CVDR166013_1Bouwverordening 2012, 14e serie wijzigingennlregelingReusel-De Mierden2018-10-04Reusel-De MierdenD'n Uitkijk, 30-03-2012Bouwverordening 2012, 14e serie wijzigingenWoningwet, art. 8Bouwbesluit 2012gemeenteraadvolkshuisvesting en woningbouw2012-03-27De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-04-012018-10-06nieuwe regelingR 12-010volkshuisvesting en woningbouw1.GeenDe Bouwverordening 2010, 13e serie wijzigingen wordt hierbij ingetrokken.Bouwverordening 2012, 14e serie wijzigingen1 In deze verordening wordt verstaan onder:
Bevoegd gezag: bestuursorgaan, als bedoeld in de Woningwet,
artikel 1, eerste lid, onderdeel e, dan wel, bij het
ontbreken van een bestuursorgaan als bedoeld in dit
artikellid, burgemeester en wethouders.
Bouwbesluit: de algemene maatregel van bestuur als bedoeld
in artikel 2 van de Woningwet;
Bouwtoezicht: degene die ingevolge artikel 92, tweede lid,
van de Woningwet in samenhang met artikel 5.10 van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht belast is met het bouw-
en woningtoezicht;
Bouwwerk: elke constructie van enige omvang van hout, steen,
metaal of ander materiaal, die op de plaats van bestemming
hetzij direct hetzij indirect met de grond verbonden is,
hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond,
bedoeld om ter plaatse te functioneren;
- Gebruiksoppervlakte: de gebruiksoppervlakte als bedoeld in
het Bouwbesluit;
NEN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut
uitgegeven norm;
NVN: een door de Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut
uitgegeven voornorm;
Omgevingsvergunning voor het bouwen: vergunning voor een
bouwactiviteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder
a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
Straatpeil:
a voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang direct aan de weg
grenst de hoogte van de weg ter plaatse van die hoofdtoegang;b voor een bouwwerk, waarvan de hoofdtoegang niet direct aan de weg
grenst de hoogte van het terrein ter plaatse van die hoofdtoegang
bij voltooiing van de bouw;-Weg: alle voor het openbaar rij- of ander verkeer openstaande wegen
of paden daaronder begrepen de daarin gelegen bruggen en duikers, de
tot de wegen of paden behorende bermen en zijkanten, alsmede de aan
de wegen liggende en als zodanig aangeduide parkeerterreinen.2 In deze verordening wordt mede verstaan onder:
Bouwwerk: een gedeelte van een bouwwerk;
Gebouw: een gedeelte van een gebouw.
(Vervallen).1 Voor de toepassing van deze verordening geldt als indeling van de
gemeente:a het gebied binnen de bebouwde kom; b het gebied buiten de bebouwde kom.(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).
Het onderzoek betreffende de bodemgesteldheid als
bedoeld in artikel 8, vierde lid, van de Woningwet
bestaat uit:
de resultaten van een recent milieuhygiënisch
bodemonderzoek verricht volgens NEN 5740, uitgave
2009, in overeenstemming met het
onderzoeksprotocol dat volgt uit figuur 1.
vervallen;
Indien op basis van het vooronderzoek aanleiding
bestaat te veronderstellen dat asbest, daaronder
mede begrepen asbestvezels, -deeltjes of –stof, in
de bodem aanwezig is, vindt het onderzoek mede
plaats op de wijze als voorzien in NEN 5707,
uitgave 2003.
De plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als
bedoeld in artikel 2.4, onder d van de Regeling
omgevingsrecht geldt niet indien het bouwen betrekking
heeft op een bouwwerk dat naar aard en omvang gelijk is
aan een bouwwerk als genoemd in het Besluit bouwwerken.
Deze verwijzing geldt niet voor de hoogtebepalingen in
het Besluit bouwwerken.
Het bevoegd gezag staat een geheel of gedeeltelijk
afwijken van de plicht tot het indienen van een
onderzoeksrapport bedoeld in artikel 2.4, onder d, van
de Regeling omgevingsrecht toe, indien voor toepassing
van artikel 2.4.1 bij het bevoegd gezag reeds bruikbare
recente onderzoeksresultaten beschikbaar zijn.
Het bevoegd gezag kan een gedeeltelijk afwijken van de
plicht tot het indienen van een onderzoeksrapport als
bedoeld in artikel 2.5, onder d van de Regeling
omgevingsrecht toestaan voor een bouwwerk met een
beperkte instandhoudingstermijn, als bedoeld in artikel
2.23 Wet algemene bepalingen omgevingsrecht en artikel
5.16 van het Besluit omgevingsrecht, indien uit het in
NEN 5725, uitgave 2009, bedoelde vooronderzoek naar het
historisch gebruik en naar de bodemgesteldheid blijkt,
dat de locatie onverdacht is dan wel de gerezen
verdenkingen een volledig veldonderzoek volgens NEN
5740, uitgave 2009 niet rechtvaardigen.
Indien het bouwen pas kan plaatsvinden nadat de
aanwezige bouwwerken zijngesloopt, dient het
bodemonderzoek plaats te vinden nadat is gesloopt en
voordat met de bouw wordt begonnen.
(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).Op een bodem die zodanig is verontreinigd dat schade of gevaar
is te verwachten voor de gezondheid van de gebruikers, mag niet
worden gebouwd voor zover dat bouwen betrekking heeft op een
bouwwerk:a waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen
verblijven;b voor het bouwen waarvan omgevingsvergunning voor het
bouwen. is vereist; enc 1 dat de grond raakt, of2 waarvan het bestaande, niet-wederrechtelijke gebruik niet
wordt gehandhaafd.In afwijking van het bepaalde in artikel 2.4.1 en onverminderd
het bepaalde in artikel 2.4, onder d, van de Regeling
omgevingsrecht, kan het bevoegd gezag voorwaarden verbinden aan
de omgevingsvergunning voor het bouwen., in het geval zij op
grond van het in het de Regeling omgevingsrecht bedoelde
onderzoeksrapport en/of andere bij hen bekende
onderzoeksresultaten dan wel op grond van het overeenkomstig het
tweede lid van artikel 39 van de Wet bodembescherming
goedgekeurde saneringsplan bedoeld in artikel 39, eerste lid,
van die Wet van oordeel zijn, dat de bodem niet geschikt is voor
het beoogde doel maar door het stellen van voorwaarden alsnog
geschikt kan worden gemaakt.(Vervallen).Terrein dat voor het verlenen van een omgevingsvergunning voor
het bouwen aanmerking moet worden genomen mag niet nog eens bij
de verlening van een omgevingsvergunning voor het bouwen voor
een ander bouwwerk in aanmerking worden genomen. (Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(artikel 2.5.5 t/m 2.5.30 is alleen van toepassing
daar waar geen bestemmingsplan geldig
is).De voorgevelrooilijn is:a langs een wegzijde met een regelmatige of nagenoeg regelmatige
ligging van de voorgevels van de bestaande bebouwing:de evenwijdig aan de as van de weg gelegen lijn, welke, zoveel
mogelijk aansluitend aan de ligging van de voorgevels van de
bestaande bebouwing, een zoveel mogelijk gelijkmatig beloop van
de rooilijn overeenkomstig de richting van de weg geeft;b langs een wegzijde waarlangs geen bebouwing als onder a
bedoeld aanwezig is en waarlangs mag worden gebouwd:bij een wegbreedte van ten minste 10 meter, de lijn gelegen op
15 meter uit de as van de weg;bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10
meter uit de as van de weg.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.7 is het verboden een
bouwwerk, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is
vereist, te bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn.Het verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn is niet van toepassing op:a onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen van
veranderingen van niet-ingrijpende aard, als bedoeld in artikel
3, eerste lid, onder k, veranderingen bedoeld in artikel 3,
onderdeel 7, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht b andere onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan
een omgevingsvergunning is vereist,die bij het afzonderlijk
realiseren niet vallen onder de werking van artikel 3, eerste
lid, onder k, veranderingen bedoeld in artikel 3, onderdeel 7,
van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht, te weten:1 ondergrondse uitsteeksels, zoals funderingsonderdelen,
rioolleidingen en rioolputten;2 stoepen, stoeptreden en toegangsbruggen, mits zij de grens van
de weg met niet meer dan 0,3 m overschrijden.1 In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding
van de voorgevelrooilijn kan het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen voor:a ondergrondse bouwwerken zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger gelegen is
dan het straatpeil;b bouwwerken, geen gebouw zijnde, anders dan bedoeld in artikel
2, onderdeel 9, 16 en 18 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht, die naar hun aard en bestemming op een voor de
voorgevelrooilijn gelegen erf toelaatbaar zijn;c laadperrons, stoepen en stoeptreden, die de grens van de weg
overschrijden;d erkers, serres en andere uitbouwen, alsmede balkons en
galerijen, die de voorgevelrooilijn met niet meer dan 1,50 m
overschrijden;e trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, alsmede andere luifels,
dakoverstekken, uitspringende schoorsteenwanden,
reclametoestellen en draagconstructies voor reclames dan bedoeld
zijn in artikel 2.5.7;f overbouwingen ten dienste van de verbinding tussen twee
bouwwerken.g bouwwerken aan of bij een monument – als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening – voor zover zulks niet bezwaarlijk is met
het oog op de in historisch-esthetisch opzicht gewenste
aansluiting bij het karakter van de bestaande omgeving.2 Voor het bouwen boven een weg kan alleen afwijking worden
toegestaan, indien niet lager gebouwd wordt dan:4,20 m boven de hoogte van de rijweg, met inbegrip van een
strook van 0,50 m breedte ter weerszijden van die rijweg;2,20 m boven de hoogte van een ander deel van de weg;en dan nog voor zover de veiligheid van de gebruikers van de weg
niet in gevaar komt.In afwijking van het verbod tot het bouwen op de weg kan het
bevoegd gezag de omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen
voor:a gebouwen ten behoeve van een op het openbaar net aangesloten
nutsvoorziening, het telecommunicatieverkeer, het openbaar
vervoer of het wegverkeer, anders dan bedoeld in artikel 2,
onderdeel 18, sub a van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;b bouwwerken, geen gebouw zijnde, ten dienste van het verkeer,
de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, alsmede straatmeubilair, anders dan
bedoeld in artikel 2, onderdeel 18, sub b, c en d, van bijlage
II bij het Besluit omgevingsrecht;c vrijstaande winkel- of reclamevitrines;d reclametoestellen en draagconstructies voor reclame; e andere bouwwerken, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist, die naar hun aard en bestemming
op de weg toelaatbaar zijn.1 Een naar de weg gekeerd gevelvlak van een gebouw moet in de
voorgevelrooilijn zijn geplaatst.2 Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing in:a de gevallen genoemd in artikel 2.5.7 en in die waarin de
afwijking genoemd in de artikelen 2.5.8 en 2.5.9 is
verleend;b in de gevallen genoemd in artikel 2.5.13 en in die waarin de
afwijking genoemd in artikel 2.5.14 is verleend, voor zover het
bouwwerk geheel achter de achtergevelrooilijn is geplaatst;c in de gevallen, bedoeld in het derde lid.3 Indien van wegen die elkaar kruisen of van een weg die een
knik maakt van 90 graden of minder, de tegenover elkaar liggende
voorgevelrooilijnen zich in beide wegen of zich vóór en na de
knik op onderlinge tussenafstanden van minder dan 3 meter
bevinden, moet de bebouwing op de hoeken – over een hoogte op
een dergelijke hoek van niet meer dan 4,2 meter boven straatpeil
– worden afgerond of afgeschuind, met dien verstande dat de
daardoor onbebouwd blijvende oppervlakte niet groter dan 2 m2
behoeft te zijn. 4 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid voor:a gebouwen behorende tot een complex van gebouwen;b gebouwen op handels- en industrieterreinen;c vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;d bijgebouwen, anders dan de artikel 2, onderdeel 3, of artikel
3, onderdeel 1, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht
bedoelde gebouwen;e gebouwen ten dienste van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen, en de daarbijbehorende
woningen;f gedeelten van naar de weg gekeerde gevels;g gevallen, waarin de welstand bij het verlenen van de afwijking
is gebaat.1 De achtergevelrooilijn is evenwijdig aan de voorgevelrooilijn
en bevindt zich:a in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen driehoekig,
vierhoekig of regelmatig veelhoekig bouwblok op een afstand van
de voorgevelrooilijn gelijk aan de helft van de straal van de
ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen, doch op geen
grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter. Indien
meer dan Eén ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen
kan worden beschreven, geldt de grootste;b in een aan alle zijden bebouwd of te bebouwen bouwblok van een
andere dan onder a genoemde vorm op zodanige afstand van de
voorgevelrooilijn, bepaald op de wijze als onder a bepaald, na
herleiding van de vorm van het bouwblok tot een of meer der
onder a genoemde vormen, voor zover zij op zich zelf of
gezamenlijk de vorm van het bouwblok het meest nabijkomen, doch
op geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;c in een slechts aan drie zijden bebouwd of te bebouwen
rechthoekig bouwblok, langs deze drie zijden op een afstand van
de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4 van de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen van de beide zich tegenover elkaar
bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van het bouwblok, doch
op geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15
meter;d in een slechts aan twee tegenover elkaar gelegen zijden
bebouwd of te bebouwen rechthoekig bouwblok, langs deze twee
zijden op een afstand van de voorgevelrooilijn gelijk aan 1/4
van de afstand tussen de voorgevelrooilijnen van de beide zich
tegenover elkaar bevindende bebouwde of te bebouwen zijden van
het bouwblok, doch op geen grotere afstand van de
voorgevelrooilijn dan 15 meter;e in alle niet onder a tot en met d genoemde gevallen op een
afstand die wordt bepaald met inachtneming van de beginselen,
welke zijn neergelegd in a tot en met d van dit lid, doch op
geen grotere afstand van de voorgevelrooilijn dan 15 meter.2 Indien in een hoekbebouwing de elkaar snijdende
achtergevelrooilijnen een scherpe hoek vormen moeten de
achterzijden van die bebouwing – in het belang van de toetreding
van daglicht – over een afstand van ten minste 5 meter ter
weerszijden van bedoeld snijpunt ten minste 2 meter terugliggen
ten opzichte van beide achtergevelrooilijnen.3 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het tweede lid, voor zover de
aard, de indeling en het gebruik van de gebouwen in de
hoekbebouwing dit toelaten. Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.13 is het verboden
bouwwerken, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is
vereist, te bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn.Het verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijn is niet van toepassing op:a buiten de bebouwde kom gelegen kassen en bouwwerken, geen
gebouwen zijnde, voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt,
pluimveeteelt daaronder begrepen;b buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, indien de afstand tot de zijdelingse grens
van het erf ten minste 20 meter bedraagt;c onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvaneen
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als een aan- of uitbouw
voor het bouwen waarvan op grond van artikel 2, onderdeel 3, of
artikel 3, onderdeel 1 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht geen vergunning is vereist;d onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen van
veranderingen van niet-ingrijpende aard, als bedoeld in de
artikel 3, onderdeel 7 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrechte andere onderdelen van een vervangen door ‘bouwwerk, voor het
bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist die bij het
afzonderlijk realiseren niet vallen onder de werking van,
artikel 3, onderdeel 7 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht te weten:1 ondergrondse uitsteeksels, zoals funderingsonderdelen,
rioolleidingen en rioolputten;2 terrassen, bordessen en bordestreden;f antennes, anders dan bedoeld in artikel.2, onderdeel 15 en 17
van bijlage II bij het Besluit omgevingsrechtIn afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding
van de achtergevelrooilijn kan het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen verlenen voora buiten de bebouwde kom gelegen gebouwen, geen kassen zijnde,
voor doeleinden van bodemcultuur en veeteelt, pluimveeteelt
daaronder begrepen, waarvan de afstand tot de zijdelingse grens
van het erf minder dan 20 meter bedraagt;b binnen de bebouwde kom gelegen kassen;c vrijstaande enkele of dubbele eengezinshuizen;d gebouwen op een terrein waarvan twee tegenover elkaar liggende
zijden grenzen aan wegen, aan een weg en een openbaar water, aan
een weg en een spoorweg of aan een weg en een plantsoen en welk
terrein slechts aan één van die zijden mag worden bebouwd; e gebouwen op binnenterreinen, mits hiervan de bereikbaarheid,
als bedoeld in de artikelen 2.5.3 en 2.5.4, is verzekerd;f bijgebouwen, die niet vallen onder artikel 2, onderdeel 3, of
artikel 3, onderdeel 1, van bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht;g gebouwen in een bouwstrook of bouwblok, geheel of overwegend
handels- of industrieterrein omvattend;h bouwwerken, geen gebouw zijnde, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist;i ondergrondse bouwwerken, zoals kelders, kelderkoekoeken en
kelderingangen, mits de bovenzijde daarvan niet hoger is gelegen
dan de hoogte van het terrein ter plaatse bij voltooiing van de
bouw;j erkers en overige uitbouwen anders dan de uitbouwen die vallen
onder artikel 2, onderdeel 3, of artikel 3, onderdeel 1, van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht. k trappenhuizen, buitentrappen en liftschachten,
hijsinrichtingen en stortbuizen, balkons en veranda’s, alsmede
andere luifels, afdaken, dakoverstekken, uitspringende
schoorsteenwanden, terrassen en bordessen dan bedoeld zijn in
artikel 2.5.13;l bouwwerken aan of bij een monument – als bedoeld in de
Monumentenwet 1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening – voor zover zulks niet bezwaarlijk is om
de in historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting te
verkrijgen bij het karakter van de bestaande omgeving.1 Bij een woning of woongebouw moet een erf aanwezig zijn dat
ten minste een strook grond omvat die:a over de volle breedte van het gebouw aansluit aan de
achtergevel, enb voor wat betreft het achter het gebouw gelegen deel dat is
begrepen tussen het verlengde van de zijgevels, een diepte heeft
van ten minste 5 meter.2 De maat genoemd in het eerste lid, moet worden gemeten haaks
op de achtergevelrooilijn en vanuit het verst achterwaarts
gelegen deel van het gebouw. Daarbij moeten de onderdelen van
dat gebouw, bedoeld in artikel 2.5.13, en de balkons en
veranda’s buiten beschouwing blijven. 3 Burgemeester en wethouders kunnen ontheffing verlenen van het
bepaalde in:a het eerste lid, wat de aanwezigheid van het erf betreft,
indien de gelijkstraats gelegen bouwlaag niet tot bewoning
bestemd is;b het eerste lid, indien aan één van de volgende voorwaarden
wordt voldaan:1 een gunstige, andere indeling van het erf is aanwezig;2 het gebouw zal zijn gelegen op een terrein waarvan twee
tegenover elkaar liggende zijden grenzen aan wegen, aan een weg
en een openbaar water, aan een weg en een spoorweg of aan een
weg en een plantsoen, mits dat terrein slechts aan één van die
zijden mag worden bebouwd en tevens een erf van redelijke
afmetingen tot stand wordt gebracht;3 bij het vergroten van een gebouw dat niet aan de bepalingen
voor te bouwen woningen en woongebouwen van het Bouwbesluit
voldoet, wordt de bestaande toestand verbeterd.1 Achter een gebouw, waarvan geen deel tot woning, anders dan
als dienstwoning is bestemd, moet een bij het gebouw behorend
erf aanwezig zijn ter diepte van ten minste 2 meter achter het
verst achterwaarts gelegen deel van het gebouw en over de volle
breedte daarvan.2 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid:a indien ligging en bestemming van het gebouw hiervoor geen
beletsel vormen;b indien, voor zover nodig, afwijking is toegestaan van het
verbod tot overschrijding van de achtergevelrooilijn.1 De zijdelingse begrenzing van een bouwwerk moet ten opzichte
van de zijdelingse grens van het erf zodanig zijn gelegen dat
tussen dat bouwwerk en de op het aangrenzende erf aanwezige
bebouwing geen tussenruimten ontstaan die:a vanaf de hoogte van het erf tot 2,2 meter daarboven minder dan
1 meter breed zijn;b niet toegankelijk zijn.2 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien voldoende
mogelijkheid aanwezig is voor reiniging en onderhoud van de vrij
te laten ruimte.1 Erf- en terreinafscheidingen, anders dan bedoeld in artikel.2,
onderdeel 12 van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht, zijn
niet toegelaten.2 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid in het belang van
het af te scheiden erf of terrein.1 Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van voor
stroomgeleiding bestemde draden van bovengrondse
hoogspanningslijnen mogen zich geen delen bevinden van andere
bouwwerken, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is
vereist dan die welke deel uitmaken van de hoogspanningslijn.
Bij het bepalen van deze afstand moet rekening worden gehouden
met het uitzwaaien van de draden ten gevolge van de wind. Onder
hoogspanningslijn wordt in dit artikel verstaan een lijn met een
nominale elektrische spanning van 1.000 volt of meer.2 Binnen een strook van 6 meter ter weerszijden van een
ondergrondse hoofdtransportleiding mogen geen bouwwerken, voor
het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist worden
gebouwd.3 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van:a het bepaalde in het eerste lid voor wat betreft de afstand van
6 meter, indien de elektrische spanning van de hoogspanningslijn
daarvoor geen bezwaar oplevert;b het bepaalde in het tweede lid voor wat betreft de afstand van
6 meter, indien daartegen met het oog op de veilige en
ongestoorde ligging van de leiding geen bezwaar bestaat. 1 Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de
maximale hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist. in het vlak door de
voorgevelrooilijn 1 meter, vermeerderd met:a in de bebouwde kom éénmaal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg;b buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen langs de desbetreffende weg.2 Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op
hoekbebouwing aan wegen, waarvan de afstand tussen de
voorgevelrooilijnen onderling verschilt, in welk geval aan de
zijde van de smalle weg tot de hoogte welke aan de brede weg is
toegelaten, mag worden gebouwd over een lengte van de hoek af
gelijk aan de afstand tussen de voorgevelrooilijn van de smalle
weg, doch over geen grotere lengte dan 15 meter.3 De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op
de desbetreffende voorgevelrooilijn in het midden van de breedte
van het bouwwerk of de projectie daarvan op de
voorgevelrooilijn.4 Indien aan de overzijde van de weg een voorgevelrooilijn
ontbreekt geldt ter bepaling van de grootste toegelaten hoogte,
bedoeld in het eerste lid, de dichtst bij gelegen
tegenoverliggende rooilijn.Indien de tegenoverliggende rooilijn plaatselijk is onderbroken
geldt ter plaatse van die onderbreking de verst verwijderde van
de beide ter weerszijden van de onderbreking voorkomende
rooilijnen.1 Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 bedraagt de
maximale hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist.in het vlak door de achtergevelrooilijn 1 meter, vermeerderd
met:a in de bebouwde kom éénmaal de afstand tot de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn in hetzelfde bouwblok;b buiten de bebouwde kom 0,75 maal de afstand tot de
tegenoverliggende achtergevelrooilijn in hetzelfde
bouwblok.2 De in het eerste lid bedoelde afstand wordt gemeten haaks op
de achtergevelrooilijn ter plaatse van het bouwwerk.Indien de te beschouwen achtergevelrooilijnen niet evenwijdig
lopen, wordt voor elke 5 meter breedte van de achterzijde van
het bouwwerk uitgegaan van de gemiddelde afstand tussen de
achtergevelrooilijnen.Indien een tegenoverliggende achtergevelrooilijn ontbreekt,
wordt gemeten tot de dichtstbijzijnde tegenover de
achtergevelrooilijn gelegen voorgevelrooilijn.3 In afwijking van het bepaalde in het eerste lid mag de
maximale hoogte van een bouwwerk in het vlak door de
achtergevelrooilijn niet meer bedragen dan de maximale hoogte in
de aangrenzende 5 meter van een aanliggende achtergevelrooilijn
in hetzelfde bouwblok.4 Indien het terrein achter de achtergevelrooilijn lager dan
straatpeil ligt, moet de in het eerste lid bedoelde hoogte
worden verminderd met een maat, gelijk aan het verschil tussen
het straatpeil en het peil van het onderhavige terrein ter
plaatse van de achtertoegang bij voltooiing van de bouw. 1 Indien op een kruising van wegen de achtergevels van de
bebouwing, gelegen aan de ene weg, doorgebouwd zijn tot aan de
voorgevelrooilijn van de andere weg en bovendien in die
achtergevels ramen aanwezig zijn, dan bedraagt – onverminderd
het bepaalde in artikel 2.5.24 – de maximale hoogte van de
zijgevel van het eerste bouwwerk aan laatstgenoemde weg nabij de
hoek ten hoogste 1,5 maal de afstand van deze zijgevel tot de
achtergevelrooilijn die bij de eerstgenoemde weg behoort. Deze
afstand moet op dezelfde wijze worden bepaald als beschreven is
in artikel 2.5.21, tweede lid, voor de bepaling van de afstand
tussen twee achtergevelrooilijnen. 2 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, mits de zijgevel
niet hoger is dan de voorgevel. 1 Onverminderd het bepaalde in artikel 2.5.24 mag een bouwwerk,
voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist.
tussen de voor- en de achtergevelrooilijn niet hoger reiken dan
tot de vlakken die de verticale vlakken door de
voorgevelrooilijn en door de achtergevelrooilijn snijden op de –
krachtens de artikelen 2.5.20 en 2.5.21 – maximale bouwhoogte en
die met het horizontale vlak een hoek vormen van:a 45 graden in de bebouwde kom;b 37 graden buiten de bebouwde kom.2 Indien een bouwwerk nabij een kruising van wegen een zijgevel
heeft die gelegen is tegenover een achtergevelrooilijn in
hetzelfde bouwblok, mag dit bouwwerk bovendien niet hoger reiken
dan tot het vlak dat het verticale vlak door die zijgevel snijdt
ter hoogte van de – krachtens artikel 2.5.22 – maximale
bouwhoogte en dat met het horizontale vlak een hoek vormt van 56
graden. 1 De hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist. mag niet meer bedragen dan 15
meter.2 Indien het bouwwerk aan meer dan een weg grenst en deze wegen
op verschillende hoogten liggen, geldt de hoogte ten opzichte
van de laagst gelegen weg. 1 De hoogte van een bouwwerk dat met een ingevolge artikel 2.5.3
of artikel 2.5.14 toegestane afwijking wordt opgericht op een
niet aan een weg grenzend terrein, mag niet meer bedragen dan
2,70 meter met dien verstande dat – uitgaande van een goothoogte
van genoemde maat – daarboven een zadeldak met hellingen van ten
hoogste 45 graden toegelaten is.2 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste lid, indien de aard en
de ligging van de omringende bebouwing hiervoor geen beletsel
vormen.1 De hoogte van een bouwwerk of van een gevel of van een ander
buitenvlak van een bouwwerk moet worden gemeten ten opzichte van
straatpeil. 2 De hoogte van gevels die geen horizontale beëindiging hebben,
moet worden bepaald door de oppervlakte te delen door de
breedte. Plaatselijke verhogingen, als bedoeld in artikel
2.5.27, onder d, en artikel 2.5.28, onder h, i, j en k, moeten –
voor zover zij de maximale hoogte overschrijden – buiten
beschouwing worden gelaten. Het bepaalde in artikel 2.5.20, eerste lid, artikel 2.5.21,
eerste en derde lid, artikel 2.5.22, eerste lid, artikel 2.5.23
en artikel 2.5.24 is niet van toepassing op:a onderdelen van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een
omgevingsvergunning is vereist die bij het afzonderlijk
realiseren opgevat zouden moeten worden als het aanbrengen van
veranderingen, als bedoeld artikel 3, onderdeel 7 van bijlage II
bij het Besluit omgevingsrecht;b het gedeeltelijk vernieuwen of veranderen van bouwwerken,
anders dan het aanbrengen van veranderingen van niet-ingrijpende
aard, als bedoeld in artikel 3, onderdeel 7 van bijlage II bij
het Besluit omgevingsrecht;c topgevels in het verticale vlak, gaande door de
voorgevelrooilijn of de achtergevelrooilijn, mits zij niet
breder zijn dan 6 meter en mits de geveloppervlakte, over de
breedte van de topgevel gemeten, niet groter is dan het product
van de breedte van de topgevel en de maximale bouwhoogte ter
plaatse;d plaatselijke verhogingen met geen grotere breedte dan 0,60
meter.In afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding
van de toegelaten bouwhoogte als bedoeld in de artikelen 2.5.20,
eerste lid, 2.5.21, eerste en derde lid, 2.5.22, eerste lid,
2.5.23 en 2.5.24 kan het bevoegd gezag de omgevingsvergunning
voor het bouwen verlenen voor:a gebouwen voor openbaar nut, scholen, kerken, schouwburgen en
andere gebouwen bestemd voor het houden van bijeenkomsten en
vergaderingen;b gebouwen bestemd voor woon-, kantoor- of winkeldoeleinden,
indien de welstand bij het toestaan van de afwijking is
gebaat;c gebouwen bestemd voor het uitoefenen van een bedrijf op een
handels- en industrieterrein;d agrarische bedrijfsgebouwen;e het geheel of gedeeltelijk veranderen of vergroten van een
bouwwerk, anders dan bedoeld i artikel 3, onderdeel 7 van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht , en indien:1 de bestaande belendende gebouwen de maximale bouwhoogte
overschrijden en de welstand bij het toestaan van de afwijking
is gebaat;2 bij het overschrijden van bestaande uitwendige
hoogteafmetingen andere hoogteafmetingen kleiner worden dan de
bestaande;f bouwwerken, geen gebouwen zijnde, ten dienste van het verkeer,
de waterhuishouding, de energievoorziening of het
telecommunicatieverkeer, anders dan bedoeld in: artikel.2,
onderdeel 16 en 18 van bijlage II bij het Besluit
omgevingsrecht;g topgevels, breder dan 6 meter en gevelverhogingen van
soortgelijke aard;h plaatselijke verhogingen met een grotere breedte dan 0,60
meter;i dakvensters, mits buitenwerks gemeten de breedte niet meer dan
1,75 meter, de hoogte niet meer dan 1,5 meter, de onderlinge
afstand niet minder dan 3 meter en de afstand tot de
erfscheiding niet minder dan 1,5 meter bedraagt. Deze laatste
voorwaarde geldt niet voor gekoppelde dakvensters, die tot
verschillende gebouwen behoren;j draagconstructies voor een reclame;k vrijstaande schoorstenen;l bouwwerken op een monument – als bedoeld in de Monumentenwet
1988 dan wel in de provinciale of gemeentelijke
monumentenverordening – voor zover zulks niet bezwaarlijk is om
de in historisch-esthetisch opzicht gewenste aansluiting te
verkrijgen bij het karakter van de bestaande omgeving.In andere gevallen dan bedoeld in de artikelen 2.5.8, 2.5.14 en
2.5.28, kan het bevoegd gezag afwijken van de verboden tot
bouwen met overschrijding van de voor- en van de
achtergevelrooilijn, en van het verbod tot bouwen met
overschrijding van de maximale bouwhoogte, indien:
er voor het betreffende gebied geen bestemmingsplan of
beheersverordening of projectbesluit van kracht is;
geen van de aanhoudingsgronden zoals genoemd in artikel
3.3 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht van
toepassing is;
de activiteit in overeenstemming is met in voorbereiding
zijnd toekomstig ruimtelijk beleid;
de activiteit niet in strijd is met een goede
ruimtelijke ordening, en
de motivering van het besluit een goede ruimtelijke
onderbouwing bevat.
1 Indien een gebouw gelegen is in een deel van de gemeente dat
is aangeduid op de – bij deze bouwverordening behorende – kaart
als zijnde een gebied dat per openbaar vervoer uitstekend of
goed bereikbaar is, moet – voor zover de omvang of de bestemming
van het gebouw daartoe aanleiding geeft – ten behoeve van het
parkeren of stallen van auto’s in beperkte mate ruimte zijn
aangebracht in, op of onder dat gebouw, dan wel op of onder het
onbebouwde terrein dat bij dat gebouw behoort.2 Indien een gebouw gelegen is in een deel van de gemeente dat
is aangeduid op de – bij deze bouwverordening behorende – kaart
als zijnde een gebied:a waarin de bereikbaarheid per openbaar vervoer in de toekomst
uitstekend of goed zal zijn; enb waarin tevens, totdat die verbeterde bereikbaarheid is
verwezenlijkt, van gemeentewege voor aanvullende parkeer- of
stallingruimte wordt zorg gedragen;moet – voor zover de omvang of de bestemming van het gebouw
daartoe aanleiding geeft – ten behoeve van het parkeren of
stallen van auto’s in beperkte mate ruimte zijn aangebracht in,
op of onder dat gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde
terrein dat bij dat gebouw behoort.3 Indien een gebouw gelegen is in een ander deel van de gemeente
dan wordt bedoeld in het eerste en het tweede lid, en de omvang
of de bestemming van het gebouw daartoe aanleiding geeft, moet
ten behoeve van het parkeren of stallen van auto’s in voldoende
mate ruimte zijn aangebracht in, op of onder dat gebouw, dan wel
op of onder het onbebouwde terrein dat bij dat gebouw behoort.
Deze ruimte mag niet overbemeten zijn, gelet op het gebruik of
de bewoning van het gebouw, waarbij rekening moet worden
gehouden met de eventuele bereikbaarheid per openbaar
vervoer.4 De – in de voorgaande leden bedoelde – ruimten voor het
parkeren van auto’s moeten afmetingen hebben die zijn afgestemd
op gangbare personenauto’s.Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan:a indien de afmetingen van bedoelde parkeerruimten ten minste
1,80 m bij 5,00 m en ten hoogste 3,25 m bij 6,00 m bedragen; b indien de afmetingen van een gereserveerde parkeerruimte voor
een gehandicapte – voor zover die ruimte niet in de
lengterichting aan een trottoir grenst – ten minste 3,50 m bij
5,00 m bedragen.5 Indien de bestemming van een gebouw aanleiding geeft tot een
te verwachten behoefte aan ruimte voor het laden of lossen van
goederen, moet in deze behoefte in voldoende mate zijn voorzien
aan, in of onder dat gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde
terrein dat bij dat gebouw behoort.6 Het bevoegd gezag kan de omgevingsvergunning verlenen in
afwijking van het bepaalde in het eerste, het tweede, het derde
en het vijfde lid:a voor zover op andere wijze in de nodige parkeer- of
stallingruimte, dan wel laad- of losruimte wordt voorzien;b indien het voldoen aan die bepalingen door bijzondere
omstandigheden op overwegende bezwaren stuit, tot welke
bijzondere omstandigheden – voor wat betreft de toepassing van
het eerste en het tweede lid – in elk geval worden
gerekend:een te verwachten meer dan gemiddeld aantal gehandicapte
gebruikers of bezoekers van het gebouw; een te verwachten meer
dan gemiddeld aantal klanten of bezoekers, indien het gebouw
bestemd is voor de vestiging van één of meer
detailhandelsbedrijven, dan wel openbare dienstverlening of
vermakelijkheid; een bestemming van het gebouw als
parkeergarage, dan wel garagebedrijf.(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen). (Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).Reinheid(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).In afwijking van het bepaalde in artikel 2.2, eerste lid, van
het Besluit omgevingsrecht, wordt het aantal personen bepaald op
10. (Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).1 De advisering over redelijke eisen van welstand wordt uitgevoerd
door de gemeentelijke Welstandscommissie Reusel-De Mierden. Deze
commissie bestaat uit twee extern ter zake deskundige leden en een
intern lid zijnde beleidsmedewerker bouw- en woningtoezicht, hierna
gezamenlijk te noemen: de welstandscommissie.2 De welstandscommissie adviseert over de welstandsaspecten van
aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen. De
welstandscommissie baseert haar advies op de in de welstandsnota
genoemde welstandscriteria.3 Het bevoegd gezag kan zonder advies van de welstandscommissie
beoordelen of een omgevingsvergunning voor het bouwen niet in strijd
zijn met redelijke eisen van welstand. 1 De welstandscommissie bestaat uit twee extern ter zake deskundige
leden en een intern lid zijnde beleidsmedewerker bouw- en
woningtoezicht.2 Voor de leden kunnen plaatsvervangers worden aangewezen die hen
bij afwezigheid kunnen vervangen.3 De welstandscommissie kan slechts adviezen uitbrengen indien ten
minste twee leden aanwezig zijn.4 De externe deskundige leden van de welstandscommissie zijn
onafhankelijk ten opzichte van het gemeentebestuur.5 De welstandscommissie voert haar eigen secretariaat.(Vervallen).De welstandscommissie stelt jaarlijks een verslag op van haar
werkzaamheden voor de gemeenteraad, zoals deze omschreven staat in
artikel 12c van de Woningwet. De welstandscommissie kan in haar jaarverslag aanbevelingen doen ten
aanzien van het gemeentelijk ruimtelijk kwaliteitsbeleid in het
algemeen en de aanpassing van de gemeentelijke welstandsnota in het
bijzonder.1 De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag is
verlengd met toepassing van artikel 3.9, tweede lid van de Wat
algemene bepalingen omgevingsrecht omgevingsvergunning voor het
bouwen uit binnen vier weken. 2 De welstandscommissie brengt het advies over de aanvraag is
verlengd met toepassing van artikel 3.9, tweede lid van de Wat
algemene bepalingen omgevingsrecht een omgevingsvergunning voor het
bouwen, indien deze vergunning betrekking heeft op een deel van een
project of een gefaseerde aanvraag betreft uit binnen vier weken.
1 De behandeling van bouwplannen door of onder verantwoordelijkheid
van de welstandscommissie is openbaar. De data voor de vergaderingen
van de welstandscommissie worden tijdig bekendgemaakt in een
huis-aan-huisblad, dan wel op een andere geschikte wijze. Indien
burgemeester en wethouders – al dan niet op verzoek van de aanvrager
– een verzoek doen tot niet-openbare behandeling, dan dienen het
bevoegd gezag daaraan klemmende redenen op grond van artikel 10 van
de Wet openbaarheid van bestuur ten grondslag te leggen. De
openbaarheid geldt zowel voor de beraadslagingen, de beoordeling als
de adviezen.2 Indien de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het bouwen
hierom bij het indienen van de aanvraag om omgevingsvergunning voor
het bouwen heeft verzocht, wordt deze door of namens de
welstandscommissie in staat gesteld tot het geven van een
toelichting op het bouwplan.3 In het geval dat het bouwplan in de vergadering van de commissie
wordt behandeld en een verzoek tot het geven van een toelichting is
gedaan, dient de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het
bouwen een uitnodiging te ontvangen voor de vergadering van de
commissie, waarin de aanvraag wordt behandeld.4 Belanghebbenden hebben spreekrecht voor zover de meerderheid van
de commissie dit toelaat.
De welstandscommissie kan de advisering over een aanvraag om
advies, in afwijking van artikel 9.2, onder
verantwoordelijkheid van de commissie overlaten aan een of
meerdere daartoe aangewezen leden. Het aangewezen lid of de
aangewezen leden adviseren over bouwplannen waarvan volgens
hen het oordeel van de welstandscommissie als bekend mag
worden verondersteld.
In geval van twijfel wordt het bouwplan alsnog voorgelegd
aan de welstandscommissie.’
1 De welstandscommissie adviseert en motiveert haar advies
schriftelijk.2 Zodra het advies wordt uitgebracht, wordt het door of namens het
bevoegd gezag bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het
bouwen.(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).Het bevoegd gezag is bevoegd om rekening te houden met de herziening
en vervanging van de NEN-normen, voornormen, praktijkrichtlijnen en
andere voorschriften waarnaar in deze verordening – of in de bij
deze verordening behorende bijlagen – wordt verwezen, indien de
bevoegde instantie de betrokken norm, voornorm, praktijkrichtlijn of
het voorschrift heeft herzien of vervangen en die herziening of
vervanging heeft gepubliceerd.(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).(Vervallen).Op een aanvraag om bouwvergunning, ontheffing of toestemming of een
aanvraag om omgevingsvergunning, die is ingediend vóór 1 april 2012
en waarop op dit tijdstip nog niet is beschikt, zijn de bepalingen
van de Bouwverordening Reusel-De Mierden 2010 van toepassing, zoals
die luidden voor deze wijziging, tenzij de aanvrager aangeeft dat de
gewijzigde bepalingen worden toegepast.1 Deze verordening treedt in werking op 1 april 2012.2 Bij de inwerkingtreding van deze verordening vervalt:a de Bouwverordening Reusel-De Mierden 2010, 13e serie wijzigingen,
vastgesteld bij raadsbesluit d.d. 29 juni 2010;3 Deze verordening kan worden aangehaald als ‘Bouwverordening 2012,
14e serie wijzigingen’.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 27 maart 2012.de griffier, de voorzitter,J.C.M. van Berkel H.A.J. TuerlingsBijlage 1 Gegevens en bescheiden aanvraag
bouwvergunning(vervallen).Artikel 1 De bij de aanvraag om bouwvergunning behorende
bescheiden als bedoeld in artikel 2.1.3 van de bouwverordening
(Vervallen).Artikel 2 De bij de aanvraag om bouwvergunning behorende
gegevens en bescheiden als bedoeld in artikel 2.1.6 van de
bouwverordening(Vervallen).Artikel 3 Funderingsplan(Vervallen).Artikel 4 Constructieve en aanverwante gegevens(Vervallen).Artikel 5 Bouwveiligheidsplan(Vervallen).Artikel 6 Eisen ten aanzien van tekeningen(Vervallen).Artikel 7 Eisen ten aanzien van berekeningen(Vervallen).Bijlage 2(vervallen)Bijlage 3(vervallen)Bijlage 4(vervallen)Bijlage 5(vervallen)Bijlage 6(vervallen)Bijlage 7(Vervallen)Bijlage 8(Vervallen) Bijlage 9Reglement op de welstandscommissie Reusel-De MierdenTaken van de commissie
Wettelijke takena. De welstandscommissie adviseert over de welstandsaspecten van
aanvragen van bouwplannen waarvoor een vergunning vereist is.
Niet wettelijk verplichte taken
a. Beoordeling van aanvragen voor reclames.
b. Onder regie van de gemeente, en op verzoek de gemeente of de
aanvrager het noodzakelijk geacht overlegvoeren met betrokkenen
bij de voorbereiding van de bouwplannen.
c. Desgevraagd adviezen uitbrengen aan B&W over de
welstandsaspecten van in voorbereiding zijnde structuurplannen,
bestemmingsplannen, erfbeplanting en inrichtingsplannen,
beeldkwaliteitplannen, stedenbouwkundige plannen en andere
relevante beleidsstukken.
d. Desgevraagd adviseren over stedenbouwkundige en
architectonische ontwikkelingen die van belang zijn voor de
ruimtelijke kwaliteit in de gemeente.
e. Desgevraagd adviseren in het geval van excessen:
buitensporigheden n het uiterlijk van bouwwerken die ook voor
niet-deskundigen evident zijn.
f. Voorlichting inzake ruimtelijke kwaliteit aan de
gemeenteraad, het bevoegd gezag en burgers.
Vorm waarin het advies wordt uitgebracht
De welstandscommissie adviseert en motiveert haar advies schriftelijk.
Zodra het advies is uitgebracht wordt het door of namens het bevoegd
gezag gevoegd bij de aanvraag om een vergunning
De Commissie brengt heldere en goed beargumenteerde adviezen uit aan het
bevoegd gezag, over de vraag of ‘het uiterlijk en de plaatsing van een
bouwwerk, zowel op zichzelf als in verband met de omgeving of de te
verwachten ontwikkeling daarvan, niet in strijd is met redelijke eisen
van welstand” (art. 12, lid 1 Ww 2002) Dit wordt beoordeeld aan de hand
van de criteria die daartoe door de gemeenteraad zijn vastgesteld.
Een welstandsadvies kan de volgende conclusies hebben:VoldoetDe Commissie is van oordeel dat het plan volgens de van toepassing zijnde
welstandscriteria niet in strijd is met redelijke eisen van welstand. Desgewenst
motiveert de Commissie haar advies schriftelijk.Voldoet mits De Commissie is van oordeel dat het plan op onderdelen niet voldoet
aan de toetsingscriteria, tenzij tegemoet gekomen wordt aan de geformuleerde
bezwaren op die punten. De Commissie omschrijft nauwkeurig welke onderdelen van
het plan bezwaarlijk zijn. In het geval het bevoegd gezag het advies overneemt,
krijgt de aanvrager voor zover dit nog past binnen de beschikbare vergunningstermijn, de gelegenheid om de plannen
te wijzigen en aan de bezwaarpunten tegemoet te komen. Het bevoegd gezag kan ook
besluiten om de voorwaarden van het welstandsadvies op te nemen in de
bouwvergunning.Voldoet in principeDe hoofdopzet van het plan (de bouwmassavorm) voldoet aan redelijke eisen van
welstand. De geveluitwerkingen alsmede de materialisering en detailleringen
worden nog ter advisering opgevraagd. Voldoet nietDe Commissie is van oordeel dat het bouwplan niet voldoet aan
redelijke eisen van welstand. Een negatief standpunt houdt in dat indien het
bevoegd gezag het advies overneemt, het bouwplan ingrijpend zal moeten worden
gewijzigd. Adviseert de Commissie negatief dan geeft ze een nauwkeurige
schriftelijke motivering. Deze omvat een korte omschrijving van het ingediende
plan, een verwijzing naar de van toepassing zijnde welstandscriteria en een
samenvatting van de beoordeling van het plan op die punten. AanhoudenDe Commissie kan het advies aanhouden wanneer meer informatie of een nadere
toelichting van de opdrachtgever /ontwerper noodzakelijk is.Afwijken van het advies, afwijken van de criteriaHet bevoegd gezag volgen in hun oordeel in principe het advies van de
welstandscommissie. Daarop zijn de volgende uitzonderingsmogelijkheden:Afwijken van het advies op inhoudelijke grond / second opinion
Het bevoegd gezag kan op inhoudelijke grond afwijken van het advies van de
welstandscommissie indien zij tot het oordeel komen dat de welstandscommissie de
van toepassing zijnde criteria niet juist heeft geïnterpreteerd, of de commissie
naar hun oordeel niet de juiste criteria heeft toegepast. Indien het bevoegd
gezag bij een vergunningaanvraag op inhoudelijke grond tot een ander oordeel
komen dan de welstandscommissie, dan vragen zij voordat het besluit op de
vergunningaanvraag wordt genomen, maar binnen de daarvoor geldige
afhandelingtermijn, een second opinion aan bij een andere welstandscommissie.
Het advies van deze commissie speelt een zware rol bij de verdere
oordeelsvorming van het bevoegd gezag. Indien het advies van de reguliere
commissie en de second opinion tegengesteld zijn en het bevoegd gezag op
inhoudelijke grond afwijken van het advies van de reguliere welstandscommissie
wordt dit in de beslissing op de aanvraag van de vergunning gemotiveerd. De
reguliere welstandscommissie wordt hiervan op de hoogte gesteld. Afwijken van het advies om andere redenen Het bevoegd gezag krijgt volgens artikel 44 lid 1 d Ww 2002 de mogelijkheid om
bij het in strijd zijn van een bouwplan met redelijke eisen van welstand, toch
de vergunning te verlenen indien zij van oordeel zijn dat daarvoor andere
redenen zijn, bijvoorbeeld van economische of maatschappelijke aard. Deze
afwijking wordt in de beslissing op de aanvraag van de vergunning gemotiveerd.
De welstandscommissie wordt hiervan op de hoogte gesteld. Het bevoegd gezag
uiterst terughoudend zijn met het gebruik van deze mogelijkheid omdat de
ruimtelijke kwaliteit niet snel ondergeschikt wordt geacht aan economische of
maatschappelijke belangen. Afwijken van de criteria De welstandscommissie kan bij haar advisering afwijken van het welstandsnota.
Dit kan gebeuren op basis van een gemotiveerd positief welstandsadvies bij
plannen die weliswaar niet voldoen aan enige gebiedsgerichte of objectgerichte welstandscriteria maar wel aan redelijke
eisen van welstand, dit te beoordelen aan de hand van de algemene
welstandscriteria. Deze afwijking wordt in de beslissing op de aanvraag van de
vergunning eveneens gemotiveerd. Afwijkingen van het beleid vragen om een bestuurlijk draagvlak. Wanneer de
welstandscommissie voor een bepaald plan aanleiding ziet tot afwijken van het
beleid, zal zij het bevoegd gezag in haar advies daarover informeren. Bijlage 10(vervallen)Bijlage 11(vervallen)Bijlage 12 (vervallen)(inclusief de 14e serie wijzigingen op het model 1992)Hoofdstuk 1 Inleidende bepalingenArtikel 1.1 BegripsomschrijvingenBouwtoezichtDe Woningwet geeft in artikel 92 expliciet de opdracht aan burgemeester en
wethouders om zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke handhaving van het
bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I tot en met IV van de Woningwet. Op grond
van artikel 5.10, lid 3 Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) wijzen
burgemeester en wethouders ambtenaren aan die belast zijn met het toezicht op de
naleving van het bepaalde bij of krachtens hoofdstuk I tot en met III van de
Woningwet.Artikel 5.10 Wabo heeft betrekking op alle vormen van toezicht (op rijks-,
provinciaal en gemeentelijk niveau). Alle bestuurslagen kunnen in beginsel
bevoegd gezag zijn onder de Wabo. Dit werkt ook door in de toezichtbevoegdheden.
Ook ambtenaren op provinciaal of op rijksniveau kunnen onder omstandigheden als
“bouwtoezicht” worden aangemerkt.De Wabo is, zoals de Woningwet dit al vele jaren is, een lex specialis ten
opzichte van de Awb. De Wabo-toezichthouders moeten ambtenaren zijn, zoals dit
ook het geval is met de Woningwet. De ingehuurde toezichthouders die geen
ambtenaar zijn, zijn onrechtmatig aangewezen. Zij verrichten hun werkzaamheden
voor de gemeente onrechtmatig, wat consequenties heeft voor hun bevoegdheden,
het bewijsrecht e.d. Artikel 1.2, lid 1, onder g van de Collectieve arbeidsvoorwaardenregeling en de
Uitwerkingsovereenkomst (CAR-UWO) maakt het echter mogelijk om toezichthouders
die aangesteld moeten zijn als ambtenaar om hun toezichthoudende taken te mogen
uitoefenen, onbezoldigd aan te stellen zonder dat de CAR-UWO op hen van
toepassing wordt. Op basis daarvan kunnen gemeenten dus toezichthouders inhuren
via particuliere bureaus en aanstellen als onbezoldigd ambtenaar.De toezichthouder kan een aanstelling als buitengewoon opsporingsambtenaar
krijgen, als deze voldoet aan de daartoe gestelde eisen. Zie hiervoor:
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/buitengewoon-opsporingsambtenaar.Zie
over dit onderwerp ook de VNG-ledenbrief: Uitbreiding art. 1:2 CAR: (Lbr.07/17,
CvA/LOGA 07/04) (5 april 2007)Bouwwerk en gebouwDe definitie van bouwen in artikel 1 van de Woningwet maakt gebruik van de als
bekend veronderstelde term bouwwerk. De inhoud van de term bouwwerk wordt
bepaald door de begripsomschrijving in de MBV en de jurisprudentie. De Woningwet maakt op diverse plaatsen onderscheid tussen gebouwen en
bouwwerken, niet zijnde een gebouw. Het begrip gebouw is bepaald in artikel 1
van de Woningwet.Artikel 1.3 Indeling van het gebied van de gemeenteAlgemeenSinds 1 juli 2008 geldt de Wet ruimtelijke ordening (Wro). In afwijking van de
daarvoor geldende Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) moet op grond van de
nieuwe wet ook een bestemmingsplan worden vastgesteld voor de bebouwde kom.Ook bestaat de mogelijkheid een beheersverordening vast te stellen, indien voor
het betreffende gebied geen grote veranderingen worden verwacht. Een
beheersverordening vervangt een bestemmingsplan. Op grond van overgangsrecht
dient uiterlijk op 1 juli 2013 een bestemmingsplan nieuwe stijl of
beheersverordening te gelden voor alle gebieden van de gemeente.De bouwverordening voorziet in hoofdstuk 2 in de stedenbouwkundige bepalingen
voor gebieden waar geen bestemmingsplan geldt. Artikel 9 van de Woningwet bevat
een afstemmingsregeling tussen bestemmingsplan en bouwverordening. Zolang geen
bestemmingsplan of beheersverordening voor de bebouwde kom van kracht is, kan
het oude artikel 1.3 worden gehandhaafd. Het vaststellen van een bestemmingsplan
voor de bebouwde kom kan gevolgen hebben voor dit artikel en de daarop
gebaseerde kaartbijlagen. Wanneer voor de bebouwde kom een bestemmingsplan wordt
vastgesteld, dient te worden bezien of en in hoeverre artikel 1.3 van de
bouwverordening daarop moet worden afgestemd of wellicht overbodig is
geworden.Het is toegestaan op grond van artikel 1.3 voor verschillende gebieden binnen de
gemeente een ander alternatief uit de MBV vast te stellen met voor elk gebied
een eigen kaartbijlage. Zie hiervoor ook paragraaf 2.5 van deze
toelichting.Alternatief 1Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin geen - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en waarin
ook geen gebied is vrijgesteld van welstandstoezicht.Alternatief 2Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin een - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en waarin
geen gebied is vrijgesteld van welstandstoezicht.Alternatief 3Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin geen - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, maar wel
een gebied dat - geheel of voor bepaalde categorieën bouwwerken - is vrijgesteld
van welstandstoezicht, bijvoorbeeld een havengebied of een terrein voor zware
industrie.Indien de raad op grond van artikel 12 van de Woningwet het voornemen heeft een
gebied van de gemeente of een categorie bouwwerken uit te sluiten van
welstandstoezicht, neemt de raad het daartoe strekkende besluit niet dan nadat
op het voornemen inspraak is verleend en het advies van de welstandscommissie is
ingewonnen. De inspraak als bedoeld in het eerste lid vindt plaats op de wijze
voorzien in de krachtens artikel 150 Gemeentewet vastgestelde verordening.Alternatief 4Dit alternatief is bedoeld voor gemeenten waarin een - al dan niet
binnenstedelijke - zone is vastgesteld die geschikt is voor hoogbouw, en ook een
gebied dat - geheel of voor bepaalde categorieën bouwwerken - is vrijgesteld van
welstandstoezicht, bijvoorbeeld een havengebied of een terrein voor zware
industrie (zie ook de toelichting bij alternatief 3).Hoofdstuk 2 Omgevingsvergunning voor het bouwenAlgemeenRegeling omgevingsrecht. De indieningvereisten staan vermeld in artikel 7.2 van de Regeling
omgevingsrecht (Mor). De Mor vervangt op dit punt het Besluit indieningvereisten
aanvraag bouwvergunning. De indiening van de in art. 7.2 Mor en andere voor de beoordeling van de
aanvraag noodzakelijke gegevens kan het bevoegd gezag verlangen op grond van
art. 4.2 Algemene wet bestuursrecht (Awb) juncto art. 4.4 Besluit omgevingsrecht
(Bor).Wet BIBOBDe Wet bevordering integriteitbeoordelingen door het openbaar bestuur (BIBOB),
Stb. 2002, 347, en het daaraan gekoppelde Besluit BIBOB, Stb. 2003, 180 zijn per
1 juni 2003 in werking getreden (Stb. 2003, 216) en nadien gewijzigd,
laatstelijk in 2011. Deze wet houdt in dat na ontvangst van een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen, door het bevoegd gezag wordt beoordeeld of
over de aanvrager een integriteitadvies wordt gevraagd bij het Bureau BIBOB. Dit
bureau ressorteert onder het ministerie van Justitie en is bevoegd om onderzoek
te doen naar de antecedenten van de aanvrager - zowel natuurlijke als
rechtspersonen - en naar de herkomst van de gelden waarmee het bouwproject wordt
gefinancierd. Een negatief advies kan voor het bevoegd gezag aanleiding zijn de
omgevingsvergunning te weigeren. Het vragen van een advies door het bevoegd gezag is facultatief. Indien een
advies bij het Bureau BIBOB wordt gevraagd, schort de termijn voor de
behandeling van de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen met
maximaal acht weken op (4 weken + verlenging 4 weken); artikelen. 15 en 31 Wet
Bibob).Algemene wet bestuursrechtDe Algemene wet bestuursrecht (Awb) geeft algemene regels voor het rechtsverkeer
tussen burger en overheid. Ook de rechtsbescherming tegen besluiten van de
overheid is in de Awb opgenomen. De Awb is bij de voorbereiding van besluiten
van belang voor de te volgen procedure. Dit geldt onder meer voor de gevallen
waarin Afdeling 3.4 over de uniforme openbare voorbereidingsprocedure (uov) van
toepassing is.Wet ruimtelijke ordeningOp 1 juli 2008 trad de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking ter vervanging
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). De Invoeringswet Wro gaf aanleiding tot discussie over het al dan niet kunnen
voortbestaan van enkele stedenbouwkundige voorschriften uit paragraaf 2.5 van
dit hoofdstuk. Dit betreft het zgn. parkeerartikel (2.5.30), de toegangsweg
(2.5.3; van belang voor voertuigen van hulpverleningsdiensten om een bouwwerk te
kunnen bereiken) en de bereikbaarheid van gebouwen voor gehandicapten (2.5.4).
Twijfel bestaat of een even effectieve en flexibele regeling (parkeren) in een
bestemmingsplan kan worden gerealiseerd. Besloten is dat artikel 9.1.4, vijfde
lid van de Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking treedt. Het gevolg
hiervan is dat de stedenbouwkundige voorschriften van dit hoofdstuk vooralsnog
blijven bestaan. De artikelen 8, vijfde lid, 9 en 10 Woningwet blijven bestaan
totdat het gemelde probleem is opgelost.WOB en de openbaarheid van gegevens aanvraag omgevingsvergunning voor
het bouwenDe aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het bouwen ligt op grond van art.
3.8 Wabo voor een ieder ter inzage. Bij het indienen van een verzoek om een
omgevingsvergunning voor het bouwen kan de aanvrager gemotiveerd verzoeken
bepaalde gegevens niet openbaar ter inzage te leggen. De gegevens die op grond
van de Wabo ter inzage liggen zijn de zakelijke gegevens die nodig zijn bij de
beoordeling van het ingediende bouwplan.De gegevens die de gemeente inwint op grond van de Wet BIBOB liggen niet ter
inzage. Deze gegevens hebben een persoonlijk karakter. Zij betreffen de
antecedenten van de aanvrager, van degene die bouwt en van degene die in het te
bouwen bouwwerk bepaalde activiteiten onderneemt. Deze gegevens zijn gevoelig
voor misbruik en liggen niet ter inzage.Wet algemene bepalingen omgevingsrechtDe Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) introduceert de
omgevingsvergunning. De bouwvergunning maakt deel uit van de omgevingsvergunning
en wordt in de MBV aangeduid als omgevingsvergunning voor het bouwen (art. 2.1
Wabo) De Wabo heeft gevolgen voor de vergunningen en ontheffingen van de
bouwverordening. De MBV is met de 13e serie van wijzigingen zgn. Wabo-proof
gemaakt. De gefaseerde behandeling van een vergunningaanvraag en de
vergunningverlening zoals bekend onder de Woningwet, is ook onder de Wabo
mogelijk ten aanzien van de omgevingsvergunning.Paragraaf 2.1 Gegevens en bescheidenArtikel 2.1.5 BodemonderzoekInleidingDe artikelen over het bodemonderzoek in de MBV hebben tot doel te bevorderen dat
niet wordt gebouwd op verontreinigde grond. Artikel 2.4.1 bevat het verbod tot
bouwen op verontreinigde grond. Bij dit artikel is een uitvoerige toelichting
geplaatst waarin de hele route van een bodemonderzoek wordt beschreven, de van
toepassing zijnde normen en de relatie wordt aangeduid met de voorschriften uit
de Woningwet en de Regeling omgevingsrecht.De hierna vermelde toelichting per artikellid is beknopt. Een uitvoeriger
beschrijving van het hele proces staat vermeld in de toelichting bij artikel
2.4.1. Men gelieve beide toelichtingen in combinatie met elkaar te lezen.Lid 1Uit de systematiek van NEN 5740 volgt dat voorafgaand aan het milieuhygiënisch
bodemonderzoek eerst een vooronderzoek volgens NEN 5725 wordt uitgevoerd - ook
wel historisch onderzoek genoemd - ten behoeve van het formuleren van de
onderzoekshypothese en een eventuele onderverdeling van het terrein. Indien het
vooronderzoek naar de historie en de bodemgesteldheid uitwijst dat de locatie
onverdacht is, kan het bevoegd gezag op basis van het derde lid besluiten af te
wijken van de verplichting tot het uitvoeren van het verkennend onderzoek.
Letter c richt zich specifiek op het onderzoek naar asbest in de grond. Het
bodemonderzoek volgens NEN 5740 is niet toereikend om asbest in grond te
onderzoeken. Daartoe is de NEN 5707, uitgave 2003 ontwikkeld.Niet langer is in dit artikel geregeld bij welke instantie de burger een
beoordeling van de onderzoeksopzet van het bodemonderzoek kan vragen. Thans wordt dit beschouwd als een interne organisatorische kwestie van de
gemeente. De mogelijkheid om een dergelijke beoordeling te vragen kan nog steeds
als dienstverlening aan de burger worden aangeboden. De gemeente maakt bekend
dat en waar een dergelijke beoordeling kan plaatsvinden. Meestal is dit een
afdeling of dienst milieu of een intergemeentelijke milieudienst dan wel een
private organisatie/adviesbureau waaraan de gemeente bepaalde werkzaamheden
heeft uitbesteed.Lid 3In plaats van de ontheffing, die voorheen in dit lid stond, is nu een
bevoegdheid tot het afwijken opgenomen. Er komt geen afzonderlijk besluit tot
het afwijken, geen beschikking. De omgevingsvergunning van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht is er immers op gericht alles in één brede
omgevingsvergunning te regelen. De mogelijkheid om geen onderzoeksgegevens op te
vragen wordt geboden door artikel 4.4, lid 2 Bor.Lid 4Bouwwerken met een beperkte instandhoudingtermijn kunnen velerlei zijn, van
klein tot groot en voor een zeer divers gebruik. Vermelding van deze categorie
betekent niet dat in alle gevallen kan worden afgeweken van de plicht tot het
indienen van een onderzoeksrapport. De gemeente kan hiervoor beleid
ontwikkelen.Lid 5De strekking van dit lid is het tegengaan dat een bodemonderzoek plaatsvindt
voordat de bestaande bebouwing wordt gesloopt en eventueel ten gevolge van deze
werkzaamheden een bodemverontreiniging optreedt die dan niet wordt
gesignaleerd.Dit betekent dat het resultaat van een bodemonderzoek niet altijd kan worden
overgelegd bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen. Daarom
behoort dit onderzoek tot de bescheiden die ook later kunnen worden ingediend. Paragraaf 2.4 Het tegengaan van bouwen op verontreinigde
bodemArtikel 2.4.1 Verbod tot bouwen op verontreinigde grondAlgemeenIn het tweede lid, onder c, van artikel 8 van de Woningwet wordt aan de
gemeenteraden de opdracht gegeven om in de bouwverordening voorschriften op te
nemen over het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem. In het derde lid
van genoemd artikel 8 is uitgewerkt op welke bouwwerken deze voorschriften
betrekking dienen te hebben. Het woord 'uitsluitend' in de redactie van dit
derde lid duidt erop dat aanvulling in de bouwverordening niet is
toegestaan.De indieningvereisten voor het in behandeling nemen van een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen, waartoe het bodemonderzoek behoort, staan
in de Regeling omgevingsrecht. De structuur is als volgt:Bij de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen moet een
onderzoeksrapport betreffende de bodemgesteldheid worden overgelegd, aldus
artikel 2.4 onder d. van de Regeling omgevingsrecht. Artikel 4.4, lid 2 van het Bor bepaalt dat gegevens en bescheiden waarover het
bevoegd gezag al beschikt, niet opnieuw behoeven te worden verstrekt. Dit geldt
in beginsel ook voor gegevens die zijn verstrekt in de periode dat de Wabo nog
niet in werking was getreden, en die als archiefbescheiden in bewaring worden
gehouden als bedoeld in artikel 3 van de Archiefwet 1995. Uit het algemene bestuursrecht volgt dat het bevoegd gezag wel gehouden is
de volledigheid en actualiteit te toetsen van de gegevens en bescheiden die de
aanvrager niet bij de aanvraag verstrekt, omdat deze al in het bezit van het
bevoegd gezag zijn.Indien blijkt dat de ingediende bescheiden (waaronder het
bodemonderzoeksrapport) onvoldoende zijn en dit gebrek niet kan worden opgelost
door het stellen van een voorwaarde bij de vergunningverlening, wordt de
aanvrager in overeenstemming met artikel 4:5 van de Awb in de gelegenheid
gesteld de ontbrekende gegevens aan te vullen. Indien de aard van het bouwplan daartoe aanleiding geeft, kan het bevoegd gezag
in een voorwaarde bij de omgevingsvergunning bepalen dat de desbetreffende
gegevens en bescheiden alsnog moeten worden verstrekt voordat met de bouw mag
worden begonnen. Tevens wordt hierbij een termijn gesteld en een exacte
aanduiding welke gegevens en bescheiden worden verlangd, aldus de Regeling
omgevingsrecht. De gezondheidsrisico's voor de mens bij het gebruik van het bouwwerk vormen in
deze benadering het onderscheidend criterium. Veiligheid en gezondheid zijn
immers sinds de invoering van de Woningwet in 1901 belangrijke grondslagen van
de wet. Gelet op de uitgangspunten van de Woningwet, kan de schade voor het
milieu geen motief zijn voor de voorschriften in de bouwverordening met
betrekking tot het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond. Dit in
tegenstelling tot de Wet bodembescherming waarbij het herstel van de functionele
eigenschappen van de bodem voor mens, plant en dier centraal staat. Met de inwerkingtreding van de Wabo is dit onderscheid minder van belang. Deze
wet verenigt in een overkoepelend vergunningstelsel milieueisen, bouw- en
sloopeisen. Zie artikel 6.2, sub c van de Wabo.Bouwwerken bestemd voor het verblijf van mensenDe inhoud van dit artikel zal met de eerste wijziging (2013) van het Bouwbesluit
2012 in het Bouwbesluit worden opgenomen. Thans wordt bezien hoe het begrip
‘waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend personen zullen verblijven’ kan
worden geconcretiseerd.Het doel van het artikel is en blijft: Het doel van de voorschriften is dat niet
wordt gebouwd op een bodem die dusdanig verontreinigd is, dat hierdoor gevaar
voor de gezondheid van personen ontstaat.Wat verstaan moet worden onder 'bouwwerken waarin voortdurend of nagenoeg
voortdurend mensen zullen verblijven' wordt in de Memorie van toelichting bij de
Wet tot wijziging van de Woningwet inzake het tegengaan van bouwen op
verontreinigde grond (TK 1995-1996, 24 809, nr. 3) nader omschreven. Het betreft
hier bouwwerken waarin dagelijks gedurende enige tijd dezelfde mensen
verblijven, bijvoorbeeld om te werken of onderwijs te geven of te genieten. Bij
'enige tijd' moet gedacht worden aan een verblijfsduur van twee of meer uren per
(werk)dag. Het gaat dus niet om een enkele keer twee of meer uren, maar om een
meer structureel (over een langere periode dan één dag) twee of meer uren
verblijven van dezelfde mensen in het gebouw.Gebouwen voor het opslaan van materialen of goederen, voor het telen of kweken
van land- en tuinbouw producten evenals gebouwen ten behoeve van
nutsvoorzieningen, zoals elektriciteitshuisjes en gebouwen voor de
waterhuishouding of -zuivering, worden in de Memorie van toelichting genoemd als
voorbeelden van bouwwerken waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen verblijven. De omstandigheid dat in deze bouwwerken
wel eens mensen aanwezig zijn, bijvoorbeeld voor het verrichten van over het
algemeen kort durende werkzaamheden, zoals onderhoudswerkzaamheden, maakt die
gebouwen nog niet tot gebouwen die feitelijk zijn bestemd voor het verblijven
van mensen. In de Nota naar aanleiding van het verslag (TK, 1997-1996, 24809,
nr. 5, p. 6) wordt naar aanleiding van Kamervragen verder opgemerkt dat een
recreatiewoning (in termen van het Bouwbesluit een logiesverblijf) onder het
begrip 'voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven van mensen' valt, terwijl
dit niet geldt voor een schuur of garage bij een woning.Bouwwerken die de grond niet rakenHierbij moet gedacht worden aan dakkapellen en het realiseren van een extra
verdieping op een gebouw. De Memorie van toelichting noemt in dit kader ook
vergunningplichtige inpandige verbouwingen, werkzaamheden aan een fundering of
het maken van een kelder als voorbeeld. Indien de bouwwerkzaamheden gepaard gaan
met een functiewijziging kan echter onverminderd bodemonderzoek worden
geëist.Bevoegd gezag bij ernstig en niet-ernstig geval van bodemverontreinigingBurgemeester en wethouders zijn het bevoegde gezag om te beslissen of bij
niet-ernstige gevallen van bodemverontreiniging mag worden gebouwd. Gedeputeerde staten of burgemeester en wethouders van de gemeenten, die daartoe
zijn aangewezen, zijn het bevoegde gezag ten aanzien van de te nemen
saneringsmaatregelen, indien sprake is van een ernstig geval van verontreinigde
grond zijn. Bij Besluit aanwijzing bevoegd gezag gemeenten Wet bodembescherming (Besluit van
12 december 2000) zijn gemeenten aangewezen die voor de toepassing van delen van
deze wet worden gelijk gesteld met een provincie (art. 88, zevende lid Wet
bodembescherming). Het gevolg is dat de provincie bevoegd gezag is en dat de
vier grote steden op grond van de Wbb plus nog 25 aangewezen gemeenten bevoegd
gezag zijn krachtens genoemd Besluit.Met de invoering van de Waterwet is het waterbodembeheer van de Wet
bodembescherming overgegaan naar de Waterwet.Hoe werkt de verbodsbepaling in de praktijkIndien noch uit een bodemonderzoek noch op basis van een redelijk vermoeden kan
worden gesteld dat sprake is van een ernstig geval van verontreiniging geldt er
voor de omgevingsvergunning voor het bouwen geen aanhoudingsverplichting en moet
het bevoegd gezag beslissen op de bouwaanvraag. Het feit dat geen sprake is van
een ernstig geval van verontreiniging neemt echter niet weg dat toch sprake kan
zijn van een verontreiniginggraad waarbij gevaar is te verwachten voor de
gezondheid van de gebruikers van het bouwwerk. Hoewel het bevoegd gezag de
omgevingsvergunning voor het bouwen in deze gevallen formeel kan weigeren, zal
echter veelal volstaan kunnen worden met het stellen van aanvullende voorwaarden
dat bepaalde voorzieningen worden getroffen. Zie hiervoor de toelichting onder
artikel 2.4.2 van MBV.Voor gevallen met een ernstige bodemverontreiniging geldt een
aanhoudingsverplichting totdat het bevoegde gezag als bedoeld in de Wet
bodembescherming een saneringsplan heeft goedgekeurd. Zodra het saneringsplan is
goedgekeurd dient een beslissing te worden genomen op de bouwaanvraag. Ook in
deze gevallen zal de vergunning in de regel verleend kunnen worden onder de voorwaarde dat vooruitlopend op de aanvang van
de bouwwerkzaamheden, de op grond van het goedgekeurde saneringsplan
noodzakelijke voorzieningen worden getroffen.Artikel 2.4.2 Voorwaarden omgevingsvergunning voor het bouwenNiet ernstige gevallen van bodemverontreiniging, waarin naar het oordeel van het
bevoegd gezag toch nog sprake is van een onaanvaardbare verontreiniginggraad,
zijn meestal overzichtelijke gevallen. Op korte termijn en zonder de noodzaak
van saneringsonderzoek is aan te geven op welke wijze het
verontreinigingprobleem kan worden ondervangen.In dit soort niet ernstige gevallen hoeft de conclusie, dat het terrein
verontreinigd is, niet te leiden tot weigering van de omgevingsvergunning voor
het bouwen.In de voorwaarden van de omgevingsvergunning voor het bouwen kan aangegeven
worden op welke wijze het terrein gesaneerd moet worden en - in relatie tot de
bouw - op welk tijdstip. Als saneringsvoorwaarden valt te denken aan:
de voorwaarde, dat onder het bouwwerk een isolerende en dampremmende
laag wordt aangebracht;
de voorwaarde, dat een bepaald deel van de bodem wordt afgegraven en
afgevoerd, alsmede het aanbrengen van een schone bodemlaag;
de voorwaarde, dat een pompinstallatie ter zuivering van het grondwater
wordt aangebracht en gedurende een aantal jaren na de totstandkoming van
het bouwwerk in stand wordt gehouden.
Er wordt op gewezen, dat sanering in deze gevallen in principe een
verantwoordelijkheid van de aanvrager om omgevingsvergunning voor het bouwen is.
Het kan in het belang van de aanvrager zijn, als deze bij het overleggen van de
aanvraag om omgevingsvergunning voor het bouwen voor het bouwen op een
verontreinigde bodem tevens aangeeft hoe deze de sanering denkt te laten
plaatsvinden.Ook bouwaanvragen waarbij sprake is van een ernstig geval van
bodemverontreiniging kunnen op grond van dit artikel worden afgedaan.Paragraaf 2.5 Voorschriften van stedenbouwkundige aard en
bereikbaarheidseisenAlgemeenOp 1 juli 2008 trad de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking ter vervanging
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). De Invoeringswet Wro gaf aanleiding
tot discussie over het al dan niet kunnen voortbestaan van enkele
stedenbouwkundige voorschriften uit paragraaf 2.5. Dit betreft het zgn.
parkeerartikel (2.5.30). Twijfel bestaat of een even effectieve en flexibele
regeling (parkeren) in een bestemmingsplan kan worden gerealiseerd. Besloten is
dat artikel 9.1.4, vijfde lid van de Invoeringswet Wro vooralsnog niet in
werking treedt. Het gevolg hiervan is dat de stedenbouwkundige voorschriften van
paragraaf 5 van hoofdstuk 2 vooralsnog blijven bestaan. De artikelen 8, vijfde
lid, 9 en 10 Woningwet blijven bestaan totdat het gemelde probleem is
opgelost.Het parkeren regelen in een bestemmingsplan is nu ook mogelijk. Gemeenten die
dit nu doen, kunnen hiermee door gaan. Voor zover planologische onderwerpen zijn
geregeld in een bestemmingsplan, treedt voor die onderwerpen de bouwverordening
terug (art. 9 Woningwet).Relatie stedenbouwkundige bepalingen en het
bestemmingsplanArtikel 9 van de Woningwet is hier van groot belang. Dit betekent dat deze
paragraaf van de MBV alleen dan geldt indien er geen bestemmingsplan voorhanden
is, of indien het desbetreffende bestemmingsplan niet-vergelijkbare
voorschriften van stedenbouwkundige aard bevat. Gedacht kan worden aan een
slechts ten dele goedgekeurd bestemmingsplan, een globaal eindplan, een heel oud
bestemmingsplan of een bestemmingsplan met een aantal gebreken. Soms is het
moeilijk te bepalen of het desbetreffende bestemmingsplan exclusief wil zijn ten
opzichte van de MBV. Sinds 1992 geeft de Woningwet wel enige duidelijkheid in
art. 9, lid 2 (slot): '..., tenzij het desbetreffende bestemmingsplan anders
bepaalt.' Het primaat ligt bij het bestemmingsplan. De Woningwet gaat er echter
eenvoudigweg van uit dat bestemmingsplannen voor wat dit onderwerp betreft
volstrekt duidelijk zijn. Dit is echter niet altijd het geval. Indien er sprake
is van onduidelijkheid zal een en ander van geval tot geval bekeken moeten
worden. Is een van deze gevallen aan de orde, dan vullen de stedenbouwkundige
bepalingen (inclusief het afwijken hiervan) uit de bouwverordening het
bestemmingsplan aan.Alvorens in een concreet geval tot aanvullende werking van de bouwverordening
wordt geconcludeerd, dient een drieledige toets te worden uitgevoerd:
bevat het bestemmingsplan voorschriften met betrekking tot een onderwerp
dat tevens in de bouwverordening wordt gereguleerd? Luidt het antwoord
ontkennend, dan dient vervolgens de vraag te worden gesteld of,
het bestemmingsplan aanvullende werking van de bouwverordening ten
aanzien van het desbetreffende, niet in het bestemmingsplan
gereguleerde, onderwerp expliciet uitsluit. Luidt ook het antwoord op
deze vraag ontkennend, dan dient ten slotte te worden bezien of,
de voorschriften van de bouwverordening niet overeenstemmen met de
voorschriften van het bestemmingsplan, in die zin dat aanvullende
werking van de bouwverordening tot gevolg heeft dat de
gebruiksmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt, geheel of nagenoeg
geheel teniet worden gedaan. Is dit het geval, dan dient aanvullende
werking van de bouwverordening alsnog op grond van artikel 9, eerste lid
van de Woningwet te worden afgewezen.
Wet ruimtelijke ordeningDe Wro en de Invoeringswet Wro hebben gevolgen voor paragraaf 2.5. van de
bouwverordening. In de algemene toelichting bij hoofdstuk 2 onder Wro is hierop
ingegaan. In het bijzonder ten aanzien van artikel2.5.30 (parkeren) wijzen wij
op het uitstel van de inwerkingtreding van artikel 9.1.4, vijfde lid
Invoeringswet Wro. Zoals uit de eerder vermelde toelichting blijkt, blijven dit
artikel vooralsnog in de MBV bestaan.Artikel 2.5.2 Anti-cumulatiebepalingDeze bepaling dient om te voorkomen dat, indien in de bouwverordening dan wel in
een bestemmingsplan bij een bepaald gebouw een zeker open terrein is geëist, dat
terrein nog eens meetelt bij het beoordelen van een aanvraag voor een ander
gebouw, waaraan een soortgelijke eis wordt gesteld. Deze bepaling blijkt vooral
in het buitengebied betekenis te hebben.Artikel 2.5.5 Ligging van de voorgevelrooilijnHet bepaalde onder b kan desgewenst variëren naar gelang van de zone waarin de
weg is gelegen. Ook kan per zone een vaste maat worden genoemd. Indien in
gebieden van de gemeente waarvoor geen bestemmingsplan geldt, wegen zouden
voorkomen van meer dan 30 meter breed zonder bestaande bebouwing, dan verdient
het de voorkeur om het onder b bepaalde als volgt te redigeren:b langs een wegbreedte waarlangs geen bebouwing, als onder a bedoeld, aanwezig
is en waarlangs mag worden gebouwd:
bij een wegbreedte van ten minste 30 meter de lijn gelegen op een
afstand van de halve wegbreedte, gemeten uit de as van de weg;
bij een wegbreedte die minder dan 30 meter, maar ten minste 10 meter
bedraagt, de lijn gelegen op 15 meter uit de as van de weg;
bij een wegbreedte geringer dan 10 meter, de lijn gelegen op 10 meter
uit de as van de weg.
Artikel 2.5.6 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen gedefinieerd wordt als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is - om misverstand te voorkomen - een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de voorgevelrooilijn opgenomen.
Vergunningvrije bouwwerken worden niet getoetst aan het bestemmingsplan, zie
art. 3.25 Wro. Artikel 2.5.7 Toegelaten overschrijding van de voorgevelrooilijnDoor de verruiming van de categorie vergunningvrije bouwwerken kan in toenemende
mate samenloop ontstaan tussen vergunningvrije en vergunningplichtige werken. In
onderdeel a komt de keuze tot uitdrukking voor de 'totaal- benadering' zoals die
ook uit de wetsgeschiedenis is af te leiden. Dit betekent dat een vergunningvrij
bouwwerk niet vergunningvrij is als het onderdeel uitmaakt van een
(meeromvattend) vergunningplichtige bouwplan. Deze 'totaal-benadering' houdt
echter niet in dat de vergunning dan ook mag worden geweigerd louter op dat
onderdeel dat op zichzelf beschouwd vergunningvrij zou zijn. In geval van
samenloop gaat het zwaarste regime voor, maar zonder dat daarmee de essentie van
vergunningvrij bouwen wordt aangetast (TK, 1999-2000, 26 734, nr. 6, p. 18). De
redenering is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen aan
een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn. Ingeval deze onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen is het niet logisch om het verbod tot
overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van toepassing te laten zijn. De
voor dit artikel van belang zijnde beperking, die artikel 3, onderdeel 7, van
bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht kent betreft een uitbreiding van het
bebouwd oppervlak. Bij het aanbrengen van de daar bedoelde veranderingen mag er geen
sprake zijn van een uitbreiding van het bebouwd oppervlak. Elke vergroting van
een bouwwerk, waardoor een bestaande afwijking van de rooilijnvoorschriften zou
toenemen, blijft dus vergunningplichtig.Zie de figuren 1 en 2 in de bijlage die bij deze Toelichting behoort. De
bedoelde figuren illustreren dat in het algemeen als veranderingen, als bedoeld
in artikel 3, onderdeel 7, van Bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht, kunnen
worden beschouwd:- 1. uittreksels die lager aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil, mits
zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,20 m overschrijden, bij voorbeeld
gevelversieringen, waaronder pilasters en gevellijsten, plinten, enigszins
uitstekende schoorsteenwanden en hemelwaterafvoeren; - 2. uitsteeksels die hoger aangebracht worden dan 2,20 m boven straatpeil, mits
zij de voorgevelrooilijn met niet meer dan 0,50 m overschrijden, bij voorbeeld
gevelversieringen zoals kroonlijsten, dakoverstekken, dakgoten, uithangbordjes
en kleine luifels. Indien uitsteeksels aan gebouwen de voorgevelrooilijn verder
overschrijden dan hiervoor onder 1 en 2 aangegeven, zal het bevoegd gezag dus in
het algemeen overwegen daartegen repressief op te treden. Indien in een
bestemmingsplan geen eigen regeling op het gebied van rooilijnen, toelaatbare
bouwhoogte e.d. is opgenomen, maar ter zake de artikelen 2.5.1 t/m 2.5.30 van de
bouwverordening van kracht zijn verklaard, dan verdient het aanbeveling om
onderdeel a van artikel 2.5.7 aan te vullen met de tekst van de voorgaande
punten 1 en 2 (minus de voorbeelden) onder tussenvoeging van de woorden ', te
weten:'. Artikel 2.5.8 Vergunningverlening in af wijking van het verbod tot
overschrijding van de voorgevelrooilijnNaast de afwijkingsmogelijkheden bedoeld in artikel 2.5.8 kent artikel 2.5.29
nog de mogelijkheid van afwijking voor het geval, dat er geen bestemmingsplan of
beheerverordening in voorbereiding is en geen van de omstandigheden als genoemd
in art. 3.3 Wabo aan de orde is.Lid 1, ad bDeze bepaling maakt het mogelijk om een omgevingsvergunning te verlenen in
afwijking van het verbod tot het bouwen met overschrijding van de
voorgevelrooilijn als het gaat om het op eigen voorterrein plaatsen van
beeldhouwwerk, vitrines e.d.Artikel 2.5.9 Bouwen op de wegArtikel 2.5.9 is afgestemd op artikel 2, Bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht. De vermelding van artikel 2, Bijlage II van het Besluit
omgevingsrecht in artikel 2.5.9 is vooral van belang om het misverstand, dat de
bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken, die als vrij bouwen genoemd
zijn in artikel 2, Bijlage II, Besluit omgevingsrecht uit te sluiten. Zie voor het bouwen over de weg overigens artikel 2.5.8.Artikel 2.5.10 Plaatsing van de voorgevel ten opzichte van de
voorgevelrooilijn. Afschuining van straathoekenLid 4, onder aBij deze afwijking van het bouwverbod kan worden gedacht aan bijvoorbeeld
complexen van bij elkaar behorende gebouwen, zoals kazernes, ziekenhuizen en
gevangenissen vallen.Lid 4, onder fHieronder vallen bij voorbeeld aangebouwde garages, terugliggende
zolderverdiepingen e.d.Lid 4, onder gDeze afwijking van het bouwverbod is in het algemeen van toepassing voor
gebouwen, die een ruim voorterrein vragen.Artikel 2.5.11 Ligging van de achtergevelrooilijnZie de figuren 3 t/m 12, in de bij deze Toelichting behorende bijlage.Lid 1, onder aDeze bepaling kan voor langgerekte, taps toelopende bouwblokken tot
achtergevelrooilijnen in het smalle deel van het bouwblok leiden die elkaar
dicht naderen. Dit behoeft echter geen bezwaar te vormen, omdat artikel 2.5.21
de bouwhoogte dan evenredig beperkt.Artikel 2.5.12 Verbod tot bouwen met overschrijding van de
achtergevelrooilijnHoewel het begrip 'rooilijn' algemeen wordt gedefinieerd als 'de lijn die -
behoudens toegelaten afwijkingen - bij het bouwen aan de wegzijde
(voorgevelrooilijn) of aan de van de weg afgekeerde zijde (achtergevelrooilijn)
niet mag worden overschreden', is - om misverstand te voorkomen - een direct
verbod tot bouwen met overschrijding van de achtergevelrooilijn opgenomen.Het geheel achter de achtergevelrooilijn bouwen moet overigens opgevat worden
als een - verboden - overschrijding van de achtergevelrooilijn.Indien gebouwd wordt aan of bij een beschermd monument of in een van rijkswege
beschermd stads- of dorpsgezicht, zijn normaliter vergunningvrije bouwwerken bij
wijze van uitzondering vergunningplichtig op grond van artikel 5, Bijlage II van
het Bor. Zie tevens artikel 2.5.14, lid l.Artikel 2.5.13 Toegelaten overschrijding van de
achtergevelrooilijnArtikel 2.5.13 is afgestemd op bijlage II van het Besluit omgevingsrecht.De redenering is dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk bepaalde onderdelen
aan een bouwwerk vergunningvrij aangebracht kunnen worden artikel 2, Bijlage II
van het Bor met overschrijding van de achtergevelrooilijn. Ingeval deze
onderdelen deel uitmaken van de aanvraag om vergunning, is het niet logisch om
het verbod tot overschrijding van de achtergevelrooilijn hierop van toepassing
te laten zijn. Zie tevens de twee laatste zinnen van de toelichting op artikel 2.5.7.Artikel 2.5.14 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de achtergevelrooilijnNaast de afwijkingsmogelijkheden in het onderhavige artikel 2.5.14 kent artikel
2.5.29 nog de mogelijkheid tot afwijking in zeer speciale gevallen. Artikel 2.5.14 is afgestemd op artikel 2, Bijlage II van het Bor. De vermelding
hiervan is vooral van belang om het misverstand dat de bouwverordening ook
betekenis zou hebben voor zaken die vergunningvrij zijn, uit te sluiten. Wanneer ingevolge de bepalingen van dit artikel wordt afgeweken van het verbod
de achtergevelrooilijn te overschrijden, dient artikel 2.5.2 in acht te worden
genomen, mede in het belang van omwonenden. Voorts ware er aandacht aan te
besteden, of een bouwwerk voor de brandweer bereikbaar moet blijven.Ad a en gVoor deze bedrijven kan tot op zekere hoogte tegemoet worden gekomen aan op
bedrijfstechnische gronden gebaseerde verlangens. Met de onder g bedoelde
bouwstrook (of bouwblok), geheel of overwegend handels- of industrieterrein
omvattend, wordt niet beoogd een bouwstrook (of bouwblok) met
winkelbebouwing.Artikel 2.5.15 Erf bij woningen en woongebouwenHet erf, bedoeld in dit voorschrift, mag niet worden verward met de
'buitenruimte' in de zin van het Bouwbesluit.Naleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het ruimschoots voldoen
aan het bepaalde in artikel 5:50 van het Burgerlijk Wetboek, want in
laatstgenoemde burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als
minimumafstand tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht.Het vrijelijk ramen in de achtergevel kunnen aanbrengen is tevens het motief
voor het bepaalde in het eerste lid, onder b. Het (gedeeltelijk) samenvallen van
de achtergevel met de erfgrens vormt hiervoor immers een beletsel.Lid 3 b, onder 1Deze afwijkingsmogelijkheid is onder meer bedoeld voor patiowoningen.Lid 3 b, onder 2Indien één van de in dit lid genoemde situaties zich voordoet en er dus open
ruimte achter een gebouw is, zij het dat deze niet bij het gebouw behoort en het
gebouw overigens over voldoende 'uitloop' beschikt, zou kunnen worden afgeweken
van de voorgeschreven erfgrootte.Lid 3 b, onder 3Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is van een verbetering van de
bestaande toestand zal een verkleining van het erf tot geringere oppervlakte dan
volgens dit artikel is vereist slechts aanvaardbaar zijn ten behoeve van het
opheffen van onbevredigende situaties in het gebouw waarvoor binnen het gebouw
geen oplossing kan worden gevonden. In die gevallen zal een verbetering van het
gebouw tegen een verslechtering van het erf moeten worden afgewogen. Hiertoe zal
in het bijzonder aandacht moeten worden geschonken aan de functie van het erf
als onderdeel van de vluchtweg bij brand en aan de bereikbaarheid van het pand
door de brandweer.Artikel 2.5.16 Erf bij overige gebouwenNaleving van het onderhavige voorschrift houdt tevens in het voldoen aan het
bepaalde in artikel 5:50 van het Burgerlijk Wetboek, want in laatstgenoemde
burenrechtbepaling wordt een maat van 2 meter voorgeschreven als minimumafstand
tussen de erfgrens en muren waarin vrijelijk ramen mogen worden
aangebracht.Lid 2, onder a en bWanneer wordt afgeweken van het bepaalde in het eerste lid, moet onder meer
rekening worden gehouden met de ligging in het gebouw van eventuele
dienstwoningen. Bovendien dient onderscheid te worden gemaakt tussen de
gevallen, waarin het gaat om een bouwblok of een bouwstrook waarin geen woningen
voorkomen en een bouwblok waarin bij voorbeeld naast bedrijfsgebouwen ook
woningen voorkomen. Indien de laatste omstandigheid zich voordoet zal minder ver
worden afgeweken van het bepaalde in het eerste lid, dan in het andere
geval.Artikel 2.5.17 Ruimte tussen bouwwerkenDeze bepaling is bedoeld om het ontstaan van smalle ontoegankelijke open ruimten
tussen gebouwen op aangrenzende terreinen te voorkomen, omdat deze aanleiding
tot hinder door vervuiling kunnen geven. De bepaling kan zowel worden nageleefd
door gebouwen tegen elkaar aan te plaatsen als door een tussenruimte van meer
dan een meter breedte te realiseren. Het bevoegd gezag kan de
omgevingsvergunning verlenen in afwijking van het bepaalde in het eerste lid,
indien de smalle open ruimte voldoende voor onderhoud bereikbaar is. Hierbij kan
bijvoorbeeld gedacht worden aan een opening in de zijgevel van het gebouw.Artikel 2.5.18 Erf- en terreinafscheidingenArtikel 5:48 van het Burgerlijk Wetboek geeft iedere terreineigenaar het recht
om zijn erf te omheinen. Uiteraard moet hij daarbij de eventuele beperkingen in
de gemeentelijke voorschriften in acht nemen. Laatstgenoemde voorschriften
spelen echter meestal slechts een bescheiden rol, want een erfafscheiding is in
principe een vergunningvrij bouwwerk op grond van artikel 2, Bijlage II, Bor,
althans indien de daarin vermelde beperkingen ten aanzien van onder meer de
hoogtematen in acht worden genomen. Hogere erfafscheidingen vallen
vanzelfsprekend onder de vergunningplicht en behoeven derhalve preventieve
toetsing aan de voorschriften van het bestemmingsplan of het onderhavige artikel
van de bouwverordening. Eventueel kan het bevoegd gezag op grond van het tweede
lid van laatstgenoemd artikel de omgevingsvergunning verlenen in afwijking van
het verbod als bedoeld in het eerste lid. Daarbij kan gedacht worden aan het
bouwen van bijvoorbeeld een gevangenismuur of een hek ter omheining van een
terrein dat geen erf, behorend bij een gebouw, is.Artikel 2.5.19 Bouwen nabij bovengrondse hoogspanningslijnen en
ondergrondse hoofdtransportleidingenHet eerste lid strekt tot bescherming van het vergunningplichtige bouwwerk en de
veiligheid van de bewoners of gebruikers daarvan. Het tweede lid ziet meer op de
openbare veiligheid. De ondergrondse hoofdtransportleiding kan zowel dienen voor
elektriciteit als voor aardgas, olie, chemische producten e.d.Omdat het wenselijk is om van geval tot geval te kunnen bepalen in hoeverre het
bouwen nabij hoogspanningslijnen en ondergrondse hoofdtransportleidingen
toelaatbaar is en zo ja, onder welke voorwaarden, is het artikel geredigeerd als
een verbod, waarvan eventueel kan worden afgeweken. Redenen om af te wijken
zullen in het algemeen zijn gericht zowel op de veiligheid van de gebruikers van
het bouwwerk als op het voorkomen van storingen in de goede werking van de
lijnen en leidingen ten gevolge van de bouw en de aanwezigheid van het
bouwwerk.Indien het onderhavige artikel moet worden toegepast, verdient het aanbeveling
om overleg te plegen met de beheerder van de hoogspanningslijn of de
hoofdtransportleiding. Langs privaatrechtelijke weg heeft menige eigenaar / beheerder een recht van
opstal gevestigd, als bedoeld in artikel 5, lid 3, sub b, van de
Belemmeringenwet Privaatrecht. Meestal betreft dit een gebied van 2 x 30 meter,
dus een strook van 60 meter, waar niet mag worden gebouwd, met uitzondering van
bepaalde bouwwerken zoals installaties e.d. Indien in het gebied waarop het bestemmingsplan betrekking heeft een dergelijk
recht van opstal is gevestigd - zie hiervoor het kadaster - dan geldt de daarin
vastgelegde afstand en heeft een geringere afstand in een bestemmingsplan geen
betekenis. In veel bestemmingsplannen zijn voor uiteenlopende doeleinden zones vastgelegd,
die elkaar (deels) kunnen overlappen.Besluit externe veiligheid buisleidingenHet Besluit externe veiligheid buisleidingen (Bevb) en de bijbehorende Regeling
externe veiligheid buisleidingen (Revb) zijn op 1 januari 2011 in werking getreden. Het Bevb regelt onder andere welke veiligheidsafstanden
moeten worden aangehouden rond buisleidingen met gevaarlijke stoffen. De
normstelling is in lijn met het Besluit externe veiligheid inrichtingen(Bevi).
De besluiten gaan voor op de gemeentelijke bouwverordening.Het Bevb regelt onder andere dat de gemeenteraad er zorg voor draagt dat binnen
vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van het Bevb een bestemmingsplan in
overeenstemming is met dit besluit. Wanneer de betreffende buisleidingen correct in bestemmingsplannen zijn
opgenomen, vervalt de werking van deze stedenbouwkundige bepaling uit de
bouwverordening. Voor niet in een bestemmingsplan geregelde leidingen, blijft
deze bepaling uiteraard onverkort van kracht. Dit vloeit voort uit artikel 9
Woningwet. Zie hierover de algemene toelichting bij paragraaf 5.Zie voor meer informatie over het Bevb, Revb en Bevi:www.infomil.nl/onderwerpen/hinder-gezondheid/veiligheid/buisleidingen Artikel 2.5.20 Toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijnAlternatief 1Dit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van voorschriften
voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de afstanden tot
tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is aangegeven, dat het
stelsel alleen voor vergunningplichtige bouwwerken is bedoeld.Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar ook op
voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de vaste fysische
gegevenheden op het gebied van met name de daglichttoetreding is dan ook geen
onderscheid gemaakt tussen de maximumhoogten in de voor- en in de
achtergevelrooilijn.Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter boven straatpeil van
eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van aanvaardbare belemmeringhoeken
voor de daglichttoetreding buiten beschouwing gelaten, omdat de desbetreffende
glasgedeelten praktisch geen lichtopbrengst leveren en zich grotendeels beneden
de gebruikelijke vensterbankhoogte bevinden. (De belemmeringhoek in een
stedenbouwkundig (straat)profiel is te definiëren als de hoek tussen de onderste
glaslijn van het beschouwde gebouw en de bovenkant van de tegenoverliggende
bebouwing.)Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening is wel
gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de bebouwde kom
(belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek:
maximaal 37 graden). Zie de figuren 12, 13 en 14 in de bij deze Toelichting
behorende bijlage.Een voorgevelrooilijn kan ontbreken op de plaatsen, waar bij voorbeeld een
vaart, een gracht, een park of een plantsoen langs de weg ligt. Veelal zal een
tegenoverliggende rooilijn dan te ver weg liggen om een beperkende invloed op de
maximumhoogte van het bouwwerk te hebben. Langs een smalle gracht is dit echter
niet ondenkbaar (zie figuur 15). Een plaatselijke onderbreking van een
voorgevelrooilijn komt bij voorbeeld voor bij de uitmonding van een dwarsweg
(dwarsstraat) (zie figuur 16).Alternatief 2Dit en de volgende artikelen bevatten een samenhangend stelsel van voorschriften
voor de maximumhoogten van bouwwerken in relatie tot de afstanden tot
tegenoverliggende bouwwerken. Voor de duidelijkheid is aangegeven, dat het
stelsel alleen voor vergunningplichtige bouwwerken is bedoeld.Het stelsel is niet alleen gericht op stedenbouwkundige ordening, maar ook op
voldoende toetredingsmogelijkheden voor licht en lucht. Gezien de vaste fysische
gegevenheden op het gebied van met name de daglichttoetreding is dan ook geen
onderscheid gemaakt tussen de maximumhoogten in de voor- en in de
achtergevelrooilijn. Tevens wordt in het voorschriftenstelsel de onderste meter
boven straatpeil van eventuele raamoppervlakten bij de bepaling van aanvaardbare
belemmeringhoeken voor de daglichttoetreding buiten beschouwing gelaten, omdat
de desbetreffende glasgedeelten praktisch geen lichtopbrengst leveren en zich
grotendeels beneden de gebruikelijke vensterbankhoogte bevinden. (De
belemmeringhoek in een stedenbouwkundig (straat)profiel is te definiëren als de
hoek tussen de onderste glaslijn van het beschouwde gebouw en de bovenkant van
de tegenoverliggende bebouwing.)Met het oog op de in het algemeen wenselijke stedenbouwkundige ordening is wel
gedifferentieerd naar bebouwingsdichtheden voor enerzijds de bebouwde kom
(belemmeringhoek: maximaal 45 graden) en anderzijds daarbuiten (belemmeringhoek:
maximaal 37 graden). Zie de figuren 12, 13 en 14 in de bij deze Toelichting
behorende bijlage.Ten behoeve van een - soms gewenste - aanvullende werking van de onderhavige
bouwverordeningsvoorschriften ten opzichte van vooral globale bestemmingsplannen
zonder uitwerkingsverplichting is in een verdere differentiatie voor de bebouwde
kom voorzien, zodat bij voorbeeld verschil kan worden gemaakt tussen
grootstedelijke binnenstadsgebieden (belemmeringshoek: 60 graden) en de overige
delen van de bebouwde kom. Zie figuur 14.Artikel 2.5.21 Toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijnZie ook de toelichting op artikel 2.5.20.Alternatief 1Lid 2De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door de
achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen niet evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1 enz. de voor
de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de achtergevelrooilijnen is.
Het komt voor dat bij tussen twee wegen gelegen terreinen, die te ondiep zijn
voor twee tegenover elkaar gelegen bouwstroken, de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt.De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de plaats van de
ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie figuur 18).Lid 4Bij achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of anderszins
- niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte in het verticale
vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste t/m derde lid
voorgeschreven wijze niet tot de juiste hoogte-diepteverhouding van het
binnenterrein van gesloten bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat
krachtens het bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte
van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het genoemde
bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen.Alternatief 2Lid 2De wijze van vaststelling van de bouwhoogte in het verticale vlak door de
achtergevelrooilijn in een bouwblok, waarin de achtergevelrooilijnen niet
evenwijdig lopen, is in figuur 17 nader toegelicht, waarbij a, a1 enz. de voor
de bouwhoogte in rekening te brengen afstand van de achtergevelrooilijnen is.
Het komt voor, dat bij tussen twee wegen gelegen terreinen, die te ondiep zijn
voor twee tegenover elkaar gelegen bouwstroken, de tegenoverliggende
achtergevelrooilijn ontbreekt.De langs de andere weg liggende voorgevelrooilijn treedt dan in de plaats van de
ontbrekende tegenovergelegen achtergevelrooilijn (zie figuur 18).Lid 4Bij achterterreinen die - door de ligging in geaccidenteerd gebied of anderszins
- niet op straatpeil liggen, leidt bepaling van de bouwhoogte in het verticale
vlak door de achtergevelrooilijn op de in het eerste t/m derde lid
voorgeschreven wijze niet tot de juiste hoogte-diepteverhouding van het
binnenterrein van gesloten bouwblokken. Dit mede in verband met het feit dat
krachtens het bepaalde in artikel 2.5.26 bij het bouwen aan een weg ten opzichte
van het straatpeil moet worden gemeten. Ter ondervanging van het genoemde
bezwaar is het onderhavige vierde lid opgenomen.Artikel 2.5.22 Toegelaten hoogte van zijgevels tegenover
achtergevelrooilijnZie figuur 19.Lid 2Indien uit het bepaalde in het eerste lid voor een zijgevel tegenover een
achtergevelrooilijn een lagere hoogte volgt dan voor de - op die zijgevel
aansluitende - voorgevel toelaatbaar is dan kan het in overigens
verlichtingstechnisch gunstige omstandigheden verantwoord zijn om af te wijken
van de in het eerste lid bepaalde maximale hoogte voor het laten optrekken van
de zijgevel tot de hoogte van de voorgevel.Artikel 2.5.23 Toegelaten hoogte tussen voor- en
achtergevelrooilijnenAlternatief 1Lid 2De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.Alternatief 2Lid 2De hier genoemde hoek van 56 graden correspondeert met de
hoogte-diepteverhouding uit het eerste lid van artikel 2.5.22.Artikel 2.5.24 Grootste toegelaten hoogte van bouwwerkenAlternatief 1De maximumbouwhoogte van 15 meter komt - bij een in de woningbouw gebruikelijke
verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag.Alternatief 2De maximumbouwhoogte van 26 meter correspondeert met de belemmeringhoek van 60
graden, genoemd in artikel 2.5.23, en de hoogte-diepteverhouding van 1,7,
genoemd in de artikelen 2.5.20 en 2.5.21.Bovendien komt de maximumbouwhoogte van 26 meter - bij een in de woningbouw
gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 9 à 9,5 bouwlaag. De
maximumbouwhoogte van 15 meter komt - eveneens bij een in de woningbouw
gebruikelijke verdiepingshoogte - overeen met 5 à 5,5 bouwlaag.Indien wordt gebouwd op, bij of aan een beschermd monument of een van rijkswege
beschermd stad- en dorpsgezicht, zijn normaliter vergunningvrije bouwwerken bij
wijze van uitzondering wel vergunningplichtig op grond van artikel 5, Bijlage II
van het Bor. Zie tevens artikel 2.5.28, sub l.Artikel 2.5.25 Hoogte van bouwwerken op niet aan een weg grenzende
terreinenHet onderhavige artikel wordt vooral gehanteerd voor bouwwerken op
binnenterreinen van gesloten bouwblokken.Een zadeldak is een dak, bestaande uit twee schuine vlakken die elkaar in het
hoogste punt snijden, de zgn. nok, en vandaar beide naar beneden lopen tot hun
goot.Artikel 2.5.26 Wijze van meten van de hoogte van bouwwerkenZie artikel 1.1 voor de definitie van 'straatpeil'.Artikel 2.5.27 Toegelaten afwijkingen van de toegelaten
bouwhoogteAd aDe strekking van dit voorschrift is, dat bij een eenmaal gerealiseerd bouwwerk
bepaalde onderdelen aan een bouwwerk aangebracht kunnen worden als vrij bouwen
met overschrijding van de toegelaten hoogte. Ingeval deze onderdelen deel
uitmaken van de aanvraag om een omgevingsvergunning om te bouwen is het niet
logisch om het verbod tot overschrijding van de voorgevelrooilijn hierop van
toepassing te laten zijn.Ad bDeze niet-vantoepassingverklaring geldt uiteraard, mits de te vernieuwen of te
veranderen delen niet worden verhoogd. Dit zou namelijk de vergroting van een
bouwwerk betreffen. Voor de vergroting van een bouwwerk zijn de artikelen 2.5.20
t/m 2.5.24 onverkort van toepassing, tenzij wordt afgeweken ingevolge artikel
2.5.28, onder e.Artikel 2.5.28 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de toegelaten bouwhoogteDe vermelding van artikel 3, onderdeel 7 en artikel 2, onderdelen 16 en 18 van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht (Bor) is vooral van belang om het
misverstand, dat de bouwverordening ook betekenis zou hebben voor zaken, die als
vrij bouwen genoemd zijn in artikel 2.3 van het Besluit omgevingsrecht (Bor),
uit te sluiten.Wanneer gebruik wordt gemaakt van de afwijkingsmogelijkheden uit dit lid dient
bijzondere aandacht te worden besteed aan het bepaalde in de artikel 2.5.2.
Daarbij kunnen ook welstandsoverwegingen worden betrokken. Ad e, onder 1Afgeweken zou kunnen worden wanneer het een gebouw betreft, dat aansluit bij
bestaande bebouwing, die onder vigeur van vroegere voorschriften hoger is dan
thans is toegelaten. Door de afwijking van de toegestane bouwhoogte kan dan een
gaaf straatbeeld worden verkregen.Artikel 2.5.29 Vergunningverlening in afwijking van het verbod tot
overschrijding van de rooilijnen en van de toegelaten bouwhoogte in geval
van voorbereiding van nieuw ruimtelijk beleidArtikel 2.5.29 MBV is, in relatie met de overige stedenbouwkundige afwijkingen
uit dit hoofdstuk, te vergelijken met de relatie tussen enerzijds de in het
bestemmingsplan opgenomen regels inzake afwijking en anderzijds de
afwijkingsregels die zijn gelegen buiten het bestemmingsplan. Paragraaf 2.5 MBV
is te beschouwen als een bestemmingsplan vervangende regeling met derhalve ook
de behoefte aan regels inzake afwijking wanneer nieuw ruimtelijk beleid wordt
voorbereid. Bedoeld is een net zo eenvoudige afwijkingsregeling voor bouwen en
gebruiken te hebben voor de verplichtingen uit de stedenbouwkundige eisen van de
bouwverordening als van die uit een bestemmingsplan.Sub a.Wellicht ten overvloede is hier nogmaals vermeld dat deze bepaling alleen van
toepassing is indien er geen bestemmingsplan, beheersverordening of
projectbesluit van kracht is. Aangezien er dan geen strijd kan zijn met een
bestemmingsplan, vloeit uit art. 3.10 Wabo dat de reguliere procedure van 3.9
Wabo van toepassing is.Sub b. aanhoudingsvoorwaarden uit art. 3.3 WaboDe aanvraag om een omgevingsvergunning moet in een aantal gevallen worden
aangehouden. In art. 3.3 Wabo wordt bepaald wanneer daarvan sprake is. Dit is
bijvoorbeeld het geval wanneer er geen reden is de aanvraag te weigeren, maar er
voor de dag van aanvraag een bestemmingsplan in ontwerp ter inzage is gelegd of
een voorbereidingsbesluit in werking is getreden. In een dergelijke situatie
vervallen de stedenbouwkundige bepalingen uit de MBV, waaronder deze. Sub c. Welk toekomstig ruimtelijk beleid is zoal
relevant?Voor een afwijking als bedoeld in dit artikel geldt zoals voor alle besluiten de
eis van een voldoende motivering (art. 3:46 Awb). Deze motivering zal in het
onderhavige geval in ieder geval betrekking moeten hebben op toekomstig
planologisch beleid. Daarom is hier expliciet de eis opgenomen dat het bouwplan
waar wordt afgeweken van de rooilijnen en van de toegelaten bouwhoogte 'in
overeenstemming is met in voorbereiding zijnd ruimtelijk beleid'. 'Vastgesteld en bekendgemaakt ruimtelijk beleid' is een mogelijkheid om de
afwijking te onderbouwen. Denk bijvoorbeeld aan een structuurplan,
structuurvisie of -nota, beleidsnota, beleidsregels (een nota dakkapellen,
bijgebouwen e.d.) en een sectorale nota.Zoals uit het gestelde bij sub b. blijkt, vallen hieronder niet de situaties
zoals vermeld in art. 3.3 Wabo, zoals bijvoorbeeld een ter inzage gelegd
ontwerpbestemmingsplan. Ook een vastgesteld voorbereidingsbesluit voor
bijvoorbeeld een bouwlocatie kan daarom geen basis vormen.Sub d.De activiteit mag niet in strijd zijn met een goede ruimtelijke ordening.
Hierbij wordt aangesloten bij de terminologie dit wordt gebruikt en de betekenis
die daaraan wordt toegekend in de Wabo. Bij dat begrip wordt rekening gehouden
met milieu, cultuurhistorische, ecologische en natuurlijke en landschappelijke
waarden.Voor wat betreft de milieuwaarden zijn de afstanden ten opzichte van
hinderveroorzakende activiteiten dan van groot belang. De relevante afstanden
treft u aan in de VNG-publicatie 'Bedrijven en milieuzonering'.Sub e.In het kader van een goede motivering wordt hier gevraagd om een goede
ruimtelijke onderbouwing. Ook hier is aangesloten bij de terminologie uit de
Wabo.Artikel 2.5.30 Parkeergelegenheid en laad- en losmogelijkheden bij of in
gebouwenAlgemeenMet de komst van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) behoort het onderwerp
parkeren te worden geregeld in de (nieuwe) bestemmingsplannen. Als uitwerking
hiervan is in artikel 8.17 van de Invoeringswet Wro bepaald dat artikel 8,
vijfde lid van de Woningwet vervalt. In verband met wetstechnische problemen is besloten dit deel van de
Invoeringswet Wro vooralsnog niet in werking te doen treden. Een nieuwe datum
van inwerkingtreding is niet bepaald. Dit betekent dat onder meer het
‘parkeerartikel’ uit de bouwverordening blijft bestaan, ook indien op grond van
de nieuwe Wro een bestemmingsplan wordt vastgesteld, waarin niet is voorzien in
een regeling over het parkeren.Alternatief 1Lid 1Het eerste lid kan de gemeenteraad vaststellen voor die delen van de bebouwde
kom die kunnen worden aangeduid als zogenaamde best ontsloten locatie(s).Lid 2Het onderhavige voorschrift behelst het zogenaamde ingroeimodel. Hieronder wordt
verstaan het openhouden van de mogelijkheid om in te spelen op toekomstige
verbeteringen in de bereikbaarheid per openbaar vervoer, namelijk doordat de
gemeente op het moment van realisatie van de bedoelde verbetering kan overgaan
tot de verwijdering van de aanvullende parkeerplaatsen op de openbare weg (of op
ander gemeentelijk terrein) nabij het betrokken gebouw.Lid 3Het is niet alleen zeer moeilijk - bij de toepassing van het eerste lid - aan te
geven, wat in algemene zin het maximumaantal parkeerplaatsen op het terrein van
een te bouwen (of een te verbouwen) pand dient te zijn, maar ook - bij de
toepassing van het onderhavige lid - wat in algemene zin een niet te overvloedig
minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom ook in dit geval per
omgevingsvergunning voor het bouwen te bepalen normstelling hangt weer af van onder meer de grootte van het gebouw, de ligging
in de gemeente, het te verwachten aantal bezoekers, c.q. bewoners of gebruikers,
de eventuele aanwezigheid van openbaar vervoer en de frequentie daarvan, het
tijdstip waarop de bezoekers gewoonlijk komen, en de mogelijke uitwisselbaarheid
van parkeerplaatsen. Tevens is aansluiting wenselijk op het voorgestane
verkeers- en vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd in het lokale verkeer- en
vervoerplan.Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige minimum
aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort voertuig en de bestemming
van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen voor verkeersvoorzieningen binnen
de bebouwde kom (ASVV 2004: geactualiseerd 25 juli 2008. Verkrijgbaar op
CD-rom.), paragraaf 6.3, verkrijgbaar bij de Stichting Centrum voor Regelgeving
en Onderzoek in de Grond-, Water- en Wegenbouw en de Verkeerstechniek (Stichting
CROW) te Ede (tel. 0318-69 53 00 of www.crow.nl ). Overigens kan een
verantwoorde parkeernorm alleen per te verlenen omgevingsvergunning voor het
bouwen worden bepaald.Aan de hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per te
verlenen omgevingsvergunning voor het bouwen een verantwoorde parkeernorm worden
bepaald. Bij de toepassing van het onderhavige lid is - op grond van
praktisch-bouwkundige overwegingen - enige flexibiliteit in elke vastgestelde
parkeernorm onontbeerlijk. Dus verdient het aanbeveling om in een concrete
omgevingsvergunning voor het bouwen bij voorbeeld een afwijking naar boven van
10% als toelaatbaar te vermelden op locaties die per openbaar vervoer bereikbaar
zijn, en van 50% op locaties die dat niet zijn.Lid 4Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze voorschriften
niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een correcte naleving van de
leden 1, 2 en 3. De verplichting in die leden om een bepaald aantal
parkeerplaatsen op eigen terrein (of onder eigen dak) aan te brengen zou immers
gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door alleen parkeervakken met afmetingen
voor het kleinste type personenauto, respectievelijk het grootste type
vrachtauto te maken. Ook het Bouwbesluit 1992 sprak in het - niet in werking
getreden - artikel 218, lid 1, over 'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'.
Het Bouwbesluit 2003 laat regeling van het onderhavige onderwerp geheel over aan
bestemmingsplan en/of bouwverordening. Een bijkomende reden voor het opnemen van
maatvoorschriften voor parkeervakken is de wenselijkheid om de afwijkende
maatvoering vast te leggen van parkeerplaatsen voor rolstoelgebruikers en
stoklopers.Lid 5De onderhavige bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum wordt
voorzien van een zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw fabrieksgebouw van
een laad- en losperron (met een op het fabrieksterrein gelegen, bijbehorende
opstelstrook voor vrachtauto's).Lid 6Ad aDe mogelijkheid om een omgevingsvergunning te verlenen in afwijking van de eis
in het eerste en in het tweede lid om een beperkte parkeergelegenheid op eigen terrein (of onder eigen dak) te maken is onder meer
bedoeld voor het geval dat in de nabijheid een gemeenschappelijke of openbare
parkeergarage aanwezig is. De mogelijkheid om een omgevingsvergunning te
verlenen in afwijking van de eis in het derde lid om een parkeergelegenheid van
voldoende omvang op eigen terrein (of onder eigen dak) te maken is onder meer
bedoeld voor omgevingsvergunningsplichtige verbouwingen van winkels e.d. in
binnensteden. In dat geval kan eventueel onder financiële voorwaarden vergunning
worden verleend.Aan de bouwvergunning mocht geen financiële voorwaarde worden verbonden. Aan een
daarmee samenhangende planologische ontheffing wel. Dit laatste gold voor onder
meer het bekende artikel 19 WRO en ook voor de ontheffing bedoeld in art. 2.5.30
MBV.Er mag van worden uitgegaan dat dit aspect niet anders is nu de ontheffingen en
eventuele financiële voorwaarden worden gesteld in de omgevingsvergunning. De op
grond van artikel 2.5.30 gevormde jurisprudentie onder de oude wetgeving betreft
kort samengevat:1.Een richtinggevende uitspraak waarbij het vragen van geld voor een
parkeerfonds aan de orde was geweest, betreft: BR 1999/223 ABRS 4 augustus
1998Parkeergelegenheid SchagenVraag of aan het verlenen van vrijstelling van de eis dat op eigen terrein in de
parkeerbehoefte wordt voorzien een financiële voorwaarde mag worden verbonden.
Art. 2.5.30 Bouwverordening:De rechtbank heeft terecht overwogen dat in het algemeen moet worden aangenomen
dat een bestuursorgaan in beginsel rechtens de mogelijkheid heeft om door middel
van het verbinden van een financiële voorwaarde aan een vrijstelling, tot
betaling van een tegemoetkoming of een compensatie te verplichten. Aan deze
mogelijkheid zijn beperkingen verbonden, aldus dat door voldoening aan de
voorwaarde een rechtstreekse bijdrage wordt geleverd aan de doelstelling van de
wettelijke bepaling waarop de vergunning of vrijstelling berust en voorts dat de
verlening van de vergunning of vrijstelling in het algemeen belang tot het
heffen van een geldbedrag noopt. Bovendien moet blijken dat niet een andere uit
hoofde van rechtsbescherming meer aanvaardbare mogelijkheid aanwezig is om een
tegemoetkoming of compensatie te verlangen. In dit verband wordt verwezen naar
de uitspraak van 30 augustus 1985, BR 1985, p. 911.Opmerking: Deze uitspraak vormt de basis voor het stellen van een financiële
voorwaarde bij de voormalige ontheffing van de parkeernorm op grond van art.
2.5.30 MBV. Een belangrijk onderdeel uit deze uitspraak is: De financiële voorwaarde is
toegestaan onder enkele voorwaarden:de voorwaarde dient een rechtstreekse bijdrage te leveren aan de doelstelling
van de wettelijke bepaling waarop de vergunning berust;de vergunning moet in het algemeen belang nopen tot het opleggen van een
geldbedrag;de stellige noodzaak om een financiële voorwaarde op te leggen, moet ook hieruit
blijken dat niet een andere, uit hoofde van rechtsbescherming meer aanvaardbare
mogelijkheid aanwezig is om een tegemoetkoming of compensatie te verlangen.Een noodzaak om in het algemeen belang een bedrag te vragen voor het realiseren
van voldoende parkeergelegenheid is tegenwoordig al snel aanwezig, de
parkeerproblematiek is zo groot dat zonder het treffen van voorzieningen de
omgeving overlast / parkeerhinder zal ondervinden.2.In de recente uitspraak ABRS 28 januari 2009, LJN BH1125, te vinden op
www.rechtspraak.nl , over de financiële voorwaarde bij de ontheffing van de
parkeernorm, wordt een directere relatie tussen het geld en de te realiseren
voorziening geëist. Citaat uit deze uitspraak:‘dient voldoende aannemelijk te zijn dat de financiële bijdrage die door
[vergunninghoudster] is voldaan, aangewend zal worden om te voorzien in de
desbetreffende parkeerbehoefte ten gevolge van het bouwplan.(.. ) Ter zitting
van de Afdeling heeft het college uiteengezet dat met centrumgebied is bedoeld
een gebied in een straal van 600 m rond het bouwplan. Hiermee staat niet vast
dat de door [vergunninghoudster] betaalde bijdrage daadwerkelijk zal worden
aangewend om te voorzien in het tekort aan parkeerplaatsen waarop de ontheffing
betrekking heeft. Dat de rechtbank heeft overwogen dat een afstand van 600 m
acceptabel is voor het parkeren van bezoekers, kan ( ¿) niet afdoen aan haar
oordeel dat ten aanzien van de vijf parkeerplaatsen niet aannemelijk is dat de
financiële bijdrage zal worden aangewend om te voorzien in de behoefte daaraan.
De rechtbank is terecht tot dat oordeel gekomen en heeft derhalve evenzeer
terecht overwogen dat de ontheffing in strijd met artikel 2.5.30, zesde lid,
aanhef en onder a, van de bouwverordening is verleend.‘ontheffing krachtens artikel 2.5.30, zesde lid, aanhef en onder a, van de
bouwverordening voor de vijf parkeerplaatsen heeft miskend dat niet is voldaan
aan het in die bepaling gestelde vereiste dat verlening van ontheffing slechts
mogelijk is indien op andere wijze in de nodige parkeerruimte wordt
voorzien.Het college heeft zich in het besluit van …. ten aanzien van twee van de vijf
parkeerplaatsen op het standpunt gesteld dat de parkeerbijdrage concreet zal
worden aangewend voor de uitvoering van het herinrichtingsplan van de openbare
ruimte aan de Wellezijde en dat die parkeerplaatsen zullen worden gerealiseerd
op of nabij de aanvankelijk geplande inritten voor de vervallen inpandige
parkeervoorzieningen. Het college heeft aldus ten aanzien van die twee
parkeerplaatsen voldoende aannemelijk gemaakt dat de financiële bijdrage die
door [vergunninghoudster] is voldaan ter verkrijging van de ontheffing als
bedoeld in artikel 2.5.30, zesde lid, aanhef onder a, aangewend zal worden om te
voorzien in de desbetreffende parkeerbehoefte ten gevolge van het bouwplan. In
zoverre is voldaan aan het in het slot van voormeld artikelonderdeel gestelde
vereiste.Het college heeft ten aanzien van de resterende drie parkeerplaatsen geen
inzicht verschaft in de wijze waarop daarin zal worden voorzien, zodat het
betoog van [wederpartijen] in zoverre slaagt.'Ad bDe mogelijkheid tot het verlenen van een omgevingsvergunning door gebruik van de
afwijkingsmogelijkheid, vermeld onder het tweede aandachtsstreepje van punt b,
is bedoeld voor onder meer winkels, schouwburgen, de loketfunctie van
raadhuizen, sportstadions en bibliotheken. Niet hoeft te worden afgeweken,
indien in de nabijheid voldoende parkeergelegenheid is op de openbare weg, op
een blijvend openbaar parkeerterrein of in een blijvend openbare parkeergarage.Alternatief 2Lid 1Het is zeer moeilijk aan te geven, wat in algemene zin een niet te overvloedig
minimumaantal parkeerplaatsen dient te zijn. De daarom per omgevingsvergunning
voor het bouwen te bepalen normstelling hangt af van onder meer de grootte van
het gebouw, de ligging in de gemeente, het te verwachten aantal bezoekers, c.q.
bewoners of gebruikers, de eventuele aanwezigheid van openbaar vervoer en de
frequentie daarvan, het tijdstip waarop de bezoekers gewoonlijk komen, en de
mogelijke uitwisselbaarheid van parkeerplaatsen. Tevens is aansluiting wenselijk
op het voorgestane verkeers- en vervoersbeleid, zoals dat is neergelegd het
lokale verkeer- en vervoerplan.Voor kencijfers betreffende in het algemeen aanbevelenswaardige minimum
aantallen parkeerplaatsen, uitgesplitst naar het soort voertuig en de bestemming
van het gebouw, zie de uitgave Aanbevelingen voor verkeersvoorzieningen binnen
de bebouwde kom (ASVV 2004), paragraaf 6.3, verkrijgbaar bij de Stichting
Centrum voor Regelgeving en Onderzoek in de Grond-, Water- en Wegenbouw en de
Verkeerstechniek (Stichting CROW) te Ede (tel. 0318-69 53 00 of www.crow.nl ).
Overigens kan een verantwoorde parkeernorm alleen per te verlenen
omgevingsvergunning voor het bouwen worden bepaald.Aan de hand van de hiervoor genoemde publicaties kan, zoals gezegd, per te
verlenen omgevingsvergunning voor het bouwen een verantwoorde parkeernorm worden
bepaald. Bij de toepassing van het onderhavige lid is - op grond van
praktisch-bouwkundige overwegingen - enige flexibiliteit in elke vastgestelde
parkeernorm onontbeerlijk. Dus verdient het aanbeveling om in een concrete
omgevingsvergunning voor het bouwen bij voorbeeld een afwijking naar boven van
10% als toelaatbaar te vermelden op locaties die per openbaar vervoer bereikbaar
zijn, en van 50% op locaties die dat niet zijn.Lid 2Dit lid geeft maatvoorschriften voor parkeervakken, omdat deze voorschriften
niet kunnen worden gemist bij het afdwingen van een correcte naleving van lid 1.
De verplichting in lid 1 om voldoende parkeerplaatsen op eigen terrein aan te
brengen zou immers gedeeltelijk kunnen worden ontdoken door alleen parkeervakken
met afmetingen voor het kleinste type personenauto te maken. Ook het Bouwbesluit
1992 sprak in het - niet in werking getreden - artikel 218, lid 1, over
'parkeerplaatsen van voldoende afmetingen'. Het Bouwbesluit 2003 laat regeling
van het onderhavige onderwerp geheel over aan bestemmingsplan en/of
bouwverordening. Een bijkomende reden voor het opnemen van maatvoorschriften
voor parkeervakken is de wenselijkheid om de afwijkende maatvoering vast te
leggen van parkeerplaatsen voor rolstoelgebruikers en stoklopers.Lid 3De onderhavige bepaling kan ertoe leiden dat een nieuw winkelcentrum wordt
voorzien van een zgn. expeditiehof, respectievelijk een nieuw fabrieksgebouw van
een laad- en losperron (met een op het fabrieksterrein gelegen, bijbehorende
opstelstrook voor vrachtauto's).Lid 4, ad aDe mogelijkheid tot het verlenen van een omgevingsvergunning in afwijking van de eis in het eerste lid om een parkeergelegenheid van voldoende omvang op
eigen terrein of onder eigen dak te maken is onder meer bedoeld voor
omgevingsvergunningplichtige verbouwingen van winkels e.d. in binnensteden.
Eventueel kunnen daarbij financiële voorwaarden worden gesteld.Hoofdstuk 7 Overige gebruiksbepalingenParagraaf 7.3 Gebruik van bouwwerken, open erven en
terreinenArtikel 7.3.1 Bepaling aantal personen nachtverblijfArtikel 2.2, eerste lid van het Bor geeft de raad de mogelijkheid om van het in
artikel 2.11.1 eerste lid, onderdeel a, genoemde aantal personen af te wijken.
De raad kan indien afwijking van dit artikel is gewenst, een nieuw artikel 7.3.1
Vergunningsplicht nachtverblijf in de bouwverordening vaststellen.Hoofdstuk 9 Het welstandstoezichtAlgemeenIn hoofdstuk 9 van de MBV zijn zowel procedurele als inhoudelijke artikelen met
betrekking tot het welstandstoezicht opgenomen. Op grond van artikel 8, zesde
lid van de Woningwet bevat de bouwverordening voorschriften over de
samenstelling, inrichting en werkwijze van de welstandscommissie.De werkwijze van de welstandscommissie is in de MBV niet concreet uitgewerkt
vanwege de diversiteit in lokale invulling. Gemeenten dienen nadrukkelijk zelf
een keuze te maken ten aanzien van de werkwijze, ook indien een gemeente werkt
met een provinciale welstandscommissie. De gemeentelijke keuze dient ook door te
klinken in de werkwijze van de provinciale welstandscommissie. Daartoe dient de
gemeente het initiatief te nemen en is het aan de provinciale welstandscommissie
om deze keuze te onderschrijven.Het is noodzakelijk om een huishoudelijk reglement toegesneden op de lokale
situatie of een reglement van orde voor de lokale welstandscommissie vast te
stellen als bijlage bij deze verordening. Juridisch gezien behoeft een dergelijk
reglement niet in de bouwverordening zelf te worden opgenomen, maar dient wel
dezelfde procedure te worden doorlopen als de gemeentelijke
bouwverordening.Welstandscriteria en welstandsnotaAlleen als in een welstandsnota aan de hand van criteria is aangegeven wat
verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand kan het bevoegd gezag een
vergunningplichtig bouwwerk beoordelen op aspecten van welstand en kan de
welstandscommissie hierover adviseren. Ook bouwwerken waarvoor geen
omgevingsvergunning voor het bouwen is vereist, moeten aan minimale
welstandseisen voldoen. Volgens artikel 13a van de Woningwet kunnen burgemeester
en wethouders de eigenaar van een bouwwerk dat 'in ernstige mate in strijd is
met redelijke eisen van welstand' aanschrijven om die strijdigheid op te heffen.
De criteria hiervoor moeten in de welstandsnota zijn opgenomen. Zonder nota met
criteria is geen welstandstoezicht mogelijk.De welstandsbeoordeling c.q. -advisering dient gebaseerd te worden op de in de
nota opgenomen criteria. In artikel 12a van de Woningwet wordt bepaald dat deze criteria 'zo veel mogelijk zijn toegesneden op de
onderscheidene categorieën bouwwerken en dat de criteria kunnen verschillen
naargelang de plaats waar een bouwwerk is gelegen'. Dit biedt mogelijkheden om
de criteria per samenhangend deel van de gemeente uit te werken. Zowel binnen
als buiten de bebouwde kom verschillen gebieden ten aanzien van de bestaande
kwaliteiten en ten aanzien van de verwachte en/of beoogde ruimtelijke
ontwikkelingen, die vastliggen in een bestemmingsplan of specifieke
beleidsdocumenten, bijvoorbeeld in het kader van landschapsverbetering,
stedelijke vernieuwing of architectuurbeleid. De bestaande situatie en de
beleidsdoelen voor de toekomst zullen in de meeste gevallen de basis vormen voor
een passend welstandsbeleid. In het ene gebied is aanleiding om een behoudend
beleid te voeren, in een ander gebied is juist verandering en vernieuwing aan de
orde. In het ene gebied is nauwelijks sprake van ruimtelijke dynamiek en kan een
terughoudend welstandsregime acceptabel zijn, in een ander gebied gaat juist
alles op de schop en is een intensieve beïnvloeding van de ruimtelijke kwaliteit
vereist.De welstandsnota is derhalve een dynamisch document. Steeds als er nieuwe
gebieden worden ontwikkeld, vormen de beleidsregels voor het betreffende gebied
een toevoeging aan de nota, mits telkens opnieuw de vaststellingsprocedure wordt
gevolgd.Indien het bevoegd gezag de welstandscriteria in bijzondere gevallen buiten
toepassing laat als bedoeld in artikel 4:84 Awb (inherente
afwijkingsbevoegdheid), dient dit wel per concreet geval deugdelijk door het
bevoegd gezag te worden gemotiveerd.Relatie bestemmingsplan en welstandDe jurisprudentie op basis van de Woningwet gaat uit van de voorrangsregel uit
artikel 9 Woningwet, inhoudende dat de welstandstoets zich dient te richten naar
de bouwmogelijkheden die het geldende bestemmingsplan biedt.Het welstandscriterium is in artikel 2.10 sub d (voorheen artikel 44 van de
Woningwet) omschreven als zelfstandige toetsingsgrond voor bouwaanvragen. De
voorrangsregeling van artikel 9 was daardoor niet rechtstreeks van toepassing.
De jurisprudentie heeft uit dit stelsel van de wet afgeleid dat die voorrang is
blijven bestaan (ABRS 25 april 1995, BR 1995, 579, ABRS 16 maart 1999, AB 1999,
356 en ABRS 18 februari 2000, Gst.2000, 7119).In lijn met artikel 9 Woningwet is de voorrang van het bestemmingsplan op de
welstandseisen geregeld in artikel 12, derde lid van de Woningwet. Daarin is
tevens bepaald dat ook de stedenbouwkundige voorschriften van de bouwverordening
boven de welstandseisen prevaleren. In artikel 12b, eerste lid van de Woningwet is bovendien expliciet vastgelegd
dat óók de welstandscommissie deze voorrangsregeling moet betrekking bij de
advisering. Het bestemmingsplan is immers het wettelijk instrument waarmee,
langs de in de Wet ruimtelijke ordening aangegeven en met bijzondere waarborgen
omklede weg, aan gronden een bestemming is gegeven en de daarbij behorende
bebouwings- en gebruiksmogelijkheden worden aangegeven. Dit betekent dat de
welstandstoets niet mag leiden tot beperkingen die een reële verwezenlijking van
de aan de grond toegekende bouwmogelijkheden die het bestemmingsplan biedt,
belemmeren (vgl. ABRS 16 maart 1999, AB 1999, 356 m.n. A.G.A. Nijmeijer). De
kans dat die situatie zich voordoet is kleiner naarmate het bestemmingsplan meer
mogelijkheden biedt de toegekende bestemming te realiseren.Naar valt aan te nemen is de voorrangsregel (artikel 12, derde lid Woningwet)
naar analogie van toepassing op de relatie toekomstig bestemmingsplan en
welstand.Artikel 9.1 De advisering door de welstandscommissieOnder het regime van de Woningwet is inschakeling van een welstandscommissie bij
een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen verplicht indien een
welstandsnota is vastgesteld en aan de hand van criteria is aangegeven wat
verstaan wordt onder redelijke eisen van welstand. De commissie adviseert, het
bevoegd gezag beslist.De gemeenteraad kan er voor kiezen om in plaats van een welstandscommissie een
stadsbouwmeester te benoemen. In dat geval dient de bouwverordening
voorschriften te bevatten over de rol en de functie van de
stadsbouwmeester.De adviespraktijk varieert per gemeente. Er wordt gewerkt met lokale dan wel
provinciale welstandscommissies. De gemeenteraad kan er voor kiezen om voor de
welstandsadvisering gebruik te maken van een provinciale welstandsorganisatie,
die het resultaat is van een gemeenschappelijke regeling of een
privaatrechtelijke samenwerkingsvorm. Indien gebruik wordt gemaakt van een
provinciale welstandsorganisatie dient de gemeenteraad de leden van de
welstandscommissie eveneens nadrukkelijk te benoemen; zie toelichting bij
artikel 9.2.Alternatief In dit alternatief wordt voor de welstandsadvisering gebruikgemaakt van de
diensten van een provinciale welstandsorganisatie, die de rechtspersoon kan
hebben van een gemeenschappelijke regeling, vereniging of stichting. Deze
vereniging of stichting dient dan door de gemeenteraad als welstandscommissie te
worden aangewezen. De vereniging of stichting draagt uit haar midden personen
voor aan b&w om door de gemeenteraad te worden benoemd. De
welstandscommissie adviseert over alle vergunningplichtige bouwwerken.Alternatief 2In dit alternatief is er sprake van een lokale welstandscommissie, die adviseert
over alle vergunningplichtige bouwwerken.Artikel 9.2 Samenstelling van de welstandscommissieOnafhankelijkheidVoor elk afzonderlijk lid van deze commissie geldt het
onafhankelijkheidsvereiste. Daaraan wordt in elk geval voldaan indien de leden
van de commissie niet ondergeschikt zijn aan het gemeentebestuur. Ook is het
raadzaam bij de selectie van de leden van de welstandscommissie alert te zijn op
mogelijk tegenstrijdige belangen. Deelneming van leden van het college van
burgemeester en wethouders of van het bevoegd gezag dat besluiten neemt over een
aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het bouwen aan de welstandscommissie
voor de eigen gemeente of voor de gemeente waarover het bevoegd gezag besluiten
neemt, is in dit verband uitgesloten.Deskundigen en burgersIn de welstandscommissie behoeven niet uitsluitend 'deskundigen' zitting te
hebben. Deskundige leden zijn leden die zich door ervaring en opleiding
kwalificeren om zitting te nemen in de welstandscommissie. Van deskundige
commissieleden mag worden verwacht dat zij vanuit een eigen, actieve
beroepspraktijk kunnen oordelen over plannen van collega's. Onder
niet-deskundige leden worden vertegenwoordigers van de plaatselijke bevolking
verstaan, geen architecten of anderszins beroepsmatig bij de kwaliteit van de
gebouwde omgeving betrokken zijnde, die door het gemeentebestuur in de
welstandscommissie kunnen worden benoemd. De gemeenteraad beslist over de
benoeming van niet-deskundige leden. Er is geen wettelijke verplichting om
niet-deskundige leden op te nemen in de welstandscommissie.Er zijn meerder alternatieven denkbaar.Alternatief 1De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden. De secretaris is
geen lid van de welstandscommissie.Alternatief 2In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is de keuze voor dit alternatief denkbaar, maar
minder werkbaar dat uit elke gemeente aan die gemeente gebonden inwoners
deelnemen.De secretaris van de welstandscommissie is geen lid van de
welstandscommissie.Alternatief 3De welstandscommissie bestaat slechts uit deskundige leden.Een lid van de commissie is penvoerder van de commissie. Indien gebruik wordt
gemaakt van een provinciale welstandsorganisatie is dit veelal de
rayonarchitect.Alternatief 4In de welstandscommissie hebben, naast deskundigen, ook 'geïnteresseerde
burgers' zitting. Indien de welstandsadvisering is opgedragen aan een
provinciale welstandsorganisatie is het denkbaar, maar minder werkbaar dat uit
elke gemeente aan die gemeente gebonden inwoners deelnemen.Een lid van de commissie is penvoerder van de commissie. Indien een provinciale
welstandsorganisatie is aangewezen als commissie, is dit veelal de
rayonarchitect.Alternatief 5In plaats van een welstandscommissie biedt de Woningwet de mogelijkheid om een
stadsbouwmeester te benoemen. Dit alternatief is niet uitgewerkt in de MBV.Artikel 9.4 Jaarlijkse verantwoordingJaarverslag welstandscommissieEen jaarverslag is bij uitstek geschikt om te signaleren waar de welstandsnota
als beleidskader onvoldoende houvast heeft kunnen bieden bij de
welstandsbeoordeling en kan tevens dienen ter verantwoording waarom in
specifieke gevallen is afgeweken van het vastgestelde beleid. De jaarlijkse
verslagverplichting van de welstandscommissie vloeit voort uit artikel 12b,
derde lid van de Woningwet.Het jaarverslag kan voor de gemeenteraad aanleiding zijn voor bijstelling van
het gemeentelijk welstandsbeleid door aanpassing van de gemeentelijke
welstandsnota. Om die reden is het zinvol te streven naar het uitbrengen van het
jaarverslag tijdig vóór de beleids- en begrotingscyclus in de gemeente. Ervan
uitgaande dat de gemeentelijke begroting doorgaans in september/oktober wordt
behandeld, zou het 'verslagjaar' van de welstandscommissie kunnen lopen van juni
tot juni.Jaarverslag burgemeester en wethoudersTeneinde de politieke verantwoordelijkheid voor de uitoefening van het
welstandstoezicht te verstevigen en de betrokkenheid van de raad bij de
welstandszorg te vergroten, is ook aan burgemeester en wethouders ingevolge
artikel 12c van de Woningwet de verplichting opgelegd jaarverslagen omtrent de
toepassing van het welstandsbeleid voor te leggen aan de gemeenteraad. In dit
jaarverslag zou ten minste aan de orde dienen te komen:op welke wijze burgemeester en wethouders zijn omgegaan met de
welstandsadviezen; op welke wijze uitwerking is gegeven aan de openbaarheid van vergaderen; in welke gevallen burgemeester en wethouders een besluit hebben genomen tot
toepassing van bestuursdwang of oplegging van een last onder dwangsom op grond
van ernstige strijdigheid met redelijke eisen van welstand als bedoeld in
artikel 13a van de Woningwet en na dat besluit tot uitvoering daarvan zijn
overgegaan. Voornoemd verslag kan tevens deel uitmaken van een algemeen jaarverslag over
ruimtelijke ordening en bouwregelgeving.Samen met het jaarverslag van de welstandscommissie wordt hierdoor het
gemeentelijk welstandstoezicht inzichtelijk gemaakt en het publieke debat
bevorderd.In de Woningwet is een algemene verslagverplichting voor burgemeester en
wethouders opgenomen ten aanzien van ruimtelijke ordening en
bouwregelgeving.Artikel 9.5 Termijn van adviseringDe termijnen voor de behandeling van bouwplannen ter verkrijging van een
omgevingsvergunning voor het bouwen staan in de Wabo. Deze termijnen zijn
beduidend korter dan voorheen in de Woningwet. Hierdoor ontstaat voor de
welstandsadvisering een korte periode. In dit artikel is de advisering binnen de
Wabo-termijn vastgelegd in een voorschrift. Een verlenging van de adviestermijn
is slechts mogelijk indien op grond van de Wabo de beslistermijn voor de
vergunningverlening is verlengd.De mogelijkheid van beoordeling van een zgn. schetsplan in een informele
voorprocedure blijft mogelijk, omdat de termijnen pas aanvangen bij de ontvangst
van verzoek om vergunning. Indien een aanvraag om een omgevingsvergunning wordt ingediend, ten aanzien
waarvan een discussie over alternatieven kan worden verwacht, is het raadzaam
gebruik te maken van de mogelijkheid tot verlenging van de beslistermijn.Artikel 9.6 Openbaarheid van vergaderen en mondelinge
toelichtingOpenbaar vergaderenOpenbaar vergaderen is een fundamenteel beginsel van het openbaar bestuur, dat
nu voor de welstandscommissie expliciet is vastgelegd in artikel 12b van de
Woningwet. De wettelijke taken van de welstandscommissie worden uitgevoerd in
openbaarheid. Daarvan kan slechts worden afgeweken als de belanghebbende een beroep doet op artikel 10 van de Wet openbaarheid van
bestuur, als er dusdanige aangelegenheden aan de orde zijn dat daarmee de
aanvrager in zijn recht staat openbaarheid te weigeren.Het verdient aanbeveling om niet alleen de agenda voor de welstandsvergadering
bekend te maken, maar ook de stukken die betrekking hebben op de geagendeerde
aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen ter inzage te leggen bij
de agenda en daarvan melding te maken in de bekendmaking.De openbaarheid van welstandsvergaderingen zal bijdragen aan de
vermaatschappelijking van het welstandstoezicht. Daarbij speelt mede een rol van
betekenis de algemene wens voor het transparanter maken van de advisering op het
terrein van de ruimtelijke kwaliteit. Bovendien zal de openbaarheid van
welstandsvergaderingen bijdragen aan het begrip voor en kennis over het
welstandstoezicht van de zijde van de burger/bouwer.BelanghebbendenMet betrekking tot de openbaarheid van welstandsvergaderingen dient een
onderscheid te worden gemaakt tussen openbaarheid voor enerzijds de aanvrager
van de omgevingsvergunning en anderzijds andere belanghebbenden.Uit artikel 4:7 Awb volgt de beperkte verplichting dat de mogelijkheid tot
toelichting van het bouwplan ten overstaan van de welstandscommissie dient te
worden geboden aan de aanvrager van de omgevingsvergunning voor het bouwen.Desondanks is het inbouwen van een moment voor de aanvrager om zijn aanvraag toe
te lichten zeer zinvol. Bij de aanwezigheid van de aanvrager kan - indien nodig
- wellicht eerder tot alternatieve bouwoplossingen worden gekomen, waardoor de
noodzaak om een hernieuwde adviesaanvraag te doen kan worden verkleind.SpreekrechtIndien er in het kader van de openbaarheid van vergadering spreekrecht wordt
geboden aan anderen dan de aanvrager, is het zinvol de kring van
spreekgerechtigden te beperken tot belanghebbenden (als bedoeld in artikel 1:2
Awb). Daarmee wordt voorkomen dat allerlei personen tijdens de vergadering van
de welstandscommissie kunnen inspreken, terwijl die in een eventuele
rechterlijke procedure tegen de omgevingsvergunning voor het bouwen geen 'recht
van spreken' hebben omdat zij geen belanghebbenden zijn.De keuze voor spreekrecht is voorts van invloed op het tijdstip waarop de
vergadering van de welstandscommissie wordt aangekondigd. Dat tijdstip moet dan
zodanig worden gekozen dat eventuele sprekers voldoende tijd hebben om zich op
de vergadering voor te bereiden. Wordt geen spreekrecht toegekend, dan kan de
termijn korter zijn, aangezien in dat geval van enige voorbereiding door
eventuele sprekers geen sprake is.De verplichting tot openbaar vergaderen heeft betrekking op de vergaderingen
waarin het welstandsadvies formeel wordt vastgesteld. Het is niet verplicht voor
informeel vooroverleg over een principeaanvraag of een schetsplan, dat meestal
door een of meer daartoe gemandateerde leden van de commissie wordt uitgevoerd.
De potentiële bouwer kan in het stadium van vooroverleg gebaat zijn met
beslotenheid. Openbaarheid zou dan remmend op het vooroverleg kunnen werken,
terwijl uit oogpunt van de korte bouwplanprocedure vooroverleg stimulering
verdient.Behandeling van aanvragen onder verantwoordelijkheid
welstandscommissieBehandeling van aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het bouwen waarbij
onder verantwoordelijkheid van de welstandscommissie wordt gewerkt (art 9.7
MBV), vraagt voor de openbaarheid enige aandacht. In geval van veelvoorkomende
omgevingsvergunningen voor het bouwen van kleine bouwwerken (als deze al niet
vergunningvrij zijn) zal er geringe belangstelling zijn om de behandeling van
bouwplannen bij te wonen. Het verdient in dat geval aanbeveling om per bouwplan
slechts vijf minuten te agenderen, zodat aan de openbaarheid kan worden voldaan
en er geen ongebruikte (vergader)tijd verloren hoeft te gaan.Artikel 9.7 Afdoening onder verantwoordelijkheidIn de praktijk kan, gelet op de korte beslistermijnen, behoefte bestaan aan het
onder verantwoordelijkheid van de welstandscommissie afdoen van het
welstandadvies.De meest voorkomende vorm van het ‘onder verantwoordelijkheid afdoen’, komt neer
op de afdoening van een welstandsadvies bij plannen waarvan de mening van de
welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld.Daarnaast kunnen burgemeester en wethouders ook kiezen voor afdoening onder
verantwoordelijkheid met betrekking tot bepaalde categorieën bouwwerken Negatief adviseren wordt in dit geval meestal uitgesloten.Voordat de Wabo in werking trad, regelde artikel 48 Woningwet (oud) de aanvraag
welstandsadvies van het college aan de welstandscommissie. Daarbij werd
onderscheid gemaakt tussen de reguliere bouwvergunning en de lichte
bouwvergunning. In het eerste geval was het vragen van welstandsadvies
verplicht, in het tweede geval niet. (‘Een aanvraag voor een lichte
bouwvergunning kunnen zij voor advies aan de
welstandscommissie (..) voorleggen).Verder bood het Besluit bouwvergunningvrij en licht-bouwvergunningplichtige
bouwwerken (Bblb) de mogelijkheid om zgn. loket- of sneltoetscriteria vast te
stellen. De combinatie van deze mogelijkheden werd door veel gemeenten gebruikt om de
beoordeling van aanvragen voor een licht- bouwvergunningspichtig bouwwerk over
te laten aan een niet tot de welstandscommissie behorende ambtenaar. Op 1-10-2010 zijn de Wabo en het Bor in werking getreden. Dit heeft gevolgen
gehad voor deze werkwijze.De welstandscommissie is de door de gemeenteraad benoemde onafhankelijke
commissie die aan burgemeester en wethouders advies uitbrengt ten aanzien van de
vraag of het uiterlijk of de plaatsing van een bouwwerk, waarvoor een aanvraag
omgevingsvergunning is ingediend, in strijd is met redelijke eisen van welstand
(art. 1, onder n. Woningwet).Op basis van artikel 2.10, lid 1 onder d Wabo moet de aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen in beginsel worden geweigerd indien het
uiterlijk of de plaatsing van het bouwwerk waarop de aanvraag betrekking heeft
om strijd is met de redelijke eisen van welstand, beoordeeld naar de criteria
zoals vermeld in de welstandsnota, bedoeld in art. 12a, eerste lid, onder a van
de Woningwet.Het college van burgemeester en wethouders is verplicht om een aanvraag om een
omgevingsvergunning voor het bouwen ter advisering voor te leggen aan de welstandscommissie of de stadsbouwmeester (art. 2.26, lid 3 in
samenhang met art. 6.2 Bor). Dit hoeft niet wanneer er voor het desbetreffende
bouwwerk geen redelijke eisen van welstand gelden (omdat de gemeenteraad op
basis van art. 12, lid 2 Woningwet heeft bepaald dat geen redelijke eisen van
welstand van toepassing zijn) of bij voorbaat vaststaat dat de
omgevingsvergunning reeds op een andere grond moet worden geweigerd.Met de inwerkingtreding van de Wabo zijn artikel 48 Woningwet en het Bblb komen
te vervallen. Onder de Wabo is een bouwwerk omgevingsvergunningplichtig of
vergunningvrij; een tussencategorie bestaat niet meer. Dit betekent dat iedere
aanvraag voor een omgevingsvergunningsplichtig bouwwerk door het college ter
advisering aan de welstandscommissie moet worden voorgelegd. Dit betekent ook dat het college geen ambtenaar (meer) kan mandateren om te
toetsen aan zgn. loketcriteria.De (model-)bouwverordening biedt in artikel 9.7 de mogelijkheid voor de
welstandscommissie om de advisering over een aanvraag om welstandsadvies onder
verantwoordelijkheid van de commissie over te laten aan een of meerdere daartoe
aangewezen leden van die commissie. Het aangewezen lid of de aangewezen leden
kunnen alleen adviseren over bouwplannen waarvan volgens hen het oordeel van de
welstandscommissie als bekend mag worden verondersteld.Geen mandateringHierbij is overigens geen sprake van mandatering in de zin van de Awb. Art. 10:1
Awb definieert mandaat immers als: de bevoegdheid om in naam van een
bestuursorgaan besluiten te nemen. De welstandscommissie is geen bestuursorgaan.
Bovendien neemt het geen besluiten (in de zin van de Awb) maar adviseert de
commissie het college. Om misverstanden te voorkomen, passen wij art. 9.7 van de
modelbouwverordening bij de eerstvolgende wijziging aan. SamengevatSinds de inwerkingtreding van de Wabo is "flitsen" alleen mogelijk als:
voor het betreffende bouwplan geen welstandscriteria gelden of,
het daartoe aangewezen lid van de welstandscommissie aanwezig is,
en
het oordeel van de welstandscommissie over het betreffende bouwplan als
bekend mag worden verondersteld.
Artikel 9.8 Vorm waarin het advies wordt uitgebrachtLid 1Het eerste lid van artikel 9.8 legt een algemeen bestuursrechtelijk uitgangspunt
vast, namelijk het motiveringsbeginsel dat in artikel 12b, eerste lid van de
Woningwet is opgenomen. In de praktijk is het niet ongebruikelijk dat bij
positieve welstandsadvisering een expliciete motivering achterwege blijft.
Volgens vaste jurisprudentie verandert dit direct zodra bezwaar tegen de
(voorheen) bouwvergunning wordt ingediend.Artikel 9.9 Uitsluiting van gebieden en categorieën bouwwerkenIndien de raad een gebied van de gemeente wenst uit te sluiten van
welstandstoezicht, stelt de raad alternatief 3 of alternatief 4 van artikel 1.3
van de MBV vast. Het desbetreffende gebied is aangeduid op de kaartbijlage als
bedoeld in dit artikel.Hoofdstuk 10 Overige administratieve bepalingenArtikel 10.6 Herziening en vervanging van aangewezen normen en andere
voorschriftenHet onderhavige artikel heeft betrekking op de door het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) uitgegeven normen (NEN's), voornormen (NVN's) en
praktijkrichtlijnen (NPR's).Hoofdstuk 11 HandhavingAlgemeenHet niet naleven van de voorschriften van het Bouwbesluit 2012, de
bouwverordening of de criteria uit de Welstandsnota voor bestaande bouwwerken
vormt een overtreding waartegen direct met toepassing van bestuursdwang of
oplegging van een last onder dwangsom kan worden opgetreden, zonder dat daartoe
nog (de tussenstap van) een specifieke aanschrijving vereist is. Het Bouwbesluit
2012 geldt voor alle bouwwerken (artikel 1b Woningwet), voor de bouwverordening
krijgt deze systematiek vormt in artikel 7b Woningwet en voor het
welstandsvereiste voor bestaande bouw volgt dit uit artikel 13a Woningwet. Met
het generieke handhavinginstrumentarium op grond van de Gemeentewet en de Awb
kan worden afgedwongen dat het bouwen of de staat van een gebouw of ander
bouwwerk gaat voldoen aan de betreffende voorschriften van het Bouwbesluit 2012,
dat het gebruik ervan of de staat of het gebruik van een open erf of terrein in
overeenstemming is met de bouwverordening en dat het uiterlijk van een bouwwerk
niet in ernstige mate strijdig is met redelijke eisen van welstand, beoordeeld
naar de criteria die zijn vastgelegd in de welstandsnota.Tenzij sprake is van spoedeisende omstandigheden brengt artikel 4:8 van de Awb
met zich mee dat een belanghebbende, die naar verwachting bedenkingen zal hebben
tegen een voorgenomen handhavingbesluit, vooraf in de gelegenheid wordt gesteld
zijn zienswijze naar voren te brengen. In het handhavingbesluit dient vervolgens
zorgvuldig te worden omschreven met welke voorschriften van het Bouwbesluit 2012
het bouwen of de staat van een gebouw of ander bouwwerk in strijd is en met
welke voorzieningen het bouwen of de staat van dat gebouw of ander bouwwerk weer
in overeenstemming met die voorschriften kan worden gebracht. Door zelf binnen
de daartoe gestelde termijn maatregelen te nemen kunnen belanghebbenden de
toepassing van bestuursdwang voorkomen (artikel 5:24 Awb) dan wel overeenkomstig
artikel 5:32b van de Awb het verbeuren van een dwangsom voorkomen.Tegen een handhavingbesluit staan de normale rechtsmiddelen open die de Awb in
samenhang met de Wet op de Raad van State biedt (bezwaar, beroep, hoger beroep
en daarnaast de mogelijkheid om een voorlopige voorziening te vragen).Op grond van artikel 125 van de Gemeentewet blijft de mogelijkheid bestaan om
met toepassing van bestuursdwang of op grond van artikel 5:32 van de Awb met een
last onder dwangsom, handhavend op te treden tegen illegale bouw- en
sloopwerkzaamheden door middel van het stilleggen van deze werkzaamheden.
Daarbij is het feit dat zonder of in afwijking van een vereiste vergunning wordt
gebouwd of gesloopt op zichzelf in beginsel voldoende aanleiding om spoedshalve
bestuursdwang toe te passen overeenkomstig artikel 5:24 Awb. Het direct met
bestuursdwang optreden tegen illegale bouw- of sloopwerkzaamheden is er immers
op gericht te voorkomen dat de illegale situatie verder in omvang toeneemt, waardoor
burgemeester en wethouders mogelijk voor voldongen feiten worden geplaatst. In
dit verband kan onder meer worden verwezen naar de uitspraken van ABRvS van 14
november 2001 (JG 020026) en 11 juni 2003 (BR 2003, 893).Hoofdstuk 12 Straf-, overgangs- en slotbepalingenAlgemeenAlle artikelen van deze verordening op overtreding waarvan straf is gesteld
steunen op artikel 7b van de Woningwet juncto artikel 1a, onder 2o van de Wet op
de economische delicten.BijlagenBijlage 1Toelichting verordeningFiguren 1 t/m 19, behorende bij de stedenbouwkundige bepalingen.Figuur 1 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikelen 2.5.7 en 2.5.8)Figuur 2 Voor verkeer vrij te houden hoogten (artikelen 2.5.7 en 2.5.8)Figuur 3 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
a)Figuur 4 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
a)Figuur 5 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
a)Figuur 6 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
b)Figuur 7 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
c)Figuur 8 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
c)Figuur 9 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
d)Figuur 10 Ligging van de achtergevelrooilijn (artikel 2.5.11, eerste lid, onder
e)Figuur 11 Teruglegging met het oog op de daglicht toetreding van
achtergevelrooilijn die een scherpe hoek met elkaar vormen (ingevolge artikel
2.5.11, lid 2)Figuur 12 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Binnen de bebouwde
komFiguur 13 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.25). Buiten de bebouwde
komFiguur 14 Bouwhoogte in voor- en achtergevelrooilijn en daartussen. Maximum
bouwhoogte (artikelen 2.5.20, 2.5.21, 2.5.23 en 2.5.24, alternatief 2). Binnen
grootstedelijke delen van de bebouwde komFiguur 15 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde lid,
eerste alinea)Figuur 16 Bouwhoogte in de voorgevelrooilijn (artikelen 2.5.20, derde lid,
tweede alinea)Figuur 17 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.21, tweede lid,
eerste alinea)Figuur 18 Bouwhoogte in de achtergevelrooilijn (artikelen 2.5.20, tweede lid,
tweede alinea)Figuur 19 Hoogte van een zijgevel tegenover een achtergevelrooilijn (artikelen
2.5.22)