CVDR1358_1Marktverordening gemeente Oisterwijk 2007nlregelingOisterwijk2007-04-06OisterwijkNieuwsklok, 4-4-2007Marktverordening gemeente Oisterwijk 2007Gemeentewet, art. 147, lid 1, 149gemeenteraadfinanciën en economie2007-03-29De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2007-04-062019-07-16Nieuwe regelingALG006663OndernemenDe datum van ondertekening is bij benadering ingevuld. De datum van bekendmaking is bij benadering ingevuld. De datum van inwerkingtreding is bij benadering ingevuld.Marktverordening gemeente Oisterwijk 20071Begripsomschrijvingen In deze verordening wordt verstaan onder:
markt: de door het college ingestelde warenmarkt;
standplaats: de ruimte die voor de duur van de markt is aangewezen
voor het uitoefenen van de markthandel;
vaste standplaats: de standplaats die voor onbepaalde tijd ter
beschikking is gesteld aan een vergunninghouder;
dagplaats (meelopers): de standplaats die per marktdag ter
beschikking wordt gesteld aan een vergunninghouder, omdat deze niet
als vaste standplaats is toegewezen dan wel ingenomen;
standwerken: de activiteit waarbij de vergunninghouder publiek om
zich heen verzamelt en dat publiek door een aansprekende
uiteenzetting probeert over te halen tot de aankoop van een artikel.
standwerkersplaats: de standplaats die per marktdag ter beschikking
wordt gesteld om te standwerken;
vergunninghouder: degene aan wie door het college vergunning is
verleend voor het innemen van een standplaats;
wachtlijst: de lijst van gegadigden voor een vaste standplaats;
anciënniteitlijst: de lijst van vergunninghouders van een vaste
standplaats;
marktmeester: de persoon die als zodanig is aangewezen door het
college.
2Inrichting van de markt; branche-indeling1.Het college bepaalt ten aanzien van de markt:
het aantal standplaatsen;
de afmetingen van de standplaatsen;
de opstelling en indeling van de markt;
welke standplaatsen worden toegewezen als vaste standplaats en
als standwerkersplaats.
2.Het college kan voor de markt vaststellen:
een lijst met artikelengroepen of branches;
een maximumaantal standplaatsen per branche.
3Nadere regels Het college is bevoegd nadere regels te stellen betreffende het
bepaalde in deze verordening. 4Voorschriften en beperkingen
Het college kan voorschriften en beperkingen verbinden aan een
krachtens deze verordening verleende vergunning of ontheffing, ter
bescherming van de belangen in verband waarmee de vergunning of
ontheffing is vereist.
Degene aan wie krachtens deze verordening een vergunning of
ontheffing is verleend, is verplicht de daaraan verbonden
voorschriften en beperkingen in acht te nemen.
2Vergunningen5Standplaatsvergunning Het is verboden een standplaats op een markt in te nemen zonder vergunning
van het college. 6Vereisten Voor toewijzing van een standplaats komt uitsluitend in aanmerking
een handelingsbekwaam natuurlijk persoon die een aanvraag voor een
vergunning heeft ingediend bij het college en die daarbij tevens aantoont
dat hij persoonlijk voldoet aan alle publiekrechtelijke verplichtingen op
het gebied van bedrijfsuitoefening en bedrijfsorganisatie. 7Inhoud vaste standplaatsvergunning
Een vaste standplaatsvergunning vermeldt in ieder geval:
de naam en voornamen, de geboortedatum en -plaats, het adres
en de woonplaats van de vergunninghouder;
een duidelijke omschrijving van de toegewezen vaste
standplaats met vermelding van het nummer en de afmetingen
daarvan;
de datum waarop aan de vergunninghouder voor het eerst
vergunning is verleend en zijn volgnummer op de
anciënniteitlijst;
de kraam of andere verkoopmaterialen die de vergunninghouder
bij het innemen van de standplaats mag gebruiken;
het soort artikelen dat de vergunninghouder mag verhandelen
of de branche waartoe de vergunninghouder behoort;
dat de vergunninghouder zelf zorg draagt voor de inzameling
en afvoer van zijn afval en dat hij zijn standplaats schoon
oplevert;
de wijze waarop de vergunninghouder zijn elektriciteit
betrekt;
welke geluidsapparatuur op de standplaats is toegestaan; en
welke kook-, bak- en verwarmingsapparatuur zijn toegestaan.
Aan de vergunning wordt een middel ter identificatie gehecht.
8Inschrijving op de anciënniteitlijstVergunninghouders van vaste standplaatsen worden ingeschreven op een
doorlopend genummerde lijst met vermelding van en in volgorde van de datum
waarop hen voor het eerst een vaste standplaats is toegewezen. Bij deze
inschrijving wordt tevens vermeld de soort artikelen die de vergunninghouder
mag verhandelen of de branche waartoe hij behoort. 9Inschrijving op de wachtlijst1.Het college schrijft de aanvrager op zijn verzoek in op de wachtlijst,
indien hij voldoet aan de in artikel 6 gestelde vereisten, maar aan hem
geen vaste standplaats kan worden toegewezen. 2.Het college vermeldt bij de inschrijving in ieder geval:
de naam en voornamen, de geboortedatum en -plaats, het adres en
de woonplaats van de aanvrager;
de datum waarop de aanvraag door hem is ontvangen;
de soort artikelen die de aanvrager wil verhandelen of de
branche waartoe hij behoort;
de kraam of andere verkoopmaterialen die de aanvrager wil
gebruiken.
3.Het college verstrekt de aanvrager een schriftelijk bewijs van
inschrijving. 4.De inschrijving op de wachtlijst blijft gehandhaafd, indien deze door de
ingeschrevene jaarlijks voor 1 januari schriftelijk en door betaling van
het daarvoor verschuldigde bedrag, als bedoeld in de Verordening
Marktgeld, wordt verlengd. 10Doorhalen van inschrijving op wachtlijst De inschrijving op de wachtlijst wordt doorgehaald:
indien de ingeschrevene zijn inschrijving niet jaarlijks voor 1
januari heeft verlengd;
op schriftelijk verzoek van de ingeschrevene;
bij overlijden van de ingeschrevene;
wanneer aan de ingeschrevene een vergunning voor een vaste
standplaats is verleend, tenzij hij deze op grond van bijzondere
omstandigheden niet aanvaardt;
indien niet meer aan de vereisten van artikel 6 wordt voldaan.
11Volgorde toewijzing vaste standplaatsen Indien voor de toewijzing van een beschikbare vaste standplaats meer
aanvragers in aanmerking komen, wordt de standplaats achtereenvolgens
toegewezen aan:
de vergunninghouder van een vaste standplaats die aan het college
schriftelijk de wens te kennen heeft gegeven van standplaats te
willen veranderen, in volgorde van plaatsing op de
anciënniteitlijst. Indien de verdeling van de branches op de markt
in het gedrang komt, komt steeds de eerstvolgende op de
anciënniteitlijst in aanmerking;
degene die zich op de wachtlijst heeft laten inschrijven, in
volgorde van inschrijving op deze lijst. Dan geniet branchevreemde
producten de voorkeur boven het invullen van een huidige
branche.
12Overschrijving vaste standplaatsvergunning1.In geval van overlijden of blijvende gehele arbeidsongeschiktheid of bij
het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd van de vergunninghouder
kan de vaste standplaatsvergunning worden overgeschreven op de
achterblijvende echtgenoot, de geregistreerde partner of een andere
achterblijvende persoon met wie hij duurzaam samenwoonde. 2.Indien de vergunning niet kan worden overgeschreven op grond van het
eerste lid, kan het kind van de vergunninghouder of een werknemer de
vergunning voor een vaste standplaats krijgen indien hij ten minste drie
jaar in loondienst van het marktbedrijf van de vergunninghouder heeft
gewerkt of gedurende eenzelfde periode als mede-eigenaar in dit bedrijf
heeft gefunctioneerd en zich heeft laten inschrijven op de wachtlijst.
Voorts dient voor wat betreft de werknemer bij notariële akte te worden
aangetoond dat de onderneming in eigendom van deze medewerker is
overgegaan en dat de marktplaats geen economische factor in de overname
is. Tot slot dient ook de werknemer of de mede-eigenaar ingeschreven te
zijn op de wachtlijst3.Een aanvraag tot overschrijving wordt ingediend binnen twee maanden na
het overlijden van de vergunninghouder of nadat de blijvende gehele
arbeidsongeschiktheid is vastgesteld of de pensioengerechtigde leeftijd
heeft bereikt. 4.Het college is bevoegd in bijzondere omstandigheden af te wijken van het
bepaalde in dit artikel. 13Intrekking vaste standplaatsvergunning1.Het college trekt een vaste standplaatsvergunning in:
op schriftelijk verzoek van de vergunninghouder;
bij overlijden van de vergunninghouder, tenzij op grond van
artikel 12 de vergunning wordt overgeschreven.
2.Het college kan een vaste standplaatsvergunning intrekken:
indien ter verkrijging daarvan onjuiste dan wel onvolledige
gegevens zijn verstrekt;
indien de vergunninghouder niet meer voldoet aan de in artikel 6
genoemde vereisten.
3.Indien degene op wie een vergunning ingevolge artikel 12 is
overgeschreven, reeds vergunning heeft voor een andere vaste standplaats
op dezelfde markt, wordt laatstgenoemde vergunning ingetrokken. 14Toewijzing dagplaats (meelopers)1.Toewijzing van een dagplaats geschiedt door het college op het moment
dat de standplaats niet als vaste standplaats wordt ingenomen. 2.De dagplaats wordt toegewezen overeenkomstig de plaats op de wachtlijst
van de gegadigden die zich daarvoor op de dag zelf 1 uur voor aanvang
van de markt aanmelden bij de marktmeester. 15Toewijzing standwerkersplaats
Het college wijst een standwerkersplaats toe door middel van loting.
Het is een ingeschrevene op de wachtlijst niet toegestaan deel te
nemen aan de loting voor een standwerkersplaats zolang deze
inschrijving niet definitief is vervallen.
Indien een standwerker zich wil doen bijstaan, meldt hij dit vooraf
aan de marktmeester onder vermelding van de naam van degene die hem
zal bijstaan. Degene die hem zal bijstaan, mag niet op eigen naam
deelnemen aan de loting.
3Bepalingen over het gebruik van de
standplaats16Persoonlijk innemen standplaats; bijstand
De vergunninghouder neemt de standplaats die hem is toegewezen
persoonlijk, dan wel door echtgenoot/echtgenote of levenspartner in.
Hij mag de standplaats niet aan een ander afstaan of in gebruik
geven.
De vergunninghouder mag zich op de standplaats doen bijstaan.
De vergunninghouder en degene die hem bijstaat mogen zich niet
schuldig maken aan wangedrag of bedrog.
17Aantal keren innemen vaste standplaats De vergunninghouder van een vaste standplaats neemt ten minste
eenmaal per twee weken en tienmaal per dertien weken zijn standplaats op de
markt in, dit met inachtneming van het bepaalde in de artikelen 18 en 19.
18Afwezigheid wegens ziekte, vakantie of bijzondere omstandigheden
De vergunninghouder van een vaste standplaats die wegens ziekte,
vakantie of bijzondere omstandigheden verhinderd is zijn vaste
standplaats in te nemen, deelt dit schriftelijk mee aan het college,
dan wel de marktmeester. Bij vakantie geeft de vergunninghouder aan
hoe lang zijn afwezigheid duurt. De schriftelijke mededeling wordt
minimaal 1 dag voor de desbetreffende marktdag gedaan.
Plotselinge verhindering wordt mondeling of schriftelijk aan de
marktmeester, dan wel het college gemeld.
19Ontheffing en vervanging in geval van ziekte,
vakantie of bijzondere omstandigheden1.Het college kan op aanvraag van de vergunninghouder van een vaste
standplaats hem tijdelijk ontheffing verlenen van de verplichting om ten
minste eenmaal per twee weken en tienmaal per dertien weken de
standplaats op de markt in te nemen. 2.Het college kan op aanvraag van de vergunninghouder hem ontheffing
verlenen zich op zijn standplaats te laten vervangen door een met name
genoemde persoon. 20Legitimatie en identiteit vergunninghouder1.Degene die een standplaats op de markt inneemt of wenst in te nemen,
dient op eerste aanvraag van de marktmeester aan te tonen dat hij de
vergunninghouder is. 2.De vergunninghouder dient bij zijn standplaats duidelijk zichtbaar zijn
naam en eventuele bedrijfsnaam aan te geven. 21Tijdstip innemen standplaats/aan- en afvoer
goederen
Het is verboden voor vergunninghouders op het marktterrein meer dan
2 uur voor aanvang en meer dan 1 uur na afloop van de markt met een
voertuig, goederen of anderszins ruimte in te nemen of goederen aan
of af te voeren.
De vergunninghouder is verplicht zijn standplaats tot de
sluitingstijd van de markt te blijven innemen. Het college kan
hiervan op verzoek ontheffing verlenen.
Indien de vergunninghouder zijn vaste standplaats niet uiterlijk 1
uur voor aanvang van de markt heeft ingenomen, wordt de
desbetreffende standplaats voor die dag als dagplaats aangemerkt,
tenzij de marktmeester de standplaats op tijdig verzoek van de
vergunninghouder voor hem beschikbaar houdt.
4Straf-, overgangs- en
slotbepalingen22StrafbepalingOvertreding van het bepaalde bij of krachtens deze verordening wordt
gestraft met een geldboete van de tweede categorie of hechtenis van ten
hoogste drie maanden en kan bovendien worden gestraft met openbaarmaking van
de rechterlijke uitspraak. 23Intrekking en schorsing vaste standplaatsvergunning Onverminderd artikel 13 kan het college een vergunning voor een vaste
standplaats, al dan niet voorwaardelijk, intrekken dan wel telkens voor ten
hoogste vier achtereenvolgende marktdagen schorsen, indien de
vergunninghouder of een persoon die hem bijstaat:
het bepaalde bij of krachtens deze verordening of de voorschriften
van de vergunning overtreedt;
zich schuldig maakt aan wangedrag of bedrog; of
niet of niet tijdig het verschuldigde marktgeld voldoet, dat wordt
geheven op grond van artikel 229 van de Gemeentewet.
24Uitsluiting dagplaatshouder of standwerker Het college kan een houder van een dagplaats of een
standwerkersplaats van de toewijzing van een dagplaats of een
standwerkersplaats uitsluiten voor ten hoogste vier marktdagen, indien deze:
het bepaalde bij of krachtens deze verordening overtreedt;
zich schuldig maakt aan wangedrag of bedrog;
niet als standwerker actief is op een hem toegewezen
standwerkersplaats;
niet of niet tijdig het verschuldigde marktgeld voldoet, dat wordt
geheven op grond van artikel 229 van de Gemeentewet.
25Onmiddellijke verwijdering Onverminderd het bepaalde in artikel 125 van de Gemeentewet kan het
college een vergunninghouder en de houders van een dagplaats of
standhouderplaats gelasten zich onmiddellijk van de markt te verwijderen
indien hij:
het bepaalde bij of krachtens deze verordening of de voorschriften
van de vergunning overtreedt;
zich op de markt schuldig maakt aan wangedrag of bedrog;
niet als standwerker actief is op een hem toegewezen
standwerkerplaats.
26ToezichthoudersMet het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens deze
verordening zijn belast de marktmeester en de bij besluit van het college
aangewezen personen. 27Intrekking oude regelingDe Marktverordening gemeente Oisterwijk 1997, vastgesteld op 17 juli 1997,
wordt ingetrokken. 28Overgangsbepalingen
Besluiten van het college die genomen zijn krachtens de
Marktverordening gemeente Oisterwijk 1997 gelden als besluiten
genomen krachtens deze verordening.
De bestaande anciënniteit- en wachtlijsten worden geacht
wachtlijsten in de zin van deze verordening te zijn.
Indien voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening
een aanvraag om vergunning op grond van de Marktverordening gemeente
Oisterwijk 1997 is ingediend en voor het tijdstip van
inwerkingtreding van deze verordening niet definitief op de aanvraag
is beslist, wordt daarop deze verordening toegepast.
29Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking (na publicatie) op 6 april
2007.30Citeertitel Deze verordening wordt aangehaald als: Marktverordening gemeente
Oisterwijk 2007.Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 29 maart 2007. De voorzitter, De griffier, drs. Y.C. Th.J. Kortmann Mevr. P.G. van Wijk Toelichting Algemene toelichting op de Marktverordening gemeente Oisterwijk
2007 Grondslag en belang verordening In artikel 147, eerste lid, van de
Gemeentewet is bepaald dat gemeentelijke verordeningen door de raad worden
vastgesteld voorzover de bevoegdheid daartoe niet bij de wet of door de raad
krachtens de wet aan het college of de burgemeester is toegekend. Ingevolge
artikel 149 van de Gemeentewet maakt de raad de verordeningen die hij in het
belang van de gemeente nodig acht. Sinds de inwerkingtreding van de Wet
dualisering gemeentebestuur op 7 maart 2002 zijn in de gemeente de
bevoegdheden van de raad en het college ontvlecht. In het kader van de
ontvlechting van raad en college zijn de bestuursbevoegdheden van de
Gemeentewet geconcentreerd bij het college en zijn de kaderstellende en
controlerende bevoegdheden van de raad versterkt. Artikel 160 van de
Gemeentewet regelt de overheveling van de gemeentewettelijke
bestuursbevoegdheden aan het college. Hieronder valt de bevoegdheid om
jaarmarkten of gewone marktdagen in te stellen, af te schaffen of te
veranderen (artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de Gemeentewet). De marktverordening beoogt de gemeentelijke belangen te beschermen. Het gaat
hier om belangen van openbare orde, zedelijkheid en gezondheid, beperking
van overlast, regulering van het woon- en leefklimaat en de
(verkeers)veiligheid binnen de gemeente. Inhoud Paragraaf 1 van de
marktverordening bevat een aantal algemene bepalingen die betrekking hebben
op de markt in zijn geheel. Paragraaf 2 bevat de regelingen die van belang
zijn voor de vergunningaanvraag en de vergunningverlening, bezien vanuit de
gemeente. De procedure voor het verkrijgen van een vaste standplaats,
dagplaats en standwerkersplaats wordt beschreven. In paragraaf 3 worden de
algemene verplichtingen voor de vergunninghouder genoemd die hij met
betrekking tot zijn standplaats in acht moet nemen. Paragraaf 4 bevat de
straf-, overgangs- en slotbepalingen. Jurisprudentiebundel Markten Alle in
deze verordening vermelde uitspraken van vóór 1998 zijn gepubliceerd in de
jurisprudentiebundel Markten van maart/april 1998, ISBN 90 322 7130 X. De
jurisprudentiebundel (jbMarkten) wordt als vindplaats genoemd voorzover de
uitspraken niet in andere juridische tijdschriften zijn gepubliceerd. Is dat
het geval, dan worden de vindplaatsen in deze tijdschriften vermeld. Overige
regelgeving ambulante handel De regulering van andere ambulante handel is te
vinden in de Algemene plaatselijke verordening (APV). Artikel 2.2.2. van de
Model APV bevat een vergunningstelsel voor evenementen. Onder evenementen
vallen bijvoorbeeld braderieën. Verder bevat afdeling 5.2 van de APV
bepalingen over collecteren, venten, standplaatsen en snuffelmarkten.
Samenloop met de algemene plaatselijke verordening (APV) In de
marktverordening wordt een regeling gegeven voor de plaatselijke warenmarkt.
Het is van belang dat in andere verordeningen wordt opgenomen dat geen
vergunning wordt verleend indien op grond van de marktverordening vergunning
is vereist. Hiermee kan worden voorkomen dat een met de marktverordening
conflicterende vergunning dient te worden verleend op grond van een andere
verordening, zoals de APV. Deze samenloop kan bijvoorbeeld spelen bij de
ventvergunning (artikel 5.2.2 APV) en de (losse)standplaatsvergunning
(artikel 5.2.3 APV). Samenloop met een terrasvergunning was aan de orde in
de uitspraak in hoger beroep ABRS 17 juni 1997, GS (1998) 7067, 2 m.nt. H.
Hennekens, JG 98.0027. Vrijhouden van het marktterrein Wanneer een gemeente
een Wegsleepverordening heeft vastgesteld en het marktterrein heeft
aangewezen als weg waar voertuigen kunnen worden weggesleept, dan kunnen ten
onrechte geparkeerde auto's op basis van de Wegenverkeerswetgeving én de
Wegsleepverordening worden weggesleept (lex specialis). Wanneer een gemeente
niet beschikt over een Wegsleepverordening en het parkeren van voertuigen op
het marktterrein wel strafbaar is gesteld in de Marktverordening, dan kan
het desbetreffende voertuig met toepassing van 'normale' bestuursdwang
worden verwijderd. De burgemeester kan op grond van artikel 2.4.12 van de
APV het marktterrein aanwijzen als plaats waar het verboden is op de door
hem aangewezen uren zich met een fiets of bromfiets te bevinden.
Jurisprudentie Kantongerecht Maastricht van 1 november 1995, PG (1996) 4450,
inzake schadevergoeding in verband met de zorgplicht van de gemeente met
betrekking tot het autovrij maken van het marktterrein. Artikelsgewijze
toelichting Artikel 1 Begripsomschrijvingen In dit artikel wordt een aantal
begrippen dat in de verordening wordt gehanteerd, gedefinieerd. Onder c is
het begrip vaste standplaats opgenomen. Voor de wijziging van de
marktverordening in 2003 werd de vaste standplaats aangeduid met het
onduidelijker begrip vaste plaats (oud artikel 1.1, onder d). Door gebruik
van het woord “persoon” in plaats van het begrip “ambtenaar” bij de
begripsomschrijving van marktmeester onder i kan een niet-ambtenaar ook tot
marktmeester worden aangewezen. Bij aanwijzing (= mandaat) van een
niet-ondergeschikte dient deze (en zijn werkgever) in te stemmen met de
mandaatverlening overeenkomstig artikel 10:4 van de Awb. In 2003 is een
aantal begripsomschrijvingen uit de marktverordening gehaald. Een
omschrijving van marktterrein (oud artikel 1.1, onder b) wordt niet nodig
geacht omdat het woord voor zich spreekt. Branche-indeling (oud artikel 1.1,
onder l) is eruit gehaald omdat het alleen in artikel 2 wordt gebruikt en
eigenlijk ook voor zich spreekt. De omschrijving van college als college van
burgemeester en wethouders (oud artikel 1.1, onder m) is geschrapt omdat de
aanduiding college mede blijkens artikel 5, aanhef en onder c, van de
Gemeentewet voldoende is. Voor levenspartner (oud artikel 1.1, onder n) is
een kortere omschrijving gevonden die alleen in artikel 11 wordt gebruikt en
dus niet in de begripsomschrijvingen hoeft te worden opgenomen. Artikel 2 Inrichting van de markt; branche-indeling Op grond van het eerste
lid, onder a, stelt het college het aantal standplaatsen op de markt vast
met onder meer als doel het aantrekkelijk maken van de markt voor de
consumenten. Het aantal branches is in principe onbeperkt, tenzij het gaat
om een gespecialiseerde markt. In de uitspraak van de Afdeling rechtspraak
van de Raad van State van 10 april 1990, JG 91.0005, AB (1991) 195 m.nt.
J.H. van der Veen werd in dit verband geoordeeld dat het
branche-indelingsbesluit dat niet voorzag in een standplaats voor bloemen en
planten in strijd is met de Vestigingswet Bedrijven 1954. Bij de opstelling
en indeling van de markt als bedoeld in het eerste lid, onder c, wordt
rekening gehouden met de verschillende branches. Voor de orde op de markt is
het van belang te bepalen welke materialen (kraam of ook andere
verkoopmaterialen) worden toegelaten en waar deze kunnen worden opgesteld.
Naast de traditionele (huur)kraam onderscheidt de Centrale Vereniging voor
de Ambulante Handel (CVAH) bijvoorbeeld de instantkraam, de verrijdbare
kraam en de verkoopwagens. De onder b genoemde afmetingen van de
standplaatsen kunnen overigens ook een beperking geven voor bepaalde
materialen. Het tweede lid is facultatief bedoeld. Het schept de
mogelijkheid een beperkt aantal kooplieden per branche toe te laten.
Hierdoor wordt bereikt dat op de markt een zo groot mogelijke
verscheidenheid aan branches aanwezig is en wordt voorkomen dat te veel
kooplieden van één branche op de markt optreden. Hierdoor wordt de markt
aantrekkelijker voor de consument. Jurisprudentie Het
besluit van het college tot toevoeging van een artikelgroep of branche op de
markt is een algemeen verbindend voorschrift (avv). Het betreft hier de
wijziging van een gemeentelijke, bindende regeling, met externe werking en
een algemeen karakter, zodat het bepaalde in artikel 8:2, aanhef en onder a,
van de Awb aan bezwaar en beroep in de weg staat (ABRS 04-12-2002, nr.
200200350/1/H3, JG 03.00, m.nt. M. Geertsema). De Mededingingswet is niet
van toepassing op overheidshandelen dat (primair) strekt tot het behartigen
van een algemeen (publiek) belang van niet-economische aard en dat kan
worden herleid tot of gerelateerd aan (andere) taken en bevoegdheden van het
betrokken overheidsorgaan. De gemeente is op dit terrein geen ondernemer
(Rechtbank Rotterdam, sector Bestuursrecht “Bloemenmarkt Amsterdam” 14
augustus 2001, JG 02.0013 m.nt. H. Borburgh). De Nederlandse
Mededingingsautoriteit (NMa) is eveneens van mening dat gelet op de
doelstelling van artikel 160, eerste lid onder h van de Gemeentewet er een
overheidstaak wordt uitgevoerd te weten: het verzorgen van markten. Deze
uitoefening draagt geen economisch karakter dat de toepassing van de
mededingingsregels zou kunnen rechtvaardigen. Besluit tot vaststelling
aantal standplaatsen op de markt, opstelling, indeling en afmetingen is als
algemeen verbindend voorschrift niet vatbaar voor bezwaar en beroep. Het
betreft hier niet een besluit waarin nader naar tijd, plaats of object de
toepasselijkheid van in de verordening reeds besloten liggende normen worden
bepaald, maar de vaststelling van zelfstandige normen (ABRS 28 februari
2000, JG 00.0130 m.nt. M. Geertsema, GS 7118, 4 m.nt. H.H., JB 2000, 114
m.nt. J.M.E.D.). De regels ten behoeve van een brancheverdeling lenen zich
voor herhaalde toepassing. De brancheverdeling is daarmee aan te merken als
een algemeen verbindend voorschrift. Op grond van de Awb is bezwaar en
beroep hiertegen uitgesloten (ABRS 18 mei 1995, JG 95,0363 m.nt. R.
Timmermans, inzake de wijziging van het aantal standplaatsen per branche).
Teneinde de orde op de markt te waarborgen, dient de mogelijkheid te worden
gecreëerd dat voor het handeldrijven met verkoopwagens afzonderlijke
gedeelten van het marktterrein kunnen worden aangewezen. Rechtbank
Dordrecht, 30 mei 1997, JG 97.0205 m.nt. M. de Jong, inzake het weren van
een markavan; ABRS 16 januari 1997, JG 97.0208, inzake de indeling van de
markt. Artikel 3 Nadere regels In deze marktverordening is gekozen voor een vrij
uitgebreide regeling van de markt. Het college is op grond van dit artikel
bevoegd nadere regels te stellen. Uiteraard is het ook mogelijk dat de raad
een marktverordening op hoofdlijnen vaststelt en daarbij meerdere zaken door
het college laat regelen. Het college kan er ook voor kiezen beleidsregels
in plaats van nadere regels vast te stellen. De raad is door de dualisering
van het gemeentebestuur sinds 7 maart 2002 niet meer bevoegd om
beleidsregels vast te stellen ten aanzien van collegebevoegdheden.
Beleidsregels versus nadere regels Aangezien vaak
onduidelijkheid bestaat over het verschil tussen beide soorten regels volgt
hieronder een korte uiteenzetting van beleidsregels en nadere regels. Het
college kan beleidsregels opstellen ten aanzien van de gekregen
bevoegdheden. Verder kan het college nadere regels stellen op grond van
artikel 3 van de nieuwe marktverordening. Voor alle duidelijkheid:
beleidsregels zijn algemene regels omtrent de toepassing van bevoegdheden
(zie de definitie in artikel 1:3, vierde lid, van de Algemene wet
bestuursrecht). Nadere regels zijn algemene regels die te karakteriseren
zijn als algemeen verbindende voorschriften. Beleidsregels kennen een
inherente afwijkingsbevoegdheid in tegenstelling tot nadere regels. Op grond
van artikel 4:84 van de Awb dient een bestuursorgaan een uitzondering op een
beleidsregel te maken indien bijzondere omstandigheden daartoe nopen. Dit
wordt de inherente afwijkingsbevoegdheid van de beleidsregel genoemd.
Hierdoor zijn beleidsregels flexibeler dan nadere regels (algemeen
verbindende voorschriften). Immers, van nadere regels is geen afwijking
mogelijk. Jurisprudentie Nadere regels worden opgevat als
algemeen verbindende voorschriften. Zie bijvoorbeeld ABRS 4 juli 1994, JG
95.0133, m.nt. A.B. Engberts, AB (1994) 698 m.nt. R.M. van Male. Artikel 4 Voorschriften en beperkingen Door aan een vergunning of
ontheffing voorschriften en beperkingen te verbinden, kan een verfijning in
de gewenste rechtstoestand worden aangebracht. De in het eerste lid genoemde
belangen in verband waarmee de vergunning of ontheffing is vereist, zijn de
gemeentelijke belangen van openbare orde, zedelijkheid en gezondheid,
beperking van overlast, regulering van het woon- en leefklimaat en de
veiligheid binnen de gemeente. Zie ook de inleiding bij deze toelichting
onder Grondslag en belang verordening. Niet-nakoming van voorschriften die
aan een vergunning/ontheffing verbonden zijn, kan grond opleveren voor
intrekking van de vergunning/ontheffing of voor toepassing van andere
bestuursrechtelijke sancties. De strafbepaling van artikel 21 is eveneens
van toepassing. Artikel 5 Standplaatsvergunning De vergunning geeft het recht om een
standplaats op de markt in te nemen. De vergunninghouder moet voldoen aan de
voorschriften en beperkingen die aan de vergunning zijn verbonden (artikel
4). De vergunning is persoonlijk en niet overdraagbaar. De verkoop van waren
op een markt dient uitsluitend te geschieden door degenen aan wie door het
college vergunning daarvoor is verleend. Iedere andere wijze van verkopen op
markten is verboden. Een uitzondering op deze regel kan worden gemaakt voor
degenen die de kooplieden van koffie, soepen en dergelijke voorzien.
Jurisprudentie Met de verplichting de standplaats
persoonlijk in te nemen strookt niet de gebruikmaking van een ontheffing om
rond te gaan met koffie en dergelijke op het marktterrein (ABRS 20 januari
1998, jbMarkten bladzijde 9). Artikel 6 Vereisten De genoemde publiekrechtelijke verplichtingen zijn de
vestigingsvergunning op grond van de Vestigingswet (alleen voor bepaalde
branches van toepassing, bijvoorbeeld vis en poeliersproducten), eventuele
inschrijving in het handelsregister en de CRK-kaart (registratiekaart van
het Centraal Registratiekantoor (CRK) bij het Hoofdbedrijfschap Detailhandel
(HBD)). Indien de aanvrager niet voldoet aan de genoemde eisen, kan dit
reden zijn de vergunning te weigeren (of in te trekken op grond van artikel
12). Het is dwingend vastgelegd dat alleen natuurlijke personen tot de markt
worden toegelaten. Hiermee wordt voorkomen dat rechtspersonen een
overheersende positie op de markt kunnen innemen. Door de koppeling van de
vergunning aan een natuurlijk persoon wordt een zo eerlijk mogelijke
verdeling van alle marktstandplaatsen in Nederland bereikt. Uiteraard kan
het wel zo zijn dat de natuurlijke persoon een onderneming drijft in de vorm
van een rechtspersoon. Ook dan wordt de natuurlijke persoon (de
bedrijfsleider) aangemerkt als vergunninghouder. Het is echter niet mogelijk
de vergunning op naam van de rechtspersoon te stellen. Een
modelaanvraagformulier is als bijlage bij deze verordening gevoegd. Het
aanvraagformulier dient als overzicht om een zo volledig mogelijk beeld van
de vergunningaanvrager te krijgen. Op het formulier is geen vraag met
betrekking tot een WA-marktverzekering opgenomen. Een plicht tot verzekering
is niet in de verordening opgenomen, aangezien dit niet tot de belangen van
de gemeente behoort. De vergunning kan dus niet worden geweigerd indien de
aanvrager niet verzekerd is tegen vorderingen tot schadevergoeding, waartoe
hij als vergunninghouder op een markt krachtens wettelijke
aansprakelijkheidsbepalingen zou kunnen worden verplicht wegens aan derden
toegebrachte schade. Jurisprudentie Vz ARRS 8 november
1991, jbMarkten bladzijde 65, inzake de intrekking op grond van het niet in
bezit zijn van de vereiste papieren; en ABRS 15 oktober 1997, jbMarkten
bladzijde 41, inzake de inschrijving op de wachtlijst. ABRS 18 april 1995,
JG (1995) 241, inzake onderscheid natuurlijk persoon/rechtspersoon. Artikel 7 Inhoud vastestandplaatsvergunning Eerste lid In
het eerste lid is een uitgebreide inhoudsopgave gegeven van een
vastestandplaatsvergunning. Uiteraard kunnen gemeenten ervoor kiezen dit
minder uitgebreid te doen. In onderdeel a is expliciet opgenomen dat de
vergunning naam én voornamen van de vergunninghouder in de vergunning worden
opgenomen. Dit vergemakkelijkt de identificatie van de vergunninghouder.
Onder een duidelijke omschrijving, bedoeld in het eerste lid, onder b, wordt
bij voorkeur gedacht aan een tekening of plattegrond waarop de afmetingen
van de standplaatsen en de nummering daarvan zijn aangegeven. Ingevolge het
vermelde onder d worden in de vergunning de verkoopmaterialen (kramen,
tafels, wagens en dergelijke) opgesomd die de vergunninghouder bij het
innemen van de standplaats mag gebruiken. Het verdient aanbeveling
beleidsregels vast te stellen ten aanzien van het toegestane materiaal,
standaardmateriaal dan wel alternatieve materialen. Zie ook de toelichting
op artikel 2, eerste lid, onder d. Ter verkrijging van uniformiteit op de
markt is het gewenst het plaatsen van marktkramen aan een vergunning te
binden. Veelal zal de marktkramenexploitatie in handen van een particulier
bedrijf worden gegeven. In dat geval kan men zowel denken aan het stellen
van voorwaarden in de vergunning, als aan het aangaan van een
privaatrechtelijke overeenkomst tussen gemeente en kramenexploitant, waaraan
in de af te geven vergunning wordt gerefereerd. Het verdient aanbeveling
hierbij ruimte te laten voor toekomstige ontwikkelingen op het gebied van de
verkoopmaterialen. Zie ABRS 10 mei 1995, JG (1995) 308, GS (1995) 7014, 3
m.nt. E. Brederveld; en ABRS 16 juni 1995, JG (1995) 309, GS (1996) 7035, 2
m.nt. E. Brederveld. Tweede lid Artikel 7, tweede lid, bepaalt dat er een
middel ter identificatie aan de vergunning wordt gehecht. In verband hiermee
kan de vergunninghouder worden verzocht twee pasfoto’s te overleggen die
dienen ter identificatie; de ene op de vergunning en de ander voor het
archief. Dit tweede lid is in 2003 aan de modelmarktverordening toegevoegd.
Jurisprudentie Eigen materiaal op de markt. Afwijking
van vaste gedragslijn of beleid moet worden gemotiveerd aan de hand van
bijzondere omstandigheden (ABRS 7 november 2001, JG 02.0007 m.nt. M.
Geertsema). Artikel 8 Inschrijving op de anciënniteitlijst Op dit moment wordt nog niet
gewerkt met een anciënniteitlijst, daarom zal ter opbouwing van een
dergelijke lijst na vaststelling van deze marktverordening de marktlieden
gevraagd worden een aantal gegevens te overleggen, waaronder de datum waarop
hen een vaste standplaats is toegekend, alsmede de inschrijving bij de KvK.
De inschrijving op een anciënniteitlijst is van belang in het geval van
plaatsverbetering. Om de rechten van de marktlieden te respecteren wordt
alsnog een anciënniteitlijst opgesteld. Artikel 9 Inschrijving op de wachtlijst Voor het goed functioneren van de
markt is een goede registratie van de marktkooplieden noodzakelijk. De
wachtlijst is bedoeld voor die personen die graag een vaste standplaats op
de markt willen verwerven, maar aan wie op het moment dat zij de aanvraag
doen geen standplaats kan worden toegewezen. In de marktverordening is niet
gekozen voor een zogenaamd meeloopsysteem. Dit systeem heeft als nadeel dat
een gegadigde zich iedere keer moet melden zonder dat hij de zekerheid heeft
dat hij op de markt kan staan. Dit kan problemen opleveren bij verse,
bederfelijke waren. Om rechtszekerheid aan de aanvrager te verschaffen, is
het gewenst dat hij van zijn inschrijving als gegadigde voor een vaste
standplaats een schriftelijk bewijs krijgt. ABRS 15 oktober 1997, jbMarkten
bladzijde 41, inzake bepalendheid datum van inschrijving; ABRS 27 april
1992, AB (1992) 446, inzake verloting van vrijgekomen standplaats bij gering
verschil in data van inschrijving. Ingevolge het tweede lid dient de
aanvrager op eigen initiatief zijn inschrijving te verlengen. Het verzoek
dient voor 1 januari van elk jaar te zijn gedaan. Om verlenging te
vergemakkelijken kan het college voorzien in een
standaardverlengingsformulier. De brancheorganisaties achten het redelijk
voor elke verlenging leges te heffen. Zodoende worden de kosten van het
instandhouden van de wachtlijst niet door de standplaatshouders gedragen.
Jurisprudentie Financieel belang van een gegadigde
voor een vaste standplaats noopt niet tot afwijking van beleid ten aanzien
van de wachtlijst (ABRS 25 november 1999, JB 2000, 10). Artikel 10 Doorhalen
van inschrijving op wachtlijst In dit artikel worden de dwingende redenen
genoemd waarom een gegadigde voor een vaste standplaats van de wachtlijst
dient te worden gehaald. Het verdient aanbeveling de invulling van
bijzondere omstandigheden als genoemd onder d, duidelijk te omschrijven
teneinde onduidelijkheden omtrent de plaats op de wachtlijst te voorkomen.
Jurisprudentie ABRS 17 augustus 1995, GS (1996) 7037,
5 m.nt. C.P.J. Goorden, inzake onbevoegde doorhaling van de wachtlijst.
Artikel 11 Volgorde toewijzing vaste standplaatsen In dit artikel is de
volgorde van toewijzing van vaste standplaatsen op de markt geregeld.
Aangezien niet alle standplaatsen dezelfde mogelijkheden bieden, is het
redelijk dat in eerste aanleg aan vergunninghouders van een vaste
standplaats de gelegenheid wordt geboden een naar hun oordeel betere
standplaats te verkrijgen, mits zij schriftelijk hebben aangegeven in
aanmerking te komen voor een betere plaats op de markt. Na hen kunnen de
ingeschrevenen op de wachtlijst in de gelegenheid worden gesteld een keuze
te doen uit de dan nog beschikbare standplaatsen. De volgorde van
inschrijving op de wachtlijst van deze personen is hierbij bepalend. Indien het college een branche-indeling heeft vastgesteld, zal hiermee bij
de toewijzing van vaste standplaatsen rekening dienen te worden gehouden.
Branchevreemde producten verdienen de voorkeur boven de huidige brache.
Hiermee wordt beoogd de markt gevarieerd te houden en eenzijdigheid van het
aanbod op de markt te voorkomen. Jurisprudentie Een
bestuursorgaan mag zonder toestemming van de rechthebbende niet in plaats
van vergunningverlening een schadevergoeding toekennen (ABRS 7 juli 2000, JG
00.0185 m.nt. M. Geertsema). Artikel 12 Overschrijving vaste standplaatsvergunning Komt een
vergunninghouder te overlijden of wordt hij blijvend geheel
arbeidsongeschikt of bereikt hij de pensioengerechtigde leeftijd, dan moet
het op sociale overwegingen gerechtvaardigd worden geacht dat zijn
vergunning voor een vaste standplaats op de achterblijvende echtgenoot, de
geregistreerde partner (als bedoeld in artikel 1:80a van het Burgerlijk
Wetboek) of een andere achterblijvende persoon met wie hij duurzaam
samenwoonde, kan worden overgeschreven. In het eerste lid is vastgelegd dat
de echtgenoot en de daarmee gelijkgestelde partners recht hebben op de vaste
standplaats van de vergunninghouder. Een kind van de vergunninghouder of een
werknemer dat/die voldoet aan de in het tweede lid gestelde eisen heeft
recht op de vaste standplaats op de markt. Het kind/de medewerker dient
minimaal drie jaar onafgebroken in loondienst van het marktbedrijf van de
vergunninghouder te hebben gewerkt of gedurende eenzelfde periode als
mede-eigenaar (bijvoorbeeld vennoot of aandeelhouder) in dit bedrijf te
hebben gefunctioneerd. Voorts dient bij notariële akte te worden aangetoond
dat de onderneming in eigendom van de medewerker is overgegaan en dat de
marktplaats geen economische factor in de overname is. Tot slot dient het
kind/de werknemer of de mede-eigenaar ingeschreven te zijn op de wachtlijst. Ten aanzien van de mogelijkheid dat een kind of werknemer van een
vergunninghouder de vaste standplaats over kan nemen is de gemeente van
mening dat het standpunt van de CVAH gevolgd kan worden, weliswaar onder
voorwaarden.Zo moeten zowel kind als werknemer ten minste drie jaar in loondienst van
het marktbedrijf van de vergunninghouder hebben gewerkt of gedurende
eenzelfde periode als mede-eigenaar in dit bedrijf hebben gefunctioneerd en
zich hebben laten inschrijven op de wachtlijst. Daarnaast moet de werknemer
bij notariële akte aantonen dat de onderneming in eigendom van hem is
overgegaan en dat de marktplaats geen economische factor in de overname is. Deze voorwaarden zijn opgenomen om te voorkomen dat bij de overname van het
bedrijf en de vaste standplaats voornamelijk economische en financiële
motieven een rol doorslaggevende rol spelen. In deze motieven kan de
gemeente niet treden. Het doel voor het houden van markten voor de gemeente
is het aantrekkelijk houden van de markt. Met deze voorwaarden bij overname
is dat voldoende gewaarborgd. In het vierde lid is een hardheidsclausule opgenomen. In artikel 11 van de verordening is daarom de volgorde van de toewijzing van
vaste standplaatsen geregeld. De uitzonderingen worden geregeld in artikel
12. Artikel 13 Intrekking vaste standplaatsvergunning Tot intrekking van de
vaste standplaatsvergunning wordt altijd op de in het eerste lid genoemde
gronden overgegaan. In het tweede lid worden intrekkingbevoegdheden (“kan”
betekent: is bevoegd, dat wil zeggen is niet verplicht) genoemd ten aanzien
van de vergunning. Bij dagplaatsen en standwerkersplaatsen ligt intrekking
van de vergunning minder voor de hand. Daarom is in 2003 deze bepaling
beperkt tot de vaste standplaatsvergunning. Ten aanzien van dagplaatsen en
standwerkersplaatsen zal echter eerder worden overgegaan tot bestuursdwang
of onmiddellijke verwijdering op grond van artikel 25. Het derde lid vormt
het sluitstuk van artikel 12. Jurisprudentie Hoewel
wettelijke grondslag ontbreekt voor intrekking van de standplaatsvergunning,
mag het college deze vergunning intrekken wegens een administratieve fout,
mits hierbij algemene beginselen van behoorlijk bestuur in acht worden
genomen. In casu was de intrekking niet in strijd met deze beginselen (ABRS
12 december 2001, JB 2002, 27 m.nt. C.L.G.F.H.). Artikel 14 Toewijzing
dagplaats (meelopers) De in het eerste lid vereiste vergunning wordt veelal
mondeling verleend, doch het verdient aanbeveling de marktmeester in mandaat
een (standaardvoorbedrukte) schriftelijke vergunning te laten afgeven waarop
hij het nummer van de standplaats invult. Uiteraard dient, indien voor de
markt een branche-indeling is vastgesteld, daarmee bij het toewijzen van
dagplaatsen rekening te worden gehouden. Het in het tweede lid vermelde
uiterste tijdstip van melding bij de marktmeester dient te worden gekoppeld
aan het in artikel 20, derde lid, genoemde uiterste tijdstip voor het
innemen van een vaste standplaats. Artikel 15 Toewijzing standwerkersplaats Wanneer standwerkersplaatsen
worden toegewezen, is het gewenst dat dit zo objectief mogelijk gebeurt om
de bekende en de minder bekende standwerkers een gelijke kans te geven.
Daarom is in het eerste lid bepaald dat de toewijzing geschiedt door loting.
Het college dient van tevoren de manier van loting vast te stellen. Het
verdient daarbij aanbeveling hierbij voorrang te geven aan de
marktkooplieden van wie is gebleken dat zij in de uitoefening van de
markthandel uitsluitend en daadwerkelijk als standwerker plegen op te
treden. Gebleken is dat een sterke behoefte bestaat aan uniforme en
duidelijke richtlijnen voor de toewijzing van standwerkersplaatsen, zowel
bij de marktbeheerders als bij de marktgebruikers, in het bijzonder bij de
standwerkers zelf. Deze groep kooplieden heeft een eigen wijze van werken.
Bij de benadering van het publiek treden zij geheel anders op dan de
zogenaamde stille kramers. Zij verhogen de levendigheid van de markt en
maken deze daardoor aantrekkelijker voor het publiek. Teneinde verstarring
tegen te gaan en om te voorkomen dat de standwerker, die jaar in jaar uit
dezelfde plaats bezet, langzamerhand een stille kramer zou worden, wordt het
in het algemeen ongewenst geacht aan deze categorie kooplieden vaste
standplaatsen toe te wijzen. Dit standpunt wordt door de officiële
landelijke organisatie van standwerkers (Stibesta) steeds met klem naar
voren gebracht. Vooral ook omdat het werkterrein van de standwerkers zich
over het gehele land uitstrekt, is het voorts gewenst dat de regels voor de
toewijzing van de standplaatsen aan deze bijzondere categorie kooplieden op
alle markten in Nederland zo veel mogelijk gelijkluidend zijn. Alhoewel in
principe een scherpe scheiding tussen de voor de stille kramers en de voor
standwerkers bestemde standplaatsen dient te blijven bestaan, zal het in
sommige gevallen “ in het belang van de markt dan wel uit
billijkheidsoverwegingen tegenover de betrokken kooplieden” niet van
overwegend bezwaar zijn, opengebleven standwerkersplaatsen aan stille
kramers toe te wijzen, met dien verstande dat aan laatstbedoelde kooplieden
wordt duidelijk gemaakt dat zij hieraan nimmer enig recht op de
desbetreffende standplaats zullen kunnen ontlenen. Tot toewijzing van
dergelijke standplaatsen aan stille kramers is alleen dan over te gaan,
indien op de markt beslist geen voor deze categorie kooplieden bestemde
standplaatsen meer beschikbaar zijn. Belangrijk is voorts de in het derde
lid opgenomen mogelijkheid om als koppel of duo een standwerkersplaats te
kunnen betrekken. Uitdrukkelijk is hierbij echter de voorwaarde gesteld dat
een duo zich tevoren als zodanig bij de marktmeester moet melden en dat een
duo als één loteling wordt aangemerkt. Jurisprudentie
ARRS 26 juli 1991, JG 92.0124 m.nt. van L.J.J. Rogier, inzake sanctioneren
van een standwerker. Artikel 16 Persoonlijk innemen standplaats; bijstand In
artikel 16 is bepaald dat de vergunninghouder in principe verplicht is zelf
op zijn standplaats aanwezig te zijn. Daarnaast mag de echtgenoot of
echtgenote of levenspartner op de standplaats aanwezig zijn. Aangezien in artikel 6 is bepaald dat de vergunninghouder een natuurlijk
persoon moet zijn, betekent dit dat de standplaats niet door bijvoorbeeld
een medevennoot van de vergunninghouder kan worden ingenomen. Vz ARRvS, 2
juli 1993, JG 1994/206, inzake onderscheid natuurlijk persoon/rechtspersoon;
Rechtbank Almelo 18 augustus 1995, GS (1995) 7022,3 m.nt. van E. Brederveld,
inzake aanschrijving om standplaats persoonlijk in te nemen. De
vergunninghouder kan zich doen bijstaan op grond van het tweede lid. De
artikelen 19 (“bijzondere omstandigheden”) en 21 geven aan de
vergunninghouder de mogelijkheid om zaken te regelen, bijvoorbeeld om naar
de veiling te gaan. In het derde lid van artikel 18 is in verband met de in
de artikelen 23 en 24 vervatte verboden, thans een normstelling opgenomen
namelijk dat zowel de vergunninghouder als degene die hem bijstaan zich niet
schuldig mogen maken aan wangedrag of bedrog.
Jurisprudentie Eis dat vaste standplaats persoonlijk
wordt ingenomen, valt binnen de verordende bevoegdheid van de raad (ABRS 20
juni 2001, JG 01.0199 m.nt. M. Geertsema). Artikel 17 Aantal keren innemen
vaste standplaats De plicht om de standplaats het minimumaantal vastgestelde
keren in te nemen, geldt uiteraard alleen voor de vastestandplaatshouder en
niet voor de dagplaatshouder of standwerker. Dit is noodzakelijk om de
continuïteit in de bezetting te waarborgen. Het minimumaantal keren kan
worden aangepast aan de plaatselijke omstandigheden. Artikel 18 Afwezigheid
wegens ziekte, vakantie of bijzondere omstandigheden In dit artikel worden
de uitzonderingen gegeven op het uitgangspunt dat de vergunninghouder zelf
op de standplaats aanwezig dient te zijn. Het is wel noodzakelijk dat het
college of de marktmeester van elke verhindering tot marktbezoek zo tijdig
mogelijk op de hoogte wordt gesteld. Het college kan bepalen dat
kortstondige afwezigheid (bijvoorbeeld tot maximaal één uur) zonder
mededeling of ontheffing is toegestaan. Dit is van belang voor
vergunninghouders, bijvoorbeeld voor veilingbezoek, inkoop, bezoek aan
vergaderingen en overige bedrijfs- en sociale verplichtingen. Een
verplichting van de vergunninghouder om een geneeskundige verklaring te
overleggen is niet meer in de verordening opgenomen omdat
KNMG-artsenfederatie (beroepsorganisatie voor artsen) haar leden ontraadt
die informatievoorziening over hun patiënten te verstrekken. De
artsenfederatie hanteert het standpunt dat van de behandelende arts (die een
bijzondere vertrouwensrelatie heeft met zijn patiënt) niet verwacht mag
worden dat deze een onbevooroordeeld advies uitbrengt. Voorts is de VNG van
mening dat met steeds opnieuw zijnde regelgeving (zoals o.a. de wijziging
van de sociale wetgeving, de Wet bescherming persoonsgegevens) het middel
hiertoe in het neutrale moet blijven. Overigens is er geen wettelijke basis
op grond waarvan het college de vergunninghouder zou kunnen verplichten een
geneeskundige keuring te ondergaan. Het college kan de vergunninghouder
uiteraard wel aanbieden zich bijvoorbeeld door de GGD of Arbodienst te laten
onderzoeken om zijn ziekte aan te tonen. Artikel 19 Ontheffing en vervanging wegens ziekte, vakantie of bijzondere
omstandigheden Eerste lid: De ontheffing kan aan een maximum van twee jaar
worden gebonden voor wat betreft ziekte. Het bestuur van de NVM beveelt dit
ook sterk aan. Indien de ziekte langer dan twee jaar duurt, is veelal sprake
van blijvende arbeidsongeschiktheid. Tweede lid: In geval van ziekte,
vakantie of bijzondere omstandigheden kan het college de vergunninghouder
van een vaste standplaats toestaan zich op zijn standplaats te laten
vervangen. Een maximumtermijn van zes weken is voor vakantie gebruikelijk.
Het college kan (bij langdurige vervanging) als voorwaarde stellen dat de
vervanger aan de vereisten van artikel 6 voldoet.
Jurisprudentie Vz ABRS 29 maart 1994, jbMarkten
bladzijde 11, inzake weigering vervanging door niet-gezinslid. ABRS 23
september 1991, JG 92.0005 m.nt. L.J.J. Rogier, inzake ongeoorloofde
vervanging. Artikel 20 Legitimatie en identiteit vergunninghouder Bij
herhaling is gebleken dat de kopers op de markt er behoefte aan hebben te
weten bij wie zij hun inkopen hebben gedaan. In de praktijk wordt hier
echter weinig de hand aan gehouden. Het moet ook door iedere bonafide
marktkoopman of -koopvrouw van belang worden geacht. Het vormen van een
vaste klanten kring kan hierdoor tevens worden bevorderd. Vermelding van
adres en woonplaats wordt in verband met gevaar van inbraak bij de koopman,
die tijdens de markt immers van huis is, niet wenselijk geacht. Artikel 21 Tijdstip innemen standplaats/aan- en afvoer goederen Het
marktterrein behoort tot de openbare weg. Teneinde het marktterrein tijdens
de markt vrij te maken van alle verkeer, dient het college een
verkeersbesluit te nemen. Ten onrechte geparkeerde auto’s kunnen met
toepassing van bestuursdwang, op kosten van de eigenaars, van het
marktterrein worden verwijderd nog vóór de eigenlijke opbouw van de markt.
Voorwaarde is wel dat de tijden waarop het terrein beschikbaar moet zijn ten
behoeve van de markt, duidelijk worden medegedeeld. Het is van belang de in
het eerste lid gegeven tijdspanne zo ruim te nemen dat hieraan in de regel
kan worden voldaan. Veelal worden de tijden vastgesteld in overleg met de
instanties die de belangen van de ambulante handel behartigen. Het tweede
lid maakt duidelijk dat het in het algemeen, in het belang van de orde op de
markt, de vergunninghouder niet kan worden toegestaan de markt op
willekeurige, vóór de sluitingstijd gelegen, momenten te verlaten. Het
college dient invulling te geven aan de bijzondere omstandigheden die
ontheffing mogelijk maken. Op grond van het derde lid is het mogelijk dat
over een vaste standplaats beschikt kan worden ten gunste van een andere
koopman, indien de vergunninghouder de markt op een bepaalde dag niet
bezoekt. Daartoe is bepaald dat de vaste standplaats vóór een bepaald uur
ingenomen moet zijn. Indien bekend is dat de rechthebbende later op de markt
verschijnt, zal de standplaats uiteraard open moeten blijven. Het vierde lid
bevat hiervoor een regeling. Vroegtijdig “eventueel vóór de openingstijd van
de markt” toewijzen van de dagplaatsen (zie hiervoor ook artikel 14) biedt
het voordeel dat het publiek geen of weinig hinder ondervindt van het
aanvoeren van de marktartikelen. Indien de gemeente de houder van een vaste
standplaats nog enig voorrecht wil geven boven de pas beginnende kooplieden,
die nog niet over een vaste standplaats beschikken, dan zou het toewijzen
van dagplaatsen ná de opening van de markt dienen te geschieden.
Jurisprudentie Kantongerecht Maastricht 1 november
1995, PG (1996) 4450, inzake schadevergoeding in verband met zorgplicht
gemeente met betrekking tot het autovrij maken van het marktterrein. Artikel
22 Strafbepaling Ten aanzien van de in artikel 22 opgenomen strafbepaling
geldt dat van overtreding alleen sprake kan zijn indien de verordening een
ge- of verbodsnorm (een verplichtende norm) inhoudt. Tegen overtredingen van
de in deze verordening opgenomen bepalingen, alsmede tegen handelingen die
de orde op de markt op enigerlei wijze kunnen verstoren, verdient voor wat
de marktkooplieden betreft een administratieve afhandeling de voorkeur.
Verwacht mag worden dat van de bepalingen, opgenomen in de artikelen 22 tot
en met 24, een sterk preventieve werking zal uitgaan. Artikel 23 Intrekking
en schorsing vaste standplaatsvergunning In artikel 23 worden de gronden
genoemd waarop een vergunning voor een vaste standplaats kan worden
ingetrokken of geschorst. Bij herziening van de modelmarktverordening in
2003 is de zinsnede “onverminderd artikel 13” toegevoegd om aan te geven dat
ook de intrekking op grond van artikel 13 een punitieve sanctie is. Het
verdient aanbeveling een sanctiebeleid vast te stellen waarin wordt
aangegeven in welke gevallen de vergunning wordt geschorst dan wel
ingetrokken. Het artikel heeft een facultatief karakter. Het hangt van de
omstandigheden af of tot intrekking of schorsing wordt overgegaan. In
onderdeel c wordt ervan uitgegaan dat het niet-betalen van marktgeld een
grond kan zijn voor intrekking of schorsing van een standplaatsvergunning
voor de markt. De uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad
van State van 29 juli 1999 (JG 99.0184 m.nt. M. Geertsema) inzake het hoger
beroep van S. Gonesh tegen de uitspraak van de Rechtbank Amsterdam van 6
november 1998, vormt voldoende basis om alsnog de gewenste intrekkings- of
schorsingsgrond in het model op te nemen. De Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State overwoog in deze zaak dat ingevolge de Verordening op
de straathandel van de gemeente Amsterdam een vergunning voor een vaste
standplaats kan worden ingetrokken “wegens het niet voldoen aan
verplichtingen die voor de vergunninghouder voortvloeien uit de voor die
markt geldende heffingsverordening”. Het stond tussen partijen vast dat
Gonesh ten tijde van het nemen van de beslissing op bezwaar reeds gedurende
langere tijd niet aan zijn uit de geldende heffingsverordening
voortvloeiende betalingsverplichtingen had voldaan. Het dagelijks bestuur
van het stadsdeel Zuidoost van de gemeente Amsterdam kon de aan Gonesh
verleende vergunning derhalve intrekken. Het moge duidelijk zijn dat deze
intrekkings- of schorsingsgrond niet lichtvaardig mag worden gebruikt. Het
kan wel een oplossing bieden voor (notoire) “wanbetalers”. Voor alle
duidelijkheid wijzen wij erop dat deze uitspraak zich naar ons inzicht
alleen uitstrekt tot betalingsverplichtingen op basis van publiekrechtelijke
regelingen. De vraag of intrekking of schorsing ook mogelijk is bij het niet
nakomen van privaatrechtelijke betalingsverplichtingen (huur of pacht)
blijft in deze uitspraak onbeantwoord.
Jurisprudentie Terechte voorwaardelijke
tijdelijke schorsing van een marktstandplaats wegens overtreding van
Reglement warenmarkten Den Haag. Standplaatshouder is tevoren diverse malen
gewaarschuwd. Opgelegde sanctie is niet onevenredig zwaar. Schorsingsregime
is niet onverbindend wegens strijd met artikel 156 Gemeentewet (ABRS 15
augustus 2001, JU 021011). De intrekking van een standplaatsvergunning op de
Albert Cuypmarkt in Amsterdam voor een week is een maatregel met een
punitief karakter die door de rechter op zijn evenredigheid dient te worden
getoetst, doch de enkele omstandigheid dat de strafrechter betrokkene een
taakstraf heeft opgelegd, leidt niet tot het oordeel dat het bestuursorgaan
reeds daarom niet tot het opleggen van een maatregel mocht overgaan. De
opgelegde maatregel moet zelfstandig op evenredigheid worden beoordeeld. De
Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State neemt voor dat oordeel
mede in aanmerking dat het bestuursorgaan een eigen taak heeft bij het
handhaven van de rust en orde op de markt. Niet kan worden gezegd dat deze
maatregel niet in een redelijke verhouding staat tot het wangedrag. Het
geven van slechts een waarschuwing staat niet alleen niet in verhouding tot
de ernst van de overtreding, maar maakt ook de handhaving van de verordening
illusoir (ABRS 30 maart 2001, AB 2001, 189 m.nt. L.D.). Vz ABRS 8 november
1991, jbMarkten bladzijde 65, inzake intrekking vergunning, omdat
vergunninghouder niet meer in het bezit is van de vereiste papieren,
waaronder diploma Handelskennis (sinds 1993: diploma Algemene
ondernemingsvaardigheden). Indien het bestuursorgaan overweegt om de
vergunning in te trekken of te schorsen, dient het daarbij te letten op het
bepaalde in artikel 4:8 van de Algemene wet bestuursrecht. Zie Rechtbank
Amsterdam 17 februari 1994, JB (1994) 58, inzake intrekken zonder horen ex
artikel 4:8 Awb. Artikel 24 Uitsluiting dagplaatshouder of standwerker In
artikel 23 is de intrekking of schorsing van een vergunning voor een vaste
standplaats geregeld. Intrekking of schorsing ligt uiteraard minder voor de
hand bij niet-vaste standplaatsen, maar in de praktijk is het van belang
gebleken om naast de bevoegdheid tot onmiddellijke verwijdering (artikel 25)
ook een houder van een dagplaats of standwerkersplaats langduriger van de
markt te kunnen verwijderen. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen indien een
vergunninghouder voor een vaste standplaats op de vuist gaat met een
dagplaatshouder of standwerker. In dit artikel 24 is dan ook de mogelijkheid
opgenomen om in de daarin genoemde gevallen de houder voor maximaal vier
marktdagen uit te sluiten van de toewijzing van een dagplaats of een
standwerkersplaats. Bij de herziening van 2003 is niet meer de beperking van
een periode van twee jaar opgenomen, omdat deze beperking niet zo zinvol is.
In de beschikking tot uitsluiting moet immers worden aangegeven om hoeveel
dagen het gaat (maximaal vier) en om welke concrete dagen. Het in onderdeel
d genoemde kan worden opgenomen ter bestraffing van niet-betalende
dagplaatshouders of standwerkers. Zie verder de toelichting onder artikel
23, onderdeel c. Artikel 25 Onmiddellijke verwijdering In artikel 125 van de Gemeentewet is
bepaald dat ter uitvoering van wetten, algemene maatregelen van bestuur en
provinciale en gemeentelijke verordeningen het gemeentebestuur de
bevoegdheid heeft om bestuursdwang toe te passen. Dit artikel bevat voor het
college de bevoegdheidsgrondslag om bestuursdwang toe te passen bij
overtreding van de marktverordening en de daarop gebaseerde voorschriften.
In de artikelen 5:21 tot en met 5:36 van de Awb worden regels over de
besluitvorming omtrent en de toepassing van bestuursdwang (en dwangsom)
gegeven. De in artikel 25 geregelde onmiddellijke verwijdering is een vorm
van bestuursdwang, waarbij de spoedeisendheid als bedoeld in artikel 5:24,
zesde lid, van de Awb wordt verondersteld. Achteraf dient dan het besluit
tot het toepassen van bestuursdwang op papier te worden gesteld. Van deze
bevoegdheid dient uiteraard alleen in zeer spoedeisende gevallen gebruik te
worden gemaakt. Overigens is in artikel 5:23 van de Awb geregeld dat de
bepalingen over bestuursdwang niet van toepassing zijn indien wordt
opgetreden ter onmiddellijke handhaving van de openbare orde. Op grond van
artikel 4:8 van de Awb dienen belanghebbenden bij toepassing van artikel 25
in beginsel in de gelegenheid te worden gesteld hun zienswijze (mondeling
dan wel schriftelijk) kenbaar te maken. Artikel 4:11 Awb bepaalt dat dit
horen niet nodig is in spoedeisende situaties. Onderdeel c is gewijd aan de
niet-actieve standwerker. Duidelijk kwam in het COM de wens naar voren om
dergelijke “verkapte stille kramers” aan te kunnen pakken. Artikel 26
Toezichthouders In artikel 5:11 van de Awb wordt aangegeven dat onder
toezichthouder wordt verstaan: een natuurlijk persoon, die bij of krachtens
een wettelijk voorschrift is belast met het houden van toezicht op de
naleving van het bepaalde bij of krachtens enig wettelijk voorschrift. Een
persoon die aangewezen is als toezichthouder beschikt in beginsel over alle
in afdeling 5.2 van de Awb opgenomen bevoegdheden. Op grond van artikel 5:14
van de Awb kunnen deze bevoegdheden bij verordening of bij besluit van het
college worden beperkt. Het ligt voor de hand de marktmeester als
toezichthouder aan te wijzen. Door toevoeging van de marktmeester is
verzekerd dat deze na beëdiging als opsporingsambtenaar kan fungeren. Een
bepaling over buitengewone opsporingsambtenaren is overbodig en in strijd
met aanwijzing 92 van de Aanwijzingen voor de decentrale regelgeving.
Immers, in artikel 142, eerste lid, aanhef en onder c, van het Wetboek van
Strafvordering, is onder meer bepaald dat met de opsporing van strafbare
feiten als buitengewoon opsporingsambtenaar zijn belast de personen die bij
verordeningen zijn belast met het toezicht op de naleving daarvan, een en
ander voorzover het die feiten betreft en de personen zijn beëdigd.
Aangezien buitengewone opsporingsambtenaren hun aanwijzing aan het Wetboek
van Strafvordering ontlenen, is een nadere regeling niet nodig. De
opsporingsbevoegdheid van de buitengewone opsporingsambtenaren beperkt zich
tot die zaken waarvoor zij toezichthouder zijn. Zij dienen op grond van het
Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar aan eisen van vakbekwaamheid en
betrouwbaarheid te voldoen en te zijn beëdigd door de procureur-generaal.
Artikel 27 Intrekking oude regeling De datum waarop de oude regeling
vervalt, is de datum waarop de verordening in werking treedt. Artikel 28
Overgangsbepalingen Een overgangsregeling als hier opgenomen, achten wij
noodzakelijk voor de rechtszekerheid van de betrokkenen. Het is van belang
oude rechten te eerbiedigen. Onder de ruime formulering “besluiten” van het
eerste lid vallen vergunningen, ontheffingen, voorschriften en beperkingen.
In het tweede lid is overgangsrecht opgenomen voor bestaande wachtlijsten.
In het derde lid is bepaald dat aanvragen om vergunning die nog niet
definitief zijn afgehandeld direct onder de nieuwe verordening komen te
vallen. Hiermee wordt voorkomen dat nog lange tijd met de oude verordening
moet worden gewerkt. Voor lopende aanvragen en in behandeling zijnde
bezwaarschriften geldt dus de nieuwe verordening. Artikel 29
Inwerkingtreding De verordening treedt (na publicatie) in werking op 6 april
2007.Jurisprudentie Het besluit van de raad tot vaststelling
van de Marktverordening is terecht aangemerkt als een algemeen verbindend
voorschrift waartegen ingevolge artikel 8:2, aanhef en onder a, van de Awb
geen beroep en daaraan voorafgaand bezwaar openstaat (ABRS 21 augustus 2000,
AB 2001, 345 m.nt. L.D.). Artikel 30 Citeertitel In de citeertitel wordt een
jaartal opgenomen om de betrokken regeling te onderscheiden van de
voorgaande regeling.