CVDR20675_1Verordening toeslagen en verlagingen in het kader van de Wet werk en bijstand 2004nlregelingUden2017-10-13UdenInfopagina 21-07-2004Verordening toeslagen en verlagingen in het kader van de Wet werk en bijstand 2004Wet werk en bijstand, artikel 8 en de bepalingen van de Algemene Wet Bestuursrecht en de Gemeentewetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2004-07-08De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2004-09-012015-01-01Nieuwe regeling2004/48geenDeze regeling vervangt de op 17 december 1998 vastgestelde Verordening toeslagen en verlagingen in het kader van de Algemene bijstandswet 1999Verordening toeslagen en verlagingen in het kader van de Wet werk en
bijstand 2004De Raad van de gemeente Uden;gelezen het voorstel van het College van burgemeester en wethouders van
1 juni 2004;overwegende, dat het noodzakelijk is het verstrekken van toeslagen en
het verlagen van uitkeringen van belanghebbenden bedoeld in artikel 4
van de Wet werk en bijstand bij verordening te regelen;gelet op artikel 8 van de Wet werk en bijstand, de bepalingen van de
Algemene Wet Bestuursrecht en de Gemeentewet;b e s l u i tvast te stellen de1.Algemene bepalingen1In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet : de Wet werk en bijstand (Stb. 2003, 375); de begrippen
die in deze verordening voorkomen hebben dezelfde betekenis als
in de Wet werk en bijstand is aangegeven;
hulpbehoevende : degene die, indien hij niet tezamen met een
ander in de woning zijn hoofdverblijf zou hebben, zou zijn
aangewezen op beroepsmatige hulp zoals verzorging in een
bejaardenoord of in een andere inrichting ter verpleging of
verzorging.
2.Categorieën21.Voor belanghebbenden aan wie bijstand kan worden verleend, geldt een
categorieaanduiding.2.De categorieën worden aangeduid als:
alleenstaande van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65
jaar;
alleenstaande ouder van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65
jaar;
gehuwde, waarvan beide echtgenoten jonger zijn dan 65
jaar.
3.Criteria voor het verhogen van de bijstandsnorm31.De bijstandsnorm wordt verhoogd met een toeslag indien de
alleenstaande of de alleenstaande ouder met zijn ten laste komende
kinderen hogere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft
dan waarin de bijstandsnorm voorziet, als gevolg van het niet of
niet geheel kunnen delen van deze kosten met een ander.2.De toeslag wordt voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder met
zijn ten laste komende kinderen bepaald op het in artikel 25, tweede
lid van de wet genoemde maximumbedrag, wanneer in de woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft.3.De toeslag bedraagt voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder
met zijn ten laste komende kinderen 10% van het netto minimumloon,
wanneer in de woning ook een ander zijn hoofdverblijf heeft.4.De algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan worden geacht te
kunnen worden gedeeld met een ander die in de woning zijn
hoofdverblijf heeft, indien door de ander kan worden beschikt over
een inkomen dat gelijk is aan of hoger dan de vergoeding voor het
levensonderhoud voor de studerende thuiswonende op grond van de Wet
studiefinanciering 2000, vermeerderd met 10% van het netto
minimumloon.5.De toeslag wordt, in afwijking van het bepaalde in het derde lid van
dit artikel, eveneens bepaald op het in artikel 25, tweede lid van
de wet genoemde maximumbedrag, ten aanzien van:
de alleenstaande en de alleenstaande ouder die
hulpbehoevende is;
de alleenstaande en de alleenstaande ouder, die uitsluitend
tezamen met één of meer hulpbehoevende(n) in de woning zijn
hoofdverblijf heeft.
4.Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of de toeslag41.De bijstandsnorm wordt lager vastgesteld indien de gehuwde lagere
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de
bijstandsnorm voorziet, als gevolg van het geheel of gedeeltelijk
kunnen delen van deze kosten met een ander.2.De verlaging bedraagt 10% van het netto minimumloon wanneer in de
woning ook een ander zijn hoofdverblijf heeft.3.De algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan worden geacht te
kunnen worden gedeeld met een ander die in de woning zijn
hoofdverblijf heeft, indien door de ander kan worden beschikt over
een inkomen dat gelijk is aan of hoger dan de vergoeding voor het
levensonderhoud voor de studerende thuiswonende op grond van de Wet
studiefinanciering 2000, vermeerderd met 10% van het netto
minimumloon.4.Het bepaalde in het eerste lid van dit artikel is niet van
toepassing ten aanzien van:
de gehuwde die hulpbehoevende is, waarbij de hulp geboden
wordt door de ander als bedoeld in lid 1 van dit
artikel;
de gehuwde die, behoudens de tot zijn last komende kinderen,
uitsluitend tezamen met één of meer hulpbehoevende(n) in de
woning zijn hoofdverblijf heeft.
51.De bijstandsnorm of de toeslag wordt lager vastgesteld indien de
alleenstaande, de alleenstaande ouder of de gehuwde lagere algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de
bijstandsnorm of de toeslag voorziet, als gevolg van de bewoning van
een woning waaraan geen kosten zijn verbonden of als gevolg van het
niet aanhouden van een woning.2.De verlaging bedraagt 16% van het netto minimumloon.6De toeslag als bedoeld in artikel 25 van de wet wordt voor een
alleenstaande van 21 of 22 jaar, in afwijking van artikel 3 van deze
verordening, op nihil gesteld.71.Indien een combinatie van een toeslag op grond van artikel 3 en één
of meer verlagingen op grond van de artikelen 5 en 6 geldt, wordt de
verlaging zodanig vastgesteld dat de belanghebbende in ieder geval
kan blijven beschikken over een inkomen van 75% van de basisnorm
zoals die in artikel 21 van de wet is bepaald.2.Indien meer dan één verlaging op grond van de artikelen 4, 5 en 6
gelden, wordt de verlaging zodanig vastgesteld dat de belanghebbende
in ieder geval kan blijven beschikken over een inkomen van 75% van
de basisnorm zoals die in artikel 21 van de wet is bepaald.5.Slotbepalingen8Het College van burgemeester en wethouders is belast met de uitvoering
van het bepaalde in deze verordening en beslist in die gevallen waarin
deze verordening niet voorziet.91.Deze verordening kan worden aangehaald als Verordening toeslagen en
verlagingen Wet werk en bijstand 2004.10
Deze verordening treedt in werking met ingang van de datum,
gelegen zes weken na de datum van bekendmaking van de
vaststelling van deze verordening.
De op 17 december 1998 vastgestelde Verordening toeslagen en
verlagingen in het kader van de Algemene bijstandswet 1999 wordt
gelijktijdig ingetrokken.
Vastgesteld in de openbare vergadering van 8 juli 2004.De Raad voornoemdde griffier de voorzitter Verordening toeslagen en verlagingenToelichting Algemene toelichtingDe verordening wordt vastgesteld in verband met de inwerkingtreding van de Wet
werk en bijstand ingaande 1 januari 2004. Inhoudelijk is de verordening een
voortzetting van een zelfde verordening die in het kader van de Algemene
bijstandswet van kracht was.Inhoudelijk zijn er de volgende wijzigingen aangebracht:
De verwijzingen naar de artikelen van de Abw zijn vervangen door
verwijzingen naar de relevante artikelen van de Wwb;
De bepaling dat een verlaging bij voorrang wordt toegepast op de toeslag
is vervallen. Hiervoor bestaat geen wettelijke verplichting meer.
Bij de verlaging van 16% in verband met het bewonen van een woning
zonder woonkosten is toegevoegd de situatie dat iemand geen woning
aanhoudt.
Bij de uitzondering op het toepassen van een verlaging in het geval van
een hulpbehoevende gehuwde (artikel 4, lid 4) is verduidelijkt dat de
hulp moet komen van de inwonende derde. Als de hulp van de
huwelijkspartner voldoende is om professionele hulp te voorkomen, is er
geen reden voor toepassing van de uitzondering.
Toelichting Verordening toeslagen en verlagingen
Artikelgewijze toelichtingHoofdstuk 1. Algemene bepalingenArtikel 1 Dit artikel behoeft gelet op de formulering geen nadere toelichting.Hoofdstuk 2. CategorieënArtikel 2Artikel 30 van de Wwb schrijft voor dat de verordening vaststelt voor welke
categorieën de bijstandsnorm wordt verlaagd of verhoogd.De categorie-indeling is gebaseerd op de Wwb.Hoofdstuk 3. Criteria voor het verhogen van de bijstandsnormArtikel 3Lid 1Bij de vaststelling van de basisnorm voor de alleenstaande en de alleenstaande
ouder van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar is de wetgever uitgegaan van
de veronderstelling dat betrokkene de bestaanskosten geheel met een ander kan
delen. Indien dit niet het geval is, wordt de basisnorm verhoogd met een
toeslag.Bij het bepalen van de hoogte van de toeslag worden alle extra algemeen
noodzakelijke bestaanskosten in aanmerking genomen die de alleenstaande of de
alleenstaande ouder heeft ten opzichte van degene die met zijn partner een
gezamenlijke huishouding voert.Het gaat hierbij alle uitgaven waarbij partners een schaalvoordeel hebben omdat
zij alle kosten van huisvesting en huishouding gezamenlijk opbrengen.Bij de relatief hogere kosten waarmee alleenstaanden in beginsel worden
geconfronteerd kan met name gedacht worden aan duurzame gebruiksgoederen, zoals
woninginrichting en huishoudelijke apparatuur, maar ook aan vaste lasten, zoals
abonnementen en diverse andere kosten.Bij de beoordeling of betrokkene inderdaad hogere bestaanskosten heeft, is in
voorkomende gevallen niet bepalend of deze ook feitelijk deze kosten met een
ander deelt, maar of het - gegeven de omstandigheden - redelijk is ervan uit te
gaan dat deze kosten kunnen worden gedeeld. In bijvoorbeeld de situatie dat een
hoofdbewoner de woning met een ander bewoont, zou een ongewenste situatie
ontstaan als de hoogte van de toeslag ervan afhankelijk is of de medebewoner,
hoewel deze daartoe financieel in staat is, ook feitelijk een bijdrage levert in
de woonkosten. De mate waarin de bestaanskosten kunnen worden gedeeld bepaalt de hoogte van de
toeslag. De toeslag bedraagt minimaal 0% en maximaal 20% van het netto
minimumloon.De toeslag maakt integraal deel van de bijstandsuitkering uit. De algemene
inlichtingenverplichting die op aanvrager rust, geldt ook voor het
toeslagendeel. Aanvrager zal dan ook door middel van het overleggen van gegevens
het recht moeten aantonen.Lid 2Artikel 30, tweede lid Wwb schrijft voor dat de toeslag, onverminderd het
bepaalde in artikelen 27, 28 en 29 van de wet, voor de alleenstaande en de
alleenstaande ouder met ten laste komende kinderen in wiens woning geen ander
zijn hoofdverblijf heeft, wordt bepaald op het maximumbedrag, genoemd in artikel
25, tweede lid van de Wwb.De maximale toeslag bedraagt 20% van het netto minimumloon. In deze verordening
wordt volstaan met een verwijzing naar het bedrag zoals dat in de wet is
genoemd. Dit bedrag wordt regelmatig bijgesteld.Lid 3Het gezamenlijk bewonen van een woning levert schaalvoordelen op omdat
woonlasten kunnen worden gedeeld. De kosten van huur, heffingen, belastingen,
verzekeringen, vastrecht nutsbedrijven en dergelijke zijn voor personen die een
woning delen lager, omdat deze kosten per woning slechts eenmaal in rekening
worden gebracht.Deze schaalvoordelen worden berekend op 10% van het wettelijk minimumloon.
Indien er op enigerlei wijze sprake is van het kunnen delen van kosten, wordt de
toeslag als gevolg van de optredende schaalvoordelen vastgesteld op 10% van het
netto minimumloon.Lid 4De toeslag bedraagt het maximum van 20% wanneer de noodzakelijke kosten niet met
een ander kunnen worden gedeeld omdat geen ander in de woning zijn hoofdverblijf
heeft. De toeslag bedraagt 10% wanneer de kosten wel, maar niet geheel kunnen
worden gedeeld.De feitelijke mogelijkheid tot het delen van de kosten moet dan wel aanwezig
zijn. Heeft de inwonende geen of een te laag inkomen, dan kunnen de kosten
feitelijk niet worden gedeeld.De kosten kunnen wel worden gedeeld wanneer de inwonende tenminste beschikt over
een inkomen gelijk aan het bedrag voor levensonderhoud van een thuiswonende op
grond van de Wet Studiefinanciering 2000, verhoogd met de forfaitaire korting op
de maximale toeslag van 10%. Van de inwonende kan dan een zodanige bijdrage in
de kosten worden verwacht dat er sprake is van het daadwerkelijk delen van de
kosten, waardoor bepaling van de toeslag op 10% gerechtvaardigd is.Lid 5Gezien de landelijke tendens om ouderen en gehandicapten zo veel mogelijk thuis
te verzorgen, ligt het voor de hand om bij hulpbehoevenden de toeslag voor zowel
de hulpbehoevende als de verzorger te bepalen op het in artikel 25, tweede lid
van de wet genoemde maximumbedrag.Hulpbehoevendheid wordt aangenomen als er sprake is van een zodanige handicap
dat niet-inwoning zou leiden tot opname in een inrichting ter verpleging of
verzorging. Bij twijfel kan een medisch advies worden gevraagd.Indien thuiszorg het alternatief is voor intensieve ambulante zorg of voor
dagverpleging in een verpleeginrichting, of bij opname van kinderen in een
pleeggezin, kan ook een beroep op deze uitzonderingsbepaling worden gedaan.Hoofdstuk 4. Criteria voor het verlagen van de bijstandsnorm of de
toeslagArtikel 4Lid 1De hoogte van de uitkering van alleenstaanden en alleenstaande ouders is
afhankelijk van de mate waarin zij de kosten van het bestaan kunnen delen. Hoe
meer kosten kunnen worden gedeeld, hoe lager de toeslag is. Ook gehuwden, waarvan beide partners 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar
zijn, kunnen schaalvoordelen genieten aangezien zij de kosten van het bestaan
kunnen delen omdat zij de door hen bewoonde woning niet alleen bewonen. Deze
schaalvoordelen leiden ertoe dat de gehuwdenuitkering wordt verlaagd.Lid 2Het gezamenlijk bewonen van een woning levert schaalvoordelen op. Deze
schaalvoordelen treden op omdat de woonlasten kunnen worden gedeeld. De kosten
van huur, heffingen, belastingen, verzekeringen, vastrecht nutsbedrijven en
dergelijke zijn voor personen die een woning delen lager, omdat deze kosten per
woning slechts eenmaal in rekening worden gebracht. Indien er op enigerlei wijze
sprake is van het kunnen delen van kosten, wordt de verlaging als gevolg van de
optredende schaalvoordelen vastgesteld op 10% van het netto minimumloon.Lid 3Overeenkomstig de motivering in artikel 3, vierde lid, wordt op de gehuwdennorm
geen verlaging toegepast indien uitsluitend sprake is van inwonenden
(bijvoorbeeld kinderen) met een inkomen beneden de vergoeding voor het
levensonderhoud voor de studerende thuiswonende op grond van de Wet
studiefinanciering 2000 vermeerderd met 10% van het netto minimumloon. Lid 4Overeenkomstig de motivering in artikel 3, vijfde lid wordt op de gehuwdennorm
geen verlaging toegepast ten aanzien van de gehuwde die hulpbehoevende is, als
die hulp wordt geboden door de inwonende derde (niet door de huwelijkspartner).
Bij gehuwden kan het gaan om een situatie waarin een of beide partners
hulpbehoevend zijn.In onderdeel b wordt bepaald dat, alleen wanneer in de woning geen ander (ook)
zijn hoofdverblijf heeft, op de uitkering van gehuwden die een hulpbehoevende
verzorgen, geen verlaging plaatsvindt.Artikel 5Lid 1De bijstandsuitkering dient voldoende te zijn om in de algemeen noodzakelijke
kosten van het bestaan te kunnen voorzien. De kosten van het wonen maken daar
deel van uit. Indien betrokkene een woning bewoont waarvoor geen woonkosten zijn
verschuldigd, of wanneer betrokkene geen woning aanhoudt, wordt de uitkering
verlaagd.Lid 2Uitgangspunt voor de verlaging is het bedrag dat gehanteerd wordt als
minimumbedrag voor het ontvangen van huursubsidie. Omgerekend naar een
percentage bedraagt deze verlaging, afgerond, 16% van het netto minimumloon.
Deze verlaging is gebaseerd op de veronderstelling dat in de gehuwdennorm en de
bijstandsnorm voor de alleenwonende alleenstaande (ouder), die bestaat uit de
norm plus de maximale toeslag van 20%, de 'volledige' woonkostencomponent is
meegenomen.Artikel 6Het minimumloon voor 21- en 22-jarige alleenstaanden in een voltijds
dienstbetrekking is vrijwel gelijk aan de voor deze categorie geldende
bijstandsnorm. Bij een 32-urige werkweek is het minimumloon lager dan de
norm.Op die manier is er geen of een geringe stimulans om arbeid te aanvaarden. Om
die stimulans te waarborgen wordt de toeslag voor 21- en 22-jarige
alleenstaanden op nihil gesteld.Artikel 7Indien gebruik wordt gemaakt van de verlagingsmogelijkheden zoals die zijn
genoemd in de artikelen 4 tot en met 7, dient rekening te worden gehouden met de
effecten van cumulatie van factoren, bijvoorbeeld bij alleenstaande
schoolverlaters van 21 en 22 jaar. Een dergelijke cumulatie kan er namelijk toe
leiden dat de uitkering die overblijft onvoldoende is om in de algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien.De uitkeringsgerechtigde dient in ieder geval te kunnen blijven beschikken over
een inkomen van 75% van de basisnorm zoals die in artikel 21 van de wet is
vastgesteld voor de alleenstaande, de alleenstaande ouder en de gehuwde.Hoofdstuk 5. SlotbepalingenArtikel 8Artikel 7 van de wet schrijft voor dat de uitvoering van de wet berust bij het
College van burgemeester en wethouders. Het College van burgemeester en
wethouders kan deze bevoegdheid mandateren aan ambtenaren.Artikel 10Deze verordening is referendabel, en treedt dus niet eerder in werking dan met
ingang van zes weken na de datum van bekendmaking van de vaststelling van de
verordening, onder gelijktijdige intrekking van de voorganger van de verordening
op basis van de Algemene bijstandswet, die ingaande 1 januari 2004 ingetrokken
is.Vastgesteld in de openbare vergadering van 8 juli 2004.De Raad voornoemdde griffier de voorzitter
Artikelgewijze toelichting Verordening toeslagen en
verlagingen