CVDR138730_1Verordening Langdurigheidstoeslag WWB 2012 gemeente Etten-Leur nlregelingEtten-Leur2018-12-11Etten-LeurEtten-Leurse Bode, 20-05-2012Verordening Langdurigheidstoeslag WWB 2012 gemeente Etten-Leur Wet werk en bijstand, art. 8Wet werk en bijstand, art. 36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-04-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-05-212015-01-01Nieuwe regelingAfdeling SLMaatschappelijke zorgGeenDeze regeling vervangt de Verordening Langdurigheidstoeslag WWB 2010 gemeente Etten-Leur VERORDENING LANGDURIGHEIDSTOESLAG WWB 2012 GEMEENTE ETTEN-LEUR
De raad van de gemeente Etten-Leur;Gezien van voorstel van burgemeester en wethouders van 20 maart 2012 met
overneming van de daarin vermelde motieven;Gelet op de artikelen 8, eerste lid, onderdeel d en artikel 36 van de Wet
werk en bijstand;Overwegende dat het noodzakelijk is het verstrekken van
langdurigheidstoeslag aan personen van 21 jaar of ouder doch jonger dan 65
jaar bij verordening te regelen;B E S L U I Tvast te stellen Verordening Langdurigheidstoeslag WWB 2012 gemeente
Etten-Leur1.Algemene Bepalingen1.Begrippen1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet
nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet werk
en bijstand , de Algemene wet bestuursrecht en de Gemeentewet.2.In deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand:
raad: de gemeenteraad van de gemeente Etten-Leur;
college: het college van burgemeester en wethouders van
Etten-Leur;
referteperiode: een periode van 36 maanden voorafgaand aan
de peildatum;
peildatum: de datum waartegen langdurigheidstoeslag wordt
aangevraagd;
inkomen: het inkomen als bedoeld in artikel 32 van de wet,
met dien verstande dat voor de zinsnede “een periode
waarover een beroep op bijstand wordt gedaan” moet worden
gelezen “de referteperiode”. Een uitkering-WWB wordt, in
afwijking van artikel 32 van de wet voor de beoordeling van
het recht op langdurigheidstoeslag als inkomen gezien;
rechthebbende: een alleenstaande, alleenstaande ouder of
gezinslid met recht op langdurigheidstoeslag;
2.UitvoeringDe uitvoering van deze verordening berust bij het college van
burgemeester en wethouders.2.Recht op langdurigheidstoeslag3.Langdurig, laag inkomen1.Aan de in artikel 36, eerste lid, van de wet gestelde voorwaarde van
het hebben van een langdurig, laag inkomen is voldaan als gedurende
de referteperiode het gemiddelde inkomen per maand niet uitkomt
boven 101% van de WWB-norm.2.Ten aanzien van perioden waarin een belanghebbende is uitgesloten
van het recht op bijstand wordt een belanghebbende voor de
toepassing van het eerste lid geacht tenminste een inkomen te hebben
ter hoogte van 100% van de WWB-norm.3.Ten aanzien van perioden waarin bij gehuwden één persoon is
uitgesloten van het recht op uitkering-WWB worden zij voor de
toepassing van het eerste lid geacht tenminste een inkomen te hebben
ter hoogte van 100% van de gehuwdennorm.4.Geen recht op de langdurigheidstoeslag hebben personen die op de
peildatum of in de referteperiode een uitkering op grond van de Wet
op de Studiefinanciering of de Wet Tegemoetkoming Onderwijsbijdrage
en Schoolkosten hebben genoten. 4.Hoogte van de langdurigheidstoeslag1.De langdurigheidstoeslag bedraagt per jaar:
voor een gezin € 517,00
voor een alleenstaande ouder € 464,00
voor een alleenstaande € 364,00.
2.Voor de toepassing van het eerste lid is de situatie op de peildatum
bepalend.3.Indien één van de gezinsleden op de peildatum is uitgesloten van het
recht op langdurigheidstoeslag ingevolge artikel 11 of artikel 13
lid 1 van de wet komt het rechthebbende gezinslid cq de
rechthebbende gezinsleden in aanmerking voor een
langdurigheidstoeslag naar de hoogte die voor hem/haar als
alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden.4.Indien een of meer gezinsleden de leeftijd van 18, 19 of 20 jaar
heeft dan wordt dit gezinslid aangemerkt als een niet rechthebbende
gezinslid en komt het rechthebbende gezinslid cq de rechthebbende
gezinsleden in aanmerking voor een langdurigheidstoeslag naar de
hoogte die voor hem/haar als alleenstaande of alleenstaande ouder of
voor hen als gezin zou gelden.5.Het in het eerste lid genoemde bedrag wordt elk jaar per 1 januari
aangepast met een percentage dat overeenkomt met het procentuele
verschil tussen de gezinsnorm bedoeld in artikel 21, eerste lid, van
de wet per 1 januari van dat jaar en de gezinsnorm van het daaraan
voorafgaande jaar. De bedragen worden op hele euro’s naar boven
afgerond.3.Slotbepalingen5.Onvoorziene gevallenIn gevallen waarin deze regeling niet voorziet, beslist het college van
burgemeester en wethouders.6.Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking op de dag na publicatie.2.Met de inwerkingtreding van deze verordening wordt de “Verordening
langdurigheidstoeslag Wet werk en bijstand 2010” ingetrokken.7.CiteertitelDeze verordening kan worden aangehaald als: de Verordening
Langdurigheidstoeslag WWB 2012 gemeente Etten-Leur.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van De raad voornoemd,De griffier, De voorzitter,drs. W.C.M. Voeten. Mw. H. van Rijnbach-de Groot.Algemene toelichting:Aan de bijstand ligt het uitgangspunt ten grondslag dat het normbedrag, bedoeld
ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan met inbegrip
van een component reservering, in beginsel toereikend is. Toch kan de financiële
positie van mensen die langdurig op een minimuminkomen zijn aangewezen onder
druk komen te staan als er na verloop van tijd geen enkel perspectief lijkt te
zijn om door inkomen uit arbeid het inkomen te verhogen. Om die reden is in de
WWB de langdurigheidstoeslag in het leven geroepen.De langdurigheidstoeslag is een bijzondere vorm van (categoriale) bijzondere
bijstand. De langdurigheidstoeslag is niet gerelateerd aan bepaalde kosten. Het
is een inkomensondersteunende maatregel voor bepaalde belanghebbende die
langdurig een laaginkomen hebben en daarbij geen vooruitzicht hebben op
inkomensverbetering.Op grond van artikel 8 lid 1 onderdeel d WWB dient de gemeenteraad bij
verordening regels vast te leggen met betrekking tot het verlenen van een
langdurigheidstoeslag. Deze regels dienen in ieder geval betrekking te hebben op
de hoogte van de langdurigheidstoeslag en de wijze waarop invulling wordt
gegeven aan het begrip langdurig, laag inkomen, zoals die in artikel 36 lid 1
WWB worden gebruikt.In deze verordening is gekozen voor invulling die rekening houdt met de
jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep. Voorts is gekozen voor een
invulling die zo veel mogelijk ongewenste armoedevaleffecten voorkomt.Artikelsgewijze toelichting:Artikel 1 BegrippenBegrippen die in de WWB voorkomen hebben in deze verordening dezelfde betekenis
als in de WWB. Ten aanzien van een aantal begrippen die als zodanig niet in de
WWB zelf staan is een definitie gegeven in deze verordening. Met de invulling van het begrip peildatum als datum waartegen is aangevraagd
wordt aangesloten bij de jurisprudentie van de CRvB, dat het niet gaat om de
datum waarop is aangevraagd. De aanvraag wordt daarom steeds geacht te zijn
gedaan tegen de eerst mogelijke datum na afloop van een referteperiode.Met betrekking tot het begrip ‘inkomen’ is een van de WWB afwijkende definitie
opgenomen.Nu de wetgever de gemeenteraad opdracht gegeven om in de verordening regels te
geven met betrekking tot het begrip ‘langdurig, laag inkomen’, is de
gemeenteraad bevoegd om dit begrip voor de toepassing van artikel 36 lid 1 WWB
nader te definiëren. Met de gebruikte definitie wordt aangesloten bij de in de
bestaande uitvoeringspraktijk gehanteerde (en ook door de wetgever bedoelde)
invulling van het begrip inkomen in artikel 36 lid 1 WWB (tekst tot 1-1-2009),
doch wordt de wetstechnische imperfectie weggenomen.Artikel 2 UitvoeringDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 3 Langdurig, laag inkomenNadat belanghebbenden 3 jaar op een minimum inkomen zijn aangewezen is er over
het algemeen niet veel reserveringsruimte over. Daarom wordt hier een termijn
van drie jaar aangehouden. Dit sluit ook aan bij de impliciet door de wetgever
gegeven termijn. De minimumleeftijd is immers door de wetgever eerder
teruggebracht van 23 naar 21 jaar. Een belanghebbende is immers (normaal
gesproken) vanaf zijn 18e voor de WWB een zelfstandig rechtssubject.Het begrip ‘langdurig, laag inkomen’ wordt ingevuld als een inkomen dat
gemiddeld niet hoger is dan 101% van de WWB-norm. Door hiervoor te kiezen in
plaats van voor 100% is duidelijk dat een belanghebbende met een inkomen op
minimumniveau krachtens een andere regeling dan de WWB toch in aanmerking kan
komen voor het recht op langdurigheidstoeslag ook al zou ten gevolge van een
iets andere berekeningssystematiek en/of afrondingsverschillen er netto een iets
hogere uitkering worden ontvangen dan de WWB- norm. Deze grens vangt dit soort
kleine verschillen op. Als de afwijkingen meer bedragen dan de vastgestelde
inkomensgrens is het ‘gladstrijken’ van de bedoelde geschillen niet meer aan de
orde en zal een aanvraag om langdurigheidstoeslag moeten worden afgewezen.De methode van het kijken naar het gemiddelde loon maakt dat iemand die wegens
werkaanvaarding een korte periode een inkomen boven bijstandsniveau heeft gehad
niet zonder meer zijn recht op langdurigheidstoeslag kwijt is. Een dergelijk
gevolg zou namelijk een negatieve prikkel zijn bij het aanvaarden van werk. Dat
geldt temeer als een belanghebbende geen of maar weinig zekerheid heeft over de
duur van dit werk. Het is evenwel niet de bedoeling dat een belanghebbende
perioden waarin hij een inkomen boven de norm heeft kan middelen met perioden
waarin hij vanwege de aanwezigheid van een uitsluitingsgrond, zoals bijvoorbeeld
detentie, geen recht op bijstand had.Dit geldt overeenkomstig voor gehuwden van wie één partner is uitgesloten van
het recht op langdurigheidstoeslag. Daarom wordt in het tweede lid bepaald dat
dergelijke perioden voor het berekenen van het gemiddelde inkomen meetellen als
perioden waarin tenminste 100% van de norm is ontvangen. Het woord ‘tenminste’
in deze leden, maakt, dat als er in bedoelde perioden in werkelijkheid meer
inkomen dan norm is geweest, dit hogere, werkelijke inkomen moet meetellen.Van studenten wordt per definitie gesteld dat zij arbeidsmarktperspectief en
uitzicht op inkomensverbetering hebben. Om te voorkomen dat degene met een baan
met een minimuminkomen, die zijn positie middels avondstudie probeert te
verbeteren, niet in aanmerking zou komen, is bepalend of de studerende in de
referteperiode studiefinanciering heeft genoten. Studiefinanciering is immers
alleen mogelijk bij een dagstudie en bij studenten beneden een bepaalde
leeftijd. Als het gaat om gehuwden, of degenen die daarmee gelijk te stellen
zijn, waarvan één van beide een uitkering op grond van de Wet op de
Studiefinanciering heeft genoten in een periode waarin beiden niet als gehuwd
zijn aan te merken, komt het recht de ander toe, voor zover aan de overige
voorwaarden is voldaan.Er is bewust niet voor gekozen om het recht op langdurigheidstoeslag ook toe
kennen bij een inkomen ver boven bijstandsniveau. Van deze bevoegdheid wordt om
twee redenen geen gebruik gemaakt. Ten eerste omdat dit ongewenste armoedevaleffecten in zich heeft. Ten tweede
omdat het in aanmerking laten komen van belanghebbenden met een inkomen van
bijvoorbeeld 110% van de bijstand niet valt te rijmen met de wettelijke
uitsluiting van belanghebbenden van 65 jaar of ouder. Zij zijn immers
uitgesloten van het recht op langdurigheidstoeslag, omdat hun inkomen al
voldoende hoger zou zijn dan de bijstandsnorm voor belanghebbenden tot 65 jaar.
Het verschil is echter maar ongeveer 5 tot 9 % (precieze percentage is
afhankelijk van de vraag of iemand een alleenstaande, alleenstaande ouder of
gehuwde is). Het hanteren van een grens van 110% zou daarom maken dat de
uitsluiting van 65-plussers in dat geval strijdig is met het verbod op
leeftijdsdiscriminatie zoals dat is vastgelegd in artikel 26 van Internationaal
Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten. De feitelijke ruimte is dus
beperkt tot een grens van maximaal ongeveer 105 % van de norm. Door uit te gaan
van een maximaal inkomen van 101% van de norm wordt al voldoende gebruik gemaakt
van deze ruimte. Overigens dient op grond van jurisprudentie van de CRvB een
marginale overschrijding van deze inkomensgrens steeds per individueel geval
beoordeeld te worden. Artikel 4 Hoogte van de langdurigheidstoeslagDe hoogte is afhankelijk van de situatie (bijstandsnorm) op de peildatum. Om
niet jaarlijks de verordening aan te hoeven passen is gekozen om de hoogte
jaarlijks automatisch mee te laten bewegen met de bijstandsnormen. Omdat de
bijstandsnormen in beginsel 2 maal per jaar worden geïndexeerd en de
langdurigheidstoeslag maar eenmaal, wordt steeds vergelijking gemaakt met de
bijstandsnormen van per 1 januari van het voorafgaande jaar.In het derde lid wordt een regeling overeenkomstig artikel 24 WWB gegeven voor
situaties waarin bij gezinnen één van beide partners is uitgesloten van het
recht op langdurigheidstoeslag ingevolge artikel 11 of artikel 13 lid 1 WWB. De
WWB voorziet immers niet in een afwijzingsgrond voor de rechthebbende
echtgenoot, terwijl daarentegen het toekennen van het bedrag voor gezinnen in
dergelijke situaties ook niet opportuun is.In het vierde lid is een gelijke regeling opgenomen voor gezinnen met een of
meer gezinsleden in de leeftijd van 18, 19 of 20 jaar. Deze gezinsleden worden
als niet-rechthebbende aangemerkt zodat voor de rechthebbende gezinsleden wel
recht op langdurigheidstoeslag bestaat.Artikel 5 Onvoorziene gevallenDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 6 InwerkingtredingDit artikel behoeft geen nadere toelichting.Artikel 7 CiteertitelDit artikel behoeft geen nadere toelichting.