CVDR155813_3Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand gemeente Dronten 2010nlregelingDronten2013-03-14DrontenGemeenteblad 2013, nr. 9Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand gemeente Dronten 2010Wet werk en bijstand, artt. 8, lid 1 en 30gemeenteraadbestuur en recht2013-01-31De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2013-03-142013-01-012013-11-14Wijziging i.v.m.Wet verhoging AOW- en pensioengerechtigde leeftijdB12.002353maatschappelijke zorg en welzijn1.Geen.Verordening vervangt Verordening toeslagen op en verlagingen van de bijstandsnorm van 2003.Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk en bijstand gemeente Dronten 2010 De raad van de gemeente Dronten,gelezen het voorstel van het college van 6 juli 2010, No.
B10.000934gelet op artikel 8 lid 1 sub c in samenhang met artikel 30 van de Wet
werk en bijstand (WWB);gezien het advies van de raadscommissie van september 2010;overwegende dat op grond van de genoemde artikelen noodzakelijk is om
ingevolge de WWB bij verordening regels vast te stellen voor welke
categorieën de bijstandsnorm wordt verhoogd of verlaagd en welke
criteria daaraan ten grondslag liggen:B E S L U I T:I.Vast te stellen de Verordening toeslagen en verlagingen Wet werk
en bijstand gemeente Dronten 20101.ALGEMENE BEPALINGEN1.Begripsbepalingen
Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk en bijstand en
de Algemene wet bestuursrecht.
In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand
zorgbehoefte: zodanige behoefte aan
zorg dat het zelfstandig wonen van de zorgbehoevende
niet mogelijk is voor zover dit door middel van een
indicatie tot opname of een andere medische indicatie is
vastgesteld:
gehuwdennorm: de norm als bedoeld in
artikel 21, onderdeel c van de wet
2.Leeftijdsbepaling en individualisering1.De bepalingen van deze verordening gelden voor de
uitkeringsgerechtigden van 27 jaar of ouder, doch jonger dan de
pensioengerechtigde leeftijd. In geval van gehuwden gelden de
bepalingen van deze verordening alleen indien beide echtgenoten 27
jaar of ouder, doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd
zijn.2.De bepalingen in hoofdstuk II, III en IV laten de toepassing van
artikel 18, eerste lid, van de wet onverlet.2.CATEGORIEËN3.Categorieën1.Voor belanghebbenden aan wie bijstand kan worden verleend, geldt een
categorieaanduiding.2.De volgende categorieën worden onderscheiden:
alleenstaande;
alleenstaande ouder;
gehuwden.
3.CRITERIA VOOR HET VERHOGEN VAN DE BIJSTANDSNORM4.Toeslagen alleenstaande of alleenstaande ouder1.De toeslag bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt 20%
van de gehuwdennorm voor de alleenstaande of de alleenstaande ouder
in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft;2.De toeslag bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt 10%
van de gehuwdennorm voor de alleenstaande of de alleenstaande ouder
die met één of meerdere anderen zijn hoofdverblijf in dezelfde
woning heeft;3.De toeslag bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt 5%
van de gehuwdennorm voor de alleenstaande of de alleenstaande ouder
die met één of beide ouders in dezelfde woning zijn hoofdverblijf
heeft;4.De toeslag als bedoeld in artikel 25, eerste lid van de wet bedraagt
eveneens 20% van de gehuwdennorm voor de alleenstaande of alleenstaande ouder
indien:
er uitsluitend sprake is van een zorgbehoevende medebewoner,
waarbij als gevolg van die medebewoning beroepsmatige
verzorging volledig of in belangrijke mate achterwege
blijft.
4.CRITERIA VOOR HET VERLAGEN VAN DE BIJSTANDSNORM OF DE TOESLAG5.Verlaging gehuwden1.De verlaging bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 10% van de
gehuwdennorm voor gehuwden die met één of meer anderen hun
hoofdverblijf in dezelfde woning hebben.2.Deze verlaging van de norm blijft achterwege indien:
er uitsluitend sprake is van een zorgbehoevende medebewoner,
waarbij als gevolg van die medebewoning beroepsmatige
verzorging volledig of in belangrijke mate achterwege
blijft;
er uitsluitend één of meerdere kinderen jonger dan 21 jaar
hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning.
3.De verlaging bedoeld in artikel 26 van de wet bedraagt 15% van de
gehuwdennorm voor gehuwden die met één of beide ouders in dezelfde
woning hun hoofdverblijf hebben.6.Verlaging woonsituatie
De verlaging bedoeld in artikel 27 van de wet bedraagt 20% van
de gehuwdennorm indien een woning wordt bewoond waaraan voor de
betrokkene geen woonkosten verbonden zijn.
In overige situaties waarin sprake is van lagere algemeen
noodzakelijke kosten van het bestaan in verband met de
woonsituatie kan de bijstandsnorm of toeslag afwijkend worden
vastgesteld.
.REGELINGEN IN VERBAND MET DE WIJZIGINGEN IN DE WWB EN
INTREKKING VAN DE WIJ PER 1 JANUARI 20126a.Wijziging betekenis begrippen1.Waar in deze verordening de begrippen ‘alleenstaande’ en
‘alleenstaande ouder’ worden gebruikt, hebben deze vanaf 1 januari
2012 dezelfde betekenis als in artikel 4 van de wet.2.Waar in deze verordening wordt gesproken over ‘gehuwde(n)’of
‘gehuwdennorm’ hebben deze begrippen vanaf 1 januari 2012 dezelfde
betekenis als ‘gezin’, bedoeld in artikel 4, respectievelijk
‘gezinsnorm’, bedoeld in artikel 21, eerste lid, van de wet.6b.Wijziging verwijzingenWaar in de verordening wordt verwezen naar artikel 21, onderdeel c, van
de wet, moet voor die verwijzing vanaf 1 januari 2012 worden gelezen:
artikel 21, eerste lid, van de wet.6c.Intrekking WIJ1.In afwijking van artikel 2, lid 1, zijn de bepalingen van deze
verordening vanaf 1 januari 2012 evenezo van toepassing op personen
van 21 jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar.2.In afwijking van artikel 4, lid 1, wordt aan een alleenstaande van
21 of 22 jaar geen toeslag toegekend.3.Artikel 4, lid 2, is niet van toepassing op de alleenstaande van 21
of 22 jaar.4.Het tweede en derde lid zijn niet van toepassing in de periode dat
een verlaging in verband met schoolverlating wordt toegepast als
bedoeld in artikel 28, van de wet.6d.Verlaging schoolverlaters1.De verlaging voor een schoolverlater als bedoeld in artikel 28 van
de wet bedraagt 20% van de gezinsnorm.2.Deze verlaging wordt toegepast gedurende zes maanden na het tijdstip
van de beëindiging aan onderwijs of een beroepsopleiding.5.SLOTBEPALINGEN7.Hardheidsclausule1.Het college behoudt zich het recht voor anders te besluiten indien
de bepalingen in deze verordening leiden tot onbillijkheden van
ernstige aard.2.In de gevallen waarin deze verordening niet voorziet beslist het
college.8.Intrekken oude verordeningDe verordening toeslagen op en verlagingen van de bijstandsnorm Dronten
wordt ingetrokken.9.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de eerste dag volgend op die van
haar bekendmaking.10.OvergangsbepalingEen persoon die op het moment dat de Verordening in werking treedt een
uitkering heeft ingevolge de WWB, behoudt de toeslag zoals vermeld in de
beschikking waarbij op grond van de WWB een uitkering is verleend,
gedurende de looptijd van de beschikking, doch ten hoogste tot 1 januari
2011.11.Uitvoering van de verordeningCollege is belast met de uitvoering van deze verordening.12.CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: “Verordening toeslagen en
verlagingen wet Werk en Bijstand gemeente Dronten 2010” van de gemeente
Dronten.Aldus vastgesteld door de gemeenteraad van Dronten op 30 september
2010.D.Petrusma mr. A.B.L. de Jongegriffier voorzitterALGEMENE TOELICHTINGIn de Memorie van Toelichting staat vermeld dat burgemeester en
wethouders verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de wet Werk en
Bijstand. Daarbij geeft artikel 8 van deze wet aan dat de gemeenteraad
verplicht is om een verordening vast te stellen voor het verhogen of
verlagen van de norm. Ook in het kader van het duale stelsel speelt de
gemeenteraad een belangrijke rol bij de controle op de uitvoering van
deze wet door het College. In artikel 30 WWB wordt nader aangegeven, welke onderwerpen deze
verordening moet regelen. Uit het eerste lid van artikel 30 blijkt dat
dit beleid een categoriaal karakter dient te dragen.Uit de verordening moet voorts blijken voor welke categorieën er een
verhoging of verlaging van de landelijke bijstandsnormen plaatsvindt en
tevens op grond van welke criteria het bedrag van die verhoging of
verlaging wordt vastgelegd. De verordening heeft derhalve een zodanig
karakter dat een belanghebbende daaruit concreet kan aflezen welke
verhoging of verlaging in zijn/haar situatie geldt.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1.BegripsbepalingenEr is voor gekozen om begrippen die reeds zijn omschreven in de WWB of
de Awb nietafzonderlijk te definiëren in de verordening. Dit voorkomt dat in geval
van wijziging vanbetreffende definities in de WWB of de Awb ook de verordening moet
worden gewijzigd.Omdat uit de verordening moet blijken waar belanghebbenden recht op
hebben, zijn debegripsomschrijvingen en de daarbij behorende toelichting uit de wet
overgenomen en in de verordening opgenomen.In het tweede lid zijn een aantal begripsomschrijvingen opgenomen:
de wet: als in de verordening gesproken wordt over de wet, dan
wordt de wet Werk en Bijstand (WWB) bedoeld.
zorgbehoefte: in de wet en de verordening wordt diverse malen
het begrip zorgbehoefte genoemd. In artikel 4 onder a WWB wordt
een alleenstaande omschreven als een ongehuwde die geen tot zijn
last komende kinderen heeft en geen gezamenlijke huishouding
voert met een ander, tenzij het betreft een bloedverwant in de
eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er
bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van
zorgbehoefte.
In de wet is geen nadere omschrijving van het begrip zorgbehoefte
opgenomen. Daarom is een nadere uitwerking opgenomen in deze
verordening. Deze nadere uitwerking houdt in dat er sprake is van
zorgbehoefte indien de zorgbehoevende bloedverwant zonder de zorg van de
ander opgenomen zou worden in een inrichting. Dit moet aangetoond worden
door een indicatie tot opname of een andere medische indicatie.c.gehuwdennorm: bij het vaststellen van de hoogte van toeslagen en
verlagingen wordt in deze verordening gebruik gemaakt van percentages
die gerelateerd zijn aan de gehuwdennorm. Met de gehuwdennorm wordt de
norm bedoeld die geldt voor gehuwden die beiden tot de
leeftijdscategorie van 27 tot 65 jaar behoren.2.Leeftijdsbepaling en individualiseringMet de komst van de wet WIJ is de wet Werk en Bijstand van toepassing op
burgers vanaf de leeftijd van 27 jaar. Gezien de recente wijziging in de
wet ten tijde van opstelling van deze verordening wordt de leeftijd hier
expliciet genoemd. Gezien de toelichting op artikel 22 van de wet hebben de ouderen een
aparte ouderennorm en is het toeslagen- en verlagingenbeleid niet van
toepassing op personen van 65 jaar of ouder, die aanvullende bijstand
ontvangen. De in het tweede lid opgenomen verplichting voor het college om -zo
nodig in afwijking van de uit de toeslagenverordening voortvloeiende
hoogte van de bijstand- de bijstand anders vast stellen, als dat gelet
op de omstandigheden, mogelijk en middelen van belanghebbende opportuun
is, volgt uit artikel 30 lid 4 WWB. De individualiseringsplicht geldt
evenzeer in situaties waarin de toeslagenverordening niet voorziet. Om
hierover bij de uitvoering van de toeslagenverordening geen misverstand
te laten bestaan is er voor gekozen om deze plicht expliciet in de
toeslagenverordening op te nemen.3.CategorieënArtikel 30 van de WWB schrijft voor dat de verordening vaststelt voor
welke categorieën de bijstandsnorm wordt verlaagd of verhoogd. De
categorie-indeling is gebaseerd op de systematiek van de WWB.4.Toeslagen alleenstaande of alleenstaande ouderOp grond van artikel 30, tweede lid, WWB is de gemeenteraad verplicht om
te bepalen dat de toeslag van de gehuwdennorm een maximum bedraagt voor
de alleenstaande of alleenstaande ouder in wiens woning geen ander zijn
hoofdverblijf heeft (onverminderd de mogelijkheid tot verlaging van norm
of toeslag op andere gronden). Bij de vaststelling van de basisnorm voor
de alleenstaande en de alleenstaande ouder is de wetgever namelijk
uitgegaan van de veronderstelling dat betrokkene de bestaanskosten
geheel met een ander kan delen. Indien dit niet het geval is, wordt de
basisnorm verhoogd met een toeslag zoals in lid 1 van deze verordening
staat vermeldt. In lid 2 is vastgelegd dat ingeval in de woning één of meer anderen zijn
hoofdverblijf heeft, wordt verondersteld dat er noodzakelijke kosten van
het bestaan gedeeld kunnen worden (bijvoorbeeld huur en stookkosten).
Zolang er geen sprake is van een gezamenlijke huishouding moet er echter
van worden uitgegaan dat niet alle kosten gedeeld kunnen worden. Een
toeslag blijft op zijn plaats. In de model-toeslagenverordening WWB is als uitgangspunt gekozen voor de
zgn. forfaitaire variant voor het vaststellen van de hoogte van de
toeslag. Forfaitair betekent dat niet de werkelijke bestaanskosten en de
mate waarin deze in concrete gedeeld worden bepalend zijn voor de hoogte
van de toeslag maar de enkele veronderstelling dat het delen van kosten
mogelijk is. De meeste gemeenten hebben gekozen voor deze variant, omdat
deze de meest efficiënte uitvoering oplevert en bovendien het minst
fraudegevoelig is. In de jurisprudentie is de forfaitaire variant
algemeen aanvaard (zie bijvoorbeeld CRvB 10 juli 2008, LJN: BD3700). In
de toeslagenverordening is daarom gekozen voor een toeslag van 10
procent van de gehuwdennorm in het geval één of meerdere anderen in
dezelfde woning zijn hoofdverblijf heeft. Dit staat in lid 2
verwoord.Volledigheidshalve moet hier nog worden opgemerkt dat in de
uitzonderlijke situatie dat de medebewoner over geen enkele vorm van
inkomen beschikt (denk aan de niet rechthebbende partner of inwonende
uitgeprocedeerde) verlaging van de toeslag vanwege medebewoning niet kan
worden toegepast. De medebewoner kan dan immers daadwerkelijk geen
bijdrage in de kosten leveren, waardoor er dus ook geen voordeel is voor
de betrokkene (CRvB 4 maart 2003, 00/3534 NABW en 02/3129 NABW). In lid 3 wordt beschreven dat ingeval een alleenstaande of alleenstaande
ouder een woning deelt met een eigen ouder een lagere toeslag – in dit
geval 5% - wordt toegekend dan een alleenstaande (ouder) die een woning
deelt met een willekeurige ander. Het betreft hier feitelijk
alleenstaande of een alleenstaande ouder die hun hoofdverblijf hebben
bij (één van de) eigen ouders. In dat geval mag aangenomen worden dat de
mogelijkheid om bestaanskosten te delen in het algemeen groter zal zijn
dan in andere gevallen (zie ook CRvB 2 maart 1999, JABW 1999/61 en
69).In een aantal situaties is weliswaar sprake van woningdeling, maar wordt
toch geen lagere toeslag toegekend. Dit staat omschreven in lid 4. Het
betreft hier de situaties waarin sprake is van verzorgingsbehoeftigheid
of zorgbehoefte. Daarnaast wordt een lagere toeslag achterwege gelaten
als er sprake is van één of meerdere kinderen jonger dan 21 jaar die hun
hoofdverblijf hebben in dezelfde woning.5.Verlaging gehuwdenBij echtparen is eveneens sprake van schaalvoordelen als zij de kosten
met een ander kunnen delen. Lid 1 van dit artikel beschrijft daarom dat
het consequent is om de bijstandsnorm lager vast te stellen als sprake
is van een situatie waarin kosten gedeeld kunnen worden. In een aantal situaties is weliswaar sprake van woningdeling, maar wordt
toch geen verlaging van de bijstandsnorm toegekend. Het betreft hier de
situatie waarin sprake is van verzorgingsbehoeftigheid of zorgbehoefte.
Daarnaast wordt een lagere toeslag achterwege gelaten als er sprake is
van één of meerdere kinderen jonger dan 21 jaar die hun hoofdverblijf
hebben in dezelfde woning. Deze staan beschreven in lid 2.Lid 3 geeft aan dat de verlaging van de norm voor gehuwden op 15% wordt
gesteld indien de persoon in kwestie met één of beide ouders in dezelfde
woning hun hoofdverblijf hebben. Zie hiervoor toelichting artikel 4, lid
3 van voorliggende verordening.6.Verlaging woonsituatieDe uitkering in het kader van de WWB dient voldoende te zijn om in de
algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan te kunnen voorzien. De
kosten van het wonen maken daar deel van uit. Indien betrokkene geen
woonlasten heeft, wordt de uitkering verlaagd. Dit kan zich voordoen bij
krakers of als de woonkosten worden betaald door een derde, bijvoorbeeld
de ouders. Er is gekozen voor een korting van 20% omdat dit bedrag
overeen komt met de minimale woonlasten welke verondersteld worden in de
norm te zijn begrepen. Dit staat als zodanig omschreven in artikel 27
WWB.Onder woonkosten wordt in dit verband verstaan de huur of, als de
betrokkene een eigen woning bewoont, de verschuldigde hypotheekrente en
de aan het eigendom verbonden zakelijke lasten alsmede een naar
omstandigheden vast te stellen bedrag voor onderhoud (CRvB 6 november
2001, nrs 99/7 en 99/29 NABW). Wordt bijvoorbeeld de norm of toeslag verlaagd omdat de betrokkene geen
woonlasten heeft en is hij daarnaast medebewoner, zodat de toeslag ook
nog eens op die grond verlaagd wordt, dan kan dit spoedig als een te ver
gaande vorm van verlaging van de uitkering worden aangemerkt, gelet op
het totale effect van de dubbele verlaging (zie CRvB 27 mei 2008, LJN:
2698). Op grond van het individualiseringsbeginsel zal de verlaging dan
beperkt moeten worden. Het kan ook voorkomen dat de betrokkene geen woning bewoont. De bepaling
in het tweede lid ziet evenals de voorgaande alinea op de mogelijkheid
om bijvoorbeeld de uitkering van dak- en thuislozen te verlagen, omdat
deze lagere bestaanskosten hebben dan betrokkenen die een woning
bewonen. Mochten dak- en thuislozen regelmatig gebruik maken van een
opvangadres, dan kan de uitkering afwijkend worden vastgesteld, met
toepassing van artikel 30, vierde lid, WWB bij wijze van
individualisering.7.HardheidsclausuleIn de dagelijkse uitvoeringspraktijk kan in een incidenteel geval de
toepassing van dezeverordening leiden tot onbillijkheden van overwegende aard. Het college
kan dan afwijken van deze verordening.8.Intrekken oude verordeningDit artikel spreekt voor zich.9.InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich.10.OvergangsbepalingDit artikel spreekt voor zich.11.Uitvoering van de verordeningArtikel 7 van de WWB schrijft voor dat de uitvoering van de wet berust
bij het college. Het college kan deze bevoegdheid overeenkomstig hetgeen
hierover in de wet is geregeld delegeren aan ambtenaren.12CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.Dronten, 30 september 2010D.Petrusma mr. A.B.L. de Jongegriffier voorzitter