CVDR209800_1Bouwverordening gemeente Beuningen 2012nlregelingBeuningen2017-07-25BeuningenDe Koerier, 10 oktober 2012Bouwverordening gemeente BeuningenWoningwet artikel 8 en 11Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo), artikel 2.1. en 2.2gemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2012-10-02De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-10-182012-04-01Nieuwe regelingBW12.00831De regeling vervangt de Bouwverordening 2007
Bouwverordening Gemeente Beuningen 2012
Uitleg:In deze versie van de Bouwverordening is de VNG-ledenbrief
met de 14e serie wijzigingen verwerkt.1Inleidende bepalingen1.1begripsomschrijvingen
In deze verordening wordt verstaan onder:
Bevoegd gezag: bestuursorgaan, als bedoeld in de
Woningwet, artikel 1, eerste lid, onderdeel e, dan
wel, bij het ontbreken van een bestuursorgaan als
bedoeld in dit artikellid, burgemeester en
wethouders;
bouwbesluit: de algemene maatregel van bestuur als
bedoeld in artikel 2 van de Woningwet;
bouwtoezicht: degene die ingevolge artikel 92,
tweede lid, van de Woningwet in samenhang met
artikel 5.10 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht belast is met het bouw- en
woningtoezicht;
bouwwerk: elke constructie van enige omvang van
hout, steen, metaal of ander materiaal, die op de
plaats van bestemming hetzij direct hetzij indirect
met de grond verbonden is, hetzij direct of indirect
steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter
plaatse te functioneren;
gebruiksoppervlakte: de gebruiksoppervlakte als
bedoeld in het Bouwbesluit.
Omgevingsvergunning voor het bouwen: vergunning voor
een bouwactiviteit als bedoeld in artikel 2.1,
eerste lid, onder a, van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht;
In deze verordening wordt mede verstaan onder: bouwwerk: een
gedeelte van een bouwwerk; gebouw: een gedeelte van een
gebouw.
1.2Termijnen(vervallen)1.3Indeling van het gebied van de gemeente
Voor de toepassing van deze verordening geldt als indeling
van de gemeente:
het gebied binnen de bebouwde kom;
het gebied buiten de bebouwde kom.
Als gebied binnen de bebouwde kom geldt het gebied, dat op
de bij deze verordening behorende kaart als zodanig is
aangegeven.
2De aanvraag omgevingsvergunning voor het bouwen.1Gegevens en bescheiden2.1.1Aanvraag bouwvergunning(vervallen)2.1.2In de aanvraag op te nemen gegevens(vervallen)2.1.3Bij de aanvraag in te
dienen bescheiden(vervallen)2.1.4Gegevens met betrekking tot het coördineren van
vergunningaanvragen(vervallen)2.1.5Bodemonderzoek
Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als
bedoeld in artikel 8,
vierde lid, van de Woningwet bestaat uit:
de resultaten van een recent milieuhygiënisch
bodemonderzoek verricht volgens NEN 5740, uitgave
2009, in overeenstemming met het
onderzoeksprotocol dat volgt uit figuur 1.
Milieuvergunningen en BSB (SDU, uitgave oktober
1993)
(vervallen).
Indien op basis van het vooronderzoek aanleiding
bestaat te veronderstellen dat asbest, daaronder
mede begrepen asbestvezels, -deeltjes of –stof, in
de bodem aanwezig is, vindt het onderzoek mede
plaats op de wijze als voorzien in NEN 5707,
uitgave 2003.
De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als
bedoeld in artikel 2.4, onder d van de Regeling
omgevingsrecht geldt niet indien het bouwen betrekking
heeft op een bouwwerk dat naar aard en omvang gelijk is
aan een bouwwerk als genoemd in het Besluit
omgevingsrecht, artikelen 2 en 3 van bijlage II. Deze
verwijzing geldt niet voor de hoogtebepalingen in het
Besluit omgevingsrecht, artikelen 2 en 3 van bijlage II.
Het bevoegd gezag staat een geheel of gedeeltelijk
afwijken van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport bedoeld in artikel 2.4, onder d, van
de Regeling omgevingsrecht toe, indien voor toepassing
van artikel 2.4.1 bij het bevoegd gezag reeds bruibare
recente onderzoeksresultaten beschikbaar zijn.
Het bevoegd gezag kan een gedeeltelijk afwijken van de
plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als
bedoeld in artikel 2.5, onder d van de Regeling
omgevingsrecht toestaan voor een bouwwerk met een
beperkte instandhoudingstermijn, als bedoeld in artikel
2.23 Wet algemene bepalingen omgevingsrecht en artikel
5.16 van het Besluit omgevingsrecht, indien uit het in
NEN 5725, uitgave 2009, bedoelde vooronderzoek naar het
historisch gebruik en naar de bodemgesteldheid blijkt,
dat de locatie onverdacht is dan wel de gerezen
verdenkingen een volledig veldonderzoek volgens NEN
5740, uitgave 2009 niet rechtvaardigen.
Indien het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de
aanwezige bouwwerken zijn gesloopt, dient het
bodemonderzoek plaats te vinden nadat is gesloopt en
voordat met de bouw wordt begonnen.
2.1.6Overige gegevens en bescheiden behorende bij
de aanvraag om omgevingsvergunning (vervallen)2.1.7Bouwregistratie(vervallen)2.1.8Bijzondere bepalingen omtrent de aanvraag om
omgevingsvergunning woonwagens en standplaatsen(vervallen)2Behandeling van de aanvraag om omgevingsvergunning2.2.1Ontvangst van de aanvraag(vervallen)
2.2.2Samenloop met vrijstelling ruimtelijke
ordening(vervallen)2.2.3Bekendmaking van termijnenvervallen)2.2.4In behandeling nemen en fasering
omgevingsvergunningverlening(vervallen)2.2.5In behandeling nemen en bodemonderzoek(vervallen)2.2.6Kennisgeving van rechtswege verleende
omgevingsvergunning(vervallen)3Welstandstoetsing2.3.1Welstandscriteria(vervallen)4Het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem2.4.1Verbod tot bouwen op verontreinigde bodemOp een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar
is te verwachten voor de gezondheid van de gebruikers, mag niet
worden gebouwd voor zover dat bouwen betrekking heeft op een
bouwwerk:
waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen
verblijven;
voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning voor het
bouwen is vereist; en
dat de grond raakt, of
waarvan het bestaande, niet-wederrechtelijke
gebruik niet wordt gehandhaafd.
2.4.2Voorwaarden omgevingsvergunningIn afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en
onverminderd het bepaalde in artikel 2.4, onder d, van de
Regeling omgevingsrecht, kan het bevoegd gezag voorwaarden
verbinden aan de omgevingsvergunning voor het bouwen, in het
geval zij op grond van het in de Regeling omgevingsrecht
bedoelde onderzoeksrapport en/of andere bij hen bekende
onderzoeksresultaten dan wel op grond van het overeenkomstig het
tweede lid van artikel 39 van de Wet bodembescherming
goedgekeurde saneringsplan bedoeld in artikel 39, eerste lid,
van die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet geschikt is voor
het beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden alsnog
geschikt kan worden gemaakt. 5Voorschriften van stedenbouwkundige aard en bereikbaarheidseisen2.5.1Richtlijnen voor de verlening van ontheffing
van de stedenbouwkundige bepalingen(vervallen)2.5.2Anti-cumulatiebepalingTerrein dat voor het verlenen van een omgevingsvergunning in
aanmerking moet worden genomen mag niet nog eens bij de
verlening van een omgevingsvergunning voor een ander bouwwerk in
aanmerking worden genomen. 2.5.3Bereikbaarheid van bouwwerken voor
wegverkeer. Brandblusvoorzieningen(vervallen)2.5.3ABrandweeringang(vervallen)2.5.4Bereikbaarheid van gebouwen voor
gehandicapten(vervallen)2.5.5Ligging van de voorgevelrooilijnDe voorgevelrooilijn is:
langs een wegzijde met een regelmatige of nagenoeg
regelmatige ligging van de voorgevels van de bestaande
bebouwing: de evenwijdig aan de as van de weg gelegen
lijn, welke, zoveel mogelijk aansluitend aan de ligging
van de voorgevels van de bestaande bebouwing, een zoveel
mogelijk gelijkmatig beloop van de rooilijn
overeenkomstig de richting van de weg geeft;
langs een wegzijde waarlangs geen bebouwing als onder a
bedoeld aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd: bij
een wegbreedte van ten minste 10 meter, de lijn gelegen
op 15 meter uit de as van de weg; bij een wegbreedte
geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10 meter uit
de as van de weg.
2.5.6Verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijnOnverminderd het bepaalde in artikel 2.5.7 is het verboden een
bouwwerk, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is
vereist, te bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn.
2.5.7Toegelaten overschrijding van de voorgevelrooilijn Het verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn is niet van toepassing op:
onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het
aanbrengen van veranderingen bedoeld in artikel 3,
onderdeel 7, van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;
andere onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen
waarvan een omgevingsvergunning is vereist die bij het
afzonderlijk realiseren niet vallen onder de werking van
de veranderingen bedoeld in artikel 3, onderdeel 7, van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht.te weten:
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en
rioolputten;
stoepen, stoeptreden en toegangsbruggen, mits
zij de grens van de weg met niet meer dan 0,3 m
overschrijden.
2.5.8Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot overschrijding van de voorgevelrooilijn.In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding
van de voorgevelrooilijn kan het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen voor:
ondergrondse bouwwerken zoals kelders,
kelderkoekoeken en kelderingangen, mits de
bovenzijde daarvan niet hoger gelegen is dan het
straatpeil;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, anders dan
bedoeld in artikel 2, onderdeel 9, 16 en 18 van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht, die
naar hun aard en bestemming op een voor de
voorgevelrooilijn gelegen erf toelaatbaar zijn;
laadperrons, stoepen en stoeptreden, die de
grens van de weg overschrijden;
erkers, serres en andere uitbouwen, alsmede
balkons en galerijen, die de voorgevelrooilijn met
niet meer dan 1,50 m overschrijden;
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, alsmede andere
luifels, dakoverstekken, uitspringende
schoorsteenwanden, reclametoestellen en
draagconstructies voor reclames dan bedoeld zijn
in artikel 2.5.7;
overbouwingen ten dienste van de verbinding
tussen twee bouwwerken;
bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld
in de Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale
of gemeentelijke monumentenverordening - voor
zover zulks niet bezwaarlijk is met het oog op de
in historisch-esthetisch opzicht gewenste
aansluiting bij het karakter van de bestaande
omgeving.
Voor het bouwen boven een weg kan alleen afwijking
worden toegestaan, indien niet lager gebouwd wordt dan:
4,20 m boven de hoogte van de rijweg, met
inbegrip van een strook van 0,50 m breedte ter
weerszijden van die rijweg;
2,20 m boven de hoogte van een ander deel van de
weg; en dan nog voor zover de veiligheid van de
gebruikers van de weg niet in gevaar komt.
2.5.9Bouwen op de wegIn afwijking van het verbod tot het bouwen op de weg kan het
bevoegd gezag de omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen
voor:
gebouwen ten behoeve van een op het openbaar net
aangesloten nutsvoorziening, het
telecommunicatieverkeer, het openbaar vervoer of het
wegverkeer, anders dan bedoeld in artikel 2, onderdeel
18, sub a van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, ten dienste van het
verkeer, de waterhuishouding, de energievoorziening of
het telecommunicatieverkeer, alsmede straatmeubilair,
anders dan bedoeld in artikel 2, onderdeel 18, sub b, c
en d, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht;
vrijstaande winkel- of reclamevitrines;
reclametoestellen en draagconstructies voor reclame;
andere bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die naar hun aard en
bestemming op de weg toelaatbaar zijn.
2.5.10Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoeken
Een naar de weg gekeerd gevelvlak van een gebouw moet in
de voorgevelrooilijn zijn geplaatst.
Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing
in:
de gevallen genoemd in artikel
2.5.7 en in die waarin de afwijking
genoemd in de artikelen
2.5.8 en
2.5.9 is verleend;
de gevallen genoemd in artikel
2.5.13 en in die waarin de
afwijking genoemd in artikel
2.5.14 is verleend, voor zover het
bouwwerk geheel achter de achtergevelrooilijn is
geplaatst;
de gevallen, bedoeld in het derde lid.
Indien van wegen die elkaar kruisen of van een weg die
een knik maakt van 90 graden of minder, de tegenover
elkaar liggende voorgevelrooilijnen zich in beide wegen
of zich vóór en na de knik op onderlinge tussenafstanden
van minder dan 3 meter bevinden, moet de bebouwing op de
hoeken - over een hoogte op een dergelijke hoek van niet
meer dan 4,2 meter boven straatpeil - worden afgerond of
afgeschuind, met dien verstande dat de daardoor
onbebouwd blijvende oppervlakte niet groter dan 2 m2
behoeft te zijn.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid voor:
gebouwen behorende tot een complex van gebouwen;
gebouwen op handels- en industrieterreinen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
bijgebouwen, anders dan de in artikel 2,
onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel 1, van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht
gebouwen ten dienste van bodemcultuur en
veeteelt, pluimveeteelt daaronder begrepen, en de
daarbijbehorende woningen;
gedeelten van naar de weg gekeerde gevels;
gevallen, waarin de welstand bij het bij het
toestaan van de afwijking is gebaat.
De achtergevelrooilijn is evenwijdig aan de
voorgevelrooilijn en bevindt zich:
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen
driehoekig, vierhoekig of regelmatig veelhoekig
bouwblok op een afstand van de voorgevelrooilijn
gelijk aan de helft van de straal van de
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen,
doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter. Indien meer dan
één ingeschreven cirkel binnen de
voorgevelrooilijnen kan worden beschreven, geldt
de grootste;
in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen
bouwblok van een andere dan onder a genoemde vorm
op zodanige afstand van de voorgevelrooilijn,
bepaald op de wijze als onder a bepaald, na
herleiding van de vorm van het bouwblok tot een of
meer der onder a genoemde vormen, voor zover zij
op zich zelf of gezamenlijk de vorm van het
bouwblok het meest nabijkomen, doch op geen
grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;
in een slechts aan drie zijden bebouwd of te
bebouwen rechthoekig bouwblok, langs deze drie
zijden op een afstand van de voorgevelrooilijn
gelijk aan 1/4 van de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen van de beide zich tegenover
elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen zijden
van het bouwblok, doch op geen grotere afstand van
de voorgevelrooilijn dan 15 meter;
in een slechts aan twee tegenover elkaar
gelegen zijden bebouwd of te bebouwen rechthoekig
bouwblok, langs deze twee zijden op een afstand
van de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4 van de
afstand tussen de voorgevelrooilijnen van de beide
zich tegenover elkaar bevindende bebouwde of te
bebouwen zijden van het bouwblok, doch op geen
grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;
in alle niet onder a tot en met d genoemde
gevallen op een afstand die wordt bepaald met
inachtneming van de beginselen, welke zijn
neergelegd in a tot en met d van dit lid, doch op
geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan
15 meter.
Indien in een hoekbebouwing de elkaar snijdende
achtergevelrooilijnen een scherpe hoek vormen moeten de
achterzijden van die bebouwing - in het belang van de
toetreding van daglicht - over een afstand van ten
minste 5 meter ter weerszijden van bedoeld snijpunt ten
minste 2 meter terugliggen ten opzichte van beide
achtergevelrooilijnen.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het tweede lid, voor zover
de aard, de indeling en het gebruik van de gebouwen in
de hoekbebouwing dit toelaten.
Onverminderd het bepaalde in artikel
2.5.13 is het verboden bouwwerken waar voor
de activiteit bouwen een omgevingsvergunning is vereist, te
bouwen met een overschrijding van de achtergevelrooilijn. Het verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn is niet van toepassing op:
buiten de bebouwde kom gelegen kassen en bouwwerken,
geen gebouwen zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur
en veeteelt, pluimveeteelt daaronder begrepen;
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen
zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, indien de afstand tot
de zijdelingse grens van het erf ten minste 20 meter
bedraagt;
onderdelen van bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist,die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als een aan- of
uitbouw, voor het bouwen waarvan op grond van artikel 2,
onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel 1 van bijlage II
bij het Besluit omgevingsrecht geen vergunning is
vereist
onderdelen van bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist,die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het
aanbrengen van veranderingen, als bedoeld in de artikel
3, onderdeel 7 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;
andere onderdelen van bouwwerken, voor het bouwen
waarvan een omgevingsvergunning is vereist,die bij het
afzonderlijk realiseren niet vallen onder de werking van
artikel 3, onderdeel 7 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht
ondergrondse uitsteeksels, zoals
funderingsonderdelen, rioolleidingen en
rioolputten;
terrassen, bordessen en bordestreden;
antennes, anders dan bedoeld in artikel.2, onderdeel 15
en 17 van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht
In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding
van de achtergevelrooilijn kan het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen voor:
buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen
zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, waarvan de afstand tot
de zijdelingse grens van het erf minder dan 20 meter
bedraagt;
binnen de bebouwde kom gelegen kassen;
vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;
gebouwen op een terrein waarvan twee tegenover elkaar
liggende zijden grenzen aan wegen, aan een weg en een
openbaar water, aan een weg en een spoorweg of aan een
weg en een plantsoen en welk terrein slechts aan één van
die zijden mag worden bebouwd;
gebouwen op binnenterreinen, mits hiervan de
bereikbaarheid, als bedoeld in de
artikelen 2.5.3 en
2.5.4, is verzekerd;
bijgebouwen, die niet vallen onder artikel 2, onderdeel
3, of artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II van het
Besluit omgevingsrecht.
gebouwen in een bouwstrook of bouwblok, geheel of
overwegend handels- of industrieterrein omvattend;
bouwwerken, geen gebouw zijnde, voor het bouwen waarvan
een omgevingsvergunning is vereist.;
ondergrondse bouwwerken, zoals kelders, kelderkoekoeken
en kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger
is gelegen dan de hoogte van het terrein ter plaatse bij
voltooiing van de bouw;
erkers en overige uitbouwen, anders dan de uitbouwen die
vallen onder artikel 2, onderdeel 3, of artikel 3,
onderdeel 1, van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht.
trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, balkons en veranda's,
alsmede andere luifels, afdaken, dakoverstekken,
uitspringende schoorsteenwanden, terrassen en bordessen
dan bedoeld zijn in artikel
2.5.13;
bouwwerken aan of bij een monument - als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening - voor zover zulks
niet bezwaarlijk is om de in historisch-esthetisch
opzicht gewenste aansluiting te verkrijgen bij het
karakter van de bestaande omgeving.
Bij een woning of woongebouw moet een erf aanwezig zijn
dat ten minste een strook grond omvat die:
over de volle breedte van het gebouw aansluit
aan de achtergevel, en
voor wat betreft het achter het gebouw gelegen
deel dat is begrepen tussen het verlengde van de
zijgevels, een diepte heeft van ten minste 5
meter.
De maat genoemd in het eerste lid, moet worden gemeten
haaks op de achtergevelrooilijn en vanuit het verst
achterwaarts gelegen deel van het gebouw. Daarbij moeten
de onderdelen van dat gebouw, bedoeld in
artikel 2.5.13, en de
balkons en veranda's buiten beschouwing blijven.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen
in afwijking van het bepaalde in:
het eerste lid, wat de aanwezigheid van het erf
betreft, indien de gelijkstraats gelegen bouwlaag
niet tot bewoning bestemd is;
het eerste lid, indien aan één van de volgende
voorwaarden wordt voldaan:
een gunstige, andere indeling van het erf is
aanwezig;
het gebouw zal zijn gelegen op een terrein
waarvan twee tegenover elkaar liggende zijden
grenzen aan wegen, aan een weg en een openbaar
water, aan een weg en een spoorweg of aan een weg
en een plantsoen, mits dat terrein slechts aan één
van die zijden mag worden bebouwd en tevens een
erf van redelijke afmetingen tot stand wordt
gebracht;
bij het vergroten van een gebouw dat niet aan
de bepalingen voor te bouwen woningen en
woongebouwen van het Bouwbesluit voldoet, wordt de
bestaande toestand verbeterd.
Achter een gebouw, waarvan geen deel tot woning, anders
dan als dienstwoning is bestemd, moet een bij het gebouw
behorend erf aanwezig zijn ter diepte van ten minste 2
meter achter het verst achterwaarts gelegen deel van het
gebouw en over de volle breedte daarvan.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid:
indien ligging en bestemming van het gebouw
hiervoor geen beletsel vormen;
indien, voor zover nodig, afwijking is
toegestaan van het verbod tot overschrijding van
de achtergevelrooilijn.
De zijdelingse begrenzing van een bouwwerk moet ten
opzichte van de zijdelingse grens van het erf zodanig
zijn gelegen dat tussen dat bouwwerk en de op het
aangrenzende erf aanwezige bebouwing geen tussenruimten
ontstaan die:
vanaf de hoogte van het erf tot 2,2 meter
daarboven minder dan 1 meter breed zijn;
niet toegankelijk zijn.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien
voldoende mogelijkheid aanwezig is voor reiniging en
onderhoud van de vrij te laten ruimte.
Erf- en terreinafscheidingen, anders dan bedoeld in
artikel.2, onderdeel 12 van bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht, zijn niet toegelaten.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid in het
belang van het af te scheiden erf of terrein.
Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van voor
stroomgeleiding bestemde draden van bovengrondse
hoogspanningslijnen mogen zich geen delen bevinden van
andere bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist dan die welke deel
uitmaken van de hoogspanningslijn. Bij het bepalen van
deze afstand moet rekening worden gehouden met het
uitzwaaien van de draden ten gevolge van de wind. Onder
hoogspanningslijn wordt in dit artikel verstaan een lijn
met een nominale elektrische spanning van 1.000 volt of
meer.
Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van een
ondergrondse hoofdtransportleiding mogen geen
bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist worden gebouwd.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van:
het bepaalde in het eerste lid voor wat betreft
de afstand van 6 meter, indien de elektrische
spanning van de hoogspanningslijn daarvoor geen
bezwaar oplevert;
het bepaalde in het tweede lid voor wat betreft
de afstand van 6 meter, indien daartegen met het
oog op de veilige en ongestoorde ligging van de
leiding geen bezwaar bestaat.
Onverminderd het bepaalde in artikel
2.5.24 bedraagt de maximale hoogte
van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist in het vlak door de
voorgevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
in de bebouwde kom éénmaal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg;
buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand
tussen de voorgevelrooilijnen langs de
desbetreffende weg.
Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op
hoekbebouwing aan wegen, waarvan de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen onderling verschilt, in welk geval
aan de zijde van de smalle weg tot de hoogte welke aan
de brede weg is toegelaten, mag worden gebouwd over een
lengte van de hoek af gelijk aan de afstand tussen de
voorgevelrooilijn van de smalle weg, doch over geen
grotere lengte dan 15 meter.
De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten
haaks op de desbetreffende voorgevelrooilijn in het
midden van de breedte van het bouwwerk of de projectie
daarvan op de voorgevelrooilijn.
Indien aan de overzijde van de weg een voorgevelrooilijn
ontbreekt geldt ter bepaling van de grootste toegelaten
hoogte, bedoeld in het eerste lid, de dichtst bij
gelegen tegenoverliggende rooilijn. Indien de
tegenoverliggende rooilijn plaatselijk is onderbroken
geldt ter plaatse van die onderbreking de verst
verwijderde van de beide ter weerszijden van de
onderbreking voorkomende rooilijnen.
Onverminderd het bepaalde in artikel
2.5.24 bedraagt de maximale hoogte
van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunnning is vereist in het vlak door de
achtergevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:
in de bebouwde kom éénmaal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok;
buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tot
de tegenoverliggende achtergevelrooilijn in
hetzelfde bouwblok.
De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten
haaks op de achtergevelrooilijn ter plaatse van het
bouwwerk. Indien de te beschouwen achtergevelrooilijnen
niet evenwijdig lopen, wordt voor elke 5 meter breedte
van de achterzijde van het bouwwerk uitgegaan van de
gemiddelde afstand tussen de achtergevelrooilijnen.
Indien een tegenoverliggende achtergevelrooilijn
ontbreekt, wordt gemeten tot de dichtstbijzijnde
tegenover de achtergevelrooilijn gelegen
voorgevelrooilijn.
In afwijking van het bepaalde in het eerste lid mag de
maximale hoogte van een bouwwerk in het vlak door de
achtergevelrooilijn niet meer bedragen dan de maximale
hoogte in de aangrenzende 5 meter van een aanliggende
achtergevelrooilijn in hetzelfde bouwblok.
Indien het terrein achter de achtergevelrooilijn lager
dan straatpeil ligt, moet de in het eerste lid bedoelde
hoogte worden verminderd met een maat, gelijk aan het
verschil tussen het straatpeil en het peil van het
onderhavige terrein ter plaatse van de achtertoegang bij
voltooiing van de bouw.
Indien op een kruising van wegen de achtergevels van de
bebouwing, gelegen aan de ene weg, doorgebouwd zijn tot
aan de voorgevelrooilijn van de andere weg en bovendien
in die achtergevels ramen aanwezig zijn, dan bedraagt -
onverminderd het bepaalde in artikel
2.5.24 - de maximale hoogte van de
zijgevel van het eerste bouwwerk aan laatstgenoemde weg
nabij de hoek ten hoogste 1,5 maal de afstand van deze
zijgevel tot de achtergevelrooilijn die bij de
eerstgenoemde weg behoort. Deze afstand moet op dezelfde
wijze worden bepaald als beschreven is in
artikel 2.5.21, tweede
lid, voor de bepaling van de afstand tussen twee
achtergevelrooilijnen.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, mits de
zijgevel niet hoger is dan de voorgevel.
Onverminderd het bepaalde in artikel
2.5.24 mag een bouwwerk, voor het
bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist tussen
de voor- en de achtergevelrooilijn niet hoger reiken dan
tot de vlakken die de verticale vlakken door de
voorgevelrooilijn en door de achtergevelrooilijn snijden
op de - krachtens de artikelen
2.5.20 en 2.5.21
- maximale bouwhoogte en die met het
horizontale vlak een hoek vormen van:
45 graden in de bebouwde kom;
37 graden buiten de bebouwde kom.
Indien een bouwwerk nabij een kruising van wegen een
zijgevel heeft die gelegen is tegenover een
achtergevelrooilijn in hetzelfde bouwblok, mag dit
bouwwerk bovendien niet hoger reiken dan tot het vlak
dat het verticale vlak door die zijgevel snijdt ter
hoogte van de - krachtens artikel
2.5.22 - maximale bouwhoogte en dat
met het horizontale vlak een hoek vormt van 56 graden.
De hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist mag niet meer bedragen
dan 15 meter.
Indien het bouwwerk aan meer dan een weg grenst en deze
wegen op verschillende hoogten liggen, geldt de hoogte
ten opzichte van de laagst gelegen weg.
De hoogte van een bouwwerk dat met een ingevolge
artikel 2.5.3 of
artikel 2.5.14
toegestane afwijking wordt opgericht op een niet aan een
weg grenzend terrein, mag niet meer bedragen dan 2,70
meter met dien verstande dat - uitgaande van een
goothoogte van genoemde maat - daarboven een zadeldak
met hellingen van ten hoogste 45 graden toegelaten is.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien de
aard en de ligging van de omringende bebouwing hiervoor
geen beletsel vormen.
De hoogte van een bouwwerk of van een gevel of van een
ander buitenvlak van een bouwwerk moet worden gemeten
ten opzichte van straatpeil.
De hoogte van gevels die geen horizontale beëindiging
hebben, moet worden bepaald door de oppervlakte te delen
door de breedte. Plaatselijke verhogingen, als bedoeld
in artikel 2.5.27, onder d,
en artikel 2.5.28, onder h,
i, j en k, moeten - voor zover zij de maximale hoogte
overschrijden - buiten beschouwing worden gelaten.
Het bepaalde in artikel 2.5.20,
eerste lid, artikel 2.5.21, eerste
en derde lid, artikel 2.5.22,
eerste lid, artikel 2.5.23 en
artikel 2.5.24 is niet van
toepassing op:
onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het
aanbrengen van veranderingen, als bedoeld in artikel 3,
onderdeel 7 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;
het gedeeltelijk vernieuwen of veranderen van
bouwwerken, anders dan het aanbrengen van veranderingen
van niet-ingrijpende aard, als bedoeld in artikel 3,
onderdeel 7 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;
topgevels in het verticale vlak, gaande door de
voorgevelrooilijn of de achtergevelrooilijn, mits zij
niet breder zijn dan 6 meter en mits de
geveloppervlakte, over de breedte van de topgevel
gemeten, niet groter is dan het product van de breedte
van de topgevel en de maximale bouwhoogte ter plaatse;
plaatselijke verhogingen met geen grotere breedte dan
0,60 meter.
In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding
van de toegelaten bouwhoogte als bedoeld in de artikelen 2.5.20,
eerste lid, 2.5.21, eerste en derde lid, 2.5.22, eerste lid,
2.5.23 en 2.5.24 kan het bevoegd gezag de omgevingsvergunning
voor het bouwen verlenen voor:
gebouwen voor openbaar nut, scholen, kerken,
schouwburgen en andere gebouwen bestemd voor het houden
van bijeenkomsten en vergaderingen;
gebouwen bestemd voor woon-, kantoor- of
winkeldoeleinden, indien de welstand bij het toestaan
van de afwijking is gebaat;
gebouwen bestemd voor het uitoefenen van een bedrijf op
een handels- en industrieterrein;
agrarische bedrijfsgebouwen;
het geheel of gedeeltelijk veranderen of vergroten van
een bouwwerk, anders dan bedoeld in artikel 3, onderdeel
7 van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht, en
indien:
de bestaande belendende gebouwen de maximale
bouwhoogte overschrijden en de welstand bij het
toestaan van de afwijking is gebaat;
bij het overschrijden van bestaande uitwendige
hoogteafmetingen andere hoogteafmetingen kleiner
worden dan de bestaande;
bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten dienste van het
verkeer, de waterhuishouding, de energievoorziening of
het telecommunicatieverkeer, anders dan bedoeld in
artikel.2, onderdeel 16 en 18 van bijlage II bij het
Besluit omgevingsrecht;
topgevels, breder dan 6 meter en gevelverhogingen van
soortgelijke aard;
plaatselijke verhogingen met een grotere breedte dan
0,60 meter;
dakvensters, mits buitenwerks gemeten de breedte niet
meer dan 1,75 meter, de hoogte niet meer dan 1,5 meter,
de onderlinge afstand niet minder dan 3 meter en de
afstand tot de erfscheiding niet minder dan 1,5 meter
bedraagt. Deze laatste voorwaarde geldt niet voor
gekoppelde dakvensters, die tot verschillende gebouwen
behoren;
draagconstructies voor een reclame;
vrijstaande schoorstenen;
bouwwerken op een monument - als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of
gemeentelijke monumentenverordening - voor zover zulks
niet bezwaarlijk is om de in historisch-esthetisch
opzicht gewenste aansluiting te verkrijgen bij het
karakter van de bestaande omgeving.
In andere gevallen dan bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en
2.5.28, kan het bevoegd gezag afwijken van de verboden tot
bouwen met overschrijding van de voor- en van de
achtergevelrooilijn, en van het verbod tot bouwen met
overschrijding van de maximale bouwhoogte, indien:
er voor het betreffende gebied geen bestemmingsplan of
beheersverordening of projectbesluit van kracht is;
geen van de aanhoudingsgronden zoals genoemd in artikel
3.3 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht van
toepassing is;
de activiteit in overeenstemming is met in voorbereiding
zijnd toekomstig ruimtelijk beleid;
de activiteit niet in strijd is met een goede
ruimtelijke ordening, en
de motivering van het besluit een goede ruimtelijke
onderbouwing bevat.
Indien de omvang of de bestemming van een gebouw daartoe
aanleiding geeft, moet ten behoeve van het parkeren of
stallen van auto's in voldoende mate ruimte zijn
aangebracht in, op of onder het gebouw, dan wel op of
onder het onbebouwde terrein dat bij dat gebouw behoort.
Deze ruimte mag niet overbemeten zijn, gelet op het
gebruik of de bewoning van het gebouw, waarbij rekening
moet worden gehouden met de eventuele bereikbaarheid per
openbaar vervoer.
De in het eerste lid bedoelde ruimte voor het parkeren
van auto's moet afmetingen hebben die zijn afgestemd op
gangbare personenauto's. Aan deze eis wordt geacht te
zijn voldaan:
indien de afmetingen van bedoelde parkeerruimten
ten minste 1,80 m bij 5,00 m en ten hoogste 3,25 m
bij 6,00 m bedragen;
indien de afmetingen van een gereserveerde
parkeerruimte voor een gehandicapte - voorzover
die ruimte niet in de lengterichting aan een
trottoir grenst - ten minste 3,50 m bij 5,00 m
bedragen.
Indien de bestemming van een gebouw aanleiding geeft tot
een te verwachten behoefte aan ruimte voor het laden of
lossen van goederen, moet in deze behoefte in voldoende
mate zijn voorzien aan, in of onder dat gebouw, dan wel
op of onder het onbebouwde terrein dat bij dat gebouw
behoort.
Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste en het derde
lid:
indien het voldoen aan die bepalingen door
bijzondere omstandigheden op overwegende bezwaren
stuit; of
voor zover op andere wijze in de nodige parkeer-
of stallingruimte, dan wel laad- of losruimte
wordt voorzien.
(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)(vervallen)3De melding(vervallen)(vervallen, zie Hoofdstuk 9)Artikel 4.1 Intrekking bouwvergunning bij niet-tijdige start of
tussentijdse staking van bouwwerkzaamheden
(vervallen)Artikel 4.2 Op het bouwterrein verplicht aanwezige
bescheiden(vervallen)Artikel 4.3 Wijzigingen in gegevens bouwregistratie
(vervallen)Artikel 4.4 Het uitzetten van de
bouw(vervallen)Artikel 4.5 Kennisgeving
aan het bouwtoezicht van start van (onderdelen van) de
bouwwerkzaamheden(vervallen)Artikel 4.6 Opmetingen, ontgravingen, opbrekingen en
onderzoekingen(vervallen)Artikel 4.7
Bemalen van bouwputten(vervallen)Artikel
4.8 Veiligheid op het
bouwterrein(vervallen)Artikel 4.9 Afscheiding van het
bouwterrein(vervallen) Artikel 4.10 Veiligheid van hulpmiddelen en het voorkomen van
hinder(vervallen)Artikel 4.11 Bouwafval(vervallen)Artikel 4.12 Gereedmelding van (onderdelen van) de
bouwwerkzaamheden(vervallen)Artikel 4.13 Melden van werken bij lage
temperaturen(vervallen)Artikel 4.14 Verbod tot
ingebruikneming(vervallen)Artikel 5.1.1 Staat van onderhoud van open erven en
terreinen(vervallen)Artikel 5.1.2 Bereikbaarheid van gebouwen voor wegverkeer.
Brandblusvoorzieningen(vervallen)Artikel 5.1.3 Bereikbaarheid van gebouwen voor
gehandicapten(vervallen)Artikel 5.2.1 Voorschriften inzake
brandveiligheids-installaties en
vluchtrouteaanduidingen(vervallen)
Artikel 5.2.2 Aanwezigheid van
brandveiligheids-installaties in gebouwen, niet zijnde
woningen, woongebouwen, logiesverblijven, logiesgebouwen of
kantoorgebouwen (vervallen)Artikel 5.2.3 Aanwezigheid van brandveiligheid-installaties
in woongebouwen van bijzondere aard
(vervallen)Artikel 5.2.4 Aanwezigheid van brandveiligheid-installaties
in logiesverblijven en logiesgebouwen
(vervallen)Artikel 5.2.5 Aanwezigheid van brandveiligheid-installaties
in kantoorgebouwen (vervallen)Artikel 5.3.1 Eis tot aansluiting aan de
waterleiding(vervallen)Artikel 5.3.2
Eis tot aansluiting aan het elektriciteitsnet
(vervallen)Artikel 5.3.3 Eis tot aansluiting aan
het aardgasnet(vervallen)Artikel 5.3.4
Eis tot aansluiting aan de openbare
riolering(vervallen)Artikel 5.3.5 Aansluiting anders dan aan de openbare
riolering(vervallen)Artikel 5.3.6 Kwaliteit en dimensionering van de
buitenriolering op erven en
terreinen(vervallen)Artikel 5.3.7 Wijze van meten van de afstand tot de
leidingen van het openbare net van de
nutsvoorzieningen(vervallen)Artikel 5.4.1 Preventie(vervallen)(vervallen)Artikel 7.1.1 Overbevolking van
woningen(vervallen)Artikel 7.1.2 Overbevolking van
woonwagens(vervallen)Artikel 7.2.1 Verbod tot gebruik bij
bouwvalligheid(vervallen)Artikel 7.2.2
Staken van gebruik wegens gebrek aan veiligheid en gebrek
aan hygiëne(vervallen)Artikel 7.2.3 Staken van het gebruik van een
woonwagen(vervallen)Artikel 7.3.1 Bepaling aantal personen nachtverblijf
(vervallen)Artikel 7.3.2
Hinder(vervallen)Artikel 7.4.1 Preventie(vervallen)Artikel 7.6.1 Gebruiksgereed houden van
installaties(vervallen)Artikel 8.1.1 Omgevingsvergunning voor het
slopen(vervallen)Artikel 8.1.2 Aanvraag
sloopvergunning(vervallen)Artikel 8.1.3 In behandeling
nemen(vervallen)Artikel 8.1.4 Termijn van
beslissing(vervallen)Artikel 8.1.5 Samenloop van slopen en
bouwen(vervallen)Artikel 8.1.6 Weigeren omgevingsvergunning voor het
slopen(vervallen)Artikel 8.1.7 Intrekken omgevingsvergunning voor het slopen
(vervallen)Artikel 8.2.1 Sloopmelding(vervallen)Artikel 8.2.2 Overige uitzonderingen op het vereiste van
een omgevingsvergunning voor het slopen
(vervallen)Artikel 8.3.1 Veiligheid op
sloopterrein(vervallen)Artikel 8.3.2
Op het sloopterrein verplicht aanwezige
bescheiden(vervallen)Artikel 8.3.3
Plichten van de houder van de omgevingsvergunning
voor het slopen (vervallen)Artikel 8.3.4 Plichten van degene die
sloopt(vervallen)Artikel 8.3.5 Wijze van slopen, verpakken en opslaan van
asbest(vervallen)Artikel 8.3.6 Plichten ten aanzien van de sloop van
tuinbouwkassen (Vervallen )Artikel 8.4.1 Sloopafval
algemeen(vervallen)
De advisering over redelijke eisen van welstand is
opgedragen aan het Gelders Genootschap die uit haar midden
personen voordraagt als lid van de Commissie ruimtelijke
kwaliteit, hierna gezamenlijk te noemen: de Commissie.
De Commissie adviseert over de welstandsaspecten van
aanvragen voor omgevingsvergunning voor het bouwen, als
bedoeld in artikel 2.1 a van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht en artikel 2.5 van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht. De Commissie baseert haar advies op de in de
Nota ruimtelijke kwaliteit genoemde welstandscriteria.
Alternatief 1
De Commissie bestaat ten minste uit een voorzitter en 2
leden, waarvan ten minste 2 leden deskundig zijn op het
gebied van architectuur, ruimtelijke kwaliteit dan wel
cultuurhistorie.
Voor de voorzitter en leden worden 2 plaatsvervangers
aangewezen die hen bij afwezigheid kunnen vervangen.
De Commissie kan slechts adviezen uitbrengen indien ten
minste drie leden aanwezig zijn en waarvan ten minste twee
leden beschikken over deskundigheid op het gebied van
welstand.
De voorzitter en leden van de Commissie zijn onafhankelijk
ten opzichte van het gemeentebestuur.
De Commissie wordt bijgestaan door een secretaris of diens
plaatsvervanger.
(vervallen)De Commissie stelt jaarlijks een verslag op van haar werkzaamheden
voor de gemeenteraad, waarin ten minste aan de orde komt:
op welke wijze toepassing is gegeven aan de
welstandscriteria uit de Nota ruimtelijke kwaliteit;
de werkwijze van de Commissie;
op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van
vergaderen;
de aard van de beoordeelde plannen;
de bijzondere projecten.
De Commissie kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten aanzien
van het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid in het algemeen en
de aanpassing van de gemeentelijke Nota ruimtelijke kwaliteit in het
bijzonder.
De Commissie brengt het advies over de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen uit binnen twee weken
nadat door of namens burgemeester en wethouders daarom is
verzocht.
De Commissie brengt het advies over de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen, indien deze vergunning
betrekking heeft op een deel van een project of een
gefaseerde aanvraag betreft uit binnen drie weken nadat door
of namens burgemeester en wethouders daarom is verzocht.
burgemeester en wethouders kunnen in hun verzoek om advies
de Commissie een langere termijn dan genoemd in de
bovengenoemde leden van dit artikel geven voor het
uitbrengen van het welstandsadvies. Een langere termijn kan
door burgemeester en wethouders worden gegeven indien de
termijn van afdoening van de aanvraag is verlengd met
toepassing van artikel 3.9, tweede lid van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht;
De behandeling van bouwplannen door of onder
verantwoordelijkheid van de Commissie is openbaar. De agenda
voor de vergadering van de Commissie wordt tijdig
bekendgemaakt in een van overheidswege uitgegeven blad of
een dag-, nieuws- of huis-aan-huisblad, dan wel op een
andere geschikte wijze. Indien bevoegd gezag - al dan niet
op verzoek van de aanvrager - een verzoek doen tot
niet-openbare behandeling, dan dienen bevoegd gezag daaraan
klemmende redenen op grond van artikel 10 van de Wet
openbaarheid van bestuur ten grondslag te leggen. De
openbaarheid geldt zowel voor de beraadslagingen, de
beoordeling als de adviezen. Behandeling van bouwplannen
onder mandaat is openbaar. Indien burgemeester en wethouders
al dan niet op verzoek van de aanvrager een verzoek doen tot
niet openbare behandeling, dan dienen burgemeester en
wethouders daaraan klemmende redenen op grond van artikel 10
van de Wet openbaarheid van bestuur ten grondslag te
leggen.
Indien de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het
bouwen hierom bij het indienen van de aanvraag om
omgevingsvergunning heeft verzocht, wordt deze door of
namens de Commissie in staat gesteld tot het geven van een
toelichting op het bouwplan.
In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de
Commissie wordt behandeld en een verzoek tot het geven van
een toelichting is gedaan, dient de aanvrager van de
omgevingsvergunning voor het bouwen een uitnodiging te
ontvangen voor de vergadering van de Commissie, waarin de
aanvraag wordt behandeld.
Alternatief 1: Belanghebbenden hebben in toelichtende zin
spreekrecht. Het reglement van orde van de Commissie dat als
bijlage 9 bij deze verordening is vastgesteld, voorziet in
een procedurele opzet, waarbij er een onderscheid wordt
aangebracht in de toelichtende fase en de beraadslagingen.
De welstandscommissie kan de advisering over een aanvraag om
advies, in afwijking van artikel 9.2, onder
verantwoordelijkheid van de commissie overlaten aan een of
meerdere daartoe aangewezen leden. Het aangewezen lid of de
aangewezen leden adviseren over bouwplannen waarvan volgens
hen het oordeel van de welstandscommissie als bekend mag
worden verondersteld.
In geval van twijfel wordt het bouwplan alsnog voorgelegd
aan de welstandscommissie.
De Commissie adviseert en motiveert haar advies
schriftelijk.
Zodra het advies wordt uitgebracht, wordt het door of namens
burgemeester en wethouders gevoegd bij de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen.
Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerken
(vervallen)Het bevoegd gezag is bevoegd om rekening te houden met de herziening
en vervanging van de NEN-normen, voornormen, praktijkrichtlijnen en
andere voorschriften waarnaar in deze verordening - of in de bij
deze verordening behorende bijlagen - wordt verwezen, indien de
bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of
het voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of
vervanging heeft gepubliceerd. (vervallen)Artikel 12.1 Strafbare feiten(vervallen)Artikel 12.2 Overgangsbepaling
bodemonderzoek(vervallen)Artikel 12.3
Overgangsbepaling met betrekking tot de staat van open erven en
terreinen(vervallen)Artikel 12.4
Overgangsbepaling (aanvragen om) gebruiksvergunning
(vervallen)Artikel 12.5 Overgangsbepaling sloopmelding
(vervallen)Op een aanvraag om bouwvergunning, ontheffing of toestemming of een
aanvraag om omgevingsvergunning, die is ingediend vóór 1 april
2012 en waarop op dit tijdstip nog niet is beschikt, zijn
de bepalingen van de bouwverordening van toepassing, zoals die
luidden voor deze wijziging, tenzij de aanvrager aangeeft dat de
gewijzigde bepalingen worden toegepast.
Deze verordening treedt in werking op moment van
inwerkingtreding van het Bouwbesluit 2012.
Bij de inwerkingtreding van deze verordening wordt de
bouwverordening, laatstelijk gewijzigd bij raadsbesluit d.d.
15 juni 2010, ingetrokken. (1-4-2012)
Deze verordening kan worden aangehaald als 'Bouwverordening
gemeente Beuningen'.
Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 2 oktober
2012,De voorzitter, De griffier,Bijlage 1 Gegevens en bescheiden aanvraag
bouwvergunning. Vervallen.Bijlage 2 Gegevens en bescheiden aanvraag
gebruiksvergunning. Vervallen.Bijlage 3 Gebruikseisen voor bouwwerken.
Vervallen.Bijlage 4 Gebruikseisen voor bouwwerken met
uitzondering van denietgemeenschappelijke ruimten in woonfuncties.
Vervallen.Bijlage 5 Opslag brandgevaarlijke stoffen.
Vervallen.Bijlage 6 Vervallen.Bijlage 7 Kwaliteitseisen voor buizen en hulpstukken
van de buitenrioleringop erven en terreinen,
Vervallen.Bijlage 8 Vervallen.Bijlage 9 Reglement op de Commissie ruimtelijke
kwaliteit in Beuningen. Bijlage 9Reglement op de
Commissie ruimtelijke kwaliteit in Beuningen versie juni 2010
Benoeming en samenstelling van de Commissie ruimtelijke
kwaliteit1.1 Benoemingsprocedure1.2 Samenstelling Commissie 2.
Taakomschrijving2.1 Taakomschrijving Commissie 2.1.1 Wettelijke
taken2.1.2 Niet wettelijk verplichte taken2.2 Taakomschrijving
commissieleden2.2.1 Taken van de rayonarchitect2.2.2 Taken van
de voorzitter2.2.3 Taken van externe commissieleden2.2.4
Burgerlid/-leden
Werkwijze Bouw- en Woningtoezicht4. Werkwijze van de Commissie
4.1 Vooroverleg over bouwplannen4.2 Gemandateerde
behandeling4.2.1 Mandaat ‘kleine commissie’4.2.2 Het
mandaatadvies4.2.3 Openbaarheid4.2.4 Toelichting
opdrachtgever/ontwerper4.2.5 Spreekrecht4.3 Openbare
commissievergadering4.3.1 Locatie vergadering4.3.2 Publicatie
agenda4.3.3 Toelichting opdrachtgever/ontwerper4.3.4
Spreekrecht4.4 Het welstandsadvies4.5 Afwijken van het
welstandsadvies4.5.1 Second opinion5. Evaluatie
welstandstoezicht5.1 Jaarverslag B&W5.2 Jaarverslag
Commissie ruimtelijke kwaliteit 1. Benoeming en samenstelling van de Commissie
ruimtelijke kwaliteit1.1 BenoemingsprocedureDe gemeente wijst op voordracht van het college van B&W de
vereniging ‘Het Gelders Genootschap’ aan als
de Commissie. Het Gelders Genootschap legt de gemeente een lijst
voor met de beoogde commissieleden. Dit betreft de voorzitter,
de rayonarchitect, de externe deskundigen en hun
plaatsvervangers. Indien gewenst, vindt overleg plaats tussen
het Gelders Genootschap en de gemeente. Voor de benoeming van
burgerleden en hun plaatsvervangers geldt een afwijkende
procedure. De gemeente kan burgerleden voordragen ter benoeming.
Alvorens dit te doen, overleggen B&W met het Gelders
Genootschap over het gewenste profiel van het burgerlid of de
burgerleden. Er mogen maximaal twee burgerleden in de Commissie
worden benoemd. Burgerleden ontvangen via de gemeente een
onkostenvergoeding.Alle leden van de Commissie en hun
plaatsvervangers worden benoemd voor een periode van drie jaar,
met de mogelijkheid van verlenging met nog eens drie jaar. Bij
afwezigheid van de voorzitter of de leden van de commissie,
treden plaatsvervangers op in de commissievergadering. De
rayonarchitect kan zich door een collega-rayonarchitect laten
vervangen. De voorzitter, de rayonarchitect, de externe
deskundigen, het burgerlid/de burgerleden en hun
plaatsvervangers zijn onafhankelijk ten opzichte van het
gemeentebestuur en de gemeentelijke organisatie. Er bestaan geen
bindingen of relaties op basis waarvan het advies over de
welstandsaspecten wordt beïnvloed. De commissie is beleidsmatig
gebonden aan het gemeentelijk welstandsbeleid. De commissie
streeft naar voortdurende afstemming met het beleid inzake de
ruimtelijke ontwikkeling van de gemeente.1.2 Samenstelling van de commissieDe
Commissie bestaat uit een bestuurlijk voorzitter, de
rayonarchitect van het Gelders Genootschap en tenminste twee
externe deskundigen van buiten het bureau en een burgerlid. De
rayonarchitect fungeert tevens als secretaris-deskundige van de
commissie. Naast de rayonarchitect zijn tenminste twee
commissieleden deskundig op het terrein van architectuur,
stedenbouw en aanverwante vakgebieden. De Commissie kan zich
naar eigen inzicht laten bijstaan door extra deskundigen van het
bureau van het Gelders Genootschap of daarbuiten. Dit betreft
disciplines als cultuur- en bouwhistorie, en
landschapsarchitectuur. Afhankelijk van het type plan dat moet
worden beoordeeld, nemen de extra deskundigen deel aan de
vergadering. Zij hebben geen stemrecht, tenzij ze als
commissielid zijn benoemd door de gemeente. De Commissie kan
slechts adviezen uitbrengen indien tenminste drie leden aanwezig
zijn (waaronder de rayonarchitect of zijn/haar vervanger) en
waarvan tenminste twee leden deskundig zijn op het gebied van
welstand.2. Taakomschrijving 2.1 Taakomschrijving Commissie ruimtelijke
kwaliteitDe Commissie is belast met zowel
wettelijk verplichte als niet wettelijk verplichte taken. De
wettelijke taken van de Commissie worden uitgevoerd op grond van
de Woningwet 2002. De commissie is beleidsmatig gebonden aan het
gemeentelijk welstandsbeleid, zoals dat is vastgelegd in de
gemeentelijke Nota ruimtelijke kwaliteit.
2.1.1 Wettelijke taken1. Toetsing van
omgevingsvergunningplichtige bouwwerken.De commissie adviseert B&W over de welstandsaspecten van
omgevingsvergunning voor het bouwen en gefaseerde omgevingsvergunning
voor het bouwen als bedoeld in artikel 2.1 a van de Wabo en artikel 2.5
van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.
Omgevingsvergunningplichtige bouwaanvragen worden in de regel binnen
twee weken na behandeling van een welstandsadvies voorzien.2.Toetsing van omgevingsvergunningplichtige bouwwerken aan de
sneltoetscriteria van de Nota ruimtelijke kwaliteit.Toetsing van omgevingsvergunningplichtige bouwwerken aan de
sneltoetscriteria van de Nota ruimtelijke kwaliteit, als bedoeld in
artikel 2.1 a van de Wabo, worden in principe door een gemandateerd
ambtenaar van de gemeente behandeld. Bij twijfel legt de ambtenaar het
betreffende bouwplan voor aan de gemandateerde rayonarchitect van de
Commissie. Toetsing van omgevingsvergunningplichtige bouwwerken aan de
sneltoetscriteria van de Nota ruimtelijke kwaliteit worden in de regel
binnen één week na behandeling van een welstandsadvies voorzien. 3.Jaarverslag Commissie ruimtelijke kwaliteit.De Commissie legt de gemeenteraad eenmaal per jaar een verslag voor van
de door haar verrichte werkzaamheden. In het verslag zet de Commissie
tenminste uiteen op welke wijze zij toepassing heeft gegeven aan de
welstandscriteria. Tenminste eenmaal per jaar vindt, ten behoeve van het
jaarverslag, een evaluatiegesprek plaats tussen een vertegenwoordiging
van het gemeentebestuur en de Commissie. 2.1.2 Niet wettelijk verplichte takenDe Commissie krijgt de opdracht om naast de reguliere taken de volgende
(niet wettelijk verplichte) taken uit te voeren:a. Beoordeling
van aanvragen voor reclames (inzake de gemeentelijke APV).b. Onder de
regie van de gemeente, en op verzoek van de commissie, de gemeente of de aanvrager, noodzakelijk geacht overleg voeren met betrokkenen bij de
voorbereiding van bouwplannen.
Desgevraagd adviezen uitbrengen aan B&W over de
welstandsaspecten van in voorbereiding zijnde structuurplannen,
bestemmingsplannen, beeldkwaliteitplannen, stedenbouwkundige
plannen en andere relevante beleidsstukken.
Desgevraagd adviseren in het geval van excessen:
buitensporigheden in het uiterlijk van bouwwerken die ook voor
niet-deskundigen evident zijn.
2.2 Taakomschrijving
commissieleden2.2.1 Taken van de
rayonarchitectDe rayonarchitect van het Gelders Genootschap is secretaris-deskundige
van de commissie. Hij/zij voert als gemandateerd lid van de Commissie de
eerste gesprekken – het vooroverleg - met de gemeente, planindieners,
ontwerpers en andere belanghebbenden, verzamelt relevante informatie en
bereidt de behandeling van bouwplannen in de Commissie voor. De plannen
waarvoor de rayonarchitect een mandaat heeft, worden door hem/haar van
een advies voorzien (Zie verder 4.2 Gemandateerde
behandeling).De rayonarchitect stelt de agenda
voor de commissievergadering op en geeft die door aan de behandelend
ambtenaar van Bouw- en Woningtoezicht. Tijdens de commissievergadering
introduceert de rayonarchitect de bouwplannen en verstrekt gegevens over
het relevante welstandsbeleid voor het betreffende plan en/of gebied.
Onder de verantwoordelijkheid van de rayonarchitect wordt de
beraadslaging en conclusie over een bouwplan uitgewerkt in een
schriftelijk advies, dat in beginsel binnen twee weken na de
commissievergadering verzonden wordt.2.2.2 Taken voorzitterDe voorzitter van de Commissie is in principe gekozen uit de kring van
gemeentebestuurders. Hij/zij is verantwoordelijk voor het functioneren
van de commissie en de kwaliteit van de advisering. Hij/zij let erop dat
de commissie adviseert binnen de kaders van het gemeentelijk
welstandsbeleid. Tijdens de openbare vergadering treedt de voorzitter op
als gastheer/-vrouw voor alle aanwezigen. Hij/zij legt in het kort de
vergaderprocedure uit en informeert wie van de aanwezigen bij een
bepaald plan wil inspreken. Indien een plan in het vooroverleg is
besproken, geeft de voorzitter (of de rayonarchitect) een korte
samenvatting van hetgeen in dat stadium van het planproces besproken is.
De voorzitter leidt de discussie en biedt alle commissieleden de
gelegenheid om hun mening voldoende naar voren te brengen. Hij/zij zorgt
ervoor dat na een inhoudelijke discussie over een adviesaanvraag een
voor alle aanwezigen korte en heldere samenvatting wordt gegeven. De
voorzitter bewaakt verder de voortgang van de agenda.Bij het overleg met
de gemeente (bestuurders en ambtenaren) en met de pers treedt de
voorzitter namens de commissie naar buiten. De voorzitter organiseert
met de commissie een jaarlijkse inhoudelijke evaluatie van de
werkzaamheden. De resultaten van de evaluatie worden opgenomen in het
jaarlijks verslag van de Commissie.2.2.3 Taken externe deskundigenIn de commissies hebben tenminste twee externe deskundigen op het gebied
van de architectuur en stedenbouw zitting. Zij geven vanuit hun ervaring
en inzicht in het vakgebied een onafhankelijke visie op de
adviesaanvragen. Op het moment dat een extern commissielid op de een of
andere wijze een zakelijke binding heeft met een bepaald bouwplan laat
hij/zij zich voor de betreffende commissievergadering vervangen. Bij
langlopende projecten waarbij de inbreng van de commissie verwacht wordt
en waarbij de extern deskundige een zakelijke binding heeft, treedt deze
in overleg met de commissie en het bureau tijdelijk terug. 2.2.4 Burgerlid
/-ledenEen burgerlid moet inwoner zijn van de gemeente Beuningen.Burgerleden zijn alleen betrokken bij de beoordeling van de plannen uit
de gemeente Beuningen.Burgerleden hebben geen vertegenwoordigende functie, maar zij spreken op
persoonlijke titel. Zij geven vanuit hun ervaring en beleving een
onafhankelijke visie op de adviesaanvragen en proberen ‘de kijk van de
burger’ in een welstandsadvies te vertalen. Bovendien kunnen zij een rol
hebben bij het bevorderen van een heldere en begrijpelijke communicatie
tussen de Commissie en een aanvrager.Op het moment dat een burgerlid op de een of andere wijze een
persoonlijke binding heeft met een bepaald bouwplan trekt hij/zij zich
voor de betreffende commissievergadering terug. Bij langlopende
projecten waarbij de inbreng van de commissie verwacht wordt en het
burgerlid een persoonlijke binding heeft, treedt deze in overleg met de
commissie en het bureau tijdelijk terug. In voorkomende gevallen wordt
de vrijgekomen positie ingenomen door een plaatsvervangend lid (indien
beschikbaar).3. Werkwijze Bouw- en WoningtoezichtDe welstandsprocedure begint met het sorteren van bouwplannen bij de
afdeling Bouw- en Woningtoezicht in omgevingsvergunningplichtige
bouwwerken die aan de sneltoetscriteria kunnen worden getoetst en
aanvragen die niet aan de sneltoetscriteria kunnen worden getoetst.
Bouw- en Woningtoezicht toetst een bouwplan eerst op de vereisten in het
bestemmingsplan en de bouwverordening. Ten behoeve van de welstandstoets
beoordeelt de ambtenaar of het bouwplan is voorzien van de benodigde
bescheiden om het te kunnen toetsen. Welke gegevens nodig zijn, is
vastgelegd in de AMvB ‘Indieningsvereisten aanvraag omgevingsvergunning’
en in de gemeentelijke bouwverordening. 4. Werkwijze van de Commissie ruimtelijke
kwaliteit4.1 Vooroverleg over
bouwplannenDe gemeente biedt de aanvrager de mogelijkheid, om een nog niet formeel
aangevraagd bouwplan in een vooroverleg met de Commissie toe te lichten
en te bespreken. De rayonarchitect maakt altijd een verslag van het
vooroverleg. Vooroverleg vindt in principe in het openbaar plaats.
Hiervan kan worden afgeweken na overleg tussen de gemeente, de aanvrager
en de Commissie. 4.2 Gemandateerde behandelingDe rayonarchitect behandelt, in samenspraak met het burgerlid, in de
regel om de twee weken op locatie de bouwplannen. Hij/zij heeft een
mandaat van de commissie om zelfstandig bouwplannen af te handelen. Het
uitgangspunt voor de mandaatverlening is dat de rayonarchitect in
samenspraak met het burgerlid alleen de plannen beoordeelt van een
relatief geringe ruimtelijke betekenis, of plannen waar gelet op
meerdere vergelijkbare gevallen, de mening van de commissie als bekend
mag worden verondersteld. Bij twijfel legt de rayonarchitect het
bouwplan voor aan de Commissie. De rayonarchitect heeft voor
omgevingsvergunningplichtige plannen alleen het mandaat om positieve
adviezen uit te brengen. Bij omgevingsvergunningplichtige bouwwerken die
aan de sneltoetscriteria kunnen worden getoetst maar daar niet aan
voldoen, mag de rayonarchitect ook negatief adviseren. De commissie zelf
is eindverantwoordelijk voor het welstandsadvies. Tenminste één keer per
jaar vindt overleg plaats tussen de rayonarchitect en de Commissie over
het mandaat. 4.2.1 Mandaat ‘ kleine commissie’Het burgerlid maakt ook deel uit van de “ kleine commissie”De gemandateerde rayonarchitect wordt – op verzoek van de Commissie, de
gemeente of op eigen verzoek - bijgestaan door een ander commissielid.
Deze ‘kleine commissie’ beschikt over hetzelfde
mandaat als de rayonarchitect.4.2.2 Het mandaatadviesDe rayonarchitect brengt welstandsadviezen uit aan B&W over de vraag
of 'het uiterlijk en de plaatsing van een bouwwerk of een standplaats,
zowel op zichzelf als in verband met de omgeving of de te verwachten
ontwikkeling daarvan, niet is strijd is met redelijke eisen van
welstand’ (art. 12 lid 1 Ww 2002 art. 12 lid 1 Ww 2002 en
artikel 2.10 lid 1 juncto d). Dit wordt beoordeeld aan de
hand van de criteria zoals opgenomen in de Nota ruimtelijke kwaliteit.
Een positief mandaat-welstandsadvies wordt uitgebracht door een stempel
‘geen bezwaar’ op het adviesformulier te plaatsen. Een negatief
mandaatadvies (alleen bij omgevingsvergunningplichtige bouwwerken die
aan de sneltoetscriteria kunnen worden getoetst) wordt schriftelijk
gemotiveerd met een verwijzing naar de relevante criteria uit de Nota
ruimtelijke kwaliteit.4.2.3 Openbaarheid gemandateerde behandelingDe behandeling van bouwplannen onder mandaat is openbaar. Via het
huis-aan-huis blad worden de burgers op de hoogte gesteld van het
tijdstip en plaats van de gemandateerde behandeling. De agenda wordt op
het gemeentehuis ter inzage gelegd.4.2.4 Toelichting
opdrachtgever/ontwerperOpdrachtgevers en ontwerpers worden altijd in de gelegenheid gesteld om
de gemandateerde behandeling van hun plan bij te wonen en toe te
lichten. Indien zij bij de behandeling aanwezig willen zijn, vermelden
ze dit op het daarvoor bestemde formulier of rechtstreeks bij Bouw- en
Woningtoezicht. De gemeente zorgt voor de uitnodigingen.4.2.5 SpreekrechtTijdens de gemandateerde behandeling wordt de mogelijkheid tot
spreekrecht geboden. Alleen opdrachtgevers/ontwerpers hebben
spreekrecht.4.3 Openbare commissievergaderingDe Commissie vergadert in de regel één keer per twee weken. De
rayonarchitect behandelt in de tussenliggende periode, in samenspraak
met het burgerlid, de kleinere bouwplannen (zie 2.2.1 t/m 2.2.3 voor
taken rayonarchitect, voorzitter en externe deskundigen tijdens de
commissievergadering). De openbaarheid geldt voor de beraadslaging over
bouwplannen, de beoordeling daarvan en voor de adviezen. De
commissievergadering of een gedeelte daarvan is niet openbaar in
gevallen als bedoeld in art. 10, eerste lid, van de Wet Openbaarheid van
Bestuur en in gevallen waarin het belang van openbaarheid niet opweegt
tegen de in art. 10, tweede lid, van die wet genoemde belangen.4.3.1 Locatie vergaderingDe Commissie vergadert op een vaste locatie in het rayon. Bij de
behandeling van belangrijke bouwplannen kan – op verzoek van de gemeente
- worden besloten om in de eigen gemeente te vergaderen.4.3.2 Publicatie
agendaDe agenda voor de commissievergadering wordt ter inzage gelegd op het
gemeentehuis. Via het huis-aan-huis blad worden de burgers op de hoogte
gesteld van het tijdstip en plaats van de commissievergadering. De
agenda wordt op het gemeentehuis ter inzage gelegd.4.3.3 Toelichting
opdrachtgever/ontwerperOpdrachtgevers en ontwerpers worden altijd in de gelegenheid gesteld om
de behandeling van hun plan bij te wonen en toe te lichten. Indien zij
bij de behandeling aanwezig willen zijn, vermelden ze dit op het
daarvoor bestemde formulier of rechtstreeks bij Bouw- en Woningtoezicht.
De gemeente zorgt voor de uitnodigingen.4.3.4
SpreekrechtTijdens de openbare vergadering wordt de mogelijkheid tot spreekrecht
geboden. Alleen opdrachtgevers/ontwerpers hebben spreekrecht.4.4 Het advies van de Commissie ruimtelijke
kwaliteitDe Commissie brengt heldere en goed beargumenteerde adviezen uit aan
B&W over de vraag of 'het uiterlijk en de plaatsing van een bouwwerk
of een standplaats, zowel op zichzelf als in verband met de omgeving of
de te verwachten ontwikkeling daarvan, niet in strijd is met redelijke
eisen van welstand’ (art. 12 lid 1 Ww 2002 en artikel 2.10 lid
1 juncto d). Dit wordt beoordeeld aan de hand van de
criteria zoals opgenomen in de Nota ruimtelijke kwaliteit / Nota
ruimtelijke kwaliteit. Een welstandsadvies kan de volgende uitkomsten
hebben:AkkoordDe Commissie is van oordeel dat het plan volgens de van toepassing
zijnde welstandscriteria niet in strijd is met redelijke eisen van
welstand. Desgewenst motiveert de commissie haar advies schriftelijk. Akkoord mitsDe commissie adviseert aan B&W het plan te laten aanpassen omdat het
volgens de van toepassing zijnde criteria op een aantal punten (nog)
niet voldoet aan redelijke eisen van welstand. Een akkoord mits wordt
gegeven als de commissie van mening is dat de aanvrager kan volstaan met
enkele aanpassingen en deze daarin heeft toegestemd c.q. dit
redelijkerwijze is te verwachten. De gemeente controleert of de
definitieve bouwtekening in overeenstemming is met de voorwaarden van de
Commissie.Niet akkoordDe commissie brengt een negatief advies uit aan B&W omdat het plan
volgens de van toepassing zijnde welstandscriteria niet voldoet aan
redelijke eisen van welstand. Een negatief advies wordt gegeven als de
commissie van mening is dat een bouwplan ingrijpend moet worden
aangepast. Adviseert de commissie negatief, dan geeft ze een nauwkeurige
schriftelijke motivering. Deze bevat een korte omschrijving van het
ingediende plan, een verwijzing naar de van toepassing zijnde
welstandscriteria en een samenvatting van de beoordeling van het plan op
die punten. De gemeente maakt een inschatting of de gevraagde
aanpassingen nog binnen de vereisten van het bestemmingsplan en de
resterende vergunningtermijn te realiseren zijn. Indien dat niet
mogelijk is, betekent het negatief advies dat de vergunning opnieuw moet
worden aangevraagd.AanhoudenDe Commissie kan het advies aanhouden – waarbij Bouw- en Woningtoezicht
aangeeft of en hoe lang dit mogelijk is binnen de resterende
vergunningtermijn - wanneer meer informatie of een toelichting van de
ontwerper noodzakelijk is. 4.5 Afwijken van het welstandsadvies en/of
-criteriaB&W hebben de wettelijke mogelijkheid om ook op andere dan
welstandsgronden, af te wijken van een welstandsadvies. De redenen voor
afwijking moeten bij de bekendmaking van het besluit worden
vermeld.B&W kunnen, eventueel op advies van de Commissie, gemotiveerd (op
welstandsgronden) afwijken van de welstandscriteria zelf. Dat kan bij
plannen die niet voldoen aan de vastgelegde criteria maar wél aan
redelijke eisen van welstand. B&W verwijzen in dat geval naar de
algemene criteria in de Nota ruimtelijke kwaliteit. 4.5.1 Second opinionAlvorens een second opinion te vragen, bieden B&W eerst de vaste
Commissie ruimtelijke kwaliteit de mogelijkheid tot heroverweging van
het eerder uitgebrachte advies. Indien alsnog een second opinion wordt
gevraagd, wordt dit gemeld aan de Commissie. Bij een second opinion
wordt de bouwaanvraag voorgelegd aan een commissie buiten het Gelders
Genootschap. Hierover neemt de gemeente contact op met de Federatie
Welstand.5. Evaluatie welstandstoezicht5.1 Jaarverslag
B&WB&W leggen de gemeenteraad tenminste eenmaal per jaar een verslag
voor waarin zij uiteenzetten:
Op welke wijze zij zijn omgegaan met de adviezen van de
Commissie;
In welke categorieën van gevallen zij de aanvraag voor een
lichte omgevingsvergunning niet aan de Commissie hebben
voorgelegd en op welke wijze zij in die gevallen zelf toepassing
hebben gegeven aan de welstandscriteria.
In welke categorieën van gevallen:
* zij tot aanschrijving op grond van art. 19 Ww 2002 zijn overgegaan en
daarbij de keuze hebben gelaten tussen ofwel het uitvoeren van de
aanschrijving, ofwel het slopen van het bouwwerk of de standplaats
binnen de door hen te bepalen termijn, en* zij bij of na een aanschrijving op grond van artikel 19 Ww 2002 zijn
overgegaan tot toepassing van bestuursdwang op grond van artikel 26 Ww
2002.5.2 Jaarverslag Commissie ruimtelijke
kwaliteitZie onder punt 2.1.1 Artikel C Inwerkingtreding Deze wijzigingen treden in werking op moment van inwerkingtreding van
het Bouwbesluit 2012. (1-4-2012)Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 2 oktober
2012.De voorzitter, De griffier,* Ingangsdatum gewijzigd in 1 april 2012 (op 13 december 2011)
** Artikel B gewijzigd (op 13 december 2011) in volgende
tekst:In artikel B staat dat de aanvrager die een bouw- of
omgevingsvergunning voor de gewijzigde bouwverordening heeft
ingediend, de mogelijkheid heeft de regelgeving van toepassing te
laten zijn die geldt na de wijziging van de bouwverordening. Dit
geldt uiteraard niet voor de van rechtswege vervallen artikelen van
de bouwverordening, omdat het voor deze artikelen in de plaats
komende rijksregelgeving een dergelijke mogelijkheid niet
kent.”Hoofdstuk 1 Inleidende bepalingenArtikel 1.1 BegripsomschrijvingenBouwtoezichtDe Woningwet geeft in artikel 92 expliciet de opdracht aan burgemeester
en wethouders om zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke handhaving
van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I tot en met IV van de
Woningwet. Op grond van artikel 5.10, lid 3 Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (Wabo) wijzen burgemeester en wethouders ambtenaren aan
die belast zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens hoofdstuk I tot en met III van de Woningwet.Artikel 5.10 Wabo heeft betrekking op alle vormen van toezicht (op
rijks-, provinciaal en gemeentelijk niveau). Alle bestuurslagen kunnen
in beginsel bevoegd gezag zijn onder de Wabo. Dit werkt ook door in de
toezichtbevoegdheden. Ook ambtenaren op provinciaal of op rijksniveau
kunnen onder omstandigheden als “bouwtoezicht” worden aangemerkt.De Wabo is, zoals de Woningwet dit al vele jaren is, een lex specialis
ten opzichte van de Awb. De Wabo-toezichthouders moeten ambtenaren zijn,
zoals dit ook het geval is met de Woningwet. De ingehuurde
toezichthouders die geen ambtenaar zijn, zijn onrechtmatig aangewezen.
Zij verrichten hun werkzaamheden voor de gemeente onrechtmatig, wat
consequenties heeft voor hun bevoegdheden, het bewijsrecht e.d. Artikel 1.2, lid 1, onder g van de Collectieve
arbeidsvoorwaardenregeling en de Uitwerkingsovereenkomst (CAR-UWO) maakt
het echter mogelijk om toezichthouders die aangesteld moeten zijn als
ambtenaar om hun toezichthoudende taken te mogen uitoefenen, onbezoldigd
aan te stellen zonder dat de CAR-UWO op hen van toepassing wordt. Op
basis daarvan kunnen gemeenten dus toezichthouders inhuren via
particuliere bureaus en aanstellen als onbezoldigd ambtenaar.De toezichthouder kan een aanstelling als buitengewoon
opsporingsambtenaar krijgen, als deze voldoet aan de daartoe gestelde
eisen. Zie hiervoor:
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/buitengewoon-opsporingsambtenaar.Zie
over dit onderwerp ook de VNG-ledenbrief: Uitbreiding art. 1:2 CAR:
(Lbr.07/17, CvA/LOGA 07/04) (5 april 2007)Bouwwerk en gebouwDe definitie van bouwen in artikel 1 van de Woningwet maakt gebruik van
de als bekend veronderstelde term bouwwerk. De inhoud van de term
bouwwerk wordt bepaald door de begripsomschrijving in de MBV en de
jurisprudentie. De Woningwet maakt op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen en
bouwwerken, niet zijnde een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in
artikel 1 van de Woningwet.Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeenteAlgemeenSinds 1 juli 2008 geldt de Wet ruimtelijke ordening (Wro). In afwijking
van de daarvoor geldende Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) moet op
grond van de nieuwe wet ook een bestemmingsplan worden vastgesteld voor
de bebouwde kom.Ook bestaat de mogelijkheid een beheersverordening vast te stellen,
indien voor het betreffende gebied geen grote veranderingen worden
verwacht. Een beheersverordening vervangt een bestemmingsplan. Op grond
van overgangsrecht dient uiterlijk op 1 juli 2013 een bestemmingsplan
nieuwe stijl of beheersverordening te gelden voor alle gebieden van de
gemeente.De bouwverordening voorziet in hoofdstuk 2 in de stedenbouwkundige
bepalingen voor gebieden waar geen bestemmingsplan geldt. Artikel 9 van
de Woningwet bevat een afstemmingsregeling tussen bestemmingsplan en
bouwverordening. Zolang geen bestemmingsplan of beheersverordening voor
de bebouwde kom van kracht is, kan het oude artikel 1.3 worden
gehandhaafd. Het vaststellen van een bestemmingsplan voor de bebouwde
kom kan gevolgen hebben voor dit artikel en de daarop gebaseerde
kaartbijlagen. Wanneer voor de bebouwde kom een bestemmingsplan wordt
vastgesteld, dient te worden bezien of en in hoeverre artikel 1.3 van de
bouwverordening daarop moet worden afgestemd of wellicht overbodig is
geworden.Het is toegestaan op grond van artikel 1.3 voor verschillende gebieden
binnen de gemeente een ander alternatief uit de MBV vast te stellen met
voor elk gebied een eigen kaartbijlage. Zie hiervoor ook paragraaf 2.5
van deze toelichting.Alternatief 1Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin geen - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en
waarin ook geen gebied is vrijgesteld van welstandstoezicht.Alternatief 2Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin een - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en
waarin geen gebied is vrijgesteld van welstandstoezicht.Alternatief 3Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin geen - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw,
maar wel een gebied dat - geheel of voor bepaalde categorieën bouwwerken
- is vrijgesteld van welstandstoezicht, bijvoorbeeld een havengebied of
een terrein voor zware industrie.Indien de raad op grond van artikel 12 van de Woningwet het voornemen
heeft een gebied van de gemeente of een categorie bouwwerken uit te
sluiten van welstandstoezicht, neemt de raad het daartoe strekkende
besluit niet dan nadat op het voornemen inspraak is verleend en het
advies van de welstandscommissie is ingewonnen. De inspraak als bedoeld
in het eerste lid vindt plaats op de wijze voorzien in de krachtens
artikel 150 Gemeentewet vastgestelde verordening.Alternatief 4Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin een - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en
ook een gebied dat - geheel of voor bepaalde categorieën bouwwerken - is
vrijgesteld van welstandstoezicht, bijvoorbeeld een havengebied of een
terrein voor zware industrie (zie ook de toelichting bij alternatief
3).Hoofdstuk 2 Omgevingsvergunning voor het bouwenAlgemeenRegeling omgevingsrecht. De indieningvereisten staan vermeld in artikel 7.2 van de Regeling
omgevingsrecht (Mor). De Mor vervangt op dit punt het Besluit
indieningvereisten aanvraag bouwvergunning. De indiening van de in art. 7.2 Mor en andere voor de beoordeling van de
aanvraag noodzakelijke gegevens kan het bevoegd gezag verlangen op grond
van art. 4.2 Algemene wet bestuursrecht (Awb) juncto art. 4.4 Besluit
omgevingsrecht (Bor).Wet BIBOBDe Wet bevordering integriteitbeoordelingen door het openbaar bestuur
(BIBOB), Stb. 2002, 347, en het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb.
2003, 180 zijn per 1 juni 2003 in werking getreden (Stb. 2003, 216) en
nadien gewijzigd, laatstelijk in 2011. Deze wet houdt in dat na
ontvangst van een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen,
door het bevoegd gezag wordt beoordeeld of over de aanvrager een
integriteitadvies wordt gevraagd bij het Bureau BIBOB. Dit bureau ressorteert onder het ministerie van Justitie en is bevoegd
om onderzoek te doen naar de antecedenten van de aanvrager - zowel
natuurlijke als rechtspersonen - en naar de herkomst van de gelden
waarmee het bouwproject wordt gefinancierd. Een negatief advies kan voor
het bevoegd gezag aanleiding zijn de omgevingsvergunning te weigeren. Het vragen van een advies door het bevoegd gezag is facultatief. Indien
een advies bij het Bureau BIBOB wordt gevraagd, schort de termijn voor
de behandeling van de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het
bouwen met maximaal acht weken op (4 weken + verlenging 4 weken);
artikelen. 15 en 31 Wet Bibob).Algemene wet bestuursrechtDe Algemene wet bestuursrecht (Awb) geeft algemene regels voor het
rechtsverkeer tussen burger en overheid. Ook de rechtsbescherming tegen
besluiten van de overheid is in de Awb opgenomen. De Awb is bij de
voorbereiding van besluiten van belang voor de te volgen procedure. Dit
geldt onder meer voor de gevallen waarin Afdeling 3.4 over de uniforme
openbare voorbereidingsprocedure (uov) van toepassing is.Wet ruimtelijke ordeningOp 1 juli 2008 trad de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking ter
vervanging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). De Invoeringswet Wro gaf aanleiding tot discussie over het al dan niet
kunnen voortbestaan van enkele stedenbouwkundige voorschriften uit
paragraaf 2.5 van dit hoofdstuk. Dit betreft het zgn. parkeerartikel
(2.5.30), de toegangsweg (2.5.3; van belang voor voertuigen van
hulpverleningsdiensten om een bouwwerk te kunnen bereiken) en de
bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten (2.5.4). Twijfel bestaat
of een even effectieve en flexibele regeling (parkeren) in een
bestemmingsplan kan worden gerealiseerd. Besloten is dat artikel 9.1.4,
vijfde lid van de Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking treedt.
Het gevolg hiervan is dat de stedenbouwkundige voorschriften van dit
hoofdstuk vooralsnog blijven bestaan. De artikelen 8, vijfde lid, 9 en
10 Woningwet blijven bestaan totdat het gemelde probleem is
opgelost.WOB en de openbaarheid van gegevens aanvraag
omgevingsvergunning voor het bouwenDe aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het bouwen ligt op grond
van art. 3.8 Wabo voor een ieder ter inzage. Bij het indienen van een
verzoek om een omgevingsvergunning voor het bouwen kan de aanvrager
gemotiveerd verzoeken bepaalde gegevens niet openbaar ter inzage te
leggen. De gegevens die op grond van de Wabo ter inzage liggen zijn de
zakelijke gegevens die nodig zijn bij de beoordeling van het ingediende
bouwplan.De gegevens die de gemeente inwint op grond van de Wet BIBOB liggen niet
ter inzage. Deze gegevens hebben een persoonlijk karakter. Zij betreffen
de antecedenten van de aanvrager, van degene die bouwt en van degene die
in het te bouwen bouwwerk bepaalde activiteiten onderneemt. Deze
gegevens zijn gevoelig voor misbruik en liggen niet ter inzage.Wet algemene bepalingen omgevingsrechtDe Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) introduceert de
omgevingsvergunning. De bouwvergunning maakt deel uit van de
omgevingsvergunning en wordt in de MBV aangeduid als omgevingsvergunning
voor het bouwen (art. 2.1 Wabo) De Wabo heeft gevolgen voor de
vergunningen en ontheffingen van de bouwverordening. De MBV is met de
13e serie van wijzigingen zgn. Wabo-proof gemaakt. De gefaseerde
behandeling van een vergunningaanvraag en de vergunningverlening zoals
bekend onder de Woningwet, is ook onder de Wabo mogelijk ten aanzien van
de omgevingsvergunning.Paragraaf 2.1 Gegevens en bescheiden Artikel 2.1.5 BodemonderzoekInleidingDe artikelen over het bodemonderzoek in de MBV hebben tot doel te
bevorderen dat niet wordt gebouwd op verontreinigde grond. Artikel 2.4.1
bevat het verbod tot bouwen op verontreinigde grond. Bij dit artikel is
een uitvoerige toelichting geplaatst waarin de hele route van een
bodemonderzoek wordt beschreven, de van toepassing zijnde normen en de
relatie wordt aangeduid met de voorschriften uit de Woningwet en de
Regeling omgevingsrecht.De hierna vermelde toelichting per artikellid is beknopt. Een
uitvoeriger beschrijving van het hele proces staat vermeld in de
toelichting bij artikel 2.4.1. Men gelieve beide toelichtingen in
combinatie met elkaar te lezen.Lid 1Uit de systematiek van NEN 5740 volgt dat voorafgaand aan het
milieuhygiënisch bodemonderzoek eerst een vooronderzoek volgens NEN 5725
wordt uitgevoerd - ook wel historisch onderzoek genoemd - ten behoeve
van het formuleren van de onderzoekshypothese en een eventuele
onderverdeling van het terrein. Indien het vooronderzoek naar de
historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie onverdacht is,
kan het bevoegd gezag op basis van het derde lid besluiten af te wijken
van de verplichting tot het uitvoeren van het verkennend onderzoek.
Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar asbest in de grond.
Het bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest in
grond te onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003
ontwikkeld.Niet langer is in dit artikel geregeld bij welke instantie de burger een
beoordeling van de onderzoeksopzet van het bodemonderzoek kan vragen.
Thans wordt dit beschouwd als een interne organisatorische kwestie van
de gemeente. De mogelijkheid om een dergelijke beoordeling te vragen kan
nog steeds als dienstverlening aan de burger worden aangeboden. De
gemeente maakt bekend dat en waar een dergelijke beoordeling kan
plaatsvinden. Meestal is dit een afdeling of dienst milieu of een
intergemeentelijke milieudienst dan wel een private
organisatie/adviesbureau waaraan de gemeente bepaalde werkzaamheden
heeft uitbesteed.Lid 3In plaats van de ontheffing, die voorheen in dit lid stond, is nu een
bevoegdheid tot het afwijken opgenomen. Er komt geen afzonderlijk
besluit tot het afwijken, geen beschikking. De omgevingsvergunning van
de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht is er immers op gericht alles
in één brede omgevingsvergunning te regelen. De mogelijkheid om geen
onderzoeksgegevens op te vragen wordt geboden door artikel 4.4, lid 2
Bor.Lid 4Bouwwerken met een beperkte instandhoudingtermijn kunnen velerlei zijn,
van klein tot groot en voor een zeer divers gebruik. Vermelding van deze
categorie betekent niet dat in alle gevallen kan worden afgeweken van de
plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport. De gemeente kan
hiervoor beleid ontwikkelen.Lid 5De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek
plaatsvindt voordat de bestaande bebouwing wordt gesloopt en eventueel
ten gevolge van deze werkzaamheden een bodemverontreiniging optreedt die
dan niet wordt gesignaleerd.Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet altijd kan
worden overgelegd bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het
bouwen. Daarom behoort dit onderzoek tot de bescheiden die ook later
kunnen worden ingediend. Paragraaf 2.4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde
bodem Artikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde grondAlgemeenIn het tweede lid, onder c, van artikel 8 van de Woningwet wordt aan de
gemeenteraden de opdracht gegeven om in de bouwverordening voorschriften
op te nemen over het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem. In
het derde lid van genoemd artikel 8 is uitgewerkt op welke bouwwerken
deze voorschriften betrekking dienen te hebben. Het woord 'uitsluitend'
in de redactie van dit derde lid duidt erop dat aanvulling in de
bouwverordening niet is toegestaan.De indieningvereisten voor het in behandeling nemen van een aanvraag om
een omgevingsvergunning voor het bouwen, waartoe het bodemonderzoek
behoort, staan in de Regeling omgevingsrecht. De structuur is als
volgt:Bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen moet een
onderzoeksrapport betreffende de bodemgesteldheid worden overgelegd,
aldus artikel 2.4 onder d. van de Regeling omgevingsrecht. Artikel 4.4, lid 2 van het Bor bepaalt dat gegevens en bescheiden
waarover het bevoegd gezag al beschikt, niet opnieuw behoeven te worden
verstrekt. Dit geldt in beginsel ook voor gegevens die zijn verstrekt in
de periode dat de Wabo nog niet in werking was getreden, en die als
archiefbescheiden in bewaring worden gehouden als bedoeld in artikel 3
van de Archiefwet 1995. Uit het algemene bestuursrecht volgt dat het
bevoegd gezag wel gehouden is de volledigheid en actualiteit te toetsen
van de gegevens en bescheiden die de aanvrager niet bij de aanvraag
verstrekt, omdat deze al in het bezit van het bevoegd gezag zijn.Indien blijkt dat de ingediende bescheiden (waaronder het
bodemonderzoeksrapport) onvoldoende zijn en dit gebrek niet kan worden
opgelost door het stellen van een voorwaarde bij de vergunningverlening,
wordt de aanvrager in overeenstemming met artikel 4:5 van de Awb in de
gelegenheid gesteld de ontbrekende gegevens aan te vullen. Indien de aard van het bouwplan daartoe aanleiding geeft, kan het
bevoegd gezag in een voorwaarde bij de omgevingsvergunning bepalen dat
de desbetreffende gegevens en bescheiden alsnog moeten worden verstrekt
voordat met de bouw mag worden begonnen. Tevens wordt hierbij een
termijn gesteld en een exacte aanduiding welke gegevens en bescheiden
worden verlangd, aldus de Regeling omgevingsrecht. De gezondheidsrisico's voor de mens bij het gebruik van het bouwwerk
vormen in deze benadering het onderscheidend criterium. Veiligheid en
gezondheid zijn immers sinds de invoering van de Woningwet in 1901
belangrijke grondslagen van de wet. Gelet op de uitgangspunten van de
Woningwet, kan de schade voor het milieu geen motief zijn voor de
voorschriften in de bouwverordening met betrekking tot het tegengaan van
bouwen op verontreinigde grond. Dit in tegenstelling tot de Wet
bodembescherming waarbij het herstel van de functionele eigenschappen
van de bodem voor mens, plant en dier centraal staat. Met de inwerkingtreding van de Wabo is dit onderscheid minder van
belang. Deze wet verenigt in een overkoepelend vergunningstelsel
milieueisen, bouw- en sloopeisen. Zie artikel 6.2, sub c van de
Wabo.Bouwwerken bestemd voor het verblijf van mensenDe inhoud van dit artikel zal met de eerste wijziging (2013) van het
Bouwbesluit 2012 in het Bouwbesluit worden opgenomen. Thans wordt bezien
hoe het begrip ‘waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend personen
zullen verblijven’ kan worden geconcretiseerd.Het doel van het artikel is en blijft: Het doel van de voorschriften is
dat niet wordt gebouwd op een bodem die dusdanig verontreinigd is, dat
hierdoor gevaar voor de gezondheid van personen ontstaat.Wat verstaan moet worden onder 'bouwwerken waarin voortdurend of
nagenoeg voortdurend mensen zullen verblijven' wordt in de Memorie van
toelichting bij de Wet tot wijziging van de Woningwet inzake het
tegengaan van bouwen op verontreinigde grond (TK 1995-1996, 24 809, nr.
3) nader omschreven. Het betreft hier bouwwerken waarin dagelijks
gedurende enige tijd dezelfde mensen verblijven, bijvoorbeeld om te
werken of onderwijs te geven of te genieten. Bij 'enige tijd' moet
gedacht worden aan een verblijfsduur van twee of meer uren per
(werk)dag. Het gaat dus niet om een enkele keer twee of meer uren, maar
om een meer structureel (over een langere periode dan één dag) twee of
meer uren verblijven van dezelfde mensen in het gebouw. Gebouwen voor het opslaan van materialen of goederen, voor het telen of
kweken van land- en tuinbouw producten evenals gebouwen ten behoeve van
nutsvoorzieningen, zoals elektriciteitshuisjes en gebouwen voor de
waterhuishouding of -zuivering, worden in de Memorie van toelichting
genoemd als voorbeelden van bouwwerken waarin niet voortdurend of
nagenoeg voortdurend mensen verblijven. De omstandigheid dat in deze
bouwwerken wel eens mensen aanwezig zijn, bijvoorbeeld voor het
verrichten van over het algemeen kort durende werkzaamheden, zoals
onderhoudswerkzaamheden, maakt die gebouwen nog niet tot gebouwen die
feitelijk zijn bestemd voor het verblijven van mensen. In de Nota naar
aanleiding van het verslag (TK, 1997-1996, 24809, nr. 5, p. 6) wordt
naar aanleiding van Kamervragen verder opgemerkt dat een recreatiewoning
(in termen van het Bouwbesluit een logiesverblijf) onder het begrip
'voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven van mensen' valt,
terwijl dit niet geldt voor een schuur of garage bij een woning.Bouwwerken die de grond niet rakenHierbij moet gedacht worden aan dakkapellen en het realiseren van een
extra verdieping op een gebouw. De Memorie van toelichting noemt in dit
kader ook vergunningplichtige inpandige verbouwingen, werkzaamheden aan
een fundering of het maken van een kelder als voorbeeld. Indien de
bouwwerkzaamheden gepaard gaan met een functiewijziging kan echter
onverminderd bodemonderzoek worden geëist.Bevoegd gezag bij ernstig en niet-ernstig geval van
bodemverontreinigingBurgemeester en wethouders zijn het bevoegde gezag om te beslissen of
bij niet-ernstige gevallen van bodemverontreiniging mag worden gebouwd. Gedeputeerde staten of burgemeester en wethouders van de gemeenten, die
daartoe zijn aangewezen, zijn het bevoegde gezag ten aanzien van de te
nemen saneringsmaatregelen, indien sprake is van een ernstig geval van
verontreinigde grond zijn. Bij Besluit aanwijzing bevoegd gezag gemeenten Wet bodembescherming
(Besluit van 12 december 2000) zijn gemeenten aangewezen die voor de
toepassing van delen van deze wet worden gelijk gesteld met een
provincie (art. 88, zevende lid Wet bodembescherming). Het gevolg is dat
de provincie bevoegd gezag is en dat de vier grote steden op grond van
de Wbb plus nog 25 aangewezen gemeenten bevoegd gezag zijn krachtens
genoemd Besluit.Met de invoering van de Waterwet is het waterbodembeheer van de Wet
bodembescherming overgegaan naar de Waterwet.Hoe werkt de verbodsbepaling in de praktijkIndien noch uit een bodemonderzoek noch op basis van een redelijk
vermoeden kan worden gesteld dat sprake is van een ernstig geval van
verontreiniging geldt er voor de omgevingsvergunning voor het bouwen
geen aanhoudingsverplichting en moet het bevoegd gezag beslissen op de
bouwaanvraag. Het feit dat geen sprake is van een ernstig geval van
verontreiniging neemt echter niet weg dat toch sprake kan zijn van een
verontreiniginggraad waarbij gevaar is te verwachten voor de gezondheid
van de gebruikers van het bouwwerk. Hoewel het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen in deze gevallen formeel kan
weigeren, zal echter veelal volstaan kunnen worden met het stellen van
aanvullende voorwaarden dat bepaalde voorzieningen worden getroffen. Zie
hiervoor de toelichting onder artikel 2.4.2 van MBV.Voor gevallen met een ernstige bodemverontreiniging geldt een
aanhoudingsverplichting totdat het bevoegde gezag als bedoeld in de Wet
bodembescherming een saneringsplan heeft goedgekeurd. Zodra het
saneringsplan is goedgekeurd dient een beslissing te worden genomen op
de bouwaanvraag. Ook in deze gevallen zal de vergunning in de regel
verleend kunnen worden onder de voorwaarde dat vooruitlopend op de
aanvang van de bouwwerkzaamheden, de op grond van het goedgekeurde
saneringsplan noodzakelijke voorzieningen worden getroffen.Artikel 2.4.2 Voorwaarden omgevingsvergunning voor het
bouwenNiet ernstige gevallen van bodemverontreiniging, waarin naar het oordeel
van het bevoegd gezag toch nog sprake is van een onaanvaardbare
verontreiniginggraad, zijn meestal overzichtelijke gevallen. Op korte
termijn en zonder de noodzaak van saneringsonderzoek is aan te geven op
welke wijze het verontreinigingprobleem kan worden ondervangen.In dit soort niet ernstige gevallen hoeft de conclusie, dat het terrein
verontreinigd is, niet te leiden tot weigering van de
omgevingsvergunning voor het bouwen.In de voorwaarden van de omgevingsvergunning voor het bouwen kan
aangegeven worden op welke wijze het terrein gesaneerd moet worden en -
in relatie tot de bouw - op welk tijdstip. Als saneringsvoorwaarden valt
te denken aan:
de voorwaarde, dat onder het bouwwerk een isolerende en
dampremmende laag wordt aangebracht;
de voorwaarde, dat een bepaald deel van de bodem wordt
afgegraven en afgevoerd, alsmede het aanbrengen van een schone
bodemlaag;
de voorwaarde, dat een pompinstallatie ter zuivering van het
grondwater wordt aangebracht en gedurende een aantal jaren na de
totstandkoming van het bouwwerk in stand wordt gehouden.
Er wordt op gewezen, dat sanering in deze gevallen in principe een
verantwoordelijkheid van de aanvrager om omgevingsvergunning voor het
bouwen is. Het kan in het belang van de aanvrager zijn, als deze bij het
overleggen van de aanvraag om omgevingsvergunning voor het bouwen voor
het bouwen op een verontreinigde bodem tevens aangeeft hoe deze de
sanering denkt te laten plaatsvinden.Ook bouwaanvragen waarbij sprake is van een ernstig geval van
bodemverontreiniging kunnen op grond van dit artikel worden
afgedaan.Paragraaf 2.5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard en
bereikbaarheidseisenAlgemeenOp 1 juli 2008 trad de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking ter
vervanging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). De Invoeringswet
Wro gaf aanleiding tot discussie over het al dan niet kunnen
voortbestaan van enkele stedenbouwkundige voorschriften uit paragraaf
2.5. Dit betreft het zgn. parkeerartikel (2.5.30). Twijfel bestaat of
een even effectieve en flexibele regeling (parkeren) in een
bestemmingsplan kan worden gerealiseerd. Besloten is dat artikel 9.1.4,
vijfde lid van de Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking treedt.
Het gevolg hiervan is dat de stedenbouwkundige voorschriften van
paragraaf 5 van hoofdstuk 2 vooralsnog blijven bestaan. De artikelen 8,
vijfde lid, 9 en 10 Woningwet blijven bestaan totdat het gemelde
probleem is opgelost.Het parkeren regelen in een bestemmingsplan is nu ook mogelijk.
Gemeenten die dit nu doen, kunnen hiermee door gaan. Voor zover
planologische onderwerpen zijn geregeld in een bestemmingsplan, treedt
voor die onderwerpen de bouwverordening terug (art. 9 Woningwet).Relatie stedenbouwkundige bepalingen en het
bestemmingsplanArtikel 9 van de Woningwet is hier van groot belang. Dit betekent dat
deze paragraaf van de MBV alleen dan geldt indien er geen
bestemmingsplan voorhanden is, of indien het desbetreffende
bestemmingsplan niet-vergelijkbare voorschriften van stedenbouwkundige
aard bevat. Gedacht kan worden aan een slechts ten dele goedgekeurd
bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud bestemmingsplan of
een bestemmingsplan met een aantal gebreken. Soms is het moeilijk te
bepalen of het desbetreffende bestemmingsplan exclusief wil zijn ten
opzichte van de MBV. Sinds 1992 geeft de Woningwet wel enige
duidelijkheid in art. 9, lid 2 (slot): '..., tenzij het desbetreffende
bestemmingsplan anders bepaalt.' Het primaat ligt bij het
bestemmingsplan. De Woningwet gaat er echter eenvoudigweg van uit dat
bestemmingsplannen voor wat dit onderwerp betreft volstrekt duidelijk
zijn. Dit is echter niet altijd het geval. Indien er sprake is van
onduidelijkheid zal een en ander van geval tot geval bekeken moeten
worden. Is een van deze gevallen aan de orde, dan vullen de
stedenbouwkundige bepalingen (inclusief het afwijken hiervan) uit de
bouwverordening het bestemmingsplan aan.Alvorens in een concreet geval tot aanvullende werking van de
bouwverordening wordt geconcludeerd, dient een drieledige toets te
worden uitgevoerd:
bevat het bestemmingsplan voorschriften met betrekking tot een
onderwerp dat tevens in de bouwverordening wordt gereguleerd?
Luidt het antwoord ontkennend, dan dient vervolgens de vraag te
worden gesteld of,
het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening
ten aanzien van het desbetreffende, niet in het bestemmingsplan
gereguleerde, onderwerp expliciet uitsluit. Luidt ook het
antwoord op deze vraag ontkennend, dan dient ten slotte te
worden bezien of,
de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met
de voorschriften van het bestemmingsplan, in die zin dat
aanvullende werking van de bouwverordening tot gevolg heeft dat
de gebruiksmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, geheel
of nagenoeg geheel teniet worden gedaan. Is dit het geval, dan
dient aanvullende werking van de bouwverordening alsnog op grond
van artikel 9, eerste lid van de Woningwet te worden
afgewezen.
Wet ruimtelijke ordeningDe Wro en de Invoeringswet Wro hebben gevolgen voor paragraaf 2.5. van
de bouwverordening. In de algemene toelichting bij hoofdstuk 2 onder Wro
is hierop ingegaan. In het bijzonder ten aanzien van artikel2.5.30
(parkeren) wijzen wij op het uitstel van de inwerkingtreding van artikel
9.1.4, vijfde lid Invoeringswet Wro. Zoals uit de eerder vermelde
toelichting blijkt, blijven dit artikel vooralsnog in de MBV
bestaan.Artikel 2.5.2 Anti-cumulatiebepalingDeze bepaling dient om te voorkomen dat, indien in de bouwverordening
dan wel in een bestemmingsplan bij een bepaald gebouw een zeker open
terrein is geëist, dat terrein nog eens meetelt bij het beoordelen van
een aanvraag voor een ander gebouw, waaraan een soortgelijke eis wordt
gesteld. Deze bepaling blijkt vooral in het buitengebied betekenis te
hebben.Artikel 2.5.5 Ligging van de voorgevelrooilijnHet bepaalde onder b kan desgewenst variëren naar gelang van de zone
waarin de weg is gelegen. Ook kan per zone een vaste maat worden
genoemd. Indien in gebieden van de gemeente waarvoor geen
bestemmingsplan geldt, wegen zouden voorkomen van meer dan 30 meter
breed zonder bestaande bebouwing, dan verdient het de voorkeur om het
onder b bepaalde als volgt te redigeren:b langs een wegbreedte waarlangs geen bebouwing, als onder a bedoeld,
aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:
bij een wegbreedte van ten minste 30 meter de lijn gelegen op
een afstand van de halve wegbreedte, gemeten uit de as van de
weg;
bij een wegbreedte die minder dan 30 meter, maar ten minste 10
meter bedraagt, de lijn gelegen op 15 meter uit de as van de
weg;
bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10
meter uit de as van de weg.
Artikel 2.5.6 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen gedefinieerd wordt als 'de lijn
die - behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde
(achtergevelrooilijn) niet mag worden overschreden', is - om misverstand
te voorkomen - een direct verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn opgenomen. Vergunningvrije bouwwerken worden niet
getoetst aan het bestemmingsplan, zie art. 3.25 Wro. Artikel 2.5.7 Toegelaten overschrijding van de
voorgevelrooilijnDoor de verruiming van de categorie vergunningvrije bouwwerken kan in
toenemende mate samenloop ontstaan tussen vergunningvrije en
vergunningplichtige werken. In onderdeel a komt de keuze tot uitdrukking
voor de 'totaal- benadering' zoals die ook uit de wetsgeschiedenis is af
te leiden. Dit betekent dat een vergunningvrij bouwwerk niet
vergunningvrij is als het onderdeel uitmaakt van een (meeromvattend)
vergunningplichtige bouwplan. Deze 'totaal-benadering' houdt echter niet in dat de vergunning dan ook
mag worden geweigerd louter op dat onderdeel dat op zichzelf beschouwd
vergunningvrij zou zijn. In geval van samenloop gaat het zwaarste regime
voor, maar zonder dat daarmee de essentie van vergunningvrij bouwen
wordt aangetast (TK, 1999-2000, 26 734, nr. 6, p. 18). De redenering is,
dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan een
bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding
van de voorgevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de
aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen is het niet logisch
om het verbod tot overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van
toepassing te laten zijn. De voor dit artikel van belang zijnde
beperking, die artikel 3, onderdeel 7, van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht kent betreft een uitbreiding van het bebouwd oppervlak.
Bij het aanbrengen van de daar bedoelde veranderingen mag er geen sprake
zijn van een uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Elke vergroting van
een bouwwerk, waardoor een bestaande afwijking van de
rooilijnvoorschriften zou toenemen, blijft dus vergunningplichtig.Zie de figuren 1 en 2 in de bijlage die bij deze Toelichting behoort. De
bedoelde figuren illustreren dat in het algemeen als veranderingen, als
bedoeld in artikel 3, onderdeel 7, van Bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht, kunnen worden beschouwd:- 1. uittreksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven
straatpeil, mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m
overschrijden, bij voorbeeld gevelversieringen, waaronder pilasters en
gevellijsten, plinten, enigszins uitstekende schoorsteenwanden en
hemelwaterafvoeren; - 2. uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven
straatpeil, mits zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m
overschrijden, bij voorbeeld gevelversieringen zoals kroonlijsten,
dakoverstekken, dakgoten, uithangbordjes en kleine luifels. Indien
uitsteeksels aan gebouwen de voorgevelrooilijn verder overschrijden dan
hiervoor onder 1 en 2 aangegeven, zal het bevoegd gezag dus in het
algemeen overwegen daartegen repressief op te treden. Indien in een
bestemmingsplan geen eigen regeling op het gebied van rooilijnen,
toelaatbare bouwhoogte e.d. is opgenomen, maar ter zake de artikelen
2.5.1 t/m 2.5.30 van de bouwverordening van kracht zijn verklaard, dan
verdient het aanbeveling om onderdeel a van artikel 2.5.7 aan te vullen
met de tekst van de voorgaande punten 1 en 2 (minus de voorbeelden)
onder tussenvoeging van de woorden ', te weten:'. Artikel 2.5.8 Vergunningverlening in af wijking van het verbod tot
overschrijding van de voorgevelrooilijnNaast de afwijkingsmogelijkheden bedoeld in artikel 2.5.8 kent artikel
2.5.29 nog de mogelijkheid van afwijking voor het geval, dat er geen
bestemmingsplan of beheerverordening in voorbereiding is en geen van de
omstandigheden als genoemd in art. 3.3 Wabo aan de orde is.Lid 1, ad bDeze bepaling maakt het mogelijk om een omgevingsvergunning te verlenen
in afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn als het gaat om het op eigen voorterrein plaatsen van
beeldhouwwerk, vitrines e.d.Artikel 2.5.9 Bouwen op de wegArtikel 2.5.9 is afgestemd op artikel 2, Bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht. De vermelding van artikel 2, Bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht in artikel 2.5.9 is vooral van belang om het misverstand,
dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken, die als vrij
bouwen genoemd zijn in artikel 2, Bijlage II, Besluit omgevingsrecht uit
te sluiten. Zie voor het bouwen over de weg overigens artikel 2.5.8. Artikel 2.5.10 Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoekenLid 4, onder aBij deze afwijking van het bouwverbod kan worden gedacht aan
bijvoorbeeld complexen van bij elkaar behorende gebouwen, zoals
kazernes, ziekenhuizen en gevangenissen vallen.Lid 4, onder fHieronder vallen bij voorbeeld aangebouwde garages, terugliggende
zolderverdiepingen e.d.Lid 4, onder gDeze afwijking van het bouwverbod is in het algemeen van toepassing voor
gebouwen, die een ruim voorterrein vragen.Artikel 2.5.11 Ligging van de achtergevelrooilijnZie de figuren 3 t/m 12, in de bij deze Toelichting behorende
bijlage.Lid 1, onder aDeze bepaling kan voor langgerekte, taps toelopende bouwblokken tot
achtergevelrooilijnen in het smalle deel van het bouwblok leiden die
elkaar dicht naderen. Dit behoeft echter geen bezwaar te vormen, omdat
artikel 2.5.21 de bouwhoogte dan evenredig beperkt.Artikel 2.5.12 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen wordt gedefinieerd als 'de lijn
die - behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde
(achtergevelrooilijn) niet mag worden overschreden', is - om misverstand
te voorkomen - een direct verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn opgenomen.Het geheel achter de achtergevelrooilijn bouwen moet overigens opgevat
worden als een - verboden - overschrijding van de
achtergevelrooilijn.Indien gebouwd wordt aan of bij een beschermd monument of in een van
rijkswege beschermd stads- of dorpsgezicht, zijn normaliter
vergunningvrije bouwwerken bij wijze van uitzondering vergunningplichtig
op grond van artikel 5, Bijlage II van het Bor. Zie tevens artikel
2.5.14, lid l.Artikel 2.5.13 Toegelaten overschrijding van de
achtergevelrooilijnArtikel 2.5.13 is afgestemd op bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht.De redenering is dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde
onderdelen aan een bouwwerk vergunningvrij aangebracht kunnen worden
artikel 2, Bijlage II van het Bor met overschrijding van de
achtergevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de
aanvraag om vergunning, is het niet logisch om het verbod tot
overschrijding van de achtergevelrooilijn hierop van toepassing te laten
zijn. Zie tevens de twee laatste zinnen van de toelichting op artikel
2.5.7.Artikel 2.5.14 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de achtergevelrooilijnNaast de afwijkingsmogelijkheden in het onderhavige artikel 2.5.14 kent
artikel 2.5.29 nog de mogelijkheid tot afwijking in zeer speciale
gevallen. Artikel 2.5.14 is afgestemd op artikel 2, Bijlage II van het Bor. De
vermelding hiervan is vooral van belang om het misverstand dat de
bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken die vergunningvrij
zijn, uit te sluiten. Wanneer ingevolge de bepalingen van dit artikel wordt afgeweken van het
verbod de achtergevelrooilijn te overschrijden, dient artikel 2.5.2 in
acht te worden genomen, mede in het belang van omwonenden. Voorts ware
er aandacht aan te besteden, of een bouwwerk voor de brandweer
bereikbaar moet blijven. Ad a en gVoor deze bedrijven kan tot op zekere hoogte tegemoet worden gekomen aan
op bedrijfstechnische gronden gebaseerde verlangens. Met de onder g
bedoelde bouwstrook (of bouwblok), geheel of overwegend handels- of
industrieterrein omvattend, wordt niet beoogd een bouwstrook (of
bouwblok) met winkelbebouwing.Artikel 2.5.15 Erf bij woningen en woongebouwenHet erf, bedoeld in dit voorschrift, mag niet worden verward met de
'buitenruimte' in de zin van het Bouwbesluit.Naleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het ruimschoots
voldoen aan het bepaalde in artikel 5:50 van het Burgerlijk Wetboek,
want in laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter
voorgeschreven als minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin
vrijelijk ramen mogen worden aangebracht.Het vrijelijk ramen in de achtergevel kunnen aanbrengen is tevens het
motief voor het bepaalde in het eerste lid, onder b. Het (gedeeltelijk)
samenvallen van de achtergevel met de erfgrens vormt hiervoor immers een
beletsel.Lid 3 b, onder 1Deze afwijkingsmogelijkheid is onder meer bedoeld voor
patiowoningen.Lid 3 b, onder 2Indien één van de in dit lid genoemde situaties zich voordoet en er dus
open ruimte achter een gebouw is, zij het dat deze niet bij het gebouw
behoort en het gebouw overigens over voldoende 'uitloop' beschikt, zou
kunnen worden afgeweken van de voorgeschreven erfgrootte.Lid 3 b, onder 3Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is van een verbetering van
de bestaande toestand zal een verkleining van het erf tot geringere
oppervlakte dan volgens dit artikel is vereist slechts aanvaardbaar zijn
ten behoeve van het opheffen van onbevredigende situaties in het gebouw
waarvoor binnen het gebouw geen oplossing kan worden gevonden. In die
gevallen zal een verbetering van het gebouw tegen een verslechtering van
het erf moeten worden afgewogen. Hiertoe zal in het bijzonder aandacht
moeten worden geschonken aan de functie van het erf als onderdeel van de
vluchtweg bij brand en aan de bereikbaarheid van het pand door de
brandweer.Artikel 2.5.16 Erf bij overige gebouwenNaleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het voldoen aan
het bepaalde in artikel 5:50 van het Burgerlijk Wetboek, want in
laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter
voorgeschreven als minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin
vrijelijk ramen mogen worden aangebracht.Lid 2, onder a en bWanneer wordt afgeweken van het bepaalde in het eerste lid, moet onder
meer rekening worden gehouden met de ligging in het gebouw van eventuele
dienstwoningen. Bovendien dient onderscheid te worden gemaakt tussen de
gevallen, waarin het gaat om een bouwblok of een bouwstrook waarin geen
woningen voorkomen en een bouwblok waarin bij voorbeeld naast
bedrijfsgebouwen ook woningen voorkomen. Indien de laatste omstandigheid
zich voordoet zal minder ver worden afgeweken van het bepaalde in het
eerste lid, dan in het andere geval. Artikel 2.5.17 Ruimte tussen bouwwerkenDeze bepaling is bedoeld om het ontstaan van smalle ontoegankelijke open
ruimten tussen gebouwen op aangrenzende terreinen te voorkomen, omdat
deze aanleiding tot hinder door vervuiling kunnen geven. De bepaling kan
zowel worden nageleefd door gebouwen tegen elkaar aan te plaatsen als
door een tussenruimte van meer dan een meter breedte te realiseren. Het
bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in afwijking van het
bepaalde in het eerste lid, indien de smalle open ruimte voldoende voor
onderhoud bereikbaar is. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan een
opening in de zijgevel van het gebouw.Artikel 2.5.18 Erf- en terreinafscheidingenArtikel 5:48 van het Burgerlijk Wetboek geeft iedere terreineigenaar het
recht om zijn erf te omheinen. Uiteraard moet hij daarbij de eventuele
beperkingen in de gemeentelijke voorschriften in acht nemen.
Laatstgenoemde voorschriften spelen echter meestal slechts een
bescheiden rol, want een erfafscheiding is in principe een
vergunningvrij bouwwerk op grond van artikel 2, Bijlage II, Bor, althans
indien de daarin vermelde beperkingen ten aanzien van onder meer de
hoogtematen in acht worden genomen. Hogere erfafscheidingen vallen
vanzelfsprekend onder de vergunningplicht en behoeven derhalve
preventieve toetsing aan de voorschriften van het bestemmingsplan of het
onderhavige artikel van de bouwverordening. Eventueel kan het bevoegd
gezag op grond van het tweede lid van laatstgenoemd artikel de
omgevingsvergunning verlenen in afwijking van het verbod als bedoeld in
het eerste lid. Daarbij kan gedacht worden aan het bouwen van
bijvoorbeeld een gevangenismuur of een hek ter omheining van een terrein
dat geen erf, behorend bij een gebouw, is.Artikel 2.5.19 Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en
ondergrondse hoofdtransportleidingenHet eerste lid strekt tot bescherming van het vergunningplichtige
bouwwerk en de veiligheid van de bewoners of gebruikers daarvan. Het
tweede lid ziet meer op de openbare veiligheid. De ondergrondse
hoofdtransportleiding kan zowel dienen voor elektriciteit als voor
aardgas, olie, chemische producten e.d.Omdat het wenselijk is om van geval tot geval te kunnen bepalen in
hoeverre het bouwen nabij hoogspanningslijnen en ondergrondse
hoofdtransportleidingen toelaatbaar is en zo ja, onder welke
voorwaarden, is het artikel geredigeerd als een verbod, waarvan
eventueel kan worden afgeweken. Redenen om af te wijken zullen in het
algemeen zijn gericht zowel op de veiligheid van de gebruikers van het
bouwwerk als op het voorkomen van storingen in de goede werking van de
lijnen en leidingen ten gevolge van de bouw en de aanwezigheid van het
bouwwerk.Indien het onderhavige artikel moet worden toegepast, verdient het
aanbeveling om overleg te plegen met de beheerder van de
hoogspanningslijn of de hoofdtransportleiding. Langs privaatrechtelijke weg heeft menige eigenaar / beheerder een recht
van opstal gevestigd, als bedoeld in artikel 5, lid 3, sub b, van de
Belemmeringenwet Privaatrecht. Meestal betreft dit een gebied van 2 x 30
meter, dus een strook van 60 meter, waar niet mag worden gebouwd, met
uitzondering van bepaalde bouwwerken zoals installaties e.d. Indien in het gebied waarop het bestemmingsplan betrekking heeft een
dergelijk recht van opstal is gevestigd - zie hiervoor het kadaster -
dan geldt de daarin vastgelegde afstand en heeft een geringere afstand
in een bestemmingsplan geen betekenis. In veel bestemmingsplannen zijn voor uiteenlopende doeleinden zones
vastgelegd, die elkaar (deels) kunnen overlappen. Besluit externe veiligheid buisleidingenHet Besluit externe veiligheid buisleidingen (Bevb) en de bijbehorende
Regeling externe veiligheid buisleidingen (Revb) zijn op 1 januari 2011
in werking getreden. Het Bevb regelt onder andere welke
veiligheidsafstanden moeten worden aangehouden rond buisleidingen met
gevaarlijke stoffen. De normstelling is in lijn met het Besluit externe
veiligheid inrichtingen(Bevi). De besluiten gaan voor op de
gemeentelijke bouwverordening.Het Bevb regelt onder andere dat de gemeenteraad er zorg voor draagt dat
binnen vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van het Bevb een
bestemmingsplan in overeenstemming is met dit besluit. Wanneer de betreffende buisleidingen correct in bestemmingsplannen zijn
opgenomen, vervalt de werking van deze stedenbouwkundige bepaling uit de
bouwverordening. Voor niet in een bestemmingsplan geregelde leidingen,
blijft deze bepaling uiteraard onverkort van kracht. Dit vloeit voort
uit artikel 9 Woningwet. Zie hierover de algemene toelichting bij
paragraaf 5.Zie voor meer informatie over het Bevb, Revb en Bevi:www.infomil.nl/onderwerpen/hinder-gezondheid/veiligheid/buisleidingen Artikel 2.5.20 Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijnAlternatief 1Dit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van
voorschriften voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de
afstanden tot tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is
aangegeven, dat het stelsel alleen voor vergunningplichtige bouwwerken
is bedoeld.Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar
ook op voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de
vaste fysische gegevenheden op het gebied van met name de
daglichttoetreding is dan ook geen onderscheid gemaakt tussen de
maximumhoogten in de voor- en in de achtergevelrooilijn.Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter boven
straatpeil van eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van
aanvaardbare belemmeringhoeken voor de daglichttoetreding buiten
beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende glasgedeelten praktisch
geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels beneden de gebruikelijke
vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in een stedenbouwkundig
(straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen de onderste glaslijn
van het beschouwde gebouw en de bovenkant van de tegenoverliggende
bebouwing.)Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening
is wel gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de
bebouwde kom (belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en anderzijds
daarbuiten (belemmeringhoek: maximaal 37 graden). Zie de figuren 12, 13
en 14 in de bij deze Toelichting behorende bijlage.Een voorgevelrooilijn kan ontbreken op de plaatsen, waar bij voorbeeld
een vaart, een gracht, een park of een plantsoen langs de weg ligt.
Veelal zal een tegenoverliggende rooilijn dan te ver weg liggen om een
beperkende invloed op de maximumhoogte van het bouwwerk te hebben. Langs
een smalle gracht is dit echter niet ondenkbaar (zie figuur 15). Een
plaatselijke onderbreking van een voorgevelrooilijn komt bij voorbeeld
voor bij de uitmonding van een dwarsweg (dwarsstraat) (zie figuur
16).Alternatief 2Dit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van
voorschriften voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de
afstanden tot tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is
aangegeven, dat het stelsel alleen voor vergunningplichtige bouwwerken
is bedoeld.Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar
ook op voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de
vaste fysische gegevenheden op het gebied van met name de
daglichttoetreding is dan ook geen onderscheid gemaakt tussen de
maximumhoogten in de voor- en in de achtergevelrooilijn. Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter boven
straatpeil van eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van
aanvaardbare belemmeringhoeken voor de daglichttoetreding buiten
beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende glasgedeelten praktisch
geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels beneden de gebruikelijke
vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in een stedenbouwkundig
(straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen de onderste glaslijn
van het beschouwde gebouw en de bovenkant van de tegenoverliggende
bebouwing.)Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening
is wel gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de
bebouwde kom (belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en anderzijds
daarbuiten (belemmeringhoek: maximaal 37 graden). Zie de figuren 12, 13
en 14 in de bij deze Toelichting behorende bijlage.Ten behoeve van een - soms gewenste - aanvullende werking van de
onderhavige bouwverordeningsvoorschriften ten opzichte van vooral
globale bestemmingsplannen zonder uitwerkingsverplichting is in een
verdere differentiatie voor de bebouwde kom voorzien, zodat bij
voorbeeld verschil kan worden gemaakt tussen grootstedelijke
binnenstadsgebieden (belemmeringshoek: 60 graden) en de overige delen
van de bebouwde kom. Zie figuur 14.Artikel 2.5.21 Toegelaten hoogte in de
achtergevelrooilijnZie ook de toelichting op artikel 2.5.20.Alternatief 1Lid 2De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door
de achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen
niet evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1
enz. de voor de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de
achtergevelrooilijnen is. Het komt voor dat bij tussen twee wegen
gelegen terreinen, die te ondiep zijn voor twee tegenover elkaar gelegen
bouwstroken, de tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt.De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de
plaats van de ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie
figuur 18).Lid 4Bij achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of
anderszins - niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte
in het verticale vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste
t/m derde lid voorgeschreven wijze niet tot de juiste
hoogte-diepteverhouding van het binnenterrein van gesloten bouwblokken.
Dit mede in verband met het feit dat krachtens het bepaalde in artikel
2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte van het straatpeil moet
worden gemeten. Ter ondervanging van het genoemde bezwaar is het
onderhavige vierde lid opgenomen.Alternatief 2Lid 2De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door
de achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen
niet evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1
enz. de voor de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de
achtergevelrooilijnen is. Het komt voor, dat bij tussen twee wegen
gelegen terreinen, die te ondiep zijn voor twee tegenover elkaar gelegen
bouwstroken, de tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt.De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de
plaats van de ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie
figuur 18). Lid 4Bij achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of
anderszins - niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte
in het verticale vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste
t/m derde lid voorgeschreven wijze niet tot de juiste
hoogte-diepteverhouding van het binnenterrein van gesloten bouwblokken.
Dit mede in verband met het feit dat krachtens het bepaalde in artikel
2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte van het straatpeil moet
worden gemeten. Ter ondervanging van het genoemde bezwaar is het
onderhavige vierde lid opgenomen.Artikel 2.5.22 Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover
achtergevelrooilijnZie figuur 19.Lid 2Indien uit het bepaalde in het eerste lid voor een zijgevel tegenover
een achtergevelrooilijn een lagere hoogte volgt dan voor de - op die
zijgevel aansluitende - voorgevel toelaatbaar is dan kan het in
overigens verlichtingstechnisch gunstige omstandigheden verantwoord zijn
om af te wijken van de in het eerste lid bepaalde maximale hoogte voor
het laten optrekken van de zijgevel tot de hoogte van de voorgevel.Artikel 2.5.23 Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnenAlternatief 1Lid 2De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.Alternatief 2Lid 2De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.Artikel 2.5.24 Grootste toegelaten hoogte van bouwwerkenAlternatief 1De maximumbouwhoogte van 15 meter komt - bij een in de woningbouw
gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag.Alternatief 2De maximumbouwhoogte van 26 meter correspondeert met de belemmeringhoek
van 60 graden, genoemd in artikel 2.5.23, en de hoogte-diepteverhouding
van 1,7, genoemd in de artikelen 2.5.20 en 2.5.21.Bovendien komt de maximumbouwhoogte van 26 meter - bij een in de
woningbouw gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 9 à 9,5
bouwlaag. De maximumbouwhoogte van 15 meter komt - eveneens bij een in
de woningbouw gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5
bouwlaag.Indien wordt gebouwd op, bij of aan een beschermd monument of een van
rijkswege beschermd stad- en dorpsgezicht, zijn normaliter
vergunningvrije bouwwerken bij wijze van uitzondering wel
vergunningplichtig op grond van artikel 5, Bijlage II van het Bor. Zie
tevens artikel 2.5.28, sub l.Artikel 2.5.25 Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinenHet onderhavige artikel wordt vooral gehanteerd voor bouwwerken op
binnenterreinen van gesloten bouwblokken.Een zadeldak is een dak, bestaande uit twee schuine vlakken die elkaar
in het hoogste punt snijden, de zgn. nok, en vandaar beide naar beneden
lopen tot hun goot.Artikel 2.5.26 Wijze van meten van de hoogte van
bouwwerkenZie artikel 1.1 voor de definitie van 'straatpeil'.Artikel 2.5.27 Toegelaten afwijkingen van de toegelaten
bouwhoogteAd aDe strekking van dit voorschrift is, dat bij een eenmaal gerealiseerd
bouwwerk bepaalde onderdelen aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden
als vrij bouwen met overschrijding van de toegelaten hoogte. Ingeval
deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om een omgevingsvergunning
om te bouwen is het niet logisch om het verbod tot overschrijding van de
voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn.Ad bDeze niet-vantoepassingverklaring geldt uiteraard, mits de te vernieuwen
of te veranderen delen niet worden verhoogd. Dit zou namelijk de
vergroting van een bouwwerk betreffen. Voor de vergroting van een
bouwwerk zijn de artikelen 2.5.20 t/m 2.5.24 onverkort van toepassing,
tenzij wordt afgeweken ingevolge artikel 2.5.28, onder e.Artikel 2.5.28 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de toegelaten bouwhoogteDe vermelding van artikel 3, onderdeel 7 en artikel 2, onderdelen 16 en
18 van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht (Bor) is vooral van
belang om het misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou
hebben voor zaken, die als vrij bouwen genoemd zijn in artikel 2.3 van
het Besluit omgevingsrecht (Bor), uit te sluiten.Wanneer gebruik wordt gemaakt van de afwijkingsmogelijkheden uit dit lid
dient bijzondere aandacht te worden besteed aan het bepaalde in de
artikel 2.5.2. Daarbij kunnen ook welstandsoverwegingen worden
betrokken. Ad e, onder 1Afgeweken zou kunnen worden wanneer het een gebouw betreft, dat aansluit
bij bestaande bebouwing, die onder vigeur van vroegere voorschriften
hoger is dan thans is toegelaten. Door de afwijking van de toegestane
bouwhoogte kan dan een gaaf straatbeeld worden verkregen.Artikel 2.5.29 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de rooilijnen en van de toegelaten bouwhoogte in
geval van voorbereiding van nieuw ruimtelijk beleidArtikel 2.5.29 MBV is, in relatie met de overige stedenbouwkundige
afwijkingen uit dit hoofdstuk, te vergelijken met de relatie tussen
enerzijds de in het bestemmingsplan opgenomen regels inzake afwijking en
anderzijds de afwijkingsregels die zijn gelegen buiten het
bestemmingsplan. Paragraaf 2.5 MBV is te beschouwen als een
bestemmingsplan vervangende regeling met derhalve ook de behoefte aan
regels inzake afwijking wanneer nieuw ruimtelijk beleid wordt
voorbereid. Bedoeld is een net zo eenvoudige afwijkingsregeling voor
bouwen en gebruiken te hebben voor de verplichtingen uit de
stedenbouwkundige eisen van de bouwverordening als van die uit een
bestemmingsplan.Sub a.Wellicht ten overvloede is hier nogmaals vermeld dat deze bepaling
alleen van toepassing is indien er geen bestemmingsplan,
beheersverordening of projectbesluit van kracht is. Aangezien er dan
geen strijd kan zijn met een bestemmingsplan, vloeit uit art. 3.10 Wabo
dat de reguliere procedure van 3.9 Wabo van toepassing is. Sub b. aanhoudingsvoorwaarden uit art. 3.3 WaboDe aanvraag om een omgevingsvergunning moet in een aantal gevallen
worden aangehouden. In art. 3.3 Wabo wordt bepaald wanneer daarvan
sprake is. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer er geen reden is de
aanvraag te weigeren, maar er voor de dag van aanvraag een
bestemmingsplan in ontwerp ter inzage is gelegd of een
voorbereidingsbesluit in werking is getreden. In een dergelijke situatie
vervallen de stedenbouwkundige bepalingen uit de MBV, waaronder deze. Sub c. Welk toekomstig ruimtelijk beleid is zoal
relevant?Voor een afwijking als bedoeld in dit artikel geldt zoals voor alle
besluiten de eis van een voldoende motivering (art. 3:46 Awb). Deze
motivering zal in het onderhavige geval in ieder geval betrekking moeten
hebben op toekomstig planologisch beleid. Daarom is hier expliciet de
eis opgenomen dat het bouwplan waar wordt afgeweken van de rooilijnen en
van de toegelaten bouwhoogte 'in overeenstemming is met in voorbereiding
zijnd ruimtelijk beleid'. 'Vastgesteld en bekendgemaakt ruimtelijk beleid' is een mogelijkheid om
de afwijking te onderbouwen. Denk bijvoorbeeld aan een structuurplan,
structuurvisie of -nota, beleidsnota, beleidsregels (een nota
dakkapellen, bijgebouwen e.d.) en een sectorale nota.Zoals uit het gestelde bij sub b. blijkt, vallen hieronder niet de
situaties zoals vermeld in art. 3.3 Wabo, zoals bijvoorbeeld een ter
inzage gelegd ontwerpbestemmingsplan. Ook een vastgesteld
voorbereidingsbesluit voor bijvoorbeeld een bouwlocatie kan daarom geen
basis vormen.Sub d.De activiteit mag niet in strijd zijn met een goede ruimtelijke
ordening. Hierbij wordt aangesloten bij de terminologie dit wordt
gebruikt en de betekenis die daaraan wordt toegekend in de Wabo. Bij dat
begrip wordt rekening gehouden met milieu, cultuurhistorische,
ecologische en natuurlijke en landschappelijke waarden.Voor wat betreft de milieuwaarden zijn de afstanden ten opzichte van
hinderveroorzakende activiteiten dan van groot belang. De relevante
afstanden treft u aan in de VNG-publicatie 'Bedrijven en
milieuzonering'.Sub e.In het kader van een goede motivering wordt hier gevraagd om een goede
ruimtelijke onderbouwing. Ook hier is aangesloten bij de terminologie
uit de Wabo.Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij
of in gebouwenAlgemeenMet de komst van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) behoort het onderwerp
parkeren te worden geregeld in de (nieuwe) bestemmingsplannen. Als
uitwerking hiervan is in artikel 8.17 van de Invoeringswet Wro bepaald
dat artikel 8, vijfde lid van de Woningwet vervalt. In verband met wetstechnische problemen is besloten dit deel van de
Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking te doen treden. Een nieuwe
datum van inwerkingtreding is niet bepaald. Dit betekent dat onder meer
het ‘parkeerartikel’ uit de bouwverordening blijft bestaan, ook indien
op grond van de nieuwe Wro een bestemmingsplan wordt vastgesteld, waarin
niet is voorzien in een regeling over het parkeren.Alternatief 1Lid 1Het eerste lid kan de gemeenteraad vaststellen voor die delen van de
bebouwde kom die kunnen worden aangeduid als zogenaamde best ontsloten
locatie(s). Lid 2Het onderhavige voorschrift behelst het zogenaamde ingroeimodel.
Hieronder wordt verstaan het openhouden van de mogelijkheid om in te
spelen op toekomstige verbeteringen in de bereikbaarheid per openbaar
vervoer, namelijk doordat de gemeente op het moment van realisatie van
de bedoelde verbetering kan overgaan tot de verwijdering van de
aanvullende parkeerplaatsen op de openbare weg (of op ander gemeentelijk
terrein) nabij het betrokken gebouw.Lid 3Het is niet alleen zeer moeilijk - bij de toepassing van het eerste lid
- aan te geven, wat in algemene zin het maximumaantal parkeerplaatsen op
het terrein van een te bouwen (of een te verbouwen) pand dient te zijn,
maar ook - bij de toepassing van het onderhavige lid - wat in algemene
zin een niet te overvloedig minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn.
De daarom ook in dit geval per omgevingsvergunning voor het bouwen te
bepalen normstelling hangt weer af van onder meer de grootte van het
gebouw, de ligging in de gemeente, het te verwachten aantal bezoekers,
c.q. bewoners of gebruikers, de eventuele aanwezigheid van openbaar
vervoer en de frequentie daarvan, het tijdstip waarop de bezoekers
gewoonlijk komen, en de mogelijke uitwisselbaarheid van parkeerplaatsen.
Tevens is aansluiting wenselijk op het voorgestane verkeers- en
vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd in het lokale verkeer- en
vervoerplan.Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige minimum
aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort voertuig en de
bestemming van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen voor
verkeersvoorzieningen binnen de bebouwde kom (ASVV 2004: geactualiseerd
25 juli 2008. Verkrijgbaar op CD-rom.), paragraaf 6.3, verkrijgbaar bij
de Stichting Centrum voor Regelgeving en Onderzoek in de Grond-, Water-
en Wegenbouw en de Verkeerstechniek (Stichting CROW) te Ede (tel.
0318-69 53 00 of www.crow.nl ). Overigens kan een verantwoorde
parkeernorm alleen per te verlenen omgevingsvergunning voor het bouwen
worden bepaald.Aan de hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per
te verlenen omgevingsvergunning voor het bouwen een verantwoorde
parkeernorm worden bepaald. Bij de toepassing van het onderhavige lid is
- op grond van praktisch-bouwkundige overwegingen - enige flexibiliteit
in elke vastgestelde parkeernorm onontbeerlijk. Dus verdient het
aanbeveling om in een concrete omgevingsvergunning voor het bouwen bij
voorbeeld een afwijking naar boven van 10% als toelaatbaar te vermelden
op locaties die per openbaar vervoer bereikbaar zijn, en van 50% op
locaties die dat niet zijn.Lid 4Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze
voorschriften niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een
correcte naleving van de leden 1, 2 en 3. De verplichting in die leden
om een bepaald aantal parkeerplaatsen op eigen terrein (of onder eigen
dak) aan te brengen zou immers gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door
alleen parkeervakken met afmetingen voor het kleinste type personenauto,
respectievelijk het grootste type vrachtauto te maken. Ook het
Bouwbesluit 1992 sprak in het - niet in werking getreden - artikel 218,
lid 1, over 'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'. Het Bouwbesluit
2003 laat regeling van het onderhavige onderwerp geheel over aan
bestemmingsplan en/of bouwverordening. Een bijkomende reden voor het
opnemen van maatvoorschriften voor parkeervakken is de wenselijkheid om
de afwijkende maatvoering vast te leggen van parkeerplaatsen voor
rolstoelgebruikers en stoklopers.Lid 5De onderhavige bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum
wordt voorzien van een zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw
fabrieksgebouw van een laad- en losperron (met een op het
fabrieksterrein gelegen, bijbehorende opstelstrook voor
vrachtauto's). Lid 6Ad aDe mogelijkheid om een omgevingsvergunning te verlenen in afwijking van
de eis in het eerste en in het tweede lid om een beperkte
parkeergelegenheid op eigen terrein (of onder eigen dak) te maken is
onder meer bedoeld voor het geval dat in de nabijheid een
gemeenschappelijke of openbare parkeergarage aanwezig is. De
mogelijkheid om een omgevingsvergunning te verlenen in afwijking van de
eis in het derde lid om een parkeergelegenheid van voldoende omvang op
eigen terrein (of onder eigen dak) te maken is onder meer bedoeld voor
omgevingsvergunningsplichtige verbouwingen van winkels e.d. in
binnensteden. In dat geval kan eventueel onder financiële voorwaarden
vergunning worden verleend.Aan de bouwvergunning mocht geen financiële voorwaarde worden verbonden.
Aan een daarmee samenhangende planologische ontheffing wel. Dit laatste
gold voor onder meer het bekende artikel 19 WRO en ook voor de
ontheffing bedoeld in art. 2.5.30 MBV.Er mag van worden uitgegaan dat dit aspect niet anders is nu de
ontheffingen en eventuele financiële voorwaarden worden gesteld in de
omgevingsvergunning. De op grond van artikel 2.5.30 gevormde
jurisprudentie onder de oude wetgeving betreft kort samengevat:1.Een richtinggevende uitspraak waarbij het vragen van geld voor een
parkeerfonds aan de orde was geweest, betreft: BR 1999/223 ABRS 4
augustus 1998Parkeergelegenheid SchagenVraag of aan het verlenen van vrijstelling van de eis dat op eigen
terrein in de parkeerbehoefte wordt voorzien een financiële voorwaarde
mag worden verbonden. Art. 2.5.30 Bouwverordening:De rechtbank heeft terecht overwogen dat in het algemeen moet worden
aangenomen dat een bestuursorgaan in beginsel rechtens de mogelijkheid
heeft om door middel van het verbinden van een financiële voorwaarde aan
een vrijstelling, tot betaling van een tegemoetkoming of een compensatie
te verplichten. Aan deze mogelijkheid zijn beperkingen verbonden, aldus
dat door voldoening aan de voorwaarde een rechtstreekse bijdrage wordt
geleverd aan de doelstelling van de wettelijke bepaling waarop de
vergunning of vrijstelling berust en voorts dat de verlening van de
vergunning of vrijstelling in het algemeen belang tot het heffen van een
geldbedrag noopt. Bovendien moet blijken dat niet een andere uit hoofde
van rechtsbescherming meer aanvaardbare mogelijkheid aanwezig is om een
tegemoetkoming of compensatie te verlangen. In dit verband wordt
verwezen naar de uitspraak van 30 augustus 1985, BR 1985, p. 911.Opmerking: Deze uitspraak vormt de basis voor het stellen van een
financiële voorwaarde bij de voormalige ontheffing van de parkeernorm op
grond van art. 2.5.30 MBV. Een belangrijk onderdeel uit deze uitspraak is: De financiële voorwaarde
is toegestaan onder enkele voorwaarden:de voorwaarde dient een rechtstreekse bijdrage te leveren aan de
doelstelling van de wettelijke bepaling waarop de vergunning
berust;de vergunning moet in het algemeen belang nopen tot het opleggen van een
geldbedrag;de stellige noodzaak om een financiële voorwaarde op te leggen, moet ook
hieruit blijken dat niet een andere, uit hoofde van rechtsbescherming
meer aanvaardbare mogelijkheid aanwezig is om een tegemoetkoming of
compensatie te verlangen.Een noodzaak om in het algemeen belang een bedrag te vragen voor het
realiseren van voldoende parkeergelegenheid is tegenwoordig al snel
aanwezig, de parkeerproblematiek is zo groot dat zonder het treffen van
voorzieningen de omgeving overlast / parkeerhinder zal ondervinden.2.In de recente uitspraak ABRS 28 januari 2009, LJN BH1125, te vinden op
www.rechtspraak.nl , over de financiële voorwaarde bij de ontheffing van
de parkeernorm, wordt een directere relatie tussen het geld en de te
realiseren voorziening geëist. Citaat uit deze uitspraak:‘dient voldoende aannemelijk te zijn dat de financiële bijdrage die door
[vergunninghoudster] is voldaan, aangewend zal worden om te voorzien in
de desbetreffende parkeerbehoefte ten gevolge van het bouwplan.(.. ) Ter
zitting van de Afdeling heeft het college uiteengezet dat met
centrumgebied is bedoeld een gebied in een straal van 600 m rond het
bouwplan. Hiermee staat niet vast dat de door [vergunninghoudster] betaalde
bijdrage daadwerkelijk zal worden aangewend om te voorzien in het tekort
aan parkeerplaatsen waarop de ontheffing betrekking heeft. Dat de
rechtbank heeft overwogen dat een afstand van 600 m acceptabel is voor
het parkeren van bezoekers, kan ( ¿) niet afdoen aan haar oordeel dat
ten aanzien van de vijf parkeerplaatsen niet aannemelijk is dat de
financiële bijdrage zal worden aangewend om te voorzien in de behoefte
daaraan. De rechtbank is terecht tot dat oordeel gekomen en heeft
derhalve evenzeer terecht overwogen dat de ontheffing in strijd met
artikel 2.5.30, zesde lid, aanhef en onder a, van de bouwverordening is
verleend.‘ontheffing krachtens artikel 2.5.30, zesde lid, aanhef en onder a, van
de bouwverordening voor de vijf parkeerplaatsen heeft miskend dat niet
is voldaan aan het in die bepaling gestelde vereiste dat verlening van
ontheffing slechts mogelijk is indien op andere wijze in de nodige
parkeerruimte wordt voorzien.Het college heeft zich in het besluit van …. ten aanzien van twee van de
vijf parkeerplaatsen op het standpunt gesteld dat de parkeerbijdrage
concreet zal worden aangewend voor de uitvoering van het
herinrichtingsplan van de openbare ruimte aan de Wellezijde en dat die
parkeerplaatsen zullen worden gerealiseerd op of nabij de aanvankelijk
geplande inritten voor de vervallen inpandige parkeervoorzieningen. Het
college heeft aldus ten aanzien van die twee parkeerplaatsen voldoende
aannemelijk gemaakt dat de financiële bijdrage die door
[vergunninghoudster] is voldaan ter verkrijging van de ontheffing als
bedoeld in artikel 2.5.30, zesde lid, aanhef onder a, aangewend zal
worden om te voorzien in de desbetreffende parkeerbehoefte ten gevolge
van het bouwplan. In zoverre is voldaan aan het in het slot van voormeld
artikelonderdeel gestelde vereiste.Het college heeft ten aanzien van de resterende drie parkeerplaatsen
geen inzicht verschaft in de wijze waarop daarin zal worden voorzien,
zodat het betoog van [wederpartijen] in zoverre slaagt.'Ad bDe mogelijkheid tot het verlenen van een omgevingsvergunning door
gebruik van de afwijkingsmogelijkheid, vermeld onder het tweede
aandachtsstreepje van punt b, is bedoeld voor onder meer winkels,
schouwburgen, de loketfunctie van raadhuizen, sportstadions en
bibliotheken. Niet hoeft te worden afgeweken, indien in de nabijheid
voldoende parkeergelegenheid is op de openbare weg, op een blijvend
openbaar parkeerterrein of in een blijvend openbare parkeergarage.Alternatief 2Lid 1Het is zeer moeilijk aan te geven, wat in algemene zin een niet te
overvloedig minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom per
omgevingsvergunning voor het bouwen te bepalen normstelling hangt af van
onder meer de grootte van het gebouw, de ligging in de gemeente, het te
verwachten aantal bezoekers, c.q. bewoners of gebruikers, de eventuele
aanwezigheid van openbaar vervoer en de frequentie daarvan, het tijdstip
waarop de bezoekers gewoonlijk komen, en de mogelijke uitwisselbaarheid
van parkeerplaatsen. Tevens is aansluiting wenselijk op het voorgestane
verkeers- en vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd het lokale verkeer-
en vervoerplan.Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige minimum
aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort voertuig en de
bestemming van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen voor
verkeersvoorzieningen binnen de bebouwde kom (ASVV 2004), paragraaf 6.3,
verkrijgbaar bij de Stichting Centrum voor Regelgeving en Onderzoek in
de Grond-, Water- en Wegenbouw en de Verkeerstechniek (Stichting CROW)
te Ede (tel. 0318-69 53 00 of www.crow.nl ). Overigens kan een
verantwoorde parkeernorm alleen per te verlenen omgevingsvergunning voor
het bouwen worden bepaald.Aan de hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per
te verlenen omgevingsvergunning voor het bouwen een verantwoorde
parkeernorm worden bepaald. Bij de toepassing van het onderhavige lid is
- op grond van praktisch-bouwkundige overwegingen - enige flexibiliteit
in elke vastgestelde parkeernorm onontbeerlijk. Dus verdient het
aanbeveling om in een concrete omgevingsvergunning voor het bouwen bij
voorbeeld een afwijking naar boven van 10% als toelaatbaar te vermelden
op locaties die per openbaar vervoer bereikbaar zijn, en van 50% op
locaties die dat niet zijn. Lid 2Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze
voorschriften niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een
correcte naleving van lid 1. De verplichting in lid 1 om voldoende
parkeerplaatsen op eigen terrein aan te brengen zou immers gedeeltelijk
kunnen worden ontdoken door alleen parkeervakken met afmetingen voor het
kleinste type personenauto te maken. Ook het Bouwbesluit 1992 sprak in
het - niet in werking getreden - artikel 218, lid 1, over
'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'. Het Bouwbesluit 2003 laat
regeling van het onderhavige onderwerp geheel over aan bestemmingsplan
en/of bouwverordening. Een bijkomende reden voor het opnemen van
maatvoorschriften voor parkeervakken is de wenselijkheid om de
afwijkende maatvoering vast te leggen van parkeerplaatsen voor
rolstoelgebruikers en stoklopers.Lid 3De onderhavige bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum
wordt voorzien van een zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw
fabrieksgebouw van een laad- en losperron (met een op het
fabrieksterrein gelegen, bijbehorende opstelstrook voor
vrachtauto's).Lid 4, ad aDe mogelijkheid tot het verlenen van een omgevingsvergunning in
afwijking van de eis in het eerste lid om een parkeergelegenheid van
voldoende omvang op eigen terrein of onder eigen dak te maken is onder
meer bedoeld voor omgevingsvergunningplichtige verbouwingen van winkels
e.d. in binnensteden. Eventueel kunnen daarbij financiële voorwaarden
worden gesteld.Hoofdstuk 7 Overige gebruiksbepalingenParagraaf 7.3 Gebruik van bouwwerken, open erven en
terreinenArtikel 7.3.1 Bepaling aantal personen nachtverblijfArtikel 2.2, eerste lid van het Bor geeft de raad de mogelijkheid om van
het in artikel 2.11.1 eerste lid, onderdeel a, genoemde aantal personen
af te wijken. De raad kan indien afwijking van dit artikel is gewenst,
een nieuw artikel 7.3.1 Vergunningsplicht nachtverblijf in de
bouwverordening vaststellen.Hoofdstuk 9 Het welstandstoezichtAlgemeenIn hoofdstuk 9 van de MBV zijn zowel procedurele als inhoudelijke
artikelen met betrekking tot het welstandstoezicht opgenomen. Op grond
van artikel 8, zesde lid van de Woningwet bevat de bouwverordening
voorschriften over de samenstelling, inrichting en werkwijze van de
welstandscommissie.De werkwijze van de welstandscommissie is in de MBV niet concreet
uitgewerkt vanwege de diversiteit in lokale invulling. Gemeenten dienen
nadrukkelijk zelf een keuze te maken ten aanzien van de werkwijze, ook
indien een gemeente werkt met een provinciale welstandscommissie. De
gemeentelijke keuze dient ook door te klinken in de werkwijze van de
provinciale welstandscommissie. Daartoe dient de gemeente het initiatief
te nemen en is het aan de provinciale welstandscommissie om deze keuze
te onderschrijven.Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement toegesneden op de
lokale situatie of een reglement van orde voor de lokale
welstandscommissie vast te stellen als bijlage bij deze verordening.
Juridisch gezien behoeft een dergelijk reglement niet in de
bouwverordening zelf te worden opgenomen, maar dient wel dezelfde
procedure te worden doorlopen als de gemeentelijke bouwverordening. Welstandscriteria en welstandsnotaAlleen als in een welstandsnota aan de hand van criteria is aangegeven
wat verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand kan het bevoegd
gezag een vergunningplichtig bouwwerk beoordelen op aspecten van
welstand en kan de welstandscommissie hierover adviseren. Ook bouwwerken
waarvoor geen omgevingsvergunning voor het bouwen is vereist, moeten aan
minimale welstandseisen voldoen. Volgens artikel 13a van de Woningwet
kunnen burgemeester en wethouders de eigenaar van een bouwwerk dat 'in
ernstige mate in strijd is met redelijke eisen van welstand'
aanschrijven om die strijdigheid op te heffen. De criteria hiervoor
moeten in de welstandsnota zijn opgenomen. Zonder nota met criteria is
geen welstandstoezicht mogelijk.De welstandsbeoordeling c.q. -advisering dient gebaseerd te worden op de
in de nota opgenomen criteria. In artikel 12a van de Woningwet wordt
bepaald dat deze criteria 'zo veel mogelijk zijn toegesneden op de
onderscheidene categorieën bouwwerken en dat de criteria kunnen
verschillen naargelang de plaats waar een bouwwerk is gelegen'. Dit
biedt mogelijkheden om de criteria per samenhangend deel van de gemeente
uit te werken. Zowel binnen als buiten de bebouwde kom verschillen
gebieden ten aanzien van de bestaande kwaliteiten en ten aanzien van de
verwachte en/of beoogde ruimtelijke ontwikkelingen, die vastliggen in
een bestemmingsplan of specifieke beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het
kader van landschapsverbetering, stedelijke vernieuwing of
architectuurbeleid. De bestaande situatie en de beleidsdoelen voor de
toekomst zullen in de meeste gevallen de basis vormen voor een passend
welstandsbeleid. In het ene gebied is aanleiding om een behoudend beleid
te voeren, in een ander gebied is juist verandering en vernieuwing aan
de orde. In het ene gebied is nauwelijks sprake van ruimtelijke dynamiek
en kan een terughoudend welstandsregime acceptabel zijn, in een ander
gebied gaat juist alles op de schop en is een intensieve beïnvloeding
van de ruimtelijke kwaliteit vereist.De welstandsnota is derhalve een dynamisch document. Steeds als er
nieuwe gebieden worden ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het
betreffende gebied een toevoeging aan de nota, mits telkens opnieuw de
vaststellingsprocedure wordt gevolgd.Indien het bevoegd gezag de welstandscriteria in bijzondere gevallen
buiten toepassing laat als bedoeld in artikel 4:84 Awb (inherente
afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval deugdelijk door
het bevoegd gezag te worden gemotiveerd.Relatie bestemmingsplan en welstandDe jurisprudentie op basis van de Woningwet gaat uit van de
voorrangsregel uit artikel 9 Woningwet, inhoudende dat de welstandstoets
zich dient te richten naar de bouwmogelijkheden die het geldende
bestemmingsplan biedt.Het welstandscriterium is in artikel 2.10 sub d (voorheen artikel 44 van
de Woningwet) omschreven als zelfstandige toetsingsgrond voor
bouwaanvragen. De voorrangsregeling van artikel 9 was daardoor niet
rechtstreeks van toepassing. De jurisprudentie heeft uit dit stelsel van
de wet afgeleid dat die voorrang is blijven bestaan (ABRS 25 april 1995,
BR 1995, 579, ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356 en ABRS 18 februari 2000,
Gst.2000, 7119).In lijn met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan
op de welstandseisen geregeld in artikel 12, derde lid van de Woningwet.
Daarin is tevens bepaald dat ook de stedenbouwkundige voorschriften van
de bouwverordening boven de welstandseisen prevaleren. In artikel 12b,
eerste lid van de Woningwet is bovendien expliciet vastgelegd dat óók de
welstandscommissie deze voorrangsregeling moet betrekking bij de
advisering. Het bestemmingsplan is immers het wettelijk instrument
waarmee, langs de in de Wet ruimtelijke ordening aangegeven en met
bijzondere waarborgen omklede weg, aan gronden een bestemming is gegeven
en de daarbij behorende bebouwings- en gebruiksmogelijkheden worden
aangegeven. Dit betekent dat de welstandstoets niet mag leiden tot
beperkingen die een reële verwezenlijking van de aan de grond toegekende
bouwmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, belemmeren (vgl. ABRS
16 maart 1999, AB 1999, 356 m.n. A.G.A. Nijmeijer). De kans dat die
situatie zich voordoet is kleiner naarmate het bestemmingsplan meer
mogelijkheden biedt de toegekende bestemming te realiseren.Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel (artikel 12, derde lid
Woningwet) naar analogie van toepassing op de relatie toekomstig
bestemmingsplan en welstand.Artikel 9.1 De advisering door de welstandscommissieOnder het regime van de Woningwet is inschakeling van een
welstandscommissie bij een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het
bouwen verplicht indien een welstandsnota is vastgesteld en aan de hand
van criteria is aangegeven wat verstaan wordt onder redelijke eisen van
welstand. De commissie adviseert, het bevoegd gezag beslist.De gemeenteraad kan er voor kiezen om in plaats van een
welstandscommissie een stadsbouwmeester te benoemen. In dat geval dient
de bouwverordening voorschriften te bevatten over de rol en de functie
van de stadsbouwmeester.De adviespraktijk varieert per gemeente. Er wordt gewerkt met lokale dan
wel provinciale welstandscommissies. De gemeenteraad kan er voor kiezen
om voor de welstandsadvisering gebruik te maken van een provinciale
welstandsorganisatie, die het resultaat is van een gemeenschappelijke
regeling of een privaatrechtelijke samenwerkingsvorm. Indien gebruik
wordt gemaakt van een provinciale welstandsorganisatie dient de
gemeenteraad de leden van de welstandscommissie eveneens nadrukkelijk te
benoemen; zie toelichting bij artikel 9.2.Alternatief In dit alternatief wordt voor de welstandsadvisering gebruikgemaakt van
de diensten van een provinciale welstandsorganisatie, die de
rechtspersoon kan hebben van een gemeenschappelijke regeling, vereniging
of stichting. Deze vereniging of stichting dient dan door de
gemeenteraad als welstandscommissie te worden aangewezen. De vereniging
of stichting draagt uit haar midden personen voor aan b&w om door de
gemeenteraad te worden benoemd. De welstandscommissie adviseert over
alle vergunningplichtige bouwwerken.Alternatief 2In dit alternatief is er sprake van een lokale welstandscommissie, die
adviseert over alle vergunningplichtige bouwwerken.Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissieOnafhankelijkheidVoor elk afzonderlijk lid van deze commissie geldt het
onafhankelijkheidsvereiste. Daaraan wordt in elk geval voldaan indien de
leden van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het gemeentebestuur.
Ook is het raadzaam bij de selectie van de leden van de
welstandscommissie alert te zijn op mogelijk tegenstrijdige belangen.
Deelneming van leden van het college van burgemeester en wethouders of
van het bevoegd gezag dat besluiten neemt over een aanvraag voor een
omgevingsvergunning voor het bouwen aan de welstandscommissie voor de
eigen gemeente of voor de gemeente waarover het bevoegd gezag besluiten
neemt, is in dit verband uitgesloten.Deskundigen en burgersIn de welstandscommissie behoeven niet uitsluitend 'deskundigen' zitting
te hebben. Deskundige leden zijn leden die zich door ervaring en
opleiding kwalificeren om zitting te nemen in de welstandscommissie. Van
deskundige commissieleden mag worden verwacht dat zij vanuit een eigen,
actieve beroepspraktijk kunnen oordelen over plannen van collega's.
Onder niet-deskundige leden worden vertegenwoordigers van de
plaatselijke bevolking verstaan, geen architecten of anderszins
beroepsmatig bij de kwaliteit van de gebouwde omgeving betrokken zijnde,
die door het gemeentebestuur in de welstandscommissie kunnen worden
benoemd. De gemeenteraad beslist over de benoeming van niet-deskundige
leden. Er is geen wettelijke verplichting om niet-deskundige leden op te
nemen in de welstandscommissie. Er zijn meerder alternatieven denkbaar.Alternatief 1De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden. De
secretaris is geen lid van de welstandscommissie.Alternatief 2In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is de keuze voor dit alternatief
denkbaar, maar minder werkbaar dat uit elke gemeente aan die gemeente
gebonden inwoners deelnemen.De secretaris van de welstandscommissie is geen lid van de
welstandscommissie.Alternatief 3De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden.Een lid van de commissie is penvoerder van de commissie. Indien gebruik
wordt gemaakt van een provinciale welstandsorganisatie is dit veelal de
rayonarchitect.Alternatief 4In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is het denkbaar, maar minder werkbaar
dat uit elke gemeente aan die gemeente gebonden inwoners deelnemen.Een lid van de commissie is penvoerder van de commissie. Indien een
provinciale welstandsorganisatie is aangewezen als commissie, is dit
veelal de rayonarchitect.Alternatief 5In plaats van een welstandscommissie biedt de Woningwet de mogelijkheid
om een stadsbouwmeester te benoemen. Dit alternatief is niet uitgewerkt
in de MBV.Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoordingJaarverslag welstandscommissieEen jaarverslag is bij uitstek geschikt om te signaleren waar de
welstandsnota als beleidskader onvoldoende houvast heeft kunnen bieden
bij de welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter verantwoording
waarom in specifieke gevallen is afgeweken van het vastgestelde beleid.
De jaarlijkse verslagverplichting van de welstandscommissie vloeit voort
uit artikel 12b, derde lid van de Woningwet.Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor
bijstelling van het gemeentelijk welstandsbeleid door aanpassing van de
gemeentelijke welstandsnota. Om die reden is het zinvol te streven naar
het uitbrengen van het jaarverslag tijdig vóór de beleids- en
begrotingscyclus in de gemeente. Ervan uitgaande dat de gemeentelijke
begroting doorgaans in september/oktober wordt behandeld, zou het
'verslagjaar' van de welstandscommissie kunnen lopen van juni tot
juni.Jaarverslag burgemeester en wethoudersTeneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van het
welstandstoezicht te verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij de
welstandszorg te vergroten, is ook aan burgemeester en wethouders
ingevolge artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd
jaarverslagen omtrent de toepassing van het welstandsbeleid voor te
leggen aan de gemeenteraad. In dit jaarverslag zou ten minste aan de
orde dienen te komen:op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de
welstandsadviezen; op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van vergaderen; in welke gevallen burgemeester en wethouders een besluit hebben genomen
tot toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder
dwangsom op grond van ernstige strijdigheid met redelijke eisen van
welstand als bedoeld in artikel 13a van de Woningwet en na dat besluit
tot uitvoering daarvan zijn overgegaan. Voornoemd verslag kan tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag
over ruimtelijke ordening en bouwregelgeving.Samen met het jaarverslag van de welstandscommissie wordt hierdoor het
gemeentelijk welstandstoezicht inzichtelijk gemaakt en het publieke
debat bevorderd.In de Woningwet is een algemene verslagverplichting voor burgemeester en
wethouders opgenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en
bouwregelgeving. Artikel 9.5 Termijn van adviseringDe termijnen voor de behandeling van bouwplannen ter verkrijging van een
omgevingsvergunning voor het bouwen staan in de Wabo. Deze termijnen
zijn beduidend korter dan voorheen in de Woningwet. Hierdoor ontstaat
voor de welstandsadvisering een korte periode. In dit artikel is de
advisering binnen de Wabo-termijn vastgelegd in een voorschrift. Een
verlenging van de adviestermijn is slechts mogelijk indien op grond van
de Wabo de beslistermijn voor de vergunningverlening is verlengd.De mogelijkheid van beoordeling van een zgn. schetsplan in een informele
voorprocedure blijft mogelijk, omdat de termijnen pas aanvangen bij de
ontvangst van verzoek om vergunning. Indien een aanvraag om een omgevingsvergunning wordt ingediend, ten
aanzien waarvan een discussie over alternatieven kan worden verwacht, is
het raadzaam gebruik te maken van de mogelijkheid tot verlenging van de
beslistermijn.Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge
toelichtingOpenbaar vergaderenOpenbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar
bestuur, dat nu voor de welstandscommissie expliciet is vastgelegd in
artikel 12b van de Woningwet. De wettelijke taken van de
welstandscommissie worden uitgevoerd in openbaarheid. Daarvan kan
slechts worden afgeweken als de belanghebbende een beroep doet op
artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur, als er dusdanige
aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de aanvrager in zijn recht
staat openbaarheid te weigeren.Het verdient aanbeveling om niet alleen de agenda voor de
welstandsvergadering bekend te maken, maar ook de stukken die betrekking
hebben op de geagendeerde aanvragen voor een omgevingsvergunning voor
het bouwen ter inzage te leggen bij de agenda en daarvan melding te
maken in de bekendmaking.De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen aan de
vermaatschappelijking van het welstandstoezicht. Daarbij speelt mede een
rol van betekenis de algemene wens voor het transparanter maken van de
advisering op het terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de
openbaarheid van welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en
kennis over het welstandstoezicht van de zijde van de
burger/bouwer.BelanghebbendenMet betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een
onderscheid te worden gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de
aanvrager van de omgevingsvergunning en anderzijds andere
belanghebbenden.Uit artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid
tot toelichting van het bouwplan ten overstaan van de welstandscommissie
dient te worden geboden aan de aanvrager van de omgevingsvergunning voor
het bouwen.Desondanks is het inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn
aanvraag toe te lichten zeer zinvol. Bij de aanwezigheid van de
aanvrager kan - indien nodig - wellicht eerder tot alternatieve
bouwoplossingen worden gekomen, waardoor de noodzaak om een hernieuwde
adviesaanvraag te doen kan worden verkleind. SpreekrechtIndien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht
wordt geboden aan anderen dan de aanvrager, is het zinvol de kring van
spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden (als bedoeld in
artikel 1:2 Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen tijdens
de vergadering van de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die
in een eventuele rechterlijke procedure tegen de omgevingsvergunning
voor het bouwen geen 'recht van spreken' hebben omdat zij geen
belanghebbenden zijn.De keuze voor spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop
de vergadering van de welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat
tijdstip moet dan zodanig worden gekozen dat eventuele sprekers
voldoende tijd hebben om zich op de vergadering voor te bereiden. Wordt
geen spreekrecht toegekend, dan kan de termijn korter zijn, aangezien in
dat geval van enige voorbereiding door eventuele sprekers geen sprake
is.De verplichting tot openbaar vergaderen heeft betrekking op de
vergaderingen waarin het welstandsadvies formeel wordt vastgesteld. Het
is niet verplicht voor informeel vooroverleg over een principeaanvraag
of een schetsplan, dat meestal door een of meer daartoe gemandateerde
leden van de commissie wordt uitgevoerd. De potentiële bouwer kan in het
stadium van vooroverleg gebaat zijn met beslotenheid. Openbaarheid zou
dan remmend op het vooroverleg kunnen werken, terwijl uit oogpunt van de
korte bouwplanprocedure vooroverleg stimulering verdient.Behandeling van aanvragen onder verantwoordelijkheid
welstandscommissieBehandeling van aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen
waarbij onder verantwoordelijkheid van de welstandscommissie wordt
gewerkt (art 9.7 MBV), vraagt voor de openbaarheid enige aandacht. In
geval van veelvoorkomende omgevingsvergunningen voor het bouwen van
kleine bouwwerken (als deze al niet vergunningvrij zijn) zal er geringe
belangstelling zijn om de behandeling van bouwplannen bij te wonen. Het
verdient in dat geval aanbeveling om per bouwplan slechts vijf minuten
te agenderen, zodat aan de openbaarheid kan worden voldaan en er geen
ongebruikte (vergader)tijd verloren hoeft te gaan.Artikel 9.7 Afdoening onder verantwoordelijkheidIn de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan
aan het onder verantwoordelijkheid van de welstandscommissie afdoen van
het welstandadvies.De meest voorkomende vorm van het ‘onder verantwoordelijkheid afdoen’,
komt neer op de afdoening van een welstandsadvies bij plannen waarvan de
mening van de welstandscommissie als bekend mag worden
verondersteld.Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders ook kiezen voor afdoening
onder verantwoordelijkheid met betrekking tot bepaalde categorieën
bouwwerken Negatief adviseren wordt in dit geval meestal uitgesloten.Voordat de Wabo in werking trad, regelde artikel 48 Woningwet (oud) de
aanvraag welstandsadvies van het college aan de welstandscommissie.
Daarbij werd onderscheid gemaakt tussen de reguliere bouwvergunning en
de lichte bouwvergunning. In het eerste geval was het vragen van
welstandsadvies verplicht, in het tweede geval niet. (‘Een aanvraag voor
een lichte bouwvergunning kunnen zij voor advies aan
de welstandscommissie (..) voorleggen).Verder bood het Besluit bouwvergunningvrij en
licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken (Bblb) de mogelijkheid om zgn.
loket- of sneltoetscriteria vast te stellen. De combinatie van deze mogelijkheden werd door veel gemeenten gebruikt
om de beoordeling van aanvragen voor een licht- bouwvergunningspichtig
bouwwerk over te laten aan een niet tot de welstandscommissie behorende
ambtenaar. Op 1-10-2010 zijn de Wabo en het Bor in werking getreden. Dit heeft
gevolgen gehad voor deze werkwijze.De welstandscommissie is de door de gemeenteraad benoemde onafhankelijke
commissie die aan burgemeester en wethouders advies uitbrengt ten
aanzien van de vraag of het uiterlijk of de plaatsing van een bouwwerk,
waarvoor een aanvraag omgevingsvergunning is ingediend, in strijd is met
redelijke eisen van welstand (art. 1, onder n. Woningwet).Op basis van artikel 2.10, lid 1 onder d Wabo moet de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen in beginsel worden geweigerd indien
het uiterlijk of de plaatsing van het bouwwerk waarop de aanvraag
betrekking heeft om strijd is met de redelijke eisen van welstand,
beoordeeld naar de criteria zoals vermeld in de welstandsnota, bedoeld
in art. 12a, eerste lid, onder a van de Woningwet.Het college van burgemeester en wethouders is verplicht om een aanvraag
om een omgevingsvergunning voor het bouwen ter advisering voor te leggen
aan de welstandscommissie of de stadsbouwmeester (art. 2.26, lid 3 in
samenhang met art. 6.2 Bor). Dit hoeft niet wanneer er voor het
desbetreffende bouwwerk geen redelijke eisen van welstand gelden (omdat
de gemeenteraad op basis van art. 12, lid 2 Woningwet heeft bepaald dat
geen redelijke eisen van welstand van toepassing zijn) of bij voorbaat
vaststaat dat de omgevingsvergunning reeds op een andere grond moet
worden geweigerd.Met de inwerkingtreding van de Wabo zijn artikel 48 Woningwet en het
Bblb komen te vervallen. Onder de Wabo is een bouwwerk
omgevingsvergunningplichtig of vergunningvrij; een tussencategorie
bestaat niet meer. Dit betekent dat iedere aanvraag voor een
omgevingsvergunningsplichtig bouwwerk door het college ter advisering
aan de welstandscommissie moet worden voorgelegd. Dit betekent ook dat het college geen ambtenaar (meer) kan mandateren om
te toetsen aan zgn. loketcriteria.De (model-)bouwverordening biedt in artikel 9.7 de mogelijkheid voor de
welstandscommissie om de advisering over een aanvraag om welstandsadvies
onder verantwoordelijkheid van de commissie over te laten aan een of
meerdere daartoe aangewezen leden van die commissie. Het aangewezen lid
of de aangewezen leden kunnen alleen adviseren over bouwplannen waarvan
volgens hen het oordeel van de welstandscommissie als bekend mag worden
verondersteld.Geen mandateringHierbij is overigens geen sprake van mandatering in de zin van de Awb.
Art. 10:1 Awb definieert mandaat immers als: de bevoegdheid om in naam
van een bestuursorgaan besluiten te nemen. De welstandscommissie is geen
bestuursorgaan. Bovendien neemt het geen besluiten (in de zin van de
Awb) maar adviseert de commissie het college. Om misverstanden te
voorkomen, passen wij art. 9.7 van de modelbouwverordening bij de
eerstvolgende wijziging aan. Samengevat:Sinds de inwerkingtreding van de Wabo is "flitsen" alleen mogelijk
als:
voor het betreffende bouwplan geen welstandscriteria gelden
of,
het daartoe aangewezen lid van de welstandscommissie aanwezig
is, en
het oordeel van de welstandscommissie over het betreffende
bouwplan als bekend mag worden verondersteld.
Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebrachtLid 1Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk
uitgangspunt vast, namelijk het motiveringsbeginsel dat in artikel 12b,
eerste lid van de Woningwet is opgenomen. In de praktijk is het niet
ongebruikelijk dat bij positieve welstandsadvisering een expliciete
motivering achterwege blijft. Volgens vaste jurisprudentie verandert dit
direct zodra bezwaar tegen de (voorheen) bouwvergunning wordt
ingediend. Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën
bouwwerkenIndien de raad een gebied van de gemeente wenst uit te sluiten van
welstandstoezicht, stelt de raad alternatief 3 of alternatief 4 van
artikel 1.3 van de MBV vast. Het desbetreffende gebied is aangeduid op
de kaartbijlage als bedoeld in dit artikel.Hoofdstuk 10 Overige administratieve bepalingenArtikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriftenHet onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) uitgegeven normen (NEN's), voornormen
(NVN's) en praktijkrichtlijnen (NPR's).Hoofdstuk 11 HandhavingAlgemeenHet niet naleven van de voorschriften van het Bouwbesluit 2012, de
bouwverordening of de criteria uit de Welstandsnota voor bestaande
bouwwerken vormt een overtreding waartegen direct met toepassing van
bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom kan worden
opgetreden, zonder dat daartoe nog (de tussenstap van) een specifieke
aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit 2012 geldt voor alle
bouwwerken (artikel 1b Woningwet), voor de bouwverordening krijgt deze
systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor het welstandsvereiste
voor bestaande bouw volgt dit uit artikel 13a Woningwet. Met het
generieke handhavinginstrumentarium op grond van de Gemeentewet en de
Awb kan worden afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw of
ander bouwwerk gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het
Bouwbesluit 2012, dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van
een open erf of terrein in overeenstemming is met de bouwverordening en
dat het uiterlijk van een bouwwerk niet in ernstige mate strijdig is met
redelijke eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria die zijn
vastgelegd in de welstandsnota.Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van
de Awb met zich mee dat een belanghebbende, die naar verwachting
bedenkingen zal hebben tegen een voorgenomen handhavingbesluit, vooraf
in de gelegenheid wordt gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.
In het handhavingbesluit dient vervolgens zorgvuldig te worden
omschreven met welke voorschriften van het Bouwbesluit 2012 het bouwen
of de staat van een gebouw of ander bouwwerk in strijd is en met welke
voorzieningen het bouwen of de staat van dat gebouw of ander bouwwerk
weer in overeenstemming met die voorschriften kan worden gebracht. Door
zelf binnen de daartoe gestelde termijn maatregelen te nemen kunnen
belanghebbenden de toepassing van bestuursdwang voorkomen (artikel 5:24
Awb) dan wel overeenkomstig artikel 5:32b van de Awb het verbeuren van
een dwangsom voorkomen.Tegen een handhavingbesluit staan de normale rechtsmiddelen open die de
Awb in samenhang met de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar, beroep,
hoger beroep en daarnaast de mogelijkheid om een voorlopige voorziening
te vragen).Op grond van artikel 125 van de Gemeentewet blijft de mogelijkheid
bestaan om met toepassing van bestuursdwang of op grond van artikel 5:32
van de Awb met een last onder dwangsom, handhavend op te treden tegen
illegale bouw- en sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen van
deze werkzaamheden. Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van
een vereiste vergunning wordt gebouwd of gesloopt op zichzelf in
beginsel voldoende aanleiding om spoedshalve bestuursdwang toe te passen
overeenkomstig artikel 5:24 Awb. Het direct met bestuursdwang optreden
tegen illegale bouw- of sloopwerkzaamheden is er immers op gericht te
voorkomen dat de illegale situatie verder in omvang toeneemt, waardoor
burgemeester en wethouders mogelijk voor voldongen feiten worden
geplaatst. In dit verband kan onder meer worden verwezen naar de
uitspraken van ABRvS van 14 november 2001 (JG 020026) en 11 juni 2003
(BR 2003, 893).Hoofdstuk 12 Straf-, overgangs- en slotbepalingenAlgemeenAlle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is
gesteld steunen op artikel 7b van de Woningwet juncto artikel 1a, onder
2o van de Wet op de economische delicten.BijlagenBijlage 1Toelichting verordeningFiguren 1 t/m 19, behorende bij de stedenbouwkundige bepalingen.Figuur 1 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikelen 2.5.7 en
2.5.8)Figuur 2 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikelen 2.5.7 en
2.5.8)Figuur 3 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder a)Figuur 4 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder a)Figuur 5 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder a)Figuur 6 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder b)Figuur 7 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder c)Figuur 8 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder c)Figuur 9 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid,
onder d)Figuur 10 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste
lid, onder e)Figuur 11 Teruglegging met het oog op de daglicht toetreding van
achtergevelrooilijn die een scherpe hoek met elkaar vormen (ingevolge
artikel 2.5.11, lid 2)Figuur 12 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen.
Maximum bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Binnen
de bebouwde komFiguur 13 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen.
Maximum bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Buiten
de bebouwde komFiguur 14 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen.
Maximum bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.24,
alternatief 2). Binnen grootstedelijke delen van de bebouwde komFiguur 15 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde
lid, eerste alinea)Figuur 16 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde
lid, tweede alinea)Figuur 17 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.21, tweede
lid, eerste alinea)Figuur 18 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.20, tweede
lid, tweede alinea)Figuur 19 Hoogte van een zijgevel tegenover een achtergevelrooilijn
(artikelen 2.5.22)Inhoudsopgave:1 Inleidende bepalingen Artikel 1.2 Termijnen 2 De aanvraag omgevingsvergunning voor het bouwen. Paragraaf 1 Gegevens en bescheiden Paragraaf 3 Welstandstoetsing Paragraaf 4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem Paragraaf 5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard en
bereikbaarheidseisen Paragraaf 6 Voorschriften inzake brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen (vervallen) 3 De melding 4 Plichten tijdens en bij voltooiing van de bouw en bij ingebruikneming
van een bouwwerk 5 Staat van open erven en terreinen, aansluiting op de nutsvoorzieningen
en het weren van schadelijk en hinderlijk gedierte Paragraaf 1 Staat van open erven en terreinen Paragraaf 2 Staat van brandveiligheidinstallaties en
vluchtrouteaanduidingen Paragraaf 3 Aansluiting op de nutsvoorzieningen Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid. 6 Brandveilig gebruik (vervallen) 7 Overige gebruiksbepalingen Paragraaf 2 Staken van het gebruik Paragraaf 3 Gebruik van bouwwerken, open erven en terreinen Paragraaf 4 Het weren van schadelijk of hinderlijk gedierte. Reinheid Paragraaf 5 Watergebruik Paragraaf 6 Installaties 8 Slopen Paragraaf 2 Uitzonderingen op het vereiste van een omgevingsvergunning
voor het slopen Paragraaf 3 Verplichtingen tijdens het slopen Paragraaf 4 Vrij slopen 9 Welstand 10 Overige administratieve bepalingen 11 Handhaving (vervallen) 12 Straf-, overgangs- en slotbepalingen Bijlage 9