CVDR176214_2Toeslagenverordening WWB 2012nlregelingMontferland2018-07-18MontferlandMontferland Journaal, 15 mei 2012Toeslagenverordening WWB 2012Wet werk en bijstand, art. 8 lid 1 onderdeel c en art. 3gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-04-26De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-01-012015-01-01art. 5, lid 1; art. 3, lid1 sub c toevoegengeengeengeenDeze regeling vervangt de Toeslagenverordening WWB 2010 per 1 juli 2012Toeslagenverordening WWB 201220-2-2012De raad van de gemeente Montferland,Gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders, met overneming van de
daarin vermelde motieven;Gelet op artikel 8 lid 1 onderdeel c en artikel 30 van de Wet werk en
bijstand; BESLUIT:Vast te stellen:de “Toeslagenverordening WWB 2012”1.ALGEMENE BEPALINGENHOOFDSTUK 1. ALGEMENE BEPALINGEN1- Begrippen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand en de Algemene wet bestuursrecht.2.In deze verordening wordt verstaan onder:
De wet: de Wet werk en bijstand;
Het college: het college van burgemeester en wethouders van
Montferland;
De raad: de gemeenteraad van Montferland;
De gezinsnorm: de norm voor en gezin waarvan alle
meerderjarige gezinsleden jonger dan 65 jaar zijn zoals
bedoeld in artikel 21 lid 1 WWB;
Woning: een woning zoals bedoeld in artikel 1 onderdeel j
wet op de huurtoeslag, alsmede een woonwagen of woonschip,
zoals bedoeld in artikel 3 lid 6 WWB;
Woonkosten:
Indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand
geldende huurprijs zoals bedoeld in artikel 1
onderdeel d Wet op de huurtoeslag;
Indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een
bedrag per maand omgerekende som ten behoeve van de
financiering van de woning verschuldigde
hypotheekrente en de in verband met het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten en
een naar omstandigheden vast te stellen bedrag voor
onderhoud.
2- DoelgroepDe bepalingen van deze verordening gelden alleen voor belanghebbenden
van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar. In geval van een gezin
gelden de bepalingen van deze verordening uitsluitend indien alle
gezinsleden jonger dan 65 jaar zijn en tenminste twee gezinsleden 21
jaar of ouder.2.CRITERIA VOOR HET VERHOGEN VAN DE NORM3- Toeslag alleenstaande (ouder)1.De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de wet
bedraagt:
20 procent van de gezinsnorm voor de alleenstaande of de
alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft;
10 procent van de gezinsnorm voor de alleenstaande of de
alleenstaande ouder in wiens woning één of meer anderen hun
hoofdverblijf hebben;c. De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid, van de
wet bedraagt 20% van de gehuwdennorm voor de alleenstaande
en alleenstaande ouder die als medebewoner woonlasten heeft
van ten minste 18% van de gehuwden norm.
2.Voor toepassing van dit artikel kunnen de noodzakelijke kosten van
het bestaan in ieder geval in het geheel niet worden gedeeld met een
inwonend studerend kind dat aanspraak maakt op studiefinanciering of
een tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage en schoolkosten;3.In afwijking van het eerste lid bedraagt de toeslag voor een
alleenstaande van 21 jaar:
10 procent van de gezinsnorm indien in zijn woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft;
0 procent van de gezinsnorm indien hij met één of meer
anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft;
4.In afwijking van het eerste lid bedraagt de toeslag voor een
alleenstaande van 22 jaar:
15 procent van de gezinsnorm indien in zijn woning geen
ander zijn hoofdverblijf heeft;
5 procent van de gezinsnorm indien hij met één of meer
anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft;
5.Indien betrokkene schoolverlater is, zoals in artikel 6 van deze
verordening, dan vervalt lid 3 en 4 van dit artikel gedurende de
periode waarin de schoolverlatersverlaging als bedoeld in artikel 6
van deze verordening van toepassing is.3.CRITERA VOOR HET VERLAGEN VAN DE NORM4- Verlaging norm gezin1.De verlaging als bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10
procent van de gezinsnorm voor het gezin dat met één of meer anderen
zijn hoofdverblijf in dezelfde woning heeft;2.Voor toepassing van dit artikel kunnen de noodzakelijke kosten van
bestaan niet worden gedeeld met een inwonend kind dat aanspraak
maakt op studiefinanciering of een tegemoetkoming in de
onderwijsbijdrage en schoolkosten.5- Verlaging woonsituatieDe verlaging als bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt:1. 20% van de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan voor
belanghebbende geen woonkosten verbonden zijn. Indien belanghebbende
inwonend is bij (pleeg)ouders vervalt de verlaging zoals genoemd in dit
lid;2. 10 procent van de gezinsnorm indien geen woning wordt bewoond.6- Verlaging schoolverlaters1.De verlaging voor schoolverlaters zoals bedoeld in artikel 28 WWB
bedraagt 20 procent van de gezinsnorm gedurende 6 maanden, gerekend
vanaf het tijdstip van de beëindiging van de aanspraak op
studiefinanciering of tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage en de
schoolkosten.4.SLOTBEPALINGEN7- Anti-cumulatiebepalingDe toepassing van de artikelen 3 tot en met 6 van deze verordening
geschiedt zodanig dat de toepasselijke bijstandsnorm ten minste
bedraagt:
50 procent van de gezinsnorm voor een alleenstaande;
70 procent van de gezinsnorm voor een alleenstaande ouder;
80 procent van de gezinsnorm voor een gezin.
8- UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders.9- Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari
2012.2.De Toeslagenverordening WWB 2010 wordt ingetrokken per 1 juli
2012.10- CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: “Toeslagenverordening WWB
2012”.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van Montferland op 26
april 2012.De griffier, D.Berends De voorzitter, C.C. Leppink-SchuitemaALGEMENE TOELICHTING1. Norm, toeslag en verlagingHoofdstuk 3 van de WWB kent voor de algemeen noodzakelijke kosten van het
bestaan een systeem van basisnormen en toeslagen en verlagingen.De normen zijn geregeld in paragraaf 2, in de artikelen 20 tot en met 24
WWB.Daarnaast voorziet paragraaf 3 in toeslagen en verlagingen in de artikelen 25
tot en met 29 WWB. Het college is verplicht om in voorkomende gevallen de norm
te verhogen met een toeslag. Van de mogelijkheid om een verlaging toe te passen
hoeft geen gebruik gemaakt te worden.NormVoor personen van 21 jaar tot en met 65 jaar bestaan er een drietal basisnormen
(artikel 20+21 WWB), te weten:
gezinsnorm: 100% van het wettelijk minimumloon (= de gezinsnorm)
alleenstaande ouders: 70% van de gezinsnorm
alleenstaanden: 50% van de gezinsnorm
ToeslagenEen toeslag kan worden verstrekt aan een alleenstaande of alleenstaande ouder
indien de algemeen noodzakelijke bestaanskosten niet of niet geheel gedeeld
kunnen worden. De mogelijkheid tot het delen van kosten wordt aanwezig geacht
als naast betreffende belanghebbende nog één of meer anderen hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Dan kunnen zaken als huur, gas, water en licht, maar
ook krant etc. gedeeld worden. De toeslag bedraagt ten hoogste 20% van de
gezinsnorm, zodat de uitkering maximaal bedraagt voor:
alleenstaande ouders: 90% van de gezinsnorm
alleenstaanden: 70% van de gezinsnorm
De toeslag kan worden vastgesteld op elk bedrag binnen dit maximum van 20% van
de gezinsnorm, mits dit aansluit bij het niveau van de noodzakelijke
bestaanskosten. Dit is uitgewerkt in artikel 3 van de Toeslagenverordening.
Budgettaire overwegingen mogen bij het vaststellen van de toeslag geen rol
spelen. Het college is overigens niet verplicht om bij de verlening van een
toeslag rekening te houden met lagere bestaanskosten. Het college heeft de
mogelijkheid om alle alleenstaanden en alleenstaande ouders, zonder nader
onderscheid, de maximale toeslag te verstrekken. (Zie TK 28870, nr. 3, p. 52 en
53.)VerlagingenDe WWB noemt de volgende verlagingen:
verlaging in verband met het geheel of gedeeltelijk kunnen delen met een
ander van algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan bij een gezin
(artikel 26 WWB);
verlaging in verband met de woonsituatie (artikel 27 WWB),
schoolverlaters (artikel 28 WWB) en leeftijd (artikel 29 WWB).
2. De ToeslagenverordeningIn artikel 8 lid 1 onder c jo. artikel 30 WWB is geregeld dat de gemeenteraad
bij verordening dient vast te stellen voor welke categorieën de bijstandsnorm
verhoogd of verlaagd wordt en op grond van welke criteria de hoogte van die
verhoging of verlaging wordt bepaald. Het door het college voorgestane beleid
ten aanzien van de toeslagen moet dus worden vastgelegd in de
Toeslagenverordening door de gemeenteraad, opdat het college het beleid kan
uitvoeren.CategorieënArtikel 30 WWB bepaalt dat de Toeslagenverordening een categoriaal karakter moet
hebben. Bij het afbakenen van categorieën is steeds getracht te komen tot in de
praktijk eenvoudig te hanteren criteria. Daarom is er gekozen voor een
forfaitaire benadering. In deze Toeslagenverordening wordt, naast de toeslagen,
invulling gegeven aan alle verlagingen die de WWB mogelijk maakt. Het is niet
nodig om in de Toeslagenverordening alle mogelijke situaties uitputtend te
regelen. In niet geregelde of uitzonderlijke gevallen heeft het college immers
de bevoegdheid c.q. de plicht om de bijstand op grond van artikel 18 lid 1 WWB
bij wijze van individualisering afwijkend vast te stellen.3. Berekening toepasselijke bijstandsnormDe bijstandsnorm wordt als volgt berekend:
Basisnorm;
Optellen toeslag (alleen bij alleenstaanden en alleenstaande
ouders)
OF3.Korten met verlaging wegens het delen van een woning met anderen (alleen voor
een gezin)De uitkomst van deze berekening laat een eventueel aan de orde zijnde afstemming
van de bijstand bij wijze van individualisering onverlet.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1Er is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB, Awb of de
Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit
voorkomt dat in geval van wijziging van betreffende definities in de
betreffende wetten ook de Verordening moet worden gewijzigd.De woningHet begrip ‘woning’ is in artikel 1 van deze verordening gedefinieerd omdat
de tekst van de WWB nergens een omschrijving geeft van dit begrip. Wel
vermeldt artikel 3 lid 6 WWB dat in de WWB en de daarop berustende
bepalingen onder een woning mede een woonwagen of een woonschip verstaan
moet worden. Voorts volgt uit de totstandkomingsgeschiedenis van de WWB dat
voor de invulling van het begrip woning kan worden aangesloten bij de Wet op
de huurtoeslag. Daarom is in deze verordening bepaald dat onder ‘woning’
wordt verstaan: een woning zoals bedoeld in artikel 1 onderdeel j Wet op de
huurtoeslag, alsmede een woonwagen of woonschip, zoals bedoeld in artikel 3
lid 6 WWB.WoonkostenHet begrip ‘woonkosten’ is nader gedefinieerd, omdat dit van belang is voor
de toepassing van artikel 5 van deze verordening (verlaging woonsituatie).
Aangesloten is bij de begripsomschrijving die voorheen onder de vigeur van
de Algemene Bijstandswet in het Besluit landelijke normering (tot 1996) was
opgenomen. Volgens de CRvB volgt uit de geschiedenis van de totstandkoming
van de Abw dat het begrip woonkosten ten tijde van de Abw (nog steeds) moest
worden uitgelegd conform de bepalingen van het tot 1 januari 1996 geldende
Bijstandsbesluit landelijke normering. Aangenomen moet worden dat deze
rechtspraak ook onder de WWB nog van betekenis is. Bij “het in eigendom
hebben van de woning te betalen zakelijke lasten” kan worden gedacht aan het
rioolrecht, het eigenaarsdeel van de onroerende zaakbelasting, de
opstalverzekering, het eigenaarsdeel van de waterschapslasten en de
erfpachtcanon.2De werking van de verordening is beperkt tot belanghebbenden in de
leeftijdscategorie van 21 tot 65 jaar. Vanwege de lagere jongerennorm is
ervoor gekozen geen verdere verlaging toe te passen bij belanghebbenden van
18 tot 21 jaar. In het geval van een gezin is ervoor gekozen om deze
verordening uitsluitend toe te passen indien alle gezinsleden jonger dan 65
jaar zijn en ten minste twee gezinsleden 21 jaar of ouder zijn. Hier is
aansluiting gezocht bij de gezinsnormen zoals neergelegd in artikel 21 WWB.
Ten aanzien van een gezin waarvan ten minste twee gezinsleden 21 jaar of
ouder doch jonger dan 65 jaar zijn, geldt immers de gezinsnorm zoals
neergelegd in artikel 21 lid 1 WWB. Voor gezinnen die bestaan uit twee
meerderjarige personen waarvan één of beide 18, 19 of 20 jaar zijn en
gezinnen die bestaan uit drie meerderjarige personen, waarvan twee personen
18, 19 of 20 jaar zijn, gelden lagere normen zoals opgenomen in artikel 21
lid 2 WWB. Ten aanzien van deze gezinnen is deze verordening niet van
toepassing.3Lid 1Op grond van artikel 25 WWB kan het college de norm voor een alleenstaande
(ouder) van 21 jaar of ouder verhogen met een toeslag voor zover de
belanghebbende hogere algemene noodzakelijke kosten van bestaan heeft dan
waarin de norm voorziet, als gevolg van het niet of niet geheel kunnen delen
van de kosten met een ander. Artikel 3 van deze verordening vormt overigens
het spiegelbeeld van artikel 4 van deze verordening.De gemeenteraad is op grond van artikel 30 lid 2 WWB verplicht te bepalen
dat de toeslag 20 procent van de gezinsnorm bedraagt voor de alleenstaande
of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft
(onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van de norm of toeslag op andere
gronden). Dit is vastgelegd in artikel 3 lid 1 onderdeel a van deze
verordening. Als in de woning een ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt
verondersteld dat noodzakelijke kosten van het bestaan gedeeld kunnen
worden. Zolang geen sprake is van een gezinslid of van een gezamenlijke
huishouding moet ervan worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen
worden. Een toeslag blijft op zijn plaats. Gekozen is voor 10 procent van de
gezinsnorm (zie artikel 3 lid 1 onderdeel b van deze verordening).Lid 2Uit artikel 25 lid 1 WWB en artikel 26 WWB volgt dat een belanghebbende de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan niet kan delen met
thuisinwonende kinderen van 18 jaar of ouder met een laag inkomen. Hiervan
is sprake indien dat kind een in aanmerking te nemen inkomen heeft van ten
hoogste het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger
onderwijs genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000.Uit het systeem van de WWB volgt dat een alleenstaande ouder in theorie
kosten kan delen met zijn inwonend studerend kind tussen 18 en 27 jaar dat
per maand een in aanmerking te nemen inkomen heeft dat meer bedraagt dan het
bedrag zoals bedoeld in artikel 25 lid 1 WWB (€ 604,15,) en minder dan het
bedrag zoals bedoeld in artikel 4 lid 2 WWB (€ 1023,42). Het kind behoort
dan immers op grond van artikel 4 lid 2 WWB niet tot het gezin. Het is dus
‘een ander’ (als bedoeld in artikel 25 WWB) waarmee kosten gedeeld kunnen
worden.Een studerend kind dat meer verdient dan € 1023,42, is een niet rechthebbend
gezinslid. In theorie kunnen weliswaar kosten gedeeld worden met dit
niet-rechthebbende gezinslid, maar zijn inkomen wordt ook reeds meegenomen
bij het bepalen van het recht op bijstand van de overige gezinsleden (voor
zover dit hoger is dan € 1023,42). Het ligt niet voor de hand daarbovenop
nog een verlaging toe te passen wegens kostendeling. In deze verordening is
er voor gekozen te bepalen dat in het geheel geen kosten kunnen worden
gedeeld met een inwonend studerend kind. Dit betekent dat de gemeenteraad
geen gebruik maakt van de theoretische mogelijkheid een lagere toeslag te
verstrekken aan een alleenstaande ouder met een inwonend studerend kind van
18 jaar of ouder met een in aanmerking te nemen inkomen tussen € 604,15 en €
1023,42. Een alleenstaande met een inwonend studerend kind komt daarmee in
aanmerking voor een toeslag van 20 procent van de gezinsnorm. Met deze keuze
wordt een inconsequent systeem voorkomen, met name wanneer het inwonend
studerend kind weinig meer verdient dan € 1023,42. In dat geval zou immers
ook geen verlaging worden toegepast omdat hij een niet-rechthebbend
gezinslid is. Ten aanzien van een zorgbehoevende die niet tot het gezin
behoort zoals bedoeld in artikel 4 lid 5 WWB en waarmee ook kosten kunnen
worden gedeeld, is in deze verordening geen uitzondering geformuleerd. Reden
hiervoor is dat het kosten delen met deze personen niet leidt tot een
inconsequent systeem.Lid 3 en 4Op grond van artikel 29 lid 1 WWB kan het college de toeslag voor een
alleenstaande van 21 of 22 jaar afwijkend vaststellen. Dat is geregeld in
artikel 3 lid 3 en 4 van deze verordening. In het derde lid is de toeslag
geregeld voor een alleenstaande van 21 jaar. In het vierde lid is de toeslag
vastgesteld voor een alleenstaande van 22 jaar.Lid 5Indien betrokkene schoolverlater is, dan vervalt lid 3 en 4 van dit artikel
gedurende de periode waarin de schoolverlaterskorting wordt toegepast, dan
wel zolang hij als schoolverlater wordt aangemerkt. Zie de toelichting van
artikel 6.4Op grond van artikel 26 WWB kan het college de gezinsnorm verlagen indien
belanghebbenden lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben
dan waarin de norm voorziet als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen
delen van deze kosten met een ander.Artikel 4 van deze verordening vormt het spiegelbeeld van artikel 3 van deze
verordening. Ingeval in de woning van het gezin een ander zijn hoofdverblijf
heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van het bestaan
gedeeld kunnen worden. Gekozen is voor een verlaging van 10 procent van de
ge-zinsnorm (zie artikel 4 lid 1 van deze verordening).Artikel 4 lid 2 van deze verordening komt overeen met de bepaling zoals
opgenomen in artikel 3 lid 2 van deze verordening. Verwezen wordt dan ook
naar de toelichting zoals opgenomen bij artikel 3 van deze verordening.5Op grond van artikel 27 WWB kan het college de norm voor een alleenstaande
(ouder) of gezin, of de toeslag voor een alleenstaande (ouder) lager
vaststellen indien een belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten
van het bestaan heeft dan waarin de norm of de toeslag voorziet als gevolg
van zijn woonsituatie, waaronder begrepen het niet aanhouden van een
woning.Geen woonkostenIn artikel 5 onderdeel a van deze verordening is bepaald dat de norm of
toeslag wordt verlaagd met 20 procent van de gezinsnorm indien een woning
wordt bewoond waaraan voor belanghebbende geen woonkosten zijn verbonden. In
artikel 1 van deze verordening is bepaald wat onder woonkosten moet worden
verstaan:a) indien een huurwoning wordt bewoond, de per maand geldende huurprijs
zoals bedoeld in artikel 1 onderdeel d Wet op de huurtoeslag;b) indien een eigen woning wordt bewoond, de tot een bedrag per
maandomgerekende som van de ten behoeve van de financiering van de woning
verschuldigde hypotheekrente en de in verband met het in eigendom hebben van
de woning te betalen zakelijke lasten en een naar omstandigheden vast te
stellen bedrag voor onderhoud.Hieronder valt ook de situatie waarin er geen huur of hypotheeklasten zijn,
maar anderszins wel sprake is van woonlasten. Ook in dat geval bedraagt de
verlaging 20 procent van de gezinsnorm. Van lagere bestaanskosten als gevolg
van de woonsituatie kan sprake zijn:
bij het niet aanhouden van een woning (in dat geval is artikel 5 lid
1 onderdeel b van deze verordening van toepassing);
bij bewoning van een woning waaraan geen woonlasten zijn verbonden,
bijvoorbeeld in het geval van krakers;
indien een derde, bijvoorbeeld een onderhoudsplichtige, de
woonlasten betaalt van de woning.
Als een derde, bijvoorbeeld de ex-echtgenoot, de woonlasten van de door
belanghebbende bewoonde woning draagt, heeft het college de keuze om het
aldus verkregen woongenot aan te merken als inkomen in natura of de norm of
toeslag te verlagen op grond van artikel 27 WWB (zie ook TK 2002-2003,28 870, nr. 3, p. 54-55).Overigens kan het college, indien noch in het kader van artikel 27 WWB noch
in het kader van artikel 33 lid 1 WWB rekening wordt gehouden met de
situatie waarin een ander dan belanghebbende de woonkosten betaalt, de
bijstand in voorkomende gevallen lager vaststellen op grond van het
individualiseringsbeginsel van artikel 18 lid 1 WWB.Geen woning wordt bewoondIn artikel 5 onderdeel b van deze verordening is bepaald dat de verlaging 10
procent van de gezinsnorm bedraagt indien geen woning wordt bewoond. Deze
bepaling ziet op de mogelijkheid om de uitkering van dak- en thuislozen te
verlagen omdat deze lagere bestaanskosten hebben dan belanghebben-den die
een woning bewonen.Tegenover het ontbreken van kosten omdat geen woonruimte wordt aangehouden,
staat dat dak- en thuislozen regelmatig kosten zullen moeten maken voor dak-
en thuislozenopvang. Daarom is gekozen voor een verlaging van slechts 10
procent van de gezinsnorm.6Op grond van artikel 28 WWB kan het college voor een belanghebbende die
recent de deelname heeft beëindigd aan onderwijs of een beroepsopleiding,de
norm of de toeslag gedurende zes maanden na het tijdstip van die beëindiging
lager vaststellen. Het moet dan wel gaan om onderwijs of een
Beroepsopleiding waarvoor aanspraak bestond op studiefinanciering op grond
van de Wet studiefinanciering 2000 of op een tegemoetkoming in de
onderwijsbijdrage en de schoolkosten op grond van hoofdstuk 4 van de Wet
tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten. In artikel 6 lid 1 van
deze verordening is bepaald dat de verlaging voor schoolverlaters 20 procent
van de gezinsnorm bedraagt gedurende 6 maanden, gerekend vanaf het tijdstip
van de beëindiging van de aanspraak op de studiefinanciering of
tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage en de schoolkosten. Deze verlaging
kan echter niet worden toegepast ten aanzien van een belanghebbende op wie
artikel 3 lid 3 of 4 van deze verordening van toepassing is. Dit volgt uit
artikel 30 lid 2 onderdeel b WWB waarin is bepaald dat jegens een
belanghebbende niet tegelijkertijd een schoolverlatersverlaging en een
verlaging voor een alleenstaande van 21 of 22 jaar mag worden toegepast. Bij
toepassing van de verlaging voor schoolverlaters is het volgende van belang.
Om de verlaging te kunnen toepassen moet voldaan zijn aan de voorwaarde dat
voor het onderwijs of de beroepsopleiding recht bestond op
studiefinanciering op grond van de Wet op de studiefinanciering 2000 (WSF
2000) of op een tegemoetkoming in de studiekosten op grond van hoofdstuk 4
van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten (WTOS). Van
belang is dat de belanghebbende daadwerkelijk recht heeft op
studiefinanciering en niet dat het volgen van de soort opleiding daar in
theorie recht op geeft. Dit volgt uit de bedoeling van de wetgever zoals die
blijkt uit de toelichting op artikel 28 WWB. Daarnaast is van belang dat de
belanghebbende zijn recht op studiefinanciering ontleent aan de WSF 2000 of
de WTOS. Een extraneus valt niet onder de WSF 2000. Daarvoor is inschrijving
als student vereist. Een voormalig extraneus is dus geen schoolverlater in
de zin artikel 28 WWB. Indien het inkomen van belanghebbende voorafgaande
aan de bijstand hoger is dan de bijstandsnorm omdat belanghebbende naast
zijn studiefinanciering inkomsten uit bijvoorbeeld arbeid of stagevergoeding
ontving (en de belanghebbende er bij bijstandsverlening dus op achteruit
gaat in plaats van - zoals bij een overgang van alléén WSF 2000 naar
bijstand - op vooruit), maakt niet dat de schoolverlatersverlaging in zo'n
geval niet kan worden toegepast. De invloed van inkomsten naast de
studiefinanciering van de belanghebbende spelen in het kader van de
schoolverlatersverlaging geen rol.7De verlagingen in de Toeslagenverordening zien op verschillende
omstandigheden en kunnen elk afzonderlijk als redelijk worden aangemerkt.
Zonder een anti-cumulatiebepaling zou dat echter kunnen betekenen dat het
college de bijstandsnorm (vanwege de samenloop van verlagingen) dermate laag
moet vaststellen, dat er feitelijk geen sprake meer is van een toereikende
uitkering. In voorkomende gevallen zou het college de bijstand op grond van
het individualiseringsbeginsel van artikel 18 lid 1 WWB hoger moeten
vaststellen. Er is voor gekozen reeds in de Toeslagenverordening een
absoluut minimumbedrag vast te leggen waarop het college de bijstandsnorm
(norm inclusief eventuele toeslag en verlagingen) tenminste moet
vaststellen. Het individualiseringsbeginsel kan echter met zich meebrengen
dat bij samenloop ook bij een resterende bijstandsnorm die boven de in dit
artikel genoemde percentages ligt, toch aanleiding bestaat om tot verhoging
daarvan over te gaan, gelet op alle omstandigheden van de belanghebbende.
Aan de verplichting van artikel 30 lid 2 onderdeel b WWB dat in de
Toeslagenverordening wordt vastgelegd dat de schoolverlatersverlaging
(artikel 28 WWB) en de leeftijdsverlaging (artikel 29 WWB) niet gelijktijdig
mogen worden toegepast, wordt reeds voldaan door de formulering van artikel
6 lid 2 van de Toeslagenverordening.8Evenals de uitvoering van de WWB ligt de uitvoering van de
Toeslagenverordening bij het college.9In dit artikel staat de datum van de inwerkingtreding vermeld. Voor degenen
waarvan de uitkering is ingegaan voor 1 januari 2012 is het overgangsrecht
van toepassing. Zij vallen van rechtswege per 1 juli 2012 onder deze
verordening.10In dit artikel is de citeertitel neergelegd van deze verordening.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van Montferland op 26
april 2012.De griffier, D.Berends De voorzitter, C.C. Leppink-Schuitema