CVDR200664_1Verordening naamgeving en nummering (adressen)2010nlregelingHarlingen2010-01-01HarlingenOnbekendVerordening naamgeving en nummering (adressen)Onbekendgemeenteraadruimtelijke ordening, verkeer en vervoer2009-11-18De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-01-01Onbekend-Verordening naamgeving en nummering (adressen)2010In deze verordening (en de daarop berustende bepalingen) wordt verstaan onder:• a. Adres: door het college aan een verblijfsobject, een standplaats of een ligplaatstoegekende benaming, bestaande uit een combinatie van de naam van eenopenbare ruimte, een nummeraanduiding en de naam van een woonplaats.• b. Afgebakend terrein: een terrein met een kunstmatige of natuurlijke afbakening,waarop zich geen verblijfsobjecten bevinden en dat betreedbaar en afsluitbaar is.• c. College: het college van burgemeester en wethouders.• d. Convenant: het tussen de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening enMilieubeheer, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de Koninklijke TPGPost BV gesloten Kader Convenant en Nader Convenant inzake postcodes.• e. Ligplaats: door het college als zodanig aangewezen plaats in het water, al danniet aangevuld met een op de oever aanwezig terrein of een gedeelte daarvan, dieis bestemd voor het permanent afmeren van een voor woon-, bedrijfsmatige ofrecreatieve doeleinden geschikt vaartuig.• f. Nummeraanduiding: door het college als zodanig toegekende aanduiding vaneen verblijfsobject, een standplaats, een ligplaats en een afgebakend terrein datbestaat uit een of meer Arabische cijfers, al dan niet met toevoeging van een letteren/of cijfercombinatie.• g. Openbare ruimte: door het college als zodanig aangewezen en van een naamvoorziene buitenruimte die binnen één woonplaats is gelegen.• h. Pand: kleinste bij de totstandkoming functioneel en bouwkundig-constructiefzelfstandige eenheid die direct en duurzaam met de aarde is verbonden enbetreedbaar en afsluitbaar is.• i. Rechthebbende: een ieder die krachtens eigendom of een beperkt zakelijk rechtof een persoonlijk recht zodanig beschikking heeft over een onroerende zaak dathij naar burgerlijk recht bevoegd is om in die zaak te handelen zoals in deverordening is voorgeschreven, alsmede de beheerder.• j. Standplaats: door het college als zodanig aangewezen terrein of een gedeeltedaarvan dat is bestemd voor het permanent plaatsen van een niet direct enduurzaam met de aarde verbonden en voor woon-, bedrijfsmatige of recreatievedoeleinden geschikte ruimte.• k. Uitvoeringsvoorschriften: nadere bepalingen inzake naamgeving en nummering(adressen).• l. Verblijfsobject: de kleinste binnen één of meerdere panden gelegen en voorwoon-, bedrijfsmatige of recreatieve doeleinden geschikte eenheid van gebruik dieontsloten wordt via een eigen afsluitbare toegang vanaf de openbare weg, een erfof een gedeelde verkeersruimte, die onderwerp kan zijn van goederenrechtelijkerechtshandelingen en in functioneel opzicht zelfstandig is.• m. Wijk- en buurtindeling: een indeling van de gemeente in wijken en buurtenconform de eisen die het CBS aan deze indeling verbindt.• n. Woonplaats: door het college als zodanig aangewezen en van een naamvoorzien gedeelte van het grondgebied van de gemeente.• o. De Wet: Wet basisregistraties adressen en gebouwen.• 1. Het college stelt de grens en de naam van de woonplaats(en) vast en kandesgewenst de woonplaats(en), al dan niet op basis van bouwblokken, in wijken enbuurten verdelen en aanduiden met namen, zo nodig met letters en nummers.• 2. Het college kent per woonplaats namen toe aan delen van de openbare ruimteen zonodig aan gemeentelijke gebouwen en bouwwerken.• 3. Onder vaststellen, verdelen, aanduiden en toekennen, zoals bedoeld in het eerstelid en tweede lid, wordt tevens begrepen het wijzigen en intrekken daarvan.• 1. Het college stelt de ligplaatsen en standplaatsen vast.• 2. Het college kent binnen het grondgebied van de gemeente nummers toe aanverblijfsobjecten, ligplaatsen en standplaatsen.• 3. Het college bepaalt de afbakening van panden, verblijfsobjecten, standplaatsenen ligplaatsen.• 4. De toekenning of afbakening, zoals bedoeld in het tweede en derde lid, kan ookop voor personen toegankelijke objecten, zijnde niet verblijfsobjecten of opafgebakende terreinen worden toegepast, indien dat naar oordeel van het collegenoodzakelijk is.• 5. Onder vaststellen, toekennen en bepalen, zoals bedoeld in het eerste tot en metvierde lid, wordt tevens begrepen het wijzigen en intrekken daarvan.• 1. De door het college toegekende namen, zoals vervat in artikel 2, worden door ofin opdracht van de gemeente blijvend zichtbaar en in voldoende aantallen terplaatse aangebracht.• 2. Aan objecten, zoals aangegeven in artikel 3, waarvoor een nummer is vastgesteldmoet dat nummer op een doeltreffende wijze zijn aangebracht.• 3. Het is eenieder die daartoe niet is bevoegd is, verboden namen aan de openbareruimte en woonplaatsen, wijken en buurten toe te kennen door deze op zichtbarewijze aan te brengen.• 4. Het is een ieder die daartoe niet is bevoegd, verboden aan een pand ofverblijfsobject, stand- of ligplaats of afgebakend terrein nummers toe te kennendoor deze op zichtbare wijze aan te brengen.• 1. Indien het college het nodig oordeelt dat borden met een wijk- ofbuurtaanduiding, borden met namen van de openbare ruimte,naamverwijsborden, nummerborden, nummerverzamelborden en andere(verwijs)aanduidingen aan een bouwwerk, gebouw, muur, paal, schutting of eenandere soort terreinafscheiding worden aangebracht, draagt de rechthebbende erzorg voor dat de hier bedoelde borden vanwege of op verzoek en overeenkomstigde aanwijzingen van het college worden aangebracht, onderhouden, gewijzigd ofverwijderd.• 2. Indien het college het noodzakelijk acht om een naambord, waarop de vervallennaam is doorgehaald, tijdelijk naast het naambord met de nieuwe naam tehandhaven zal de rechthebbende dit toelaten als daaraan door het college eentermijn van niet langer dan een jaar is verbonden.• 3. De rechthebbende zorgt er voor dat de in het eerste en tweede lid bedoeldeborden vanaf de openbare weg duidelijk leesbaar blijven.• 1. Tenzij het college anders heeft besloten, zorgt de rechthebbende van een objecter voor dat de nummers, zoals bedoeld in artikel 3, tweede lid, worden aangebrachtop een wijze zoals krachtens artikel 7 is bepaald.• 2 De rechthebbende draagt er zorg voor dat de in het eerste lid genoemdenummers binnen vier weken na kennisgeving van het besluit van het college zijnaangebracht.• 3. Indien een verblijfsobjecten, ligplaatsen, standplaatsen of afgebakend terreinnog niet is voltooid, wordt het nummer binnen vier weken na voltooiingaangebracht.• 4. Indien het college heeft besloten om een nummerbord, waarop het vervallennummer is doorgehaald, naast het nummerbord met het nieuwe nummer tehandhaven zal de rechthebbende dit toelaten of daar uitvoering aan geven alsdaaraan door het college een termijn van niet langer dan een jaar is verbonden.• 5. Het college kan de in het tweede en derde lid genoemde termijn verlengen.• 1. Het college kan uitvoeringsvoorschriften vaststellen betreffende het proces ende wijze van:o a. naamgeving en van begrenzing van woonplaatsen, wijken, buurten enbouwblokken;o b. naamgeving en begrenzing van de openbare ruimte;o c. nummering van verblijfsobjecten, ligplaatsen en standplaatsen enafgebakende terreinen;o d. opmaak van formulieren, besluiten en verklaringen.• 2. De uitvoeringsvoorschriften zijn niet strijdig met het convenant inzakepostcodes.• 1. Overtreding van artikel 4, tweede en derde lid, artikel 5 en artikel 6, eerste tot enmet het vierde lid, wordt gestraft met een geldboete van de eerste categorie.• 2. Met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens dezeverordening is belast de < naam afdeling of dienst >.De verordening treedt in werking op de eerste dag, na datum van bekendmaking in de Extra,waarin de publicatie is gedaan.Met de inwerkingtreding van deze verordening vervallen alle eerdere gemeentelijke regels envoorschriften voor het benoemen van delen van de openbare ruimte en het nummeren van dedaaraan liggende objecten.• 1. Namen en nummers die op grond van de in artikel 10 genoemde regels envoorschriften aan objecten zijn toegekend, blijven na inwerkingtreding van dezeverordening bestaan.• 2. Het college kan in afwijking van het eerste lid besluiten dat de op grond van de inhet eerste lid genoemde regels en voorschriften aangebrachte namen en nummersbinnen een door hen te bepalen termijn moeten worden vervangen door namenen nummers die voldoen aan de bij of krachtens deze verordening gesteldevoorschriften.Deze verordening kan worden aangehaald als ‘Verordening naamgeving en nummering(adressen)’.Toelichting op de Verordening naamgeving en nummering (adressen)AlgemeenWettelijke grondslagOp 1 juli 2009 is de Wet Basisregistaties Adressen en Gebouwen (hierna: Wet BAG), inwerking getreden. Deze wet omvat ondermeer regels betreffende de methodische registratievan adresgegevens. Met de invoering van de Wet BAG is de gemeente de plicht opgelegd omten behoeve van de basisregistratie adressen bepaalde, expliciet in de Wet BAG genoemdezaken, van een naam, nummer of begrenzing te voorzien. Voor zover het deze zaken betreft iser sprake van medebewind als bedoeld in artikel 108, tweede lid, van de Gemeentewet.Hoeveel vrijheid de gemeente nog heeft om zelf een regeling rond naamgeving en nummeringte treffen wordt aangegeven in artikel 121 Gemeentewet. Dit artikel stelt, dat de gemeentelijkeregeling niet in strijd mag zijn met wetten, algemene maatregelen van bestuur en provincialeverordeningen. Deze bevoegdheidsafbakening betekent, dat de gemeente eenaanvullingsbevoegheid heeft op de hogere regelgeving. De gemeente heeft ter voorbereidingdaarvan wel rekening te houden met twee grenzen. Een benedengrens (niet treden in debijzondere belangen van de ingezetenen) en een bovengrens (regels mogen niet in strijd zijnmet hogere regelgeving).Al met al staat het de gemeente dus vrij om, met het oog op een goede uitvoering van hetmedebewind, de wijze van naamgeving en nummering in het kader van de Wet BAG nader teregelen. Het gaat hier om het zogeheten ‘vrije medebewind’, omdat in de Wet BAG geenregels worden gegeven voor het meer creatieve proces dat aan de eerder genoemdemethodische registratie vooraf gaat; onder andere het bedenken en toekennen van namen aanwoonplaatsen en aan delen van de openbare ruimte en de methode van toekennen vannummeren aan objecten en plaatsen.Het is de gemeente, in het kader van regeling en bestuur van de eigen huishouding, toegestaanom in de verordening inzake naamgeving en nummering bepalingen op te nemen over zakenwaarin de Wet BAG in het geheel niet voorziet. Daaronder vallen bijvoorbeeld zaken als deafbakening en aanduiding van wijken, buurten en bouwblokken, alsmede het nummeren vanafgebakende en afsluitbare terreinen en de naamgeving van gemeentelijke bouwwerken. Deverordening naamgeving en nummering heeft daardoor een dubbele grondslag nodig. Metbetrekking tot de beslissingen, als bedoeld in artikel 6 van de Wet BAG, is er sprake vanregeling van bestuur in medebewind, waarvoor artikel 108, tweede lid, en artikel 149 van deGemeentewet de grondslag biedt. Voor de overige beslissingen betreft het regeling en bestuurop grond van artikel 108, eerste lid en artikel 149 van de Gemeentewet. De twee grondslagenvoor deze verordening worden dan ook in de aanhef van de verordening genoemd.Op het punt van de taaktoedeling bepaalt de Wet BAG, dat de in artikel 6 van die wetgenoemde beslissingen door de gemeenteraad moeten worden genomen, waarmee wordtaangesloten op de voorheen bestaande taaktoedeling op basis van artikel 108, eerste lid enhoofstuk IX van de Gemeentewet. Het is zodoende – mede ingevolge artikel 149 van deGemeentewet - de raad die, naast het autonome deel, ook het onderwerpelijkemedebewindsdeel in een regeling kan uitwerken. In de verordening zelf kan delegatie vanbeslissingen aan het college worden geregeld op grond van de algemenedelegatiebevoegdheid van artikel 156, eerste lid, van de Gemeente. Dit is in deze verordeningook het geval. (Zie verder ook hierna onder dualistisch bestel)Belang van naamgeving en nummering (adressen)Adressen vervullen een essentiële functie in het maatschappelijk verkeer. Niet alleen voordienstverlenende instanties als politie, brandweer, posterijen en ambulancebedrijven, maarook voor bijvoorbeeld de makelaardij, de advocatuur, het notariaat en het bedrijfsleven. Zijkunnen veelal hun werkzaamheden niet uitvoeren zonder goed sluitende informatie overadressen. Ook de burger heeft belang bij goede adressering van zijn woonverblijf. Hij wenstin brede zin vindbaar te zijn. Adressen vervullen binnen het openbaar bestuur eveneens eenwezenlijke functie. Enerzijds is een groot deel van de overheidsregistraties geordend(toegankelijk) op alfanumerieke volgorde van adressen. Anderzijds zijn adressen vanwezenlijke betekenis voor het koppelen en maken van selecties uit deze registraties. Hetbenoemen van delen van de openbare ruimte (voorheen straatnamen) en het toekennen vannummers aan verblijfsobecten (voorheen huisnummers) is een taak die de gemeente met extrazorg moet omgeven.Algemene wet bestuursrechtHet toekennen van een naam of nummer (adressen) op grond van de verordening is eenbesluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het besluit zal aan de formele enmateriële eisen van de Awb moeten voldoen. Op grond van de Awb is het mogelijk tegen eenbesluit een bezwaarschrift in te dienen bij het besluitende bestuursorgaan. Tevens staat demogelijkheid open om een beroepschrift in te dienen bij de sector bestuursrecht van dearrondissementsrechtbank.Met name ten aanzien van naamgeving kan de vraag rijzen of er wel sprake is van een besluit.Deze vraag kan bevestigend worden beantwoord indien het besluit zich richt op bepaalde,concreet aanwijsbare objecten en het besluit gebaseerd is op een publiekrechtelijke regelingdie een gedoogplicht inhoudt voor de rechthebbende op onroerende zaken in verband met hetop deze objecten aanbrengen van naam- en nummerborden. Op grond van deze verordeningzal derhalve sprake zijn van een besluit tot naamgeving of nummering. Ook wijziging ofintrekking van een naam of nummer of het afwijzen van een verzoek daartoe valt binnen dereikwijdte van de AWB. Indien een aanvraag voor een naam of een nummering moet wordenafgewezen of een een besluit tot naamgeving of nummering een belanghebbenden zou treffen,moet worden bezien of artikel 4:7 dan wel 4:8 van de AWB van toepassing is. Deze artikelenhouden de verplichting in de aanvrager of belanghebbende te horen voordat het besluit wordtgenomen.Dualistisch bestelMaar er is meer te melden over de bevoegdheid inzake naamgeving en nummering; namelijkhet dualistische stelsel. De kern van het dualisme is de ontvlechting van de positie enbevoegdheden van de raad en het college. De kaderstellende en controlerende bevoegdhedenworden bij de raad gelegd en de bestuursbevoegdheden worden bij het collegegeconcentreerd. Er kunnen drie typen bestuursbevoegdheden worden onderscheiden in a.)bestuursbevoegdheden die in de Gemeentewet zijn opgenomen, b.) de bestuursbevoegdhedenin medebewindswetten en c.) de autonome bevoegdheden. De bestuurlijke bevoegdheden diein de Gemeentewet zijn opgenomen zijn met de inwerkingtreding van de Wet dualiseringgemeentebestuur (Stb.2002, 111) bij het college gelegd.De naamgeving en nummering kan worden aangemerkt als een autonomebestuursbevoegdheid. Deze bevoegdheid blijft dus nog bij de raad liggen. Pas na deaanvaardig van de grondwetswijziging en een wijziging van de artikelen 108 en 147Gemeentewet kan deze bevoegdheid aan het college worden toegekend. Voorlopig blijft dezebevoegdheid nog bij de Gemeenteraad. Wel kan de raad ervoor kiezen om vooruitlopend opdeze wijziging van de Grondwet de bevoegdheid tot naamgeving en nummering aan hetcollege te delegeren. Ter volmaking van het dualistische stelsel ligt dit ook in de rede. Welblijft ook in het dualistische stelsel de verordende bevoegdheid bij de raad liggen. Ditbetekent dat de bevoegdheid tot vaststelling van een verordening op de naamgeving ennummering bij de raad blijft berusten. De raad kan er echter – ook nu al – voor kiezen om deverordende bevoegdheid ter zake van naamgeving en nummering op grond van artikel 156Gemeentewet aan het college te delegeren. Dat is in deze modelverordening ook voorgekozen.Regelen van de gevolgenBij het gebruik van de bevoegdheid tot naamgeving en nummering moet het college rekeninghouden met het belang van vooral bewoners en bedrijven. Wijziging van een naam of eennummer treft immers de belangen van bewoners en bedrijven. In bepaalde gevallen kan ersprake zijn van een gemeentelijke gehoudenheid tot regeling van de gevolgen van dewijzigingsbesluiten. Een aantal punten is hierbij van belang:• 1. Tussen het besluit tot wijziging en de uitvoering van de wijziging dientvoldoende tijd te liggen, zodat de bewoners en de bedrijven zich op de gewijzigdenaam of het veranderde nummer kunnen voorbereiden. Hoe langer deze periodeis, hoe minder de gemeenten gehouden is tot compenserende maatregelen. De inartikel 11 genoemde periode kan voor gewone gevallen als een redelijkevoorbereiding worden gezien. Gevallen die hiervan afwijken, zoals sterk naar buitentredende bedrijven met een groot klantenpotentieel, moeten op zichzelf wordenbezien. Het verdient aanbeveling in een vroeg stadium contact op te nemen metde betrokken bewoners en bedrijven. De Algemene wet bestuursrecht (Awb) kentdeze verplichting op grond van artikel 4:8.• 2. Voor de gevallen waarin de gemeente gehouden kan worden tot het vergoedenvan de gemaakte kosten, is geen algemene norm aan te geven waaruit de hoogteof de vorm van de vergoeding kan worden afgeleid.• 3. Indien de wijziging bewoners betreft en er een korte voorbereidingsperiodegeldt, is het beschikbaar stellen van een aantal adreswijzigingkaarten in de meestegevallen een redelijke vorm van schadeloosstelling.• 4. Bedrijven die ook bij een voorbereidingsperiode van een jaar onredelijk in hunbelangen worden getroffen, kunnen een aanspraak maken op vergoeding van eendeel van de kosten die ze maken. Daarbij zijn de volgende aspecten te overwegen:o a. De bevoegdheid van de gemeente om tot wijziging te besluiten;o b. Het maatschappelijk risico dat een bedrijf dientengevolge is toe terekenen, waarbij de keuze voor vermelding van het adres opverpakkingsmateriaal, winkelruiten, markiezen, bedrijfsauto’s ofproductieonderdelen geacht worden tot het ondernemersrisico te behoren;o c. De lengte van de voorbereidingsperiode;o d. De specifieke aspecten van het bedrijf;o e. De voorraad naar buiten gerichte kantoorbescheiden en andersoortigeproductieonderdelen die niet tot het ondernemingsrisico zijn te rekenen;o f. De actualiteit van de onder punt e genoemde zaken;o g. Het gemiddelde gebruik of de omzet per tijdsperiode van de onder punte genoemde zaken;o h. De mogelijkheid tot bedrijfseconomische en fiscale afschrijving van deonder punt e genoemde zaken.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1.De begripsomschrijvingen zijn aangepast aan de omschrijving zoals opgenomen in artikel 1van de wet. Daardoor zijn de voorheen in de verordening gehanteerde begrippen straatnaam,huisnummer, object, gebouw, complex en bouwwerk komen te vervallen. Verblijfsobject,pand, nummeraanduiding, wijk- en buurtindeling, wooonplaats en convenant zijn aan debegripsomschrijvingen toegevoegd. De overige begrippen zijn ongewijzigd gebleven. Voor degoede orde wordt gewezen op het feit dat het begrip < openbare ruimte > onder punt g nietprecies overeenkomt met de openbare ruimte die wordt gebezigd in het spraakgebruik.Artikel 2.Het eerste lid regelt het vaststellen en begrenzen van de woonplaats(en). Het totalegrondgebied van de gemeente moet in een of meer woonplaatsen worden opgedeeld. Ditbetekent, dat de gemeentegrens altijd samenvalt met de woonplaatsgrenzen. Verder biedt heteerste lid de mogelijkheid om woonplaatsen te verdelen in wijken en buurten. In het kader vande Volkstelling 1971 is tussen gemeenten, de provinciale planologische diensten en hetCentraal Bureau voor de Statistiek (CBS) een gebiedsindeling overeengekomen, die wordtaangeduid met de term CBS wijk- en buurtindeling. Deze indeling werd noodzakelijk geacht,omdat op provinciaal en landelijk niveau behoefte bestond aan inzicht in de onderverdelingvan het gemeentelijk grondgebied. Sinds 1971 heeft het echter ontbroken aan systematischinterbestuurlijk overleg waardoor onduidelijkheid kon ontstaan over de te hanteren wijk- enbuurtindeling. De minister van Economische Zaken is voornemens zijn coördinerende rolinzake wijk- en buurtindeling te reactiveren, maar dat heeft nog niet geleid tot naderebijhoudingsregels. Gemeenten doen er voorlopig verstandig aan - bij het opdelen van eenwoonplaats in wijken en buurten - de CBS-voorschriften inzake de wijk- en buurtindeling uit1970 aan te houden.Het tweede lid regelt het per woonplaats benoemen van openbare ruimte. In de Wet BAG zijngeen bepalingen opgenomen over de grenzen van benoemde delen van de openbare ruimte.Daar is in de verordening wel voor gekozen om te voorkomen dat delen van de openbareruimte, onbedoeld, een dubbele naam krijgen of deels geen naam krijgen vanwegeonduidelijkheid over de begrenzingen. Voor de meeste gemeenten is het vastleggen vanbegrenzingen van benoemde delen van de openbare ruimte al dagelijkse praktijk. Verder is inhet tweede lid de naamgeving van gemeentelijke gebouwen en bouwwerken meegenomen.Deze taak kan, naast de naamgeving van woonplaatsen en de openbare ruimte, aan deCommissie voor de naamgeving worden opgedragen.Met de wettelijke regeling inzake de naamgeving van de openbare ruimte komt een einde aandiscussies over de naamgeving van rijkswegen en provinciale wegen. De Wet BAG schrijftnamelijk voor dat alle verblijfsobjecten van een nummer moeten zijn voorzien en dat geldtdus ook voor bijvoorbeeld benzinestations, restaurants of hotels die alleen via een rijks- ofprovinciale weg zijn te bereiken. Nummers kunnen alleen worden uitgegeven als zij wordengerelateerd aan een door het college vastgestelde naam aan een deel van de openbare ruimte.Gemeenten moeten derhalve ex artikel 6 van de Wet BAG voor rijks- en provinciale wegeneen naambesluit nemen. Gemeenten moeten hier verstandig met hun bevoegdheid omgaan. Indit soort gevallen kan worden aangesloten bij de al jaren door veel gemeenten toegepastewerkwijze, waarbij de naamgeving louter wordt gebaseerd op de nummer en het type weg.Bijvoorbeeld door de A3 in een bepaalde woonplaats de naam <Rijksweg A3> toe te kennen.Daarmee blijft de A-nummering in tact en ook het type weg (rijksweg) blijft onveranderd. (Eaanduidingenmoeten niet in de naamgeving van rijkswegen worden betrokken.) Zo kan ookbijvoorbeeld de provinciale weg N999 de naam <Provinciale weg N999> worden toegekend.Ook hier blijft het type weg en de N-nummering volledig in tact. Tot op heden hebbengemeenten zich aan deze werkwijze gehouden.Anders ligt dat bij de naamgeving van rivieren en wateren van internationale betekenis. Naampel beraad is besloten over de naamgeving van dit soort openbare buitenruimten geenregels op te nemen in de verordening. Er bestaat voor de gemeente immers geen enkeleaanleiding of noodzaak tot het herbenoemen van deze rivieren en wateren. Het behoeftbovendien geen nadere uitleg dat het tot onoverzichtelijke situaties leidt als bijvoorbeeld eenrivier per woonplaats een andere naam krijgt toebedeeld. Het toekennen van nummeringenaan een object of plaats dient te worden gekoppeld aan de naam van de openbare ruimte naastvoornoemde rivieren en wateren. Als zich de bijzondere situatie al mocht voordoen om eennaam van een rivier of water van internationale betekenis te wijzigen, dan kan dat niet eerderplaatsvinden dan na gehouden overleg met het bestuursorgaan die dat aangaat.Het derde lid bepaalt, dat onder de termen bepalen, vaststellen, verdelen en toekennen, zoalsbedoeld in het eerste en twee lid, tevens het wijzigingen of intrekken daarvan omvat. Dezepassage is opgenomen, omdat hierover in het verleden problemen zijn gerezen.Artikel 3.Het eerste en tweede lid regelen het vaststellen van standplaatsen en ligplaatsen en hettoekennen van nummers aan verblijfsobjecten, ligplaatsen, standplaatsen en afgebakendeterreinen. Hier is niet voor de term huisnummer gekozen, omdat bij afgebakende terreinen,lig- en standplaatsen niet kan worden gesproken van huis. Vandaar dat de termnummeraanduiding wordt gebruikt.Een burger kan overigens een aanvraag voor een nummeraanduiding bij burgemeester enwethouders indienen. Deze aanvraag zal in de regel zijn aan te merken als een verzoek vaneen belanghebbende om een besluit te nemen in de zin van artikel 1:3, derde lid, van deAlgemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). Op de afwikkeling van de aanvraag zijn dehoofdstuk 3 en 4 van de Awb van toepassing (zie hierover ook de algemene toelichting).De strekking van het derde lid spreekt voor zich en behoeft geen verdere toelichting. Hetvierde lid regelt, dat het eerste tot en met het derde lid ook kan worden toegepast op anderebetreedbare en afsluitbare objecten - zoals bijvoorbeeld afgebakende terreinen - als hetcollege dat nodig oordeelt.Het vijfde lid bepaalt dat onder de termen vaststellen, verdelen en toekennen, zoals bedoeld inhet eerste en twee lid, tevens het wijzigingen of intrekken daarvan omvat. Deze passage isopgenomen, omdat hierover in het verleden problemen zijn gerezen.Artikel 4.De toegekende namen moeten overeenkomstig de wens van het college worden aangebracht.De kosten daarvan komen voor rekening van de gemeente. De in het eerste lid vervattezinsnede ‘in voldoende aantallen ter plaatse’ verdient nadere toelichting. Onder dit begripwordt verstaan, dat een verkeersdeelnemer bij het oprijden van een kruising van wegen, doorin voldoende aantallen aangebrachte naamborden, zonder omkijken en in een oogopslag denaam van de dwarsstraat moet kunnen lezen. Dit betekent doorgaans dat op alle hoeken vande kruising borden dienen te worden aangebracht.Het tweede lid bepaalt dat een object of plaats of terrein een door het college toegekendnummer ook feitelijk moet dragen. Het college wordt de mogelijkheid geboden toe te zien opde naleving van het aanbrengen van nummers. Met het oog op de dienstverlening is hetimmers noodzakelijk dat de nummers, die door het college zijn toegekend, ook ter plaatseterug zijn te vinden. Voor de hieraan verbonden kosten wordt verwezen naar de algemenetoelichting.Het derde lid verbiedt een ieder die daartoe niet is bevoegd, namen toe te kennen aan delenvan de openbare ruimte door naamborden zichtbaar ter plaatse aan te brengen. Het komtsteeds vaker voor dat burgers - om de meest uiteenlopende redenen - een straatnaambord in detuin plaatsen of aan de onroerende zaak bevestigen. Dat geeft veelal verwarring met de doorde gemeente toegekende namen aan de openbare ruimte. Het derde lid geeft de gemeente debevoegdheid om hiertegen op te treden. Voor de goede wordt erop gewezen dat het iedereenvrij staat om een naam toe te kennen aan zijn onroerende zaak, zolang dat geen verwarringgeeft met de door de gemeente toegekende namen aan de openbare ruimte.Het vierde lid verbiedt een ieder die daartoe niet is bevoegd nummers toe te kennen aanonroerende zaken die prive bezit zijn door deze op zichtbare wijze aan te brengen. Hetaanbrengen van zelf gekozen nummers door eigenaren, gebruikers of beheerders aan objecten,plaatsen en terreinen is de laatste decennia hand over hand toegenomen. Bovendien is bij deinvoering van de BAG ook gebleken dat nummers vaak zijn verdwenen. Ook wordennummers soms zo abstract vormgegeven dat zij niet meer aan het criteria vandoeltreffendheid, zoals bedoeld in het tweede lid, voldoen. Deze criteria kunnen wordenuitgewerkt in de uitvoeringsvoorschriften, zoals bedoeld in artikel 7.Artikel 5.Vanuit een weloverwogen algemeen maatschappelijk belang dienen naamborden door ofnamens de gemeente ter plaatse goed zichtbaar en in voldoende mate te worden aangebracht.Veelal is het noodzakelijk om naamborden te bevestigen aan gebouwgevels,terreinafscheidingen of aan paaltjes die op prive-terrein worden geplaatst. De betrokkenrechthebbenden zijn verplicht dat toe te laten. Het artikel houdt verder rekening met deomstandigheid dat de borden niet door de gemeente zelf, maar op verzoek van de gemeentedoor derden worden aangebracht.Het tweede lid geeft de gemeente de mogelijkheid om een bord met de oude (doorgehaalde)naam enige tijd te handhaven naast een bord met de nieuwe naam. Op deze wijze wordtvoorkomen dat zij, die niet van de herbenoeming op de hoogte zijn, hun bestemming nietkunnen vinden.Het derde lid is opgenomen om te voorkomen dat de leesbaarheid/zichtbaarheid van eenaangebracht naambord door bijvoorbeeld hoog opschietend groen, zonnescherm ofreclamebord wordt belemmerd. Vandaar dat is bepaald dat de rechthebbende ervoor dient tezorgen dat de bedoelde borden vanaf de openbare weg leesbaar blijven.Artikel 6.Met betrekking tot dit artikel wordt gewezen op het feit dat het aanbrengen vannummerborden per gemeente verschillend is geregeld. Sommige gemeenten brengen denummers zelf aan. Het aanbrengen van de nummers wordt echter ook uitbesteed ofovergelaten aan de aannemer. Bijvoorbeeld als onderdeel van het uitvoeren van eenbouwwerk. Ten slotte wordt het ook vaak aan de rechthebbende opgedragen om de nummers,conform de gemeentelijke voorschriften, aan te brengen.In de verordening is gekozen voor een formulering waarbij de rechthebbende het nummerdient aan te brengen, tenzij het college anders besluit. Het laatste zal vaak het geval zijn bijnieuwbouwprojecten, waarbij een uniform uitgevoerde nummering wenselijk wordt geacht.Het verdient aanbeveling de verantwoordelijkheid voor het aanbrengen van een nummer in detekst van het nummerbesluit te regelen.In het tweede en derde lid is bepaald dat het door het college toegekende nummer binnen eenbepaalde termijn moet zijn aangebracht. Voor gevallen waarin het object nog niet is voltooid,moet het nummer vier weken na de voltooiing zijn aangebracht.Het vierde lid biedt de gemeente de mogelijkheid om een bord met het oude (doorgehaalde)nummer enige tijd te handhaven naast een bord met het nieuwe nummer. Op deze wijze wordtvoorkomen dat zij, die niet van de hernummering op de hoogte zijn, hun bestemming nietkunnen vinden. Het handhaven van het oude (doorgehaalde) nummer wordt soms bijomvangrijke of ingewikkelde vernummering toegepast.Het vijfde lid geeft het college de mogelijkheid de in het tweede en derde lid genoemdetermijnen te verlengen.Artikel 7.Het eerste lid biedt de mogelijkheid om uitvoeringsvoorschriften vast te stellen ten aanzienvan naamgeving en nummering. Deze uitvoeringsvoorschriften zijn gericht op vastgemeentelijk beleid. Dat kan van belang zijn bij beroeps- en bezwaarprocedures. Deuitvoeringsvoorschiften kunnen bepalingen bevatten met betreking tot de bestuurlijke,taalkundige en inhoudelijke aspecten van de naamgeving, alsmede bepalingen over de wijkenbuurtindeling, de toekenning van nummers, de wijze van nummeren, de uitvoering enplaatsing van borden en voorschriften van administratief-organisatorische aard. Ook kunnenmodellen worden voorgeschreven voor verklaringen, besluiten en formulieren.Artkel 2 bepaalt dat de uitvoeringsvoorschriften niet in strijd mogen zijn met hetpostcodeconvenant.Artikel 8.Het opleggen van verplichtingen, zoals vervat in de verordening, heeft alleen zin wanneerdeze verplichtingen bij nalatigheid of overtreding kunnen worden afgedwongen, zodra dezeworden overtreden. Het is gebruikelijk aan lichte overtredingen een geldboete van de eerstecategorie te verbinden.In het tweede lid wordt de afdeling of dienst aangewezen, die op de naleving van debepalingen in de verordening moet toezien. Dat kan bijvoorbeeld de afdeling of dienstBouwtoezicht zijn. De laatste jaren wordt dit toezicht steeds vaker opgedragen aan de afdelingwaaraan de bijhouding van de BAG is opgedragen.Artikel 9.Dit artikel regelt de inwerkingtreding van de verordening.Artikel 10.Dit artikel regelt het vervallen van de oude bepalingen. De strekking van dit artikel spreektvoor zich.Artikel 11.Het principe van het benoemen van de openbare ruimte en het nummeren vanverblijfsobjecten, ligplaatsen, standplaatsen en afgebakende terreinen dateert al uit de vorigeeeuw. In de loop der jaren zijn veel opvolgende voorschriften van kracht geweest. Het is nietzinvol bij de invoering van de verordening te eisen dat alle nummers in de gemeente dienen teworden aangepast aan de nieuwe uitvoeringsvoorschriften, zoals vervat in artikel 7. Nummersdie onder het oude regime tot stand zijn gekomen, blijven gehandhaafd. Het college heeft welde mogelijkheid om aanpassing van de nummers te eisen.Artikel 12.Omdat de term huisnummer in principe geen juiste term is voor het nummeren vanverblijfsobjecten, afgebakende terreinen, standplaatsen en ligplaatsen en de term straatnaamgeen juiste term is voor plantsoenen, wegen e.d., is gekozen voor de nieuwe citeertitelVerordening naamgeving en nummering (adressen).