CVDR21680_2Verordening naamgeving en nummering (adressen)nlregelingMarum2010-12-30WesterkwartierAchtdorpennieuws,30-12-2010Verordening naamgeving en nummering (adressen)Wet basisregistraties adressen en gebouwen, art. 6Gemeentewet, art. 147Gemeentewet, art. 108, eerste lidGemeentewet, art. 149Gemeentewet, art. 156, eerste lidgemeenteraadopenbare orde en veiligheid2010-12-15De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-12-302019-01-01nieuwe regelingnr. 10.12.11Geen.Geenexb-2017-18826Verordening naamgeving en nummering (adressen)Nr. 11De raad van de gemeente Marum;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 2 december 2010, nr.
10.12.11.;gelet op artikel 6 van de Wet basisregistraties adressen en gebouwen,
artikel 147 van de Gemeentewet de artikelen 108, eerste lid, artikel 149 van de Gemeentewet en artikel 156,
eerste lid, van de Gemeentewet;besluit vast te stellen de volgende: VERORDENING NAAMGEVING EN NUMMERING
(ADRESSEN)1Algemene bepalingen1In deze verordening (en de daarop berustende bepalingen) wordt verstaan
onder:
Adres: door het college aan een verblijfsobject, een standplaats
of een ligplaats toegekende benaming, bestaande uit een
combinatie van de naam van een openbare ruimte, een
nummeraanduiding en de naam van een woonplaats.
Afgebakend terrein: een terrein met een kunstmatige of
natuurlijke afbakening, waarop zich geen verblijfsobjecten
bevinden en dat betreedbaar en afsluitbaar is.
College: het college van burgemeester en wethouders.
Convenant: het tussen de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, de Vereniging van
Nederlandse Gemeenten en de Koninklijke TPG Post BV gesloten
Kader Convenant en Nader Convenant inzake postcodes.
Ligplaats: door het college als zodanig aangewezen plaats in het
water, al dan niet aangevuld met een op de oever aanwezig
terrein of een gedeelte daarvan, die is bestemd voor het
permanent afmeren van een voor woon-, bedrijfsmatige of
recreatieve doeleinden geschikt vaartuig.
Nummeraanduiding: door het college als zodanig toegekende
aanduiding van een verblijfsobject, een standplaats, een
ligplaats en een afgebakend terrein dat bestaat uit een of meer
Arabische cijfers, al dan niet met toevoeging van een letter-
en/of cijfercombinatie.
Openbare ruimte: door het college als zodanig aangewezen en van
een naam voorziene buitenruimte die binnen één woonplaats is
gelegen.
Pand: kleinste bij de totstandkoming functioneel en
bouwkundig-constructief zelfstandige eenheid die direct en
duurzaam met de aarde is verbonden en betreedbaar en afsluitbaar
is.
Rechthebbende: een ieder die krachtens eigendom of een beperkt
zakelijk recht of een persoonlijk recht zodanig beschikking
heeft over een onroerende zaak dat hij naar burgerlijk recht
bevoegd is om in die zaak te handelen zoals in de verordening is
voorgeschreven, alsmede de beheerder.
Standplaats: door het college als zodanig aangewezen terrein of
een gedeelte daarvan dat is bestemd voor het permanent plaatsen
van een niet direct en duurzaam met de aarde verbonden en voor
woon-, bedrijfsmatige of recreatieve doeleinden geschikte
ruimte.
Uitvoeringsvoorschriften: nadere bepalingen inzake naamgeving en
nummering (adressen).
Verblijfsobject: de kleinste binnen één of meerdere panden
gelegen en voor woon-, bedrijfsmatige of recreatieve doeleinden
geschikte eenheid van gebruik die ontsloten wordt via een eigen
afsluitbare toegang vanaf de openbare weg, een erf of een
gedeelde verkeersruimte, die onderwerp kan zijn van
goederenrechtelijke rechtshandelingen en in functioneel opzicht
zelfstandig is.
Wijk- en buurtindeling: een indeling van de gemeente in wijken
en buurten conform de eisen die het CBS aan deze indeling
verbindt.
Woonplaats: door het college als zodanig aangewezen en van een
naam voorzien gedeelte van het grondgebied van de gemeente.
De Wet: Wet basisregistraties adressen en gebouwen.
2Naamgeving en begrenzing van woonplaatsen, toekennen van namen aan de
openbare ruimte, het nummeren van verblijfsobjec-ten, ligplaatsen,
standplaatsen en afgebakende terreinen2
Het college stelt de grens en de naam van de woonplaats(en) vast
en kan desgewenst de woonplaats(en), al dan niet op basis van
bouwblokken, in wijken en buurten verdelen en aanduiden met
namen, zo nodig met letters en nummers.
Het college kent per woonplaats namen toe aan delen van de
openbare ruimte en zonodig aan gemeentelijke gebouwen en
bouwwerken.
Onder vaststellen, verdelen, aanduiden en toekennen, zoals
bedoeld in het eerste lid en tweede lid, wordt tevens begrepen
het wijzigen en intrekken daarvan.
3
Het college stelt de ligplaatsen en standplaatsen vast.
Het college kent binnen het grondgebied van de gemeente nummers
toe aan verblijfsobjecten, ligplaatsen en standplaatsen.
Het college bepaalt de afbakening van panden, verblijfsobjecten,
standplaatsen en ligplaatsen.
De toekenning of afbakening, zoals bedoeld in het tweede en
derde lid, kan ook op voor personen toegankelijke objecten,
zijnde niet verblijfsobjecten of op afgebakende terreinen worden
toegepast, indien dat naar oordeel van het college noodzakelijk
is.
Onder vaststellen, toekennen en bepalen, zoals bedoeld in het
eerste tot en met vierde lid, wordt tevens begrepen het wijzigen
en intrekken daarvan.
4
De door het college toegekende namen, zoals vervat in artikel 2,
worden door of in opdracht van de gemeente blijvend zichtbaar en
in voldoende aantallen ter plaatse aangebracht.
Aan objecten, zoals aangegeven in artikel 3, waarvoor een nummer
is vastgesteld moet dat nummer op een doeltreffende wijze zijn
aangebracht.
Het is eenieder die daartoe niet is bevoegd is, verboden namen
aan de openbare ruimte en woonplaatsen, wijken en buurten toe te
kennen door deze op zichtbare wijze aan te brengen.
Het is een ieder die daartoe niet is bevoegd, verboden aan een
pand of verblijfsobject, stand- of ligplaats of afgebakend
terrein nummers toe te kennen door deze op zichtbare wijze aan
te brengen.
3Plaatsen van naam- en nummerborden5Gedoogplicht naamborden
Indien het college het nodig oordeelt dat borden met een wijk-
of buurtaanduiding, borden met namen van de openbare ruimte,
naamverwijsborden, nummerborden, nummerverzamelborden en andere
(verwijs)aanduidingen aan een bouwwerk, gebouw, muur, paal,
schutting of een andere soort terreinafscheiding worden
aangebracht, draagt de rechthebbende er zorg voor dat de hier
bedoelde borden vanwege of op verzoek en overeenkomstig de
aanwijzingen van het college worden aangebracht, onderhouden,
gewijzigd of verwijderd.
Indien het college het noodzakelijk acht om een naambord, waarop
de vervallen naam is doorgehaald, tijdelijk naast het naambord
met de nieuwe naam te handhaven zal de rechthebbende dit
toelaten als daaraan door het college een termijn van niet
langer dan een jaar is verbonden.
De rechthebbende zorgt er voor dat de in het eerste en tweede
lid bedoelde borden vanaf de openbare weg duidelijk leesbaar
blijven.
6Verplichting tot aanbrengen van nummerborden
Tenzij het college anders heeft besloten, zorgt de rechthebbende
van een object er voor dat de nummers, zoals bedoeld in artikel
3, tweede lid, worden aangebracht op een wijze zoals krachtens
artikel 7 is bepaald.
De rechthebbende draagt er zorg voor dat de in het eerste lid
genoemde nummers binnen vier weken na kennisgeving van het
besluit van het college zijn aangebracht.
Indien een verblijfsobject, een ligplaats, een standplaats of
afgebakend terrein nog niet is voltooid, wordt het nummer binnen
vier weken na voltooiing aangebracht.
Indien het college heeft besloten om een nummerbord, waarop het
vervallen nummer is doorgehaald, naast het nummerbord met het
nieuwe nummer te handhaven zal de rechthebbende dit toelaten of
daar uitvoering aan geven als daaraan door het college een
termijn van niet langer dan een jaar is verbonden.
Het college kan de in het tweede en derde lid genoemde termijn
verlengen.
4Nadere voorschriften7Uitvoeringsvoorschriften
Het college kan uitvoeringsvoorschriften vaststellen betreffende
het proces en de wijze van:
naamgeving en van begrenzing van woonplaatsen, wijken,
buurten en bouwblokken;
naamgeving en begrenzing van de openbare ruimte;
nummering van verblijfsobjecten, ligplaatsen en
standplaatsen en afgebakende terreinen;
opmaak van formulieren, besluiten en verklaringen.
De uitvoeringsvoorschriften zijn niet strijdig met het convenant
inzake postcodes.
5Straf-, overgangs- en slotbepalingen8Strafbepaling
Overtreding van artikel 4, tweede en derde lid, artikel 5 en
artikel 6, eerste tot en met het vierde lid, wordt gestraft met
een geldboete van de eerste categorie.
Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening is belast het bureau BROM van de
sector Ruimte en Werken.
9InwerkingtredingDe verordening treedt in werking op de datum van bekendmaking.10Vervallen oude regelsMet de inwerkingtreding van deze verordening vervallen alle eerdere
gemeentelijke regels en voorschriften voor het benoemen van delen van de
openbare ruimte en het nummeren van de daaraan liggende objecten.11Overgangsbepaling
Namen en nummers die op grond van de in artikel 10 genoemde
regels en voorschriften aan objecten zijn toegekend, blijven na
inwerkingtreding van deze verordening bestaan.
Het college kan in afwijking van het eerste lid besluiten dat de
op grond van de in het eerste lid genoemde regels en
voorschriften aangebrachte namen en nummers binnen een door hen
te bepalen termijn moeten worden vervangen door namen en nummers
die voldoen aan de bij of krachtens deze verordening gestelde
voorschriften.
12CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als ‘Verordening naamgeving en
nummering (adressen)’.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 15 december 2010,, voorzitter., griffier.Algemene toelichtingWettelijke grondslagOp 1 juli 2009 is de Wet Basisregistaties Adressen en Gebouwen (hierna:
Wet BAG), in werking getreden. Deze wet omvat ondermeer regels
betreffende de methodische registratie van adresgegevens. Met de
invoering van de Wet BAG is de gemeente de plicht opgelegd om ten
behoeve van de basisregistratie adressen bepaalde, expliciet in de Wet
BAG genoemde zaken, van een naam, nummer of begrenzing te voorzien. Voor
zover het deze zaken betreft is er sprake van medebewind als bedoeld in
artikel 108, tweede lid, van de Gemeentewet. Hoeveel vrijheid de
gemeente nog heeft om zelf een regeling rond naamgeving en nummering te
treffen wordt aangegeven in artikel 121 Gemeentewet. Dit artikel stelt,
dat de gemeentelijke regeling niet in strijd mag zijn met wetten,
algemene maatregelen van bestuur en provinciale verordeningen. Deze
bevoegdheidsafbakening betekent, dat de gemeente een
aanvullingsbevoegheid heeft op de hogere regelgeving. De gemeente heeft
ter voorbereiding daarvan wel rekening te houden met twee grenzen. Een
benedengrens (niet treden in de bijzondere belangen van de ingezetenen)
en een bovengrens (regels mogen niet in strijd zijn met hogere
regelgeving).Al met al staat het de gemeente dus vrij om, met het oog op een goede
uitvoering van het medebewind, de wijze van naamgeving en nummering in
het kader van de Wet BAG nader te regelen. Het gaat hier om het
zogeheten ‘vrije medebewind’, omdat in de Wet BAG geen regels worden
gegeven voor het meer creatieve proces dat aan de eerder genoemde
methodische registratie vooraf gaat; onder andere het bedenken en
toekennen van namen aan woonplaatsen en aan delen van de openbare ruimte
en de methode van toekennen van nummeren aan objecten en plaatsen. Het is de gemeente, in het kader van regeling en bestuur van de eigen
huishouding, toegestaan om in de verordening inzake naamgeving en
nummering bepalingen op te nemen over zaken waarin de Wet BAG in het
geheel niet voorziet. Daaronder vallen bijvoorbeeld zaken als de
afbakening en aanduiding van wijken, buurten en bouwblokken, alsmede het
nummeren van afgebakende en afsluitbare terreinen en de naamgeving van
gemeentelijke bouwwerken. De verordening naamgeving en nummering heeft
daardoor een dubbele grondslag nodig. Met betrekking tot de
beslissingen, als bedoeld in artikel 6 van de Wet BAG, is er sprake van
regeling van bestuur in medebewind, waarvoor artikel 108, tweede lid, en
artikel 149 van de Gemeentewet de grondslag biedt. Voor de overige
beslissingen betreft het regeling en bestuur op grond van artikel 108,
eerste lid en artikel 149 van de Gemeentewet. De twee grondslagen voor
deze verordening worden dan ook in de aanhef van de verordening
genoemd.Op het punt van de taaktoedeling bepaalt de Wet BAG, dat de in artikel 6
van die wet genoemde beslissingen door de gemeenteraad moeten worden
genomen, waarmee wordt aangesloten op de voorheen bestaande
taaktoedeling op basis van artikel 108, eerste lid en hoofstuk IX van de
Gemeentewet. Het is zodoende – mede ingevolge artikel 149 van de
Gemeentewet - de raad die, naast het autonome deel, ook het
onderwerpelijke medebewindsdeel in een regeling kan uitwerken. In de
verordening zelf kan delegatie van beslissingen aan het college worden
geregeld op grond van de algemene delegatiebevoegdheid van artikel 156,
eerste lid, van de Gemeente. Dit is in deze verordening ook het geval.
(Zie verder ook hierna onder dualistisch bestel).Belang van naamgeving en nummering (adressen)Adressen vervullen een essentiële functie in het maatschappelijk
verkeer. Niet alleen voor dienstverlenende instanties als politie,
brandweer, posterijen en ambulancebedrijven, maar ook voor bijvoorbeeld
de makelaardij, de advocatuur, het notariaat en het bedrijfsleven. Zij
kunnen veelal hun werkzaamheden niet uitvoeren zonder goed sluitende
informatie over adressen. Ook de burger heeft belang bij goede
adressering van zijn woonverblijf. Hij wenst in brede zin vindbaar te
zijn. Adressen vervullen binnen het openbaar bestuur eveneens een
wezenlijke functie. Enerzijds is een groot deel van de
overheidsregistraties geordend (toegankelijk) op alfanumerieke volgorde
van adressen. Anderzijds zijn adressen van wezenlijke betekenis voor het
koppelen en maken van selecties uit deze registraties. Het benoemen van
delen van de openbare ruimte (voorheen straatnamen) en het toekennen van
nummers aan verblijfsobecten (voorheen huisnummers) is een taak die de
gemeente met extra zorg moet omgeven.Algemene wet bestuursrechtHet toekennen van een naam of nummer (adressen) op grond van de
verordening is een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb). Het besluit zal aan de formele en materiële eisen van de Awb
moeten voldoen. Op grond van de Awb is het mogelijk tegen een besluit
een bezwaarschrift in te dienen bij het besluitende bestuursorgaan.
Tevens staat de mogelijkheid open om een beroepschrift in te dienen bij
de sector bestuursrecht van de arrondissementsrechtbank.Met name ten aanzien van naamgeving kan de vraag rijzen of er wel sprake
is van een besluit. Deze vraag kan bevestigend worden beantwoord indien
het besluit zich richt op bepaalde, concreet aanwijsbare objecten en het
besluit gebaseerd is op een publiekrechtelijke regeling die een
gedoogplicht inhoudt voor de rechthebbende op onroerende zaken in
verband met het op deze objecten aanbrengen van naam- en nummerborden.
Op grond van deze verordening zal derhalve sprake zijn van een besluit
tot naamgeving of nummering. Ook wijziging of intrekking van een naam of
nummer of het afwijzen van een verzoek daartoe valt binnen de reikwijdte
van de AWB. Indien een aanvraag voor een naam of een nummering moet
worden afgewezen of een een besluit tot naamgeving of nummering een
belanghebbenden zou treffen, moet worden bezien of artikel 4:7 dan wel
4:8 van de AWB van toepassing is. Deze artikelen houden de verplichting
in de aanvrager of belanghebbende te horen voordat het besluit wordt
genomen.Dualistisch bestel Maar er is meer te melden over de bevoegdheid inzake naamgeving en
nummering; namelijk het dualistische stelsel. De kern van het dualisme
is de ontvlechting van de positie en bevoegdheden van de raad en het
college. De kaderstellende en controlerende bevoegdheden worden bij de
raad gelegd en de bestuursbevoegdheden worden bij het college
geconcentreerd. Er kunnen drie typen bestuursbevoegdheden worden
onderscheiden in a.) bestuursbevoegdheden die in de Gemeentewet zijn
opgenomen, b.) de bestuursbevoegdheden in medebewindswetten en c.) de
autonome bevoegdheden. De bestuurlijke bevoegdheden die in de
Gemeentewet zijn opgenomen zijn met de inwerkingtreding van de Wet
dualisering gemeentebestuur (Stb.2002, 111) bij het college gelegd.De naamgeving en nummering kan worden aangemerkt als een autonome
bestuursbevoegdheid. Deze bevoegdheid blijft dus nog bij de raad liggen.
Pas na de aanvaardig van de grondwetswijziging en een wijziging van de
artikelen 108 en 147 Gemeentewet kan deze bevoegdheid aan het college
worden toegekend. Voorlopig blijft deze bevoegdheid nog bij de
Gemeenteraad. Wel kan de raad ervoor kiezen om vooruitlopend op deze
wijziging van de Grondwet de bevoegdheid tot naamgeving en nummering aan
het college te delegeren. Ter volmaking van het dualistische stelsel
ligt dit ook in de rede. Wel blijft ook in het dualistische stelsel de
verordende bevoegdheid bij de raad liggen. Dit betekent dat de
bevoegdheid tot vaststelling van een verordening op de naamgeving en
nummering bij de raad blijft berusten. De raad kan er echter – ook nu al
– voor kiezen om de verordende bevoegdheid ter zake van naamgeving en
nummering op grond van artikel 156 Gemeentewet aan het college te
delegeren. Dat is in deze modelverordening ook voor gekozen.Regelen van de gevolgenBij het gebruik van de bevoegdheid tot naamgeving en nummering moet het
college rekening houden met het belang van vooral bewoners en bedrijven.
Wijziging van een naam of een nummer treft immers de belangen van
bewoners en bedrijven. In bepaalde gevallen kan er sprake zijn van een
gemeentelijke gehoudenheid tot regeling van de gevolgen van de
wijzigingsbesluiten. Een aantal punten is hierbij van belang:
Tussen het besluit tot wijziging en de uitvoering van de
wijziging dient voldoende tijd te liggen, zodat de bewoners en
de bedrijven zich op de gewijzigde naam of het veranderde nummer
kunnen voorbereiden. Hoe langer deze periode is, hoe minder de
gemeenten gehouden is tot compenserende maatregelen. De in
artikel 11 genoemde periode kan voor gewone gevallen als een
redelijke voorbereiding worden gezien. Gevallen die hiervan
afwijken, zoals sterk naar buiten tredende bedrijven met een
groot klantenpotentieel, moeten op zichzelf worden bezien. Het
verdient aanbeveling in een vroeg stadium contact op te nemen
met de betrokken bewoners en bedrijven. De Algemene wet
bestuursrecht (Awb) kent deze verplichting op grond van artikel
4:8.
Voor de gevallen waarin de gemeente gehouden kan worden tot het
vergoeden van de gemaakte kosten, is geen algemene norm aan te
geven waaruit de hoogte of de vorm van de vergoeding kan worden
afgeleid.
Indien de wijziging bewoners betreft en er een korte
voorbereidingsperiode geldt, is het beschikbaar stellen van een
aantal adreswijzigingkaarten in de meeste gevallen een redelijke
vorm van schadeloosstelling.
Bedrijven die ook bij een voorbereidingsperiode van een jaar
onredelijk in hun belangen worden getroffen, kunnen een
aanspraak maken op vergoeding van een deel van de kosten die ze
maken. Daarbij zijn de volgende aspecten te overwegen:
De bevoegdheid van de gemeente om tot wijziging te
besluiten;
Het maatschappelijk risico dat een bedrijf
dientengevolge is toe te rekenen, waarbij de keuze voor
vermelding van het adres op verpakkingsmateriaal,
winkelruiten, markiezen, bedrijfsauto’s of
productieonderdelen geacht worden tot het
ondernemersrisico te behoren;
De lengte van de voorbereidingsperiode;
De specifieke aspecten van het bedrijf;
De voorraad naar buiten gerichte kantoorbescheiden en
andersoortige productieonderdelen die niet tot het
ondernemingsrisico zijn te rekenen;
De actualiteit van de onder punt e genoemde zaken;
Het gemiddelde gebruik of de omzet per tijdsperiode van
de onder punt e genoemde zaken;
De mogelijkheid tot bedrijfseconomische en fiscale
afschrijving van de onder punt e genoemde zaken.
toelichting1De begripsomschrijvingen zijn aangepast aan de omschrijving zoals
opgenomen in artikel 1 van de wet. Daardoor zijn de voorheen in de
verordening gehanteerde begrippen straatnaam, huisnummer, object,
gebouw, complex en bouwwerk komen te vervallen. Verblijfsobject, pand,
nummeraanduiding, wijk- en buurtindeling, wooonplaats en convenant zijn
aan de begripsomschrijvingen toegevoegd. De overige begrippen zijn
ongewijzigd gebleven. Voor de goede orde wordt gewezen op het feit dat
het begrip< openbare ruimte > onder punt g niet precies overeenkomt met de
openbare ruimte die wordt gebezigd in het spraakgebruik.2Het eerste lid regelt het vaststellen en begrenzen van de
woonplaats(en). Het totale grondgebied van de gemeente moet in een of
meer woonplaatsen worden opgedeeld. Dit betekent, dat de gemeentegrens
altijd samenvalt met de woonplaatsgrenzen. Verder biedt het eerste lid
de mogelijkheid om woonplaatsen te verdelen in wijken en buurten. In het
kader van de Volkstelling 1971 is tussen gemeenten, de provinciale
planologische diensten en het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS)
een gebiedsindeling overeengekomen, die wordt aangeduid met de term CBS
wijk- en buurtindeling. Deze indeling werd noodzakelijk geacht, omdat op
provinciaal en landelijk niveau behoefte bestond aan inzicht in de
onderverdeling van het gemeentelijk grondgebied. Sinds 1971 heeft het
echter ontbroken aan systematisch interbestuurlijk overleg waardoor
onduidelijkheid kon ontstaan over de te hanteren wijk- en buurtindeling.
De minister van Economische Zaken is voornemens zijn coördinerende rol
inzake wijk- en buurtindeling te reactiveren, maar dat heeft nog niet
geleid tot nadere bijhoudingsregels. Gemeenten doen er voorlopig
verstandig aan - bij het opdelen van een woonplaats in wijken en buurten
- de CBS-voorschriften inzake de wijk- en buurtindeling uit 1970 aan te
houden.Het tweede lid regelt het per woonplaats benoemen van openbare ruimte.
In de Wet BAG zijn geen bepalingen opgenomen over de grenzen van
benoemde delen van de openbare ruimte. Daar is in de verordening wel
voor gekozen om te voorkomen dat delen van de openbare ruimte,
onbedoeld, een dubbele naam krijgen of deels geen naam krijgen vanwege
onduidelijkheid over de begrenzingen. Voor de meeste gemeenten is het
vastleggen van begrenzingen van benoemde delen van de openbare ruimte al
dagelijkse praktijk. Verder is in het tweede lid de naamgeving van
gemeentelijke gebouwen en bouwwerken meegenomen. Deze taak kan, naast de
naamgeving van woonplaatsen en de openbare ruimte, aan de Commissie voor
de naamgeving worden opgedragen.Met de wettelijke regeling inzake de naamgeving van de openbare ruimte
komt een einde aan discussies over de naamgeving van rijkswegen en
provinciale wegen. De Wet BAG schrijft namelijk voor dat alle
verblijfsobjecten van een nummer moeten zijn voorzien en dat geldt dus
ook voor bijvoorbeeld benzinestations, restaurants of hotels die alleen
via een rijks- of provinciale weg zijn te bereiken. Nummers kunnen
alleen worden uitgegeven als zij worden gerelateerd aan een door het
college vastgestelde naam aan een deel van de openbare ruimte. Gemeenten
moeten derhalve ex artikel 6 van de Wet BAG voor rijks- en provinciale
wegen een naambesluit nemen. Gemeenten moeten hier verstandig met hun
bevoegdheid omgaan. In dit soort gevallen kan worden aangesloten bij de
al jaren door veel gemeenten toegepaste werkwijze, waarbij de naamgeving
louter wordt gebaseerd op de nummer en het type weg. Bijvoorbeeld door
de A3 in een bepaalde woonplaats de naam <Rijksweg A3> toe te
kennen. Daarmee blijft de A-nummering in tact en ook het type weg
(rijksweg) blijft onveranderd. (E-aanduidingen moeten niet in de
naamgeving van rijkswegen worden betrokken.) Zo kan ook bijvoorbeeld de
provinciale weg N999 de naam <Provinciale weg N999> worden
toegekend. Ook hier blijft het type weg en de N-nummering volledig in
tact. Tot op heden hebben gemeenten zich aan deze werkwijze
gehouden.Anders ligt dat bij de naamgeving van rivieren en wateren van
internationale betekenis. Na ampel beraad is besloten over de naamgeving
van dit soort openbare buitenruimten geen regels op te nemen in de
verordening. Er bestaat voor de gemeente immers geen enkele aanleiding
of noodzaak tot het herbenoemen van deze rivieren en wateren. Het
behoeft bovendien geen nadere uitleg dat het tot onoverzichtelijke
situaties leidt als bijvoorbeeld een rivier per woonplaats een andere
naam krijgt toebedeeld. Het toekennen van nummeringen aan een object of
plaats dient te worden gekoppeld aan de naam van de openbare ruimte
naast voornoemde rivieren en wateren. Als zich de bijzondere situatie al
mocht voordoen om een naam van een rivier of water van internationale
betekenis te wijzigen, dan kan dat niet eerder plaatsvinden dan na
gehouden overleg met het bestuursorgaan die dat aangaat.Het derde lid bepaalt, dat onder de termen bepalen, vaststellen,
verdelen en toekennen, zoals bedoeld in het eerste en twee lid, tevens
het wijzigingen of intrekken daarvan omvat. Deze passage is opgenomen,
omdat hierover in het verleden problemen zijn gerezen.3Het eerste en tweede lid regelen het vaststellen van standplaatsen en
ligplaatsen en het toekennen van nummers aan verblijfsobjecten,
ligplaatsen, standplaatsen en afgebakende terreinen. Hier is niet voor
de term huisnummer gekozen, omdat bij afgebakende terreinen, lig- en
standplaatsen niet kan worden gesproken van huis. Vandaar dat de term
nummeraanduiding wordt gebruikt. Een burger kan overigens een aanvraag voor een nummeraanduiding bij
burgemeester en wethouders indienen. Deze aanvraag zal in de regel zijn
aan te merken als een verzoek van een belanghebbende om een besluit te
nemen in de zin van artikel 1:3, derde lid, van de Algemene wet
bestuursrecht (hierna: Awb). Op de afwikkeling van de aanvraag zijn de
hoofdstuk 3 en 4 van de Awb van toepassing (zie hierover ook de algemene
toelichting).De strekking van het derde lid spreekt voor zich en behoeft geen verdere
toelichting. Het vierde lid regelt, dat het eerste tot en met het derde
lid ook kan worden toegepast op andere betreedbare en afsluitbare
objecten - zoals bijvoorbeeld afgebakende terreinen - als het college
dat nodig oordeelt.Het vijfde lid bepaalt dat onder de termen vaststellen, verdelen en
toekennen, zoals bedoeld in het eerste en twee lid, tevens het
wijzigingen of intrekken daarvan omvat. Deze passage is opgenomen, omdat
hierover in het verleden problemen zijn gerezen.4De toegekende namen moeten overeenkomstig de wens van het college worden
aangebracht. De kosten daarvan komen voor rekening van de gemeente. De
in het eerste lid vervatte zinsnede ‘in voldoende aantallen ter plaatse’
verdient nadere toelichting. Onder dit begrip wordt verstaan, dat een
verkeersdeelnemer bij het oprijden van een kruising van wegen, door in
voldoende aantallen aangebrachte naamborden, zonder omkijken en in een
oogopslag de naam van de dwarsstraat moet kunnen lezen. Dit betekent
doorgaans dat op alle hoeken van de kruising borden dienen te worden
aangebracht.Het tweede lid bepaalt dat een object of plaats of terrein een door het
college toegekend nummer ook feitelijk moet dragen. Het college wordt de
mogelijkheid geboden toe te zien op de naleving van het aanbrengen van
nummers. Met het oog op de dienstverlening is het immers noodzakelijk
dat de nummers, die door het college zijn toegekend, ook ter plaatse
terug zijn te vinden. Voor de hieraan verbonden kosten wordt verwezen
naar de algemene toelichting.Het derde lid verbiedt een ieder die daartoe niet is bevoegd, namen toe
te kennen aan delen van de openbare ruimte door naamborden zichtbaar ter
plaatse aan te brengen. Het komt steeds vaker voor dat burgers - om de
meest uiteenlopende redenen - een straatnaambord in de tuin plaatsen of
aan de onroerende zaak bevestigen. Dat geeft veelal verwarring met de
door de gemeente toegekende namen aan de openbare ruimte. Het derde lid
geeft de gemeente de bevoegdheid om hiertegen op te treden. Voor de
goede wordt erop gewezen dat het iedereen vrij staat om een naam toe te
kennen aan zijn onroerende zaak, zolang dat geen verwarring geeft met de
door de gemeente toegekende namen aan de openbare ruimte.Het vierde lid verbiedt een ieder die daartoe niet is bevoegd nummers
toe te kennen aan onroerende zaken die prive bezit zijn door deze op
zichtbare wijze aan te brengen. Het aanbrengen van zelf gekozen nummers
door eigenaren, gebruikers of beheerders aan objecten, plaatsen en
terreinen is de laatste decennia hand over hand toegenomen. Bovendien is
bij de invoering van de BAG ook gebleken dat nummers vaak zijn
verdwenen. Ook worden nummers soms zo abstract vormgegeven dat zij niet
meer aan het criteria van doeltreffendheid, zoals bedoeld in het tweede
lid, voldoen. Deze criteria kunnen worden uitgewerkt in de
uitvoeringsvoorschriften, zoals bedoeld in artikel 7.5Vanuit een weloverwogen algemeen maatschappelijk belang dienen
naamborden door of namens de gemeente ter plaatse goed zichtbaar en in
voldoende mate te worden aangebracht. Veelal is het noodzakelijk om
naamborden te bevestigen aan gebouwgevels, terreinafscheidingen of aan
paaltjes die op prive-terrein worden geplaatst. De betrokken
rechthebbenden zijn verplicht dat toe te laten. Het artikel houdt verder
rekening met de omstandigheid dat de borden niet door de gemeente zelf,
maar op verzoek van de gemeente door derden worden aangebracht.Het tweede lid geeft de gemeente de mogelijkheid om een bord met de oude
(doorgehaalde) naam enige tijd te handhaven naast een bord met de nieuwe
naam. Op deze wijze wordt voorkomen dat zij, die niet van de
herbenoeming op de hoogte zijn, hun bestemming niet kunnen vinden.Het derde lid is opgenomen om te voorkomen dat de
leesbaarheid/zichtbaarheid van een aangebracht naambord door
bijvoorbeeld hoog opschietend groen, zonnescherm of reclamebord wordt
belemmerd. Vandaar dat is bepaald dat de rechthebbende ervoor dient te
zorgen dat de bedoelde borden vanaf de openbare weg leesbaar
blijven.6Met betrekking tot dit artikel wordt gewezen op het feit dat het
aanbrengen van nummerborden per gemeente verschillend is geregeld.
Sommige gemeenten brengen de nummers zelf aan. Het aanbrengen van de
nummers wordt echter ook uitbesteed of overgelaten aan de aannemer.
Bijvoorbeeld als onderdeel van het uitvoeren van een bouwwerk. Ten
slotte wordt het ook vaak aan de rechthebbende opgedragen om de nummers,
conform de gemeentelijke voorschriften, aan te brengen.In de verordening is gekozen voor een formulering waarbij de
rechthebbende het nummer dient aan te brengen, tenzij het college anders
besluit. Het laatste zal vaak het geval zijn bij nieuwbouwprojecten,
waarbij een uniform uitgevoerde nummering wenselijk wordt geacht. Het
verdient aanbeveling de verantwoordelijkheid voor het aanbrengen van een
nummer in de tekst van het nummerbesluit te regelen.In het tweede en derde lid is bepaald dat het door het college
toegekende nummer binnen een bepaalde termijn moet zijn aangebracht.
Voor gevallen waarin het object nog niet is voltooid, moet het nummer
vier weken na de voltooiing zijn aangebracht.Het vierde lid biedt de gemeente de mogelijkheid om een bord met het
oude (doorgehaalde) nummer enige tijd te handhaven naast een bord met
het nieuwe nummer. Op deze wijze wordt voorkomen dat zij, die niet van
de hernummering op de hoogte zijn, hun bestemming niet kunnen vinden.
Het handhaven van het oude (doorgehaalde) nummer wordt soms bij
omvangrijke of ingewikkelde vernummering toegepast.Het vijfde lid geeft het college de mogelijkheid de in het tweede en
derde lid genoemde termijnen te verlengen.7Het eerste lid biedt de mogelijkheid om uitvoeringsvoorschriften vast te
stellen ten aanzien van naamgeving en nummering. Deze
uitvoeringsvoorschriften zijn gericht op vast gemeentelijk beleid. Dat
kan van belang zijn bij beroeps- en bezwaarprocedures. De
uitvoeringsvoorschiften kunnen bepalingen bevatten met betreking tot de
bestuurlijke, taalkundige en inhoudelijke aspecten van de naamgeving,
alsmede bepalingen over de wijk- en buurtindeling, de toekenning van
nummers, de wijze van nummeren, de uitvoering en plaatsing van borden en
voorschriften van administratief-organisatorische aard. Ook kunnen
modellen worden voorgeschreven voor verklaringen, besluiten en
formulieren.Artkel 2 bepaalt dat de uitvoeringsvoorschriften niet in strijd mogen
zijn met het postcodeconvenant. 8Het opleggen van verplichtingen, zoals vervat in de verordening, heeft
alleen zin wanneer deze verplichtingen bij nalatigheid of overtreding
kunnen worden afgedwongen, zodra deze worden overtreden. Het is
gebruikelijk aan lichte overtredingen een geldboete van de eerste
categorie te verbinden.In het tweede lid wordt de afdeling of dienst aangewezen, die op de
naleving van de bepalingen in de verordening moet toezien. Dat kan
bijvoorbeeld de afdeling of dienst Bouwtoezicht zijn. De laatste jaren
wordt dit toezicht steeds vaker opgedragen aan de afdeling waaraan de
bijhouding van de BAG is opgedragen.9Dit artikel regelt de inwerkingtreding van de verordening.10Dit artikel regelt het vervallen van de oude bepalingen. De strekking
van dit artikel spreekt voor zich.11Het principe van het benoemen van de openbare ruimte en het nummeren van
verblijfsobjecten, ligplaatsen, standplaatsen en afgebakende terreinen
dateert al uit de vorige eeuw. In de loop der jaren zijn veel opvolgende
voorschriften van kracht geweest. Het is niet zinvol bij de invoering
van de verordening te eisen dat alle nummers in de gemeente dienen te
worden aangepast aan de nieuwe uitvoeringsvoorschriften, zoals vervat in
artikel 7. Nummers die onder het oude regime tot stand zijn gekomen,
blijven gehandhaafd. Het college heeft wel de mogelijkheid om aanpassing
van de nummers te eisen.12Omdat de term huisnummer in principe geen juiste term is voor het
nummeren van verblijfsobjecten, afgebakende terreinen, standplaatsen en
ligplaatsen en de term straatnaam geen juiste term is voor plantsoenen,
wegen e.d., is gekozen voor de nieuwe citeertitel Verordening naamgeving
en nummering (adressen).ScanjobNaamgeving enNummering.pdf