CVDR138897_1Verordening Langdurigheidstoeslag 2012 gemeente HellevoetsluisnlregelingHellevoetsluis2017-11-07HellevoetsluisGroot-Hellevoet, 15-02-2012Verordening Langdurigheidstoeslag 2012 gemeente Hellevoetsluisartikel 8 lid 1 onderdeel d, artikel 8 lid 2 onderdeel b en artikel 36 van de Wet Werk en Bijstand;gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-02-02De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-01-012012-01-012012-01-01Nieuwe regeling.02-02-12/07Onbekend.Geen.Verordening Langdurigheidstoeslag 2012 gemeente HellevoetsluisNummer: 02-02-12/07De raad der gemeente Hellevoetsluis; gehoord de commissie zorg, welzijn en onderwijs;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 13 december 2011,
nummer: 02-02-12/07;gelet op artikel 8 lid 1 onderdeel d, artikel 8 lid 2 onderdeel b en artikel
36 van de Wet Werk en Bijstand; besluit:vast te stellen de Verordening Langdurigheidstoeslag 2012 gemeente
Hellevoetsluis.1Algemene bepalingen1.Begrippen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet Werk
en Bijstand (WWB), de Algemene Wet Bestuursrecht (AWB) en de
Gemeentewet.2.In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de WWB.
het college: het college van burgemeester en wethouders van
Hellevoetsluis.
de raad: de gemeenteraad van Hellevoetsluis.
de peildatum: de datum waartegen langdurigheidstoeslag wordt
aangevraagd.
de referteperiode: een periode van 36 maanden voorafgaand
aan de peildatum.
inkomen: het inkomen als bedoeld in artikel 32 WWB. In
afwijking hiervan wordt een bijstandsuitkering voor de
beoordeling van het recht op langdurigheidstoeslag gezien
als inkomen.
rechthebbende: een alleenstaande, alleenstaande ouder of
gezinslid met recht op langdurigheidstoeslag.
niet-rechthebbende: een alleenstaande, alleenstaande ouder
of gezinslid dat op grond van de artikelen 11 of 13 lid 1
WWB is uitgesloten van het recht op
langdurigheidstoeslag.
2Recht op langdurigheidstoeslag2.Langdurig laag inkomenAan de voorwaarde van het hebben van een langdurig laag inkomen zoals
bedoeld in artikel 36 lid 1 WWB is voldaan indien gedurende de
referteperiode het in aanmerking te nemen inkomen niet hoger is dan 100
procent van de toepasselijke bijstandsnorm. 3.Hoogte langdurigheidstoeslag1.De langdurigheidstoeslag bedraagt per kalenderjaar:
€ 363,- voor een alleenstaande per kalenderjaar;
€ 464,- voor een alleenstaande ouder per kalenderjaar;
€ 517,- voor een gezin per kalenderjaar. De bedragen zijn verhoogd met het prijsindexcijfer
materiële kosten 2011. In de vorige verordening werd voor de
indexering uitgegaan van de procentuele stijging tussen de
bijstandsnorm van 1 januari van voorgaand jaar en de
bijstandsnorm van 1 januari in het nieuwe jaar. Daar deze
stijging van de normen gerelateerd is aan het
prijsindexcijfer materiële kosten, is deze indexering
toepasbaar en billijk.
2.Indien sprake is van één of meer niet-rechthebbende gezinsleden
en:
nog slechts één gezinslid recht heeft op
langdurigheidstoeslag, komt dit gezinslid in aanmerking voor
een langdurigheidstoeslag naar de hoogte die voor hem als
alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden;
facultatief: twee of meer gezinsleden overblijven die als
gezin recht hebben op langdurigheidstoeslag, wordt voor de
toepassing van het eerste lid uitsluitend rekening gehouden
met deze rechthebbende gezinsleden.
3.Voor toepassing van het eerste en tweede lid is de situatie op de
peildatum bepalend.4.De bedragen genoemd in het eerste lid worden jaarlijks geïndexeerd
conform de ontwikkelingen van de consumentenprijsindex volgens het
Centraal Bureau voor de Statistiek. De bedragen worden op hele
euro’s naar boven afgerond.4.Beleidsregels1.Het college stelt beleidsregels vast met betrekking tot de
uitvoering van deze verordening.2.De beleidsregels, zoals bedoeld in het eerste lid, hebben in ieder
geval betrekking op de invulling van het begrip ‘geen uitzicht op
inkomensverbetering' zoals bedoeld in artikel 36 lid 1 WWB.3Slotbepalingen5.HardheidsclausuleHet college behoudt zich het recht voor om van de bepalingen in deze
verordening af te wijken mocht zij daar in het kader van redelijkheid en
billijkheid aanleiding toe zien. De bepaling in dit artikel kan worden
gehanteerd als een zogenaamde hardheidsclausule. 6.InwerkingtredingDeze verordening treedt met terugwerkende kracht in werking met ingang
van 1 januari 2012 onder gelijktijdige intrekking van de Verordening
Langdurigheidstoeslag 2011. 7.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening Langdurigheidstoeslag
2012 gemeente Hellevoetsluis. Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 2 februari 2012. De raad voornoemd. De griffier, De voorzitter, H.J. van der Wel. C.A. KleijwegtArtikelsgewijze toelichting Verordening Langdurigheidstoeslag 2012 gemeente
Hellevoetsluis1.BegrippenEr is voor gekozen om begrippen die al zijn omschreven in de WWB, AWB of de
Gemeentewet niet afzonderlijk te definiëren in deze verordening. Dit
voorkomt dat in geval van wijziging van betreffende definities in de
betreffende wetten ook de Verordening moet worden gewijzigd. Lid 2 onderdeel d: peildatum De peildatum is de datum waartegen langdurigheidstoeslag wordt aangevraagd
(artikel 1 lid 2 onderdeel d van deze verordening). Het gaat dus
uitdrukkelijk niet om de datum waarop is aangevraagd. Het betreft de datum
waarop een belanghebbende langdurig een laag inkomen heeft, geen in
aanmerking te nemen vermogen (zoals bedoeld in artikel 34 WWB) en geen
uitzicht op inkomensverbetering. Lid 2 onderdeel e: referteperiode In artikel 1 lid 2 onderdeel e van deze verordening is bepaald wat onder de
referteperiode moet worden verstaan: een periode van 36 maanden voorafgaand
aan de peildatum. Zie ook de toelichting bij artikel 2 onder ‘Langdurig’. Lid 2 onderdeel g en h: rechthebbende en niet-rechthebbende In artikel 1 lid 2 onderdeel g en h is een omschrijving opgenomen van het
begrip rechthebbende en niet-rechthebbende. Dit is vooral gedaan om complexe
formuleringen in artikel 3 van deze verordening te voorkomen. In artikel 3 is de hoogte van de langdurigheidstoeslag geregeld voor (onder
meer) gezinnen. Bij gezinnen waarbij één (of meer) van de gezinsleden is
uitgesloten van het recht op langdurigheidstoeslag, anders dan vanwege het
niet voldoen aan de voorwaarden van artikel 36 lid 1 WWB, kunnen de overige
gezinsleden desondanks als gezin in aanmerking komen voor
langdurigheidstoeslag. De uitgesloten gezinsleden in voornoemde situatie
definiëren we in deze verordening als "niet-rechthebbend". Het gaat dan om
gezinsleden die op grond van artikel 11 of 13 lid 1 WWB zijn uitgesloten van
het recht op bijstand, bijvoorbeeld wegens detentie. Dit moet goed
onderscheiden worden van gezinsleden die zijn uitgesloten van het recht op
langdurigheidstoeslag omdat ze niet aan de voorwaarden van artikel 36 lid 1
WWB voldoen. Daarvan is bijvoorbeeld sprake als een van de meerderjarige
gezinsleden jonger is dan 21 jaar. In dat geval komt het hele gezin niet in
aanmerking voor langdurigheidstoeslag. Voor een verdere toelichting wordt
verwezen naar de toelichting op artikel 3 van deze verordening. 2.Langdurig laag inkomenBij het bepalen wat een langdurig laag inkomen is, moet de gemeenteraad
vastleggen wat onder langdurig wordt verstaan en wat onder laag wordt
verstaan. Langdurig De door de gemeenteraad vastgestelde langdurige periode voorafgaande aan de
peildatum, wordt aangeduid als referteperiode. De referteperiode is
vastgesteld in artikel 1 lid 2 onderdeel f van deze verordening. Uit het
feit dat de minimumleeftijd voor het recht op langdurigheidstoeslag is
verlaagd van 23 naar 21 jaar kan echter worden afgeleid dat onder langdurig
tenminste 3 jaar moet worden begrepen. Een belanghebbende is immers in
beginsel vanaf 18 jaar een zelfstandig rechtssubject. De gemeenteraad sluit
aan bij de periode van 3 jaar. De referteperiode bedraagt een periode van 36
maanden voorafgaand aan de peildatum. Laag inkomen Met betrekking tot de invulling van het begrip “laag inkomen” is de
gemeenteraad gebonden aan een ondergrens en aan een bovengrens. De
ondergrens van “laag” is de bijstandsnorm. De bovengrens bedraagt 110
procent van de toepasselijke bijstandsnorm (artikel 36 lid 6 WWB). Bij een
inkomen hoger dan deze 110 procent is geen sprake meer van een “laag”
inkomen. De gemeenteraad heeft ervoor gekozen aan te sluiten bij de
ondergrens. Dit betekent dat het in aanmerking te nemen inkomen gedurende de
referteperiode niet hoger mag zijn dan 100 procent van de toepasselijke
bijstandsnorm. De vraag of het inkomen van een belanghebbende gedurende de referteperiode
niet hoger is dan het langdurig lage inkomen van 100 procent van de
toepasselijke bijstandsnorm, dient niet al te rigide te worden beoordeeld.
Een marginale overschrijding van dit lage inkomen moet worden genegeerd. Het
college verstaat onder een marginale overschrijding van de vastgestelde norm
van 100 procent van de toepasselijke bijstandsnorm, een overschrijding van 1
procent van de toepasselijke bijstandnorm van de aanvrager. (vergelijk CRvB
19-08-2008, nrs. 06/1163 WWB e.a., LJN BE8918, en CRvB 15-02-2011, nr.
08/5141 WWB, LJN BP5532). 3.Hoogte langdurigheidstoeslagIn artikel 3 is de hoogte van de langdurigheidstoeslag geregeld. Daarbij
wordt onderscheid gemaakt tussen een alleenstaande, een alleenstaande ouder
en een gezin. Bij gezinnen moet in het oog gehouden worden dat het recht op
langdurigheidstoeslag het gezin gezamenlijk toekomt. Worden belanghebbenden
op de peildatum als gezin aangemerkt, dan moeten alle gezinsleden voldoen
aan de voorwaarden van artikel 36 lid 1 WWB. Voldoet één van hen niet aan
deze voorwaarden, dan bestaat voor het hele gezin geen recht op
langdurigheidstoeslag (vergelijk bijvoorbeeld CRvB 13-07-2010, nr. 08/2345
WWB, LJN BN2529). Is één van de gezinsleden echter uitgesloten van het recht op
langdurigheidstoeslag, anders dan vanwege het niet voldoen aan de
voorwaarden van artikel 36 lid 1 WWB, dan komen de rechthebbende gezinsleden
wel in aanmerking voor een langdurigheidstoeslag. Voor wat betreft de
uitgesloten gezinsleden gaat het om gezinsleden die op een van de in artikel
11 of 13 lid 1 WWB genoemde gronden geen recht hebben op bijstand. Deze
gezinsleden worden in deze verordening aangemerkt als "niet-rechthebbend"
(zie artikel 1 lid 2 onderdeel h). In de situatie dat nog slechts één gezinslid recht heeft op
langdurigheidstoeslag, komt dit gezinslid in aanmerking voor een
langdurigheidstoeslag naar de hoogte die voor een alleenstaande of
alleenstaande ouder zou gelden. 4.BeleidsregelsOmdat de uitvoering van het verstrekken van langdurigheidstoeslag is
opgedragen aan het college, worden ten behoeve van de uitvoering nadere
beleidsregels vastgesteld. Dit criterium hoeft gelet op de tekst van artikel
8 lid 2 onderdeel b WWB niet door de gemeenteraad te worden gedefinieerd.
Het college zal hier wel beleidsregels over vast moeten stellen. 5.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2012. Hierbij is
aansluiting gezocht bij de datum van inwerkingtreding van een aantal voor de
WWB van belang zijnde wetsvoorstellen, zoals het wetsvoorstel “Wijziging van
de Wet Werk en Bijstand en samenvoeging van die wet met de Wet Investeren in
Jongeren gericht op bevordering van deelname aan de arbeidsmarkt en
vergroting van de eigen verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden”
6. CiteertitelIn dit artikel is de citeertitel neergelegd van deze verordening.Beleidsregels Langdurigheidstoeslag 2012.Op grond van artikel 4 van de Verordening Langdurigheidstoeslag gemeente
Hellevoetsluis 2012 bepaalt het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Hellevoetsluis de volgende definitie van het begrip “geen uitzicht op inkomensverbetering” als geldend in relatie tot het
toekennen van de langdurigheidstoeslag. Uitwerking begrip: Geen uitzicht op inkomensverbetering. Een aanvrager of aanvragers worden gezien als een persoon zonder uitzicht op
inkomensverbetering op grond van de volgende uitgangspunten:
De aanvrager of aanvragers van de langdurigheidstoeslag, werkt(en)
volledig mee met alle re-ïntegratie activiteiten aangeboden door de
gemeente of andere inkomensvoorziening verstrekkende instantie
(bijv. UWV). Dit betekent dat er geen maatregelen zijn opgelegd in
de referteperiode van 36 maanden in het kader van niet meewerken aan
een re-integratietraject of het weigeren algemeen geaccepteerde
arbeid te aanvaarden. Zijn er wel dergelijke maatregelen opgelegd
aan enige van de onder het gezin vallende aanvragers, dan wordt de
langdurigheidtoeslag afgewezen op grond van het gegeven dat er
uitzicht op inkomensverbetering aanwezig is geweest.
De aanvrager of aanvragers van de langdurigheidstoeslag hebben in de
referteperiode van 36 maanden, ondanks inspanningen van hun kant,
geen (extra) betaalde arbeid kunnen verrichten om een inkomen boven
100 procent van de toepasselijke bijstandsnorm te verkrijgen en
hebben geen mogelijkheid, door in de persoon gelegen factoren of
anderzijds in de nabije toekomst wel (extra) betaalde arbeid te
kunnen aanvaarden om een inkomen boven de 100 procent van de
toepasselijke bijstandsnorm te verkrijgen.