordt opgenomen in het logboek. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 23 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 23 Voorbeelden van constructie-onderdelen die uitsluitend met aanvullende
behandelingen de benodigde prestaties kunnen garanderen zijn:
Rieten daken; na behandeling kan een rieten dak niet-brandgevaarlijk
zijn.
Stalen draagconstructies; na behandeling met een verfsysteem kan de
draagconstructie brandwerend zijn.
Houten gevelbekleding; na behandeling met een impregneermiddel kan de
gevelbekleding voldoen aan de eisen die gelden ten aanzien van
brandvoortplanting.
Aangezien de benodigde behandeling van de constructie veroudert, bestaat er een
risico op een vermindering van de kwaliteit. Deze kwaliteit dient gegarandeerd
te worden doordat een geldig certificaat beschikbaar is. Er wordt vanuit gegaan dat de benodigde voorzieningen in beginsel goed zijn
aangebracht en dat ze in stand worden gehouden. Artikel 24 Opslag van goederen in rookvrije vluchtroutes I. MotiveringDeze wijziging is opgenomen omdat vanuit de praktijk is gebleken dat de
constructie-onderdelen van een rookvrije vluchtroute voldoen aan de eisen die
het Bouwbesluit stelt voor rookvrije vluchtroutes, maar dat de inrichting in het
gebruik van de rookvrije vluchtroute niet aan deze eisen voldoet en het beoogde
veiligheidsniveau van het Bouwbesluit 2003 voor rookvrije vluchtroutes teniet
wordt gedaan. Dit artikel stelt eisen aan materialen die aanwezig zijn in
rookvrije vluchtroutes. Er wordt een toelichting bij dit artikel opgenomen. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Na de toelichting op artikel 23 wordt een nieuw artikel 24 ingevoegd, dat luidt
als volgt: Artikel 24 Opslag van goederen in rookvrije vluchtroutes De aanwezige materialen in rookvrije vluchtroutes voldoen aan de eisen die voor
constructie-onderdelen worden gesteld in afdeling 2.12 en 2.15 van het
Bouwbesluit. III.Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 24 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 24 In het Bouwbesluit worden eisen gesteld aan constructie-onderdelen ten aanzien
van de beperking van de ontwikkeling van brand en de beperking van het ontstaan
van rook. Met deze eisen dient voorkomen te worden dat een beginnende brand zich
snel uitbreidt langs het oppervlak van een bouwwerk. Tevens dient voorkomen te
worden dat als gevolg van een hevige rookontwikkeling het zicht voor vluchtende
mensen beperkt wordt. Aan alle in de rookvrije vluchtroute aanwezige materialen worden dezelfde eisen
gesteld als aan constructieonderdelen zoals beschreven in afdeling 2.12 en 2.15
van het Bouwbesluit. Artikel 25 Bluswaterwinplaats op eigen terrein I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op de overheveling van artikel 6.3.1 MBV naar
Bijlage 3, omdat er inhoudelijke eisen worden gesteld aan het onderhoud van een
bluswaterwinplaats op eigen terrein. Er wordt een toelichting bij dit artikel
opgenomen. II. Wijziging in de bijlage van de bouwverordening Na de toelichting op artikel 24 wordt een nieuw artikel 25 ingevoegd, dat luidt
als volgt: Artikel 25 Bluswaterwinplaats op eigen terrein De rechthebbende op een bouwwerk, ten behoeve waarvan een bluswaterwinplaats
aanwezig is, is verplicht deze zodanig te onderhouden, dat daaruit te allen
tijde over voldoende bluswater kan worden beschikt. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage van de bouwverordening Na artikel 25 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 25 Een bluswaterwinplaats op eigen terrein moet altijd beschikbaar zijn. De
eigenaar van het bouwwerk ten behoeve waarvan de bluswaterwinplaats aanwezig is,
moet ervoor zorgen dat de bluswaterwinplaats zodanig is onderhouden dat er
altijd voldoende bluswater beschikbaar is. Het bedoelde onderhoud omvat ten minste een periodieke test op het leveren van
voldoende capaciteit en een adequate bereikbaarheid. Deze test dient in de
frequentie te worden uitgevoerd die gebruikelijk is voor de publieke brandkranen
in de gemeente. Op verzoek van of namens burgemeester en wethouders dient van de
test een bewijs (testrapport) te worden overlegd. Bijlage 4 Gebruikseisen voor bouwwerken, niet zijnde een- en
meergezinshuizen en woonwagens, behalve voor een- en meergezinshuizen en
woonwagens waarin sprake is van een verminderde zelfredzaamheid van bewoners in
combinatie met permanent toezicht op en begeleiding van bewoners I. MotiveringBijlage 4 wordt integraal herzien. In tegenstelling tot hetgeen tot en met de
negende serie wijzigingen gebruikelijk was, wordt thans per artikel
respectievelijk een motivering van de wijziging, de concrete wijziging van het
artikel en een toelichting bij het artikel gegeven. De wijziging van de titel van deze bijlage is doorgevoerd om duidelijk te maken
dat bijlage 4 voor alle bouwwerken geldt, met uitzondering van de
niet-gemeenschappelijke ruimten in woonfuncties. Bijlage 4 is dus onder andere
van toepassing voor de gemeenschappelijke ruimten in woongebouwen, zoals
verkeersruimten, trappenhuizen en gezamenlijke ruimten. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening De titel van bijlage 4 komt te luiden: Bijlage 4 Gebruikseisen voor bouwwerken met uitzondering van de
niet-gemeenschappelijke ruimten in woonfunctiesArtikel 1 Uitgangen en vluchtwegen I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op de aanpassing en nadere specificatie van de
terminologie. Een aantal leden van dit artikel komt te vervallen, omdat de tekst
wordt opgenomen in een andere artikellid dan wel wegens strijd met hogere
regelgeving. De ontvluchting vanuit ruimten waarin veel mensen samenkomen wordt
nader gedefinieerd. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Artikel 1 komt te luiden: Artikel 1 Uitgangen en vluchtroutes
Een deur in de vluchtroute wordt bij aanwezigheid van personen in het
bouwwerk uitsluitend zodanig gesloten, dat de deur ten behoeve van deze
personen van binnen uit ogenblikkelijk over de minimaal vereiste breedte
kan worden geopend zonder dat hiertoe gebruik moet worden gemaakt van
een sleutel of een ander los voorwerp.
Deuren en luiken die een brandwerende en/of rookwerende functie hebben,
worden niet langer in geopende stand gehouden dan voor het verkeer van
personen of het vervoer van goederen noodzakelijk is, tenzij door middel
van automatische inrichtingen die de deuren, respectievelijk luiken,
loslaten zodra een toestand intreedt waarin deze als brandwering en/of
rookwering moeten dienen.
Een deur die in een vluchtroute ligt van een ruimte waarin meer dan 100
personen zullen verblijven en een deur in een doorgang of uitgang
bestemd voor ontvluchting van meer dan 100 personen wordt niet anders
gesloten dan door middel van
een sluiting, waarbij de deur opengaat door een lichte druk
tegen de deur, in de vluchtrichting gezien,
een sluiting waarvan de bedieningsinrichting bestaat uit een op
de deur, in de vluchtrichting gezien, op minimaal één meter
boven de vloer, over de volle breedte van de deur aangebrachte
stang, waarbij de deur opengaat door een lichte druk tegen deze
stang (panieksluiting).
III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 1 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 1 Lid 1 Met deze eis wordt gewaarborgd dat een deur in een vluchtroute bij de
aanwezigheid van personen in een gebouw door de desbetreffende persoon altijd
geopend kan worden zonder sleutels of andere losse voorwerpen. Lid 2 De automatische inrichtingen voor het loslaten van deuren, respectievelijk
luiken zodra een toestand intreedt waarin deze als brandwering en/of rookwering
dienen, voldoen aan het gestelde in hoofdstuk 10 van de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding. Lid 3 De voorziening moet voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), postbus 7010, 6810 HA ARNHEM, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl. Belangrijk aandachtspunt voor de uitvoeringspraktijk is dat een in onderdeel a
en b bedoelde deursluiting in het concrete geval daadwerkelijk overeenkomstig de
instructies van de fabrikant/leverancier van de betreffende sluiting wordt
aangebracht. Verkeerd aanbrengen van de sluiting kan de beoogde werking daarvan
namelijk teniet doen of bemoeilijken, met alle veiligheidsrisico’s van dien. Artikel 2 Stoffering en versiering I. MotiveringDeze wijziging heeft onder meer betrekking op de afstemming met artikel 3 van
bijlage 3, de gedeeltelijke overheveling naar een ander artikel, de verruiming
van de reikwijdte van dit artikel en een verwijzing naar de eisen gesteld in het
Bouwbesluit 2003. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Artikel 2 komt te luiden: Artikel 2 Bekleding, stoffering en versiering
Stoffering en versiering worden vrijgehouden van spots en andere warm
wordende apparatuur. De temperatuur ter plaatse van de versiering is
niet hoger dan 90 °C.
Tussen het vloeroppervlak van een ruimte en de aangebrachte versiering
blijft een vrije ruimte over van minimaal 2,5 meter.
De versiering als bedoeld in het vorige lid is in geval van brand niet
gemakkelijk ontvlambaar, in geval van brand vindt geen druppelvorming
plaats.
Met brandbaar gas gevulde ballonnen zijn binnen een bouwwerk niet
aanwezig.
De toe te passen materialen en aankledingsproducten hebben in
vluchtroutes een navlamduur van ten hoogste 15 seconden en een
nagloeiduur van ten hoogste 60 seconden.
De toegepaste bekleding, stoffering en versiering voldoen ten minste aan
de eisen ten aanzien van de branden rookklassen zoals gesteld in
afdeling 2.12 en 2.15 van het Bouwbesluit 2003 die op die locatie gelden
voor constructieonderdelen.
III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 2 wordt een toelichting bij dit artikel ingevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 2 Lid 1 Bij stoffering en versiering moet naast de inrichting van een gebouw ook gedacht
worden aan tijdelijke versiering. Lid 2 Een vrije hoogte van 2,5 meter is noodzakelijk in verband met de menselijke
maat. Lid 3 In Nederland zijn geen normen beschikbaar voor de bepaling van de
materiaaleigenschappen van versieringen voor wat betreft ‘makkelijk ontvlambaar’
en ‘druppelvorming’. Daarom is op de internetsite van de Nederlandse Vereniging
voor Brandweerzorg en Rampenbestrijding (NVBR), www.nvbr.nl, informatie
beschikbaar waarin een handvat wordt gegeven voor het brandveilig gebruiken van
versieringen. U vindt dit document ‘Feestversiering? Het kan en moet veilig’ als
te downloaden pdf-bestand op de NVBR-site, bij thema’s en projecten onder
preventie – producten. Lid 4 Wanneer er in een bouwwerk met gas gevulde ballonnen aanwezig zijn, is er een
verhoogde kans op het ontstaan van een ontploffing en als gevolg daarvan
branduitbreiding. Lid 5 Voor textielproducten dienen de navlamduur en de nagloeiduur bepaald te zijn
volgens NEN-EN-ISO 6940, uitgave 2004 ‘Textiel – brandgedrag – bepaling van de
ontvlambaarheid van verticaal geplaatste proefstukken’ en NEN-EN-ISO 6941,
uitgave 2004 ‘Textiel – brandgedrag – meting van de
vlamverspreidingseigenschappen van verticaal geplaatste proefstukken’. Voor
kunststofproducten zijn nog geen normen beschikbaar. Lid 6 In het Bouwbesluit worden eisen gesteld aan constructie-onderdelen ten aanzien
van de beperking van de ontwikkeling van brand en de beperking van het ontstaan
van rook. Met deze eisen dient voorkomen te worden dat een beginnende brand zich
snel uitbreidt langs het oppervlak van een bouwwerk. Tevens dient voorkomen te
worden dat als gevolg van een hevige rookontwikkeling het zicht voor vluchtende
mensen beperkt wordt. Aan bekleding, stoffering en versiering in een bouwwerk worden dezelfde eisen
gesteld als aan constructieonderdelen zoals beschreven in afdeling 2.12 en 2.15
van het Bouwbesluit.Artikel 3 Installaties I. MotiveringMet deze wijziging wordt dit artikel aangepast aan hogere regelgeving en deels
overgeheveld naar artikel 6.4.1 MBV. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit
artikel. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Artikel 3 komt te luiden: Artikel 3 Elektrische verlichting Indien een ruimte de mogelijkheid met zich meebrengt dat deze tijdens de
aanwezigheid van personen wordt verduisterd, is in die ruimte, indien er meer
dan vijftig personen gelijktijdig verblijven, elektrische verlichting aanwezig
van zodanige sterkte dat een redelijke oriëntering mogelijk is. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 3 wordt een toelichting bij dit artikel toegevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 3 Met dit artikel wordt gewaarborgd dat in ruimten die mogelijk verduisterd zijn
tijdens de aanwezigheid van personen altijd elektrische verlichting aanwezig is.
Er moet een elektrische verlichtingsinstallatie met een dusdanige sterkte
aanwezig zijn dat oriëntatie mogelijk is. Mensen moeten daar altijd over kunnen
beschikken. Artikel 4 Blusmiddelen I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd omdat de aanduiding van blusmiddelen als een
functionele eis beschreven moet worden. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Artikel 4 komt te luiden: Artikel 4 Aanduiding van blusmiddelen Een blusmiddel dat bij of krachtens enig wettelijk voorschrift aanwezig is, is
voldoende herkenbaar of zichtbaar aangegeven. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na artikel 4 wordt een toelichting bij dit artikel toegevoegd, die luidt als
volgt: Toelichting bij artikel 4 Wanneer er sprake is van een ingebouwd blusmiddel, is het blusmiddel onvoldoende
herkenbaar. Dit betekent dat in deze gevallen een pictogram aangebracht moet
worden, zodat aan de buitenzijde van de kast zichtbaar is, dat er een blusmiddel
in de kast aanwezig is. Wanneer er sprake is van een blusmiddel in bijvoorbeeld een stellingenmagazijn
of in een winkel met schappen of andere belemmeringen, is het blusmiddel
onvoldoende zichtbaar. Een platte sticker op of boven het blusmiddel is in de
omgeving onvoldoende zichtbaar. In deze gevallen moet een pictogram aangebracht worden, zodat in de omgeving
zichtbaar wordt dat er een blusmiddel aanwezig is. De voorziening moet voldoen aan het gestelde in de publicatie
‘Brandbeveiligingsinstallaties’ van de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg
en Rampenbestrijding (NVBR), postbus 7010, 6801 HA ARNHEM, telefoon (026) 355 24
55, www.nvbr.nl. Artikel 5 Verbod voor roken en open vuurI. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd, omdat de inhoud van dit artikel deels is
opgenomen in artikel 5 van Bijlage 3, respectievelijk het nieuwe artikel 6.4.1
MBV. In de achtste serie wijzigingen van de MBV is het derde lid komen te
vervallen wegens wijziging van het Vuurwerkbesluit. Thans wordt de tekst opnieuw
opgenomen naast de eisen die van toepassing zijn in het Vuurwerkbesluit. Om de
veiligheid bij het ontsteken van vuurwerk in bouwwerken te waarborgen, is het
belangrijk dat burgemeester en wethouders inzicht hebben in de wijze waarop de
activiteit wordt uitgevoerd. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Artikel 5 komt te luiden: Artikel 5 Toepassen van vuurwerk binnen een gebouw Voor het afsteken van vuurwerk in bouwwerken wordt veertien dagen van tevoren
een overzicht bij burgemeester en wethouders ingediend, waaruit blijkt dat die
activiteit op veilige wijze zal plaatsvinden. III.Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na de tekst van artikel 5 wordt bij dit artikel een toelichting ingevoegd, die
luidt als volgt: Toelichting bij artikel 5 Om de veiligheid bij het ontsteken van vuurwerk in bouwwerken te waarborgen, is
het van belang dat burgemeester en wethouders inzicht hebben in de wijze waarop
de activiteit wordt uitgevoerd. Het aspect veiligheid verdient bijzondere
aandacht. Degene die het vuurwerk afsteekt in bouwwerken moet veertien dagen van tevoren
een overzicht bij burgemeester en wethouders indienen waaruit blijkt dat die
activiteit op een veilige wijze plaatsvindt. De beoordeling vindt plaats op
grond van artikel 6.4.1. Artikel 6 Opstellingsplannen I. MotiveringDeze wijziging omvat een verduidelijking van de titel en de tekst van het
artikel. Er wordt een toelichting opgenomen bij dit artikel. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening De titel van artikel 6 komt te luiden: Artikel 6 Opstelling van inventaris Artikel 6, tweede lid, komt te luiden:
In rijen opgestelde zitplaatsen, waarbij sprake is van
meer dan 4 stoelen in een rij, en
meer dan 4 rijen, en
een ruimte waarin meer dan 100 stoelen aanwezig zullen zijn,
zijn zo gekoppeld dan wel aan de vloer bevestigd dat deze ten
gevolge van gedrang niet kunnen verschuiven of omvallen.
Artikel 6, vijfde en zesde lid, komen te luiden:
De inrichting van een ruimte, met inbegrip van door personen bezette
stoelen, neemt tot een hoogte van 2,5 meter slechts zodanige
oppervlakten in beslag –gemeten in loodrechte projectie op de vloer- dat
ten minste - 0,25 m2 vloeroppervlakte beschikbaar blijft voor iedere
persoon waarvoor geen zitplaats aanwezig is,
0,30 m2 vloeroppervlakte beschikbaar blijft voor iedere persoon
waarvoor een zitplaats aanwezig is die zodanig is of is
aangebracht dat deze ten gevolge van gedrang niet kan
verschuiven of omvallen,
0,50 m2 vloeroppervlakte beschikbaar blijft voor iedere persoon
waarvoor een zitplaats aanwezig is die niet zodanig is of is
aangebracht dat deze ten gevolge van gedrang niet kan
verschuiven of omvallen.
Inrichtingen in een ruimte waarin personen verblijven, zijn, indien de
vrije vloeroppervlakte minder dan 0,5 m2 per persoon bedraagt, zodanig
aangebracht dat zij ten gevolge van gedrang niet kunnen verschuiven of
omvallen.
Artikel 6, zevende lid, vervalt. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na de tekst van artikel 6 wordt bij dit artikel een toelichting ingevoegd, die
luidt als volgt: Toelichting bij artikel 6 Lid 1 Hiermee wordt een voldoende doorstroomcapaciteit tussen in rijen opgestelde
stoelen gewaarborgd. Lid 2 Het onderling koppelen van stoelen dient zodanig gerealiseerd te worden dat deze
als gevolg van gedrang niet ontkoppeld kunnen worden. Lid 3 Hiermee wordt gewaarborgd dat slechts een beperkt aantal mensen op een
‘doodlopend eind’ zitten. Wanneer doodlopende rijen zitplaatsen te lang worden,
ontstaat het gevaar dat mensen over stoelen klauteren waardoor paniek en chaos
ontstaat. Dit gevaar moet worden voorkomen. Een voldoende uitstroomcapaciteit
van een doodlopende rij stoelen moet gegarandeerd zijn. Lid 4 Met deze eis wordt gewaarborgd dat een vloeiende ontruiming gerealiseerd wordt.
Wanneer er sprake is van een vaste opstelling van stoelen verdient de
doorstroomcapaciteit van de looppaden tussen de stoelen bijzondere aandacht. Lid 5 Met deze eis wordt gewaarborgd dat een vloeiende ontruiming gerealiseerd wordt.
Wanneer er sprake is van een vaste opstelling van meubelen en objecten in een
ruimte verdient de doorstroomcapaciteit van de verkeersgebieden nadere aandacht. Lid 6 Om een veilige ontvluchting te kunnen garanderen in een ruimte waarin veel
mensen samenkomen, moet de inrichting hiervan niet kunnen verschuiven of
omvallen. Wanneer de inrichting omvalt of verschuift zal dit namelijk de
ontvluchting belemmeren en leiden tot ongewenste paniek. Artikel 7 Afval I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd omdat de handhaafbaarheid van dit artikel erg
moeilijk is. In combinatie met het algemene rookverbod in openbare gebouwen, zal
afval minder een oorzaak zijn van brand. De inhoud van het artikel is
overgeheveld naar artikel 6.4.1 MBV. II. Wijziging van de bijlage bij de bouwverordening De tekst van artikel 7 wordt vervangen door: Vervallen. Artikel 8 Periodieke controle I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd omdat een aantal onderdelen van dit artikel in
bijlage 3 is opgenomen. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Artikel 8 komt te luiden: Artikel 8 Periodieke controle van draagbare blustoestellen Ten minste eenmaal per jaar wordt door een ter zake kundige het nodige onderhoud
verricht conform NEN 2559, uitgave 2001 en een controle gehouden op de reinheid
en de goede werking van draagbare blustoestellen. Indien nodig worden deze gerepareerd. III. Wijziging in de toelichting op de bijlage bij de bouwverordening Na de tekst van artikel 8 wordt bij dit artikel een toelichting ingevoegd, die
luidt als volgt: Toelichting bij artikel 8 De aanwezigheid van draagbare blustoestellen wordt bij of krachtens wettelijke
voorschriften gesteld. In sommige situaties zijn draagbare blustoestellen in een
gebouw aanwezig op vrijwillige basis of op verzoek van verzekeraars. Aangezien
het gebruik van draagbare blustoestellen eenvoudig is, moeten gebruikers van het
gebouw ervan uit kunnen gaan dat de werking van de draagbare blustoestellen
gegarandeerd is. Alle draagbare blustoestellen, dus ook degene die op
vrijwillige basis worden opgehangen, moeten worden gecontroleerd op reinheid en
een goede werking en indien nodig gerepareerd. \Bijlage 5 Toegestane hoeveelheid brandgevaarlijke stoffen I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd in verband met de afstemming op de Regeling
Bouwbesluit 2003. II. Wijziging in de bijlage bij de bouwverordening Vervang de tabellen in bijlage 5 door:
Stoffen genoemd onder: Vloeistoffen Groep 1, a t/m dConform de Richtlijn betreffende het opslaan voor
huishoudelijk gebruik van brandbare vloeistoffen (opgenomen als bijlage 6 paragraaf
3)Groep 2, e t/m j Conform de hiervoor bij groep 1 genoemde RichtlijnenGroep 3, k 1. Tot maximaal 225 liter: conform de hiervoor bij groep 1
genoemde Richtlijnen;2. Van 225 liter t/m 400 liter2.1 Bovengronds:uitsluitend op de plaatsen, genoemd in de
gevallen 3.4.1.a t/m 3.4.1.d van de bij groep 1 genoemde
richtlijnen: in goed gesloten metalen vaatwerk bestemd tot
berging van maximaal 200 liter vloeistof;2.2 Ondergronds: overeenkomstig bijlage 6, paragraaf 13 Meer dan 400 liter 3.1 Bovengronds: overeenkomstig bijlage 6, paragraaf 23.2 Ondergronds: overeenkomstig bijlage 6, paragraaf 1Groep 3, l Niet van toepassing Groep 4, m t/m p Niet van toepassing Groep u, QNiet van toepassingGroep X, r Niet van toepassing Stoffen genoemd onderVaste stoffen Groep 1, a t/m d In totaal 1 kilogram, met uitzondering van bij
kamertemperatuur aan zelfontbranding onderhevige stoffen
Groep 2, e t/m j In totaal 4 kilogram Groep 3, kNiet van toepassing Groep 3, lNiet van toepassing Groep 4, m t/m p Niet van toepassingGroep u, q Niet van toepassing Groep X, r Niet van toepassing Stoffen genoemd onderGassenGroep 1, a t/m dSamengeperst of tot vloeistof verdicht: 1. ten behoeve van het gebruik in een installatie: in
flessen van maximaal 45 liter tot een totaal van maximum
twee flessen;2. in losse flessen van maximaal 10 liter tot een totaal van
maximum 20 liter.Groep 2, e t/m j Samengeperst of tot vloeistof verdicht tot een maximum van
15 literGroep 3, k Niet van toepassingGroep 3, l Niet van toepassingGroep 4, m t/m p Niet van toepassingGroep u, qNiet van toepassingGroep X, rNiet van toepassing
Bijlage 10 Handreiking voor de visuele inspectie van woningen en daarmee
vergelijkbare bouwwerken op de aanwezigheid van asbest Asbestcementproducten en overige producten waarin asbest in hechtgebonden vorm
voorkomt (N.B. De aanduiding 'hechtgebonden' geldt voor het nieuwe product. Door
slijtage kan de hechtgebondenheid van deze producten in de loop der tijd
afnemen.)
Product Mogelijk toegepast in Mate waarin het is toegepast UiterlijkAsbestcement, vlakke plaat Gevels, dakbeschot, rondom schoorstenen Vaak Grijze plaat van 3 tot 8 mm dik, vaak aan een kant
‘wafelstructuur' Asbestcement, vlakke gevelplaat met coating Decoratieve buitengevels, galerij Vrij algemeen in flats Als vlakke plaat maar met aan een kant gekleurde
geëmailleerde of gespoten coatingAsbestcement, schoorsteen of luchtkanaal Bij kachel of CV-installatie, ventilatiekanalen Vaak Rond of vierkant kanaal, verder als vlakke plaatAsbestcement, bloembak Zowel buiten als binnen, balkons Vaak In diverse vormen, verder als vlakke plaat, meestal dunner
dan betonnen bakAsbestcement, golfplaat Daken van schuren en garages Vaak Als golfplaat, in diverse dikten Asbestcement met cellulosevezels (asbestboard) Alleen geschikt voor binnentoepassingen, aftimmeringen,
inpandige kasten Soms Geelbruine, dunne plaat, lijkt op hardboard Asbestcement, dakleien Imitatieleien In Nederland weinig toegepast Vlakke plaatjes, aan één zijde gecoat Asbestcement, standleidingen Afvoer toilet Vaak Als luchtkanaal, maar dikkerAsbestcement, imitatiemarmer Vensterbanken en schoorsteenmantels Soms Als marmer, in breuk of zaagvlakken zijn witte vezels
zichtbaarHarde asbesthoudende vinyltegels Toiletten, keukens Soms, meestal bij de bouw gelegd Harde tegel met meestal een wit gevlamd motief
Producten waarin asbest in een niet-hechtgebonden vorm voorkomt.
Afdichtkoord Afdichting schoorstenen kachelruitjes en deurtjes, in oude
haarden en allesbranders, Regelmatig Wit tot vuilgrijs pluizig koordAsbesthoudend stucwerk Op (vochtige) muren en plafonds Nauwelijks Vezelige korrelstructuur Brandwerend board Onder CV-ketels, wanden CV-kast, stoppenkast, plafonds,
trapbeschot Regelmatig, vooral in flats en grotere complexen Lichtbruin tot geel, zachtboardachtig Asbestkarton Bekleding zoldering Weinig Lichtgrijs, kartonachtig Vinylzeil met asbesthoudende onderlaag Keukens, trappen enz., geproduceerd voor 1983 Zeer vaak Zeer divers, alleen te herkennen door analyse onderlaag
Toelichting tabelHerkennen van asbestAlleen in een laboratorium kan met 100 procent zekerheid worden vastgesteld of
een materiaal of een product asbest bevat. Wel kunt u materialen herkennen
waarin mogelijk asbest zit. Het bovenstaande overzicht helpt daarbij. Dit
overzicht is niet volledig. Voor de herkenning van vinylvloertegels en
vinylvloerbedekking (in de volksmond zeil) waarin mogelijk asbest zit, kan de
volgende informatie worden gegeven: - Asbesthoudende vinylvloertegelsTot omstreeks 1985 waren vinylvloertegels te koop, die verstevigd zijn met
asbest. Meestal zijn deze kunststoftegels al tijdens de bouw gelegd.
Vinylvloertegels zijn veelal toegepast in vochtige ruimten, zoals toiletten en
keukens. Vinylvloertegels zijn hard en een beetje glanzend, vaak met een wit
'gevlamde' decoratie. - Asbesthoudende vinylvloerbedekkingVinylvloerbedekking met asbest was tussen 1968 en 1983 te koop. Het is veel
gebruikt in keukens en op trappen. De toplaag is van PVC en in de onderlaag zit
asbest. Deze viltachtige onderlaag lijkt op karton en is lichtgrijs tot
lichtbeige en soms lichtgroen. Asbest zit bijna nooit in de volgende soorten vloerbedekking: vloerbedekking van
textiel (tapijt); ondertapijt van vilt; breekbaar, dun zeil met een doffe,
zwarte of wijnrode onderkant; stijve, zeilachtige vloerbedekkingen met een
harde, ruwe onderzijde met daarin een grofmazig juteweefsel, zoals linoleum;
buigzaam zeil met een dikke, bruine, harige onderzijde; soepel zeil met een
onderkant van kunststof (plastic) of foam (schuim). Ten slotte is het van belang het volgende te weten: Toepassing en verkoop van
asbest is sinds 1 juli 1993 nagenoeg verboden. Na 1983 is vrijwel geen
losgebonden asbest meer toegepast. Sinds enkele jaren zijn ook asbestvrije
cementplaten (bijvoorbeeld golfplaten) op de markt. De in Nederland
gefabriceerde asbestvrije cementplaten zijn te herkennen aan de opdruk NT aan de
onderzijde van de plaat. Bijlage 11 Tabel 2.6.1 behorende bij artikel 2.6.1
(brandmeldinstallaties) I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd omdat in de praktijk behoefte bestond aan het
stellen van nadere eisen met betrekking tot brandmeldinstallaties voor de
industriefunctie. In de tabel is per gebruiksfunctie een subgebruiksfunctie
‘overig’ opgenomen ter completering van een indeling in subgebruiksfuncties. De
bijeenkomstfunctie in de bouwverordening wordt vanwege een zelfde uitbreiding in
het Bouwbesluit per 1 juli 2005, uitgebreid met de subgebruiksfunctie
‘Bijeenkomstfunctie voor opvang van kinderen jonger dan 4 jaar’. Tabel 10 is in de 10e serie wijzigingen uitgebreid met een
handbrandmeldinstallatie zonder doormelding. Deze was voorheen bekend als
ontruimingsalarminstallatie type C. Met de nieuwe NEN 2575, uitgave 2004 is de
type C installatie vervallen. II. Wijziging in de bouwverordening Tabel 2.6.1 met toelichting komt te luiden:
Artikelen van ToepassingGrenswaarden Omvang van BewakingAanwezigheid Omvang van de Bewaking Kwaliteit Hoogte hoogste vloer(m) Gebruiksoppervlakte (m2) Aantal verblijfsruimten bestemd voor bezoekers Aantal Bouwlagen Niet Automatisch Gedeeltelijk Volledig Doormelding Artikel2.6.22.6.32.6.42.6.22.6.22.6.22.6.22.6.32.6.32.6.32.6.3 Lid1a1b1c1d1a1b1c2 1WoonfunctieWoonfunctie niet van een woonwagen ***-500----**Woonfunctie bestemd voor minder zelfredzame personen in
combinatie met permanent toezicht***-1----**Woonfunctie bestemd voor minder Zelfredzame personen onder
permanent toezicht ***-1---*-*Overig woonfunctie-----------2Bijeenkomst functieBijeenkomst functie niet zijnde de bijeenkomst functie voor
het aanschouwen van sport***-500--*------1*----10001--*-*-5000----**5=<13-1--*-*13=<50----*-*50=<70-----**Bijeenkomst functie voor de opvang van kinderen jonger dan 4
jaar.***-200----*****2,4-----**Overige Bijeenkomstfunctie-----------3Celfunctie***-1----**4Gezondheids- zorg-functie GezondheidsZorgfunctie voor aan bed gebonden Patiënten***-1--*---Gezondheids zorgfunctie voor niet aan bed gebonden
patiënten***-500--*------1*---20=<50---*--*50=<70----*-*Overige Gezondheidszorgfunctie-----------5IndustriefunctieIndustriefunctie niet zijnde een lichte industriefunctie
***-1000--*------1*---20*--*Overige industriefunctie-----------6Kantoorfunctie ***-500--*------1*---20=<50---*--*50=<70----*-*7LogiefunctieLogiesgebouwen***---1*---5-----**-250----**Overige logiesfunctie-----------8Onderwijsfunctie***-500--*------1*---20=<50---*--*50<70----*-*9Sportfunctie***-1000--*------1*---5=<13---*--13=<5----*-*50=<70-----**10Winkelfunctie***-1000--*------1-*---<135000--*--*<1310000--*-*<13-501000---*-*13=<505000---*-*13=<5010000----**50=<70-----**11Overige gebruiksfunctieOverige besloten gebruiksfunctie voor het stallen van
motorvoertuigten***-1000----*--2500----**---1*---Overige Gebruiksfunctie voor het personenvervoer***1000--*-----1*---2500---*-*13----*-*Andere overige gebruiksfunctie ***FF--****12Bouwwerk geen gebouw zijnde***FF--****
Voor een nadere verklaring van de desbetreffende voorschriften zie de
toelichting op de artikelen 2.6.1 tot en met 2.6.4. Bij de toepassing van de in
de artikelen 2.6.1 tot en met 2.6.4 van dit hoofdstuk gegeven voorschriften
wordt in tabel 2.6.1 verstaan onder: -: dit lid is niet van toepassing* : het hele artikel is van toepassing > : alle waarden groter dan de achter dit teken aangegeven waarde ? : alle waarden kleiner of gelijk aan de achter dit teken aangegeven waarde F: in dit geval is volstaan met het geven van de functionele eis in artikel
2.6.1, eerste lid, in afwachting van mogelijk nog te ontwikkelen nadere criteria a: zonder doormelding naar een brandweeralarmcentrale 1: indien in combinatie met een grenswaarde in m2: deze voorziening dient altijd
aanwezig te zijn, ongeacht de grootte van het vloeroppervlak Wanneer in de tabel twee grenswaarden of prestatie-eisen in dezelfde rij van de
tabel worden gegeven, moet aan beide criteria worden voldaan. Voorbeeld: Bij de winkelfunctie komt in tabel 2.6.1 van bijlage 10 het meest duidelijk tot
uitdrukking dat aan het vereiste van twee criteria moet worden voldaan voordat
een brandmeldinstallatie nodig is. Bijeenkomstfunctie niet zijnde de bijeenkomstfunctie voor het aanschouwen van
sport – wanneer het gebruiksoppervlak groter is dan 1.000 m2 en er meer dan 1
verblijfsruimte bestemd voor bezoekers is, dan is gedeeltelijke bewaking en
doormelding noodzakelijk. Wanneer in de tabel grenswaarden of prestatie-eisen in verschillende regels van
de tabel worden gegeven, moet aan één van de criteria worden voldaan. Voorbeeld: Bijeenkomstfunctie voor de opvang van kinderen jonger dan 4 jaar – wanneer het
gebruiksoppervlak groter is dan 200 m2 of er een vloer op een hoogte ligt van
meer dan 2,4 meter ten opzichte van het meetniveau, dan is volledige bewaking en
doormelding vereist. Bijlage 11 Tabel 2.6.5 behorende bij artikel 2.6.5
(ontruimingsinstallaties) I. MotiveringDeze wijziging is doorgevoerd omdat in de praktijk is gebleken dat grenswaarden
met betrekking tot de brandmeldinstallatie voor de industriefunctie noodzakelijk
zijn. Ter bevordering van duidelijk op landelijke schaal bevat de tabel
grenswaarden. De kolom ‘grootte gebruiksoppervlak’ is vervallen als gevolg van
de wijzigingen in de norm NEN 2575. Ook de subgebruiksfunctie
‘bijeenkomstfunctie niet zijnde de bijeenkomstfunctie voor het aanschouwen van
sport’ is in verband met de herziene norm NEN 2575 niet langer opgenomen. Met
deze wijziging wordt tabel 2.6.5 eenvoudiger; de aanwezigheid van een
ontruimingsalarminstallatie wordt bepaald door de aanwezigheid van een
brandmeldinstallatie conform artikel 2.6.2. II. Wijziging in de bouwverordening Tabel 2.6.5 met toelichting komt te luiden:
GebruiksfunctieArtikelen van toepassingAanwezigheidKwaliteitArtikel2.6.62.6.7Lid1Woonfunctiewoonfunctie niet van een woonwagen bestemd voor minder
zelfredzame personen**2Bijeenkomstfunctie**3Celfunctie**4Gezondheidszorgfunctie**5Industriefunctie**industriefunctie niet zijnde een lichte
industriefunctie**6Kantoorfunctie**7LogiesfunctieLogiesgebouw**8Onderwijsfunctie**9Sportfunctie**10Winkelfunctie**11Overige gebruiksfunctieoverige besloten gebruiksfunctie voor het stallen van
motorvoertuigen**overige gebruiksfunctie voor het personenvervoer**andere overige gebruiksfunctie**12Bouwwerk geen gebouw zijnde--
Voor een nadere verklaring van de desbetreffende voorschriften zie de
toelichting op de artikelen 2.6.6 en 2.6.7. Voor de toepassing van de in de
artikelen 2.6.5 tot en met 2.6.7 van dit hoofdstuk gegeven voorschriften wordt n
tabel 2.6.5 verstaan onder: -: dit lid is niet van toepassing;*: het hele artikel is van toepassing; Bijlage 12 Tabel 2.6.8 behorende bij artikel 2.6.8
(vluchtrouteaanduiding) I. MotiveringDeze wijziging heeft betrekking op het vervallen van de subgebruiksfunctie
‘bijeenkomstfunctie niet zijnde de bijeenkomstfunctie voor het aanschouwen van
sport’, die in verband met de herziene norm NEN 2575 niet langer is opgenomen. II. Wijziging in de bouwverordening Tabel 2.6.8 met toelichting komt te luiden:
GebruiksfunctieArtikelen van toepassingAanwezigheidKwaliteitArtikel2.6.92.6.10Lid1WoonfunctieWoongebouw **2Bijeenkomstfunctie3CelfunctieCellengebouw**4Gezondheidszorgfunctie**5IndustriefunctieIndustriefunctie niet zijnde een lichte
industriefunctie**6Kantoorfunctie**7LogiesfunctieLogiesgebouw**8Onderwijsfunctie**9Sportfunctie**10Winkelfunctie**11Overige gebruiksfunctie**12Bouwwerk geen gebouw zijnde**Tunnel of tunnelvormig bouwwerk voor verkeer f*Ander bouwwerk geen gebouw zijnde--
Voor een nadere verklaring van de desbetreffende voorschriften zie de
toelichting op de artikelen 2.6.9 en 2.6.10. Voor de toepassing van de in de
artikelen 2.6.8 tot en met 2.6.10 van dit hoofdstuk gegeven voorschriften wordt
in tabel 2.6.8 verstaan onder: -: dit lid is niet van toepassing;*: het hele artikel is van toepassing; F: in dit geval is volstaan met het geven van de functionele eis in artikel
2.6.8, eerste lid, in afwachting van mogelijk nog te ontwikkelen nadere
criteria. Bijlage 3 bij de toelichting op de bouwverordening Tabel maximaal
toelaatbaar aantal personen in een ruimte van een gebouw met het oog op de
brandveiligheid I. MotiveringSinds de komst van de Regeling Bouwbesluit 2003 is de samenhang tussen de
gebruiksvoorschriften voor bouwwerken en de bouwvoorschriften voor bouwwerken te
gering geworden, waardoor een nieuwe benadering in de gebruiksvoorschriften
noodzakelijk is geworden. II. Wijziging in de bijlage bij de toelichting op de bouwverordening Vervang de titel en de tabel van bijlage 3 van de toelichting door: Bijlage 3 bij de toelichting op de bouwverordening Maximaal toelaatbaar aantal personen in een ruimte van een gebouw met het oog op
de brandveiligheid De rekenmethodiek met betrekking tot het maximaal toelaatbaar
aantal personen in een gebouw met het oog op brandveiligheid is opgenomen in de
brochure ‘Vluchten bij brand – Handreiking voor gebruiksvergunningen’ van het
Ministerie van VROM en BZK. Voor meer informatie kunt u terecht bij de afdeling
Publieksvoorlichting van VROM telefoonnummer 070 339 50 50. Via de internetsite
www.vrom.nl kunt u de tekst van de brochure downloaden. Artikel B Overgangsbepalingen Op een aanvraag om bouwvergunning, vrijstelling of toestemming anderszins, die
is ingediend vóór het tijdstip waarop deze wijzigingsverordening van kracht
wordt en waarop op genoemd tijdstip nog niet is beschikt, zijn de bepalingen van
de bouwverordening van toepassing, zoals deze luidden vóór de onderhavige
wijziging, tenzij de aanvrager de wens te kennen geeft dat de gewijzigde
bepalingen worden toegepast. Aldus vastgesteld in de vergadering van de raad der gemeente Sittard-Geleen,
d.d. 17 december 20074 Op 12 december 2007 heeft de raad besloten tot de verordening tot
11e en 12e wijziging van de bouwverordening.. De griffier, De voorzitter, Drs. F.T.H.A. Coenen Drs. G.J.M. Cox Jurisprudentie JG 02.0008 JG 02.0048 JG 02.0112, art. 7-3-2-aanhef, art. 7-3-2-b- JG 02.0113 JG 03.0009 JG 03.0134 JG 04.0059, art. 8-1-1-3, art.8-1-6 JG 04.0060, art.2-5-30-1 JG 04.0098