CVDR15272_1Verordening reïntegratie Wet werk en bijstand 2009nlregelingLanderd2017-11-21LanderdKoerier, 04-11-2009Verordening reïntegratie Wet werk en bijstand 2009Gemeentewet, art. 147, eerste lidWet werk en bijstand, artikelen 7, 8 en 10 tweede lidWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers artikelen 34, 35 en 36Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen werknemers, artikelen 34, 35 en 36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2009-10-08De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2009-11-052009-10-012012-01-01Onbekend-1.844.5/GLWelzijnGeenVerordening reïntegratie Wet werk en bijstand 2009.De raad van de gemeente Landerd;Gezien het voorstel van het College van burgemeester en wethouders van 18
augustus 2009gelet op artikel 147, eerste lid van de Gemeentewet, de artikelen 7 en 8 en
10 tweede lid van de Wet werk en bijstand, de artikelen 34, 35 en 36 van de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers
en de artikelen 34, 35 en 36 van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen werknemers,overwegende dat het noodzakelijk is het ondersteunen bij arbeidsinschakeling
en het aanbieden van voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling van
belanghebbenden bedoeld in artikel 7 eerste lid onderdeel a van de Wet werk
en bijstand te regelen,B E S L U I T:Tot het vaststellen van:de Verordening reïntegratie Wet werk en bijstand 2009.1BegripsomschrijvingenDeze regeling verstaat onder:
Uitkeringsgerechtigden: personen met een
uitkering ingevolge de Wet Werk en Bijstand, de Ioaw of de
Ioaz;
De wet: de Wet werk en bijstand en de begrippen
die in deze verordening voorkomen hebben dezelfde betekenis als in
de Wet werk en bijstand is aangegeven;
Anw-ers: personen met een uitkering volgens de
Algemene nabestaandenwet die ingeschreven zijn bij het CWI;
Nug: niet-uitkeringsgerechtigde (conform artikel
6 van de wet)
Ioaw: Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers
Ioaz: Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
Traject: een plan dat door de gemeente is
opgesteld waarin de rechten en plichten van de belanghebbende worden
vastgelegd, dat ondertekend wordt door zowel de gemeente als de
belanghebbende en dat is gericht op het vergroten van de
mogelijkheden tot inschakeling in het arbeidsproces;
Het college: burgemeester en wethouders van
Landerd;
De raad: de gemeenteraad van Landerd.
2Bevoegdheid van burgemeester en wethoudersBurgemeester en wethouders zijn bevoegd tot het nemen van besluiten over de
aanvragen op grond van artikel 7 van de wet met inachtneming van bepalingen
van deze verordening.3Opdracht college1.Het college biedt aan bijstandsgerechtigden tot 65 jaar, aan personen
met een nabestaanden- of halfwezenuitkering, niet-uitkeringsgerechtigden
alsmede personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid van de wet,
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling aan en, voor zover het college
dat noodzakelijk acht, een voorziening gericht op die
arbeidsinschakeling. Artikel 40, eerste lid van de wet is van
overeenkomstige toepassing.2.Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het aanbieden van
voorzieningen wordt door het college een afweging gemaakt, waarbij
gekeken wordt of de ondersteuning of de voorziening, gelet op de
mogelijkheden en capaciteiten van belanghebbende, het meest doelmatig is
met het oog op inschakeling in het arbeidsproces binnen een redelijke
termijn.3.Het college draagt zorg voor voldoende diversiteit in het aanbod aan
ondersteuning en voorzieningen.4Aanspraak op ondersteuning1.Uitkeringsgerechtigden, ANW-ers, Nuggers alsmede personen als bedoeld in
artikel 10, tweede lid van de wet, hebben aanspraak op ondersteuning bij
arbeidsinschakeling en op de naar het oordeel van het college
noodzakelijk geachte voorziening gericht op arbeidsinschakeling. 2.Het college doet een aanbod dat past binnen de criteria die gesteld zijn
in deze verordening en het in artikel 3 genoemde beleidsplan. 5Aanvraag1.Een traject wordt aangevraagd door indiening van een volledig ingevuld
en eigenhandig ondertekend, door burgemeester en wethouders vastgesteld
formulier, waarbij de gevraagde bescheiden overgelegd dienen te
worden.2.De aanvrager is verplicht burgemeester en wethouders onmiddellijk
mededeling te doen van de feiten en omstandigheden die van belang kunnen
zijn voor de uitvoering van deze regeling onder overlegging van
bewijsstukken.3.Het verdelen van het beschikbare budget als bedoeld in artikel 4 vindt
plaats in volgorde van ontvangst van de aanvragen. Een aanvraag wordt in
deze volgorde opgenomen als zij volledig is.6Verplichtingen van de belanghebbende1.Een persoon die door het college een voorziening wordt aangeboden is
verplicht hiervan gebruik te maken.2.De persoon die deelneemt aan een voorziening is gehouden aan de
verplichtingen die voortvloeien uit de wet, de Wet Structuur Uitvoering
Werk en Inkomen, deze verordening, alsmede aan de verplichtingen die het
college aan de aangeboden voorziening heeft verbonden.3.Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een voorziening, niet
voldoet aan het gestelde in het tweede lid, dan kan het college de
uitkering verlagen conform hetgeen hierover is bepaald in de
afstemmingsverordening.4.Indien de persoon, niet zijnde een uitkeringsgerechtigde, die gebruik
maakt van een voorziening, niet voldoet aan het gestelde in het tweede
lid, kan het college de kosten van de voorziening dan wel de subsidie
geheel of gedeeltelijk terugvorderen7Plafond reïntegratiebudget1.Het college kan bij uitvoeringsbesluit een of meer subsidie- of
budgetplafonds vaststellen voor de verschillende voorzieningen. Een door
het college ingesteld subsidie- of budgetplafond vormt een
weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke voorziening2.Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat in
aanmerking komt voor een specifieke voorziening.8Algemene bepalingen over de voorzieningen
Het college kan, in aanvulling op de verplichtingen die voortvloeien
uit de wet en deze verordening, aan een voorziening nadere
verplichtingen verbinden.
Het college kan een voorziening beëindigen:
indien de persoon die aan de voorziening deelneemt en de aan
hem opgelegde verplichtingen in het kader van de wet niet
nakomt;
indien de persoon die deelneemt niet meer behoort tot de
doelgroep van de wet;
indien de persoon algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt,
waarbij geen gebruik wordt gemaakt van deze
voorziening;
indien naar het oordeel van het college de voorziening
onvoldoende bijdraagt aan een snelle
arbeidsinschakeling.
Bij uitvoeringsbesluit kan het college ten aanzien van de voorzieningen,
bedoeld in de artikelen 10 tot en met 14, nadere regels stellen. Deze regels
kunnen in ieder geval betrekking hebben op:
de voorwaarden waaronder een voorziening wordt aangeboden;
de weigeringsgronden bij het aanbieden van voorzieningen;
de intrekking of wijziging van de subsidieverlening of –
vaststelling;
d, de aanvraag, van en de besluitvorming over subsidies en premies;e, de betaling van subsidies en het verlenen van voorschotten;f, het vragen van een eigen bijdrageg, overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en het verstrekken
van subsidies.9Soorten trajecten1.Trajecten worden onderscheiden in oriënterende trajecten, intensieve
trajecten en bijzondere trajecten.2.a. Het oriënterende traject is voor de belanghebbende kosteloos. b. Het
intensieve traject wordt door de gemeente middels een lening
voorgefinancierd. c. Het bijzondere traject wordt door de gemeente
middels een lening voorgefinancierd waarnaast ook een eigen bijdrage kan
worden vastgesteld.3.De voorfinanciering heeft de vorm van een renteloze lening.4.De eigen bijdrage zoals bedoeld in lid 2 sub c bestaat uit een bedrag
ter hoogte van een percentage van het gezinsinkomen van 10%, voor het
gedeelte waarmee het gezinsinkomen 120% van de bijstandsnorm
overstijgt.5.De individuele subsidieplafonds voor de genoemde trajectsoorten worden
bepaald op: a. Voor het oriënterende traject € 2.000,--. b. Voor het
intensieve traject € 7.500,--. c. Voor het bijzondere traject €
10.000,-.10Werkstages
Het college kan aan de personen, bedoeld in artikel 1, onderdeel
a, een werkstage aanbieden, gericht op arbeidsinschakeling.
Het doel van de werkstage is het opdoen van werkervaring dan wel
het leren functioneren in een arbeidsrelatie.
Deze werkstage duurt maximaal zes maanden.
Het college plaatst de persoon alleen indien door zijn plaatsing
de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed
en indien door zijn plaatsing geen verdringing plaatsvindt.
In een schriftelijke overeenkomst worden tenminste vastgelegd
het doel van de werkstage, alsmede de wijze waarop de
begeleiding plaatsvindt.
11Sociale activering
Het college kan aan uitkeringsgerechtigden als
onderdeel van een reïntegratietraject
activiteiten aanbieden in het kader van sociale
activering.
Onder sociale activering wordt verstaan het verrichten
van maatschappelijk nuttige activiteiten ter
voorbereiding op een traject gericht op
arbeidsinschakeling.
12Scholing
Het college kan een vorm van scholing aanbieden gericht op
arbeidsinschakeling.
De in het eerste lid bedoelde scholing kan aangeboden worden in
de vorm van een subsidie.
Het college stelt bij uitvoeringsbesluit regels ten aanzien van
de noodzakelijkheid van de scholing, de duur en de maximale
kosten.
13Premies1.Het college kan aan personen een gemaximeerde activeringspremie
toekennen.2.Deze premie wordt verstrekt in het volgende geval:a.Het aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid, niet zijnde
gesubsidieerde arbeid;3.Het college stelt bij uitvoeringsbesluit regels over de doelgroepen en
de hoogte van de premies.14Voorzieningen gericht op nazorgHet college kan aan ondernemingen waarbij een persoon algemeen
geaccepteerde arbeid heeft aanvaard, voorzieningen bieden gericht op
nazorg.15Onvoorziene omstandighedenIn gevallen, de uitvoering van deze verordening betreffende, waarin deze
niet voorziet, beslissen burgemeester en wethouders.16HardheidsclausuleBurgemeester en wethouders kunnen in bijzondere gevallen ten gunste van
de belanghebbende afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien
toepassing ervan leidt tot onbillijkheden van overwegende aard.17HerzieningBij niet- of niet-behoorlijke nakoming van bij of krachtens deze verordening
gegeven bepalingen, alsmede bij het opzettelijk verstrekken of doen
verstrekken van onjuiste of onvolledige gegevens, kunnen burgemeester en
wethouders besluiten tot herziening van het besluit.18Terugvordering en verhaal van kosten op de belanghebbende
Terugvordering en verhaal van kosten vindt, behoudens voor zover het
betreft de vastgestelde eigen bijdrage, alleen plaats om de redenen
vermeld in dit artikel.
Indien de belanghebbende de verplichtingen op grond van deze
verordening en de met hem gesloten trajectovereenkomst verwijtbaar
niet of onvoldoende nakomt, dan vordert de gemeente het
voorgefinancierde gedeelte van de trajectkosten geheel of
gedeeltelijk van de belanghebbende terug. De mate van terugvordering
wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate van
verwijtbaarheid en de omstandigheden van de belanghebbende. Geen
terugvordering vindt plaats als alle verwijtbaarheid ontbreekt.
Trajectkosten die door de gemeente gemaakt zijn op grond van door de
belanghebbende verstrekte onjuiste of onvolledige inlichtingen
kunnen te allen tijde worden teruggevorderd dan wel op
belanghebbende worden verhaald.
De gemeente biedt een terugbetalingsregeling in termijnen aan. De gemeente
zal eventuele kosten voor invordering verhalen op de belanghebbende.19EvaluatieHet door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt jaarlijks geëvalueerd.
Indien de evaluatie daartoe aanleiding geeft wordt deze verordening
aangepast. Het college zendt hiertoe jaarlijks na de inwerkingtreding van de
verordening aan de raad een verslag over de doeltreffendheid en de effecten
van de verordening in de praktijk20Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking met ingang van de dag na bekendmaking
en werkt terug tot en met 1 oktober 2009.2.De Verordening reïntegratie wet werk en bijstand 2004 (vastgesteld op 29
april 2004) wordt met ingang van 1 oktober 2009 ingetrokken.21CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening reïntegratie wet werk en
bijstand 2009Aldus besloten in de openbare vergaderingvan de raad der gemeente Landerdvan 8 oktober 2009De raad voornoemd,de griffier, de voorzitter,J.A.G. Huijs W.C. Doorn-Van der HouwenTOELICHTINGArtikelsgewijze toelichtingAlgemeenOp 1 oktober 2009 treedt de Wet investeren in jongeren (WIJ) in werking.
Doelstelling van deze wet is de duurzame arbeidsparticipatie in regulier werk
van jongeren tot 27 jaar. Om dit te bereiken is in de wet een recht op een
zogenaamd werkleeraanbod vastgelegd. Het werkleerrecht berust op de uitgangspunt
dat jongeren die goed geschoold zijn en over voldoende kwalificaties beschikken
gemakkelijker aan het werk zullen komen en daardoor zelfstandig in hun
levensonderhoud kunnen voorzien. De relatie tussen werken/leren en een uitkering is fundamenteel anders dan de
WWB, waarbij het recht op bijstand vooropstaat met als afgeleide de plicht tot
arbeidsparticipatie. Met de WIJ wordt een ‘paradigmawisseling’ beoogd: is het
uitgangspunt in de WWB ‘een uitkering, mits’ in de WIJ is dit omgedraaid en
geldt als uitgangpunt ‘geen uitkering, tenzij’.Evenals in de WWB geldt binnen de WIJ een stelsel van rechten en plichten. De
gemeente is onder bepaalde voorwaarden verplicht een werkleeraanbod en eventueel
een inkomensvoorziening aan te bieden. De jongere is verplicht zich te houden
aan diverse verplichtingen.Bovenstaande wijziging is reden geweest om de reïntegratieverordening wet werk
en bijstand te actualiseren.Artikel 1 BegripsbepalingenHierbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de Wet
Werk en Bijstand. Waar dat mogelijk is, kan de gemeente via de begripsbepalingen
eigen accenten leggen.In de verordening wordt het begrip ‘belanghebbende’ gebruikt. Dit begrip wordt
in artikel 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht omschreven als ‘degene wiens
belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken’. Artikel 2 Bevoegdheid van burgemeester en wethoudersDit artikel spreekt voor zichArtikel 3 Opdracht collegeIn het eerste lid is de opdracht aan het college vormgegeven analoog aan artikel
7 van de WWB. Hiervoor is gekozen uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie.
Tevens biedt dit artikel de mogelijkheid om aan het college specifieke
opdrachten mee te geven. Een voorbeeld kan zijn een speciale opdracht om
uitstroom uit bestaande gesubsidieerde arbeid te stimuleren.In de WWB is in artikel 10, derde lid aangegeven dat de aanspraak op
voorzieningen alleen geldt voor die personen die ook daadwerkelijk inwoners van
de gemeente zijn, door middel van een verwijzing naar artikel 40, eerste lid van
de wet. Door deze verwijzing ook aan de opdracht aan het college te koppelen,
kan de gemeente aangeven voorzieningen alleen voor de eigen doelgroep in te
willen zetten.Het tweede lid is de vertaling van de opdracht uit de WWB dat de gemeente
evenwichtige aandacht aan de diverse doelgroepen moet besteden, en rekening moet
houden met de combinatie arbeid en zorg. In het beleidsplan, maar met name in de
uitvoering komt vervolgens tot uiting hoe dit punt uitgewerkt wordt.Het derde lid geeft het college de specifieke opdracht een zodanig aanbod van
voorzieningen te realiseren, dat zoveel mogelijk personen ondersteund kunnen
worden. Dit is met name van belang omdat de gemeente de aanspraak op een
voorziening niet kan weigeren als slechts het budget ontoereikend is: er dient
altijd een alternatief voorhanden te zijn.Artikel 4 Aanspraak op ondersteuningDe WWB stelt niet zo expliciet dat de aanspraak op voorzieningen in de
verordening geregeld moet worden. Immers, het is ook al in de WWB zelf geregeld.
Eveneens uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie is ervoor gekozen een
algemene bepaling over de aanspraak op te nemen (eerste lid).In het tweede lid wordt expliciet te koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de belanghebbende en de criteria die gehanteerd worden bij het
aanbieden van voorzieningen. Daarbij wordt verwezen naar elk document waarin die
criteria geformuleerd kunnen worden, doch minimaal de verordening en het
beleidsplan.Artikel 5 AanvraagTer bepaling of de aanvrager voldoet aan de voorwaarden genoemd in artikel 4 en
om eventueel een eigen bijdrage te kunnen vaststellen als bedoeld in artikel 8,
dienen burgemeester en wethouders te beschikken over de daartoe benodigde
gegevens. Tevens is het vaststellen van het moment van de aanvraag en daarom de
schriftelijke vastlegging daarvan van belang voor de juiste toepassing van het
subsidieplafond.Artikel 6 Verplichtingen van de belanghebbendeIn de WWB is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen gelden bij het recht
op een uitkering. Wederom uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie zijn in
het eerste en tweede lid de verplichtingen conform de wet geformuleerd. Het derde lid biedt de verbinding met de afstemmingsverordening. Deze
verordening regelt het opleggen van een maatregel indien de
uitkeringsgerechtigde niet aan zijn verplichtingen voldoet. Deze maatregel
bestaat uit het verlagen van de uitkering met een bepaald percentage. Echter,
voor personen zonder uitkering bijvoorbeeld, ANW-ers, kan de gemeente de
uitkering niet verlagen als maatregel. Daarom is in het vierde lid de
mogelijkheid opgenomen dat in die gevallen de gemeente (een deel van) de kosten
die gemaakt zijn terug kan vorderen.Artikel 7 Plafond reïntegratiebudgetDe gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Dit kan in het beleidsplan
gebeuren (zie het artikel over beleidsplan). Het uitgeput zijn van
begrotingsposten kan echter nooit een reden zijn om aanvragen voor voorzieningen
te weigeren. Om dat wel mogelijk te maken kan de gemeente bij verordening
subsidie- en budgetplafonds instellen.De WWB stelt dat het ontbreken van financiële middelen alleen geen reden kan
zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient dan na te gaan welke
andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Dit houdt dus is dat er
geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Wat wel kan is dat per voorziening
een plafond wordt ingebouwd; dit laat de mogelijkheid open dat er naar een ander
instrument wordt uitgeweken.Bij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van het college om plafonds
in te stellen. Een mogelijkheid is dat bij de vaststelling van de plafonds wordt
verwezen naar de bedragen die in het beleidsplan of in de begroting voor de
verschillende voorzieningen worden gereserveerd.Een budgetplafond geldt voor de overige uitgaven die het college doet in het
kader van voorzieningen. Een subsidieplafond geldt voor voorzieningen die
subsidies inhouden. Een subsidieplafond dient wel bekendgemaakt te worden vóór
de periode waarvoor deze geldt (art. 4:27 lid 1 Awb). Artikel 8 Algemene bepalingen over voorzieningenIn de lijn van het systeem van deze verordening strekt dit artikel ertoe enkele
zaken te regelen die te maken hebben met alle voorzieningen, ook die
voorzieningen die niet met name in de verordening zijn opgenomen. Het eerste lid
geeft daarom aan dat de verordening geen uitputtende opsomming van voorzieningen
bevat.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard zijn. Zo
kan bepaald worden dat de belanghebbende gedurende het traject op gezette tijden
met de consulent de voortgang bespreekt.Het derde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in
welke gevallen zij dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het
stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de
arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Bij deze laatste wijze van
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het
arbeidsrecht en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden
genomen.Een bijzonder aandachtspunt is hier het uitbesteden van voorzieningen aan
reïntegratiebedrijven. Immers, bij uitbesteden wordt een deel van de regie uit
handen gegeven. Het verdient dan ook aanbeveling dat in het contract met het
reïntegratiebedrijf wordt verklaard dat deze reïntegratieverordening van
toepassing is.Het vierde lid geeft het college de algemene bevoegdheid om voor voorzieningen
nadere regels te stellen. Dit heeft met name tot doel om bij
subsidieverstrekking de uitvoering zoveel mogelijk aan het college over te
laten.De bepaling over het vragen van een eigen bijdrage heeft betrekking op de
doelgroep Nuggers. Immers, van deze groep is het niet vanzelfsprekend dat zij op
een laag inkomensniveau zitten. Het vragen van een eigen bijdrage, eventueel
gerelateerd aan de hoogte van het inkomen, kan dan op zijn plaats zijn. Artikel 9 Soorten trajectenTezamen met artikel 6 en artikel 18 vormt dit artikel de vertaling van het
beleidsuitgangspunt dat deelname aan trajecten wel vrijwillig is, doch
afhankelijk van de zwaarte van het traject, niet vrijblijvend. Bij een hogere
inzet van de gemeente kunnen aan de inzet van de belanghebbende zwaardere eisen
worden gesteld. Dit komt tot uitdrukking in een terugvorderbaarheid bij
verwijtbaar afbreken van de duurdere trajecten. Indien bijzondere inspanning van
de gemeente wordt verlangd (de dure maatwerktrajecten), dan staat daartegenover
bovendien een eigen bijdrage naar draagkracht. De wetgeving kent geen algemeen
instrumentarium om dit te bewerkstelligen. Dit instrumentarium wordt daarom in
privaatrechtelijke overeenkomsten vastgelegd. De belanghebbende raakt pas
gebonden door zijn eigen instemming.Artikel 10 WerkstagesWerkstages zijn een betrekkelijk nieuw instrument voor gemeenten om langdurig
werklozen te reïntegreren. Voor de term werkstage is gekozen om te benadrukken
dat het gaat om een soort scholingsinstrument: niet de arbeid zelf, maar het
leren werken staat centraal. Het is belangrijk in de gaten te houden onder welke voorwaarden de werkstage
aangeboden wordt. Dit vanwege het gevaar dat de werkstage beschouwd kan worden
als een gewone arbeidsovereenkomst. Volgens het arbeidsrecht is er sprake van
een arbeidsovereenkomst indien voldaan wordt aan de volgende voorwaarden:
er dient sprake te zijn van de persoonlijke verplichting om arbeid te
verrichten;
die arbeid wordt verricht onder gezag van een ander;
die ander betaalt voor de arbeid een bepaald bedrag aan loon;
de arbeid wordt verricht gedurende enige tijd.
De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkstages weliswaar sprake is van het
persoonlijk verrichten van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het
uitbreiden van de kennis en ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij een
werkstage in de regel geen sprake van beloning. Het is daarom verstandig
terughoudend te zijn met het verstrekken van een gerichte stagevergoeding. Er
kan wel een onkostenvergoeding worden gegeven, maar daarbij moet dan ook
daadwerkelijk sprake zijn van een vergoeding van gemaakte kosten.Over de praktische invulling van de werkstage is veel waardevolle informatie
opgenomen in het boekje Work first! (2): Van model naar
praktijk van StimulanSZ. Hierin wordt ook uitgebreid aandacht
besteed aan de arbeidsrechtelijke aspecten van werkstages.Het eerste lid van artikel 10 geeft de algemene bepaling voor het aanbieden van
een werkstage. Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkstage, om
het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is met name van
belang om te voorkomen dat de belanghebbende claimt dat sprake is van een
arbeidsovereenkomst, en bij de rechter loonbetaling afdwingt.De werkstage kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het
opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde
‘snuffelstage’, waarbij de belanghebbende de gelegenheid krijgt om te bezien of
het soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de tweede plaats kan het
gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie. In de werkstage kan de
belanghebbende wennen aan aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en
samenwerken met collega’s.Het derde lid geeft de maximale duur van de werkstage aan. Hierbij kan gedacht
worden aan een termijn van drie tot zes maanden. Het vierde lid geeft aan dat er bij plaatsing geen verdringing plaats vindt, of
dat de concurrentieverhoudingen niet nadelig worden beïnvloed. Het college kan
dit doen door expliciet na te gaan dat het werk dat verricht gaan worden niet
productief is, of dat er geen recent ontslag heeft plaatsgevonden.In het vijfde lid wordt bepaald dat er voor de werkstage een schriftelijke
overeenkomst (stage-overeenkomst) wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel
van de stage worden opgenomen, alsmede de wijze van begeleiding. Door deze
schriftelijke overeenkomst kan nog eens gewaarborgd worden dat het bij een
werkstage niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding.Artikel 11 Sociale activeringVolgens de WWB dient ook sociale activering uiteindelijk gericht te zijn op
arbeidsinschakeling. Voor bepaalde doelgroepen is arbeidsinschakeling echter een
te hoog gegrepen doel. Voor deze personen staat dan ook niet reïntegratie, maar
participatie voorop.Gezien de beperkte middelen uit het werkdeel in relatie tot de omvang van de
doelgroep, kan het een overweging zijn onderscheid te maken tussen sociale
activering als onderdeel van een reïntegratietraject, als voorbereiding op
arbeidsinschakeling, en sociale activering gericht op het laten participeren van
de persoon in de maatschappij. Bovengenoemd onderscheid komt terug in de bepalingen over sociale activering. In
het eerste lid is daarom de zinsnede “als onderdeel van een reïntegratietraject”
toegevoegd. In het tweede lid, geeft een omschrijving geeft van het begrip
‘sociale activering’. Bij sociale activering als reïntegratieinstrument kunnen
ook bepalingen opgenomen worden over de maximale termijn waarbinnen deze
activiteiten plaatsvinden.Artikel 12 ScholingScholing is bij uitstek een maatwerkinstrument, waarbij het moeilijk is vooraf
algemene richtlijnen te geven die in de verordening moeten worden opgenomen.
Daarom is dit artikel alleen nodig indien de gemeente op het niveau van de
verordening een aantal randvoorwaarden wil formuleren, zoals die genoemd zijn in
het derde lid. Het tweede lid geeft aan dat de scholing zowel aangeboden kan
worden als voorziening die door de gemeente ingekocht kan worden, als in de vorm
van een subsidie. Dit laatste kan van belang zijn indien de belanghebbende op
eigen initiatief met een vorm van scholing komt die door het college als
noodzakelijk wordt geacht, maar die niet bestaat binnen het reguliere
scholingsaanbod van de gemeente.Artikel 13 PremiesIn de WWB is geregeld in art. 31 lid 2 sub j dat jaarlijks een gemaximeerde
activeringspremie kan worden verstrekt. Deze premie is onbelast, en telt dus ook
niet mee bij de toepassing van inkomensafhankelijke regelingen. Dit is alleen
het geval als in datzelfde jaar geen onkostenvergoeding voor vrijwilligerswerk
is verstrekt.De gemeente mag haar premiebeleid afstemmen op de verschillende activiteiten die
in het kader van activering verricht worden en daarbij de hoogte van de premie
laten variëren. De gemeente mag ook besluiten bepaalde activiteiten in het
geheel niet te premieren. Tenslotte mag de gemeente de premie afhankelijk maken
van doelgroepen, zoals arbeidsgehandicapten, ouderen, jongeren, afstand tot de
arbeidsmarkt etc.De WWB regelt in art. 31 lid 2 sub k de maximale onkostenvergoedingen bij het
verrichten van vrijwilligerswerk (€ 25,00 per week, met een maximum van € 800,00
per jaar). Ook deze zijn onbelast en werken niet door bij inkomensafhankelijke
regelingen. Ook hier kan de gemeente variëren in hoogte.In deze verordening is ervoor gekozen het verstrekken van premies in algemene
zin te regelen: de criteria en de doelgroepen worden omschreven in het
beleidsplan, al dan gekoppeld aan de bevoegdheid van het college om nadere
regels te stellen. Er zal een aparte premieverordening worden opgesteld, omdat
het overzicht op deze verordening in het gedrang komt wanneer allerlei
bepalingen over doelgroepen, criteria en de hoogte van de subsidies zouden
worden opgenomen.Artikel 14 Voorzieningen gericht op nazorgMede gezien de beperkte budgetten is het belangrijk ervoor te zorgen dat
cliënten na uitstroom niet na een korte periode terugvallen in de uitkering. De
gemeente kan ertoe besluiten veel aandacht te besteden aan nazorg, met als doel
een werkelijk duurzame plaatsing te realiseren. Bij dit artikel is ervan
uitgegaan dat nazorg alleen geboden kan worden ná acceptatie van algemeen
geaccepteerde arbeid.Artikel 15 Onvoorziene omstandighedenDeze restclausule biedt burgemeester en wethouders de mogelijkheid in alle
niet-voorziene situaties te handelen naar bevind van zaken. Omdat ook deze
beslissingen onderworpen zijn aan de voorgeschreven bezwaar- en
beroepsprocedures, dient ook in deze gevallen de beslissing gemotiveerd genomen
te wordenArtikel 16 HardheidsclausuleDit artikel maakt het mogelijk in het voordeel van de belanghebbende af te
wijken van hetgeen in de verordening is vastgelegd.Artikel 17 HerzieningDit artikel behoeft geen nadere toelichtingArtikel 18 Terugvordering en verhaal van kosten op de
belanghebbendeDit is het sluitstuk van het beginsel “vrijwillig maar niet vrijblijvend”.
Blijft de medewerking verwijtbaar uit, dan komt bij het intensieve en bij het
bijzondere traject de mogelijkheid van terugvordering in beeld. Bij het oriënterende traject is gekozen voor een grotere mate van
vrijblijvendheid en bestaat geen terugvorderingsmogelijkheid. Voor deze
trajecten wordt een doorslaggevendere rol toegekend aan de wensen van de
belanghebbende. Het open en uitnodigende karakter (zonder drempels op te werpen)
weegt zwaarder dan de relatief geringe geldelijke investering die de gemeente
doet.Artikel 19 tot en met 21Deze artikelen spreken voor zich