CVDR158526_1Verordening Afstemming en handhaving Wwb c.s. 2012’nlregelingHeumen2017-10-10HeumenDe Verbinding, 21-02-2012Verordening Afstemming en handhaving Wwb c.s. 2012’art. 147, lid 1 Gmwtart. 8, lid 1, sub b en 18, lid 2 WWBart. 20, lid 2 en 35, lid 1 sub b en d Ioawart. 20, lid 1 Ioazgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-02-16De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2012-02-222013-01-01Onbekend01.08 B6-2GeenVerordening Afstemming en handhaving Wwb c.s. 2012’Onderwerp: Verordening Afstemming en handhaving Wet werk en bijstand c.s. 2012Datum: 16 februari 2012Besluitnr.: 01.08 B6-2De raad van de gemeente Heumen in openbare vergadering bijeen;gezien het voorstel van burgemeester en wethouders van 17 januari 2012, gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, artikel 8, eerste lid onderdeel b en artikel 18, tweede lid van de Wet werk en bijstand, artikel 20 tweede lid en artikel 35 eerste lid onderdeel b en d van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en artikel 20 eerste lid van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen; b e s l u i t:Vast te stellen de VERORDENING AFSTEMMING EN HANDHAVING WET WERK EN BIJSTAND c.s. 2012 Paragraaf1.Algemene bepalingenArtikel1.Begripsomschrijvingen

De begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en bijstand, Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 en de Algemene wet bestuursrecht.

Deze verordening verstaat onder

Wwb: Wet werk en bijstand;

Bbz: het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004;

Ioaw: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers;

Ioaz: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;

belanghebbende: persoon met recht op bijstand ingevolge de Wwb, Bbz, Ioaw of Ioaz;

Zelfstandige: een zelfstandige als bedoeld in artikel 78 f Wwb;

Jongere: een meerderjarig persoon jonger dan 27 jaar.

Ioaw/Ioaz-norm: de op belanghebbende van toepassing zijnde netto grondslag bedoeld in artikel 5, vierde lid Ioaw/Ioaz;

Norm: de normen als bedoeld onder artikel 5 sub c van de Wwb of sub h voor zover van toepassing;

benadelingsbedrag: het bruto bedrag dat als gevolg van het niet of niet behoorlijk nakomen van de inlichtingenverplichting ten onrechte is verleend als bijstand op grond van respectievelijk de Wwb, Ioaw, Ioaz of Bbz 2004;

het college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Heumen;

de raad: de gemeenteraad van de gemeente Heumen;

inlichtingenplicht: de verplichting, als bedoeld in artikel 17, eerste lid Wwb, artikel 13, eerste lid Ioaw of artikel 13, eerste lid Ioaz;

misbruik: het niet, niet volledig of onjuist verstrekken van informatie waardoor ten onrechte bijstand wordt ontvangen;

oneigenlijk gebruik: het ten onrechte ontvangen van bijstand, als gevolg van het door belanghebbende handelen in strijd met het doel en de strekking van de Wwb, Bbz, Ioaw en Ioaz.

zeer ernstig misdragen: het door de belanghebbende op een dusdanige wijze benaderen van het college, dan wel onder hem ressorterende personen die belast zijn met de uitvoering van de wet, dat dezen zich op een fysieke of psychische wijze dan wel een combinatie van beide, bedreigd voelen, onder omstandigheden die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de wet;

onverwijld uit eigen beweging mededelingen verstrekken: het moment waarop een belanghebbende geacht wordt

direct nadat het feit zich heeft voorgedaan;

dan wel zodra de belanghebbende kennis heeft van toekomstige feiten;

doch uiterlijk bij het eerstvolgende rechtmatigheidsonderzoeksformulier;

of, indien geen rechtmatigheidsonderzoeksformulier niet van toepassing is, voor de eerste van de dag van de maand volgend op de maand waarin het feit of de omstandigheid als bedoeld in artikel 17 Wwb, artikel 13 Ioaw en artikel 13 Ioaz zich heeft voorgedaan;

tegenprestatie: het door het college opgedragen onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden

maatregelwaardige gedraging: een gedraging die een verlaging van de norm of bijzondere bijstand op grond van deze verordening tot gevolg heeft.

Artikel2.Bestrijding misbruik en oneigenlijk gebruik

Het college draagt zorg voor de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik van de Wwb, Bbz,Ioaw en Ioaz.

Bij misbruik en oneigenlijk gebruik als bedoeld in het eerste lid legt het college een verlaging op overeenkomstig deze verordening.

Paragraaf2.Vaststellen en toepassen verlagingArtikel3.Het toepassen van een verlaging

Als de belanghebbende naar het oordeel van het college tekortschietend besef van verantwoordelijkheid betoont voor de voorziening in het bestaan dan wel de uit de Wwb, Ioaw, Ioaz of de uit artikel 30c van de Wet Structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Suwi), voortvloeiende verplichtingen niet of onvoldoende nakomt, waaronder begrepen het zich jegens het college zeer ernstig misdragen, wordt overeenkomstig deze verordening een verlaging toegepast.

Een verlaging wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate waarin de belanghebbende de gedraging kan worden verweten en de omstandigheden waarin hij/zij verkeert.

De verlaging kan niet meer bedragen dan de bijstand waarop belanghebbende recht zou hebben gehad gedurende de periode waarop de verlaging betrekking heeft, indien er geen grond voor verlaging zou zijn geweest.

Artikel4.BerekeningsgrondslagDe verlaging wordt toegepast op:

de voor de belanghebbende van toepassing zijnde bijstandsnorm of Ioaw/Ioaz-norm;

de bijzondere bijstand, voor zover verstrekt voor levensonderhoud aan jongeren onder de 21 jaar;

de bijzondere bijstand voor woonkosten.

Artikel5.Horen van belanghebbende

Voordat een verlaging wordt toegepast, wordt de belanghebbende in de gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen.

Het horen van belanghebbende kan achterwege worden gelaten indien:

de vereiste spoed zich daartegen verzet; of

de belanghebbende reeds eerder in de gelegenheid is gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen en zich sindsdien geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben voorgedaan; of

de belanghebbende niet heeft voldaan aan een verzoek van het college of van een derde aan wie het college werkzaamheden in het kader van de bijstand heeft uitbesteed, om binnen een gestelde termijn inlichtingen te verstrekken als bedoeld in artikel 17 Wwb, artikel 13 Ioaw en artikel 13 Ioaz; of

het college het horen niet nodig acht voor het vaststellen van de ernst van de gedraging of de mate van verwijtbaarheid.

Artikel6.Waarschuwing of afzien van het opleggen van een verlaging

Het college volstaat bij een maatregelwaardige gedraging, als bedoeld in artikel 11, derde lid van deze verordening met het geven van een waarschuwing, tenzij binnen de voorafgaande 24 maanden een vergelijkbare gedraging heeft plaatsgevonden.

Het college ziet af van het opleggen van een verlaging indien:

elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt; of

de gedraging meer dan één jaar voor constatering van die gedraging door het college heeft plaatsgevonden, tenzij de gedraging een schending van de inlichtingenplicht inhoudt en als gevolg van die gedraging ten onrechte bijstand is verleend; of

belanghebbende inmiddels geen bijstand meer ontvangt, tenzij de belanghebbende binnen een periode van 12 maanden opnieuw bijstand gaat ontvangen. In dat geval wordt een besluit genomen over het alsnog toepassen dan wel afzien van een verlaging op dat moment; of

het college dringende redenen aanwezig acht.

Indien het college volstaat met het geven van een waarschuwing of afziet van het opleggen van een verlaging op grond van dringende redenen, wordt de belanghebbende daarvan schriftelijk mededeling gedaan.

Artikel7.Ingangsdatum en tijdvak

De verlaging wordt opgelegd met ingang van de eerst volgende kalendermaand volgend op de datum waarop het besluit tot het opleggen van de verlaging aan de belanghebbende is bekendgemaakt. Daarbij wordt uitgegaan van de voor die maand geldende norm.

Indien verlaging van de bijstand overeenkomstig het eerste lid niet mogelijk is, wordt de bijstand verlaagd gedurende de eerstvolgende maand(en) nadat aan belanghebbende binnen een jaar na de beëindigingsdatum van de bijstand opnieuw bijstand is toegekend.

Een verlaging wordt over één maand uitgevoerd. Het college kan het noodzakelijk achten om uitvoering van de verlaging te spreiden over meerdere maanden.

Voor zover de bijstand nog niet is uitbetaald, wordt de verlaging toegepast op de nabetaling van de betreffende bijstand

In afwijking van het eerste lid wordt, voor zover het een zelfstandige betreft die bijstand voor het levensonderhoud in de vorm van een geldlening op grond van het Bbz heeft ontvangen, de verlaging met terugwerkende kracht worden betrokken bij de definitieve vaststelling van die bijstand.

Artikel8.Samenloop van gedragingen en recidive

Indien sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren van één of meerdere in de Wwb, Ioaw, Ioaz genoemde verplichtingen, wordt voor iedere gedraging gelijktijdig een afzonderlijke verlaging opgelegd.

Indien sprake is van één gedraging die schending oplevert van meerdere in de Wwb, Ioaw, Ioaz genoemde verplichtingen, wordt één verlaging opgelegd. Indien voor schendingen van de verplichtingen verlagingen van verschillende hoogten gelden, wordt de hoogste verlaging opgelegd.

De duur van de verlaging wordt verdubbeld indien belanghebbende zich binnen 12 maanden na de vorige verwijtbaar aangemerkte gedraging opnieuw schuldig maakt aan dezelfde verwijtbare gedraging.

Paragraaf3.Schending van de verplichtingen met betrekking tot arbeidsinschakeling en tegenprestatieArtikel9.Indeling in categorieënGedragingen van belanghebbenden die schending opleveren van in de Wwb, Bbz, Ioaz en Ioaw genoemde verplichtingen, worden onderscheiden in de volgende categorieën:

Eerste categorie:

zich niet of niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, dan wel de registratie niet of niet tijdig laat verlengen.

Tweede categorie:

het niet ondertekenen of het niet aan het college verstrekken van een trajectplan, die geldt als bijlage bij het besluit tot toekenning of voortzetting van de bijstand.

het niet dan wel niet tijdig voldoen aan een oproep om op een aangegeven plaats en tijd te verschijnen in verband met de inschakeling in de arbeid;

het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling dan wel aan een onderzoek naar de geschiktheid voor scholing, opleiding of sociale activering;

het niet verrichten van de door het college opgedragen onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden.

Derde categorie:

het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen of te aanvaarden in de periode voorafgaande aan de aanvraag tot bijstandsverlening dan wel na de datum van aanvraag;

het niet of in onvoldoende gebruikmaken van een door het college aangeboden voorziening gericht op arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel 9 eerste lid sub b en artikel 10 eerste lid van de Wwb, waaronder begrepen sociale activering, of artikel 37, eerste lid, onderdeel e van de Ioaw of Ioaz;

gedragingen die overigens de inschakeling in de arbeid belemmeren;

indien een zelfstandige niet meewerkt aan begeleiding door een door het college aangewezen derde.

Vierde categorie:

Indien een jongere in de 4 weken na melding geen of onvoldoende inspanningen heeft verricht om algemeen geaccepteerde arbeid en/of mogelijkheden in regulier bekostigd onderwijs te verkrijgen en recht heeft op bijstand,

onredelijke eisen stelt en/of gedraging(en)en/of uiting(en) vertoont, die het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid belemmeren.

Vijfde categorie

het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid;

het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid.

Artikel10.Hoogte en duur van de verlaging bij een eerste verwijtbare gedragingDe verlaging wordt vastgesteld op:

vijf procent gedurende een maand bij gedragingen van de eerste categorie;

tien procent gedurende een maand bij gedragingen van de tweede categorie;

twintig procent gedurende een maand bij gedragingen van de derde categorie;

vijftig procent gedurende een maand bij gedragingen van de vierde categorie;

Honderd procent gedurende een maand bij gedragingen van de vijfde categorie

Paragraaf4.Schending inlichtingenplichtArtikel11.Onjuiste of onvolledige inlichtingen met gevolgen voor de bijstand

Indien het niet of niet behoorlijk nakomen van de inlichtingenplicht als bedoeld in artikel 17 Wwb, artikel 13 Ioaw en artikel 13 Ioaz, heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen van bijstand wordt de verlaging afgestemd op de hoogte van het benadelingsbedrag.

De verlaging wordt op de volgende wijze vastgesteld:

bij een benadelingsbedrag tot € 1000: 10% gedurende een maand;

bij een benadelingsbedrag van € 1000 tot € 2000: 20% gedurende een maand;

bij een benadelingsbedrag van € 2000 tot € 4000: 40% gedurende een maand;

bij een benadelingsbedrag van € 4000 of meer: 100% gedurende een maand;

indien het Openbaar Ministerie niet tot strafrechtelijke vervolging overgaat: 100% gedurende een maand.

Indien het niet, niet tijdig of niet behoorlijk nakomen van de inlichtingenplicht niet heeft geleid tot een benadelingsbedrag, wordt een verlaging opgelegd van 10%.

Artikel12.Administratie zelfstandigeIndien een zelfstandige de administratie, als bedoeld in artikel 38 lid 2 Bbz,

niet naar behoren heeft gevoerd; of

niet uit eigen beweging binnen zes maanden na afloop van het boekjaar heeft overgelegd; of

op verzoek van het college niet binnen de daartoe door het college gestelde termijn heeft overgelegd, wordt een verlaging opgelegd van 20% gedurende één maand bijstand.

Paragraaf5.Overige gedragingenArtikel13.Tekortschietend besef van verantwoordelijkheidIndien een belanghebbende een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan heeft betoond als bedoeld in artikel 18, tweede lid van de Wwb, wordt de bijstand verlaagd:

met 100% gedurende één maand, indien belanghebbende door de gedraging verwijtbaar geen of geen volledig recht heeft op een uitkering krachtens een sociale verzekering of een daarmee naar aard en doel overeenkomende buitenlandse regeling of private verzekering;

met 100% gedurende de periode die belanghebbende niet op bijstand zou zijn aangewezen indien hij op verantwoordelijke wijze de middelen waarover hij beschikte of redelijkerwijs kon beschikken zou hebben aangewend.

Artikel14.Nadere verplichtingenIndien aan belanghebbende één of meerdere verplichtingen zoals bedoeld in de artikelen 55 en 57 Wwb en art. 38, eerste lid Bbz 2004, zijn opgelegd en deze niet in voldoende mate worden nagekomen, wordt een verlaging opgelegd van 20% gedurende één maand.Artikel15.Zeer ernstige misdragingenGedragingen als bedoeld in de artikelen 10 tot en met 14 van deze verordening die gepaard gaan met zeer ernstige misdragingen hebben een extra verlaging tot gevolg. Voor de omvang van de extra verlaging geldt als richtlijn 100% gedurende één maand. Paragraaf6.Overige bepalingenArtikel16.Verlaging van de bijstandHet college verlaagt de bijstand overeenkomstig het bepaalde in deze verordening, onverminderd de eventuele terugvordering van ten onrechte ontvangen bijstand, indien belanghebbende onjuiste, onvolledige of in het geheel geen inlichtingen verstrekt die van belang zijn of kunnen zijn voor de hoogte, de duur van of het recht op (voortzetting van) bijstand.Artikel17.Aangifte Openbaar MinisterieHet college maakt proces-verbaal op en doet aangifte bij het Openbaar Ministerie indien het niet nakomen van de informatieverplichting leidt tot een financiële benadeling van de gemeente waarvan het benadelingsbedrag hoger is dan de aangiftegrens. Paragraaf7.SlotbepalingenArtikel18.HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing ervan tot kennelijke onbillijkheid leidt.Artikel19.Nadere regelsHet college kan nadere regels stellen met betrekking tot de uitvoering van deze verordening.Artikel20.Inwerkingtreding en intrekking

Deze verordening treedt in werking op de dag na publicatie van dit besluit.

De Verordening Afstemming en handhaving Wwb, Ioaw, Ioaz gemeente Heumen, vastgesteld op16 december 2010, en deVerordening Handhaving en Maatregelen Wet investeren in jongerengemeente Heumen, vastgesteld op 22 oktober 2009, worden gelijktijdig ingetrokken.

Artikel21.CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: ‘Verordening Afstemming en handhaving Wwb c.s. 2012’.LHMalden, 16 februari 2012,DE RAAD VOORNOEMD;De raadsgriffier,L.Bosland.De burgemeester,P.Mengde.Artikelsgewijze toelichtingParagraaf 1. Algemene bepalingenArtikel 1. BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de Wwb, Bbz, Ioaw, Ioaz en Awb.Artikel 2. Bestrijding misbruik en oneigenlijk gebruikDit artikel legt de verantwoordelijkheid bij het college neer om te zorgen voor het bestrijden vanmisbruik en oneigenlijk gebruik. Een goed handhavingsbeleid is belangrijk omdat dit voorkomt dat onterecht gemeenschapsgeld wordt uitgegeven. Als fraude goed bestreden wordt, vergroot dit onder de Heumense burgers het draagvlak van de bijstandsverstrekking. Ook beperkt een goed handhavingsbeleid de uitgaven op het Inkomensdeel. Bespaarde middelen kunnen dan voor andere doelen worden ingezet, bijvoorbeeld voor re-integratie.De gemeenteraad moet een verordening opstellen die de handhaving of fraudebestrijding regelt (artikel 8a Wwb, artikel 35, lid 1 sub c Ioaw/Ioaz). Deze verordening mag onderdeel zijn van de Afstemmingsverordening. Aan de inhoud van het beleid worden geen eisen gesteld, doch de gemeente moet een goed handhavingsbeleid voeren in het kader van het financiële beheer. Dit financieel beheer brengt met zich mee dat er voortdurend aandacht blijft bestaan voor de bestrijding van mis- en oneigenlijk gebruik.Van misbruik is sprake indien een belanghebbende in strijd met wettelijke voorschriften handelt waardoor ten onrechte bijstand of uitkering is verstrekt (bijv. belanghebbende heeft een spaarrekening niet doorgegeven met een vermogen boven de vermogensgrens). Van oneigenlijk gebruik is sprake indien een belanghebbende in strijd met het doel en de strekking van een regeling handelt, waardoor de gemeente ten onrechte bijstand of een uitkering verstrekt. Belanghebbende heeft bijvoorbeeld de bijstand inzake inrichtingskosten (gedeeltelijk) uitgegeven aan iets anders dan aan de (volledige) inrichting van zijn huis.Paragraaf 2. Vaststellen en toepassen verlaging Artikel 3. Het toepassen van een verlaging Wanneer het college tot het oordeel komt dat een uitkeringsgerechtigde of jongere zijn verplichtingen niet of in onvoldoende mate nakomt, dan wordt een verlaging opgelegd. Er is dus geen sprake van een bevoegdheid, maar van een verplichting. Alleen wanneer iedere vorm van verwijtbaarheid ontbreekt, ziet het college af van zo’n verlaging. De hoofdregel is dat het college een verlaging dient af te stemmen op:

de ernst van de gedraging;

de mate van verwijtbaarheid;

de persoonlijke omstandigheden.

Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij elke verlaging van de bijstand zal moeten nagaan op welke wijze deze afgestemd dient te worden. Een afwijking van de richtlijn kan zowel een verzwaring als een matiging van de verlaging betekenen. De belanghebbende dient, alvorens een verlaging opgelegd wordt, altijd in de gelegenheid gesteld te worden zijn zienswijze te geven. Artikel 4. BerekeningsgrondslagDe praktische uitvoering van een verlaging is vastgelegd in dit artikel: uitgangspunt is dat een verlaging wordt toegepast op de van toepassing zijnde norm. De Centrale Raad van Beroep heeft bepaald dat een verlaging van de bijzondere bijstand op grond van artikel 18 lid 2 Wwb ook mogelijk is (zie o.a. CRvB 02-03-2010, nr. 08/3397 Wwb). Toevoeging van deze mogelijkheid is met name van belang voor die gevallen, waarin de op belanghebbende van toepassing zijnde norm niet toereikend is, maar de bijzondere bijstand wel en de gevallen, waarin belanghebbende uitsluitend bijzondere bijstand ontvangt, maar belanghebbende bijvoorbeeld tekort schiet in zijn besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan. Bij een zelfstandige wordt de verlaging uitgevoerd op de algemene bijstand voor het levensonderhoud en de in de jaarnorm opgenomen bijzondere bijstand voor hoge woonkosten. Zie voor het begrip ‘jaarnorm’ artikel 1, sub g Bbz.Artikel 5. Het horen van belanghebbendeIn dit artikel wordt het horen van de belanghebbende voordat een verlaging wordt toegepast inbeginsel voorgeschreven. De reden hiervan is dat het college, vóór dat het een officieel besluit neemt,zoveel mogelijk eenduidigheid moet verkrijgen over de feitelijke juistheid van de vermeende verwijtbare gedraging in verband met de beoordeling van de ernst van het feit, de mate vanverwijtbaarheid, eventuele verschoonbare omstandigheden en eventuele persoonlijkeomstandigheden. Het vooraf horen van een belanghebbende over zijn/haar zienswijze over devermeende niet-nakoming van zijn/haar verplichtingen kan hieraan bijdragen. De hoorplicht kan in diezin tevens bijdragen aan het voorkomen van bezwaar- en beroepsprocedures.Het tweede lid bevat een aantal uitzonderingen op deze hoorplicht. De onderdelen a en b staan ookgenoemd in artikel 4:11 van de Algemene wet bestuursrecht.Artikel 6. Waarschuwing of afzien van het opleggen van een verlagingHet uitgangspunt is dat de toepassing van verlagingen als een algemene verplichting geldt voor hetcollege. De beleidsvrijheid die de wet aan het college laat, betreft de duur en de hoogte van deverlaging en nadrukkelijk niet de overweging óf een verlaging toegepast dient te worden bij eenverwijtbare gedraging van een belanghebbende.In sub b van het tweede lid van dit artikel is een andere reden aangegeven om af te zien van hettoepassen van een verlaging, namelijk wanneer de gedraging te lang geleden heeft plaatsgevonden(verjaring). Omwille van de effectiviteit (lik op stuk) is het nodig dat een verlaging spoedig nadat degedraging heeft plaatsgevonden wordt toegepast. Om deze reden wordt onder b geregeld dat hetcollege geen verlagingen toepast voor gedragingen die langer dan één jaar geleden hebbenplaatsgevonden.Voor gedragingen die een schending van de inlichtingenplicht inhouden en als gevolg waarvan tenonrechte uitkering is verleend of een te hoog bedrag aan uitkering is verleend, geldt in de verordeninggeen verjaringstermijn. Wegens de ernst van de gedraging (fraude), die niet altijd direct geconstateerd kan worden en gelet op het feit dat de gemeente vaak enige tijd nodig zal hebben om de omvang van de fraude (het benadelingsbedrag) vast te stellen is er geen verjaringstermijn.In tweede lid onderdeel d. wordt geregeld dat het college kan afzien van het toepassen van een verlaging indien het daarvoor dringende redenen aanwezig acht. Wat dringende redenen zijn, is afhankelijk van de concrete situatie en kan dus niet op voorhand worden vastgelegd. Uitgangspunt hierbij is een analoge uitleg van het begrip 'dringende redenen' aan die in de Wwb- jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep.De rode draad in deze jurisprudentie is:

dat dringende redenen zien op de gevolgen die een bepaald besluit heeft voor een belanghebbende, gelet op zijn persoonlijke omstandigheden. Dringende redenen zien dus nadrukkelijk niet op omstandigheden die betrekking hebben op de oorzaak en de verwijtbaarheid van niet-nakoming van een verplichting;

dat met redelijke mate van objectiviteit vastgesteld dient te kunnen worden dat de dringende redenen zien op de onaanvaardbaarheid van de sociale en/of financiële consequenties van een besluit voor belanghebbende. De enkele omstandigheid dat een belanghebbende financieel zwaar getroffen wordt door een besluit is niet als dringende reden aan te merken.

evenmin is het bestaan van (problematische) schulden aan te merken als dringende reden;

dat verklaringen van hulpverlenende instanties van een belanghebbende hierbij een rol kunnen spelen. Tegelijkertijd behoudt het college de bevoegdheid om hiernaar een nader zelfstandig onderzoek in te stellen.

Het onderzoek naar dringende redenen tot het afzien van het toepassen van een verlaging vindt door het college plaats indien door een belanghebbende aantoonbaar een begin van bewijs van de aanwezigheid van dringende redenen is overlegd dan wel wanneer daarvan anderszins uit concrete feiten en omstandigheden als gevolg van het voorgenomen besluit, is gebleken.Het in het derde lid beschreven doen van een schriftelijke mededeling dat het college afziet van hettoepassen van een verlaging wegens dringende redenen is van belang in verband met eventuelerecidive. Deze bepaling maakt tevens duidelijk dat indien zich een omstandigheid voordoet als bedoeld in het eerste lid, te weten het ontbreken van elke verwijtbaarheid dan wel het verlopen van een verjaringstermijn, dat in dat geval het afzien van toepassing van een verlaging door het college niet schriftelijk behoeft te worden kenbaar gemaakt aan belanghebbende. Dit is ook logisch omdat eendergelijk besluit, in tegenstelling tot het afzien van toepassing van een verlaging wegens dringenderedenen, rechtens niet betrokken dient te worden bij de beoordeling van recidive in de toekomst.Artikel 7. Ingangsdatum en tijdvakLid 1 en 2. Het toepassen van een verlaging op de bijstand of uitkering die in de nabije toekomst wordt verstrekt, is een eenvoudige methode en sluit tevens aan bij lik-op-stuk beleid. De verlaging wordt bij voorkeur uitgevoerd met ingang van de eerstvolgende kalendermaand, waarbij wordt uitgegaan van de voor die maand geldende norm. Lid 3. De verlaging wordt over 1 maand uitgevoerd, tenzij het in verband met omstandigheden niet billijk is. De mogelijkheid bestaat om het bedrag dat in eerste instantie gekort dient te worden over een maand te spreiden over meerdere maanden. Lid 4. Wanneer bijstand of uitkering nog niet (volledig) is uitbetaald, kan het praktisch zijn om de verlaging te verrekenen met het bedrag dat nog moet worden uitbetaald. Lid 5. Bij een zelfstandige die een uitkering voor het levensonderhoud heeft ontvangen op grond van het Bbz, wordt de verlaging betrokken bij de definitieve vaststelling van die bijstand.Artikel 8. Samenloop van gedragingen en recidiveLid 1. Als er sprake is van verschillende gedragingen dan dient voor iedere gedraging afzonderlijk het verlagingpercentage te worden berekend en gelijktijdig te worden opgelegd, tenzij dit tot onbillijkheden leidt. Indien meerdere gedragingen van belanghebbende leiden tot een die hoger is dan de norm, dan dient de verlaging over meerdere maanden te worden gespreid (zie ook artikel 7 van deze verordening).Lid 2. Indien sprake is van één gedraging die als een schending van meerdere verplichtingen kan worden aangemerkt, dan dient voor het toepassen van de verlaging te worden uitgegaan van de verplichting waarop de zwaarste verlaging van toepassing is.Lid 3. Is binnen 12 maanden na een eerste verwijtbare gedraging sprake van herhaling van de verwijtbare gedraging, dan wordt de grotere mate van verwijtbaarheid tot uitdrukking gebracht in een verdubbeling van de duur van de verlaging. Met ‘vorige verwijtbare gedraging’ wordt de eerste gedraging verstaan die aanleiding is geweest tot een verlaging van de bijstand of uitkering, ook indien de verlaging uiteindelijk wegens dringende redenen niet is toegepast. Voor het bepalen van de aanvang van de termijn van 12 maanden geldt het tijdstip waarop het besluit tot het opleggen van een verlaging bekend is gemaakt aan belanghebbende. Paragraaf 3. Schending van de verplichtingen met betrekking tot arbeidsinschakeling en tegenprestatieArtikel 9. Indeling in categorieënDe gedragingen die verband houden met het niet of onvoldoende medewerking verlenen aan hetverkrijgen of behouden van algemeen geaccepteerde arbeid, worden in vijf categorieënonderscheiden. Hierbij is de ernst van de gedragingen het onderscheidend criterium. Een gedragingwordt ernstiger geacht naarmate de gedraging concretere gevolgen heeft voor het niet verkrijgen ofbehouden van betaalde arbeid.De Wwb volstaat met een algemene omschrijving van de plicht tot arbeidsinschakeling. De concrete invulling van de verplichtingen dient zoveel mogelijk te worden afgestemd op de situatie van de individuele uitkeringsgerechtigde en de gevolgen die de gedragingen heeft voor het re-integratietraject.De eerste categorie gaat over de formele verplichting om zich als werkzoekende te laten registreren en geregistreerd te doen blijven bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.De tweede categorie betreft de verplichting tot een actieve opstelling ten aanzien vanarbeidsinschakeling en daarop gericht onderzoek. Hieronder valt de verplichting om het trajectplan te ondertekenen (en te retourneren). Het trajectplan bevat de afspraken met de belanghebbende over diens re-integratie. Het (tijdig) voldoen aan een oproep voor arbeidsbemiddeling of een onderzoek naar de mogelijkheden voor arbeidsinschakeling en het meewerken aan een sociaal-medisch onderzoek naar de mogelijkheden van de belanghebbende. Daarnaast bestaat de mogelijkheid om bij het verwijtbaar niet meewerken aan het leveren van een ‘tegenprestatie naar vermogen’ de uitkering van de cliënt te verlagen met 10%. Het gaat hierbij om kortdurende, niet-structurele, additionele en onbeloonde maatschappelijk zinvolle activiteiten. Over het algemeen zal dit de cliënten betreffen die gezien hun persoonlijke omstandigheden en hun verblijfsduur in de bijstand weinig aansluiting (meer) hebben met de arbeidsmarkt. In de derde categorie gaat het om gedragingen die direct een aanleiding kunnen vormen toteen beroep op uitkering of het zonder noodzaak langer laten voortduren daarvan. De medewerkingsplicht aan de door het college aangeboden voorzieningen treedt in de plaats van deverplichting tot het naar vermogen verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid en is als sluitendalternatief bedoeld voor arbeidstoeleiding. Een verlaging is mogelijk bij het niet nakomen van de verplichting tot een actieve opstelling op de arbeidsmarkt, bijvoorbeeld de eigen verantwoordelijkheid van belanghebbende om voldoende en adequaat te solliciteren. De verplichting is gericht op de bevordering van de zelfstandige bestaansvoorziening. Voor deelname aan een voorziening geldt dat de kortste weg naar duurzame arbeid voorop staat en dat vertraging (van het traject) door eigen toedoen van een belanghebbende als een ernstige gedraging wordt beschouwd. De vierde categorie betreft jongeren of degene die onredelijke eisen stelt en/of gedragingen/uitingen vertoont die het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid belemmeren. Met onredelijke eisen wordt bedoeld dat de belanghebbende alleen wenst te solliciteren op banen van een bepaald niveau of in een richting waar nauwelijks banen voor handen zijn.De jongere is verplicht zich, na melding, gedurende 4 weken, in te spannen om geaccepteerde arbeid en/of mogelijkheden in regulier bekostigd onderwijs te verkrijgen. Voldoet hij niet aan deze verplichting, maar heeft hij wel recht op bijstand (hij kan op grond van artikel 13 lid 2 Wwb niet van het recht op bijstand worden uitgesloten) dan wordt een verlaging opgelegd. De inspanningsverplichting geldt voor alle jongeren (dus ook de jongere, die deel uitmaakt van een gezin waarvan tenminste 1 gezinslid 27 jaar of ouder is). In de vijfde categorie gaat het om zeer ernstige gedragingen die onnodig gebruik van bijstand tot gevolg hebben. Hier gaat het om het niet aanvaarden of door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid voorafgaand aan de aanvraag of tijdens de periode van bijstand/uitkering. Onder die omstandigheden acht het college het daarom verdedigbaar dat ook voor deze gedraging een standaardverlaging passend is van 100% gedurende een maand.Artikel 10. Hoogte en duur van de verlaging bij een eerste verwijtbare gedragingDeze bepaling bevat de standaardverlagingen voor de vijf categorieën van gedragingen die verband houden met het niet of onvoldoende medewerking verlenen aan het verkrijgen of behouden van algemeen geaccepteerde arbeid.Paragraaf 4. Schending inlichtingenplichtArtikel 11. Onjuiste of onvolledige inlichtingen met gevolgen voor de bijstandHeeft de gedraging tot gevolg dat belanghebbende ten onrechte of teveel bijstand/uitkering is verleend, dan wordt, zonder waarschuwing, een verlaging opgelegd. Zie de toelichting van de begrippen ‘misbruik’ en ‘oneigenlijk gebruik’ onder artikel 1 van deze verordening. Het ‘una via-beginsel’ bepaalt dat zodra (in casu) een verlaging is opgelegd, strafvervolging ter zake van hetzelfde feit niet meer mogelijk is. Omgekeerd bepaalt het ‘una via-beginsel’ dat een verlaging, ter zake van dat feit, niet meer opgelegd kan worden als een strafvervolging is ingesteld en het onderzoek ter terechtzitting een aanvang heeft genomen, dan wel het recht tot strafvervolging is vervallen omdat belanghebbende aan de hem gestelde voorwaarden heeft voldaan (transactie). In het derde lid gaat het om gedraging zonder gevolgen voor de bijstand of uitkering. In de artikelen 17 lid 1 Wwb en 13 lid 1 Ioaw/Ioaz is bepaald dat belanghebbende op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling doet van alle feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op zijn arbeidsinschakeling of het recht op bijstand of uitkering. Belanghebbende kan onjuiste, onvolledige of te laat inlichtingen verstrekken, zonder dat deze gedraging gevolgen heeft voor de hoogte van de bijstand. In dat geval kan een schriftelijke waarschuwing gegeven (artikel 6 lid 1 van deze verordening). Heeft belanghebbende in de voorafgaande 12 maanden reeds een waarschuwing gekregen voor eenzelfde gedraging, dan wordt een verlaging op grond van dit artikel opgelegd. Artikel 12. Administratie zelfstandigeEen zelfstandige is verplicht zijn administratie naar behoren te voeren, en deze uit eigen beweging binnen 6 maanden danwel binnen een door het college bepaalde termijn, na afloop van het boekjaar waarover de uitkering (als bedoeld in hoofdstuk II, par. 4 Bbz) is verleend of aanspraak kan worden gemaakt op bijstand (als bedoeld in artikel 21 Bbz), aan het college te overleggen. Het niet nakomen van een van deze verplichtingen is een maatregelwaardige gedraging.Paragraaf 5. Overige gedragingenArtikel 13. Tekortschietend besef van verantwoordelijkheidBelanghebbende heeft de verplichting om voldoende besef van verantwoordelijkheid te tonen voor de voorziening in het bestaan. Deze verplichting geldt zowel in de periode voor als in de periode tijdens bijstand of een uitkering. Dit betekent dat wanneer belanghebbende een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid heeft getoond, waardoor hij niet beschikt over de middelen om in de kosten van het bestaan te voorzien en als gevolg daarvan afhankelijk wordt of blijft van bijstand of een uitkering, het college een verlaging kan opleggen.Een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid kan uit allerlei gedragingen blijken, zoals:

het niet afsluiten van een arbeidsongeschiktheidsverzekering, zodat bij arbeidsongeschiktheid geen verzekering is, maar een beroep gedaan moet worden op bijstand (zie onderdeel a);

het niet nakomen van de verplichting tot instellen alimentatievordering;

een onverantwoorde besteding van vermogen (let op: geldt niet voor de Ioaw-er, wel voor de Ioaz-er zie art. 20 lid 1 Ioaz jo art. 8 lid 2 Ioaz) / geen of te late aanvraag doen voor een voorliggende voorziening;

bedrijfsbeëindiging wegens wanbeleid, waardoor een beroep op bijstand gedaan moet worden;

onverantwoorde bedrijfsinvesteringen, zoals een te dure bedrijfswagen of bedrijfsruimte, waardoor financiële problemen ontstaan.

In onderdeel b. is de hoogte van de verlaging de norm, maar de duur van de verlaging is afhankelijk van de periode dat belanghebbende onafhankelijk van bijstand of uitkering zou zijn gebleven, indien hij wel voldoende besef van verantwoordelijkheid had getoond. Artikel 14. Nadere verplichtingenOp grond van de artikel 55 en 57 Wwb en artikel 38 lid 1 Bbz kan het college, naast de in respectievelijk de Wwb en Bbz (voor de zelfstandige:) opgesomde verplichtingen, bepaalde andere verplichtingen aan belanghebbende opleggen die strekken tot arbeidsinschakeling of vermindering dan wel beëindiging van de bijstand of die het college (voor de zelfstandige) nodig acht voor een doelmatige bedrijfs- of beroepsuitoefening. Het niet nakomen van deze nadere verplichting(en) levert een maatregelwaardige gedraging op.Artikel 15. Zeer ernstige misdragingenOnder “zich zeer ernstig misdragen” verstaat de wetgever “gedrag dat in het normale menselijke verkeer in alle gevallen als onacceptabel kan worden beschouwd” en de mogelijkheid om dat gedrag te sanctioneren. De Centrale Raad van Beroep (CRvB 30-06-2009, nrs 08/5699 Wwb e.a.) vindt dat zeer ernstige misdraging op zichzelf namelijk niet kan leiden tot een verlaging van de bijstand, doch slechts in samenhang met een in het kader van het niet nakomen van een uit de Wwb, Bbz, Ioaw en Ioaz voortvloeiende verplichting. Met andere woorden: sanctionering van de belanghebbende die zich zeer ernstig misdraagt is mogelijk maar dan alleen als verzwarende omstandigheid in combinatie met het niet nakomen van een uit de Wwb voortvloeiende verplichting. Een belanghebbende kan niet gesanctioneerd worden puur en alleen omdat hij zich zeer ernstig misdraagt. Bij het vaststellen van de verlaging in de situatie waarin belanghebbende zich ernstig heeft misdragen, zal vanzelfsprekend gekeken moeten worden naar de ernst van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de persoonlijke omstandigheden. Het vaststellen van een verlaging staat geheel los van het doen van aangifte bij de politie. Het college kan de verlaging opleggen, terwijl de functionaris tegen wie de agressie zich richtte, aangifte kan doen bij de politie.Paragraaf 6. Overige bepalingenArtikel 16. Verlaging van de bijstand of uitkering Wanneer belanghebbende onvolledige of onjuiste informatie geeft, kan de norm (tijdelijk) verlaagd worden conform deze verordening. Deze verlaging is bedoeld om het nakomen van de verplichtingen en de hoogte van de bijstand of uitkering op elkaar af te stemmen. Dit staat los van het terugvorderen van de bijstand of uitkering, dat bedoeld is om de situatie (weer) in overeenstemming te brengen met het recht.Artikel 17. Aangifte Openbaar MinisterieDe gemeente heeft de verplichting om proces-verbaal op te maken en aangifte te doen bij het Openbaar Ministerie indien er sprake is van fraude en het benadelingbedrag hoger is dan € 10.000 (de Richtlijn voor strafvordering sociale zekerheidsfraude). Indien de gemeente aangifte doet bij het Openbaar Ministerie, kan het niet meer overgaan tot het toepassen van een verlaging. Het 'una via' beginsel (geen samenloop van sancties op dezelfde onrechtmatige gedraging dan bij beslissing van een enkel overheidsorgaan) verzet zich daartegen. Indien het Openbaar Ministerie om wat voor reden dan ook besluit om niet over te gaan tot vervolging kan de gemeente alsnog een verlaging toepassen.Het blijft voor het college op grond van artikel 3, tweede lid van deze verordening mogelijk om al individualiserend de verlaging anders vast te stellen dan de richtlijn die wordt vermeld in dit artikel.Paragraaf 7. SlotbepalingenArtikel 18. HardheidsclausuleBehoeft geen nadere toelichting.Artikel 19. Nadere regelsDe uitvoering van de Wwb, het Bbz, de Ioaw en Ioaz is geattribueerd aan het college van burgemeester en wethouders. De gemeenteraad machtigt het college voor het opstellen van nadere (beleids)regels.Artikel 20. Inwerkingtreding en intrekkingDeze verordening wordt toegepast met ingang van de dag na publicatie van het raadsbesluit. Indien de maatregelwaardige gedraging van belanghebbende zich heeft voorgedaan in de periode vóór inwerkingtreding dan mag belanghebbende, ingevolge het rechtszekerheidsbeginsel, niet slechter af zijn dan wanneer de oude regels (die golden ten tijde van zijn gedraging) zouden zijn toegepast. Artikel 25. CiteertitelBehoeft geen nadere toelichting.