CVDR172387_1Re-integratieverordening wet werk en bijstand 2012nlregelingHeerhugowaard2017-11-07HeerhugowaardHeerhugowaards Nieuwsblad 3-04-2012Re-integratieverordeningGemeentewet, art. 147, lid 1Wet werk en bijstand, art. 7, 8 en 10Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers, art. 34, 35 en 36Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen werknemers, art. 34, 35 en 36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-03-28De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-04-112012-01-012015-01-01nieuwe regelingRB2012020re-integratieGeen.Geen.RE-INTEGRATIEVERORDENING WET WERK EN BIJSTAND 2012De raad van de gemeente Heerhugowaard; Gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders d.d. 14
februari 2012 Gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, de artikelen 7, 8 en 10
tweede lid van de Wet werk en bijstand, de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers en
de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen werknemers; Gezien het advies van de Cliëntenadviesraad;B E S L U I T vast te stellen de hierna volgende RE-INTEGRATIEVERORDENING WET WERK EN BIJSTAND 20121ALGEMENE BEPALINGEN1BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
De wet: de Wet werk en bijstand (WWB);
IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsonge schikte gewezen zelfstandigen;
WI: Wet Inburgering;
belanghebbenden: degene wiens belang rechstreeks bij een besluit
is betrokken conform artikel 1:2 van de algemene wet
bestuursrecht;
Anw-ers: personen met een uitkering volgens de Algemene
nabestaandenwet die ingeschreven zijn bij het UWV
WERKbedrijf;
Awb: de Algemene wet bestuursrecht;
Nugger: de Niet-uitkeringsgerechtigde zoals omschreven in
artikel 6, onder a, van de wet;
jongeren: personen die jonger zijn dan 27 jaar;
Voorzieningen: voorzieningen bedoeld in artikel 7 eerste lid
onder a van de wet;
Het college: het college van burgemeester en wethouders;
De raad: de gemeenteraad;
Arbeidsinschakeling: het verkrijgen van algemeen geaccepteerde
arbeid, waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening
als bedoeld in artikel 7, lid 1, onder a van de wet;
Algemeen geaccepteerde arbeid: alle arbeid, zonder beperkende
voorwaarden qua aard en omvang van het werk en aansluiting op
opleiding en ervaring, met uitzondering van illegale arbeid en
arbeid tegen een lager loon dan het wettelijk minimum en
rekening houdend met gewetensbezwaren zodanig dat deze strikt
persoonlijke omstandigheden zwaarwegend zijn en een
onvermijdelijk conflict opleveren met het te verrichten
werk;
Gesubsidieerde arbeid: werk, waarbij de werknemer over het
algemeen wel in staat is om productieve arbeid te verrichten,
maar waarbij een verschil bestaat tussen de loonkosten van de
werkgever en de mate waarin een gemiddelde werknemer deze
productieve arbeid verricht;
Werknemers in gesubsidieerde arbeid: werknemers als bedoeld in
artikel 10, tweede lid van de wet;
Doelgroep: de personen wonende in de gemeente Heerhugowaard en
jonger dan 65 jaar die algemene bijstand ontvangen, personen als
bedoeld in artikel 10 tweede lid van de wet, personen met een
nabestaanden- of halfwezenuitkering op grond van de Algemene
nabestaandenwet, niet-uitkeringsgerechtigden en
inburgeringsplichtigen op grond van de WI.
Participatieplaats: een additionele werkplaats als bedoeld in
artikel 10a van de WWB, artikel 38 van de IOAW of artikel 38 van
de IOAZ, waar een uitkeringsgerechtigde, die op grond van
persoonlijke werkbelemmeringen niet direct bemiddelbaar is, met
behoud van uitkering werkzaamheden verricht, gericht op
inschakeling op de arbeidsmarkt.
2BELEID EN FINANCIEN2Opdracht aan het college1.Het college biedt aan personen behorend tot de doelgroep,
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en voor zover het college
dat noodzakelijk acht, een voorziening gericht op die
arbeidsinschakeling. Artikel 40, 1e lid van de wet is van
overeenkomstige toepassing.2.Bij de keuze voor de mogelijkheden van ondersteuning en het
aanbieden van voorzieningen wordt door het college een afweging
gemaakt, waarbij gekeken wordt of de ondersteuning of de
voorziening, gelet op de mogelijkheden en capaciteiten van een
cliënt het meest doelmatig is met het oog op inschakeling in de
arbeid.3.Het college draagt zorg voor voldoende aanbod aan ondersteuning en
voorzieningen. 3Kadernota1.De gemeenteraad stelt ter nadere uitvoering van deze verordening
iedere drie jaar een kadernota vast, waarin beleidsprioriteiten
worden aangegeven. 2.Deze nota omvat in elk geval:
een omschrijving van het beleid ten aanzien van de
verschillende doelgroepen en de prioritering binnen en
tussen die groepen, waarbij een evenwichtige aanpak als
uitgangspunt wordt genomen;
de criteria voor het ontheffingenbeleid ten aanzien van de
arbeidsverplichting, waarbij in het bijzonder aandacht wordt
besteed aan de combinatie van arbeid en zorg;
het flankerend beleid ten aanzien van zorg en hulpverlening.
3.Het college verantwoordt via de jaarrekening aan de gemeenteraad
over de rechtmatigheid, doeltreffendheid en de effecten van het
beleid.4.De kadernota als bedoeld in het eerste lid, alsmede het verslag als
bedoeld in het derde lid bevatten het advies van de
Cliëntenadviesraad. 4Aanspraak op ondersteuning1.Personen behorend tot de doelgroep maken aanspraak op ondersteuning
bij arbeidsinschakeling en op de naar het oordeel van het college
noodzakelijk geachte voorziening gericht op arbeidsinschakeling.
2.Het college doet een aanbod dat past binnen de criteria die gesteld
zijn in deze verordening en de in artikel 3 lid 1 genoemde
kadernota. 5Verplichtingen van de cliënt1.Een belanghebbende, die door het college een voorziening wordt
aangeboden is verplicht hiervan gebruik te maken.2.Personen behorend tot de doelgroep die deelnemen aan een voorziening
zijn gehouden aan de verplichtingen die voortvloeien uit de wet, de
Wet Structuur Uitvoering Werk en Inkomen (Wet SUWI), alsmede aan de
verplichtingen die het college aan de aangeboden voorziening heeft
verbonden. 3.Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening,
niet voldoet aan het gestelde in het tweede lid, kan het college een
maatregel opleggen conform hetgeen hierover is bepaald in de
afstemmingsverordening dan wel in de Wet boete, maatregelen en
terug- en invordering Sociale Zekerheid.4.Indien de belanghebbende, niet zijnde een persoon die een uitkering
ingevolge de WWB, IOAW of IOAZ ontvangt, niet aan de verplichtingen
gesteld in het tweede lid voldoet, is hij gehouden de kosten van de
voorziening terug te betalen. 6.Sluitende aanpak1.Elke belanghebbende krijgt zo snel mogelijk, doch uiterlijk binnen 6
maanden na de dag waarop het recht op de uitkering is ontstaan,
zoals bedoeld in artikel 44 lid 1 van de wet, een aanbod voor een
voorziening gericht op inschakeling in algemeen geaccepteerde
arbeid.2.Het eerste lid is niet van toepassing indien het college heeft
bepaald dat voor deze persoon een volledige ontheffing van de
arbeidsverplichting geldt. 3VOORZIENINGEN7Algemene bepalingen over voorzieningen1.In de kadernota, als bedoeld in artikel 3, wordt vastgelegd welke
voorzieningen het college in ieder geval kan aanbieden, alsmede de
voorwaarden die daarbij gelden voor zover daarover in deze
verordening geen nadere bepalingen zijn opgenomen.2.Het college kan, in aanvulling op de verplichtingen die voortvloeien
uit de wet, aan de voorziening nadere verplichtingen verbinden.
3.Om voor de hieronder omschreven en opgesomde ondersteuning en
voorziening in aanmerking te komen, dient de persoon te behoren tot
de in artikel 1, onder p, van deze verordening opgenomen en
beschreven doelgroepen en als werkloos werkzoekende geregistreerd te
zijn bij het UWV WERKbedrijf, tenzij hiervoor ontheffing is
verleend4.Het college kan ten aanzien van de voorzieningen, bedoeld in de
artikelen 8 tot en met 15, nadere regels vaststellen. Deze regels
kunnen betrekking hebben op :
de voorwaarden waaronder een voorziening wordt
aangeboden
de weigeringsgronden bij het aanbieden van
voorzieningen
de intrekking of wijziging van de subsidieverlening of
–vaststelling
de aanvraag van en de besluitvorming over subsidies en
premies
de betaling van subsidies en het verlenen van
voorschotten
het vragen van een eigen bijdrage
overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en het
verstrekken van subsidies.
5.Het college stelt de vorm en inhoud van het plan van aanpak vast,
alsmede de wijze waarop en de mate waarin de evaluatie van het plan
van aanpak als bedoeld in artikel 44a van de wet plaatsvindt.6.Het college kan een voorziening beëindigen:
indien de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichtingen als bedoeld in artikel 5 lid 2 van deze
verordening niet nakomt;
indien de persoon die deelneemt niet meer behoort tot de
doelgroep van de wet;
indien de persoon algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt,
waarbij geen gebruik wordt gemaakt van deze
voorziening;
indien naar het oordeel van het college de voorziening
onvoldoende bijdraagt aan een snelle
arbeidsinschakeling.
4INSTRUMENTEN VOOR RE-INTEGRATIE8Loon boven uitkering1.Het college kan aan belanghebbenden ter bevordering van de
arbeidsinschakeling een tijdelijk dienstverband aanbieden in plaats
van een uitkering.2.Het college stelt hiervoor nadere regels vast. 9Werken met behoud van uitkering1.Het college kan aan belanghebbenden ter bevordering van de
arbeidsinschakeling een tijdelijke stage- of werkervaringsplaats
aanbieden zonder dat dit gevolgen heeft voor het recht op de
uitkering.2.Het college stelt hiervoor nadere regels vast.10Gesubsidieerde arbeid1. Het college kan aan belanghebbenden ter bevordering van de
arbeidsinschakeling gesubsidieerde arbeid aanbieden.2.Het college kan hiervoor een loonkostensubsidie verstrekken aan
werkgevers die met personen als bedoeld in artikel 2 lid 1 een
arbeidsovereenkomst sluiten om hen in de gelegenheid te stellen
werkervaring op te doen. 3.De bemiddeling voor en de realisering van de werkervaringsplaatsen
als bedoeld in lid 2 wordt in opdracht van het college verricht door
een natuurlijke of rechtspersoon die in het kader van beroep of
bedrijf de inschakeling van personen in het arbeidsproces bevordert.
4.Voor de bemiddeling en realisering van gesubsidieerde arbeid sluit
het college een samenwerkingsovereenkomst en uitvoeringsovereenkomst
af. 5.Het college stelt vast welke gegevens de werkgever moet verstrekken
om in aanmerking te komen voor een loonkostensubsidie. Het college
kan hiervoor aanwijzingen geven en modellen voorschrijven.6.Het college stelt voorafgaand aan elk kalenderjaar de taakstelling
voor de uitvoering vast. 7.De wijze waarop uitvoering wordt gegeven aan de subsidieverstrekking
als bedoeld in lid 2, staan beschreven in de notitie Beleid
gesubsidieerde arbeid. 8.Het college zorgt bij de opdrachtverlening tot het realiseren van
werkervaringsplaatsen ervoor dat verdringing van reguliere arbeid en
concurrentieverstoring worden tegen gegaan. 9.Het verstrekken van de loonkostensubsidie voldoet aan de Europese
wet- en regelgeving hieromtrent, en geschiedt op basis van de
beleidsaanbeveling Loonkostensubsidie en Europese regelgeving en de
toelichting daarop.10.De Algemene subsidieverordening is niet van toepassing.11Participatieplaatsen1.Het college kan een uitkeringsgerechtigde die niet direct
bemiddelbaar is, een participatieplaats gericht op
arbeidsinschakeling aanbieden conform artikel 10a van de wet.2.Het doel van de participatieplaats is het opdoen van werkervaring
dan wel het leren functioneren in een arbeidsrelatie en daarnaast
werken aan belemmeringen opgeworpen door persoonsgebonden factoren.
3.De participatieplaats kan gecombineerd worden met een opleiding ter
verkrijging van een startkwalificatie voor de arbeidsmarkt.4.De participatieplaats duurt maximaal 24 maanden, met de mogelijkheid
van verlenging van twee maal één jaar.5.Het college plaatst de persoon alleen indien door zijn plaatsing de
concurrentie-verhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en
indien door zijn plaatsing geen verdringing plaatsvindt.6.In een schriftelijke overeenkomst worden tenminste vastgelegd het
doel en de omvang van de participatieplaats alsmede de wijze waarop
de begeleiding plaatsvindt.7.Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot de inzet
van participatieplaatsen.12Weigeren loonkostensubsidieDe subsidieverstrekking als bedoeld in artikel 10 kan, naast de in
artikel 4:25 en artikel 4:35 van de Awb genoemde gevallen, worden
geweigerd indien:
de gelden niet of in onvoldoende mate besteed worden voor het
doel waarvoor de subsidie beschikbaar is gesteld;
de subsidieverstrekking niet past binnen het beleid van de
gemeente;
de werkgever voor de arbeidskosten van de werknemer een andere
subsidie ontvangt.
13Vrijwilligerswerk1.Het college kan aan uitkeringsgerechtigden vrijwilligerswerk
aanbieden.2.Hieronder wordt verstaan: onbetaalde, onverplichte activiteiten voor
minimaal 8 uur en maximaal 20 uur per week als gevolg waarvan de
re-integratie van de deelnemer wordt bevorderd en gericht is op
(gesubsidieerde) arbeidsinschakeling of maatschappelijke
participatie. Het is een middel voor het opdoen of behouden van
werkritme.3.Voor het verrichten van vrijwilligerswerk kan het college een
onkostenvergoeding verstrekken tot het wettelijk maximum per jaar.
14Sociale activering1.Het college kan aan uitkeringsgerechtigden als onderdeel van een
re-integratietraject activiteiten aanbieden in het kader van sociale
activering. 2.Onder sociale activering wordt verstaan het verrichten van
maatschappelijk nuttige activiteiten of het deelnemen aan
activiteiten ter voorbereiding op een traject gericht op
arbeidsinschakeling of gericht op het voorkomen van sociaal
isolement. 15Scholing1.Het college kan aan de doelgroep een vorm van scholing aanbieden
gericht op arbeidsinschakeling.2.In afwijking van het eerste lid moet het college alleenstaande
ouders met een ontheffing van de arbeidsverplichting een
scholingsaanbod doen.3.Voor uitkeringsgerechtigden, die onbeloonde additionele
werkzaamheden verrichten, zoals bedoeld in artikel 10a van de wet en
artikel 13 van deze verordening, en die niet beschikken over een
startkwalificatie, wordt binnen zes maanden na aanvang van de
onbeloonde additionele werkzaamheden door het college bekeken in
hoeverre scholing of opleiding kan bijdragen aan het vergroten van
de kans op inschakeling in het arbeidsproces.4.Het college betrekt bij deze beoordeling:
het oordeel van degene in wiens opdracht de belanghebbende
de additionele werkzaamheden uitvoert;
de scholingswens van de belanghebbende;
de eventuele test door het scholingsinstituut.
5.Het college stelt hiervoor nadere regels vast. 16Zorg en hulpverleninga.Het college geeft aan hoe een verantwoorde combinatie van werk en
zorg op individueel niveau mogelijk is. b.Het college stelt hiervoor nadere regels vast.17.Voorzieningen voor jongerenIn afwijking van de artikelen 10 t/m 20 kunnen de volgende
voorzieningen, als bedoeld in artikel 9, eerste lid onder b van de wet,
niet worden ingezet voor de arbeidsinschakeling vanbelanghebbenden jonger dan 27 jaar:
onbeloonde additionele arbeid als bedoeld in artikel 10a van de
wet;
de voorzieningen bedoeld in artikel 31, vijfde lid van de
wet.
5INKOMSTENVRIJLATING. PREMIES EN TERUGVORDERING18Inkomstenvrijlating1.Het college is op grond van artikel 31, tweede lid, onder o van de
Wet werk en bijstand bevoegd inkomsten uit arbeid gedurende 6
maanden tot 25% van het wettelijk vastgestelde maximum vrij te
laten.2.Het college stelt hiervoor nadere regels vast. 19.Voorzieningen voor alleenstaande ouders1.Het college is op grond van artikel 31, tweede lid, onder r van de
WWB bevoegd inkomsten uit arbeid gedurende 30 maanden tot 12,5% van
de arbeidsinkomsten tot maximaal € 120 per maand vrij te laten.2.Het college stelt hiervoor nadere regels vast.20Premies1.Het college is op grond van artikel 31, tweede lid onder j van de
Wet werk en bijstand bevoegd uitkeringsgerechtigden die deelnemen
aan een arbeidsmarktgericht re-integratietraject, een
activeringspremie te verstrekken tot het wettelijk vastgestelde
maximum. 2.Het college verstrekt een premie aan uitkeringsgerechtigden die
onbeloonde additionele arbeid verrichten conform artikel 10a, zesde
lid, van de wet.3.het recht op een premie als bedoeld in het tweede lid wordt elke zes
maanden beoordeeld.4.De premie wordt geweigerd indien bij de beoordeling blijkt dat de
belanghebbende de aan de onbeloonde additionele werkzaamheden
verbonden verplichtingen in de voorgaande zes maanden heeft
geschonden.5.Het college stelt nadere regels vast over het gebruik en de hoogte
van de hier bedoelde premie. 21Overige vergoedingen1.Het college kan aan een deelnemer van een arbeidsmarktgerichte
re-integratieactiviteit of aan de inburgeringsplichtige die een
gecombineerd dan wel een volgtijdelijk re-integratie en
inburgeringstraject volgt, een bijdrage verstrekken in de directe
kosten die hiervoor moeten worden gemaakt. 2.Het college stelt nadere regels vast over het toekennen van de in
lid 1 bedoelde vergoedingen.6SLOTBEPALINGEN22HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de
verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt. 23Beslissing van het college in gevallen waarin de verordening niet
voorzietIn gevallen die de uitvoering van deze verordening betreffen en waarin
deze verordening niet voorziet, beslist het college. 24CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als
“re-integratieverordening”.25InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de achtste dag na bekendmaking en
werkt terug tot en met 1 januari 2012.Heerhugowaard, 28 maart 2012De Raad voornoemd,de griffier, de voorzitter,Toelichting algemeenDe directe aanleiding voor deze verordening is de per 1 januari 2012 gewijzigde
WWB. Voor de re-integratieverordening brengt de gewijzigde WWB de consequentie
met zich mee dat deze moet worden aangepast aan het feit, dat de Wet investeren
in jongeren per 1 januari 2012 is vervallen en samengevoegd met, c.q. opgaat in
de WWB. De intrekking van de wet investeren in jongeren (WIJ) per 1 januari 2012 is van
invloed op de re-integratieverordening. Met deze intrekking vervalt ook van
rechtswege de Verordening Werkleeraanbod WIJ. Voor de arbeidsinschakeling komen
jongeren dan onder het regime van de WWB en de re-integratieverordening WWB te
vallen. In artikel 78t, derde lid WWB is specifiek overgangsrecht geformuleerd ten
aanzien van een werkleeraanbod (WIJ) dat aan jongeren is gedaan voor 1 januari
2012. Dit aanbod moet gestand worden gedaan tot uiterlijk 1 juli 2012 maar wordt
vanaf 1 januari 2012 geacht ondersteuning in de zin van artikel 9 WWB te zijn.
Een en ander heeft geen specifieke consequenties voor de
re-integratieverordening WWB. De Wet werk en bijstand stelt de eigen verantwoordelijkheid van de burger
centraal om te voorzien in de noodzakelijke kosten van het bestaan door middel
van arbeid. De gemeente heeft de volledige verantwoordelijkheid, de middelen en
ruimte voor het voeren van een actief re-integratiebeleid. De gemeente heeft
voor de uitvoering van haar re-integratietaak regels gesteld bij verordening. Ook voor de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen geldt dat een verordening opgesteld
dient te worden. De onderhavige verordening is ook voor deze categorieën
uitkeringsgerechtigden van toepassing. Gekozen is voor een procedurele verordening, waarin is vastgelegd op welke wijze
het beleid bepaald wordt, hoe de verhouding tussen raad en college is, alsmede
enkele algemene artikelen over de opdracht aan het college, de aanspraak op
voorzieningen, de inzet van voorzieningen en de rechten en plichten van de
belanghebbende. Relatie met andere verordeningen De WWB geeft de gemeenteraad ook opdracht om verordeningen vast te stellen op
een tweetal terreinen, die een relatie hebben met de re-integratieverordening:
afstemming en cliëntenparticipatie. Afstemmingsverordening De WWB draagt tevens de gemeente op een verordening op te stellen waarin het
samenstel van de rechten en plichten van de belanghebbende wordt geregeld. De re-integratieverordening en de afstemmingsverordening zijn nauw met elkaar
verbonden. Immers, aan de plicht tot meewerken aan een traject kunnen sancties
worden verbonden die gevolgen hebben voor de hoogte van de uitkering. Dit zou
ervoor pleiten de beide verordeningen te integreren. Echter, de gemeente kan ook
aan de verstrekking van bijstand verplichtingen verbinden, die geen directe
relatie hebben met re-integratie. Dit pleit ervoor om de verordeningen te
scheiden, maar wel om duidelijke verwijzingen aan te brengen. Verordening cliëntenparticipatie De WWB geeft aan de gemeenteraad tevens de opdracht een verordening
cliëntenparticipatie op te stellen. In de re-integratieverordening kan worden
opgenomen dat bij de vaststelling van de kadernota de Cliëntenadviesraad wordt
betrokken.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1. BegripsomschrijvingenIn dit artikel worden een aantal begrippen omschreven, die meer dan eens
voorkomen en waarvan het van belang is dat er telkens hetzelfde onder wordt
verstaan. In een aantal gevallen wordt verwezen naar definities in de wet om
ervoor te zorgen dat er zoveel mogelijk aansluiting blijft bij de wetgeving die
van toepassing is. Onder college en raad worden verstaan de betreffende organen
van de gemeente Heerhugowaard. Hiermee wordt ook tot uitdrukking gebracht dat de
verordening alleen op de gemeente Heerhugowaard van toepassing is. Doel van het beleid is daar waar mogelijk mensen die tot de doelgroep behoren te
helpen regulier werk te vinden en daar waar dat (nog) niet kan alles in het werk
te stellen om belemmeringen weg te nemen, problemen op te lossen,
uitstroomkansen te vergroten en (ondertussen) sociaal isolement te voorkomen. De gemeente is verantwoordelijk voor het aanbieden van voorzieningen voor
cliënten die niet op eigen kracht aan de slag komen. Cliënten hebben aanspraak
op ondersteuning door de gemeente bij re-integratie. Het is aan de gemeente te
beoordelen op welke wijze de ondersteuning wordt ingezet. Voor elk onderdeel
geldt dat het college nadere regels stelt omtrent de uitvoering hiervan.Onder arbeidsinschakeling wordt verstaan het verrichten van algemeen
geaccepteerde arbeid, zonder dat daarbij gebruik wordt gemaakt van een daarop
gerichte voorziening, die door de gemeente wordt aangeboden. Met deze beperking
wordt aangegeven dat gesubsidieerde arbeid, als voorziening in het kader van de
wet, weliswaar algemeen geaccepteerde arbeid is, maar in principe geen einddoel
kan zijn. Algemene grenzen van wat algemeen geaccepteerde arbeid is, zijn niet primair
terug te vinden in de WWB, maar wel in aanverwante wet- en regelgeving, zoals de
arbeidswetgeving. Illegale arbeid en arbeid tegen een lager loon dan het
wettelijk minimum vallen niet onder algemeen geaccepteerde arbeid. Bij
gewetensbezwaren ligt het meer gecompliceerd. Over het algemeen zal gelden dat
aan dergelijke strikt persoonlijke omstandigheden slechts betekenis zal worden
gehecht voor zover deze zwaarwegend zijn en een onvermijdelijk conflict
opleveren met het te verrichten werk. Gesubsidieerde arbeid is arbeid waarbij de werknemer in dienst komt van de
opdrachtnemer dan wel een gesubsidieerde arbeidspool. Het doel van het opdoen
van gesubsidieerde werkervaring is uitstroom naar regulier werk. Artikel 2. Opdracht collegeDe werkzaamheden in het kader van de voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling, met uitzondering van gesubsidieerde arbeid, worden in
opdracht van het college in beginsel uitgevoerd door een of meer externe
opdrachtnemers. Voor gesubsidieerd werk geldt dat er geen sprake is van een
verplichting tot uitbesteding aan private partijen. Ingevolge de Wet Structuur
Uitvoeringsorganisatie Werk en Inkomen zal de gemeente gebruik moeten maken van
transparante en toetsbare aanbestedingsprocedures, waarbij meerdere offertes
worden gevraagd op basis van vooraf vastgestelde criteria. Artikel 3. KadernotaDe WWB vraagt aan de gemeenteraad om het re-integratiebeleid in een verordening
vast te leggen. Gekozen is voor de systematiek van een procedurele verordening.
Deze bevat de wettelijke bepalingen en procedures, maar geen invulling van het
beleid. Het beleid is vastgelegd in de bij de verordening behorende kadernota.
Het voordeel van een procedureel ingerichte verordening is flexibiliteit: het
beleid kan verder ontwikkeld en/of bijgesteld worden zonder dat de verordening
aangepast moet worden. De gemeenteraad stelt de kadernota vast. In het tweede lid is genoemd welke onderwerpen in ieder geval in beleidskaders
uitgewerkt worden. Het is geen limitatieve opsomming. Het derde lid biedt de basis voor de verantwoording van het beleid. Het college
verantwoordt via de jaarrekening aan de gemeenteraad over de rechtmatigheid,
doeltreffendheid en de effecten van het beleid. In het vierde lid is geregeld dat nadrukkelijk de Cliëntenadviesraad wordt
betrokken bij de vaststelling van en de verantwoording over het beleid. Hier is
ook een relatie gelegd met de verordening cliëntenparticipatie.Artikel 4. Aanspraak op ondersteuningNaast de verantwoordelijkheid van gemeenten om voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling aan te bieden, is in het wetsvoorstel een aanspraak van de
betrokkene opgenomen op ondersteuning door de gemeente bij re-integratie. Het
gaat daarbij niet om een recht op een specifieke voorziening, maar om het recht
om door de gemeente geholpen te worden bij re-integratie. Een dergelijke
aanspraak stimuleert de eigen verantwoordelijkheid van de betrokkene voor zijn
re-integratie en kan ertoe bijdragen dat gemeenten niet ten onrechte personen
negeren of over het hoofd zien bij het aanbieden van voorzieningen. Het is aan
de gemeente om te beoordelen op welke wijze het verzoek van de betrokkene wordt
gehonoreerd. De gemeente bepaalt allereerst, mede op basis van het
re-integratieadvies van het UWV WERKbedrijf, of een ondersteuning richting
arbeidsinschakeling noodzakelijk is. Vervolgens moet de gemeente bepalen uit
welke elementen deze ondersteuning bestaat. Het uiteindelijke aanbod zal moeten
passen binnen wat de gemeente, mede gelet op de beschikbare financiële kaders,
in een verordening heeft opgenomen over haar re-integratiebeleid. Van belang bij
de uiteindelijke keuze van een traject is een actieve opstelling van de cliënt
in de contacten met de casemanager en met het re-integratiebedrijf. Cliënten die
hun eigen traject mee kunnen samenstellen, zijn meestal gemotiveerd. Inspelen op
de persoonlijke voorkeur en persoonlijke aandacht zijn belangrijke
succesfactoren voor een geslaagde re-integratie. De ideeën en voorstellen van de
cliënt worden hierbij beoordeeld op hun bijdrage aan het vergroten van het
arbeidsperspectief en aan het realiseren van de doelstelling van een (op
termijn) duurzame plaatsing in een reguliere baan. De aanspraak op ondersteuning
door de gemeente bij re-integratie geldt ook voor personen aan wie de gemeente
tijdelijk een ontheffing heeft verleend. Het kan immers voorkomen dat de
betrokkene van mening is, dat de situatie is veranderd en dat toeleiding naar de
arbeidsmarkt weer aan de orde is. Artikel 5. Verplichtingen van de cliëntDeelname aan re-integratie is niet vrijblijvend. Uitkeringsgerechtigden zijn
reeds door het ontvangen van een uitkering aan bepaalde verplichtingen gehouden.
Voor diegenen zonder uitkering moeten voorwaarden aan het re-integratietraject
gekoppeld worden. Deze gelden vanzelfsprekend ook voor de
uitkeringsgerechtigden. Het niet nakomen van de verplichtingen geeft de
mogelijkheid om een traject af te breken of de gevraagde ondersteuning te
weigeren, bijvoorbeeld als iemand niet mee wil werken aan een onderzoek. Ook is
denkbaar dat gemaakte kosten op de belanghebbende worden verhaald als door
verwijtbaar handelen een traject niet tot het gewenste resultaat leidt of
belanghebbende zich niet houdt aan de informatieplicht. Terugvorderen op
civielrechtelijke basis kan alleen als de kosten van het traject onverschuldigd
aan de belanghebbende zijn betaald. Er wordt echter niets aan de belanghebbende
betaald maar aan het re-integratiebedrijf. Door het afsluiten van een (traject)overeenkomst met daarin opgenomen een
boeteclausule kan worden gesteld dat de belanghebbende bij het niet nakomen van
de verplichtingen (uit de overeenkomst) het onverschuldigd betaalde bedrag moet
terugbetalen aan de gemeente.Artikel 6. Sluitende aanpakIn de WWB is de sluitende aanpak niet meer expliciet geregeld. Echter om
langdurige werkloosheid te voorkomen onder mensen die er niet in slagen op eigen
kracht een plaats op de arbeidsmarkt te veroveren, is de zogeheten sluitende
aanpak ontstaan. Deze in Europees verband afgesproken aanpak houdt in dat voor
iedere cliënt een aanbod voor werk, scholing of sociale activering wordt gedaan.
De zorg voor uitkeringsgerechtigden vormt een integraal onderdeel van de
gemeentelijke zorgplicht. Het gaat hier om de aanpak, waarbij er voor een
werkloze die zich als werkzoekende inschrijft bij het UWV WERKbedrijf wordt
beoordeeld of hij binnen zes maanden een baan kan vinden zonder extra
bemiddeling. Wordt dat niet verwacht, dan komt de werkzoekende in aanmerking
voor extra bemiddeling naar regulier werk of wordt er mogelijk gezocht naar
niet-regulier werk, als dat tenminste tot de mogelijkheden behoort. Ingeval
betrokkene valt onder de doelgroep als genoemd in artikel 2 lid 1 doet het
college een aanbod voor een voorziening voor zover het college dit noodzakelijk
acht. Extra bemiddeling betekent dat de werkzoekende een bemiddelingstraject
doorloopt, waarmee hij aan activiteiten deelneemt om hem naar werk te
begeleiden. Het college streeft er naar de sluitende aanpak als hiervoor genoemd als zodanig
uit te voeren voor zover de beschikbare middelen daarvoor toereikend zijn.Artikel 7. Algemene bepalingen over
voorzieningenHet eerste lid van dit artikel strekt in de lijn van het systeem van deze
verordening ertoe enkele zaken te regelen die te maken hebben met alle
voorzieningen, ook die voorzieningen die niet met name in de verordening zijn
opgenomen. Dit lid geeft daarom aan dat de verordening geen uitputtende
opsomming van voorzieningen bevat.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard zijn. Zo
kan bepaald worden dat een cliënt gedurende het traject op gezette tijden met de
consulent de voortgang bespreekt.Het derde lid behoeft geen nadere toelichting.Het vierde lid geeft het college de algemene bevoegdheid om voor voorzieningen
nadere regels te stellen. Dit heeft met name tot doel om bij
subsidieverstrekking de uitvoering zoveel mogelijk aan het college over te
laten. De bepaling over het vragen van een eigen bijdrage heeft betrekking op de
doelgroep Nuggers. Immers, van deze groep is het niet vanzelfsprekend dat zij op
een laag inkomensniveau zitten. Het vragen van een eigen bijdrage, eventueel
gerelateerd aan de hoogte van het inkomen, kan dan op zijn plaats zijn. De nieuwe WWB per 1 januari 2012 stelt verplicht dat er ten aanzien van jongeren
een plan van aanpak wordt opgesteld. Dat plan van aanpak bevat een uitwerking
van de ondersteuning door de gemeente en de verplichtingen die de jongeren
heeft, gericht op de arbeidsinschakeling. Bij een besluit tot toekenning van
algemene bijstand wordt, in een bijlage, een plan van aanpak opgenomen. In lid
vijf is geregeld dat het college een plan van aanpak moet vaststellen.Het zesde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in
welke gevallen zij dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het
stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de
arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Bij deze laatste wijze van
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het
arbeidsrecht en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden
genomen.Een bijzonder aandachtspunt is hier het uitbesteden van voorzieningen aan
re-integratiebedrijven. Immers, bij uitbesteden wordt een deel van de regie uit
handen gegeven. Het verdient dan ook aanbeveling dat in het contract met het
re-integratiebedrijf wordt verklaard dat deze re-integratieverordening van
toepassing is.Artikel 8. Loon boven uitkeringCentraal bij de benadering van werk boven uitkering staat het uitgangspunt dat
instroom in de uitkering voorkomen moet worden door het direct aanbieden van
tijdelijk werk. Hierdoor wordt bereikt dat de cliënt direct in een werkritme
komt en kosten voor de bijstand (uitkering/uitvoering) worden voorkomen. Door
het direct aanbieden van werk bestaat de verwachting dat een deel van de normale
instroom niet in de uitkering instroomt en ook geen gebruik zal maken van het
aanbod om aan het werk te gaan. Daarnaast bestaat de verwachting dat degenen die
aan het werk gaan gemotiveerder zullen zijn om op eigen kracht zelf een
reguliere baan te zoeken. Artikel 9. Werken met behoud van uitkeringDe doelstelling van dit artikel is leer- en werkervaringsprojecten mogelijk te
maken zonder dat dit financiële gevolgen heeft voor uitkeringsgerechtigden.
Hierbij kan gedacht worden aan stageplaatsen waardoor een opleiding door
praktijkervaring ondersteund kan worden. Vooral voor jonge mensen geldt dat als
zij aan kunnen tonen over enige praktijkervaring te beschikken, zij eerder in
aanmerking komen voor een reguliere baan. Een dergelijke ervaringsplaats vormt
een eerste fase in een traject naar regulier werk. Artikel 10. Gesubsidieerde arbeidGesubsidieerde arbeid kan als één van de voorzieningen worden ingezet om de
arbeidsinschakeling te bevorderen. In de WWB zijn geen specifieke eisen
opgenomen voor gesubsidieerde arbeid. Nieuwe vormen van gesubsidieerde arbeid zijn participatiebanen en
detacheringsbanen. Bij een participatiebaan is het doel maatschappelijke
participatie met als achterliggend doel een eerste opstap naar regulier werk.
Voor mensen met een participatiebaan is regulier werk op de korte of middellange
termijn geen haalbaar doel, wellicht wel op de lange termijn. Een
participatiebaan heeft een tijdelijk karakter. De maximale termijn is 24
maanden. Een participatiebaan maakt deel uit van een traject. Onder
participatiebanen worden ook brug- en opstapbanen begrepen.Het instrument detacheringsbaan kan in zijn geheel, inclusief
het formeel werkgeverschap, uitbesteed worden aan een detacheringsorganisatie.
De gemeente kan met die organisatie afspraken maken over de uitstroom naar
regulier werk. Aan de realisatie van uitstroomafspraken kunnen financiële
prikkels worden verbonden.Ondanks het vervallen van de landelijke regelgeving op dit punt blijft de
Europese regelgeving gelden. Op grond van de EU-regelgeving worden
overheidssubsidies onder bepaalde omstandigheden aangemerkt als
staatssteun.In de beleidsaanbeveling van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
is aangegeven in welke situaties loonkostensubsidie buiten de Europese
regelgeving vallen. Daarnaast wordt vermeld waarop gelet moet worden wanneer
loonkostensubsidie wel als staatssteun moet worden aangemerkt. De
beleidsaanbeveling is vooral bedoeld om de administratieve last te
beperken.Wanneer
deze beleidsaanbeveling wordt geïncorporeerd in de
re-integratieverordening;
voldaan wordt aan de in de beleidsaanbeveling gestelde voorwaarden,
en
in de re-integratieverordening expliciet wordt verwezen naar de
beleidsaanbeveling,
dan behoeft de re-integratieverordening niet ter goedkeuring voorgelegd te
worden aan de Europese commissie. Tevens hoeft er dan geen samenvatting van de
regeling gezonden te worden aan de commissie. De beleidsaanbeveling is zowel van
toepassing op het verstrekken van loonkostensubsidie als op de financiering van
detacheringsbanen. Artikel 11. Participatieplaats Participatieplaatsen zijn bedoeld voor mensen die op grond van persoonlijke
belemmeringen niet naar regulier werk bemiddeld kunnen worden. De werkzaamheden
dienen additioneel van aard te zijn en op re-integratie gericht. Het mogen
werkzaamheden zijn die maatschappelijk als nuttig worden ervaren. Werkgevers
zijn verplicht te investeren in begeleiding en scholing van mensen. De
participatieplaats kan in eerste instantie maximaal twee jaar worden ingezet.
Voor afloop van deze termijn dient een evaluatie plaats te vinden, waarbij
beoordeeld wordt of de participatieplaats nog het meest geschikte instrument is,
of dat een andere re-integratievoorziening meer adequaat is. Indien dit niet het
geval is kan de participatieplaats voor de duur van één jaar verlengd worden.
Dit onder de voorwaarde dat de participatieplaats in een andere organisatie
gevonden wordt en dat de werkzaamheden ook anders van aard zijn. Voor het einde
van het derde jaar vindt opnieuw een evaluatie plaats. Indien de
participatieplaats nog steeds de meest adequate voorziening is, dan kan die voor
de laatste keer voor de duur van één jaar verlengd worden. In totaal kan een
participatieplaats daarmee vier jaar doorlopen. Perioden van werken in een
Work-First-traject voorafgaand aan de participatieplaats tellen mee in de
maximale termijn van vier jaar. Artikel 12. Weigeren loonkostensubsidieDe Awb kent een aantal weigeringsgronden. Artikel 4:25 Awb bepaalt dat een
subsidie moet worden geweigerd als door verstrekking van de subsidie het
subsidieplafond zou worden overschreden. Artikel 4:35 lid 1 Awb bepaalt dat de
subsidieverlening kan worden geweigerd indien een gegronde reden bestaat om aan
te nemen dat:
de activiteiten niet of niet geheel zullen plaatsvinden;
de aanvrager niet zal voldoen aan de aan de subsidie verbonden
verplichtingen;
de aanvrager niet op een behoorlijke wijze rekening en verantwoording
zal afleggen omtrent de verrichte activiteiten en de daaraan verbonden
uitgaven en inkomsten, voor zover deze voor de vaststelling van de
subsidie van belang zijn.
Het tweede lid van artikel 4:35 Awb bepaalt dat de subsidieverlening voorts in
ieder geval kan worden geweigerd indien de aanvrager:
in het kader van de aanvraag onjuiste of onvolledige gegevens heeft
verstrekt en de verstrekking van deze gegevens tot een onjuiste
beschikking op de aanvraag zou hebben geleid;
failliet is verklaard of aan hem surseance van betaling is verleend, dan
wel een verzoek daartoe bij de rechtbank is ingediend.
In aanvulling op deze wettelijke weigeringsgronden, bevat artikel 7 nog drie
gronden om de subsidie te weigeren. De eerste twee gronden verwijzen naar het
gemeentelijk beleid inzake de bevordering van arbeidsinschakeling. De derde
weigeringsgrond is het gevolg van het uitgangspunt dat cumulatie van subsidies
moet worden voorkomen. Artikel 13. Vrijwilligerswerk Vrijwilligerswerk met behoud van uitkering kan een nuttig instrument zijn om
werkritme op te doen of te laten behouden. Het kan worden ingezet als uitstroom
naar algemeen geaccepteerde arbeid niet mogelijk is, of als dat pas op
middellange of lange termijn mogelijk is. Er is bewust voor gekozen om geen
exacte termijnen te noemen voor dit arbeidsperspectief. Niet alleen zou dat ten
onrechte de suggestie wekken dat dit altijd vooraf exact vast te stellen is, het
arbeidsperspectief is ook niet alleen afhankelijk van in de persoon gelegen
omstandigheden. Ook een veranderende arbeidsmarkt maakt dat het
arbeidsperspectief wijzigt. Voor het verrichten van vrijwilligerswerk kan het college een onkostenvergoeding
verstrekken tot het in de WWB omschreven wettelijk maximum per jaar. Deze
vergoeding is onbelast en heeft geen negatieve effecten ten aanzien van
aanspraken op inkomensafhankelijke regelingen. Deze onkostenvergoeding wordt
overeenkomstig artikel 31 lid 2 sub k van de wet niet gerekend tot de middelen
van de belanghebbende. Artikel 14. Sociale activering Volgens de WWB dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te zijn op
arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling vooralsnog
een te hoog gegrepen doel. In het kader van sociale activering en het voorkomen
van een sociaal isolement kan het voor deze uitkeringsgerechtigden noodzakelijk
zijn om deel te nemen aan een andere activiteit. Hierbij kan onder andere
gedacht worden aan het volgen van een cursus en het deelnemen aan het
verenigingsleven. Artikel 15. ScholingUitgangspunt is de kortste weg naar uitstroom naar reguliere algemeen
geaccepteerde arbeid, waaronder ook gesubsidieerde arbeid. Als het vinden van
algemeen geaccepteerde arbeid niet lukt, komt pas scholing aan de orde. Bij de
beoordeling van scholing staat arbeidsrelevantie voorop. Het college dient bij voorrang de re-integratieplicht voor alleenstaande ouders
zonder startkwalificatie, die de volledige zorg hebben voor een of meer tot zijn
laste komende kinderen tot vijf jaar en die om ontheffing van de arbeidsplicht
hebben verzocht, ten minste in te vullen met scholing of opleiding die de
toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, mits dit niet de krachten of bekwaamheden
van de alleenstaande ouder te boven gaat en de alleenstaande ouder geen
startkwalificatie heeft. Welke scholing in individuele gevallen zal worden
aangeboden is afhankelijk van de individuele omstandigheden en wordt bepaald
door het college in samenspraak met de alleenstaande ouder.Artikel 16. Zorg en hulpverlening Voor personen tussen de 18 en 65 jaar wordt het niet wenselijk geacht om groepen
uit te sluiten van re-integratie: iedereen heeft immers mogelijkheden en
talenten. Eventueel aanwezige belemmeringen om deelname aan arbeid te
realiseren, kunnen worden weggenomen door het aanbieden van voorzieningen, zoals
passende kinderopvang, schuldhulpverlening etc. Er kan slechts in individuele
gevallen om dringende redenen worden afgezien van het opleggen van
re-integratieverplichtingen, voor zover en voor zolang re-integratie niet in
redelijkheid mogelijk is. Artikel 17. Voorzieningen voor jongerenEen aantal van de genoemde voorzieningen kan voor jongeren niet worden ingezet.
Voor hen behoren de volgende “incentives” niet tot het re-integratie
instrumentarium:
inkomstenvrijlating;
premies;
vrijlating van onkostenvergoedingen van vrijwilligerswerk;
plaatsing in participatieplaatsen.
Dit is conform de bedoeling van de wetgever en conform artikel 31 vijfde lid WWB
waarin is geregeld dat deze middelen voor jongeren niet buiten beschouwing
worden gelaten bij de algemene bijstandsverlening. Artikel 18. InkomensvrijlatingHet college is bevoegd de inkomsten van uitkeringsgerechtigden die in deeltijd
werken voor een deel vrij te laten. De vrijlating wordt in artikel 31, tweede
lid, sub n WWB beperkt tot het individueel toe te kennen recht van maximaal 6
maanden vrijlating en bedraagt maximaal 25% van de inkomsten per maand, met een
maximum van een jaarlijks te indexeren door de overheid vastgesteld bedrag. Er
kan een lagere vrijlating dan de maximale worden toegekend. Individueel moet
zijn vastgesteld, dat deeltijdwerk bevorderlijk is voor de re-integratie van
betrokkene. Doel hiervan is om mensen met een uitkering te stimuleren een gehele
of gedeeltelijke baan te accepteren. De WWB verplicht eveneens fiscale heffingskortingen buiten beschouwing te laten,
zoals kindertoeslag, aanvullende kindertoeslag, jong gehandicaptenkorting,
aanvullende alleenstaande ouderkorting en de combinatiekorting in het kader van
het bepalen van het recht op een uitkering. Dit betekent extra vrijlating voor
jonge gehandicapten en alleenstaande ouders met een kind jonger dan 5 jaar. Artikel 19. Voorzieningen voor alleenstaande
oudersAlleenstaande ouders kunnen een beroep doen op de verlengde vrijlating van 12,5%
van de arbeidsinkomsten tot maximaal € 120 per maand voor een maximale periode
van 30 maanden overeenkomstig artikel 31 tweede lid onderdeel r van de wet. Een
en ander onder de voorwaarden:
dat de zes maanden termijn van de “reguliere” inkomstenvrijlating van
artikel 18 van deze verordening is verstreken;
dat de ouder de volledige zorg heeft van een ten laste komend kind tot
12 jaar; en
dat de arbeid bijdraagt aan de arbeidsinschakeling.
Deze voorzieningen gelden niet voor jongeren zie
daarvoor artikel 17 van deze verordening.Artikel 20. PremiesIn deze verordening is ervoor gekozen het verstrekken van premies in algemene
zin te regelen. De criteria en de doelgroepen worden omschreven in
beleidsregels. Deze premie is onbelast en telt dus ook niet mee bij de
toepassing van inkomensafhankelijke regelingen. Het premiebeleid is afgestemd op de verschillende activiteiten die in het kader
van activering verricht worden. De hoogte van de premie kan variëren en aan
bepaalde activiteiten kan in het geheel geen premie worden verstrekt. Artikel 21. Overige vergoedingenDe gemeente kan besluiten ter stimulering van de arbeidsinschakeling diverse
kosten te vergoeden voor activiteiten die daaraan bijdragen. Het gaat daarbij in
ieder geval om:
verhuiskosten;
reiskosten;
kosten voor kinderopvang;
overige kosten.
Voor de toekennen van vergoedingen worden nadere regels vastgesteld.Artikel 22. Beslissing van college in gevallen waarin de
verordening niet voorzietDit artikel behoeft geen nadere toelichting. Artikel 23. Hardheidsclausule Dit artikel behoeft geen nadere toelichting. Artikel 24. InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting. Artikel 25. CiteerwijzeDit artikel behoeft geen nadere toelichting.