CVDR124887_4Algemene Plaatselijke Verordening Zutphen 2011nlregelingZutphen2019-04-18ZutphenGemeenteblad 2016, 186540Algemene Plaatselijke Verordening Zutphen 2011Gemeentewet, art. 149gemeenteraadopenbare orde en veiligheid2014-02-24De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2016-12-292019-04-19art. 1:3, 1:8, 2:12, 2:24, 2:28, 2:34d, 2:38; 2:39, 2:48, 2:58, 2:59, 2:66, 2:67, 2:68, 4:1, 4:3, 5:31A, 5:34a, 6:1, 6:2 en Toelichting891571. Verwijderingsregeling fietsen en bromfietsen Zutphen 2006 (art. 5.1.11)2. Nadere regels seksinrichtingen en escortbedrijven (art. 3.1.3)3. "Nadere regels" ingevolge de Verordening op het Stads- en Landschapsschoon 2006, ingevolge de Algemene plaatselijke verordening 2005 en ingevolge de Bouwverordening4. Uitvoeringsbesluit Aanleg geveltuinen in de gemeente Zutphen (art. 2.1.5.1 en 2.1.5.2)5. Beleidsregel, Driehoeksreclameborden in de gemeente Zutphen6. Beleidsregels onheffing parkeren caravans, aanhangwagens e.d.7. Beleidsregels voor bevelen tot gebiedsontzegging op grond van artikel 2.4.10a APV8. Beleidsregels straatmuzikanten 2013Geen.Algemene Plaatselijke Verordening Zutphen 2011De raad van de gemeente Zutphen,gelezen het voorstel van burgemeester en wethouder van 22 november 2011 met
nummer 68457;gelet op artikel 149 van de Gemeentewetb e s l u i t :vast te stellen de volgende verordening:Algemene Plaatselijke Verordening 20111Algemene bepalingen1:1BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
bebouwde kom: het gebied binnen de grenzen die zijn vastgesteld
op grond van artikel 20a van de Wegenverkeerswet 1994;
bevoegd gezag: bestuursorgaan dat bevoegd is tot het nemen van
een besluit ten aanzien van een omgevingsvergunning als bedoeld
in artikel 2.1 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht of
ten aanzien van een al verleende omgevingsvergunning;
bouwwerk: hetgeen in artikel 1.1 van de Bouwverordening Zutphen
daaronder wordt verstaan;
college: het college van burgemeester en wethouders;
gebouw: hetgeen in artikel 1, eerste lid, onder c, van de
Woningwet daaronder wordt verstaan;
handelsreclame: iedere openbare aanprijzing van goederen of
diensten, waarmee kennelijk beoogd wordt een commercieel belang
te dienen;
openbaar water: wateren die voor het publiek bevaarbaar of op
andere wijze toegankelijk zijn;
openbare plaats: hetgeen in artikel 1 van de Wet openbare
manifestaties daaronder wordt verstaan;
rechthebbende: degene die over een zaak zeggenschap heeft
krachtens een zakelijk of persoonlijk recht;
weg: hetgeen in artikel 1, eerste lid, onder b van de
Wegenverkeerswet daaronder wordt verstaan.
1:2Beslistermijn1.Het bevoegde bestuursorgaan beslist op een aanvraag voor een
vergunning of ontheffing binnen acht weken na de datum van ontvangst
van de aanvraag.2.Het bestuursorgaan kan de termijn voor ten hoogste acht weken
verlengen.3.Het bepaalde in het eerste en tweede lid geldt niet voor de
beslissing op een aanvraag om vergunning als bedoeld in artikel 3:4,
eerste lid.4.In afwijking van het tweede lid is artikel 3.9 van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht van toepassing indien beslist wordt op een
aanvraag om een vergunning als bedoeld in artikel 2.10, vierde lid,
artikel 2:11 of artikel 4:11.1:3Indiening aanvraag[Vervallen]1:4Voorschriften en beperkingen1.Aan een vergunning of ontheffing kunnen voorschriften en beperkingen
worden verbonden. Deze voorschriften en beperkingen strekken slechts
tot bescherming van het belang of de belangen in verband waarmee de
vergunning of ontheffing is vereist.2.Degene aan wie een vergunning of ontheffing is verleend, is
verplicht de daaraan verbonden voorschriften en beperkingen na te
komen.1:5Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffingElke vergunning of ontheffing is persoonsgebonden, tenzij bij of
krachtens deze verordening anders is bepaald of de aard van de
vergunning zich daartegen verzet.1:6Intrekking of wijziging van vergunning of ontheffingDe vergunning of ontheffing kan worden ingetrokken of gewijzigd:
indien ter verkrijging daarvan onjuiste of onvolledige gegevens
zijn verstrekt;
indien op grond van een verandering van de omstandigheden of
inzichten opgetreden na het verlenen van de ontheffing of
vergunning, intrekking of wijziging noodzakelijk is vanwege het
belang of de belangen ter bescherming waarvan de vergunning of
ontheffing is vereist;
indien de aan de vergunning of ontheffing verbonden
voorschriften en beperkingen niet zijn of worden nagekomen;
indien van de vergunning of ontheffing geen gebruik wordt
gemaakt binnen een daarin gestelde termijn dan wel, bij het
ontbreken van een gestelde termijn, binnen een redelijke
termijn;
indien de houder dit verzoekt.
1:7TermijnenDe vergunning of ontheffing geldt voor onbepaalde tijd, tenzij bij de
vergunning of ontheffing anders is bepaald of de aard van de vergunning
of ontheffing zich daartegen verzet.1:8Weigeringsgronden1. Een vergunning of ontheffing kan in ieder geval worden geweigerd in
het belang van:
de openbare orde;
de openbare veiligheid;
de volksgezondheid;
de bescherming van het milieu
2.Een vergunning of ontheffing kan ook worden geweigerd als de
aanvraag daarvoor minder dan 3 weken voor de beoogde datum van de
beoogde activiteit is ingediend en daardoor een behoorlijke
behandeling van de aanvraag niet mogelijk is.3.Een vergunning voor een evenement als bedoeld in artikel 2:25 kan
worden geweigerd als de aanvraag daarvoor minder dan 12 weken voor
de beoogde datum is ingediend en daardoor een behoorlijke
behandeling van de aanvraag niet mogelijk is.1:9Paragraaf 4.1.3.3. van de Algemene wet bestuursrecht (positieve fictieve
beschikking bij niet tijdig beslissen) is niet van toepassing op de
volgende artikelen in deze verordening:
2Openbare orde1Bestrijding van ongeregeldheden2:1Samenscholing en ongeregeldheden1.Het is verboden op een openbare plaats deel te nemen aan een
samenscholing, onnodig op te dringen, te vechten of door
uitdagend gedrag aanleiding te geven tot ongeregeldheden.2.Degene die op een openbare plaats
aanwezig is bij een voorval waardoor ongeregeldheden
ontstaan of dreigen te ontstaan;
aanwezig is bij een gebeurtenis die aanleiding geeft tot
toeloop van publiek waardoor ongeregeldheden ontstaan of
dreigen te ontstaan; of
zich bevindt in of aanwezig is bij een
samenscholing;is verplicht op bevel van een ambtenaar van politie zijn
weg te vervolgen of zich in de door hem aangewezen
richting te verwijderen.
3.Het is verboden zich te begeven of te bevinden op openbare
plaatsen die door of vanwege het bevoegd bestuursorgaan in het
belang van de openbare veiligheid of ter voorkoming van
ongeregeldheden zijn afgezet.4.De burgemeester kan ontheffing verlenen van het in het derde lid
gestelde verbod.5.Het bepaalde in de voorgaande leden geldt niet voor betogingen,
vergaderingen en godsdienstige en levensbeschouwelijke
samenkomsten als bedoeld in de Wet openbare manifestaties.2Betoging2:2Optochten[gereserveerd]2:3Kennisgeving openbare manifestatie1.Hij die het voornemen heeft op een openbare plaats een betoging,
een vergadering of een samenkomst tot het belijden van
godsdienst of levensovertuiging te houden, geeft daarvan voor de
openbare aankondiging en ten minste 48 uur voordat de betoging,
vergadering of samenkomst wordt gehouden, schriftelijk kennis
aan de burgemeester.2.De kennisgeving bevat:
naam en adres van degene die de betoging, de
vergadering of de samenkomst houdt;
het doel van de betoging;
de datum waarop de betoging wordt gehouden en het
tijdstip van aanvang en van beëindiging;
de plaats en, voorzover van toepassing, de route en de
plaats van beëindiging;
voorzover van toepassing, de wijze van
samenstelling;
maatregelen die degene die de betoging, de vergadering
of de samenkomst houdt zal treffen om een regelmatig
verloop te bevorderen.
3.Hij die de kennisgeving doet, ontvangt daarvan een bewijs waarin
het tijdstip van de kennisgeving is vermeld.4.Indien het tijdstip van de schriftelijke kennisgeving valt op
een vrijdag na 12.00 uur, een zaterdag, een zondag of een
algemeen erkende feestdag, wordt de kennisgeving gedaan
uiterlijk 12.00 uur op de aan de dag van dat tijdstip
voorafgaande werkdag.5.De burgemeester kan in bijzondere omstandigheden de in het
eerste lid genoemde termijn verkorten en een mondelinge
kennisgeving in behandeling nemen.2:4Afwijking termijn(Vervallen; opgenomen in artikel 2:3)2:5Te verstrekken gegevens(Vervallen; opgenomen in artikel 2:3)3Verspreiden van gedrukte stukken2:6Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte stukken
of afbeeldingen1.Het is verboden gedrukte of geschreven stukken dan wel
afbeeldingen onder publiek te verspreiden dan wel openlijk aan
te bieden op door het college aangewezen openbare plaatsen.2.Het college kan de werking van het verbod beperken tot bepaalde
dagen en uren.3.Het verbod geldt niet voor het huis-aan-huis verspreiden of het
aan huis bezorgen van gedrukte of geschreven stukken en
afbeeldingen.4.Het college kan ontheffing verlenen van het in het eerste lid
gestelde verbod.4Vertoningen e.d. op de weg2:7Feest, muziek en wedstrijd e.d.[gereserveerd]2:8Dienstverlening[gereserveerd]2:9Straatartiest e.d.1.Het is verboden ten behoeve van publiek als straatartiest,
straatfotograaf, tekenaar, filmoperateur of gids op te treden op
door de burgemeester in het belang van de openbare orde, de
openbare veiligheid, de volksgezondheid en het milieu aangewezen
openbare plaatsen.2.De burgemeester kan de werking van het verbod beperken tot
bepaalde dagen en uren.3.De burgemeester kan ontheffing verlenen van het verbod.5Bruikbaarheid en aanzien van de weg2:10Het plaatsen van voorwerpen op een openbare plaats in strijd
met de publieke functie ervan1.Het is verboden zonder voorafgaande vergunning
(objectvergunning) van het bevoegde bestuursorgaan een openbare
plaats anders te gebruiken dan overeenkomstig de publieke
functie daarvan.2.Het verbod in het eerste lid geldt niet voor:
evenementen als bedoeld in artikel 2:24;
standplaatsen als bedoeld in artikel 5:17;
voorwerpen of stoffen waarop gedachten of gevoelens
worden geopenbaard.
3.Het verbod in het eerste lid geldt tevens niet voor de volgende
voorwerpen mits wordt voldaan aan het bepaalde in het vijfde lid
en aan de nadere regels uit hoofde van het zesde lid:
uitstallingen;
bouwobjecten;
nader door het college aan te wijzen categorieën van
voorwerpen.
4.Voor zover op grond van dit artikel een objectvergunning is
vereist, verleent het bevoegde gezag een omgevingsvergunning in
plaats van een objectvergunning als bedoeld in het eerste lid
indien het een activiteit betreft als bedoeld in artikel 2.2,
eerste lid, onder j. of onder k. van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht.5.Degene die voornemens is bouwobjecten te plaatsen, doet daarvan
uiterlijk 5 werkdagen tevoren een melding aan het college. 6.Het bevoegde bestuursorgaan stelt nadere regels voor de
categorieën genoemd in lid 3.7.Een vergunning op grond van dit artikel kan worden
geweigerd:
indien het beoogde gebruik schade toebrengt aan de weg,
gevaar oplevert voor de bruikbaarheid van de weg of voor
het doelmatig en veilig gebruik daarvan, dan wel een
belemmering kan vormen voor het doelmatig beheer en
onderhoud van de weg;
indien het beoogde gebruik hetzij op zichzelf, hetzij in
verband met de omgeving niet voldoet aan redelijke eisen
van welstand;
in het belang van de voorkoming of beperking van
overlast voor gebruikers van de inde nabijheid gelegen
onroerende zaak.
8.Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken of het Provinciaal wegenreglement
Gelderland.2:11(Omgevings)vergunning voor het aanleggen, beschadigen en
veranderen van een weg1.Het is verboden zonder of in afwijking van een vergunning een
weg aan te leggen, de verharding daarvan op te breken, in een
weg te graven of te spitten, aard of breedte van de
wegverharding te veranderen of anderszins verandering te brengen
in de wijze van aanleg van een weg.2.De vergunning wordt verleend
als omgevingsvergunning door het bevoegd gezag, indien
de activiteiten zijn verboden bij een bestemmingsplan,
beheersverordening, exploitatieplan of
voorbereidingsbesluit;
door het college in de overige gevallen.
3.Een vergunning als bedoeld in het eerste lid kan in ieder geval
worden geweigerd indien de aanleg, de beschadiging of de
verandering van de weg gevaar oplevert voor de bruikbaarheid van
de weg of voor het doelmatig en veilig gebruik daarvan.4.Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing indien in
opdracht van een bestuursorgaan of openbaar lichaam publieke
taken worden verricht.5.Het verbod geldt voorts niet voorzover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door het Wetboek van Strafrecht, de Wet
beheer rijkswaterstaatswerken, het Provinciaal wegenreglement,
de Waterschapskeur, de Telecommunicatiewet of de daarop
gebaseerde Telecommunicatieverordening.2:12Maken, veranderen van een uitweg1.Het is verboden zonder of in afwijking van een vergunning van
het bevoegd gezag:
een uitweg te maken naar de weg;
van de weg gebruik te maken voor het hebben van een
uitweg;
verandering te brengen in een bestaande uitweg naar de
weg.
2.Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder weg verstaan
wat artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994 daaronder
verstaat.3.Een vergunning als bedoeld in het eerste lid kan worden
geweigerd in het belang van:
de bruikbaarheid van de weg;
het veilig en doelmatig gebruik van de weg;
de bescherming van het uiterlijk aanzien van de
omgeving;
de bescherming van groenvoorzieningen in de
gemeente.
4.Het bepaalde in het eerste lid geldt niet voorzover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
Rijkswaterstaatwerken, de Waterschapskeur of het Provinciaal
Wegenreglement.6Veiligheid op de weg2:13Veroorzaken van gladheid[gereserveerd]2:14Winkelwagentjes1.De rechthebbende op een bedrijf die winkelwagentjes ter
beschikking stelt, mede ten behoeve van het vervoer van
winkelwaren over de weg, is verplicht de in de omgeving van dat
bedrijf door het publiek op een openbare plaats achtergelaten
winkelwagentjes terstond te verwijderen of te doen
verwijderen.2.Het in het eerste lid bepaalde geldt niet voorzover in het
daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer.2:15Hinderlijke beplanting of gevaarlijk voorwerpHet is verboden beplanting of een voorwerp aan te brengen of te
hebben op zodanige wijze dat aan het wegverkeer het vrije uitzicht
wordt belemmerd of daaraan op andere wijze hinder of gevaar
oplevert.2:16Openen straatkolken e.d.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden een
straatkolk, rioolput, brandkraan of een andere afsluiting die
behoort tot een openbare nutsvoorziening, te openen, onzichtbaar te
maken of af te dekken.2:17Kelderingangen e.d.[gereserveerd]2:18Rookverbod in bossen en natuurterreinen1.Het is verboden in bossen of binnen een afstand van dertig meter
daarvan:
te roken gedurende een door het college aangewezen
periode;
voor zover het de open lucht betreft, brandende of
smeulende voorwerpen te laten vallen, weg te werpen of
te laten liggen.
2.De verboden in het eerste lid zijn niet van toepassing op
situaties waarin wordt voorzien door artikel 429, aanhef en
onder 3, van het Wetboek van Strafrecht.3.De verboden zijn voorts niet van toepassing voor zover het roken
plaatsvindt in gebouwen en aangrenzende erven.2:19Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp1.Het is verboden op, aan of boven het voor voetgangers of
(brom)fietsers bestemde deel van de weg op enigerlei wijze
prikkeldraad, schrikdraad, puntdraad of andere scherpe
voorwerpen aan te brengen of te hebben hangen lager dan 2,2
meter boven dat gedeelte van de weg.2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor
prikkeldraad, schrikdraad, puntdraad of andere scherpe
voorwerpen, die op grotere afstand dan 0,25 m uit de uiterste
boord van de weg, op van de weg af gerichte delen van een
afscheiding zijn aangebracht. 3.Voor de toepassing van dit artikel wordt onder weg verstaan wat
artikel 1 van de Wegenverkeerswet 1994 daaronder verstaat.4.Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 5 van de
Wegenverkeerswet 1994.2:20Vallende voorwerpenHet is verboden op een openbare plaats of enig deel van een bouwwerk
een voorwerp te hebben dat niet deugdelijk beveiligd is tegen
neervallen op een openbare plaats. 2:20aGevaarlijke voorwerpen1.Het is verboden op door burgemeester en wethouders aangewezen
wegen en daaraan gelegen voor het publiek toegankelijke gebouwen
en terreinen messen, knuppels, slagwapens of andere voorwerpen
die als wapen kunnen worden gebruikt, openlijk bij zich te
dragen.2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor wapens die
behorend tot categorie I, II, III en IV van de Wet wapens en
munitie en voorzover door het bij zich dragen van de voorwerpen,
bedoeld in het eerste lid, de openbare orde of veiligheid niet
in gevaar komt of kan komen.2:21Voorzieningen voor verkeer en verlichting1.De rechthebbende op een bouwwerk is verplicht toe te laten dat
op of aan dat bouwwerk voorwerpen, borden of voorzieningen ten
behoeve van het verkeer of de openbare verlichting worden
aangebracht, onderhouden, gewijzigd of verwijderd.2.Het bepaalde geldt niet voorzover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door de Waterstaatswet 1900, de
Onteigeningswet, of de Belemmeringenwet Privaatrecht.2:22Objecten onder hoogspanningslijn[gereserveerd]2:23Veiligheid op het ijs[gereserveerd]7Evenementen2:24Begripsbepaling1.In deze afdeling wordt onder evenement verstaan elke voor
publiek toegankelijke verrichting van vermaak, met uitzondering
van:
bioscoop-, theater- of muziekvoorstellingen, voor zover
deze worden gehouden in gebouwen die daarvoor zijn
bestemd of overwegend worden gebruikt;
sportwedstrijden, voor zover deze worden gehouden op
terreinen of in gebouwen die daarvoor zijn bestemd of
overwegend worden gebruikt,
activiteiten in openbare inrichtingen die in de
uitoefening van het bedrijf gebruikelijk zijn;
markten als bedoeld in artikel 160, eerste lid, onder h,
van de Gemeentewet en artikel 5:22 van deze
verordening;
kansspelen als bedoeld in de Wet op de kansspelen;
betogingen, samenkomsten en vergaderingen als bedoeld in
de Wet openbare manifestaties;
activiteiten als bedoeld in artikel 2:9 en 2:39 van deze
verordening.
2.Onder evenement wordt mede verstaan:
een herdenkingsplechtigheid;
een braderie;
een optocht, niet zijnde een betoging als bedoeld in
artikel 2:3 van deze verordening, op een openbare
plaats;
een feest, muziekvoorstelling of wedstrijd op een
openbare plaats;
een vechtsportevenement in een gebouw dat voor
sportwedstrijden is bestemd of overwegend wordt
gebruikt;
een voetbalwedstrijd, waarbij ten minste één betaald
voetbal organisatie is betrokken.
3.Onder evenemententerrein wordt verstaan: de ruimte die in de
evenementenvergunning is aangegeven om de activiteiten te laten
plaatsvinden en het publiek in staat te stellen daarnaar te
kijken of er aan deel te nemen.2:25Evenement1.Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een
evenement te organiseren.2.Voor het op het evenemententerrein verrichten van activiteiten
die op grond van deze of een andere gemeentelijke verordening
vergunningplichtig zijn, heeft de houder van een vergunning voor
het evenement, tijdens de duur van het evenement, geen
afzonderlijke vergunning nodig, mits die activiteiten zijn
vermeld in de vergunning als bedoeld in het eerste lid.3.Het is aan anderen dan de vergunninghouder verboden, op het
evenemententerrein activiteiten te verrichten, waarvoor
krachtens enige gemeentelijke verordening vergunning is vereist
en welke activiteiten zijn vermeld in de vergunning als bedoeld
in het eerste lid, tenzij die anderen met de houder van de
vergunning een overeenkomst hebben gesloten en zij zich jegens
de vergunninghouder hebben verbonden de voorschriften en
beperkingen, welke aan de vergunning zijn verbonden, in acht te
nemen.4.Indien derden met de vergunninghouder een overeenkomst hebben
gesloten als in derde lid bedoeld, is het bepaalde in tweede lid
op hen van overeenkomstige toepassing.5.De organisator van een evenement waarvoor op grond van artikel
2:24, tweede lid onder e, vergunning is vereist, is niet van
slecht levensgedrag.6.De burgemeester weigert een vergunning als de organisator van
een evenement als bedoeld in artikel 2:24, tweede lid onder e,
van slecht levensgedrag is.7.Het verbod van het eerste lid geldt niet voor een wedstrijd op
of aan de weg, voorzover in het geregelde onderwerp wordt
voorzien door artikel 10 juncto 148, van de Wegenverkeerswet
1994.2.25aVrijstelling evenement1.De burgemeester kan vrijstelling verlenen voor door hem aan te
wijzen categorieën evenementen, mits de door de burgemeester te
stellen algemene regels worden nageleefd.2.De burgemeester kan een evenement als bedoeld in het eerste lid
verbieden, indien daardoor de openbare orde, de openbare
veiligheid, de volksgezondheid of het milieu in gevaar
komt.2:26OrdeverstoringHet is verboden bij een evenement de orde te verstoren.2:26aGedrag bij evenementen1.Het is verboden bij evenementen onnodig op te dringen, door
uitdagend gedrag aanleiding te geven tot wanordelijkheden of
wanordelijkheden te veroorzaken.2.Het is verboden bij evenementen messen, knuppels, slagwapens of
andere voorwerpen die als wapens kunnen worden gebruikt, op een
zodanige wijze mee te voeren dat de openbare orde of veiligheid
in gevaar komt of kan komen.3.Het in het tweede lid gestelde verbod geldt niet voor wapens die
behoren tot categorie I, II, III en IV Wet wapens en
munitie.4.Een ieder is verplicht bij evenementen alle aanwijzingen van
ambtenaren van politie en brandweer in het belang van openbare
of veiligheid terstond en stipt op te volgen.8Toezicht op openbare inrichtingen2:27BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
openbare inrichting: de voor het publiek toegankelijke,
besloten ruimte waarin bedrijfsmatig of in een omvang alsof
zij bedrijfsmatig was logies wordt verstrekt of dranken
worden geschonken of rookwaren of spijzen voor directe
consumptie worden verstrekt of bereid. Onder een openbare
inrichting wordt in ieder geval verstaan: een hotel,
restaurant, pension, café, cafetaria, snackbar, discotheek,
buurthuis of clubhuis. Onder openbare inrichting wordt
tevens verstaan een bij deze inrichting behorend terras en
andere aanhorigheden;
terras: een buiten de besloten ruimte van de openbare
inrichting liggend deel daarvan waar sta- of zitgelegenheid
kan worden geboden en waar tegen vergoeding dranken kunnen
worden geschonken of spijzen voor directe consumptie kunnen
worden bereid of verstrekt.
2:28Exploitatie openbare inrichting1.Het is verboden een openbare inrichting, als bedoeld in één van
de door de burgemeester aangewezen categorieën, te exploiteren
zonder vergunning van de burgemeester.2.Onverminderd het bepaalde in artikel 1.8 weigert de burgemeester
de vergunning indien de vestiging of de exploitatie van de
openbare inrichting in strijd is met een geldend
bestemmingsplan.3.De burgemeester kan de vergunning als bedoeld in het eerste lid
geheel of gedeeltelijk weigeren indien naar zijn oordeel moet
worden aangenomen dat de woon en leefsituatie in de omgeving van
de openbare inrichting of de openbare orde op ontoelaatbare
wijze nadelig wordt beïnvloed door de aanwezigheid van de
openbare inrichting.4.Bij de toepassing van de in het derde lid genoemde
weigeringsgrond houdt de burgemeester rekening met het karakter
van de straat en de wijk, waarin het horecabedrijf is gelegen of
zal zijn gelegen, de aard van de openbare inrichting en de
spanning, waaraan het woonmilieu ter plaatse reeds blootstaat of
bloot zal komen te staan door de exploitatie van de openbare
inrichting.5.Bij de aanvraag van een vergunning als bedoeld in het eerste lid
wordt een verklaring omtrent gedrag overgelegd van de exploitant
en de op de aanvraag vermelde leidinggevenden, die niet meer dan
drie maanden voor de aanvraag van de vergunning is afgegeven.
Deze verplichting geldt niet indien de openbare inrichting
tevens een horecabedrijf is als bedoeld in artikel 1 van de
Drank- en Horecawet.6.In afwijking van het bepaalde in artikel 2:10 beslist de
burgemeester in geval van een vergunningaanvraag die ook
betrekking heeft op een of meer bij de openbare inrichting
behorende terrassen voorzover deze zich op de weg bevinden over
de ingebruikneming van die weg ten behoeve van het terras.7.Onverminderd het gestelde in het derde en vierde lid kan de
burgemeester de in het vijfde lid bedoelde ingebruikneming van
die weg ten behoeve van een of meer bij de openbare inrichting
horende terrassen weigeren:
indien het beoogde gebruik schade toebrengt aan de weg
dan wel gevaar oplevert voor de bruikbaarheid van de weg
of voor het doelmatig en veilig gebruik daarvan;
indien dat gebruik een belemmering kan worden voor het
doelmatig beheer en onderhoud van de weg.
8.Het bepaalde in het vijfde en zesde lid geldt niet voorzover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet beheer
rijkswaterstaatwerken of het Provinciaal wegenreglement.2:29Sluitingstijd1.Het is verboden een openbare inrichting voor bezoekers geopend
te hebben, of bezoekers in de inrichting te laten verblijven
tussen 1.00 uur en 7.00 uur.2.De burgemeester kan door middel van een vergunningvoorschrift
andere sluitingstijden vaststellen voor een afzonderlijk
horecabedrijf of een daartoe behorend terras.3.Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing in die
situaties waarin bij of krachtens de Wet milieubeheer is
voorzien.2:30Afwijking sluitingstijd; tijdelijke sluiting1.De burgemeester kan in het belang van de openbare orde,
veiligheid, zedelijkheid of gezondheid of in geval van
bijzondere omstandigheden voor een of meer openbare inrichtingen
tijdelijk andere sluitingstijden vaststellen of tijdelijk
sluiting bevelen.2.Het eerste lid is niet van toepassing in die situaties waarin
artikel 13b van de Opiumwet voorziet.2:31Verboden gedragingenHet is verboden in een openbare inrichting
de orde te verstoren;
zich te bevinden gedurende de tijd dat de inrichting
krachtens artikel 2:29 of ingevolge een op grond van artikel
2:30 genomen besluit gesloten dient te zijn.
2:32Handel binnen openbare inrichtingen1.In dit artikel wordt onder handelaar verstaan: de handelaar als
bedoeld in artikel 1 van de algemene maatregel van bestuur op
grond van artikel 437, eerste lid, van het Wetboek van
Strafrecht .2.De exploitant van een openbare inrichting staat niet toe dat een
handelaar of een voor hem handelend persoon in dat bedrijf enig
voorwerp verwerft, verkoopt of op enig andere wijze
overdraagt.2:33Het college als bevoegd bestuursorgaanIndien een openbare inrichting geen voor het publiek openstaand
gebouw of bijbehorend erf is in de zin van artikel 174 van de
Gemeentewet , treedt het college bij de toepassing van artikel 2:28
tot en met 2:30 op als bevoegd bestuursorgaan.2:34Verbod verstrekking sterke drank1.Het is verboden, bedrijfsmatig of anders dan om niet sterke
drank voor gebruik ter plaatse te verstrekken in een
inrichting:
die uitsluitend of in hoofdzaak voor het geven van
onderwijs wordt gebruikt;
die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak
in gebruik is bij jeugdorganisaties of
-instellingen;
die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak
in gebruik is bij sportorganisaties of
-instellingen;
die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak
in gebruik is voor het snel serveren en/of verstrekken
van al dan niet in eigen onderneming bereide kleine
maaltijden of kleine etenswaren, alcoholvrije dranken
en/of ijs;
die of waarvan een onderdeel in gebruik is als
wachtruimte voor passagiers van een openbaar
vervoerbedrijf.
2.De burgemeester kan ontheffing verlenen van de in het eerste lid
gestelde verbod.8ABijzondere bepalingen over horecabedrijven als bedoeld in de
Drank- en Horecawet2:34aBegripsbepalingIn deze afdeling wordt verstaan onder:
alcoholhoudende drank,
horecabedrijf,
horecalocaliteit,
inrichting,
paracommerciële rechtspersoon,
sterke drank,
slijtersbedrijf en
zwak-alcoholische drank,
dat wat daaronder wordt verstaan in de Drank- en Horecawet.2:34bRegulering paracommerciële rechtspersonen1.Een paracommercieel rechtspersoon kan alcoholhoudende drank
uitsluitend verstrekken op:
maandag tot en met vrijdag vanaf 16.00 uur tot 0.00 uur;
en
zaterdag vanaf 13.00 uur tot 0.00.
zondag vanaf 12.00 uur tot 0.00 uur.
2.Een paracommercieel rechtspersoon verstrekt geen alcoholhoudende
drank op dagen dat geen activiteiten of bijeenkomsten worden
gehouden die passen binnen de statutaire doelstelling van de
desbetreffende paracommerciële rechtspersoon.3.Een paracommercieel rechtspersoon verstrekt geen alcoholhoudende
drank tijdens bijeenkomsten van persoonlijke aard en
bijeenkomsten die gericht zijn op personen welke niet of niet
rechtstreeks bij de activiteiten van de desbetreffende
rechtspersoon betrokken zijn.2:34cBeperking verstrekking drank1.Het is verboden, bedrijfsmatig of anders dan om niet,
alcoholhoudende drank te verstrekken in een inrichting:
die uitsluitend of in hoofdzaak voor het geven van
onderwijs wordt gebruikt;
die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak
in gebruik is bij jeugdorganisaties of
-instellingen.
2.Het is verboden, bedrijfsmatig of anders dan om niet sterke
drank voor gebruik ter plaatse te verstrekken in een
inrichting:
die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak
in gebruik is bij sportorganisaties of
-instellingen;
die of waarvan een onderdeel uitsluitend of in hoofdzaak
in gebruik is voor het snel serveren en/of verstrekken
van al dan niet in eigen onderneming bereide kleine
maaltijden of kleine etenswaren, alcoholvrije dranken
en/of ijs;
die of waarvan een onderdeel in gebruik is als
wachtruimte voor passagiers van een openbaar
vervoerbedrijf.
3.De burgemeester kan ontheffing verlenen van de in het eerste en
tweede lid gestelde verboden.2:34dVerbod Happy HoursHet is verboden in een horecalokaliteit of op een terras
bedrijfsmatig of anders dan om niet alcoholhoudende drank te
verstrekken voor gebruik ter plaatse tegen een prijs die voor een
periode van 24 uur of korter lager is dan 60% van de prijs die daar
gewoonlijk wordt gevraagd.9Toezicht op inrichtingen tot het verschaffen van
nachtverblijf2:35BegripsbepalingIn deze afdeling wordt verstaan onder inrichting: elke al dan niet
besloten ruimte waarin, in de uitoefening van beroep of bedrijf, aan
personen de mogelijkheid van nachtverblijf of gelegenheid tot
kamperen wordt verschaft.2:36Kennisgeving exploitatieDegene die een inrichting opricht, overneemt, verplaatst of de
exploitatie of feitelijke leiding van een inrichting staakt, is
verplicht binnen drie dagen daarna daarvan schriftelijk kennis te
geven aan de burgemeester.2:37Nachtregister[gereserveerd]2:38Verschaffing gegevens nachtregisterDegene die in een inrichting nachtverblijf houdt of de kampeerder is
verplicht de exploitant of feitelijk leidinggevende van die
inrichting volledig en naar waarheid naam, adres, woonplaats,
geboortedatum, geboorteplaats, dag van aankomst en de dag van
vertrek te verstrekken.10Toezicht op speelgelegenheden2:39Speelgelegenheden1.In dit artikel wordt onder speelgelegenheid verstaan: een voor
het publiek toegankelijke gelegenheid waar bedrijfsmatig of in
een omvang alsof deze bedrijfsmatig is de mogelijkheid wordt
geboden enig spel te beoefenen, waarbij geld of in geld
inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen of verloren.2.Het is verboden zonder vergunning van de burgemeester een
speelgelegenheid te exploiteren of te doen exploiteren. Het
verbod is niet van toepassing op:
speelautomatenhallen waarvoor op grond van artikel 30c,
eerste lid, onder b, van de Wet op de Kansspelen
vergunning is verleend;
speelgelegenheden waarvoor de raad van bestuur van de
Kansspelautoriteit bevoegd is vergunning te verlenen;
en
speelgelegenheden waar de mogelijkheid wordt geboden om
het kleine kansspel als bedoeld in artikel 7c van de Wet
op de kansspelen te beoefenen, of te spelen op
speelautomaten als bedoeld in artikel 30 van de Wet op
de kansspelen, of de handeling als in artikel 1, onder
a, van de Wet op de kansspelen te verrichten.
3.De burgemeester weigert de vergunning:
indien naar zijn oordeel moet worden aangenomen dat de
woon- en leefsituatie in de omgeving van de
speelgelegenheid of de openbare orde op ontoelaatbare
wijze nadelig worden beïnvloed door de exploitatie van
de speelgelegenheid; of
indien de exploitatie van de speelgelegenheid in strijd
is met een geldend bestemmingsplan.
2:40Kansspelautomaten1.In dit artikel wordt verstaan onder:
Wet: de Wet op de kansspelen ;
kansspelautomaat: automaat als bedoeld in artikel 30,
onder c. van de Wet;
hoogdrempelige inrichting: inrichting als bedoeld in
artikel 30, onder d, van de Wet;
laagdrempelige inrichting: inrichting als bedoeld in
artikel 30, onder e, van de Wet.
2.In hoogdrempelige inrichtingen zijn maximaal 2 kansspelautomaten
toegestaan.3.In laagdrempelige inrichtingen zijn kansspelautomaten niet
toegestaan.11Maatregelen tegen overlast en baldadigheid2:41Betreden gesloten woning of lokaal1.Het is verboden een krachtens artikel 174a van de Gemeentewet
gesloten woning, een niet voor publiek toegankelijk lokaal of
een bij die woning of dat lokaal behorend erf te betreden.2.Het is verboden een krachtens artikel 13b van de Opiumwet
gesloten woning, een niet voor het publiek toegankelijk lokaal,
een bij die woning of dat lokaal behorend erf, een voor het
publiek toegankelijk lokaal of bij dat lokaal behorend erf te
betreden.3.Deze verboden gelden niet voor personen wier aanwezigheid in de
woning of het lokaal wegens dringende reden noodzakelijk
is.2:42Plakken en kladden1.Het is verboden een openbare plaats of dat gedeelte van een
onroerende zaak dat vanaf die plaats zichtbaar is te bekrassen
of te bekladden.2.Het is verboden zonder schriftelijke toestemming van de
rechthebbende op een openbare plaats of dat gedeelte van een
onroerende zaak dat vanaf die plaats zichtbaar is:
een aanplakbiljet of ander geschrift, afbeelding of
aanduiding aan te plakken, te doen aanplakken, op andere
wijze aan te brengen of te doen aanbrengen;
met kalk, krijt, teer of een kleur of verfstof een
afbeelding, letter, cijfer of teken aan te brengen of te
doen aanbrengen.
3.Het in het tweede lid gestelde verbod is niet van toepassing
indien gehandeld wordt krachtens wettelijk voorschrift.4.Het college kan aanplakborden aanwijzen voor het aanbrengen van
meningsuitingen en bekendmakingen.5.Het is verboden de in het vierde lid bedoelde aanplakborden te
gebruiken voor bet aanbrengen van handelsreclame.6.Het college kan nadere regels stellen voor het aanbrengen van
meningsuitingen en bekendmakingen, die geen betrekking mogen
hebben op de inhoud van de meningsuitingen en
bekendmakingen.7.De houder van de in het tweede lid bedoelde schriftelijke
toestemming is verplicht die aan een opsporingsambtenaar op
diens eerste vordering terstond ter inzage af te geven.2:43Vervoer plakgereedschap e.d.1.Het is verboden op de weg of openbaar water te vervoeren of bij
zich te hebben enig aanplakbiljet, aanplakdoek, kalk, teer,
kleur of verfstof of verfgereedschap.2.Dit verbod is niet van toepassing, indien de genoemde materialen
of gereedschappen niet zijn gebruikt of niet zijn bestemd voor
handelingen als verboden in artikel 2:42.2:44Vervoer inbrekerswerktuigen1.Het is verboden op een openbare plaats inbrekerswerktuigen of
vermommingsmiddelen te vervoeren, bij zich te hebben of te
dragen.2.Dit verbod is niet van toepassing indien de bedoelde werktuigen
niet zijn gebruikt of niet zijn bestemd om zich onrechtmatig de
toegang tot een gebouw of erf te verschaffen, onrechtmatig
sluitingen te openen of te verbreken, diefstal door middel van
braak te vergemakkelijken of het maken van sporen, of herkenning
bij het plegen voornoemde strafbare feiten te voorkomen2:44aVervoer van geprepareerde voorwerpen1.Het is verboden op de weg of in de nabijheid van winkels te
vervoeren of bij zich te hebben een voorwerp dat er kennelijk
toe is uitgerust om het plegen van (winkel)diefstal te
vergemakkelijken.2.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing
indien redelijkerwijs kan worden aangenomen dat het in dat lid
bedoelde voorwerp niet bestemd is voor de in dat lid bedoelde
handelingen.2:45Betreden van plantsoenen e.d.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden zonder
ontheffing van het college zich te bevinden in of op bij de gemeente
in onderhoud zijnde parken, wandelplaatsen, plantsoenen,
groenstroken of grasperken, buiten de daarin gelegen wegen of
paden.2:46Rijden over bermen e.d.[gereserveerd]2:47Hinderlijk gedrag op openbare plaatsen1.Het is verboden op een openbare plaats:
te klimmen of zich te bevinden op een beeld, monument,
overkapping, constructie, openbare toiletgelegenheid,
voertuig, hekheining of andere afsluiting,
verkeersmeubilair of daarvoor niet bestemd
straatmeubilair;
zich op te houden op een wijze die aan andere gebruikers
of aan bewoners van nabij die openbare plaats gelegen
woningen onnodig overlast of hinder berokkent.
2.Het verbod is niet van toepassing op situaties waarin wordt
voorzien door artikel 424, 426bis of 431 van het Wetboek van
Strafrecht of artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994.2:47aVerplichte route1.Het is de door de burgemeester aangewezen groepen van personen
verboden op door hem aangewezen tijdstippen van een door hem
aangewezen route af te wijken.2.De burgemeester kan ontheffing verlenen van het in het eerste
lid gestelde verbod.2:48Hinderlijk drankgebruik1.Het is voor personen die de leeftijd van achttien jaar hebben
bereikt verboden op een openbare plaats alcoholhoudende drank te
nuttigen of aangebroken flessen, blikjes en dergelijke met
alcoholhoudende drank bij zich te hebben.2.Het bepaalde in liet eerste lid geldt niet voor:
een terras dat behoort bij een horecabedrijf, als
bedoeld in artikel 1 van de Drank- en Horecawet;
de plaats, niet zijnde een horecabedrijf, als bedoeld
onder a, waarvoor een ontheffing geldt krachtens artikel
35 van de Drank en Horecawet.
2.48aGlaswerk1.Het is verboden zich zonder redelijk doel buiten een openbare
inrichting op of aan de weg te bevinden met een glas of open
fles met of zonder alcoholhoudende drank.2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voor een terras
behorende bij een openbare inrichting.3.De burgemeester kan het gebruik van milieuvriendelijke
kunststofglazen voorschrijven bij door hem aan te wijzen
evenementen.4.De in het derde lid bedoelde verplichting geldt voor de
terrassen van alle openbare inrichtingen die binnen het
evenemententerrein, als bedoeld in artikel 2.2.1., gevestigd
zijn.5.De houder van een openbare inrichting als bedoeld in het vierde
lid, is verplicht zodanig maatregelen te treffen dat bezoekers
geen glaswerk vanuit zijn inrichting mee de openbare weg
opnemen.2:49Verboden gedrag bij of in gebouwen1.Het is verboden:
zich zonder redelijk doel in een portiek of poort op te
houden;
zonder redelijk doel in, op of tegen een raamkozijn of
een drempel van een gebouw te zitten of te liggen;
zich zonder redelijk doel op te houden op een
schoolterrein.
2.Het is aan anderen dan bewoners of gebruikers van flatgebouwen,
appartementsgebouwen en soortgelijke meergezinshuizen en van
gebouwen die voor publiek toegankelijk zijn, verboden zich
zonder redelijk doel te bevinden in een voor gemeenschappelijk
gebruik bestemde ruimte van zo'n gebouw.2:50Hinderlijk gedrag in voor het publiek toegankelijke
ruimtenHet is verboden zich zonder redelijk doel op een voor anderen
hinderlijke wijze op te houden in of op een voor het publiek
toegankelijk portaal, telefooncel, ruimte waar een geldautomaat
geplaatst is, wachtlokaal voor een openbaar vervoermiddel,
parkeergarage, rijwielstalling of een andere soortgelijke, voor het
publiek toegankelijke ruimte dan wel deze te verontreinigen of te
bezigen voor een ander doel dan waarvoor de desbetreffende ruimte is
bestemd.2.50aGebiedsontzegging1.De burgemeester kan degene die, hetzij alleen, hetzij in
groepsverband, de openbare orde ernstig verstoort door het
plegen van strafbare feiten, of anderszins personen lastig valt
of schade toebrengt uit het oogpunt van openbare orde het bevel
geven zich te verwijderen en zich verwijderd te houden van of
uit een door de burgemeester bij bevel gegeven plaats of gebied
gedurende de tijd bij het bevel genoemd.2.Het is verboden zich in het gebied te bevinden in strijd met een
krachtens het eerste lid gegeven bevel.3.Het in het eerste lid bedoelde bevel geldt niet voor zover de
persoon tot wie het bevel is gericht:
in het gebied blijkens opgave in het persoonsregister
van de gemeente woonachtig is, of
aannemelijk maakt dat hij op de plaats of in het gebied
werkzaam is, of
anderszins aannemelijk maakt dat hij een zwaarwegend
belang heeft zich in dat gebied op te houden.
4.De burgemeester bepaalt de plaats of het gebied waarvoor een
gebiedsontzegging bij bevel opgelegd kan worden.2:51Neerzetten van fietsen e.d.Het is verboden op een openbare plaats een fiets of een bromfiets te
plaatsen of te laten staan tegen een raam, een raamkozijn, een deur,
de gevel van een gebouw dan wel in de ingang van een portiek
indien:
dit in strijd is met de uitdrukkelijk verklaarde wil van de
gebruiker van dat gebouw of dat portiek;
daardoor die ingang versperd wordt.
2:52Overlast van fiets of bromfiets op markt en
evenemententerrein e.d.Het is verboden op de door het college of de burgemeester aangewezen
uren en plaatsen zich met een fiets of bromfiets te bevinden op een
door het college of de burgemeester aangewezen terrein waar een
markt, evenement, kermis, uitvoering, bijeenkomst of plechtigheid
gehouden wordt die publiek trekt, mits dit verbod kenbaar is aan de
bezoekers van het terrein.2:53Bespieden van personen[gereserveerd]2:54Bewakingsapparatuur[gereserveerd]2:55Nodeloos alarmeren[gereserveerd]2:56Alarminstallaties[gereserveerd]2:57Loslopende honden1.Het is de eigenaar, houder of verzorger van een hond verboden
die hond te laten verblijven of te laten lopen op de weg:
zonder dat die hond is aangelijnd;
zonder voorzien te zijn van een halsband of ander
identificatiekenmerk dat de eigenaar of houder duidelijk
doet kennen.
2.Het verbod in het eerste lid onder a is niet van toepassing op
door het college aangewezen plaatsen.3.Het verbod genoemd in het eerste lid onder a is niet van
toepassing op de eigenaar, houder of verzorger van een
hond:
die zich vanwege zijn handicap door een geleidehond of
sociale hulphond laat begeleiden;of
die deze hond aantoonbaar gekwalificeerd opleidt tot
geleidehond of sociale hulphond.
2:58Verontreiniging door honden1.Degene die zich met een hond op een openbare plaats begeeft is
verplicht ervoor te zorgen dat die hond zich niet van
uitwerpselen ontdoet op of aan de weg.2.De strafbaarheid wegens overtreding van het in het eerste lid
gestelde gebod wordt opgeheven indien degene die zich met een
hond op een openbare plaats begeeft er zorg voor draagt dat de
uitwerpselen onmiddellijk worden verwijderd.3.Onverminderd het bepaalde in het eerste en tweede lid, is een
ieder die zich met een hond op een openbare plaats bevindt,
verplicht een schepje, zakje of ander doeltreffend hulpmiddel
ter onmiddellijke verwijdering van eventuele hondenuitwerpselen
bij zich te hebben.4.Degene die zich met hond op een openbare plaats bevindt, is
verplicht de schep, het zakje of ander doeltreffend hulpmiddel
op verzoek te laten zien aan de toezichthoudend ambtenaar.5.De geboden genoemd onder lid 1, 3 en 4 zijn niet van toepassing
op de eigenaar of houder van een hond die zich vanwege zijn
handicap door een geleidehond of sociale hulphond laat
begeleiden.2:59Gevaarlijke honden1.Indien de burgemeester een hond in verband met zijn gedrag
gevaarlijk of hinderlijk acht, kan hij de eigenaar of houder van
die hond een aanlijngebod of een aanlijn- en muilkorfgebod
opleggen voor zover die hond verblijft of loopt op een openbare
plaats of op het terrein van een ander.2.Een aanlijngebod houdt in dat de eigenaar of houder verplicht is
de hond aangelijnd te houden met een lijn met een lengte,
gemeten van hand tot halsband, van ten hoogste 1,50 meter.3.Een muilkorfgebod houdt in dat de eigenaar of houder verplicht
is de hond voorzien te houden van een muilkorf die:
vervaardigd is van stevige kunststof, van stevig leer of
van beide stoffen;
door middel van een stevige leren riem zodanig rond de
hals is aangebracht dat verwijdering zonder toedoen van
de mens niet mogelijk is; en
zodanig is ingericht dat de hond niet kan bijten, dat de
afgesloten ruimte binnen de korf een geringe opening van
de bek toelaat en dat geen scherpe delen binnen de korf
aanwezig zijn.
4.Onverminderd het bepaalde in artikel 2:57, eerste lid onder b,
dient een hond als bedoeld in het eerste lid voorzien te zijn
van een door de bevoegde minister op aanvraag verstrekt uniek
identificatienummer door middel van een microchip die met een
chipreader afleesbaar is.2:60Houden van hinderlijke of schadelijke dieren1.Het is verboden op door het college ter voorkoming of opheffing
van overlast of schade aan de openbare gezondheid aangewezen
plaatsen, buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer , bij dat aanwijzingsbesluit aangeduide dieren:
aanwezig te hebben;
aanwezig te hebben anders dan met inachtneming van de
door het college in het aanwijzingsbesluit gestelde
regels, of
aanwezig te hebben tot een groter aantal dan in die
aanwijzing is aangegeven.
2.Het college kan de rechthebbende op een onroerende zaak gelegen
binnen plaats die een krachtens het eerste lid is aangewezen,
ontheffing verlenen van een of meer verboden bedoeld in het
eerste lid.2:61Wilde dieren[gereserveerd]2:62Loslopend veeDe rechthebbende op vee dat zich bevindt in een aan een weg liggend
weiland of terrein dat niet van die weg is afgescheiden door een
deugdelijke veekering, is verplicht ervoor te zorgen dat zodanige
maatregelen getroffen worden dat dit vee die weg niet kan
bereiken.2:63Duiven[gereserveerd]2:64Bijen[gereserveerd]2:65BedelarijHet is verboden in door het college aangewezen gebieden op of aan de
weg of in een voor het publiek toegankelijk gebouw te bedelen om
geld of andere zaken.12Bepalingen ter bestrijding van heling van goederen2:66BegripsbepalingIn deze afdeling wordt verstaan onder:
handelaar: een handelaar als bedoeld in artikel 1 van de
algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 437,
eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht;
verkoopregister: het aantekening houden van het verkopen of
op andere wijze overdragen van alle gebruikte en ongeregelde
goederen door de handelaar.
2:67Verplichtingen met betrekking tot het verkoopregisterDe handelaar is verplicht aantekening te houden van alle gebruikte
of ongeregelde goederen die hij verkoopt of op andere wijze
overdraagt, in een doorlopend en een door of namens de burgemeester
gewaarmerkt register, en daarin onverwijld op te nemen:
het volgnummer van de aantekening met betrekking tot het
goed;
de datum van verkoop of overdracht van het goed;
een omschrijving van het goed, daaronder begrepen - voor
zover dat mogelijk is - soort, merk en nummer van het goed;
de verkoopprijs of andere voorwaarden voor overdracht van
het goed; en
de naam en het adres van degene die het goed heeft
verkregen.
2:68Voorschriften als bedoeld in artikel 437ter van het Wetboek
van StrafrechtDe handelaar of een voor hem handelend persoon is verplicht:
de burgemeester binnen drie dagen schriftelijk in kennis te
stellen:
dat hij het beroep van handelaar uitoefent met
vermelding van zijn woonadres en het adres van de
bij zijn onderneming behorende vestiging;
van een verandering van de onder a, sub 1, bedoelde
adressen;
dat hij het beroep van handelaar niet langer
uitoefent;
dat hij enig goed kan verkrijgen dat redelijkerwijs
van een misdrijf afkomstig is of voor de
rechthebbende verloren is gegaan;
de burgemeester op eerste aanvraag zijn administratie of
register ter inzage te geven;
aan de hoofdingang van elke vestiging een kenteken te hebben
waarop zijn naam en de aard van de onderneming duidelijk
zichtbaar zijn;
een door opkoop verkregen goed gedurende de eerste vijf
dagen in bewaring te houden in de staat waarin het goed
verkregen is.
2:69Vervreemding van door opkoop verkregen goederen[gereserveerd]2:70Handel in horecabedrijven[gereserveerd]13Vuurwerk2:71BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder consumentenvuurwerk:
Consumentenvuurwerk waarop het Besluit van 22 januari 2002, houdende
nieuwe regels met betrekking tot consumenten- en professioneel
vuurwerk (Vuurwerkbesluit) van toepassing is.2:72Ter beschikking stellen van consumentenvuurwerk tijdens de
verkoopdagen.Het is verboden in de uitoefening van een bedrijf of nevenbedrijf
consumentenvuurwerk ter beschikking te stellen dan wel voor het ter
beschikking stellen aanwezig te houden, zonder een vergunning van
het college van de gemeente waar het bedrijf is of zal worden
gevestigd.2:73Gebruik van consumentenvuurwerk tijdens de
jaarwisseling1.Het is verboden consumentenvuurwerk te bezigen op een door het
college in het belang van de voorkoming van gevaar, schade of
overlast aangewezen plaats.2.Het is verboden consumentenvuurwerk op een openbare plaats te
bezigen als dat gevaar, schade of overlast kan veroorzaken.3.De verboden bedoeld in het eerste en tweede lid zijn niet van
toepassing op situaties waarin wordt voorzien door artikel 429,
aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht .2:73aCarbid schieten1.Onder carbid schieten wordt verstaan: het in een bus/ container-
/opslagvat op explosieve wijze verbranden van acetyleengas
afkomstig van een reactie tussen calciumacetylide (carbid) en
water- of gasmengsels met vergelijkbare eigenschappen.2.Het is verboden in de openlucht met carbid te schieten.3.Het verbod in het tweede lid geldt niet indien het carbid
schieten plaatsvindt tussen 31 december 10.00 uur en 1 januari
2.00 uur van het daaropvolgende jaar, mits:
bij het carbid schieten wordt gebruik gemaakt van bussen
met een maximale inhoud van 40 liter;
het carbid schieten plaats vindt buiten de bebouwde kom
op een afstand van ten minste 100 m van woningen en 300
m van gebouwen, bouwwerken of andere werken waarbinnen
dieren verblijven;
het vrijschootsveld tenminste 100 m bedraagt en zich
binnen dit schootsveld geen personen en/of openbare
wegen of paden bevinden;
degene die met carbid schiet redelijkerwijs alle
maatregelen heeft genomen ter voorkoming van gevaar voor
mens en dier.
4.Het college kan ontheffing verlenen van het verbod.14Drugsoverlast2:74Handel in en gebruik van verdovende middelen1.Onverminderd het bepaalde in de Opiumwet is het verboden op een
openbare plaats post te vatten of zich daar heen en weer te
bewegen en zich op of aan wegen in of op een voertuig te
bevinden of daarmee heen en weer of rond te rijden, met het
kennelijke doel om middelen als bedoeld in artikel 2 en 3 van de
Opiumwet, of daarop gelijkende waar, al dan niet tegen betaling
af te leveren, aan te bieden of te verwerven, daarbij behulpzaam
te zijn of daarin te bemiddelen. 2.Het is verboden op een openbare plaats middelen bedoeld als in
artikel 2 van de Opiumwet, te gebruiken, toe te dienen, dan wel
voorbereidingen daartoe te verrichten of ten behoeve van dat
gebruik voorwerpen of stoffen openlijk voorhanden te hebben.
15Bestuurlijke ophouding en veiligheidsrisicogebieden2:75Bestuurlijke ophoudingDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 154a Gemeentewet
besluiten tot het tijdelijk doen ophouden van door hem aangewezen
groepen van personen op een door hem aangewezen plaats indien deze
personen het bepaalde in de artikelen 2:1, 2:10, 2:11, 2:16, 2:19,
2:20a, 2:26a, 2:47, 2:47a, 2:48, 2:49, 2:50, 2:73 van de Algemene
Plaatselijke Verordening Zutphen 2011 niet naleven.2:76VeiligheidsrisicogebiedenDe burgemeester kan overeenkomstig artikel 151b van de Gemeentewet
bij verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van wapens,
dan wel bij ernstige vrees voor het ontstaan daarvan, een gebied,
met inbegrip van de daarin gelegen voor het publiek openstaande
gebouwen en daarbij behorende erven, aanwijzen als
veiligheidsrisicogebied.3Seksinrichtingen, sekswinkels, straatprostitutie e.d.1Begripsbepalingen3:lBegripsbepalingenIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder:
prostitutie: het zich beschikbaar stellen tot het verrichten
van seksuele handelingen met een ander tegen
vergoeding;
prostituee: degene die zich beschikbaar stelt tot het
verrichten van seksuele handelingen met een ander tegen
vergoeding;
seksinrichting: de voor het publiek toegankelijke, besloten
ruimte waarin bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij
bedrijfsmatig was seksuele handelingen worden verricht, of
vertoningen van erotisch-pornografische aard plaatsvinden.
Onder een seksinrichting worden in elk geval verstaan: een
seksbioscoop, seksautomatenhal, sekstheater, een parenclub
of een prostitutiebedrijf waaronder tevens begrepen een
erotische-massagesalon, al dan niet in combinatie met
elkaar;
escortbedrijf: de natuurlijke persoon, groep van personen of
rechtspersoon die bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij
bedrijfsmatig was prostitutie aanbiedt die op een andere
plaats dan in de bedrijfsruimte wordt uitgeoefend;
exploitant: de natuurlijke persoon of personen of
rechtspersoon of rechtspersonen die een seksinrichting of
escortbedrijf exploiteert, dan wel exploiteren en de tot
vertegenwoordiging van die rechtspersoon of rechtspersonen
bevoegde natuurlijke persoon of personen;
beheerder: de natuurlijke persoon of personen die de
onmiddellijke feitelijke leiding uitoefent, dan wel
uitoefenen in een seksinrichting of escortbedrijf;
bezoeker: degene die aanwezig is in een seksinrichting, met
uitzondering van:
de exploitant;
de beheerder;
de prostituee;
het personeel dat in de seksinrichting werkzaam
is;
toezichthouders die zijn aangewezen op grond van
artikel 6.2 van deze verordening;
andere personen wier aanwezigheid in de
seksinrichting wegens dringende redenen noodzakelijk
is.
3:2Bevoegd bestuursorgaanIn dit hoofdstuk wordt verstaan onder bevoegd bestuursorgaan: het
college of, voorzover het betreft voor het publiek openstaande
gebouwen en daarbij behorende erven als bedoeld in artikel 174 van
de Gemeentewet, de burgemeester.3:3Nadere regelsMet het oog op de in artikel 3:13 genoemde belangen, kan het college
over de uitoefening van de bevoegdheden zoals genoemd in dit
hoofdstuk nadere regels vaststellen.2Seksinrichtingen, straatprostitutie en dergelijke3:4Seksinrichtingen1.Het is verboden een seksinrichting of escortbedrijf te
exploiteren of te wijzigen zonder vergunning van het bevoegd
bestuursorgaan.2.In de aanvraag om vergunning en in de vergunning wordt in ieder
geval vermeld:
de persoonsgegevens van de exploitant;
de persoonsgegevens van de beheerder;
de aard van de seksinrichting of het escortbedrijf;
de plaatselijke en kadastrale ligging van de inrichting
door middel van een situatietekening met een schaal van
tenminste 1:1000;
bewijs van inschrijving in het handelsregister bij de
Kamer van Koophandel;
bewijs waaruit blijkt dat de exploitant gerechtigd is
tot het gebruik van de ruimte bestemd voor de
seksinrichting.
3:5Gedragseisen exploitant en beheerder1.De exploitant en de beheerder:
staan niet onder curatele en zijn niet ontzet uit de
ouderlijke macht of de voogdij;
zijn niet in enig opzicht van slecht levensgedrag;
en
hebben de leeftijd van eenentwintig jaar bereikt.
2.Onverminderd het bepaalde in het eerste lid, zijn de exploitant
en de beheerder niet:
met toepassing van de artikel 37 van het Wetboek van
Strafrecht in een psychiatrisch ziekenhuis geplaatst of
met toepassing van artikel 37a van het Wetboek van
Strafrecht ter beschikking gesteld;
binnen de laatste vijf jaar onherroepelijk veroordeeld
tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van zes maanden
of meer door de rechter in Nederland, inclusief de drie
openbare lichamen Bonaire, Saba en Sint-Eustatius,
Aruba, Curaçao en Sint Maarten, dan wel door een andere
rechter wegens een misdrijf waarvoor naar Nederlands
recht een bevel tot voorlopige hechtenis ingevolge
artikel 67, eerste lid van het Wetboek van
Strafvordering is toegelaten;
binnen de laatste vijf jaar bij ten minste twee
rechterlijke uitspraken onherroepelijk veroordeeld tot
een onvoorwaardelijke geldboete van 500 euro of meer of
tot een andere hoofdstraf als bedoeld in artikel 9,
eerste lid, onder a van het Wetboek van Strafrecht,
wegens dan wel mede wegens overtreding van:
bepalingen gesteld bij of krachtens de Drank- en
Horecawet, de Opiumwet, de Vreemdelingenwet en de
Wet arbeid vreemdelingen;
de artikelen 137c tot en met 137g, 140, 240b,
242 tot en met 249, 252, 250a (oud), 273a, 300 tot
en met 303, 416, 417, 417bis, 426, 429quater en
453 van het Wetboek van Strafrecht;
de artikelen 8 en 162, derde lid, alsmede
artikel 6 juncto artikel 8 of juncto artikel 163
van de Wegenverkeerswet 1994;
de artikelen 1, onder a, b en d, 13, 14, 27 en
30b van de Wet op de Kansspelen;
de artikelen 2 en 3 van de Wet op de
weerkorpsen;
de artikelen 54 en 55 van de Wet wapens en
munitie.
3. Met een veroordeling als bedoeld in het tweede lid wordt gelijk
gesteld:
vrijwillige betaling van een geldsom als bedoeld in
artikel 74, tweede lid onder a van het Wetboek van
Strafrecht of artikel 76, derde lid onder a van de
Algemene wet inzake rijksbelastingen, tenzij de geldsom
minder dan 375 euro bedraagt;
een bevel tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke
straf.
4.De periode van vijf jaar, genoemd in het tweede lid, wordt:
bij de weigering van een vergunning teruggerekend vanaf
de datum van beslissing op de aanvraag van de
vergunning;
bij de intrekking van een vergunning teruggerekend vanaf
de datum van de intrekking van deze vergunning.
5.De exploitant of de beheerder zijn binnen de laatste vijf jaar
geen exploitant of beheerder geweest van een seksinrichting of
escortbedrijf die voor ten minste een maand door het bevoegde
bestuursorgaan is gesloten, of waarvan de vergunning bedoeld in
artikel 3:4, eerste lid, is ingetrokken, tenzij aannemelijk is
dat hem ter zake geen verwijt treft.3:6Sluitingstijden1.Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te
hebben en daarin bezoekers toe te laten of te laten verblijven:
op maandag tot en met vrijdag tussen 1.00 en 7.00
uur;
op zaterdag en zondag tussen 2.30 en 7.00 uur.
2.Het bevoegd bestuursorgaan kan door middel van een voorschrift
als bedoeld in artikel 1:4 voor een afzonderlijke seksinrichting
andere sluitingstijden vaststellen.3.Het is bezoekers van een seksinrichting verboden zich daarin te
bevinden gedurende de tijd dat die seksinrichting krachtens het
eerste lid of tweede lid, dan wel krachtens artikel 3:7, eerste
lid, gesloten dient te zijn.4.Het in het eerste tot en met derde lid bepaalde geldt niet
voorzover in de daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door
de op de Wet milieubeheer gebaseerde voorschriften.3:7Tijdelijke afwijking sluitingstijden; (tijdelijke)
sluiting1.Met het oog op de in artikel 3:13, tweede lid, genoemde belangen
of in geval van strijdigheid met de bepalingen in dit hoofdstuk
kan het bevoegd bestuursorgaan:
tijdelijk andere dan de krachtens artikel 3:6, eerste of
tweede lid, geldende sluitingsuren vaststellen;
van een afzonderlijke seksinrichting al dan niet
tijdelijk de gedeeltelijke of algehele sluiting
bevelen.
2.Onverminderd het bepaalde in artikel 3:41 van de Algemene wet
bestuursrecht, maakt het bevoegd bestuursorgaan het in het
eerste lid bedoelde besluit bekend overeenkomstig artikel 3:42
Algemene wet bestuursrecht.3:8Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerder1.Het is verboden een seksinrichting voor bezoekers geopend te
hebben, zonder dat de ingevolge artikel 3:4 op de vergunning
vermelde exploitant of beheerder in de seksinrichting aanwezig
is.2.De exploitant en de beheerder zien er voortdurend op toe dat in
de seksinrichting:
geen strafbare feiten plaatsvinden, waaronder in ieder
geval de feiten genoemd in de titels XIV (misdrijven
tegen de zeden), XVIII (misdrijven tegen de persoonlijke
vrijheid), XX (mishandeling), XXII (diefstal) en XXX
(heling) van het Tweede Boek van het Wetboek van
Strafrecht, in de Opiumwet en in de Wet wapens en
munitie; en
geen prostitutie wordt uitgeoefend door personen in
strijd met het bij of krachtens de Wet arbeid
vreemdelingen of de Vreemdelingenwet bepaalde.
3:9Straatprostitutie1.Het is verboden, door handelingen, houding, woord, gebaar of op
andere wijze, passanten tot prostitutie te bewegen, uit te
nodigen dan wel aan te lokken.2.Met het oog op de naleving van het in het eerste lid gestelde
verbod, kan door politieambtenaren het bevel worden gegeven zich
onmiddellijk in een bepaalde richting te verwijderen.3:10Sekswinkels[gereserveerd]3:11Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen en
dergelijke1.Het is de rechthebbende op een onroerende zaak verboden daarin
of daarop goederen, opschriften, aankondigingen, gedrukte of
geschreven stukken dan wel afbeeldingen van
erotisch-pornografische aard openlijk ten toon te stellen, aan
te bieden of aan te brengen:
indien het bevoegd bestuursorgaan aan de rechthebbende
heeft bekendgemaakt dat de wijze van tentoonstellen,
aanbieden of aanbrengen daarvan, de openbare orde of de
woon- en leefomgeving in gevaar brengt;
anders dan overeenkomstig de door het bevoegd
bestuursorgaan in het belang van de openbare orde of de
woon- en leefomgeving gestelde regels.
2.Het in het eerste lid gestelde verbod is niet van toepassing op
het tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen van goederen,
opschriften, aankondigingen, gedrukte of geschreven stukken dan
wel afbeeldingen, die dienen tot het openbaren van gedachten en
gevoelens als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de
Grondwet.3Beslissingstermijn: weigeringsgronden3:12Beslissingstermijn1.Het bevoegd bestuursorgaan neemt het besluit op de aanvraag om
vergunning bedoeld in artikel 3.4, eerste lid, binnen twaalf
weken na de dag waarop de aanvraag ontvangen is.2.Het bevoegd bestuursorgaan kan zijn besluit voor ten hoogste
twaalf weken verdagen.3:13Weigeringsgronden1.De vergunning bedoeld in artikel 3:4, eerste lid, wordt
geweigerd indien:
de exploitant of de beheerder niet voldoet aan de in
artikel 3:5 gestelde eisen;
de vestiging of de exploitatie van de seksinrichting of
het escortbedrijf in strijd is met een geldend
bestemmingsplan, stadsvernieuwingsplan of
leefmilieuverordening;
er aanwijzingen zijn dat in de seksinrichting of het
escortbedrijf personen werkzaam zijn of zullen zijn in
strijd met artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht
of met het bij of krachtens de Wet arbeid vreemdelingen
of de Vreemdelingenwet bepaalde.
2.In afwijking van artikel 1:8 kan de vergunning bedoeld in
artikel 3:4, eerste lid, dan wel de aanwijzing of vaststelling
bedoeld in artikel 3:9, eerste lid, worden geweigerd in het
belang van:
de openbare orde;
het voorkomen of beperken van overlast;
het voorkomen of beperken van aantasting van het woon-
en leefklimaat;
de veiligheid van personen of goederen;
de verkeersvrijheid of -veiligheid;
de gezondheid of zedelijkheid;
de arbeidsomstandigheden van de prostituee.
4Beëindiging exploitatie; wijziging beheer3:14Beëindiging exploitatie1.De vergunning vervalt zodra de ingevolge artikel 3:4 op de
vergunning vermelde exploitant, de exploitatie van de
seksinrichting of het escortbedrijf feitelijk heeft
beëindigd.2.Binnen een week na de feitelijke beëindiging van de exploitatie,
geeft de exploitant daarvan schriftelijk kennis aan het bevoegd
bestuursorgaan.3:15Wijziging beheer1.Indien een beheerder als bedoeld in artikel 3:1, onder g, het
beheer in de seksinrichting of het escortbedrijf feitelijk heeft
beëindigd, geeft de exploitant daarvan binnen een week na de
feitelijke beëindiging van het beheer schriftelijk kennis aan
het bevoegd bestuursorgaan.2.Het beheer kan worden uitgeoefend door een nieuwe beheerder,
indien het bevoegd bestuursorgaan op aanvraag van de exploitant
heeft besloten de verleende vergunning overeenkomstig de
wijziging in het beheer te wijzigen. Het bepaalde in artikel
3:13, eerste lid, aanhef en onder a, is van overeenkomstige
toepassing.3.In afwachting van het besluit bedoeld in het tweede lid, kan het
beheer worden uitgeoefend door een nieuwe beheerder zodra de
exploitant een aanvraag als bedoeld in het tweede lid heeft
ingediend, totdat over de aanvraag is besloten.5Overgangsbepaling3:16Overgangsbepaling[gereserveeerd]4Bescherming van het milieu en het natuurschoon en zorg voor het
uiterlijk aanzien van de gemeente1Geluidhinder en verlichting4:1BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
Besluit: het Activiteitenbesluit milieubeheer;
inrichting: inrichting type A of type B als bedoeld in het
Besluit;
houder van een inrichting: degene die als eigenaar,
bedrijfsleider, beheerder of anderszins een inrichting
drijft;
collectieve festiviteit: festiviteit die niet specifiek aan
één of een klein aantal inrichtingen is verbonden;
incidentele festiviteit: festiviteit of activiteit die
gebonden is aan één of een klein aantal inrichtingen;
geluidsgevoelige gebouwen: woningen en gebouwen die op grond
van artikel 1 van de Wet Geluidhinder worden aangemerkt als
geluidsgevoelige gebouwen met uitzondering van gebouwen
behorende bij de betreffende inrichting;
geluidsgevoelige terreinen: terreinen die op grond van
artikel 1 van de Wet geluidhinder worden aangemerkt als
geluidsgevoelige terreinen met uitzondering van terreinen
behorende bij de betreffende inrichting;
onversterkte muziek: muziek die niet elektronisch is
versterkt.
Zutphen centrum: gebied omsloten door IJssel, spoor, Fanny
Blankers Koenweg, Coehoornsingel, Berkelsingel, Graaf
Ottosingel, Tadamastraat, Houtwal, Vispoortplein,
Martinetsingel, zoals aangegeven op bijgevoegde kaart;
overig Zutphen: Zutphen, met uitzondering van het gebied
centrum;
Warnsveld, dorpskern: gebied tussen Rijksstraatweg,
Bonendaal, Vordensebinnenweg, Landweg, zoals aangegeven op
bijgevoegde kaart;
overig Warnsveld: Warnsveld, met uitzondering van het onder
k. bedoelde gebied.
4:2Aanwijzing collectieve festiviteiten1.De geluidsnormen als bedoeld in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20
van het Besluit en artikel 4:5. van deze verordening gelden niet
voor door het college per kalenderjaar aan te wijzen collectieve
festiviteiten gedurende de daarbij aan te wijzen dagen of
dagdelen. 2.De voorwaarden met betrekking tot de verlichting ten behoeve van
sportbeoefening in de buitenlucht als bedoeld in artikel 4.113,
eerste lid, van het Besluit gelden niet voor door het college
per kalenderjaar aan te wijzen collectieve festiviteiten
gedurende de daarbij aan te wijzen dagen of dagdelen. 3.In een aanwijzing als bedoeld in het eerste en tweede lid, kan
het college bepalen dat de aanwijzing slechts geldt in een of
meer van de volgende delen:
Zutphen, centrum;
overig Zutphen;
Warnsveld, dorpskern;
overig Warnsveld.
4.Het maximum aantal dagen of dagdelen dat kan worden aangewezen
is 8 voor de gebieden, genoemd in het derde lid onder a en c, en
4 voor de gebieden, genoemd in het derde lid onder b en d. 5.Het college maakt de aanwijzing ten minste vier weken voor het
begin van een nieuw kalenderjaar bekend. 6.Het college kan wanneer een collectieve festiviteit
redelijkerwijs niet te voorzien was, een festiviteit terstond
als collectieve festiviteit als bedoeld in het eerste lid
aanwijzen. 7.Het equivalente geluidsniveau LAeq veroorzaakt door de
inrichting, bedraagt niet meer dan 65 dB(A), gemeten op de gevel
van gevoelige gebouwen op een hoogte van 1,5 meter of op 50
meter afstand indien het dichtstbijgelegen gevoelige gebouw op
meer dan 50 meter afstand ligt. 8.Het equivalente geluidsniveau LAeq veroorzaakt door de
inrichting, bedraagt in in- en aanpandige gebouwen niet meer dan
50 dB(A) in de periode van 7.00-19.00 uur en 45 dB(A) in de
periode van 19.00-24.00 uur.9.Bij het bepalen van de geluidswaarde als bedoeld in het zevende
lid worden geen correcties toegepast voor tonaal en
muziekgeluid. Tevens wordt de bedrijfsduurcorrectie buiten
beschouwing gelaten. 10.Op de dagen als bedoeld in het eerste lid dient het ten gehore
brengen van extra muziek - hoger dan de geluidsnorm als bedoeld
in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit en artikel
4:5. van deze verordening- uiterlijk om 24.00 uur te worden
beëindigd.4:3Kennisgeving incidentele festiviteiten1.Het is een inrichting in de delen Zutphen centrum en Warnsveld
dorpskern, toegestaan maximaal 4 incidentele festiviteiten per
kalenderjaar te houden waarbij de geluidsnormen als bedoeld in
de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit en artikel 4:5.
van deze verordening niet van toepassing zijn, mits de houder
van de inrichting ten minste twee weken voor de aanvang van de
festiviteit het college daarvan in kennis heeft gesteld. 2.Het is een inrichting in de delen overig Zutphen en overig
Warnsveld toegestaan maximaal 2 incidentele festiviteiten per
kalenderjaar te houden waarbij de geluidsnormen als bedoeld in
de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit en artikel 4:5.
van deze verordening niet van toepassing zijn, mits de houder
van de inrichting ten minste twee weken voor de aanvang van de
festiviteit het college daarvan in kennis heeft gesteld. 3.Het is een inrichting toegestaan om tijdens maximaal 2
incidentele festiviteiten per kalenderjaar de verlichting langer
aan te houden ten behoeve van sportactiviteiten waarbij artikel
3.148 , eerste lid, van het Besluit niet van toepassing is, mits
de houder van de inrichting ten minste twee weken voor de
aanvang van de festiviteit het college daarvan in kennis heeft
gesteld. 4.Het college stelt een formulier vast voor het doen van een
kennisgeving. 5.De kennisgeving wordt geacht te zijn gedaan wanneer het
formulier, volledig en naar waarheid ingevuld, tijdig is
ingeleverd op de plaats op dat formulier vermeld. 6.De kennisgeving wordt tevens geacht te zijn gedaan wanneer het
college op verzoek van de houder van een inrichting een
incidentele festiviteit, die redelijkerwijs niet te voorzien
was, terstond toestaat. 7.Het equivalente geluidsniveau LAeq veroorzaakt door de
inrichting bedraagt niet meer dan 65 dB(A), gemeten op de gevel
van geluidgevoelige gebouwen op een hoogte van 1,5 meter of op
50 meter afstand indien het dichtstbijzijnde geluidgevoelige
gebouw op meer dan 50 meter afstand van de inrichting ligt.
8.Het equivalente geluidsniveau LAeq veroorzaakt door de
inrichting, bedraagt in in- en aanpandige gebouwen niet meer dan
50 dB(A) in de periode van 7.00-19.00 uur en 45 dB(A) in de
periode van 19.00-24.00 uur.9.Op de dagen als bedoeld in het eerste lid wordt het ten gehore
brengen van extra muziek - hoger dan de geluidsnorm als bedoeld
in de artikelen 2.17, 2.19 en 2.20 van het Besluit en artikel
4:5. van deze verordening - uiterlijk om 24.00 uur beëindigd.
Bij het bepalen van de geluidswaarde als bedoeld in het zevende
lid worden geen correcties toegepast voor tonaal en
muziekgeluid. Tevens wordt de bedrijfsduurcorrectie buiten
beschouwing gelaten.10.De houder van een inrichting die een kennisgeving als bedoeld in
dit artikel heeft gedaan, dient omwonenden minimaal een week van
tevoren te informeren over de te houden festiviteit.4:4Verboden incidentele festiviteitenHet is verboden een incidentele festiviteit te houden, toe te laten,
feitelijk te leiden of daaraan deel te nemen, indien de burgemeester
het organiseren van een incidentele festiviteit verboden heeft
wanneer naar zijn oordeel de woon- en leefsituatie in de omgeving
van de inrichting of openbare orde op ontoelaatbare wijze wordt
beïnvloed.4:5Onversterkte muziek1.Bij het ten gehore brengen van onversterkte muziek, zoals bedoeld
in artikel 2.18, eerste lid onder f en vijfde lid van het Besluit
binnen inrichtingen is de onder d. opgenomen tabel van toepassing,
met dien verstande dat:
de in de tabel aangegeven waarden binnen in- of aanpandige
gevoelige gebouwen niet gelden indien de gebruiker van deze
gevoelige gebouwen geen toestemming geeft voor het in
redelijkheid uitvoeren of doen uitvoeren van
geluidsmetingen;
de waarden in in- en aanpandige gevoelige gebouwen, voor
zover het woningen betreft, gelden in geluidsgevoelige
ruimten en verblijfsruimten;
bij het bepalen van de geluidsniveaus zoals vermeld in de
tabel geen bedrijfsduurcorrectie wordt toegepast.
Tabel
7.00-19.00 uur19.00-23.00 uur23.00-7.00 uurLAr.LT op de gevel van gevoelige gebouwen50 dB(A)45 dB(A)40 dB(A)LAr.LT in in- en aanpandige gevoelige
gebouwen35 dB(A)30 dB(A)25 dB(A)LAmax op de gevel van gevoelige gebouwen70 dB(A)65 dB(A)60 dB(A)LAmax in in- en aanpandige gevoelige
gebouwen55 dB(A)50 dB(A)45 dB(A)
2.Het eerste lid geldt niet indien artikel 4:2 of artikel 4:3 van
deze verordening van toepassing is.4:6Overige geluidhinder1.Het is verboden buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer of van het Besluit op een zodanige wijze toestellen
of geluidsapparaten in werking te hebben of handelingen te
verrichten dat voor een omwonende of voor de omgeving
geluidhinder wordt veroorzaakt.2.Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.3.Het college kan vrijstelling verlenen van het verbod voor
bepaalde, door het college aangewezen handelingen, mits aan de
door het college te stellen algemene regels worden
nageleefd.4.Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door de Wet geluidhinder, de
Zondagswet, de Wet openbare manifestaties, het Vuurwerkbesluit
of de Provinciale milieuverordening.2Bodem-, weg- en milieuverontreiniging4:7StraatvegenHet is verboden op een door het college ten behoeve van de
werkzaamheden van de gemeentelijke reinigingsdienst aangewezen
weggedeelte, een voertuig te parkeren of enig ander voorwerp te
laten staan gedurende een daarbij aangeduide tijdsperiode.4:8Natuurlijke behoefte doenHet is verboden binnen de bebouwde kom op een openbare plaats ziin
natuurlijke behoefte te doen buiten daarvoor bestemde plaatsen.4:9Toestand van sloten en andere wateren en niet openbare riolen
en putten buiten gebouwenSloten en andere wateren en niet openbare riolen en putten buiten
gebouwen mogen zich niet bevinden in een toestand die gevaar
oplevert voor de veiligheid, nadeel voor de gezondheid of hinder
voor de gebruikers van de gebouwen of voor anderen. 3Het bewaren van houtopstanden4:10Begripsbepalingen[gereserveerd]4:11Omgevingsvergunning voor het vellen van houtopstanden[gereserveerd]4:12Vergunning van rechtswege[gereserveerd]4Maatregelen tegen ontsiering en stankoverlast4:13Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen
enz.1.Het is verboden op een door het college aangewezen plaats buiten
een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer, in de
openlucht en buiten de weg gelegen in het belang van het
uiterlijk aanzien van de gemeente, ter voorkoming of opheffing
van overlast dan wel voorkoming van schade aan de openbare
gezondheid, de volgende voorwerpen of stoffen op te slaan, te
plaatsen of aanwezig te hebben:
onbruikbare of aan hun oorspronkelijke bestemming
onttrokken voer- of vaartuigen of onderdelen
daarvan;
bromfietsen en motorvoertuigen of onderdelen
daarvan;
kampeermiddelen als bedoeld in artikel 4:17 of
onderdelen daarvan, indien het plaatsen of aanwezig
hebben daarvan geschiedt voor verkoop of verhuur of
anderszins voor een commercieel doel;
mestopslag, gierkelder of andere verzamelplaatsen van
vuil, een verzameling ingekuild gras, loof of pulp of
ingekuilde landbouwproducten, afbraakmaterialen en oude
metalen.
2.Het is verboden op een door het college aangewezen plaats een
bepaald voorwerp of bepaalde stof op te slaan, te plaatsen of
aanwezig te hebben.3.Het college kan bij de aanwijzing als bedoeld in het eerste en
tweede lid nadere regels stellen.4.Het in dit artikel bepaalde geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet ruimtelijke
ordening of de Provinciale Verordening.4:14Stankoverlast door gebruik van meststoffen[gereserveerd]4:15Verbod hinderlijke of gevaarlijke reclame[gereserveerd]4:16Vergunningsplicht lichtreclame[gereserveerd]5Kamperen buiten kampeerterreinen4:17BegripsbepalingIn deze afdeling wordt onder kampeermiddel verstaan: een onderkomen
of voertuig waarvoor geen omgevingsvergunning voor het bouwen in de
zin van artikel 2.1, eerste lid onder a van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht is vereist, dat bestemd of opgericht is
dan wel gebruikt wordt of kan worden gebruikt voor recreatief
nachtverblijf.4:18Recreatief nachtverblijf buiten kampeerterreinen1.Het is verboden ten behoeve van recreatief nachtverblijf
kampeermiddelen te plaatsen of geplaatst te houden buiten een
kampeerterrein dat als zodanig in het bestemmingsplan is bestemd
of mede bestemd.2.Het verbod geldt niet voor het plaatsen van kampeermiddelen voor
eigen gebruik door de rechthebbende op een terrein.3.Het college kan ontheffing verlenen van het verbod als bedoeld
in het eerste lid.4.Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8. kan de ontheffing
worden geweigerd in het belang van:
de bescherming van natuur en landschap;
de bescherming van een stadsgezicht.
4:19Aanwijzing kampeerplaatsen1.Het verbod van artikel 4:18, eerste lid is niet van toepassing
op door het college aangewezen plaatsen.2.Het college kan daarbij nadere regels stellen ter bescherming
van de belangen genoemd artikel 4:18, vierde lid, onder a en
b.5Andere onderwerpen betreffende de huishouding der gemeente1Parkeerexcessen5:lBegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
voertuigen: voertuigen als bedoeld in artikel 1, onder al,
van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens (RVV
1990) met uitzondering van kleine wagens zoals: kruiwagens,
kinderwagens en rolstoelen;
parkeren: parkeren als bedoeld in artikel 1, onder ac, van
het Reglement verkeersregels en verkeerstekens ( RVV 1990).
5:2Parkeren van voertuigen van autobedrijf e.d.1.Onder verhuren als bedoeld in dit artikel wordt mede verstaan:
het gebruiken van een voertuig voor het geven van
lessen;
het gebruiken van een voertuig voor het vervoeren van
personen tegen betaling.
2.Tot de voertuigen als bedoeld in dit artikel worden niet
gerekend:
voertuigen waaraan herstel- of onderhoudswerkzaamheden
worden verricht die in totaal niet meer dan een uur
vergen, en dit gedurende de tijd die nodig is en
gebruikt wordt voor deze werkzaamheden;
voertuigen voor persoonlijk gebruik van de in het derde
lid bedoelde persoon.
3.Het is degene die er zijn bedrijf, nevenbedrijf dan wel een
gewoonte van maakt voertuigen te stallen, te herstellen, te
slopen, te verhuren of te verhandelen, verboden:
drie of meer voertuigen die hem toebehoren of zijn
toevertrouwd, op de weg te parkeren binnen een cirkel
met een straal van 50 meter met als middelpunt een van
deze voertuigen;
de weg als werkplaats voor voertuigen te gebruiken.
4.Het college kan ontheffing van het verbod verlenen.5:3Te koop aanbieden van voertuigen1.Het is verboden op een door het college aangewezen weg een
voertuig te parkeren met het kennelijke doel het te koop aan te
bieden of te verhandelen.2.Het college kan ontheffing van het verbod verlenen.5:4Defecte voertuigenHet is verboden een voertuig waarmee als gevolg van andere dan
eenvoudig te verhelpen gebreken niet kan of mag worden gereden,
langer dan op drie achtereenvolgende dagen op de weg te
parkeren.5:5Voertuigwrakken1.Het is verboden een voertuig dat rijtechnisch in onvoldoende
staat van onderhoud en tevens in een kennelijk verwaarloosde
toestand verkeert op de weg te parkeren.2.Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door de Wet milieubeheer.5:6Kampeermiddelen e.a.1.Het is verboden een voertuig dat voor recreatie of anderszins
voor andere dan verkeersdoeleinden wordt gebruikt:
langer dan op drie achtereenvolgende dagen op de weg in
de bebouwde komt te plaatsen of te hebben;
op een door het college aangewezen plaats te parkeren,
waar dit naar zijn oordeel schadelijk is voor het
uiterlijk aanzien van de gemeente.
2.Het college kan ontheffing verlenen van het in het eerste lid,
aanhef en onder a, gestelde verbod.3.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voorzover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door het
Provinciaal wegenreglement of de Provinciale
landschapsverordening.5:7Parkeren van reclamevoertuigen1.Het is verboden een voertuig dat is voorzien van een aanduiding
van handelsreclame, op de weg te parkeren met het kennelijk doel
om daarmee handelsreclame te maken.2.Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.5:8Parkeren van grote voertuigen1.Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van de lading,
een lengte heeft van meer dan 6 meter of een hoogte van meer dan
2,4 meter te parkeren op de weg in de bebouwde kom.2.Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet op werkdagen
van maandag tot en met vrijdag, dagelijks van 08.00 tot 18.00
uur.3.Het verbod is voorts niet van toepassing op campers,
kampeerauto’s, caravans en kampeerwagens, voor zover deze
voertuigen niet langer dan drie achtereenvolgende dagen op de
weg worden geplaatst of gehouden.4.Het college kan plaatsen aanwijzen waar het verbod niet
geldt.5:9Parkeren van uitzichtbelemmerende voertuigen1.Het is verboden een voertuig dat, met inbegrip van lading, een
lengte heeft van meer dan 6 meter of een hoogte van meer dan 2,4
meter, op de weg te parkeren bij een voor bewoning of ander
dagelijks gebruik bestemd gebouw op zodanige wijze dat daardoor
het uitzicht van bewoners of gebruikers vanuit dat gebouw op
hinderlijke wijze wordt belemmerd of hun anderszins hinder of
overlast wordt aangedaan.2.Het verbod geldt niet gedurende de tijd die nodig is voor en
gebruikt wordt voor het uitvoeren van werkzaamheden waarvoor de
aanwezigheid van het voertuig ter plaatse noodzakelijk is.5:10Parkeren van voertuigen met stankverspreidende
stoffen(gereserveerd)5:11Aantasting groenvoorzieningen door voertuigen1.Het is verboden met een voertuig te rijden door of deze te doen
of te laten staan in een park of plantsoen of een van
gemeentewege aangelegde beplanting of groenstrook.2.Dit verbod is niet van toepassing:
op de weg;
op voertuigen die worden gebruikt voor werkzaamheden
door of vanwege de overheid;
op voertuigen, waarmee standplaats wordt of is ingenomen
op terreinen die voor dit doel zijn bestemd.
3.Het college kan van het verbod ontheffing verlenen.5:12Overlast van fiets of bromfiets1.Het is verboden op door het college in het belang van het
uiterlijk aanzien van de gemeente, ter voorkoming of opheffing
van overlast, of ter voorkoming van schade aan de openbare
gezondheid aangewezen plaatsen fietsen of bromfietsen onbeheerd
buiten de daarvoor bestemde ruimten of plaatsen te laten
staan.2.Het is verboden op door het college aangewezen plaatsen fietsen
of bromfietsen langer dan een door het college vastgestelde
periode onafgebroken te laten staan.2Collecteren5:13Inzameling van geld of goederen1.Het is verboden zonder vergunning van het college een openbare
inzameling van geld of goederen te houden of daartoe een
intekenlijst aan te bieden.2.Onder een inzameling van geld of goederen wordt mede verstaan:
het bij het aanbieden van goederen, waartoe ook worden gerekend
geschreven of gedrukte stukken, dan wel bij het aanbieden van
diensten aanvaarden van geld of goederen, indien daarbij te
kennen wordt gegeven of de indruk wordt gewekt dat de opbrengst
geheel of ten dele voor een liefdadig of ideëel doel is
bestemd.3.Het verbod geldt niet voor een inzameling die in besloten kring
gehouden wordt.4.Het college kan vrijstelling verlenen van het verbod als bedoeld
in het eerste lid.3Venten5:14Begripsbepaling1.In deze afdeling wordt onder venten verstaan: het in de
uitoefening van de ambulante handel te koop aanbieden, verkopen
of afleveren van goederen dan wel diensten op een openbare en in
de open lucht gelegen plaats of aan huis;2.Onder venten wordt niet verstaan:
het aan huis afleveren van goederen door of vanwege
degene die dit doet ter exploitatie van zijn winkel als
bedoeld in artikel 1 van de Winkeltijdenwet
het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van
goederen dan wel het aanbieden van diensten op
jaarmarkten en markten als bedoeld in artikel 160,
eerste lid, onder h, van de Gemeentewet of op
snuffelmarkten als bedoeld in artikel 5:22;
het te koop aanbieden, verkopen of afleveren van
goederen dan wel het aanbieden van diensten op een
standplaats als bedoeld in artikel 5:17.
5:15Ventverbod1.Het is verboden te venten indien daardoor de openbare orde, de
openbare veiligheid,de volksgezondheid of het milieu in gevaar
komt.2.Het is verboden te venten:
op zondagen en maandag t/m zaterdag tussen 20.00 en 8.00
uur.
op door het college aangewezen openbare plaatsen
3.Het verbod als bedoeld in het eerste lid geldt niet voor zover
in het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door artikel 5
van de Wegenverkeerswet.4.Het college kan ontheffing verlenen van de verboden als bedoeld
in het tweede lid.5:16Vrijheid van meningsuiting1.Het verbod als bedoeld in artikel 5:15, eerste lid geldt niet
voor venten met gedrukte of geschreven stukken waarin gedachten
en gevoelens worden geopenbaard als bedoeld in artikel 7, eerste
lid, van de Grondwet .2.In afwijking van het bepaalde in het eerste lid is het venten
van gedrukte en geschreven stukken waarin gedachten en gevoelens
worden geopenbaard als bedoeld in artikel 7, eerste lid van de
Grondwet verboden:
op door het college aangewezen openbare plaatsen;
of
op door het college aangewezen dagen en uren.
3.Het college kan ontheffing verlenen van het verbod als bedoeld
in het tweede lid.4Standplaatsen5:17Begripsbepaling1.In deze afdeling wordt verstaan onder standplaats: het vanaf een
vaste plaats op een openbare en in de openlucht gelegen plaats
te koop aanbieden, verkopen of afleveren van goederen dan wel
diensten, gebruikmakend van fysieke middelen, zoals een kraam,
een wagen of een tafel.2.Onder standplaats wordt niet verstaan:
een vaste plaats op een jaarmarkt of markt als bedoeld
in artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de
Gemeentewet;
een vaste plaats op een evenement als bedoeld in artikel
2:24.
5:18Standplaatsvergunning en weigeringsgronden1.Het is verboden zonder vergunning van het college een
standplaats in te nemen of te hebben.2.Onverminderd het bepaalde in artikel 1:8 kan de vergunning
worden geweigerd:
indien de standplaats hetzij op zichzelf hetzij in
verband met de omgeving niet voldoet aan redelijke eisen
van welstand;
indien als gevolg van bijzondere omstandigheden in de
gemeente of in een deel van de gemeente redelijkerwijs
te verwachten is dat door het verlenen van de vergunning
voor een standplaats voor het verkopen van goederen een
redelijk verzorgingsniveau voor de consument ter plaatse
in gevaar komt;
vanwege strijd met een geldend bestemmingsplan.
5:19Toestemming rechthebbendeHet is de rechthebbende op een perceel verboden toe te staan dat
daarop zonder vergunning van het college standplaats wordt of is
ingenomen.5:20Afbakeningsbepalingen1.Het verbod van artikel 5:18, eerste lid geldt niet voor zover in
het daarin geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet
milieubeheer, de Wet beheer rijkswaterstaatswerken, of het
Provinciaal wegenreglement.2.De weigeringsgrond van artikel 5:18, tweede lid, onder a, geldt
niet voor bouwwerken.5:21Aanhoudingsplicht[gereserveerd]5Snuffelmarkten5:22Begripsbepaling1.In deze afdeling wordt verstaan onder snuffelmarkt: een markt in
een voor het publiek toegankelijk gebouw waar hoofdzakelijk
tweedehands en incourante goederen worden verhandeld of diensten
worden aangeboden vanaf een standplaats.2.Onder een snuffelmarkt wordt niet verstaan:
een markt of jaarmarkt als bedoeld in artikel 160,
eerste lid, aanhef en onder h, van de Gemeentewet;
een evenement als bedoeld in artikel 2:24.
5:23Organiseren van een snuffelmarkt1.Het is verboden een snuffelmarkt te organiseren:
indien de burgemeester het organiseren van de
snuffelmarkt verboden heeft in het belang van de
openbare orde, de openbare veiligheid, de
volksgezondheid of het milieu.
indien degene die voornemens is een snuffelmarkt te
organiseren daarvan niet tevoren melding heeft
gedaan.
2.De organisator doet de melding als bedoeld in het eerste lid,
onder b binnen drie weken voorafgaand aan de snuffelmarkt met
vermelding van:
naam en adres van de organisator;
adres van het gebouw waar de snuffelmarkt gehouden
wordt;
de dagen en tijdstippen waarop de snuffelmarkt wordt
gehouden;
de frequentie van het houden van de snuffelmarkt;
het soort van goederen en diensten dat wordt aangeboden
en verhandeld;
het aantal standplaatsen;
het te verwachten aantal bezoekers;
3.De snuffelmarkt kan worden gehouden indien de burgemeester niet
binnen een week na ontvangst van de melding heeft beslist dat
het organiseren van de snuffelmarkt wordt verboden in het belang
van de openbare orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid
of het milieu. De burgemeester geeft daarvan binnen een week na
ontvangst van de melding aan de organisator met opgaaf van
redenen bericht.4.Het verbod geldt niet voor ruimten die uitsluitend dan wel
nagenoeg geheel en voortdurend in gebruik zijn als winkel in de
zin van de Winkeltijdenwet.6Openbaar water5:24Voorwerpen op, in of boven openbaar water1.Het is in verband met de veiligheid op het openbaar water
verboden een voorwerp, niet zijnde een vaartuig, op, in of boven
openbaar water te plaatsen, aan te brengen of te hebben, indien
dit door zijn omvang of vormgeving, constructie of plaats van
bevestiging gevaar oplevert voor de bruikbaarheid van het
openbaar water of voor het doelmatig en veilig gebruik daarvan
dan wel een belemmering vormt voor het doelmatig beheer en
onderhoud van het openbaar water.2.Degene die voornemens is een steiger, een meerpaal of een ander
voorwerp met een permanent karakter op, in of boven openbaar
water te plaatsen, doet daarvan uiterlijk twee weken tevoren een
melding aan het college.3.De melding bevat in ieder geval naam, adres en contactgegevens
van de melder, en een beschrijving van de aard en omvang van het
voorwerp.4.Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in de daarin
geregelde onderwerpen wordt voorzien door het Wetboek van
Strafrecht, de Scheepvaartverkeerswet, het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, de Provinciale vaarwegenverordening, de
Telecommunicatiewet of de daarop gebaseerde
Telecommunicatieverordening.5:25Ligplaats woonschepen en overige vaartuigen1.Het is verboden met een vaartuig een ligplaats in te nemen of te
hebben dan wel een ligplaats voor een vaartuig beschikbaar te
stellen buiten de door het college aangewezen gedeelten van
openbaar water.2.Het college kan aan het innemen, hebben of beschikbaar stellen
van een ligplaats met dan wel voor een vaartuig op krachtens het
eerste lid aangewezen gedeelten van openbaar water:
nadere regels stellen in het belang van de openbare
orde, volksgezondheid, veiligheid, milieuhygiëne en het
aanzien van de gemeente;
beperkingen stellen naar soort en aantal
vaartuigen.
3.Het verbod in het eerste lid geldt niet voorzover in het daarin
geregelde onderwerp wordt voorzien door de Wet milieubeheer, het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken, de Provinciale vaarwegenverordening of
de Provinciale landschapsverordening.5:26Aanwijzingen ligplaats1.Onverminderd het krachtens het tweede lid van artikel 5:25
bepaalde kan het college aan de rechthebbende op een vaartuig
aanwijzingen geven met betrekking tot het innemen, veranderen of
gebruik van een ligplaats in het belang van de openbare orde,
volksgezondheid, veiligheid, de milieuhygiëne en het aanzien van
de gemeente.2.De rechthebbende op een vaartuig is verplicht alle door of
vanwege het college gegeven aanwijzingen met betrekking tot het
innemen, veranderen of gebruik van een ligplaats op te
volgen.3.Het in het eerste en tweede lid bepaalde geldt niet voorzover in
de daarin geregelde onderwerpen wordt voorzien door het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken , de Provinciale vaarwegenverordening of
de Provinciale landschapsverordening.5:27Verbod innemen ligplaatsHet is verboden een ligplaats in te nemen, te hebben of beschikbaar
te stellen in strijd met het krachtens artikel 5:26, tweede lid
bepaalde.5:28Beschadigen van waterstaatswerken1.Het is verboden schade toe te brengen aan of veranderingen aan
te brengen in de toestand van bij de gemeente in beheer zijnde
openbare wateren, havens, dijken, wallen, kaden, trekpaden,
beschoeiingen, oeverbegroeiing, bruggen, zetten, duikers,
pompen, waterleidingen, gordingen, aanlegpalen, stootpalen,
bakens of sluizen.2.Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregeld onderwerp
wordt voorzien door het Wetboek van Strafrecht, het
Binnenvaartpolitiereglement, de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken of de Provinciale
vaarwegenverordening.5:29ReddingsmiddelenHet is verboden een voor het redden van drenkelingen bestemd en
daartoe bij het water aangebracht voorwerp te gebruiken voor een
ander doel dan wel voor dadelijk gebruik ongeschikt te maken.5:30Veiligheid op het water1.Het is aan een ieder die zich als bader of zwemmer in het
openbaar water ophoudt, verboden zich zodanig te gedragen dat
het scheepvaartverkeer daarvan hinder of gevaar kan
ondervinden.2.Het verbod geldt niet voorzover in het daarin geregelde
onderwerp wordt voorzien door het Binnenvaartpolitiereglement,
de Wet beheer rijkswaterstaatswerken of de Provinciale
vaarwegenverordening.5:31Overlast aan vaartuigen1.Het is verboden zonder redelijk doel zich vast te houden aan een
vaartuig in openbaar water, daarop te klimmen of zich daarop of
daarin te begeven of te bevinden.2.Het is aan degene die daartoe niet bevoegd is verboden een
vaartuig, liggend in of aan een openbaar water, los te
maken.7Crossterreinen en gemotoriseerd en ruiterverkeer in
natuurgebieden5:31A BegripsbepalingenIn deze afdeling wordt verstaan onder:
motorvoertuig; hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel
1, onder z, van het Reglement verkeersregels en
verkeerstekens 1990;
bromfiets: hetgeen daaronder wordt verstaan in artikel 1,
eerste lid onder e, van de Wegenverkeerswet 1994.
5:32Crossterreinen1.Het is verboden op enig terrein, geen weg zijnde, met een
motorvoertuig of een bromfiets een wedstrijd dan wel, ter
voorbereiding van een wedstrijd, een trainings- of proefrit te
houden of te doen houden dan wel daaraan deel te nemen, dan wel
een motorvoertuig of een bromfiets met het kennelijke doel
daartoe aanwezig te hebben.2.Het verbod van het eerste lid is niet van toepassing op door het
college aangewezen terreinen. Het college kan daarbij nadere
regels stellen voor het gebruik van deze terreinen:
in het belang van het voorkomen of beperken van
overlast;
in het belang van de bescherming van het uiterlijk
aanzien van de omgeving en ter bescherming van andere
milieuwaarden;
in het belang van de veiligheid van de deelnemers van de
in het eerste lid bedoelde wedstrijden en ritten of van
het publiek.
3.Het verbod in het eerste lid is niet van toepassing op situaties
waarin wordt voorzien door de Wet milieubeheer of het Besluit
geluidproductie sportmotoren.5:33Beperking verkeer in natuurgebieden1.Het is verboden binnen voor publiek toegankelijke
natuurgebieden, parken, plantsoenen of voor recreatief gebruik
beschikbare terreinen te rijden of zich te bevinden met een
motorvoertuig, een bromfiets, een fiets of een paard.2.Het verbod van het eerste lid is niet van toepassing op door het
college aangewezen terreinen. Het college kan daarbij nadere
regels stellen voor het gebruik van deze terreinen:
het voorkomen van overlast;
de bescherming van natuur- of milieuwaarden;
de veiligheid van het publiek.
3.Het verbod in het eerst lid is niet van toepassing op
motorvoertuigen, bromfietsen, fietsen en paarden:
ten dienste van politie, brandweer en geneeskundige
hulpverlening en van andere krachtens artikel 29, eerste
lid, Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990
door de minister van Verkeer en Waterstaat aangewezen
hulpverleningsdiensten;
die worden gebruikt in verband met beheer, onderhoud of
exploitatie van de terreinen als in het eerste lid
bedoeld;
die worden gebruikt in verband met werken die krachtens
wettelijk voorschrift moeten worden uitgevoerd;
van de zakelijk gerechtigden, huurders en pachters van
percelen die gelegen zijn binnen de terreinen als in het
eerste lid bedoeld;
voor het verkeer ten behoeve van bezoek en van de
verzorging van de onder d bedoelde personen.
4.Het in het eerste lid gestelde verbod is voorts niet van
toepassing:
op wegen die gelegen zijn binnen de in het eerste lid
bedoelde gebieden of terreinen;
binnen de bij of krachtens de Provinciale verordening
'Stiltegebieden' aangewezen stiltegebieden ten aanzien
van motorrijtuigen die bij of krachtens die verordening
zijn aangewezen als 'toestel'.
5.Het college kan ontheffing verlenen van het in het eerste lid
gestelde verbod.5.33aVoorschriften natuurgebieden en andere terreinenOnverminderd het bepaalde in artikel 5:33 kan het college ten
aanzien van door hen bij besluit aangewezen voor publiek
toegankelijke natuurgebieden, parken, plantsoenen of voor recreatief
gebruik bedoelde terreinen voorschriften stellen:
in het belang van de openbare orde;
in het belang van de zedelijkheid;
ter voorkoming van gevaar, schade en overlast;
ter bescherming van het milieu;
in het belang van de volksgezondheid.
8Verbod vuur te stoken5:34Verbod afvalstoffen te verbranden buiten inrichtingen of
anderszins vuur te stoken[gereserveerd]5:34aVerbod op het gebruik van wensballonnen1.Het is verboden zogenoemde wensballonnen door middel van hete
lucht afkomstig van vuur op te laten.2.Onder een wensballon wordt mede verstaan elk voorwerp dat door
middel van open vuur opstijgt en zonder sturing wegdrijft.9Verstrooiing van as[gereserveerd]6Straf-, overgangs- en slotbepalingen6:lStrafbepaling1.Overtreding van het bij of krachtens deze verordening bepaalde en de
op grond van artikel 1.4 daarbij gegeven voorschriften en
beperkingen wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste drie
maanden of geldboete van de tweede categorie en kan bovendien worden
gestraft met openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak.2.In afwijking van het eerste is artikel 1a van de Wet op de
economische delicten van toepassing op overtreding van het bepaalde
bij of krachtens de artikelen 2:10, vijfde lid, 2:11, tweede lid en
2:12, eerste lid.6:2Toezichthouders1.Met het toezicht op de naleving van deze verordening zijn belast:
ambtenaren van politie, als bedoeld in artikel 141 Wetboek van
Strafvordering.2.Met het toezicht op de naleving van deze verordening, behoudens
hoofdstuk 3, zijn belast: de bijzondere opsporingsambtenaren, als
bedoeld in artikel 142 Wetboek van Strafvordering en werkzaam onder
verantwoordelijkheid van de gemeente Zutphen.3.Voorts zijn met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of
krachtens deze verordening belast de bij besluit van het college dan
wel de burgemeester aan te wijzen personen.6:3Binnentreden woningenZij die belast zijn met het toezicht op de naleving of de opsporing van
een overtreding van de bij of krachtens deze verordening gegeven
voorschriften welke strekken tot handhaving van de openbare orde of
veiligheid of bescherming van het leven of de gezondheid van personen,
zijn bevoegd tot het binnentreden in een woning zonder toestemming van
de bewoner.6:4Inwerkingtreding nieuwe en intrekking oude verordening1.De Algemene plaatselijke verordening Zutphen 2005 wordt
ingetrokken2.Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2012.6:5OvergangsbepalingBesluiten, genomen krachtens de verordening bedoeld in artikel 6:4,
eerste lid, die golden op het moment van de inwerkingtreding van deze
verordening en waarvoor deze verordening overeenkomstige besluiten kent,
gelden als besluiten genomen krachtens deze verordening.6:6CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Algemene Plaatselijke Verordening
Zutphen 2011.Aldus besloten in de openbare vergadering vande raad van de gemeente Zutphen,gehouden op:De voorzitter, de griffier,De nummering van dit model wijkt op enkele plaatsen sterk af van de nummering
van de vorige versie. Om de aansluiting tussen de versies gemakkelijker te
maken, zijn hieronder transponeringstabellen opgenomen. Van deze versie naar
vorige versie
artikel huidige versievorige versieArtikel 1:1 Begripsbepalingen1.1Artikel 1:2 Beslistermijn1.2Artikel 1:3 Indiening aanvraag1.3Artikel 1:4 Voorschriften en beperkingen1.4Artikel 1:5 Persoonlijk karakter van vergunning of
ontheffing1.5Artikel 1:6 Intrekking of wijziging van vergunning of
ontheffing1.6Artikel 1:7 Termijnen1.7Artikel 1:8 Weigeringsgronden1.8Artikel 1:9 Lex silencio positivoArtikel 2:1 Samenscholing en ongeregeldheden2.1.1.1Artikel 2:2 Optochten2.1.2.1Artikel 2:3 Kennisgeving betogingen op openbare
plaatsen2.1.2.2Artikel 2:4 Afwijking termijn2.1.2.3Artikel 2:5 Te verstrekken gegevens2.1.2.4Artikel 2:6 Beperking aanbieden e.d. van geschreven of
gedrukte stukken of afbeeldingen2.1.3.1Artikel 2:7 Feest, muziek en wedstrijd e.d.2.1.4.1Artikel 2:8 Dienstverlening2.1.4.2Artikel 2:9 Straatartiest2.1.4.3Artikel 2:10 Het plaatsen van voorwerpen op of aan de weg in
strijd met de publieke functie ervan2.1.5.1Artikel 2:11 Aanleggen, beschadigen en veranderen van een
weg2.1.5.2Artikel 2:12 Maken, veranderen van een uitweg2.1.5.3Artikel 2:13 Veroorzaken van gladheid2.1.6.1Artikel 2:14 Winkelwagentjes2.1.6.2Artikel 2:15 Hinderlijke beplanting of gevaarlijk
voorwerp2.1.6.3Artikel 2:16 Openen straatkolken e.d.2.1.6.4Artikel 2:17 Kelderingangen e.d.2.1.6.5Artikel 2:18 Rookverbod in bossen en natuurterreinen2.1.6.6Artikel 2:19 Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp2.1.6.7Artikel 2:20 Vallende voorwerpen2.1.6.8Artikel 2:20a Gevaarlijke voorwerpen2.1.6.5.aArtikel 2:21 Voorzieningen voor verkeer en verlichting2.1.6.9Artikel 2:22 Objecten onder hoogspanningslijn2.1.6.10Artikel 2:23 Veiligheid op het ijs2.1.6.11Artikel 2:24 Begripsbepaling2.2.1Artikel 2:25 Evenement2.2.2Artikel 2:25a Vrijstelling evenement2.2.2.aArtikel 2:26 Ordeverstoring2.2.3Artikel 2:26a Gedrag bij evenementen2.2.3.aArtikel 2:27 Begripsbepalingen2.3.1.1Artikel 2:28 Exploitatievergunning horecabedrijf2.3.1.2Artikel 2:29 Sluitingstijd2.3.1.4Artikel 2:30 Afwijking sluitingstijd; tijdelijke
sluiting2.3.1.5Artikel 2:31 Aanwezigheid in gesloten horecabedrijf2.3.1.6Artikel 2:32 Handel in horecabedrijven2.5.5Artikel 2:33 Het college als bevoegd bestuursorgaan2.3.1.8Artikel 2:34 Verbod verstrekking sterke drank2.3.1.a.1Artikel 2:35 Begripsbepaling2.3.2.1Artikel 2:36 Kennisgeving exploitatie2.3.2.2Artikel 2:37 Nachtregister2.3.2.3Artikel 2:38 Verschaffing gegevens nachtregister2.3.2.4Artikel 2:39 Speelgelegenheden2.3.3.1Artikel 2:40 Speelautomaten2.3.3.2Artikel 2:41 Betreden gesloten woning of lokaal2.4.1Artikel 2:42 Plakken en kladden2.4.2Artikel 2:43 Vervoer plakgereedschap e.d.2.4.3Artikel 2:44 Vervoer inbrekerswerktuigen2.4.4Artikel 2:44a Vervoer van geprepareerde voorwerpen2.4.4.Artikel 2:45 Betreden van plantsoenen e.d.2.4.5Artikel 2:46 Rijden over bermen e.d.2.4.6Artikel 2:47 Hinderlijk gedrag op openbare plaatsen2.4.7Artikel 2:47a Verplichte route2.4.5.aArtikel 2:48 Verboden drankgebruik2.4.8Artikel 2:48a Glaswerk2.4.8.aArtikel 2:49 Verboden gedrag bij of in gebouwen2.4.9Artikel 2:50 Hinderlijk gedrag in voor het publiek
toegankelijke ruimten2.4.10Artikel 2:50a Gebiedsontzegging2.4.10.aArtikel 2:51 Neerzetten van fietsen e.d.2.4.11Artikel 2:52 Overlast van fiets of bromfiets op markt en
kermisterrein e.d.2.4.12Artikel 2:53 Bespieden van personen2.4.13Artikel 2:54 Bewakingsapparatuur2.4.14Artikel 2:55 Nodeloos alarmeren2.4.15Artikel 2:56 Alarminstallaties2.4.16Artikel 2:57 Loslopende honden2.4.17Artikel 2:58 Verontreiniging door honden2.4.18Artikel 2:59 Gevaarlijke honden2.4.19Artikel 2:60 Houden van hinderlijke of schadelijke
dieren2.4.20Artikel 2:61 Wilde dieren2.4.21Artikel 2:62 Loslopend vee2.4.22Artikel 2:63 Duiven2.4.23Artikel 2:64 Bijen2.4.24Artikel 2:65 BedelarijArtikel 2:66 Begripsbepaling2.5.1Artikel 2:67 Verplichtingen met betrekking tot het
verkoopregister2.5.2Artikel 2:68 Voorschriften als bedoeld in artikel 437ter van
het Wetboek van Strafrecht2.5.3Artikel 2:69 Vervreemding van door opkoop verkregen
goederen2.5.4Artikel 2:70 Handel in horecabedrijven2.5.5Artikel 2:71 Begripsbepalingen2.6.1Artikel 2:72 Ter beschikking stellen van consumentenvuurwerk
tijdens de verkoopdagen2.6.2Artikel 2:73 Bezigen van consumentenvuurwerk tijdens de
jaarwisseling2.6.3Artikel 2:73a Carbid schietenArtikel 2:74 Drugshandel op straat2.7.1Artikel 2:75 Bestuurlijke ophouding2.8.1Artikel 2:76 VeiligheidsrisicogebiedenArtikel 3:1 Begripsbepalingen3.1.1Artikel 3:2 Bevoegd bestuursorgaan3.1.2Artikel 3:3 Nadere regels3.1.3Artikel 3:4 Seksinrichtingen3.2.1Artikel 3:5 Gedragseisen exploitant en beheerder3.2.2Artikel 3:6 Sluitingstijden3.2.3Artikel 3:7 Tijdelijke afwijking sluitingstijden;
(tijdelijke) sluiting3.2.4Artikel 3:8 Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerder3.2.5Artikel 3:9 Straatprostitutie3.2.6Artikel 3:10 Sekswinkels3.2.7Artikel 3:11 Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen en
dergelijke3.2.8Artikel 3:12 Beslissingstermijn3.3.1Artikel 3:13 Weigeringsgronden3.3.2Artikel 3:14 Beëindiging exploitatie3.4.1Artikel 3:15 Wijziging beheer3.4.2Artikel 4:1 Begripsbepalingen4.1.1Artikel 4:2 Aanwijzing collectieve festiviteiten4.1.2Artikel 4:3 Kennisgeving incidentele festiviteiten4.1.3Artikel 4:4 Verboden incidentele festiviteiten4.1.4Artikel 4:5 Onversterkte muziek 4.1.5Artikel 4:6 Overige geluidhinder 4.1.6Artikel 4:7 Straatvegen4.4.5Artikel 4:8 Natuurlijke behoefte doen 4.4.6Artikel 4:9 Toestand van sloten en andere wateren en niet
openbare riolen en putten buiten gebouwen 4.4.8Artikel 4:10 BegripsbepalingenArtikel 4:11 KapvergunningArtikel 4:12 Vergunning van rechtswegeArtikel 4:13 Opslag voertuigen, vaartuigen, mest,
afvalstoffen enz.4.7.1Artikel 4:14 Stankoverlast door gebruik van meststoffen4.7.1aArtikel 4:15 Verbod hinderlijke of gevaarlijke reclame4.7.2Artikel 4:16 Vergunningsplicht lichtreclameArtikel 4:17 Begripsbepaling4.5.1Artikel 4:18 Recreatief nachtverblijf buiten
kampeerterreinen4.5.2Artikel 4:19 Aanwijzing kampeerplaatsen4.5.3Artikel 5:1 Begripsbepalingen5.1.1Artikel 5:2 Parkeren van voertuigen van autobedrijf
e.d.5.1.2Artikel 5:3 Te koop aanbieden van voertuigen5.1.2aArtikel 5:4 Defecte voertuigen5.1.3Artikel 5:5 Voertuigwrakken5.1.4Artikel 5:6 Kampeermiddelen e.a.5.1.5Artikel 5:7 Parkeren van reclamevoertuigen5.1.6Artikel 5:8 Parkeren van grote voertuigen5.1.7Artikel 5:9 Parkeren van uitzichtbelemmerende
voertuigen5.1.8Artikel 5:10 Parkeren van voertuigen met
stankverspreidende stoffen5.1.9Artikel 5:11 Aantasting groenvoorzieningen door
voertuigen5.1.10Artikel 5:12 Overlast van fiets of bromfiets5.1.11Artikel 5:13 Inzameling van geld of goederen5.2.1Artikel 5:14 Begripsbepaling 5.2.2Artikel 5:15 Ventverbod5.2.2Artikel 5:16 Vrijheid van meningsuiting5.2.2Artikel 5:17 Begripsbepaling5.2.3.1Artikel 5:18 Standplaatsvergunning en weigeringsgronden5.2.3.2Artikel 5:19 Toestemming rechthebbende5.2.3.3Artikel 5:20 Afbakeningsbepalingen5.2.3.4Artikel 5:21 Aanhoudingsplicht5.2.3.5Artikel 5:22 Begripsbepaling5.2.4Artikel 5:23 Organiseren van een snuffelmarkt5.2.4Artikel 5:24 Voorwerpen op, in of boven openbaar water5.3.1Artikel 5:25 Ligplaats woonschepen en overige
vaartuigen5.3.2Artikel 5:26 Aanwijzingen ligplaats5.3.3Artikel 5:27 Verbod innemen ligplaats5.3.4Artikel 5:28 Beschadigen van waterstaatswerken5.3.5Artikel 5:29 Reddingsmiddelen5.3.6Artikel 5:30 Veiligheid op het water5.3.7Artikel 5:31 Overlast aan vaartuigen5.3.8Artikel 5:32 Crossterreinen5.4.1Artikel 5:33 Beperking verkeer in natuurgebieden5.4.2Artikel 5:33a Voorschriften natuurgebieden en andere
terreinen5.4.3Artikel 5:34 Verbod afvalstoffen te verbranden buiten
inrichtingen of anderszins vuur te stoken5.5.1Artikel 6:1 Strafbepaling6.1Artikel 6:2 Toezichthouders6.2Artikel 6:3 Binnentreden woningen6.3Artikel 6:4 Inwerkingtreding nieuwe en intrekking oude
verordening6.4Artikel 6:5 Overgangsbepaling6.5Artikel 6:6 Citeertitel6.6
Van vorige versie naar huidige versie
vorige versieartikel huidige versie1.1Artikel 1:1 Begripsbepalingen1.2Artikel 1:2 Beslistermijn1.3Artikel 1:3 Indiening aanvraag1.4Artikel 1:4 Voorschriften en beperkingen1.5Artikel 1:5 Persoonlijk karakter van vergunning of
ontheffing1.6Artikel 1:6 Intrekking of wijziging van vergunning of
ontheffing1.7Artikel 1:7 Termijnen1.8Artikel 1:8 Weigeringsgronden2.1.1.1Artikel 2:1 Samenscholing en ongeregeldheden2.1.2.1Artikel 2:2 Optochten2.1.2.2Artikel 2:3 Kennisgeving betogingen op openbare
plaatsen2.1.2.3Artikel 2:4 Afwijking termijn2.1.2.4Artikel 2:5 Te verstrekken gegevens2.1.3.1Artikel 2:6 Beperking aanbieden e.d. van geschreven of
gedrukte stukken of afbeeldingen2.1.4.1Artikel 2:7 Feest, muziek en wedstrijd e.d.2.1.4.2Artikel 2:8 Dienstverlening2.1.4.3Artikel 2:9 Straatartiest2.1.5.1Artikel 2:10 Het plaatsen van voorwerpen op of aan de weg in
strijd met de publieke functie ervan2.1.5.2Artikel 2:11 Aanleggen, beschadigen en veranderen van een
weg2.1.5.3Artikel 2:12 Maken, veranderen van een uitweg2.1.6.1Artikel 2:13 Veroorzaken van gladheid2.1.6.2Artikel 2:14 Winkelwagentjes2.1.6.3Artikel 2:15 Hinderlijke beplanting of gevaarlijk
voorwerp2.1.6.4Artikel 2:16 Openen straatkolken e.d.2.1.6.5Artikel 2:17 Kelderingangen e.d.2.1.6.5aArtikel 2:20a Gevaarlijke voorwerpen2.1.6.6Artikel 2:18 Rookverbod in bossen en natuurterreinen2.1.6.7Artikel 2:19 Gevaarlijk of hinderlijk voorwerp2.1.6.8Artikel 2:20 Vallende voorwerpen2.1.6.9Artikel 2:21 Voorzieningen voor verkeer en verlichting2.1.6.10Artikel 2:22 Objecten onder hoogspanningslijn2.1.6.11Artikel 2:23 Veiligheid op het ijs2.2.1Artikel 2:24 Begripsbepaling2.2.2Artikel 2:25 Evenement2.2.2.aArtikel 2:25a Vrijstelling evenement2.2.3Artikel 2:26 Ordeverstoring2.2.3.aArtikel 2:26a Gedrag bij evenementen2.3.1.1Artikel 2:27 Begripsbepalingen2.3.1.2Artikel 2:28 Exploitatievergunning horecabedrijf2.3.1.2a2.3.1.32.3.1.4Artikel 2:29 Sluitingstijd2.3.1.5Artikel 2:30 Afwijking sluitingstijd; tijdelijke
sluiting2.3.1.6Artikel 2:31 Verbodengedragingen2.3.1.7Artikel 2:31 Verboden gedragingen2.3.1.8Artikel 2:33 Het college als bevoegd bestuursorgaan2.3.1a.1Artikel 2:34 Verbod verstrekking sterke drank2.3.2.1Artikel 2:35 Begripsbepaling2.3.2.2Artikel 2:36 Kennisgeving exploitatie2.3.2.3Artikel 2:37 Nachtregister2.3.2.4Artikel 2:38 Verschaffing gegevens nachtregister2.3.3.1Artikel 2:39 Speelgelegenheden2.3.3.2Artikel 2:40 Speelautomaten2.4.1Artikel 2:41 Betreden gesloten woning of lokaal2.4.2Artikel 2:42 Plakken en kladden2.4.3Artikel 2:43 Vervoer plakgereedschap e.d.2.4.4Artikel 2:44 Vervoer inbrekerswerktuigenArtikel 2:44a Vervoer van geprepareerde voorwerpen2.4.5Artikel 2:45 Betreden van plantsoenen e.d.2.4.5aArtikel 2:47a Verplichte route2.4.6Artikel 2:46 Rijden over bermen e.d.2.4.7Artikel 2:47 Hinderlijk gedrag op openbare plaatsen2.4.8Artikel 2:48 Verboden drankgebruik2.4.8aArtikel 2:48a Glaswerk2.4.9Artikel 2:49 Verboden gedrag bij of in gebouwen2.4.9a2.4.10Artikel 2:50 Hinderlijk gedrag in voor het publiek
toegankelijke ruimten2.4.10aArtikel 2:50a Gebiedsontzeggingen2.4.11Artikel 2:51 Neerzetten van fietsen e.d.2.4.12Artikel 2:52 Overlast van fiets of bromfiets op markt en
kermisterrein e.d.2.4.13Artikel 2:53 Bespieden van personen2.4.14Artikel 2:54 Bewakingsapparatuur2.4.15Artikel 2:55 Nodeloos alarmeren2.4.16Artikel 2:56 Alarminstallaties2.4.17Artikel 2:57 Loslopende honden2.4.18Artikel 2:58 Verontreiniging door honden2.4.19Artikel 2:59 Gevaarlijke honden2.4.20Artikel 2:60 Houden van hinderlijke of schadelijke
dieren2.4.20a2.4.21Artikel 2:61 Wilde dieren2.4.22Artikel 2:62 Loslopend vee2.4.23Artikel 2:63 Duiven2.4.24Artikel 2:64 Bijen2.5.1Artikel 2:66 Begripsbepaling2.5.2Artikel 2:67 Verplichtingen met betrekking tot het
verkoopregister2.5.3Artikel 2:68 Voorschriften als bedoeld in artikel 437ter van
het Wetboek van Strafrecht2.5.4Artikel 2:69 Vervreemding van door opkoop verkregen
goederen2.5.5 Artikel 2:32 Handel in horecabedrijven2.5.5Artikel 2:70 Handel in horecabedrijven2.6.1Artikel 2:71 Begripsbepalingen2.6.2Artikel 2:72 Ter beschikking stellen van consumentenvuurwerk
tijdens de verkoopdagen2.6.3Artikel 2:73 Bezigen van consumentenvuurwerk tijdens de
jaarwisseling2.7.1Artikel 2:74 Drugshandel op straat2.8.1Artikel 2:75 Bestuurlijke ophouding3.1.1Artikel 3:1 Begripsbepalingen3.1.2Artikel 3:2 Bevoegd bestuursorgaan3.1.3Artikel 3:3 Nadere regels3.2.1Artikel 3:4 Seksinrichtingen3.2.2Artikel 3:5 Gedragseisen exploitant en beheerder3.2.3Artikel 3:6 Sluitingstijden3.2.4Artikel 3:7 Tijdelijke afwijking sluitingstijden;
(tijdelijke) sluiting3.2.5Artikel 3:8 Aanwezigheid van en toezicht door exploitant en
beheerder3.2.6Artikel 3:9 Straatprostitutie3.2.7Artikel 3:10 Sekswinkels3.2.8Artikel 3:11 Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen en
dergelijke3.3.1Artikel 3:12 Beslissingstermijn3.3.2Artikel 3:13 Weigeringsgronden3.4.1Artikel 3:14 Beëindiging exploitatie3.4.2Artikel 3:15 Wijziging beheer3.5.14.1.1Artikel 4:1 Begripsbepalingen4.1.2Artikel 4:2 Aanwijzing collectieve festiviteiten4.1.3Artikel 4:3 Kennisgeving incidentele festiviteiten4.1.4Artikel 4:4 Verboden incidentele festiviteiten4.1.5Artikel 4:5 Onversterkte muziek4.1.6Artikel 4:6 Overige geluidhinder4.4.1.4.4.24.4.34.4.44.4.4a4.4.5Artikel 4:7 Straatvegen4.4.6Artikel 4:8 Natuurlijke behoefte doen4.4.74.4.8Artikel 4:9 Toestand van sloten en andere wateren en
niet openbare riolen en putten buiten
gebouwen4.4.14.4.1a4.4.2Artikel 4:15 Verbod hinderlijke of gevaarlijke reclame4.4.3Artikel 4:16 Vergunningsplicht lichtreclame4.5.1Artikel 4:17 Begripsbepaling4.5.2Artikel 4:18 Recreatief nachtverblijf buiten
kampeerterreinen4.5.3Artikel 4:19 Aanwijzing kampeerplaatsen4.7.1Artikel 4:13 Opslag voertuigen, vaartuigen, mest,
afvalstoffen enz.4.7.1aArtikel 4:14 Stankoverlast door gebruik van
meststoffen4.7.25.1.1Artikel 5:1 Begripsbepalingen5.1.2Artikel 5:2 Parkeren van voertuigen van autobedrijf
e.d.5.1.2aArtikel 5:3 Te koop aanbieden van voertuigen5.1.3Artikel 5:4 Defecte voertuigen5.1.4Artikel 5:5 Voertuigwrakken5.1.5Artikel 5:6 Kampeermiddelen e.a.5.1.6Artikel 5:7 Parkeren van reclamevoertuigen5.1.7Artikel 5:8 Parkeren van grote voertuigen5.1.8Artikel 5:9 Parkeren van uitzichtbelemmerende
voertuigen5.1.9Artikel 5:10 Parkeren van voertuigen met
stankverspreidende stoffen5.1.10Artikel 5:11 Aantasting groenvoorzieningen door
voertuigen5.1.11Artikel 5:12 Overlast van fiets of bromfiets5.2.1Artikel 5:13 Inzameling van geld of goederen5.2.2.Artikel 5:14 BegripsomschrijvingArtikel 5:15 Ventverbod5.2.3.1Artikel 5:17 Begripsbepaling5.2.3.2Artikel 5:18 Standplaatsvergunning en weigeringsgronden5.2.3.3Artikel 5:19 Toestemming rechthebbende5.2.3.4Artikel 5:20 Afbakeningsbepalingen5.2.3.5Artikel 5:21 Aanhoudingsplicht5.2.4Artikel 5:22 Begripsbepaling Artikel 5:23 Organiseren van een snuffelmarkt5.3.1Artikel 5:24 Voorwerpen op, in of boven openbaar water5.3.2Artikel 5:25 Ligplaats woonschepen en overige
vaartuigen5.3.3Artikel 5:26 Aanwijzingen ligplaats5.3.4Artikel 5:27 Verbod innemen ligplaats5.3.5Artikel 5:28 Beschadigen van waterstaatswerken5.3.6Artikel 5:29 Reddingsmiddelen5.3.7Artikel 5:30 Veiligheid op het water5.3.8Artikel 5:31 Overlast aan vaartuigen5.4.1Artikel 5:32 Crossterreinen5.4.2Artikel 5:33 Beperking verkeer in natuurgebieden5.4.3Artikel 5:33a Voorschriften natuurgebieden en andere
terreinen5.5.1Artikel 5:34 Verbod afvalstoffen te verbranden buiten
inrichtingen of anderszins vuur te stoken5.6.15.6.25.6.36.1Artikel 6:1 Strafbepaling6.2Artikel 6:2 Toezichthouders6.3Artikel 6:3 Binnentreden woningen6.4Artikel 6:4 Inwerkingtreding nieuwe en intrekking oude
verordening6.5Artikel 6:5 Overgangsbepaling6.6Artikel 6:6 CiteertitelArtikel 2:65 BedelarijArtikel 2:73a Carbid schietenArtikel 2:76 Veiligheidsrisicogebieden
TOELICHTINGHoofdstuk 1. Algemene bepalingenArtikel 1:1 BegripsomschrijvingenIn dit artikel wordt een aantal begrippen dat in de verordening wordt
gehanteerd, gedefinieerd. Van een aantal specifieke begrippen, dat wil zeggen
begrippen die op een bepaald onderdeel van deze verordening betrekking hebben,
zijn in de desbetreffende afdeling definities opgenomen.Over de definities kan het volgende worden opgemerkt.Openbare plaatsHiervoor is aangehaakt bij de Wet openbare manifestaties (Wom).Artikel 1, eerste lid, WOM bepaalt wat een openbare plaats is, namelijk een
plaats die krachtens bestemming of vast gebruik open staat voor het publiek.
Deze definitie kent dus twee criteria.Ten eerste moet de plaats open staan voor het publiek. Dat wil volgens de
memorie van toelichting zeggen “dat in beginsel eenieder vrij is om er te komen,
te vertoeven en te gaan; dit houdt in dat het verblijf op die plaats niet door
de gerechtigde aan een bepaald doel gebonden mag zijn (...). Dat de plaats "open
staat" betekent verder dat geen sprake is van een meldingsplicht, de eis van
voorafgaand verlof, of de heffing van een toegangsprijs voor het betreden van de
plaats”.Op grond hiervan zijn bijvoorbeeld stadions, postkantoren, warenhuizen,
restaurants, musea, ziekenhuizen en kerken geen “openbare plaatsen”. Ook de hal
van het gemeentehuis valt buiten het begrip “openbare plaats”.Het tweede criterium is dat het open staan van de plaats moet zijn gebaseerd op
bestemming of vast gebruik. “De bestemming ziet op het karakter dat door de
gerechtigde aan de plaats is gegeven blijkens een besluit of blijkens de uit de
inrichting van de plaats sprekende bedoeling. Een openbare plaats krachtens vast
gebruik ontstaat wanneer de plaats gedurende zekere tijd wordt gebruikt als had
deze die bestemming, en de rechthebbende deze feitelijke toestand gedoogt”,
aldus de memorie van toelichting (TK 1985-1986, 19 427, nr. 3, p. 16).Voorbeelden van openbare plaatsen in de zin van artikel 1, eerste lid, WOM zijn:
openbare wegen, plantsoenen, speelweiden en parken en vrij toegankelijke
gedeelten van overdekte passages, van winkelgalerijen, van stationshallen en van
vliegvelden, openbare waterwegen en recreatieplassen.Omdat de definitie van het begrip “openbare plaats” ook een aantal “besloten
plaatsen” als bedoeld in artikel 6, tweede lid, Grondwet kan omvatten, is in
artikel 1, tweede lid, WOM expliciet aangegeven dat onder een openbare plaats
niet wordt begrepen een gebouw of besloten plaats als bedoeld in artikel 6,
tweede lid, van de Grondwet (TK 1986-1987, 19 427, nr. 5, p. 11-13, en nr.
6).WegUit de begripsomschrijving van “openbare plaats” blijkt dat de weg maakt daar
onderdeel van uitmaakt.In de wetgeving bestaan verschillende definities van het begrip “weg”:
de “(Openbare) weg” in de zin van de Wegenwet: een begrip dat de
wetgever heeft gecreëerd in verband met de verkeersbehoefte. Een van de
grondbeginselen van de Wegenwet is dat het verkeer op wegen die openbaar
zijn in de zin van deze wet, het onbetwistbaar recht van vrij gebruik
heeft (behoudens bepaalde beperkingen; zie hierna);
de “weg” in de zin van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994), te weten de
voor het openbaar verkeer openstaande weg: een begrip ontstaan als
gevolg van de noodzaak om met betrekking tot de verkeersveiligheid en
het in stand houden van de weg in te grijpen.
Op of aan de wegVerschillende bepalingen in deze verordening hebben betrekking op (verboden)
gedragingen “op of aan de weg”. De term “aan de weg” duidt begripsmatig op een
zekere nabijheid ten opzichte van de weg. Daaronder vallen bijvoorbeeld
voortuinen van huizen en andere open ruimtes die aan de weg zijn gelegen.
Daaronder valt echter niet wat zich binnenshuis bevindt of afspeelt.Ook treinstations vallen in beginsel buiten het bereik van de APV. Artikel 27
van de Spoorwegwet en de daarop gebaseerde Algemeen Reglement Vervoer regelen
het bevoegd gezag inzake veiligheid, orde en rust op en om stations.
Tegenwoordig hebben veel stations echter ook een doorloopfunctie, en zijn er
bijvoorbeeld winkels in aanwezig. Dan zijn deze doorgangen in stations weliswaar
geen weg, maar wel openbare plaats.Openbaar waterEen 'openbaar water” in de zin van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek is ieder
water, dat open staat voor het publiek. “Openbaar” is hier dus synoniem aan
“feitelijk voor het publiek toegankelijk”.Bebouwde komDe reikwijdte van een aantal artikelen in deze verordening is beperkt tot de
bebouwde kom.Voor het begrip “bebouwde kom” kan aangesloten worden bij de aanwijzing van
gedeputeerde staten van de bebouwde kom krachtens artikel 27, lid 2, van de
Wegenwet. Nadeel is dat een dergelijke aanwijzing niet altijd actueel is. Het is
daarom praktischer de bebouwde kom aan te geven op een kaart die bij de
verordening is gevoegd. Deze kaart maakt deel uit van de verordening en moet dus
mee gepubliceerd worden.Een alternatief is om als de definitie te hanteren: het gebied binnen de grenzen
van de bebouwde kom die zijn vastgesteld op grond van artikel 20a van de
Wegenverkeerswet 1994.RechthebbendeHieronder wordt verstaan de rechthebbende naar burgerlijk recht.BouwwerkDeze omschrijving verwijst naar artikel 1 van de (Model-)bouwverordening: “elke
constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander materiaal, die op
de plaats van bestemming hetzij direct hetzij indirect met de grond verbonden
is, hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter
plaatse te functioneren”.GebouwDeze omschrijving verwijst naar artikel 1, onder c, van de Woningwet: “elk
bouwwerk, dat een voor mensen toegankelijke overdekte geheel of gedeeltelijk met
wanden omsloten ruimte vormt”.HandelsreclameIn het vierde lid van artikel 7 van de Grondwet, betreffende de vrijheid van
meningsuiting, wordt handelsreclame (commerciële reclame) met zoveel woorden
buiten de werking van dit artikel geplaatst. Dit is vooral van belang in verband
met het bepaalde in het eerste lid van artikel 7, dat zich volgens vaste
jurisprudentie verzet tegen een vergunningsstelsel voor de verspreiding van
gedrukte stukken e.d.Aan een vergunningsstelsel voor handelsreclame staat het grondwetsartikel niet
in de weg. Onder het begrip “reclame” dient te worden verstaan: iedere vorm van
openbare aanprijzing van goederen en diensten. Door dit te beperken tot
“handelsreclame” heeft de in het vierde lid geformuleerde uitzondering slechts
betrekking op reclame voor commerciële doeleinden in de ruime zin des woords en
omvat zij elk aanbod van goederen en diensten, maar is zij niet van toepassing
op reclame voor ideële doeleinden. Dit betekent niet dat handelsreclame helemaal
niet beschermd wordt. Voorschriften voor handelsreclame zullen de toets aan
artikel 10 EVRM en artikel 19 IV moeten kunnen doorstaan. Deze
verdragsbepalingen verzetten zich echter niet tegen een vergunningsstelsel.Bevoegd gezagMet het begrip “bevoegd gezag” wordt aangehaakt bij de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (Wabo). Die is van toepassing op de vergunning voor aanleg of
veranderen van een weg (artikel 2:11).De vergunning voor het aanleggen of
veranderen van een weg is aangewezen in artikel 2.2, eerste lid onder d. van de
Wabo. De Wabo kan ook van toepassing zijn op het gebruik van de weg anders dan
overeenkomstig de publieke functie daarvan, namelijk als het gaat om het opslaan
van roerende zaken (artikel 2:10). De ontheffing voor het opslaan van roerende
zaken is aangewezen in artikel 2.2, eerste lid, onder j en k van de Wabo. Zie
verder de toelichting bij artikel 2:10.De omgevingsvergunning wordt door één bevoegd gezag beoordeeld en doorloopt één
procedure. De beslissing op de aanvraag kent ook één procedure van
rechtsbescherming. Het bevoegd gezag is in de meeste gevallen het college van
burgemeester en wethouders van de gemeente waar het project in hoofdzaak zal
worden verricht. In een beperkt aantal gevallen berust de bevoegdheid tot
toestemmingsverlening niet bij het College van burgemeester en wethouders, maar
bij het College van gedeputeerde staten en in enkele gevallen bij een Minister.
Het bevoegd gezag is integraal verantwoordelijk voor het te nemen besluit en is
tevens belast met de bestuursrechtelijke handhaving.Daarnaast komt in de APV op verschillende plaatsen de term “bevoegd
bestuursorgaan” voor. Daarmee wordt dan gedoeld op ofwel het College van
burgemeester en wethouders, ofwel de burgemeester. De Wabo brengt hierin geen
verandering.Artikel 1:2 BeslistermijnTijdig beslissen is een rechtsplicht voor elk bestuursorgaan. Het merendeel van
de aanvragen zal binnen acht weken kunnen worden afgehandeld. Meer ingewikkelde
aanvragen, zeker die waarvoor meerdere adviezen moeten worden ingewonnen, vergen
soms meer tijd. De verlenging van de beslistermijn biedt dan uitkomst. Ook deze
termijn hebben we op acht weken gesteld (tweede lid). Artikel 4:14 Awb verplicht
tot kennisgeving aan de aanvrager van dit verlengingsbesluit. Indien de
aanvrager meent dat de verlenging niet redelijk is, kan hij daartegen in bezwaar
en beroep gaan.Artikel 1:3 Indiening aanvraag[vervallen]Artikel 1:4 Voorschriften en beperkingenIn literatuur en jurisprudentie is men het erover eens dat de bevoegdheid tot
het verbinden van voorschriften in beginsel aanwezig is in die gevallen waarin
het al dan niet verlenen van die vergunning of ontheffing ter vrije beslissing
staat van het beschikkende orgaan. Toch verdient het uit een oogpunt van
duidelijkheid aanbeveling deze bevoegdheid uitdrukkelijk vast te leggen. Daarbij
moet ook - ten overvloede - worden aangegeven dat die voorschriften uitsluitend
mogen strekken ter bescherming van de belangen in verband waarmee het vereiste
van vergunning of ontheffing is gesteld.Niet-nakoming van voorschriften die aan een vergunning of ontheffing verbonden
zijn, kan grond opleveren voor intrekking van de vergunning of ontheffing dan
wel voor toepassing van andere administratieve sancties. In artikel 1:6 is deze
intrekkingsbevoegdheid vastgelegd.De vraag of bij niet-nakoming van vergunningsvoorschriften bestuursdwang kan
worden toegepast, wordt in het algemeen bevestigend beantwoord. Doordat in het
tweede lid van artikel 1:4 naleving van deze voorschriften wordt omschreven als
verplichting, wordt hierover alle onzekerheid weggenomen.In de algemene strafbepaling (artikel 6:1) wordt overtreding van het bij of
krachtens deze verordening bepaalde met straf bedreigd. Daardoor staat ook straf
op het overtreden van aan een vergunning of ontheffing verbonden
voorschriften.Artikel 1:5 Persoonlijk karakter van vergunning of
ontheffingEen vergunning wordt persoonlijk genoemd, als die alleen of vooral is verleend
vanwege de persoon van de vergunningaanvrager (diens persoonlijke kwaliteiten,
zoals het bezit van een diploma of een bewijs van onbesproken levensgedrag). De
persoonlijke vergunning is in beginsel niet overdraagbaar, tenzij de regeling
dat uitdrukkelijk bepaalt of dit uit de aard van de vergunning voortvloeit. Een
voorbeeld van een persoonsgebonden vergunning is de vergunning als bedoeld in
artikel 3 van de Drank- en Horecawet. Deze wet bepaalt dat voor het verkrijgen
van een vergunning de nodige diploma’s moeten zijn gehaald. Een persoonlijke
vergunning is ook de standplaatsvergunning. Dit vanwege het persoonlijke
karakter van de ambulante handel en omdat het aantal aanvragen om vergunning het
aantal te verlenen vergunningen meestal verre overtreft. Het zou onredelijk zijn
als een standplaatsvergunning zonder meer kan worden overgedragen aan een andere
terwijl een groot aantal aanvragers op de wachtlijst staat.Artikel 1:6 Intrekking of wijziging van vergunning of
ontheffingDe in het eerste lid genoemde intrekkings- en wijzigingsgronden hebben een
facultatief karakter (“kan”). Het hangt van de omstandigheden af of tot
intrekking of wijziging wordt overgegaan. Zo zal niet iedere niet-nakoming van
vergunningsvoorschriften leiden tot intrekking van de vergunning. Met name het
rechtzekerheids- en het vertrouwensbeginsel beperken nogal eens de bevoegdheid
tot wijziging en intrekking.Als het bestuursorgaan overweegt om de vergunning of ontheffing in te trekken of
te wijzigen, dient het de belanghebbenden in de gelegenheid te stellen hun
bedenkingen in te dienen (artikel 4:8 Awb).Artikel 1:7 TermijnenVóór juni 2007 kende de APV geen bepaling die een geldingsduur aangaf voor een
krachtens het model verleende vergunning of ontheffing. Vergunningvoorwaarden
konden bepalen dat de vergunning of ontheffing periodiek moest worden
verlengd.Het streven naar lastenvermindering voor burger en overheid en toetsing aan de
Europese Dienstenrichtlijn hebben ertoe geleid in artikel 1:7 te bepalen dat de
vergunning of ontheffing in beginsel voor onbepaalde tijd geldt. Artikel 11 van
de Dienstenrichtlijn stelt dat vergunningen geen beperkte geldingsduur mogen
hebben, tenzij:
de vergunning automatisch wordt verlengd of alleen afhankelijk is van de
voortdurende vervulling van de voorwaarden;
het aantal beschikbare vergunningen beperkt is door een dwingende reden
van algemeen belang;
een beperkte duur gerechtvaardigd is om een dwingende reden van algemeen
belang.
Over punt b. dat onder meer op wachtlijsten ziet, schrijft de Dienstenrichtlijn:
“Wanneer het aantal beschikbare vergunningen voor een activiteit beperkt is
wegens een schaarste aan natuurlijke hulpbronnen of technische mogelijkheden,
moet een selectieprocedure worden vastgesteld om uit verscheidene gegadigden te
kiezen, teneinde via de werking van de vrije markt de kwaliteit en voorwaarden
van het dienstenaanbod voor de gebruikers te verbeteren. Deze procedure moet
transparant en onpartijdig zijn en de verleende vergunning mag niet buitensporig
lang geldig zijn, automatisch worden verlengd of enig voordeel toekennen aan de
dienstverrichter wiens vergunning net is komen te vervallen. In het bijzonder
moet de geldigheidsduur zodanig worden vastgesteld dat de vrije mededinging niet
in grote mate wordt belemmerd of beperkt dan nodig is met het oog op de
afschrijvingen van de investeringen en een billijke vergoeding van het
geïnvesteerde kapitaal.” (PB L 376/36, nr. 62) Als gemeenten een vergunning voor
bepaalde tijd verlenen, moeten zij beargumenteren waarom deze beperking nodig is
en de evenredigheidstoets kan doorstaan.Sommige vergunningen lenen zich uit de aard alleen voor verlening voor bepaalde
tijd. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een evenementenvergunning of een
standplaatsvergunning voor een oliebollenkraam rond de jaarwisseling.Zie voor de betekenis van “een dwingende reden van algemeen belang” bij de
toelichting onder artikel 1:8.Artikel 1:6 bepaalt dat bij gewijzigde omstandigheden de vergunning kan worden
gewijzigd of ingetrokken. Het ligt ook daarom in de rede dat een vergunning voor
onbepaalde duur blijft gelden indien de omstandigheden niet wijzigen. Pas bij
gewijzigde omstandigheden dient de vergunning opnieuw te worden bezien. Ook
daarbij wordt rekening gehouden met de noodzaak- en proportionaliteitseis. Bij
geringe wijziging van omstandigheden die geen gevolgen hebben voor het algemeen
belang, kan de vergunning niet worden gewijzigd of ingetrokken. De noodzaak
daarvoor ontbreekt.Artikel 1:8 WeigeringsgrondenVergunningstelsels zijn in de APV als volgt geformuleerd: een verbodsbepaling om
een bepaalde activiteit te verrichten behoudens vergunning. Vergunningstelsels
kenden tot 2007 vervolgens een artikellid of –leden met weigeringsgronden. Deze
werden op verschillende manier omschreven wat suggereerde dat in verschillende
bepalingen materieel andere weigeringsgronden golden. Dit was meestal niet het
geval. In het kader van deregulering en vermindering van administratieve lasten
is kritisch naar de weigeringsgronden gekeken. We hebben ter bevordering van de
systematiek en duidelijkheid binnen de APV ervoor gekozen om in Hoofdstuk I
algemene weigeringsgronden te benoemen. In de afzonderlijke vergunningstelsels
zijn de betreffende artikel(led)en vervallen. Alleen als er voor een vergunning
andere weigeringsgronden gelden dan de in artikel 1:8 genoemde, worden die in
het betreffende artikel genoemd. In enkele gevallen is van artikel 1:8
afgeweken.Europese DienstenrichtlijnVergunningenTegelijkertijd met de deregulering van de vergunningstelsels van de APV zijn
deze gescreend aan de Europese Dienstenrichtlijn. Het gaat daarbij om de
volgende stelsels: gebiedsaanwijzing in geval van straatartiesten, de
evenementenvergunning, horecaexploitatievergunning, vergunning voor een
seksinrichting, standplaatsvergunning en de vergunning voor een snuffelmarkt.
Gokactiviteiten zijn van de werking van de Europese Richtlijn uitgezonderd,
zodat de speelautomatenvergunning niet onder het regime valt.MeldingenHet begrip vergunningstelsel in de zin van de Dienstenrichtlijn is breder dan
wij dit kennen.Daaronder vallen ook meldingsplichten. Onder vergunning verstaat de
Dienstenrichtlijn immers: elke procedure die voor een dienstverrichter of
afnemer de verplichting inhoudt bij een bevoegde instantie stappen te ondernemen
ter verkrijging van een formele of stilzwijgende beslissing over de toegang tot
of de uitoefening van een dienstenactiviteit (artikel 4 lid 6). Hieruit volgt
dat een melding wordt aangemerkt als een vergunning. Andere voorbeelden van een
‘vergunning’zijn: verklaringen van geen bezwaar; verplichting zich in te
schrijven in een register etc. Een voorbeeld van een meldingsplicht binnen deze
verordening is een eendaags klein evenement.Vestiging of tijdelijke overschrijdingBij het screenen van de APV aan de Dienstenrichtlijn is het volgende in
ogenschouw genomen. In theorie bestaan er drie verschillende regimes: voor de
‘vestiger’, de ‘tijdelijke grensoverschrijder’ en de Nederlandse
dienstverrichter. In het licht van deze regimes moet worden bekeken of en in
hoeverre vergunningstelsels zijn toegestaan.Artikel 9 van de Dienstenrichtlijn (vrij verkeer van vestiging) ziet op de
zogenaamde ‘vestiger’. Er is overeenkomstig de rechtspraak van het HvJ sprake
van vestiging, als er een daadwerkelijke uitoefening van een economische
activiteit voor onbepaalde tijd vanuit een duurzame vestiging wordt verricht.
Aan die eis kan ook zijn voldaan als een onderneming voor een bepaalde tijd
wordt opgericht of als er een gebouw wordt gehuurd van waaruit de ondernemer
zijn activiteiten onderneemt. (overweging 37 bij de richtlijn).In het licht van beide regimes moet worden bekeken of een vergunningstelsel is
toegestaan.Artikel 9 van de Dienstenrichtlijn (vrij verkeer van vestiging) ziet op de
zogenaamde ‘vestiger’. Het artikel staat vergunningstelsels toe, mits aan de
volgende vereisten is voldaan:
zij zijn niet discriminatoir ten opzichte van degene die de vergunning
aanvraagt;
de behoefte aan een vergunningstelsel is gerechtvaardigd om een
dwingende reden van algemeen belang (noodzakelijkheid). Het begrip
dwingende redenen van algemeen belang zoals bedoeld in artikel 9 is door
het Hof van Justitie ontwikkeld en kan zich nog verder ontwikkelen. Het
betreft hier de zogenaamde ‘rule of reason’. Dit begrip omvat de
volgende gronden: openbare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid,
als bedoeld in de artikelen 46 en 55 van het Verdrag, en andere
dwingende redenen waaronder milieu (overweging 40 bij de
richtlijn);
het nagestreefde doel kan niet door een minder beperkende maatregel
worden bereikt (evenredigheid).
De tijdelijke dienstverrichter overschrijdt de grens om in Nederland zijn
dienst te verrichten, maar vestigt zich hier niet. Hierop ziet artikel 16 van de
Dienstenrichtlijn (vrij verkeer van diensten). Hier gelden veel strengere
criteria om een (vergunnings)eis te stellen:
zij zijn niet discriminatoir ten opzichte van de dienstverlener;
er zijn gerechtvaardigde redenen van openbare orde, openbare veiligheid,
de volksgezondheid of de bescherming van het milieu (noodzakelijkheid).
Voor wat betreft de noodzakelijkheidseis stelt artikel 16 dan ook een
strengere eis dan artikel 9;
het nagestreefde doel kan niet door een minder beperkende maatregel
worden bereikt (evenredigheid).
Tenslotte zijn er de Nederlandse dienstverleners. In theorie staat de richtlijn
toe dat de overheid aan een Nederlandse dienstverlener zwaardere eisen stelt dan
aan een buitenlandse partij, maar dit is in de praktijk en vanuit het oogpunt
van rechtsgelijkheid niet wenselijk.Wij achten het op dezelfde gronden evenmin gewenst een onderscheid aan te
brengen tussen verschillende soorten van dienstverleners (tijdelijke
grensoverschrijders, vestigers en dus ook Nederlandse dienstverleners). Anders
zou de dienstverlener die zich vanuit een andere lidstaat hier vestigt een
bevoorrechte positie hebben ten opzichte van degene die de grens overschrijdt om
zijn diensten aan te bieden of beide dienstverleners ten opzichte van de eigen
onderdanen.Niet alleen de eis van het hebben van een vergunning geldt voor hen gelijkelijk,
maar ook de gronden om een vergunning te weigeren zijn voor de drie categorieën
aanvragers dezelfde. Daarom zijn de weigeringsgronden algemeen geformuleerd
zodat ze gelden voor interne én internationale verhoudingen. Er is aangesloten
bij het lichtste regime van de richtlijn (artikel 16): de openbare orde, de
openbare veiligheid, de volksgezondheid en het milieu.De richtlijn geldt niet voor het verkopen van goederen. Dit is immers geen
dienst. Bij standplaatsvergunningen kan er echter zowel sprake zijn van een
vergunning voor een standplaats voor het verkopen van goederen en/of voor het
verlenen van diensten. Ook in dit geval zou rechtsongelijkheid kunnen ontstaan
doordat de verkoper niet, maar de dienstverlener wel onder de richtlijn valt.
Daarom is in de model-apv geen onderscheid gemaakt tussen verkoop en
dienstverlening voor wat betreft de weigeringsgronden.Enkele voorheen gehanteerde weigeringsgronden komen niet meer als zodanig voor
in de richtlijn. De vraag waar deze dan wel onder vallen kan als volgt worden
beantwoord:OverlastVanouds is de APV een openbare orde en overlast-verordening. Het begrip
‘overlast’ komt in het EG-recht bij de toetsing van uitzonderingen op het vrij
verkeer niet voor. Ook de Dienstenrichtlijn spreekt niet over overlast. Het
milieubegrip omvat echter alle soorten van overlast die gerelateerd zijn aan de
omgeving/het milieu. Te denken valt aan geluidsoverlast, geurhinder, overlast
veroorzaakt door stof, afval e.d. Overlast, veroorzaakt door vuurwerk, valt
eveneens onder bescherming van het milieu of zelfs gezondheid.VerkeersveiligheidDe verkeersveiligheid valt aan te merken als een dwingende reden van algemeen
belang als bedoeld in artikel 9 (rule of reason). Maar ook is er sprake van een
belang dat te scharen valt onder de volksgezondheid, als het voorkomen van
verkeersslachtoffers het te beschermen belang betreft.Veiligheid van personen en gezondheidDeze gronden op grond waarvan voorheen een evenementenvergunning kon worden
geweigerd, bijvoorbeeld bij het uitbreken van mond- en klauwzeer (gezondheid)
kunnen als een belang van volksgezondheid worden aangemerkt.ZedelijkheidHet begrip zedelijkheid valt onder het begrip openbare orde, zoals dit wordt
uitgelegd in overweging 41. Te denken valt aan de bescherming van de menselijke
waardigheid of in het geval van dierenmishandeling (bijvoorbeeld gansslaan,
palingtrekken of zwijntjetik) betreft onder het belang van dierenwelzijn. Ook
andere dwingende redenen dan de openbare orde kunnen een ‘zedelijkheidsaspect’
hebben. Bij seksinrichtingen is zedelijkheid nog als een zelfstandige
weigeringsgrond opgenomen, omdat het om ‘vestiging’ gaat.Voorzieningenniveau bij standplaatsenIn het verleden is het beschermen van een redelijk voorzieningenniveau in de
gemeente ten behoeve van de consument als een openbare orde-belang aangemerkt.
De gedachte was dat gevestigde winkeliers geconfronteerd worden met hoge
exploitatiekosten die niet in verhouding staan tot de vrij lage
exploitatiekosten van de straathandelaren. Uit jurisprudentie van de Afdeling
bestuursrecht van de Raad van State blijkt dat het reguleren van de
concurrentieverhoudingen niet als een huishoudelijk belang van de gemeente wordt
aangemerkt. Hierop wordt door de Afdeling slechts één uitzondering toegestaan,
namelijk wanneer het voorzieningenniveau voor de consument in een deel van de
gemeente in gevaar komt. Wil een gemeente op basis hiervan een vergunning
weigeren dan moet worden aangetoond, mede aan de hand van de boekhouding van de
plaatselijke winkelier, dat het voortbestaan van de winkel in gevaar komt als
vanaf een standplaats dezelfde goederen aangeboden worden.De Dienstenrichtlijn staat deze weigeringsgrond voor standplaatsvergunningen
waar (mede) diensten worden verleend niet toe, omdat dit wordt beschouwd als een
economische, niet toegestane, belemmering voor het vrij verkeer van diensten.
Het blijft echter nog wel mogelijk om deze weigeringsgrond te hanteren bij een
standplaats voor het verkopen van goederen (zie artikel 5:18, derde lid, onder
b). Daarop is de richtlijn immers niet van toepassing.Tweede lidDe wetgever heeft in de Awb een sluitend systeem neergelegd voor de afhandeling
van aanvragen: die worden ingewilligd of geweigerd. In artikel 4:5 van de Awb is
daarop één uitzondering gemaakt: een aanvraag die zo gebrekkig is dat die moet
worden aangevuld voor ze kan worden afgehandeld kan buiten behandeling worden
gelaten. Wel moet de aanvrager de kans krijgen om de aanvraag aan te vullen.
Gemeenten kunnen bij verordening geen aanvullende gronden stellen waarmee een
aanvraag buiten behandeling kan worden gelaten, zoals voorheen was gedaan in
artikel 1:3 ten aanzien van aanvragen die werden ingediend minder dan drie weken
vóór het tijdstip waarop de aanvrager de vergunning of ontheffing nodig had. Het is echter weinig zinvol – voor zowel de gemeente als de aanvrager – om te
beginnen met een inhoudelijk toetsing van een aanvraag als door het (late)
tijdstip van indienen van de aanvraag een –volledige en – goede beoordeling
hiervan niet redelijkerwijs mogelijk is vóór de beoogde datum van de activiteit
waarvoor de aanvrager de vergunning of ontheffing nodig heeft. Een vergunning of
ontheffing zal in dergelijke gevallen niet (tijdig) verleend kunnen worden. Zie
in dit verband ook artikel 3:2 van de Awb. Een (snelle) weigering schept (snel)
duidelijkheid voor de aanvrager en voorkomt een onnodige inspanning aan de kant
van de gemeente. Het tweede lid biedt nu een weigeringsgrondslag voor dergelijke
gevallen, voor zover de betreffende aanvraag is ingediend minder dan drie weken
voor de beoogde datum van de beoogde activiteit en daardoor een behoorlijke
behandeling van de aanvraag niet mogelijk is.Derde lidVoor evenementen is de termijn van drie weken doorgaans te kort om tot een goede
behandeling van de aanvraag te komen. Met toevoeging van het derde lid wordt
voor evenementenvergunningen een termijn van twaalf weken gesteld. Dit sluit aan
bij de huidige regeling, zoals die in het evenementenbeleid is vastgesteld. Met
deze regeling wordt bevorderd dat vergunningaanvragen tijdig worden
ingediend.Artikel 1:9 Lex silencio positivoArt. 2:25 Vergunning evenementenKleinere evenementen zijn vergunningsvrij. Deze vergunning ziet derhalve op
grotere evenementen. Daarbij is een lex silencio positivo niet wenselijk, gezien
de impact die een groot evenement kan hebben, met name op de openbare orde. Ook
vragen vele aspecten van een groot evenement, zoals de brandveiligheid, geluid,
aanvoer, afvoer een parkeren van bezoekers, om maatwerk dat alleen een
inhoudelijke vergunningsbeschikking kan bieden. Er zijn derhalve verschillende
dwingende redenen van algemeen belang, met name de openbare orde, openbare
veiligheid en milieu om van een lex silencio positivo af te zien.Art. 2:28 Exploitatie openbare inrichtingDeze vergunning richt zich met name op de openbare orde. Een lex silencio
positivo is dan ook niet wenselijk om deze dwingende reden van algemeen
belang.Art. 2:39 SpeelgelegenheidDeze vergunning beoogt de bescherming van met name de openbare orde. Daarnaast
speelt het bestrijden van gokverslaving een rol. Het is hoogst onwenselijk zijn
als deze vergunning van rechtswege wordt verleend voordat er een inhoudelijke
toets van de aanvraag heeft plaatsgevonden en is voltooid. Een lex silencio
positivo is hier dan ook niet wenselijk om dwingende redenen van algemeen
belang, zoals de openbare orde en volksgezondheid.Art. 3:4 SeksinrichingenDeze vergunning beschermt wezenlijke belangen, met name de openbare orde en
volksgezondheid. Het is hoogst onwenselijk zijn als deze vergunning van
rechtswege wordt verleend voordat er een inhoudelijke toets van de aanvraag
heeft plaatsgevonden en is voltooid. Een lex silencio positivo is hier dan ook
niet wenselijk om dwingende redenen van algemeen belang, zoals de openbare orde
en volksgezondheid. Hoofdstuk 2. Openbare ordeAfdeling 1: Bestrijding van ongeregeldheden In deze afdeling zijn bepalingen opgenomen die bedoeld zijn om zowel het gebruik
als de bruikbaarheid van de weg in goede banen te kunnen leiden en de openbare
orde op andere openbare plaatsen te waarborgen. De diverse functies van de
openbare ruimte, onder andere voor demonstraties, optochten en feesten, vraagt
om een scheiding dan wel regulering van het gebruik.Artikel 2:1 Samenscholing en ongeregeldhedenHier is de term 'bevoegd gezag' vervangen door 'bevoegde bestuursorganen'.Eerste lidHet begrip “samenscholing” is ontleend aan artikel 186 WvSr: “Hij die
opzettelijk bij gelegenheid van een volksoploop zich niet onmiddellijk
verwijdert na het derde door of vanwege het bevoegde bestuursorgaan gegeven
bevel, wordt, als schuldig aan deelneming aan samenscholing, gestraft met
gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede
categorie.”Onder omstandigheden is het denkbaar dat een samenscholing het karakter heeft
van bijvoorbeeld een betoging. Gelet op de Wet openbare manifestaties moeten dit
soort samenscholingen van de werking van dit artikel uitgezonderd worden. In het
vijfde lid is dit dan ook gebeurd.Tweede lidAan de politieambtenaar mag slechts een begrensde “bevoegdheid” (tot het geven
van aanwijzingen e.d.) worden gegeven, namelijk om in die gevallen dat iets voor
regeling in bijzonderheden niet vatbaar is, naar gelang van de omstandigheden
ter plaatse te beoordelen of de in de desbetreffende APV bepaling verboden
toestand feitelijk aanwezig is. De aanwijzing, last e.d. vormt een voorwaarde
voor de toepasselijkheid van de strafbepaling; zij is bestanddeel van het
strafbare feit.De rechter blijft volkomen vrij in de beoordeling van de feiten. Als de rechter
meent dat de politieambtenaar in zijn waardering van de gedraging heeft
misgetast, laat hij de strafbepaling buiten toepassing. Het gaat hier om
bestaande politiebevoegdheden. Deze bevoegdheid berust op de artikelen 2 en 12
Politiewet. Artikel 2 draagt aan de politie de daadwerkelijke handhaving van de
rechtsorde op, waaronder blijkens artikel 12 de handhaving van de openbare orde.
Deze bevoegdheid wordt in feite herhaald als van een gemeentelijke strafbepaling
een aanwijzing, last, bevel of oordeel van een politieambtenaar een element
vormt.De aanvullende bevoegdheid van de gemeentelijke wetgever op de artikelen 184 en
186 Wetboek van Strafrecht (WvSr) is meermalen door de Hoge Raad erkend. De
sanctionering van het niet opvolgen van een krachtens een APV bepaling gegeven
politiebevel gebeurt op grond van de artikelen 184 of 186 WvSr of op grond van
artikel 154 Gemeentewet. Het opzettelijk niet voldoen aan een dergelijk bevel
levert het strafbare feit van artikel 184 WvSr op en bij samenscholingen van
artikel 186 WvSr.Afdeling 2: BetogingArtikel 2:2 Optochten (Gereserveerd)Artikel 2:3 Kennisgeving betogingen op openbare
plaatsenDit artikel is een uitwerking van enkele artikelen uit de Wet openbare
manifestaties (WOM).In artikel 1 van de Wet openbare manifestaties wordt in het eerste lid “openbare
plaats” gedefinieerd als: een plaats die krachtens bestemming of vast gebruik
openstaat voor het publiek. In het tweede lid is bepaald dat daaronder niet is
begrepen: een gebouw of besloten plaats als bedoeld in artikel 6, tweede lid,
van de Grondwet (een kerk, moskee, synagoge of een ander gebouw dat met name
wordt gebruikt voor godsdienstige of levensbeschouwelijke doelen).Uit de artikelen 3 en 4 WOM volgt dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt voor de gevallen waarin voor deze samenkomsten een kennisgeving is
vereist en daarbij enkele procedurebepalingen moet vaststellen. Artikel 5 WOM
kent de burgemeester de bevoegdheid toe om naar aanleiding van een kennisgeving
voorschriften en beperkingen te stellen of een verbod te geven; artikel 6 WOM
kent hem een aanwijzingsbevoegdheid toe, terwijl artikel 7 WOM bepaalt dat hij
bevoegd is aan de organisatoren van de desbetreffende activiteit de opdracht te
geven deze te beëindigen en uiteen te gaan. Ten aanzien van vergaderingen en
betogingen op andere dan openbare plaatsen kent artikel 8 WOM de burgemeester
o.a. de bevoegdheid toe opdracht te geven deze te beëindigen.Vierde lidArtikel 145 van de Gemeentewet bepaalt dat de Algemene Termijnenwet van
overeenkomstige toepassing is op termijnen in gemeentelijke verordeningen,
tenzij in de verordening anders is bepaald. Het vierde lid bevat zo’n afwijkende
bepaling, die voorkomt dat afhandeling op zaterdag of zondag of op een algemeen
erkende feestdag of op een werkdag na 12.00 uur moet plaatsvinden. Dat laatste
is gedaan om toch nog over enige uren voor beoordeling en besluitvorming te
beschikken.Artikel 2:4 Afwijking termijn(gereserveerd)Artikel 2:5 Te verstrekken gegevens(gereserveerd)Afdeling 3: Verspreiden van gedrukte stukkenArtikel 2:6 Beperking aanbieden e.d. van geschreven of
gedrukte stukken of afbeeldingenFolderen en flyeren is toegestaan, behalve op of aan door het college aangewezen
wegen of gedeelten daarvan. Het tweede lid geeft de mogelijkheid om het verbod
voor die wegen nog weer te beperken tot nader aan te geven dagen en uren,
waarbij het vierde lid het college de bevoegdheid geeft voor het dan nog
resterende verbod een ontheffing te verlenen. Van de in het eerste lid
toegekende bevoegdheid mag het college niet zodanig gebruik maken dat er “geen
gebruik van enige betekenis” overblijft. Zie ook de toelichting op artikel
2:42.Het college ontleent zijn bevoegdheid aan artikel 160, onder a, van de
Gemeentewet.Artikel 2:6 heeft betrekking op het grondrecht waarmee de gemeentelijke wetgever
het meest wordt geconfronteerd, namelijk de vrijheid van meningsuiting. Dit
grondrecht is geformuleerd in artikel 19 IV, artikel 10 EVRM en artikel 7 van de
Grondwet.Artikel 7 Grondwet luidt als volgt:
Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of
gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de
wet.
De wet stelt regels omtrent radio en televisie. Er is geen voorafgaand
toezicht op de inhoud van een radio of televisie uitzending.
Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in de
voorafgaande leden genoemde middelen heeft niemand voorafgaand verlof
nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid
volgens de wet. De wet kan het geven van vertoningen, toegankelijk voor
personen jonger dan zestien jaar, regelen ter bescherming van de goede
zeden.
De voorgaande leden zijn niet van toepassing op het maken van
handelsreclame.
De drukpersvrijheid is in het eerste lid van artikel 7 van de Grondwet als een
zelfstandige bepaling opgenomen en vormt een lex specialis ten opzichte van het
derde lid. De tekst van het eerste lid is letterlijk gelijk aan die van artikel
7 van de oude Grondwet, waarmee beoogd is de bestaande jurisprudentie op dat
punt intact te laten. De constante jurisprudentie op artikel 7 van de oude
Grondwet kan als volgt worden samengevat.WaboHet verspreiden van gedrukte stukken valt niet onder de Wabo, ook niet als daar
een element van handelsreclame in zit.Afdeling 4: Vertoningen e.d. op de wegArtikel 2:7 Feest, muziek en wedstrijd e.d.(gereserveerd)Artikel 2:8 Dienstverlening(gereserveerd)Artikel 2:9 StraatartiestHet optreden van een straatmuzikant, bijvoorbeeld een harmonicaspeler, is geen
evenement. Daarom is de straatmuzikant onder artikel 2:9 gebracht. Hetzelfde
geldt voor straatfotografen en de andere categorieën genoemd in artikel
2:9.De motieven om openbare plaatsen aan te wijzen zijn: dwingende redenen van
algemeen belang, hetgeen omvat: openbare orde, openbare veiligheid,
volksgezondheid en milieu. Zie voor de betekenis van deze begrippen het
commentaar onder artikel 1.8.De activiteiten van de straatartiest, straatfotograaf, tekenaar, filmoperateur
en gids vallen onder de werking van artikel 7, derde lid, Grondwet. Het begrip
“openbaren van gedachten of gevoelens” moet volgens de jurisprudentie en de
toelichting op artikel 7 Grondwet haast grammaticaal worden uitgelegd. Elke
uiting van een gedachte of een gevoelen, ongeacht de intenties of motieven van
degene die zich uit, wordt door artikel 7 Grondwet beschermd. (KB 5 juni 1986,
Stb. 337 t/m 342, KB 29 mei 1987, Stb. 365, AB 1988, 15 m.nt. PJS.) Artikel 7,
derde lid, Grondwet laat door zijn formulering (niemand heeft voorafgaand verlof
nodig wegens de inhoud) een verbod toe voor andere aspecten van de uiting dan de
inhoud, zoals bijvoorbeeld de verspreiding. Het is bij de genoemde activiteiten
echter moeilijk te scheiden tussen inhoud en verspreiding. Immers, het verbieden
van een optreden van een straatartiest op een bepaalde plaats houdt in veel
gevallen ook in dat de inhoud van het optreden niet kan worden geuit. Dat
betekent dat voor de beperkingsgronden van het in artikel 7, derde lid,
opgenomen grondrecht, het best kan worden gekozen voor de beperkingsgronden die
bij artikel 7, eerste lid, Grondwet zijn toegelaten. In artikel 2:6, Beperking
aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte stukken of afbeeldingen, is dat
uitgewerkt in een verbod met ontheffingsmogelijkheid dat voor bepaalde straten
en uren geldt. In artikel 2:9 is dezelfde redactie gevolgd.De bevoegdheid van de burgemeester berust op artikel 174 van de
Gemeentewet.Lex silencio positivoHet aanwijzen van een gebied waar het verboden is als straatartiest op te treden
zal doorgaans op initiatief van het college zelf gebeuren, en niet op aanvraag.
Mocht er wel een aanvraag aan de orde zijn, dan bestaan er geen duidelijke
bezwaren tegen een lex silencio positivo. Een ontheffing van het verbod zal
vaker op aanvraag gebeuren, maar ook een ambtshalve ontheffing zal voorkomen,
bijvoorbeeld bij bepaalde festiviteiten. Ook bij een ontheffing op aanvraag is
geen reden om van een lex silencio af te zien. Afdeling 5: Bruikbaarheid en aanzien van de
wegArtikel 2:10 Het plaatsen van voorwerpen op of aan de weg
of op andere openbare plaatsen in strijd met de publieke functie van die weg of
plaatsDit artikel geeft het college de mogelijkheid greep te houden op situaties die
hinder of gevaar kunnen opleveren of ontsierend kunnen zijn. Voor de toepassing
kan worden gedacht aan het plaatsen van reclameborden of containers.Vergeleken met het oude artikel 2.1.5.1. APV is in dit artikel een
dereguleringsslag gemaakt:Een aantal gedetailleerde bepalingen zijn vervallen, zoals het deel van lid 1
dat regels voor voorwerpen boven de weg stelde, tot op de twintig centimeter.
Het college kan een aanzienlijke verlaging van de administratieve lasten
bereiken door ruim invulling te geven aan de vrijstellingsbepaling van het derde
lid. Eén van de belangrijkste ergernissen die de toepassing van dit artikel
oproept, is dat gemeenten soms een vergunning eisen terwijl van reële hinder of
overlast geen sprake is. Ter bevordering van deregulering en het aanbrengen van meer systematiek in de
APV zijn in mei 2007 twee artikelen in Hoofdstuk 1 opgenomen. Artikel 1:7
bepaalt dat de vergunning voor onbepaalde tijd geldt en artikel 1:8 bevat de
algemene weigeringsgronden die bij elke vergunning kunnen worden gehanteerd
tenzij de aard van de vergunning zich daartegen verzet. Zie voor meer informatie
de toelichting bij de betreffende artikelen.Het plaatsen van voorwerpen op de wegInboedelsHet plaatsen van inboedels op de weg gebeurt dikwijls in het kader van de
ontruiming van woningen. Het is echter in strijd met artikel 2:10. Tegen
dergelijke overtredingen kan preventief handhavend worden opgetreden.WaboHet gebruik van de weg anders dan overeenkomstig de publieke functie, als
bedoeld in dit artikel, kan onder de Wabo vallen, namelijk wanneer dit gebruik
bestaat uit de opslag van roerende zaken. Dat zal bijvoorbeeld het geval zijn
als op of aan de weg een container wordt geplaatst voor de tijdelijke opslag van
puin of bouwmaterialen tijdens een verbouwing. In andere gevallen zal het niet
altijd op het eerste gezicht duidelijk zijn of het gaat om opslag van roerende
zaken als bedoeld in de Wabo. Het onderscheidend criterium is dat het plaatsen
van zaken op de weg bij opslag een tijdelijk karakter heeft: het is de bedoeling
dat de opgeslagen zaken ooit ergens anders een al dan niet definitieve
bestemming krijgen en aldaar een functie gaan vervullen. Als dat aan de orde is
valt die activiteit onder artikel 2.2, eerste lid onder j of onder k van de
Wabo. Een ontheffing wordt op grond van artikel 2.2, eerste lid, laatste
zinsdeel, van de Wabo aangemerkt als een omgevingsvergunning. Daarom is een
nieuw vierde lid ingevoegd, waarin staat dat het bevoegd gezag (ingevolge de
definitie in artikel 1 is dat dus het bestuursorgaan als bedoeld in de Wabo) in
een dergelijk geval een omgevingsvergunning verleent.Daarnaast blijft het derde lid gehandhaafd, waarin staat dat het bevoegde
bestuursorgaan (i.c. het college of de burgemeester) ontheffing kan verlenen
voor gebruik van de weg dat niet valt onder de Wabo, namelijk wanneer het gaat
om objecten die bedoeld zijn om ter plaatse blijvend te functioneren. Dat zijn
bijvoorbeeld plaatsen van bloembakken, straatmeubilair en dergelijke).Het is niet ondenkbaar dat bij een en hetzelfde project – bijvoorbeeld een
grootscheepse restauratie van monumentale panden – zowel de ontheffing van het
bevoegd bestuursorgaan (derde lid) als de onmgevingsvergunning (vierde lid)
nodig is, waarbij dan de situatie kan ontstaan dat er twee bevoegde gezagen
zijn. Met het oog op die gevallen kan overwogen worden om met toepassing van
artikel 2.2, tweede lid van de Wabo alle activiteiten waarbij voorwerpen op of
aan de weg worden geplaatst, onder de Wabo te brengen. Dat heeft als nadeel dat
de zwaardere procedure van de Wabo in alle gevallen gevolgd moet worden. Wij
verwachten dat deze situatie maar heel zelden zal voorkomen en hebben 2.2,
tweede lid van de Wabo in de APV dan ook niet toegepast.Tweede lid, onder a: evenementenIndien een evenement wordt gehouden, waartoe vergunning is verleend op basis van
artikel 2:25, dan hoeft geen vergunning te worden verleend op basis van artikel
2:10. Deze bepaling voorkomt een samenloop van beide vergunningen. In de
voorschriften bij een vergunning voor een evenement kan immers ook de
verkeersveiligheid worden gewaarborgd.Tweede lid, onder b: standplaatsenHier wordt een uitzondering gemaakt voor standplaatsen waarop artikel 5:17 van
toepassing is.Tweede lid, onder cHet verbod van artikel 2:10, lid 1, is niet van toepassing op voorwerpen waarop
gedachten of gevoelens worden geopenbaard. Een vergunningsstelsel voor zulke
uitingen zou in strijd zijn met artikel 7 van de Grondwet (vrijheid van
meningsuiting). Het is op grond van artikel 2:1. wel verboden om uitingen te
doen als daardoor het verkeer wordt gehinderd of in gevaar gebracht.Derde lidUitstallingen en bouwobjecten worden uitgezonderd van de vergunningplicht. Het
college dient hier nadere regels over te stellenZevende lidHier is een afwijking van de genoemde algemeen geldende weigeringsgronden
opgenomen: de vergunning kan worden geweigerd als het gevraagde problemen,
hinder of schade zou opleveren voor de weg of het gebruik ervan, niet voldoet
aan de redelijke eisen van welstand of overlast veroorzaakt voor gebruikers van
de in de nabijheid gelegen onroerende zaak.Artikel 2:11 Aanleggen, beschadigen en veranderen van een
wegEerste lidAan artikel 2:11 ligt als motief ten grondslag de behoefte om de aanleg,
beschadiging en verandering van wegen te binden aan voorschriften met het oog op
de bruikbaarheid van die weg.Naast het opleggen van min of meer technische voorschriften kan het ook gewenst
zijn het tempo van wegenaanleg in de hand te houden. Het is natuurlijk hoogst
onwenselijk dat wegen voortijdig aangelegd worden waardoor - door de latere
aanleg van zogenaamde complementaire openbare voorzieningen, zoals riolering,
water en gasvoorziening en verlichting - de bruikbaarheid van die weg gedurende
lange tijd sterk verminderd zal zijn, nog daargelaten dat het veel extra kosten
meebrengt.Als de gemeente tevens eigenaar van de weg is, moet uiteraard ook
privaatrechtelijke toestemming worden gegeven. Een afgegeven vergunning mag niet
worden gefrustreerd door privaatrechtelijke weigering van de gemeente. Als een
derde eigenaar van de grond is, ligt dat anders. Het college kan in dat geval de
aanvrager om vergunning erop wijzen dat hij ook privaatrechtelijke toestemming
behoeft.Tweede lidOp het aanleggen of veranderen van een weg is artikel 2.2, eerste lid onder d.
van de Wabo van toepassing als de activiteit verboden is in een bestemmingsplan,
beheersverordening, exploitatieplan of voorbereidingsbesluit. Dat betekent dat
de termijnen genoemd in artikel 3.9 van de Wabo van toepassing zijn op deze
vergunning. De beslistermijn is 8 weken, de verdagingstermijn zes weken. Let
wel: indien er meerdere activiteiten worden aangevraagd en er één onder artikel
3.10 van de Wabo valt, dan is de uitgebreide procedure van toepassing
(beslistermijn van 6 maanden met een mogelijkheid tot verdagen van zes
weken).De indieningsvereisten voor een aanvraag om een vergunning die onder de Wabo
valt, staan in de Ministeriele regeling omgevingsrecht (Mor). Het gaat dan om de
algemene indieningsvereisten uit artikel 1.3 van de Mor. Voor het aanleggen of
veranderen van een weg zijn in de Mor geen aanvullende indieningsvereisten
opgenomen.In artikel 2:18 van de Wabo is bepaald dat de vergunning alleen kan worden
verleend of geweigerd op de gronden vermeld in deze verordening. De
weigeringsgronden staan in artikel 1:8 van deze verordening. Indien de
activiteit niet is verboden in een bestemmingsplan, beheersverordening,
exploitatieplan of voorbereidingsbesluit is de Wabo niet van toepassing en is
het college bevoegd. Wanneer het gaat om normaal onderhoud van de weg is er
ingevolge het derde lid geen vergunning nodig: het college hoeft zichzelf geen
vergunning te verlenen. Zie verder de toelichting aldaar.Derde lidVan de vergunningplicht zijn uitgezonderd de overheden die in de uitvoering van
hun publiekrechtelijke taak wegen aanleggen of veranderen. Er mag van uitgegaan
worden dat zij hun werkzaamheden afstemmen op de bruikbaarheid van de weg.Vierde lidVoor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, amvb of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term “onderwerp” in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
vierde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Het nutsbedrijf zal op grond van artikel 2:11 een vergunning nodig hebben voor
het leggen van leidingen e.d. in een weg. Dat is niet zo voor
telecommunicatiebedrijven en kabeltelevisiebedrijven en de door hen beheerde
telecommunicatiekabels met een openbare status (telecommunicatie- en
omroepnetwerken). Voor deze werken wordt een regeling getroffen in de
Telecommunicatiewet en de daarop gebaseerde (gemeentelijke)
Telecommunicatieverordening.Artikel 2:12 Maken, veranderen van een uitwegDeze bepaling beoogt te voorkomen dat iedereen op willekeurige plaatsen uitwegen
creëert. Dat zou de bruikbaarheid van de weg (bijvoorbeeld parkeerruimte aan de
kant van de weg) te veel belemmeren. Een uitwegvergunning kan worden geweigerd
indien (één van) de weigeringsgronden genoemd in het derde lid aan de orde (is)
zijn.Ten einde de bruikbaarheid van de weg te waarborgen is het toegestaan een
vergunning te eisen en via voorschriften de wijze waarop wordt uitgeweegd te
regelen. Ten aanzien van het stellen van financiële voorwaarde aan een uitwegvergunning
is uit jurisprudentie op te maken dat dit op zich zelf wel toelaatbaar is,
indien die voorwaarde strekt ter behartiging van het belang waarvoor het
vergunningvereiste is gesteld, bijvoorbeeld de vrijheid van het verkeer, de
veiligheid op de weg of de instandhouding van de bruikbaarheid van de weg. Als
de gemeente tevens eigenaar van de weg is, moet uiteraard ook privaatrechtelijke
toestemming worden gegeven. Als een derde eigenaar van de grond is, ligt dat
anders. Het college kan in dat geval de aanvrager om vergunning erop wijzen dat
hij ook privaatrechtelijke toestemming behoeft.Afdeling 6: Veiligheid op de wegIn deze paragraaf zijn bepalingen opgenomen die ieder op zich de veiligheid van
het verkeer betreffen en als eigenlijke aanvulling op de wegenverkeerswetgeving
aangemerkt kunnen worden.Artikel 2:13 Veroorzaken van gladheidGereserveerd.Artikel 2:14 WinkelwagentjesDeze bepaling bestrijdt het “zwerfkarrenprobleem” door winkelbedrijven te
verplichten achtergelaten winkelwagentjes terstond te verwijderen. Het
aanbrengen van een herkenningsteken is als verplichting geschrapt. Artikel 2:15 Hinderlijke beplanting of
voorwerpIndien door bomen of planten het uitzicht zodanig wordt belemmerd dat de
verkeersveiligheid in het gedrang komt, kan het college op basis van zijn
bevoegdheid om bestuursdwang toe te passen ex artikel 125 Gemeentewet, een last
opleggen om de bomen of beplanting te verwijderen of te snoeien.Artikel 2:16 Openen straatkolken e.d.Deze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2:17 Kelderingangen e.d.Gereserveerd.Artikel 2:18 Rookverbod in bossen en
natuurterreinenHet verbod heeft tot doel bosbranden te voorkomen en beschadiging van
eigendommen tegen te gaan. Artikel 2:19 Gevaarlijk of hinderlijk
voorwerpElektrische schrikdraadinstallaties worden inmiddels ook door particulieren
gebruikt ter bescherming van hun (volks)tuin, volière en dergelijke tegen
dieven. Aan de deugdelijkheid daarvan zijn geen eisen gesteld. Deze bepaling
gaat niet verder dan het stellen van een afstandsvereiste voor het aanbrengen
van schrikdraad en puntdraad.Artikel 2:20 Vallende voorwerpenDeze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2:20a Gevaarlijke voorwerpenDeze bepaling is opgenomen in het kader van de bestuurlijke ophouding.Artikel 2:21 Voorzieningen voor verkeer en
verlichtingAfbakeningDe in het tweede lid genoemde uitzonderingen hebben betrekking op situaties
waarbij het desbetreffende specifieke belang, waterstaatswerken,
verkeerslichtinstallatie, trafohuisjes en dergelijke, zich verzetten tegen het
aanbrengen van allerlei voorzieningen daarop.In beginsel biedt de Belemmeringenwet privaatrecht het kader om op het
eigendomsrecht van anderen inbreuk te maken. De Belemmeringenwet is echter in
haar toepassing bedoeld voor zodanige inbreuken op dat eigendomsrecht waardoor
het gebruik van de desbetreffende onroerend zaak al dan niet tijdelijk beperkt
wordt.Wanneer daarvan sprake is kan niet een gedoogplicht op grond van het onderhavige
artikel geconstrueerd worden. Deze gedoogplicht is alleen dan aanwezig wanneer
de voorwerpen, borden of voorzieningen ten behoeve van het openbaar verkeer of
de openbare verlichting het gebruiksrecht van de eigenaar niet aantasten.Artikel 2:22 Objecten onder hoogspanningslijnGereserveerd.Artikel 2:23 Veiligheid op het ijsGereserveerd.Afdeling 7: EvenementenArtikel 2:24 BegripsomschrijvingEerste lidIn artikel 2:24 is gekozen voor de zgn. negatieve benaderingsmethode ten aanzien
van de definiëring van het begrip evenement. Uitgaande van een algemeen geldend
criterium (“namelijk elke voor publiek toegankelijke verrichting van vermaak”)
wordt vervolgens een aantal evenementen opgesomd dat niet onder de werking van
de bepalingen valt.
In de eerste plaats is dit het geval bij bioscoop,- theater en
muziekvoorstellingen voor zover deze worden gehouden in gebouwen die
daarvoor zijn bestemd of overwegend worden gebruikt. Deze voorstellingen
worden niet als evenement aangemerkt.
Dit geldt ook voor sportwedstrijden op terreinen of in gebouwen die
daarvoor bestemd zijn of overwegend worden gebruikt. Uitzondering hierop
zijn vechtsportevenementen. Vanwege het bijzondere karakter en de
risico’s die hiermee gepaard gaan, wordt deze categorie wel als
vergunningplichtig aangemerkt. Zie tweede lid onder e.
Dansen in een inrichting op grond van de Drank- en Horecawet is
uitgezonderd van het evenementenbegrip omdat dit in het algemeen niet
als een evenement kan worden gezien. Een andere, meer incidenteel
plaatsvindende activiteit dan het gelegenheid geven tot dansen (bijv.
het optreden van een band, een houseparty, of een kooigevecht) kan wel
als evenement worden aangemerkt. Zie Lbr 92/78. Zie verder hieronder
onder feest.
Daarnaast gelden de bepalingen niet voor waren- en snuffelmarkten.
Indien het college op grond van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder
h, van de Gemeentewet een (waren-)markt heeft ingesteld, kan de
gemeenteraad hiervoor regels vaststellen in een marktverordening.
Snuffelmarkten zijn specifiek geregeld in artikel 5:22 van de APV.
Uitgebreide informatie over markten is te vinden onder de toelichtingen
bij artikel 5:22 en de Marktverordening Zutphen 2006.
De Wet op de kansspelen kent een eigen toezichtregime.
Betogingen, samenkomsten en vergaderingen zijn al geregeld in de Wom.
Zie voor een toelichting op de Wom onder artikel 2:3.
Onder g zijn ten slotte van de evenementenbepaling uitgezonderd 2:9
(Straatartiest) en 2:39 (Speelgelegenheden). Dit gebeurt uiteraard om
dubbele regelgeving te voorkomen.
Tweede lidHerdenkingsplechtigheidOmdat een herdenkingsplechtigheid doorgaans wel voor publiek toegankelijk is,
maar uiteraard niet als een verrichting van vermaak kan worden aangemerkt, wordt
ze als evenement genoemd.BraderieOmdat een braderie van korte duur is en niet met een bepaalde regelmaat
terugkeert, kan deze activiteit niet als jaarmarkt of gewone markt worden
aangemerkt in de zin van artikel 160 Gemeentewet (Vz. ARRS 27-05-1992, JG
93.0002). Tevens valt deze activiteit niet aan te merken als een snuffelmarkt in
de zin van artikel 5:22, van de model-Apv. Omdat een braderie een voor publiek
toegankelijke verrichting van vermaak is, is het een evenement.OptochtenHet houden van optochten, zoals carnavals- en Sinterklaasoptochten,
bloemencorso’s enz, die niet opgevat kunnen worden als een middel tot het uiten
van een mening of gedachten of gevoelens, valt niet onder de bescherming van de
Grondwet, het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de
fundamentele vrijheden (EVRM) of andere internationale verdragen die de vrijheid
van meningsuiting waarborgen. Evenmin is hierop de Wet openbare manifestaties
(Wom) van toepassing.Feest, muziekWanneer een feest voor publiek toegankelijk is, is er sprake van een
vergunningplichtige activiteit omdat het valt onder de reikwijdte van de
begripsomschrijving van artikel 2:24, eerste lid. Het feest kan als een voor
publiek toegankelijke verrichting van vermaak worden aangemerkt. Besloten
feesten daarentegen vallen niet onder de reikwijdte van de evenementenbepaling
omdat deze activiteit niet een voor het publiek toegankelijke verrichting van
vermaak is. Bijvoorbeeld bij het houden van een bedrijfsfeest waar aan de hand
van uitnodigingslijsten publiek aanwezig is, is er geen sprake van een voor het
publiek toegankelijke verrichting van vermaak. Maar wanneer een feest een
“besloten” karakter heeft en er publiekelijk kaarten worden verkocht en/of
reclame wordt gemaakt, is er sprake van een evenement. De gemeente kan bij
feesten waarvoor geen vergunning nodig is, optreden wanneer deze bijvoorbeeld
worden georganiseerd in ruimten strijdig met het bestemmingsplan. Zie de
uitspraak met betrekking tot het verplicht handhavend optreden bij
schuurfeesten. ABRS 02-04-1999, Gst. 1999, 7103 m.nt. P.J.H.) Ook in het kader
van de Wegenverkeerswet 1994 kan worden opgetreden in geval van parkeer- en
verkeersoverlast.VechtsportevenementenDe uitzondering van de vergunningplicht voor het houden van sportwedstrijden
binnen gebouwen kan op gespannen voet komen te staan met andere belangen zoals
openbare orde en veiligheid. Zo wijzen ervaringen op diverse plekken uit dat er
bij sommige vechtsportevenementen zoals freefight- en kickboxgala’s een
verhoogde kans bestaat op ongewenste situaties rond en tijdens het evenement.
Het is daarbij niet relevant of een dergelijk evenement wordt georganiseerd in
een gebouw dat voor sportwedstrijden is bestemd of niet. Daarom is de
mogelijkheid in de APV opgenomen om aan het organiseren van dergelijke
evenementen wel een vergunningplicht te koppelen, in afwijking van de
uitzondering benoemd in het eerste lid onder b. Tevens is de vergunningplicht van toepassing op voetbalwedstrijden, waarbij één
betaald voetbal-organisatie is betrokken. In geval er een voetbalwedstrijd
plaats vindt, waarbij een betaald voetbal-organisatie betrokken is, is van
belang dat in het kader van de openbare orde de burgemeester de bevoegdheid
heeft om te besluiten of de wedstrijd plaats kan vinden en hier zo nodig
voorschriften aan te verbinden. Daarom wordt deze categorie activiteiten op
sportterreinen in het tweede lid wel als vergunningplichtig aangemerkt (tweede
lid, onder f.).Feesten die gehouden worden in horecagelegenheden en niet behoren tot de normale
bedrijfsvoering (bijvoorbeeld een optreden van een bekende disc-jockey of een
optreden van een bekende band) zijn op grond van artikel 2.2.2 (oud) (is gelijk
aan artikel 2:25 nieuw)( vergunningplichtig. ABRS 11-01-2006, LJN-nr. AU9388
(Ghostship/Ghosthouse).Wanneer een feest al dan niet besloten “op of aan de weg” plaats vindt, is dit
een vergunningplichtige activiteit omdat het plaats vindt op doorgaans voor
publiek toegankelijk gebied. Het feit dat het feest besloten is, dus niet voor
publiek toegankelijk, doet daar niets aan af. Optreden van muziekkorpsen,
muziekbandjes, etc. die voor iedereen toegankelijk zijn (zowel in een inrichting
als in de buitenlucht) vallen onder de vergunningplicht van artikel 2:25.Voorschriften met betrekking tot geluid in een inrichting zijn opgenomen in het
activiteitenbesluit milieubeheer. De artikelen 4:2 en 4:3 van de APV geven het
college de bevoegdheid om ontheffing te verlenen voor geluidshinder in een
inrichting. Voorschriften met betrekking tot geluid buiten een inrichting kunnen
op grond van artikel 4:6 van de APV in de vergunning worden opgenomen.Artikel 2:25 EvenementDe organisator van een evenement is verantwoordelijk voor het indienen van een
aanvraag, waarin alle onderdelen van het evenement zijn opgenomen. Voor het
evenement wordt één vergunning verleend, die alle onderdelen omvat, ook de
onderdelen die door derden in opdracht van de organisator worden uitgevoerd.
Voorzover derden zich aan de organisator verbonden hebben, vallen zij onder de
evenementenvergunning en hebben zij geen afzonderlijke vergunning nodig. Dit
betekent dat geen andere vergunningplichtige activiteiten zijn toegestaan, dan
die in de evenementenvergunning zijn opgenomen. Aan de organisator van een vechtsportevenement wordt de eis gesteld dat deze een
verklaring omtrent gedrag kan overleggen. De eis van het levensgedrag wordt hier
gesteld om te kunnen toetsen of de organisator van een dergelijk evenement op
grond van zijn levensgedrag kan worden geacht aan zijn verantwoordelijkheden te
voldoen. De organisator van een evenement is verantwoordelijk voor een goede
gang van zaken tijdens het evenement en voor een ordelijk verloop ervan, zowel
in het gebouw als de direct omgeving daarvan. De burgemeester weigert de
vergunning als de levensgedragtoets negatief uitvalt.Artikel 2:25a Vrijstelling evenementDit artikel biedt de mogelijkheid voor de burgemeester om categorieën van
evenementen aan te wijzen waarvoor de vergunningplicht niet geldt. Hierbij moet
gedacht worden aan kleinschalige evenementen, die nauwelijk overlast veroorzaken
en waarvan geen problemen te verwachten zijn voor de openbare orde en
veiligheid. Het gaat dan bijvoorbeeld om buurtfeesten en –barbecues. Aanwijzing
van deze categorieën leidt tot administratieve lastenvermindering. Er kunnen wel
algemene regels gesteld worden, waaraan deze evenementen moeten voldoen.Artikel 2:26 OrdeverstoringDeze bepaling geeft een verbod om de orde bij evenementen te verstoren, dat zich
in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.Artikel 2:26a Gedrag bij evenementenDeze bepaling is opgenomen in het kader van de bestuurlijke ophouding.Afdeling 8: Toezicht op openbare inrichtingenArtikel 2:27In plaats van de term “horecabedrijf” wordt nu de term “openbare inrichting”
gebruikt. Dit voor de duidelijkheid. In de Drank- en Horecawet wordt namelijk
met “horecabedrijf” alleen gedoeld op bedrijven waar bedrijfsmatig of anders dan
om niet alcoholhoudende drank wordt verstrekt voor gebruik ter plaatse, de
zogenaamde “natte horeca”. De bepalingen in de APV betreffen juist ook de
bedrijven waar geen alcoholhoudende drank wordt verstrekt, de zogenaamde “droge
horeca”: tearooms, lunchrooms en dergelijke, maar ook coffeeshops.Artikel 2:28De burgemeester kan categorieën van openbare inrichtingen aanwijzen, die een
vergunning nodig hebben voor het exploiteren van een openbare inrichting. De
openbare orde en het woon- en leefklimaat in de omgeving van het horecabedrijf
kunnen door middel van een preventieve toetsing worden beschermd. Strijd met het bestemmingsplan is als imperatieve weigeringsgrond opgenomen,
omdat het in de praktijk regelmatig voorkomt, dat bij de beoordeling van een
vergunningaanvraag noch de openbare orde noch het woon en leefklimaat zich tegen
verlening verzetten, terwijl het geldende bestemmingsplan vestiging van een
openbare inrichting ter plaatse niet toelaat. Het is dan moeilijk uit te leggen
dat de exploitatievergunning moet worden verleend, maar dat daarvan geen gebruik
gemaakt kan worden. De burgemeester dient per inrichting aan te tonen of aannemelijk te maken, dat
en in hoeverre de aanwezigheid dan wel de wijze van exploitatie van de betrokken
inrichting de leef- en woonsituatie in de omgeving op ontoelaatbare wijze
nadelig beïnvloedt.De exploitatievergunning is primair een overlastvergunning: zij biedt de
mogelijkheid preventief te toetsen, of de exploitatie van een openbare
inrichting zich al dan niet verdraagt met het woon en leefklimaat en de openbare
orde ter plaatse. Daarbij is van belang in welke mate van het bedrijf zelf
overlast te duchten is, maar ook in welke mate de komst van het bedrijf de
leefbaarheid en het karakter van de buurt zal aantasten.Krachtens artikel 1:4 van de APV kunnen voorschriften worden verbonden aan de
exploitatievergunning. Op basis van artikel 1:5 is de vergunning persoonsgebonden. Dat is bij deze
exploitatievergunning niet zonder reden. De persoon van de exploitant speelt een
belangrijke rol in de wijze van exploitatie en dus ook in de wijze waarop deze
exploitatie het woon- en leefklimaat en de openbare orde beïnvloedt. Om die
reden is in het vijfde lid de verplichting opgenomen voor de vergunningaanvrager
om een recente verklaring omtrent gedrag over te leggen. In het kader van de Wet
BIBOB, (Bevordering integriteitsbeoordelingen openbaar bestuur) zal de gemeente
eerst zelf al het mogelijke moeten doen om de integriteit en achtergrond van de
vergunningaanvrager te onderzoeken. Een belangrijk hulpmiddel kan daarbij de
verklaring omtrent het gedrag zijn. Omdat de Drank- en Horecawet reeds andere
mogelijkheden biedt om antecedentenonderzoek te doen naar de aanvrager van een
vergunning, wordt de verplichting om een verklaring omtrent gedrag over te
leggen beperkt tot die horecabedrijven die geen alcoholhoudende drank
verstrekken.Artikel 2:29 SluitingstijdenIn afwijking van de in het eerste lid genoemde sluitingstijden, kan de
burgemeester ingevolge het tweede lid andere sluitingstijden vaststellen voor
een afzonderlijk horecabedrijf. De sluitingstijden worden als voorschrift
opgenomen in de in artikel 2:28 bedoelde exploitatievergunning. Over de
uitoefening van deze bevoegdheid, kan de burgemeester desgewenst beleidsregels
vaststellen als bedoeld in artikel 4:81, eerste lid, van de Algemene wet
bestuursrecht. De sluitingsbepalingen gelden niet voorzover de op de Wet milieubeheer (Wm)
gebaseerde voorschriften van toepassing zijn. De Wm beoogt een uitputtende
regeling te geven ter voorkoming of beperking van alle nadelige gevolgen van het
milieu door het in werking zijn van krachtens die wet aangewezen inrichtingen. Artikel 2:30 Afwijking sluitingstijden; tijdelijke
sluitingEerste lidArtikel 174 van de Gemeentewet vormt de grondslag voor de bevoegdheid om een of
meer horecabedrijven tijdelijk afwijkende sluitingsuren op te leggen of
tijdelijk te sluiten. Aanleiding voor tijdelijke afwijking of sluiting moet zijn
gelegen in het belang van de openbare orde, veiligheid of gezondheid, of in
bijzondere omstandigheden (zoals, al dan niet lokale, feestdagen). Het betreft
een algemene bevoegdheid die zich niet alleen kan uitstrekken tot een maar ook
tot meer of zelfs tot alle in de gemeente aanwezige horecabedrijven. Wel beperkt
de bevoegdheid zich tot het tijdelijk vaststellen van afwijkende sluitingstijden
of tot tijdelijke sluiting.Derde lidHoewel de wetgever er bij de invoering van de Wet “Damocles” (artikel 13b van de
Opiumwet dat op 21 april 1999 in werking is getreden) vanuit is gegaan dat
gemeentelijke regelingen (overlast- of exploitatieverordeningen) hun geldigheid
behouden omdat het onderwerp van de gemeentelijke regeling een ander is, lijkt
het raadzaam door middel van het bepaalde in het derde lid buiten twijfel te
stellen dat niet in dezelfde situaties kan worden opgetreden als waarvoor
artikel 13b Opiumwet is bedoeld. Artikel 2:31 Verboden gedragingenOnder a:Deze bepaling geeft een verbod om de orde in horecabedrijven te verstoren, dat
zich in zijn algemeenheid tot bezoekers richt.Onder b:De sluitingsbepalingen richten zich tot exploitant. Het bepaalde in onderdeel b.
van dit artikel richt zich tot de (potentiële) bezoeker van de inrichting. Als
die zich met goedvinden van de exploitant in de inrichting bevindt in de tijd
dat de inrichting gesloten moet zijn, overtreedt hij artikel 2:30. Als hij geen
toestemming van de exploitant heeft en niet weggaat als de exploitant dat
vraagt, overtreedt hij artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht
(lokaalvredebreuk).Artikel 2:32 Handel binnen openbare
inrichtingenDit artikel betreft een verbod van heling; het gaat om het oude artikel 2.5.5
uit afdeling 12 (betreffende heling) dat in 2008 naar deze afdeling verhuisd is,
met de bedoeling om alle artikelen betreffende openbare inrichtingen bij elkaar
te plaatsen. Met de term ‘gebruikte of ongeregelde goederen’ worden dezelfde
goederen bedoeld als in artikel 437 van het Wetboek van Strafrecht.Het is bekend dat in sommige cafés regelmatig gestolen goed wordt
verhandeld.In een aantal grote steden doet zich het verschijnsel voor dat drugverslaafden
naar bepaalde cafés gaan om daar gestolen goederen aan de man te brengen.
Artikel 2:32 sluit aan op het in artikel 14 Drank en Horecawet neergelegde
verbod tot het uitoefenen van de kleinhandel. Dit laatste verbod ziet echter
slechts op verkoophandelingen.Omdat artikel 2:32 een verbod bevat voor de exploitant (en niet voor de
handelaar), kan dit artikel niet worden gebaseerd op artikel 437ter of artikel
437 Wetboek van Strafrecht. Het artikel is vastgesteld op basis van artikel 149
Gemeentewet, terwijl de strafsanctie is gebaseerd op artikel 154
Gemeentewet.Artikel 2:33 Het college als bevoegd
bestuursorgaanHet begrip “openbare inrichting” als omschreven in artikel 2:27 ziet ook op
inrichtingen die niet voor het publiek toegankelijk zijn, zoals besloten
sociëteiten en gezelligheidsverenigingen. Gelet op artikel 174 van de
Gemeentewet is in dat geval niet de burgemeester maar het college het bevoegde
bestuursorgaan. De tekst is in overeenstemming gebracht met die van artikel 174
van de Gemeentewet.Artikel 2:34 Verbod verstrekking sterke drankArtikel 23 lid 3 van de Drank- en Horecawet bepaalt dat bij verordening regels
kunnen worden gesteld omtrent het beperken van een vergunning tot het
verstrekken van alcoholhoudende drank. In deze bepaling wordt van deze
mogelijkheid gebruik gemaakt. De burgemeester kan ontheffing verlenen van het
gestelde verbod.Afdeling 9: Toezicht op inrichtingen tot het verschaffen van
nachtverblijfArtikel 2:35 BegripsbepalingenInrichtingHet begrip “inrichting” als hier omschreven sluit aan bij artikel 438 Wetboek
van Strafrecht, dat ziet op het als beroep verschaffen van nachtverblijf aan
personen (eerste lid) en op het als beroep of gewoonte beschikbaar stellen van
een terrein voor het houden van nachtverblijf of het plaatsen van
kampeermiddelen e.d. (tweede lid).Artikel 2:36 Kennisgeving exploitatie Artikel 2:36 strekt ertoe, dat de burgemeester een zo volledig mogelijk
overzicht heeft van de in de gemeente aanwezig nachtverblijf en
kampeerinrichtingen.Artikel 2:37 Nachtregister(gereserveerd)Artikel 2:38 Verschaffing gegevens
nachtregisterArtikel 2:38 komt de exploitant van een inrichting tegemoet. Degene die in de
inrichting de nacht doorbrengt, is op grond van deze bepaling verplicht de voor
registratie vereiste gegevens volledig en naar waarheid aan de exploitant te
verstrekken.Afdeling 10: Toezicht op speelgelegenhedenArtikel 2:39 SpeelgelegenhedenEerste lidHet begrip “speelgelegenheid” als omschreven in het eerste lid, betreft iedere
openbare gelegenheid waarin de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen
waarbij geld of in geld inwisselbare voorwerpen kunnen worden gewonnen of
verloren. In de Wet op de Kansspelen is een uitputtende regeling neergelegd ten
aanzien van de kansspelen als bedoeld in artikel 1 van die wet, zoals
speelcasino’s en speelautomaten. De wet is niet van toepassing op spelen, met
uitzondering van behendigheidsautomaten, waarbij de spelers door hun
behendigheid de kans om te winnen kunnen vergroten. Voor deze categorie
speelgelegenheden is dit artikel bedoeld. Het gaat dus om speelgelegenheden,
waar de Wet op de Kansspelen geen betrekking op heeft.Het gaat om gelegenheden waar bedrijfsmatig of in een omvang alsof deze
bedrijfsmatig is de mogelijkheid wordt geboden enig spel te beoefenen als
bedoeld in lid 1. De houder van een café waarin bezoekers het kaartspel kunnen
beoefenen, hoeft niet zonder meer over vergunning te beschikken maar slechts
indien de mogelijkheid daartoe bedrijfsmatig of in een omvang alsof deze
bedrijfsmatig is wordt aangeboden. Bepaalde kaartspelen , zoals poker, worden
beschouwd als kansspelen. Als die kaartspelen worden gespeeld met de bedoeling
om prijzen te winnen zonder dat de organisator over een vergunning beschikt, is
dat op grond van de Wet op de kansspelen verboden.Tweede en derde lidDe vergunningsplicht geldt het (doen) exploiteren van een speelgelegenheid.
Artikel 2:39 heeft het beschermen van de openbare orde en het woon en
leefklimaat als doel en heeft daarmee een ander motief dan de Wet op de
Kansspelen. Oogmerk van de Wet op de Kansspelen is het in goede banen leiden van
kansspelen, waarbij de consument beschermd dient te worden tegen gokverslaving
en criminaliteit moet worden tegengegaan.De Wet op de Kansspelen geeft de burgemeester noch het college de bevoegdheid om
een illegale speelgelegenheid te sluiten. In de praktijk is dit evenwel vanwege
de negatieve uitstraling en het illegale karakter van de speelgelegenheid vaak
wel wenselijk. Daarom is in dit artikel een vergunningsplicht opgenomen, met in
het derde lid de mogelijkheid om de vergunning te weigeren als naar het oordeel
van de burgemeester moet worden aangenomen dat de woon- en leefsituatie in de
omgeving van de speelgelegenheid of de openbare orde op ontoelaatbare wijze
nadelig wordt beïnvloed door de exploitatie van de speelgelegenheid, dan wel er
strijd bestaat met een geldend bestemmingsplan. Als een speelgelegenheid geen
vergunning heeft, heeft de burgemeester volgens artikel 125 van de Gemeentewet
de bevoegdheid bestuursdwang toe te passen. In artikel 1:6 van de APV zijn
voorwaarden opgenomen waaronder de vergunning kan worden ingetrokken of
gewijzigd.Artikel 2:40 SpeelautomatenDit artikel is een invuling van artikel 30c, tweede lid, Wet op de Kansspelen.
Op grond hiervan moet in een gemeentelijke verordening het maximum aantal
kansspelautomaten waarvoor vergunning wordt verleend worden vastgelegd. Voor
hoogdrempelige inrichtingen wordt dit aantal op grond van de Wet op de
Kansspelen op twee bepaald en in laagdrempelige inrichtingen is geen
kansspelautomaat toegestaan.Afdeling 11: Maatregelen tegen overlast en
baldadigheidArtikel 2:41 Betreden gesloten woning of
lokaalEerste lidDe burgemeester is op grond van artikel 174a van de Gemeentewet bevoegd tot
sluiting van woningen van waaruit (drugs)overlast wordt veroorzaakt. Aangezien
dit artikel in de Gemeentewet niet de rechtsgevolgen van de sluiting regelt,
wordt dit in de APV geregeld. Hiermee wordt een sanctie gesteld op overtreding
van het verbod, voor de gevallen waarin de woning niet is verzegeld of de
verzegeling reeds verbroken. Tweede lidHet tweede lid van artikel 2:41 is gebaseerd op de bevoegdheid van de
burgemeester ex artikel 13b van de Opiumwet tot toepassing van bestuursdwang als
in voor het publiek toegankelijke lokalen en daarbij behorende erven drugs als
bedoeld in artikel 2 of 3 van de Opiumwet worden verkocht, afgeleverd,
verstrekt, of daarvoor aanwezig zijn. Zie verder onder toelichting eerste lid.
Met de laatste wijziging van de Opiumwet is het ook mogelijk om op te treden
tegen drugshandel vanuit woningen en niet voor het publiek toegankelijke
lokalen. Derde lidAangezien de situatie kan ontstaan dat personen de woning of het lokaal moeten
betreden wegens dringende redenen, is het derde lid aan artikel 2:41 toegevoegd.
Anders zou het verbod uit het eerste lid wel erg absoluut zijn.Artikel 2:42 Plakken en kladdenEerste lidIn het eerste lid is sprake van een absoluut verbod. In de term “bekladden” ligt
reeds besloten dat het daarbij niet gaat om meningsuitingen als bedoeld in
artikel 7 van de Grondwet, artikel 10 EVRM en artikel 19 IVBPR.Tweede lidHet aanbrengen van aanplakbiljetten op een onroerende zaak kan worden aangemerkt
als een middel tot bekendmaking van gedachten en gevoelens dat naast andere
middelen zelfstandige betekenis heeft en met het oog op die bekendmaking in een
bepaalde behoefte kan voorzien. Op het in artikel 7 van de Grondwet gewaarborgde
grondrecht zou inbreuk worden gemaakt als die bekendmaking in het algemeen zou
worden verboden of van een voorafgaand overheidsverlof afhankelijk zou worden
gesteld. Artikel 2:42 maakt op dit grondrecht geen inbreuk, aangezien het hierin
neergelegde verbod krachtens het tweede lid uitsluitend een beperking van het
gebruik van dit middel van bekendmaking meebrengt, voorzover door dat gebruik
een anders recht wordt geschonden. De eis dat “plakken” slechts is toegestaan
indien dit geschiedt met toestemming van de rechthebbende, komt in het geval dat
de gemeente die rechthebbende is, niet neer op het afhankelijk stellen van dat
aanplakken van een voorafgaand verlof van de overheid als bedoeld in artikel 7
van de Grondwet. De gemeente die als eigenares van een onroerende zaak
toestemming verleent of weigert, handelt namelijk in haar privaatrechtelijke
hoedanigheid.Artikel 2:42 verdraagt zich ook met artikel 10 EVRM en artikel 19 IVBPR,
aangezien de beperking in de uitoefening van het recht op vrije meningsuiting
dat uit de toepassing van artikel 2:42 kan voortvloeien, kan worden aangemerkt
als nodig in een democratische samenleving ter bescherming van de openbare orde. Doen plakken of doen aanbrengenOok het “doen” plakken of het op andere wijze “doen” aanbrengen van
aanplakbiljetten valt onder de verbodsbepaling. Dit vanwege de jurisprudentie
van de Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State. Onder “doen” aanplakken
verstaat de Afdeling het geven van opdracht om te plakken of een actieve
bemoeienis daarmee hebben. In die gevallen kan de gemeente dus met succes
handhaven.Vierde tot en met zesde lidHet college kan aanplakborden aanwijzen en daarvoor nadere regels stellen. Artikel 2:43 Vervoer plakgereedschap e.d.Door deze bepaling wordt de effectiviteit van het in het vorige artikel
opgenomen aanplakverbod vergroot. Het tweede lid regelt een
rechtvaardigingsgrond voor die gevallen dat de in het eerste lid genoemde
stoffen en voorwerpen niet waren bestemd om te plakken of te kladden. Het
bepaalde in het tweede lid strijdt niet met het in artikel 6, tweede lid, EVRM
neergelegde beginsel, dat een verdachte tegen wie een strafvervolging aanhangig
is, niet is gehouden zijn onschuld te bewijzen en dat, voordat zijn schuld op
wettige wijze is vastgesteld, waarbij hem de gelegenheid is geboden zich te
verdedigen, de rechter hem niet als schuldig mag aanmerken. Deze bepaling maakt
geen inbreuk op enige bepaling van het Wetboek van Strafvordering en is evenmin
in strijd met enige andere wetsbepaling noch met enig tot de algemene
rechtsbeginselen te rekenen beginsel van strafprocesrecht. Bij de voorgestelde
redactie is het de opsporingsambtenaar en het OM mogelijk gemaakt aan de hand
van de omstandigheden of verkregen indrukken na te gaan of er al dan niet sprake
is van een overtreding als bedoeld in het eerste lid.Artikel 2:44 Vervoer inbrekerswerktuigenDeze verbodsbepaling beoogt het plegen van misdrijven zoals diefstal met braak
te bemoeilijken.Artikel 2:44a Vervoer van geprepareerde
voorwerpenHet verbod geeft een juridische basis en is tevens handvat voor de politie om in
de openbare ruimte op te kunnen treden tegen criminaliteit met behulp van een
geprepareerd voorwerp.Artikel 2:45 Betreden van plantsoenen e.d.Deze bepaling spreekt voor zich.Artikel 2:46 Rijden over bermen e.d.(gereserveerd)Artikel 2:47 Hinderlijk gedrag in de publieke ruimteOp basis van artikel 2:47 (en artikel 2:49) kan tegen vormen van onnodige hinder
of overlast worden opgetreden.Artikel 2:47a Verplichte routeDit artikel is opgenomen in verband met de bestuurlijke ophouding (artikel
2:75).Artikel 2:48 Hinderlijk drankgebruikIn dit artikel is een verbod opgenomen om op een openbare plaats alcoholhoudende
drank te nuttigen of aangebroken flesjes en blikjes met dergelijke drank bij
zich te hebben. Dit verbod geldt uiteraard niet voor terrassen die deel uitmaken
van een horecabedrijf, of voor een evenement waarbij van gemeentewege op grond
van artikel 35 van de Drank en Horecawet toestemming is verleend om op de plaats
waar dat evenement zich afspeelt alcoholhoudende drank te verstrekken.Omdat het sinds de wijziging van de Drank- en Horecawet in 2013 voor jongeren
onder de achttien jaar sowieso verboden is om alcoholhoudende drank te nuttigen
of aangebroken flesjes en blikjes met dergelijke drank bij zich te hebben, is
dit artikel aangepast en is het alleen nog van toepassing op personen die de
leeftijd van achttien jaar hebben bereikt. Artikel 2:48a Glaswerk bij evenementenGlaswerk op straat tijdens evenementen brengt een aantal risico’s met zich mee.
Het kan zorgen voor verwondingen bij valpartijen. Glas kan ook als wapen worden
gebruik om anderen mee te verwonden. Het kost bovendien extra
opruimwerkzaamheden om glasresten tussen bestrating te verwijderen. Dit artikel
richt zich nu tot het publiek en tot de organisator van het evenement. Voor het
publiek geldt op een verbod om zonder redelijk doel glaswerk op straat bij zich
te hebben. Voor de organisator geldt dat aan het tappen op straat het
voorschrift wordt verbonden dat alleen kunststofglazen mogen worden gebruikt.
Dat desondanks toch glaswerk op straat kan komen, heeft met name te maken met de
terrassen die geen buitentaps exploiteren, of horecabedrijven waar publiek
glaswerk mee naar buiten neemt. De basis om ook deze categorie glaswerk van het
evenemententerrein te weren is in dit artikel opgenomen. Er is een bevoegdheid
voor de burgemeester in opgenomen om evenementen aan te wijzen, tijdens welke
het aan alle horecabedrijven in het omschreven gebied verplicht is om drank in
kunststofglazen te schenken. De verplichting geldt alleen voor de terrassen.
Horecabedrijven dienen er op grond van het vijfde lid wel op toe te zien dat
bezoekers geen glaswerk mee naar buiten nemen, om te voorkomen dat zo alsnog
glaswerk op straat komt. Met de term milieuvriendelijke kunststofglazen wordt
met name gedoeld op harde kunststofglazen die voor hergebruik geschikt zijn,
zoals in het evenementenbeleid omschreven.Omdat het sinds de wijziging van de Drank- en Horecawet in 2013 voor jongeren
onder de achttien jaar sowieso verboden is om alcoholhoudende drank te nuttigen
of aangebroken flesjes en blikjes met dergelijke drank bij zich te hebben, is
dit artikel aangepast en is het alleen nog van toepassing op personen die de
leeftijd van achttien jaar hebben bereikt.Artikel 2:49 Hinderlijk gedrag bij of in
gebouwenVoor een toelichting wordt verwezen naar de toelichting bij artikel 2:47
(Hinderlijk gedrag op of aan de weg).Artikel 2:50 Hinderlijk gedrag in voor publiek
toegankelijke ruimtenDeze bepaling is opgesteld om het misbruik van bepaalde, voor het publiek
toegankelijke ruimten zoals parkeergarages, telefooncellen en wachtlokalen voor
een openbaar vervoermiddel tegen te gaan. In deze bepaling wordt het woord
“ruimte” gebruikt ter onderscheiding van het in de APV voorkomende begrip “weg”.
Om een indicatie te geven bij het beantwoorden van de vraag op welke voor het
publiek toegankelijke ruimten de bepaling het oog heeft, is bij wijze van
voorbeeld een aantal ruimten concreet genoemd. Het ordeverstorende element ten
slotte wordt door de zinsnede “zonder redelijk doel of op voor anderen
hinderlijke wijze” in de bepaling tot uitdrukking gebracht.Aan deze bepaling bestaat behoefte omdat op basis van artikel 138 van het
Wetboek van Strafrecht, betreffende het wederrechtelijk vertoeven (in een
woning, besloten lokaal of erf, bij een ander in gebruik), slechts kan worden
opgetreden indien er sprake is van een handelen van de rechthebbende. De politie
kan niet zonder tussenkomst van de rechthebbende optreden. In het belang van de
handhaving van de openbare orde is het wenselijk dat de politie bij baldadig of
ordeverstorend gedrag in zelfbedieningsruimten in postkantoren, en in andere
soortgelijke voor het publiek toegankelijke ruimten, onmiddellijk kan ingrijpen,
mede om de eigendommen van derden te beschermen.Artikel 2:50a GebiedsontzeggingOp grond van dit artikel kan de burgemeester bij bevel een gebiedsontzegging
opleggen aan personen die de openbare orde ernstig verstoren door het plegen van
strafbare feiten of anderszins personen lastig vallen of schade toebrengen. De
maatregel is gericht op het herstel van de openbare orde. Op grond van het
vierde lid van dit artikel bepaalt de burgemeester de plaats of het gebied
waarvoor een gebiedsontzegging bij bevel kan worden opgelegd.Artikel 2:51 Neerzetten van fietsen e.d.Het plaatsen van voertuigen is op verschillende plaatsen geregeld, steeds met
een wisselende bedoeling: de instandhouding van het plantsoen, het tegengaan van
diefstal of verkeersbelangen. In dit artikel gaat het om de voorkoming van
overlast.Het neerzetten van fietsen en bromfietsen tegen panden die niet door de
eigenaren van de voertuigen worden bezocht of op plaatsen waar deze voertuigen
hinder of schade kunnen veroorzaken, geeft vaak aanleiding tot klachten. Artikel
2:51 geeft de mogelijkheid hiertegen op te treden.Artikel 2:52 Overlast van fiets of bromfiets op markt en
kermisterrein e.d.Op grond van het Reglement Verkeersregels en Verkeerstekens 1990 (RVV 1990)
kunnen bepaalde categorieën weggebruikers van bepaalde wegen worden geweerd. De
achtergrond daarvan is het verkeersbelang, hetzij de verkeersveiligheid of de
vrijheid van het (andere) verkeer. Dat moet op de in het reglement
voorgeschreven wijze ter kennis van de weggebruiker worden gebracht.Er kunnen echter andere motieven zijn om bepaalde categorieën weggebruikers te
weren. Hier is een verbod opgenomen om de fiets of de bromfiets mee te voeren op
terreinen, waar onder meer markt wordt gehouden, als dat marktterrein door het
college is aangewezen als een voor fietsen en bromfietsen verboden terrein
gedurende die tijd. In de mensenmenigte is een fiets hinderlijk. Regenjassen
worden besmeurd, nylonkousen sneuvelen. Het verbod moet wel aan de bezoekers van
het terrein worden kenbaar gemaakt.Artikel 2:53 Bespieden van personen (gereserveerd)Artikel 2:54 Bewakingsapparatuur(gereserveerd)Artikel 2:55 Nodeloos alarmeren(gereserveerd)Artikel 2:56 Alarminstallaties(gereserveerd)Artikel 2:57 Loslopende hondenArtikel 2:57 beperkt het loslopen van honden op de weg, zonder dat de hond
aangelijnd is, en op kinderspeelplaatsen e.d. Aan dit artikel ligt in zijn
algemeenheid het motief van de voorkoming en bestrijding van overlast ten
grondslag.In het bijzonder heeft dit artikel de volgende bedoelingen:
de bescherming van de verkeersveiligheid, die door loslopende honden in
gevaar kan worden gebracht;
het voorkomen van beschadiging aan eigendommen van derden;
het voorkomen van hinder voor voetgangers;
het bestrijden van verontreiniging (bijvoorbeeld van speelweiden,
zandbakken, e.d.);
het voorkomen van schade en dierenleed, die worden veroorzaakt doordat
loslopende honden andere dieren en wel met name schapen en kippen naar
het leven staan.
Het tweede lid geeft de bevoegdheid om losloopgebieden aan te wijzen.Artikel 2:58 Verontreiniging door hondenStraatverontreiniging kan grote gevaren opleveren voor de volksgezondheid. Ook
wordt via hondenuitwerpselen die op straat, in parken en plantsoenen blijven
liggen, het voor honden dodelijke canine parvo virus verspreid. Bovendien wordt
hondenpoep als grote ergernis ervaren.De strafbaarheid wordt opgeheven als de uitwerpselen direct worden verwijderd.
Degene die de hond uitlaat moet hiervoor doeltreffende middelen bij zich hebben
en dit kunnen tonen.In het vijfde lid wordt een uitzondering opgenomen
voor blindegeleidehonden.Artikel 2:59 Gevaarlijke hondenDit artikel schept voor de burgemeester de mogelijkheid om na een (bijt)incident
met een hond dat naar zijn oordeel niet voldoende ernstig is om strafrechtelijk
op te treden (wat er doorgaans op neer komt dat de hond in beslag wordt genomen
en een gedragstest ondergaat om te bekijken of de hond geresocialiseerd kan
worden of helaas moet inslapen), de eigenaar te verplichten de hond te
muilkorven en/of kort aan te lijnen. Sinds de intrekking van de Regeling
agressieve dieren is er in landelijke wetgeving geen definitie van muilkorf meer
gegeven, vandaar dat er hier een definitie is opgenomen.Artikel 2:60 Houden van hinderlijke of schadelijke
dierenHet kan voor de omgeving hinderlijk zijn, als iemand dieren houdt. Er moet
kunnen worden ingegrepen als overlast of schade voor de openbare gezondheid
dreigt. Dan moeten belangen worden afgewogen. Daarom is gekozen voor de
constructie dat het college bevoegd wordt verklaard om de plaatsen aan te wijzen
waar naar zijn oordeel het houden van bepaalde dieren overlast of schade voor de
volksgezondheid veroorzaakt. Voorzover het college bij een aanwijzing die
betrekking heeft op gedeelten van de gemeente bevoegd is verklaard daarbij
nadere regels te geven inzake het houden van dieren, is er sprake van delegatie
van verordenende bevoegdheid als bedoeld in artikel 156 Gemeentewet. Door in het
eerste lid de zinsnede “buiten een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer
op ten nemen wordt de afbakening met de Wet milieubeheer direct vastgelegd. Het
(oude) vierde lid is daarmee vervallen.Artikel 2:61 Wilde dieren (gereserveerd)Artikel 2:62 Loslopend veeDit verbod dient mede de verkeersveiligheid. Herhaaldelijk gebeuren er
verkeersongelukken doordat een paard, een koe of een ander dier uit het weiland
is gebroken en zich op de weg bevindt. De verplichting om dit zoveel mogelijk te
voorkomen is daarom op haar plaats. Artikel 2:63 Duiven (gereserveerd)Artikel 2:64 Bijen (gereserveerd)Artikel 2:65 BedelarijBedelaars gedragen zich soms agressief en hinderlijk door passanten aan te
klampen, te intimideren, de weg te versperren of te volgen. Hierdoor komt de
openbare orde in het geding.Omdat in 2000 de strafbaarstelling van bedelarij uit het Wetboek van Strafrecht
(voormalig artikel 432) is verdwenen, kan de politie hiertegen niet of
nauwelijks meer optreden. Bij de opheffing van de strafbaarstelling heeft de
wetgever echter expliciet de mogelijkheid opengehouden om op basis van de
gemeentelijke autonomie zo nodig een regeling terzake van bedelarij in het leven
te roepen, indien dit gedrag de openbare orde verstoort of dreigt te verstoren.
Op grond van dit artikel kan het college gebieden aanwijzen waar een bedelverbod
geldt. Wanneer er naar het oordeel van het college een overlastgevende situatie
in een bepaald gebied ontstaat, kan het dus een verbod instellen.Overigens valt het spelen van straatmuziek en vervolgens vragen om een
geldelijke bijdrage aan toehoorders en passanten niet onder dit bedelverbod,
maar onder de regeling van artikel 2:9. Ook de verkoop van daklozenkranten valt
niet onder dit verbod. Deze kan immers niet verbonden worden aan een vergunning
vanwege strijd met de vrijheid van meningsuiting als bedoeld in artikel 7 van de
Grondwet.Afdeling 12: Bepalingen ter bestrijding van heling van
goederenArtikel 2:66 BegripsbepalingHandelaarVoor de omschrijving van het begrip “handelaar” verwijst artikel 437, eerste
lid, Wetboek van Strafrecht naar de Algemene Maatregel van Bestuur op grond van
dit artikel (Uitvoeringsbesluit ex artikel 437, eerste lid, van het Wetboek van
Strafrecht, KB 06-01-1992).Artikel 1 van dit besluit noemt als handelaren: opkopers en handelaren in
gebruikte en ongeregelde goederen, platina, goud, zilver, edelstenen, uurwerken,
kunstvoorwerpen, auto’s, motorfietsen, bromfietsen, fietsen, foto-, film-,
radio-, audio- en videoapparatuur en apparatuur voor automatische registratie.
Onder “handelaren in gebruikte en ongeregelde goederen” worden tevens handelaren
in antiek en curiosa verstaan. Daarom hoeven zij niet apart te worden
vermeld.Artikel 2:67 Verplichtingen met betrekking tot het
verkoopregisterHier is een algemene verplichting opgenomen om een verkoopregister bij te houden
(“alle” goederen). De in dit artikel opgenomen verplichtingen met betrekking tot het
verkoopregister vinden hun basis in artikel 2 van de AMvB op grond van artikel
437 Wetboek van Strafrecht. Artikel 437, eerste lid, onder a, WvSr verplicht de
handelaar tot het aantekening houden van het verwerven dan wel voor handen
hebben van alle gebruikte en ongeregelde goederen. In de Memorie van Toelichting
wordt gezegd dat de administratieplicht alleen zinvol is als het om dit soort
goederen gaat, omdat dan de kans bestaat dat zij van misdrijf afkomstig
zijn.In artikel 2 van eerdergenoemde AMvB worden regels gegeven betreffende de wijze
van aantekening houden. Zo is bepaald dat de registerplichtige handelaar een
doorlopend en een door of namens de burgemeester gewaarmerkt register houdt en
daarin onverwijld de vereiste gegevens vermeldt: het zogenaamde
verkoopregister.Bij het opstellen van regels met betrekking tot het verkoopregister is
aansluiting gezocht bij de terminologie van de formulering van het
inkoopregister, welke overigens is geregeld bij wet en AMvB. Net als bij het
inkoopregister verdient het aanbeveling om de handelingen die leiden tot het
opstellen van een verkoopregister algemeen te omschrijven.Net als het inkoopregister moet het verkoopregister doorlopend zijn. Een
doorlopend register is een register waarin de aantekeningen waarvoor het is
bestemd achtereenvolgens naar tijdsorden worden ingeschreven, met uitsluiting
van de mogelijkheid van latere inschrijvingen. Een register waarin een aantal
bladzijden ontbreekt, is geen doorlopend register. Het register mag geen
onregelmatigheden en hiaten vertonen en moet chronologisch zijn.Artikel 2:68 Voorschriften als bedoeld in artikel 437ter
van het Wetboek van StrafrechtDeze bepaling, die gebaseerd is op artikel 437ter, eerste lid, Wetboek van
Strafrecht (WvSr), bevat voorschriften die in het algemeen het gevaar voor
heling beogen te voorkomen.Onder aTen eersteArtikel 437ter, tweede lid, van het WvSr legt de handelaar de verplichting op de
burgemeester of door hem aangewezen ambtenaren tevoren schriftelijk in kennis te
stellen als hij van het opkopen een beroep of gewoonte maakt. De wetgever heeft
afgezien van een regeling om de uitoefening van het opkopersbedrijf aan een
voorafgaande toelating door het gemeentebestuur te binden. De aanmeldingsplicht
is in onderdeel a, sub 1e, nader uitgewerkt.Ten tweede en derdeAls er zich wijzigingen in het adres of beroep van de handelaar voordoen, moet
de burgemeester hiervan in kennis worden gesteld. De politie kan hierdoor de
registratie van de handelaren up-to-date houden.Ten vierdeHier spelen onder meer de omstandigheden waaronder het goed aan de handelaar
wordt aangeboden en diens wetenschap zelf een rol. De inhoud van deze bepaling
ligt dicht tegen die van artikel 437bis, eerste lid, van het WvSr aan. Hier is
het echter de ondernemer die het initiatief moet nemen. Deze bepaling kan niet
in strijd worden geacht met artikel 160 en 161 WvSv.Onder bIn artikel 437, eerste lid, onder c, van het WvSr wordt aan de daartoe
aangewezen ambtenaar de bevoegdheid gegeven om inzage te hebben in het
inkoopregister. De bevoegdheid tot inzage in het verkoopregister is niet
aangegeven in het WvSr, zodat een regeling in de APV noodzakelijk is. Door de
bevoegdheid tot inzage van het verkoopregister bij de daartoe aangewezen
ambtenaar te leggen, kan deze ambtenaar zowel het inkoop als het verkoopregister
inzien.Onder dBij een regeling tot effectieve helingbestrijding mag een bepaling betreffende
de vervreemding van door opkoop verkregen goederen niet ontbreken. Artikel 2:68,
onder d, voorziet hierin.De bepaling sluit nauw aan op hetgeen bepaald in artikel 437, eerste lid, onder
d en f, WvSr.Daar is de handelaar et cetera die in strijd met een schriftelijke last van de
burgemeester (of een vanwege hem gegeven last) bepaalde goederen vervreemdt, of
niet in bewaring geeft, of die niet voldoet aan de daarbij gegeven aanwijzingen,
strafbaar gesteld. In onderdeel d is gekozen voor een termijn van vijf dagen,
zodat kan worden voorkomen dat een gestolen goed aangeboden wordt bij en
doorverkocht door een opkoper terwijl deze nog niet als gestolen is opgegeven.
Tevens wordt met deze bewaartermijn de bedrijfsvoering van de handelaren niet al
te zeer wordt belemmerd.Artikel 2:69 Vervreemding van door opkoop verkregen
goederen (gereserveerd)Artikel 2:70 Handel in horecabedrijven(gereserveerd)Afdeling 13: VuurwerkArtikel 2:71 BegripsomschrijvingenDeze afdeling geeft regels omtrent de verkoop en bezigen van consumentenvuurwerk
rond en tijdens de jaarwisseling, in aanvulling op het Besluit van 22 januari
2002, houdende nieuwe regels met betrekking tot consumenten- en professioneel
vuurwerk (verder te noemen Vuurwerkbesluit). Het Vuurwerkbesluit kent regels voor zowel consumentenvuurwerk als professioneel
vuurwerk. De regels inzake professioneel vuurwerk zijn voor deze afdeling niet
relevant.Artikel 2:72 Afleveren van vuurwerkVerkoopvergunning consumentenvuurwerkOp basis van artikel 2:72 van de APV kan het college aan een bedrijf of
nevenbedrijf een vergunning verlenen voor het verkopen van consumentenvuurwerk
tijdens de door het Vuurwerkbesluit aangewezen verkoopdagen. Artikel 1:7 bepaalt
dat de vergunning voor onbepaalde tijd geldt en artikel 1:8 bevat de algemene
weigeringsgronden die bij elke vergunning kunnen worden gehanteerd. Algemene
weigeringsgronden zijn bijvoorbeeld het belang van de handhaving van de openbare
orde waaronder overlast kan worden begrepen, als het om de bescherming van de
kwetsbare medemens gaat of het belang van de volksgezondheid die door overlast
dreigt te worden aangetast. De vergunning kan daarom worden geweigerd als het
verkooppunt zich bevindt in de nabijheid van ziekenhuizen, bejaardentehuizen en
dierenasiels. In het laatste geval is er sprake van handhaving van de openbare
orde, waaronder de bescherming van dieren valt. Aan de verkoopvergunning kunnen
voorschriften worden verbonden, indien dit nodig is wegens dwingende redenen van
algemeen belang. Dit zijn de openbare orde, de openbare veiligheid, de
volksgezondheid en het milieuKoopzondagIn de Nota van toelichting bij het Vuurwerkbesluit wordt bij de toelichting op
artikel 2.3.2 de koopzondag uitdrukkelijk uitgesloten als verkoopdag.
Consumentenvuurwerk mag niet op zondag worden verkocht. Het verbod geldt ook in
die gevallen waarin de binnen de wettelijke termijn vallende zondag door de
gemeente is aangewezen als zondag waarop winkels open mogen zijn.Artikel 2:73 Bezigen van vuurwerkIn het Vuurwerkbesluit is bepaald dat het verboden is om consumentenvuurwerk af
te steken op een ander tijdstip dan tussen 31 december 10.00 uur en 1 januari
02.00 uur van het daarop volgende jaar. Het afsteken van consumentenvuurwerk
wordt op dit tijdstip toelaatbaar geacht vanwege de koppeling van het
vuurwerkgebruik aan de feestelijkheden rond de jaarwisseling en de inbedding
daarvan in de Nederlandse volkscultuur.Toch kunnen er, ondanks dat dit alleen op oudejaarsdag is toegelaten, plaatsen
zijn waar het afsteken van consumentenvuurwerk te allen tijde niet toelaatbaar
moet worden geacht (bijvoorbeeld bij ziekenhuizen, bejaardentehuizen, huizen met
rieten daken, in winkelstraten, bij dierenasiels enz.). Dit artikel geeft het
college de bevoegdheid om plaatsen aan te wijzen waar het afsteken van
consumentenvuurwerk altijd verboden is.Het tweede lid maakt het mogelijk om op te treden tegen het bezigen van
consumentenvuurwerk in bijvoorbeeld een promenade, een passage, een portiek of
een volksverzameling.Artikel 2:73a Carbid schietenHet carbid schieten heeft de laatste jaren aan populariteit gewonnen als
goedkoop alternatief voor het afsteken van vuurwerk. Ook in Zutphen komen rond
de jaarwisseling regelmatig vragen over de voorwaarden voor het schieten met
carbid. De activiteit is niet zonder risico’s voor de veiligheid van personen en
goederen en kan bovendien door de harde knallen behoorlijk wat overlast
veroorzaken. Het carbid schieten valt niet onder vuurwerk, en de regels uit het
Vuurwerkbesluit zijn daarom niet van toepassing. Veel gemeenten zijn er in de
afgelopen jaren daarom toe overgaan hierover regels op te nemen in de APV. De
invulling van deze regels verschilt per gemeente. In dit artikel worden de
tijdstippen waarop het carbid schieten wordt toegestaan gelijk getrokken met de
tijdstippen waarop vuurwerk mag worden afgestoken, namelijk op oudjaarsdag vanaf
10.00 uur tot 1 januari 2.00 uur. Daarmee wordt de overlast beperkt, omdat het
op deze tijdstippen reeds is toegestaan (knal-)vuurwerk af te steken. De
overlast wordt ook beperkt door afstanden en een maximale afmeting van de bussen
die gebruikt mogen worden. Tevens wordt ten behoeve van de veiligheid een
afstandcriterium ten behoeve van de veiligheid van personen opgenomen. In veel
gemeenten zijn uitgebreidere voorschriften te vinden voor het carbid schieten.
Bij het opstellen van dit artikel is getracht het aantal voorschriften minimaal
te houden, in verband met het streven naar beperking van het aantal regels. Afdeling 14: DrugsoverlastArtikel 2:74 Drugshandel op straatOm niet in de sfeer van de Opiumwet te treden is de passage “onverminderd het
bepaalde in de Opiumwet” opgenomen.De Opiumwet is een strafrechtelijk instrument
waarin onder meer de verbodsbepalingen staan van middelen die worden genoemd op
lijst I (“harddrugs”) en II (“softdrugs”) die behoren bij deze wet. Zo wordt
verboden deze middelen te bereiden, te bewerken, te verwerken, te verkopen, af
te leveren, te verstrekken, te vervoeren en aanwezig te hebben. In de Opiumwet
wordt geen aandacht besteed aan overlast ten gevolge van drugshandel op straat.
Om hiertegen te kunnen optreden is het noodzakelijk in de APV een artikel op te
nemen dat het voorkomen van de aantasting van de openbare orde en van strafbare
feiten tot doel heeft. Artikel 2:74 is opgenomen om de overlast op straat tegen
te gaan. De straathandel in drugs kan leiden tot een verstoring van de openbare
orde. Om daartegen op te treden is het noodzakelijk in de APV een bepaling op te
nemen, die tot doel heeft het voorkomen van de aantasting van de openbare orde
en van strafbare feiten. In praktijk gaat het met name om harddrugs.In dit
artikel zijn zowel de aanbieders als ontvangers en bemiddelaars (“drugsrunners”)
strafbaar gesteld. Het “kennelijk doel” kan blijken uit ervaringsfeiten en
concrete omstandigheden zoals het aanspreken van voorbijgangers, het waarnemen
van transacties enz.In het tweede lid wordt het gebruik van harddrugs op straat verboden gesteld.
Omdat dit voor overlast kan zorgen en het gebruik niet strafbaar is op grond van
de Opiumwet is dit tweede lid toegevoegd, zodat tegen openlijk harddrugsgebruik
kan worden opgetreden.Afdeling 15: Bestuurlijke ophouding,
veiligheidsrisicogebiedenArtikel 2:75 Bestuurlijke ophoudingArtikel 2:75 is gebaseerd op - een uitwerking van - artikel 154a Van de
Gemeentewet. Dit artikel voorziet in de bevoegdheid van de burgemeester om bij
grootschalige ordeverstoringen groepen ordeverstoorders maximaal 12 uur op te
houden op een door de burgemeester aangewezen plaats. Het vervoer naar de plaats
van ophouding is hieronder begrepen. Bij grootschalige ordeverstoringen moet
gedacht worden aan situaties als risicowedstrijden in het betaald voetbal, uit
de hand lopende demonstraties en krakersrellen. De toepassing van het
bestuursrechtelijke instrument bestuurlijke ophouding vereist (een bepaling in)
een verordening waarin de raad de burgemeester de bevoegdheid geeft om bij
groepsgewijze niet-naleving van specifieke voorschriften bestuurlijk op te
houden. Artikel 2:75 voorziet hierin.De voorwaarden waaronder bestuurlijke ophouding kan worden toegepast, zijn
vastgelegd in artikel 154a van de Gemeentewet. De zinsnede “overeenkomstig 154a
van de Gemeentewet” impliceert dan ook dat aan alle voorwaarden moet worden
voldaan voordat een besluit tot bestuurlijke ophouding kan worden genomen. Deze
voorwaarden zijn hiervoor beschreven.De bepaling vereist een nadere invulling van specifieke voorschriften die zich
bij groepsgewijze niet-naleving voor het overgaan tot bestuurlijke ophouding
lenen. Dit zijn de volgende bepalingen::
artikel 2:1 (samenscholingsverbod);
artikel 2:10 (voorwerpen of stoffen op, aan of boven de weg);
artikel 2:11 (aanleggen, beschadigen en veranderen van een weg);
artikel 2:16 (openen straatkolken en dergelijke);
artikel 2:19 (gevaarlijk of hinderlijk voorwerp);
artikel 2:20a (gevaarlijke voorwerpen);
artikel 2:26a (gedrag bij evenementen);
artikel 2:47 (hinderlijk gedrag op of aan de weg);
artikel 2:47a (verplichte route)
artikel 2:48 (hinderlijk drankgebruik);
artikel 2:49 (hinderlijk gedrag in of bij gebouwen);
artikel 2:50 (gedrag in voor publiek toegankelijke ruimten)
artikel 2:73 (bezigen van vuurwerk)
Artikel 2:76 VeiligheidsrisicogebiedenOp grond van artikel 151b Gemeentewet kan de raad aan de burgemeester bij
verordening de bevoegdheid verlenen om gebieden aan te wijzen, waarin de
officier van justitie de controlebevoegdheden die genoemd worden in artikel 50,
51 en 52 Wet wapens en munitie, kan uitoefenen. Het gaat om de
controlebevoegdheden om binnen het aangewezen gebied:
vervoermiddelen te onderzoeken;
een ieders kleding te onderzoeken;
te vorderen dat verpakkingen die men bij zich draagt, worden
geopend.
De burgemeester kan een gebied aanwijzen als uit feiten of omstandigheden blijkt
dat er sprake is van verstoring van de openbare orde door de aanwezigheid van
wapens of ernstige vrees voor het ontstaan daarvan. De aanwijzing als
veiligheidsrisicogebied wordt gegeven voor een bepaalde duur die niet langer is
en voor een gebied dat niet groter is dan strikt noodzakelijk voor de handhaving
van de openbare orde. Voordat de burgemeester een gebied aanwijst, overlegt hij
hierover in de lokale gezagsdriehoek met de officier van justitie en de
korpschef. Daarbij komen de volgende onderwerpen aan de orde:
feiten of omstandigheden waaruit blijkt dat er sprake is van verstoring
van de openbare orde door de aanwezigheid van wapens of ernstige vrees
voor het ontstaan daarvan;
zorgvuldige afweging van het objectieve en subjectieve veiligheidsbelang
en het individuele belang van de burgers (privacy);
subsidiariteit en proportionaliteit;
breder handhavingsbeleid in het beoogd gebied ter vergroting van
leefbaarheid en veiligheid.
Hoofdstuk 3. Seksinrichtingen, sekswinkels,
straatprostitutie e.d.Afdeling 1: Begripsbepalingen Artikel 3:1 BegripsomschrijvingenProstitutie en prostituee(onder a en b)Deze omschrijving van het begrip “prostitutie” is afgeleid van de definitie in
artikel 273f, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Om onder andere
taalkundige redenen zijn de termen “derde” en “betaling” uit de definitie in het
Wetboek van Strafrecht in deze definitie vervangen door respectievelijk “ander”
en “vergoeding”.Seksinrichting (onder c)Het begrip seksinrichting is het centrale begrip voor deze verordening.
Seksinrichtingen zijn er in verschillende varianten. Daarom is in deze definitie
bewust gekozen voor een algemene omschrijving. Die omschrijving sluit aan bij
het spraakgebruik en in diverse rechterlijke uitspraken gehanteerde definities
(zie onder andere: Pres. Rb Amsterdam 24 januari 1997; Awb 96/12338 GEMWT; niet
gepubliceerd). “Seksinrichting” als hier omschreven zijn inrichtingen waarin op
bedrijfsmatige wijze seksuele diensten worden verleend, dan wel waarin deze
diensten in een zodanige omvang en met een zodanige frequentie worden aangeboden
dat die als bedrijfsmatig kunnen worden aangemerkt. Deze constructie (alsof het
bedrijfsmatig was) komt ook voor in de Wet milieubeheer.In de definitie is gekozen voor de term “besloten ruimte”, omdat dit meer omvat
dan het begrip “gebouw”. Onder besloten ruimte worden ook begrepen een vaar- of
een voertuig. Het bijvoeglijk naamwoord “besloten” duidt erop dat de ruimte zich
niet in de open lucht bevindt. Het moet dus gaan om een overdekt en geheel of
gedeeltelijk door wanden omsloten ruimte, die al dan niet met enige beperking
voor het publiek toegankelijk is.Veel voorkomende vormen van seksinrichtingen zijn in deze omschrijving
uitdrukkelijk genoemd. Dit om iedere discussie over de vraag of dit type
inrichting als seksinrichting dient te worden aangemerkt, te voorkomen. Dit
zijn: (raam)prostitutiebedrijven, erotische-massagesalons, seksbioscopen,
seksautomatenhallen, sekstheaters of parenclubs. Sommige van deze begrippen
behoeven wellicht nadere toelichting. Onder een prostitutiebedrijf worden niet
alleen bordelen en clubs begrepen, maar ook andere ruimten waarin prostitutie
plaatsvindt, zoals zogenaamde prostitutiehotels die speciaal aan prostituees
voor korte tijd kamers verhuren. Onder raamprostitutiebedrijf dient te worden
verstaan een inrichting met een of meer ramen van waarachter de prostituee
tracht de aandacht van passanten op zich te vestigen. Een seksbioscoop is een
inrichting waarin hoofdzakelijk vertoningen van erotisch-pornografische aard
worden gegeven door middel van audiovisuele apparatuur. Dit is in afwijking van
een seksautomatenhal, waarin dergelijke vertoningen van erotisch-pornografische
aard worden gegeven door middel van automaten en van een sekstheater, waarin
deze vertoningen anders dan door middel van audiovisuele apparatuur of automaten
- met andere woorden “live” - worden gepresenteerd. Voor zowel de seksbioscoop,
de seksautomatenhal als het sekstheater geldt dat daarin hoofdzakelijk
voorstellingen van erotisch-pornografische aard worden gegeven. Een café
bijvoorbeeld, waarin incidenteel een striptease-optreden plaatsvindt, dient
derhalve niet als “sekstheater” te worden aangemerkt. Zo’n optreden moet echter
worden beschouwd als een evenement (een “voor publiek toegankelijke verrichting
van vermaak”), waarvoor volgens artikel 2:25 vergunning van de burgemeester
vereist is.Escortbedrijf (onder d)Een escortbedrijf is een bedrijf dat - meestal telefonisch - bemiddelt tussen
klanten en prostituees. De prostituee bezoekt de klant, of gaat met de klant
naar een andere plaats. Een escortbedrijf is geen inrichting. Het kan een
kantoortje zijn, maar ook een telefooncentrale, een mobiele telefoon of een
website op Internet. De plaats van de bedrijfsruimte is bepalend voor de
vergunningplicht. Een escortbedrijf biedt de services actief aan door middel van
advertenties en andere reclame-uitingen. Uiteraard kan er ook sprake zijn van
een combinatie van een seksinrichting en een escortservice.Bezoeker (onder g)Het behoeft geen betoog dat, tegen de achtergrond van de bij of krachtens de
artikelen 3:6 of 3:7 vastgestelde sluitingsuren, niet alle in de inrichting
aanwezige personen als “bezoeker” moeten worden aangemerkt.Van het begrip “bezoeker” zijn behalve de exploitant(en), de beheerder(s), de
prostituees en de personeelsleden van de exploitant, tevens toezichthouders en
opsporingsambtenaren uitgezonderd, alsmede andere personen wier aanwezigheid in
de inrichting wegens dringende redenen noodzakelijk is (hierbij valt te denken
aan personen die de inrichting moeten kunnen betreden voor het leveren van
goederen, of voor het uitvoeren van reparatie- of onderhoudswerkzaamheden).Artikel 3:2 Bevoegd bestuursorgaanDe artikelen 160 en 174 van de Gemeentewet maken deze bevoegdheidsafbakening
noodzakelijk. Volgens artikel 160 is het college belast met de uitvoering van
raadsbesluiten (waaronder autonome verordeningen als deze) tenzij bij of
krachtens de wet de burgemeester daarmee is belast. Dit laatste doet zich hier
voor: artikel 174 belast de burgemeester namelijk met “het toezicht op de
openbare samenkomsten en vermakelijkheden, alsmede op de voor het publiek
openstaande gebouwen en daarbij behorende erven” (eerste lid) en met “de
uitvoering van verordeningen voorzover deze betrekking hebben op het in het
eerste lid bedoelde toezicht” (derde lid). In veruit de meeste gevallen dient de
burgemeester derhalve te worden aangemerkt als het bevoegde bestuursorgaan. Zijn
bevoegdheid betreft namelijk de voor het publiek openstaande gebouwen en de
openbare samenkomsten en vermakelijkheden. In de definitie van seksinrichtingen
is echter het ruimere begrip “ruimte” opgenomen. Dat betekent dat het college
bevoegd is als het gaat om met name de vaar- en voertuigen. Ook is het college
bevoegd als het gaat om escortbedrijven. Het gebruik van de openbare weg,
waarbij in dit verband met name gedacht moet worden aan de aanwijzing van
tippelzones, is een bevoegdheid van het college. Om deze afbakening - waar aan
de orde - niet steeds opnieuw volledig te moeten weergeven, is in hoofdstuk 3
het begrip “bevoegd bestuursorgaan” gehanteerd en is dat in artikel 3:2 eenmalig
gedefinieerd.Artikel 3:3 Nadere regelsVergunningsvoorschriften die voor de exploitatie van alle (of bepaalde
categorieën van) seksinrichtingen zouden moeten gelden, kunnen krachtens dit
artikel door het college worden vastgesteld als algemeen verbindende
voorschriften. Artikel 3:3 ziet dus op delegatie van regelgevende bevoegdheid
als bedoeld in artikel 156, eerste lid, van de Gemeentewet. Vanzelfsprekend zijn
de regels over de bekendmaking van algemeen verbindende voorschriften hierbij
van overeenkomstige toepassing.Ook kan het bevoegde bestuursorgaan zelf (nogmaals: meestal de burgemeester)
over zijn bevoegdheid beleidsregels vaststellen als bedoeld in artikel 4:81 van
de Awb. Evenals algemeen verbindende voorschriften nopen beleidsregels het
bevoegd bestuursorgaan eveneens tot het volgen van een vaste gedragslijn bij het
toepassen van de desbetreffende bevoegdheid, zij het niet onder alle
omstandigheden: gelet op artikel 4:84 van de Awb moet het bevoegd bestuursorgaan
namelijk handelen overeenkomstig de beleidsregel “tenzij dat voor een of meer
belanghebbenden gevolgen zou hebben die wegens bijzondere omstandigheden
onevenredig zijn in verhouding tot de met de beleidsregel te dienen doelen”.
Indien het wenselijk wordt geacht om een bevoegdheid als regel op een bepaalde
wijze toe te passen, maar in bijzondere gevallen anders te kunnen besluiten,
ligt het dus in de rede daarover geen “nadere regel” maar een beleidsregel vast
te stellen.Afdeling 2: Seksinrichtingen, straatprostitutie, sekswinkels en
dergelijkeArtikel 3:4 SeksinrichtingenUit het eerste lid vloeit een voor de hele gemeente geldende vergunningplicht
voort. Het wijzigen van de seksinrichting valt eveneens onder de
vergunningplicht. Met het wijzigen wordt bedoeld een wijziging van welke aard
dan ook. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan verandering van bouwkundige
aard, het aantal exploitanten, de wijze van exploitatie en de naam van een of
meerdere exploitanten. Dit is om te voorkomen dat de vergunning uit de pas loopt
met de feitelijke situatie.Voor een goede beoordeling van een vergunningaanvraag is in het tweede lid
bepaald welke gegevens in ieder geval moeten worden aangeleverd.Artikel 3:5 Gedragseisen exploitant en beheerderIn artikel 3:5. wordt zo veel mogelijk dezelfde terminologie gehanteerd en
worden nagenoeg dezelfde eisen gesteld als in artikel 5 van de Drank- en
Horecawet en het daarop gebaseerde Besluit eisen zedelijk gedrag Drank- en
Horecawet. Dit heeft als voordeel dat voor seksinrichtingen waarvoor tevens een
vergunning krachtens de Drank- en Horecawet is vereist een antecedentenonderzoek
kan worden verricht. Belangrijker nog dan dit procedurele argument is het feit
dat inhoudelijk min of meer dezelfde belangen wegen bij de
antecedentenbeoordeling. In aanvulling op het Besluit eisen zedelijk gedrag
Drank- en Horeca zijn in deze bepaling zedendelicten en mishandeling uit het
Wetboek van Strafrecht en overtredingen van de Vreemdelingenwet en de Wet arbeid
vreemdelingen (Wav) opgenomen. De toevoeging van bepalingen over misdrijven
tegen de zeden en mishandeling dienen ter bescherming van de prostituees. De
relevantie van de opname van de Vreemdelingenwet en de Wav is gelegen in de
bestrijding van de mensenhandel.Net als in de Drank- en Horecawet kan de aanduiding “in enig opzicht slecht
levensgedrag” in het eerste lid onder b. méér omvatten dan wat gesteld is in de
navolgende leden. Anders gezegd: lid 2 tot en met 5 geven aan wanneer in elk
geval sprake is van “in enig opzicht slecht levensgedrag”. Dat het niet als een
limitatieve opsomming dient te worden opgevat blijkt uit het gebruik van het
woord “naast” aan het begin van het tweede lid.Artikel 3:6 SluitingstijdenDe in het eerste lid opgenomen sluitingsbepaling is gegrond op artikel 149 van
de Gemeentewet. De raad kan verplichte sluitingstijden voor openbare (waaronder
seks)inrichtingen vaststellen ter bescherming van de openbare orde, de openbare
veiligheid, de volksgezondheid of de bescherming van het milieu. De in het
eerste lid opgenomen sluitingsbepaling maakt onderscheid tussen werkdagen en het
weekeinde. Het bevoegd orgaan kan door middel van een voorschrift als bedoeld in artikel
1:4 voor een of meer afzonderlijke seksinrichtingen andere sluitingstijden
vaststellen. Volgens het tweede lid kan daartoe een voorschrift worden verbonden
aan de vergunning die aan de exploitant van de betrokken inrichting(en) zal
worden verleend. Anders dan de sluitingsbepalingen van het eerste en tweede lid, richt het derde
lid zich tot de bezoeker van een seksinrichting. Indien een bezoeker met
toestemming van de exploitant of beheerder in de inrichting aanwezig is
gedurende de tijd dat deze gesloten dient te zijn, handelt hij in strijd met het
derde lid. Indien een bezoeker echter zonder toestemming van de exploitant of
beheerder in de inrichting aanwezig is en zich niet op diens eerste vordering
verwijdert, handelt hij in strijd met artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht
(lokaalvredebreuk). Artikel 3:7 Tijdelijke afwijking sluitingstijden; (tijdelijke)
sluitingTen opzichte van artikel 3:6 (bij of krachtens welke bepaling kan worden
voorgeschreven wat voor seksinrichtingen het “reguliere” sluitingstijdenregime
is) biedt artikel 3:7 de mogelijkheid om daarvan al dan niet tijdelijk af te
wijken. Volgens het eerste lid kan die afwijking inhouden dat:
voor (een of meer) inrichtingen al dan niet tijdelijk andere
sluitingstijden worden vastgesteld dan de bij of krachtens artikel 3:6
gestelde; of
van (een of meer) inrichtingen al dan niet tijdelijk de - algehele of
gedeeltelijke - sluiting wordt bevolen.
Aan zo’n tijdelijke afwijking moeten een of meer van de in artikel 3:13, tweede
lid, genoemde belangen ten grondslag liggen, of er moet sprake zijn van
strijdigheid met het bepaalde in dit hoofdstuk. Het bevoegd bestuursorgaan kan
daartoe overgaan indien het dat noodzakelijk acht in het belang van de openbare
orde, de woon- en leefomgeving, de voorkoming of beperking van overlast en
dergelijke.De bevoegdheid tot het tijdelijk vaststellen van andere sluitingsuren (als
bedoeld in het eerste lid, onder a) kan zich uitstrekken tot alle in de gemeente
gevestigde seksinrichtingen en onderscheidt zich daarin van de bevoegdheid
genoemd in artikel 3.6 tweede lid, die individueel gericht is. Tijdelijke
sluiting (als bedoeld in het eerste lid, onder b) kan daarentegen slechts van
afzonderlijke inrichtingen worden bevolen.In het eerste lid, aanhef en onder b, is het bevoegd bestuursorgaan een
expliciete sluitingsbevoegdheid gegeven. Deze bevoegdheid is te onderscheiden
van de bevoegdheid tot aanzegging van bestuursdwang als bedoeld in artikel 5:21
van de Awb die door artikel 3:7 onverlet wordt gelaten. Met toepassing van
bestuursdwang wordt kort gezegd beoogd een onrechtmatige situatie weer in
overeenstemming te (doen) brengen met het recht. De in het eerste lid, onder b,
opgenomen sluitingsbevoegdheid moet daarentegen veel meer worden gezien als een
(bestuursrechtelijke) sanctie op inbreuken op het in dit hoofdstuk
bepaalde.Nu het bezoekers verboden is in een seksinrichting te verblijven gedurende de
tijd dat deze gesloten dient te zijn (artikel 3:6, derde lid), is in het tweede
lid bepaald dat een krachtens het eerste lid genomen besluit, behalve aan de
betrokken exploitant(en), ook openbaar wordt bekendgemaakt. Dat kan op de door
3:42 Awb voorgeschreven manier. Artikel 3:8 Aanwezigheid van en toezicht door exploitant
en beheerderOm effectiever te kunnen op treden tegen schijnbeheer, is in het eerste lid niet
slechts een gebod (een verplichting tot aanwezigheid), maar een verbod
opgenomen. De aanwezigheid van de exploitant of beheerder is van belang in
verband met het door hem uit te oefenen toezicht, zoals verwoord in het tweede
lid. Het tweede lid schept voor de exploitant(en) en de beheerder(s) een
algemene verplichting tot het uitoefenen van toezicht ter handhaving van de orde
in de inrichting. Daarbij zullen zij zich in ieder geval, maar niet uitsluitend,
moeten richten op het voorkomen en tegengaan van onvrijwillige prostitutie,
prostitutie door minderjarigen of illegalen, drugs- of wapenhandel, heling,
geweldsdelicten en dergelijke.Aan het toezicht dat van de exploitant of beheerder mag worden verwacht op de
meerderjarigheid of legaliteit van in de inrichting werkzame prostituees zal
gestalte kunnen worden gegeven door inzage te verlangen in hun
identiteitspapieren. Waar het de onvrijwillige prostitutie en andere strafbare
feiten betreft, zullen de exploitant of beheerder regelmatig toezicht moeten
houden en zo nodig handelend moeten optreden. Naarmate de exploitant aantoonbaar
en actief huisregels toepast en een nauwkeurige registratie bijhoudt van de
leeftijd en nationaliteit van de prostituees, vergemakkelijkt hij niet alleen
het toezicht, maar zal hij ook beter in staat zijn om aannemelijk te maken dat
door hem voldoende toezicht is uitgeoefend.Artikel 3:9 StraatprostitutieIngevolge het eerste lid is straatprostitutie geheel verboden.Het tweede lid geeft - ter handhaving van het verbod - politieambtenaren de
bevoegdheid een bevel tot onmiddellijke verwijdering te geven. De plicht om aan
zo'n bevel onmiddellijk gevolg te geven vloeit voort uit artikel 184 van het
Wetboek van Strafrecht, evenals de sanctie op niet-naleving.Artikel 3:10 Sekswinkels(gereserveerd)Artikel 3:11 Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van
erotisch-pornografische goederen, afbeeldingen en dergelijkeDit artikel heeft een repressief karakter: het schept niet zonder meer een
verbod, maar slechts voorzover het bevoegd bestuursorgaan daaromtrent nader
heeft besloten. Hoewel denkbaar is dat deze bepaling in de praktijk vooral zal
worden toegepast ten aanzien van sekswinkels, richt zij zich op het
tentoonstellen en dergelijke als zodanig; zij kan dus bijvoorbeeld ook
betrekking hebben op erotisch-pornografische foto’s of afbeeldingen aangebracht
aan sekstheaters, bedoeld om de aandacht van het publiek te vestigen op de
daarin plaatsvindende voorstellingen.Zoals in het eerste lid is aangegeven, kan het bevoegd bestuursorgaan de
regulering terzake gestalte geven door:
aan de betrokken rechthebbende bekend te maken dat, door de wijze van
tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen, de openbare orde of de woon- en
leefomgeving in gevaar wordt gebracht;
(algemene) regels vast te stellen die in acht moeten worden genomen bij
het tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen van goederen, opschriften en
dergelijke als hier bedoeld.
Afdeling 3: Beslissingstermijn;
weigeringsgrondenArtikel 3:12 BeslissingstermijnDe voorbereiding van een besluit op een aanvraag om vergunning voor het
exploiteren van een seksinrichting kan complex van aard zijn. Om die reden is
een langere beslissingstermijn dan de in artikel 1.2 genoemde wenselijk,
namelijk dertien weken.Artikel 3:13 WeigeringsgrondenEerste lid, onder a: levensgedragZie voor toelichting hierop de toelichting onder artikel 3:5.Eerste lid, onder b: bestemmingsplanNet zoals in de praktijk van de vergunningverlening op basis van afdeling 2:8,
zal ook hier regelmatig voor kunnen komen dat er geen sprake is van een
weigeringsgrond als bedoeld in het tweede lid, maar dat het geldende
bestemmingsplan vestiging van een seksinrichting of escortbedrijf ter plaatse
niet toelaat. Het is in dat geval lastig en onduidelijk als er vergunning wordt
verleend, maar tegelijkertijd moet worden uitgelegd dat daar geen gebruik van
kan worden gemaakt.Bij wijze van coördinatie is daarom strijdigheid met het
bestemmingsplan als weigeringsgrond opgenomen. Eerste lid, onder c: minderjarig, onvrijwillig, illegaalDeze weigeringsgrond is feitelijk een bijzondere invulling van de vaker
voorkomende weigeringsgrond, namelijk vrees voor ernstige verstoring van de
openbare orde. Als er aanwijzingen zijn, bijvoorbeeld op basis van
politierapportages, dat de voorgenomen exploitatie in strijd is met artikel 273f
Wetboek van Strafrecht is vergunningverlening uitgesloten. Voorkomen moet worden
dat de exploitant prostituees onder dwang arbeid laat verrichten, of
minderjarigen laat werken. Zo dient ter bescherming van de openbare orde ook te
worden voorkomen dat de exploitant prostituees zonder een voor het verrichten
van arbeid geldige verblijfstitel inzet. Tweede lidEuropese DienstenrichtlijnDe Europese Dienstenrichtlijn is van toepassing op sexinrichtingen. Het drijven
van een dergelijke onderneming is immers het verrichten van een dienst aan de
klant. De Dienstenrichtlijn eist dat een vergunningstelsel a. niet
discriminatoir, b. noodzakelijk en c. proportioneel is. In bijna alle gevallen
gaat het om vestiging van een sexinrichting waarvoor artikel 9 van de richtlijn
de bovengenoemde criteria geeft. Onder noodzakelijkheid wordt in artikel 9
verstaan een dwingende reden van algemeen belang. Dit begrip omvat onder andere
de volgende gronden: openbare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid, als
bedoeld in de artikelen 46 en 55 van het Verdrag; handhaving van de
maatschappelijke orde; doelstellingen van het sociaal beleid; bescherming van
afnemers van diensten; bescherming van werknemers; voorkoming van fraude;
bescherming van het milieu en het stedelijk milieu, verkeersveiligheid. Zie
verder overweging 40 van de richtlijn. Het gaat hier om de zogenaamde ‘rule of
reason’. Mocht het in een enkel geval niet gaan om een vestiging, maar om een
ondernemer die de grens overschrijdt om zijn diensten te verrichten, dan is niet
artikel 9, maar artikel 16 van toepassing dat uitsluitend de criteria openbare
orde, openbare veiligheid, volksgezondheid en milieu als grondslag voor een
vergunningstelsel kent. Zie verder het commentaar bij artikel 1:8.Proportionaliteit: voor de beantwoording van de vraag of een algemene regel niet
volstaat voor de regeling van de horeca zijn wij van mening dat een algemene
regel hier niet aan de orde is vanwege het persoonsgebonden aspect van de
vergunning. Alleen door middel van vergunningvoorwaarden te stellen aan de
ondernemer kan men ‘het maatpak’ leveren. Dit geldt ook voor de Bibob-toets. Het
confectiepak voldoet hier niet.Vestiging: Op grond van overweging 37 van de richtlijn is er overeenkomstig de
rechtspraak van het HvJ sprake van vestiging, als er een daadwerkelijke
uitoefening van een economische activiteit voor onbepaalde tijd vanuit een
duurzame vestiging wordt verricht. Aan die eis kan ook zijn voldaan als een
onderneming voor een bepaalde tijd wordt opgericht of als er een gebouw wordt
gehuurd van waaruit de ondernemer zijn activiteiten onderneemt.Wij hebben gemeend dat de weigeringsgronden onder de rule of reason vallen. Wel
moeten de begrippen worden geïnterpreteerd binnen de bandbreedte van de rule of
reason. Andere weigeringsgronden zijn niet geoorloofd. Uiteraard dient
gemotiveerd te worden van welke weigeringsgrond sprake is en waarom.Tweede lid, onder a: openbare ordeDe bescherming van de openbare orde en de woon- en leefomgeving kan onder meer
aanleiding zijn om het aantal seksinrichtingen waarvoor vergunning kan worden
verleend aan een maximum te binden. Indien het maximumaantal vergunningen is
verleend, kan vergunning voor een nieuwe seksinrichting worden geweigerd om te
voorkomen dat de openbare orde ter plaatse door de vestiging van een nieuw
bedrijf verder wordt verstoord.Tweede lid, onder c: woon- en leefomgevingHet belang van de openbare orde en dat van de woon- en leefomgeving zijn nauw
met elkaar verweven. Waar een maximumbeleid kan worden geacht te zijn ontleend
aan het belang van de openbare orde, kan een concentratiebeleid worden beschouwd
als met name gericht op de bescherming van de woon- en leefomgeving in bepaalde
delen van de gemeente. De exploitatie van seksinrichtingen kan worden
tegengegaan op plaatsen waar de woon- en leefomgeving op ontoelaatbare wijze
nadelig zou worden beïnvloed. Ook een aspect van bescherming van de woon- en
leefomgeving is uiteraard de omvang van de inrichting. Tweede lid, onder d: Veiligheid personen of goederenBij de exploitatie van openbare (en daarmee seks)inrichtingen, is het van groot
belang de brandveiligheid te kunnen waarborgen. Voor wat betreft de inrichtingen
die zijn aan te merken als bouwwerk in de zin van de Woningwet:
is het Bouwbesluit daarop van toepassing met het oog op de
brandveiligheid van de inrichting zelf; en
biedt de gemeentelijke bouwverordening daarvoor de grondslag voorzover
het gaat om het gebruik van de inrichting.
Gaat het om inrichtingen die niet zijn aan te merken als bouwwerk in de zin van
de Woningwet (bijvoorbeeld vaartuigen), dan wordt het gebruik van de inrichting
bestreken door de brandbeveiligingsverordening.Tweede lid, onder e: verkeersvrijheid of -veiligheidHet belang van de verkeersvrijheid of -veiligheid valt onder de noemer openbare
veiligheid en zal doorgaans vooral aan de orde zijn bij straat- en
raamprostitutie. Daarbij vindt de werving van klanten immers plaats op of aan de
openbare weg, alwaar sprake is van soms aanzienlijke aantallen voetgangers en
motorvoertuigen. Aanwijzing van een tippelzone of vestiging van
raamprostitutiebedrijven kan dan bezwaarlijk zijn, indien daardoor bijvoorbeeld
de normale bereikbaarheid van het desbetreffende gebied wordt geschaad of
bewoners ter plaatse niet of nauwelijks meer kunnen parkeren. Situaties als deze
kunnen zich evenwel ook voordoen bij vestiging van een (te) groot aantal
bordelen in een bepaald gebied, zodat ook bij andere vormen van prostitutie de
verkeersveiligheid of -vrijheid aanleiding kan vormen tot regulering (in de vorm
van een maximum- of concentratiebeleid).Tweede lid onder f: gezondheidTot de belangen die deel uitmaken van de gemeentelijke huishouding, behoort ook
dat van de (volks)gezondheid. Daarnaast hebben de gemeenten, met als uitvoerende
instantie de GGD, ook een aantal wettelijke taken met betrekking tot de
ontwikkeling en uitvoering van volksgezondheidbeleid. In dit verband wordt
gewezen op de Wet collectieve preventie volksgezondheid (Wcpv; stb. 1990, 300)
en meer in het bijzonder op het Besluit collectieve preventie volksgezondheid
(Stb. 1992, 569). Dit Besluit verplicht gemeenten namelijk zorg te dragen op
voor de uitvoering van collectieve preventie van onder meer seksueel
overdraagbare aandoeningen (soa) en aids. Bovendien heeft de wetgever bij de
opheffing van het bordeelverbod het verbeteren van de positie van de prostituee,
waaronder tevens begrepen de gezondheidssituatie, als een van de
hoofddoelstellingen bestempeld. Alle reden dus voor gemeenten, bijgestaan door
de GGD, om een actief volksgezondheidsbeleid te voeren.Tweede lid, onder f: zedelijkheidVoor wat betreft de bescherming van de zedelijkheid wordt wel eens gesteld dat
gemeenten hierbij geen verordenende bevoegdheid zou toekomen nu daarover door de
formele wetgever strafbepalingen zijn vastgesteld, te weten de artikelen 239,
240, 240a en 240b van het Wetboek van Strafrecht. De (aanvullende) regelgevende
bevoegdheid die gemeenten op dit punt reeds toekwam wordt door deze bepalingen
echter ongemoeid gelaten. De daarover bestaande jurisprudentie blijft derhalve
actueel.Tweede lid, onder g: arbeidsomstandighedenVolgens de Memorie van Toelichting (MvT) betreft de bescherming en verbetering
van de positie van de prostituee, die als gezegd één van de hoofddoelstellingen
van de wetswijziging is, onder meer de arbeidsomstandigheden in
prostitutiebedrijven. Door opheffing van het algemeen bordeelverbod is de
Arbeidsomstandighedenwet (Stb. 1990, 94) van toepassing op delen van de
prostitutiebranche, te weten waar sprake is van een arbeidsverhouding als
bedoeld in de wet.Afdeling 4: Beëindiging exploitatie; wijziging
beheerArtikel 3:14 Beëindiging exploitatieEerste en tweede lidDit artikel voorziet in de omstandigheid dat de exploitant zijn bedrijf heeft
beëindigd of heeft overgedaan aan een rechtsopvolger. Onder beëindiging wordt
tevens verstaan wijziging van de naam van de exploitant of van een of meerdere
namen van de exploitanten. Een nieuwe vergunning moet dan worden aangevraagd. In
het eerste lid is bepaald dat de vergunning bij feitelijke beëindiging van de
exploitatie van rechtswege komt te vervallen. Het bevoegd bestuursorgaan heeft
er belang bij een actueel overzicht te kunnen hebben van de in de gemeente
actieve exploitanten; in verband daarmee is in het tweede lid bepaald, dat
binnen een week na de feitelijke beëindiging van de exploitatie daarvan moet
worden kennisgegeven.Artikel 3:15 Wijziging beheerEerste lidHet bevoegd bestuursorgaan heeft er belang bij eveneens een actueel overzicht te
kunnen hebben van de in de gemeente actieve beheerders; in verband daarmee is in
het eerste lid bepaald dat, indien een of meer beheerders van een inrichting hun
werkzaamheden feitelijk hebben beëindigd, de exploitant daarvan binnen een week
na die feitelijke beëindiging moet kennisgeven. Anders dan bij beëindiging van
de exploitatie, leidt het vertrek van een beheerder niet tot het van rechtswege
vervallen van de vergunning: denkbaar is immers dat het beheer in de inrichting
in handen is van meer personen of dat het beheer in handen komt van de
exploitant zelf.Tweede lidDenkbaar is ook dat de exploitant de plaats van de vertrokken beheerder(s) wenst
te laten innemen door een of meer andere personen. Het tweede lid verlangt in
dat geval dat de exploitant het bevoegd bestuursorgaan verzoekt om, zoals is
voorgeschreven in artikel 3:4, tweede lid, onder b, de nieuwe beheerder(s) te
vermelden in de aan hem verleende vergunning. Daarbij dient ten aanzien van de
nieuwe beheerder(s) een antecedentenonderzoek plaats te vinden.Derde lidIn dit lid is bepaald dat de nieuwe beheerder al aan de slag kan vanaf het
moment dat de aanvraag is ingediend. Hierdoor is enerzijds gewaarborgd dat er
voor die tijd geen nieuwe beheerders werkzaam kunnen zijn. Dit zou immers het
aantonen van schijnbeheer aanzienlijk bemoeilijken. Anderzijds wordt hiermee
tegemoet gekomen aan in de praktijk noodzakelijke flexibiliteit. Wijziging van
beheer zal immers nog vaker aan de orde zijn dan de wijziging van de
exploitatie.Afdeling5: OvergangsbepalingArtikel 3:16 Overgangsbepaling(gereserveerd)Hoofdstuk 4. Bescherming van het milieu en het
natuurschoon en zorg voor het uiterlijk aanzien van de gemeente Afdeling 1: Geluidhinder en verlichtingArtikel 4:1 BegripsbepalingenBesluitHet Activiteitenbesluit milieubeheer, hierna aangeduid als Besluit, biedt de
mogelijkheid om in de gemeentelijke verordening voorwaarden te stellen aan
festiviteiten ter voorkoming of beperking van geluidhinder.InrichtingOp grond van de Wet milieubeheer moeten inrichtingen die nadelige gevolgen voor
het milieu kunnen veroorzaken ofwel over een milieuvergunning beschikken, of
voldoen aan een algemene maatregel van bestuur (AMvB), welke artikelen met
betrekking tot de bescherming van het milieu bevat.Artikel 4:2 Aanwijzing collectieve
festiviteitenEerste lidDe bevoegdheid om te bepalen dat de in dit lid genoemde geluidsnormen niet
gelden bij collectieve festiviteiten komt voort uit artikel 2.21, eerste lid,
onder a, van het Besluit. Evenals in het oude besluit voorziet dit artikel van
het Besluit erin dat op deze dagen overmatige geluidhinder zo veel mogelijk moet
worden voorkomen: De voorschriften gelden niet “voor zover de naleving van deze
voorschriften redelijkerwijs niet kan worden gevergd”. Voorbeelden van
collectieve festiviteiten zijn carnaval, kermis of culturele-, sport- en
recreatieve manifestaties.Tweede lidVolgens artikel 4.113, eerste lid, van het Besluit moet de verlichting bij
sportbeoefening in de buitenlucht tussen 23.00 uur en 07.00 uur zijn
uitgeschakeld en indien er geen sport wordt beoefend of onderhoud wordt
uitgevoerd. De bevoegdheid om te bepalen dat deze beperkingen niet gelden bij
collectieve festiviteiten staat in artikel 4.113, tweede lid, onder a, van het
Besluit. Dit voorschrift is met name bedoeld voor sportverenigingen die buiten
de reguliere en recreatieve wedstrijden en trainingen gebruik willen maken van
hun lichtinstallatie. Een voorbeeld van een collectieve festiviteit is een
sportieve manifestatie waar meerdere sportverenigingen aan mee doen. Derde en vierde lidDe gemeente kan rekening houden met de aard van het gebied door in de
verordening gebiedsdifferentiatie toe te passen. De gemeenteraad kan het
grondgebied van de gemeente in de verordening bijvoorbeeld verdelen naar
verschillende dorpskernen of wijken. Van deze mogelijkheid kan bijvoorbeeld
gebruik worden gemaakt tijdens carnaval, kermissen of culturele-, sport- en
recreatieve manifestaties. De mogelijkheid van gebiedsdifferentiatie was ook in
het oude besluit opgenomen. Gebiedsdifferentiatie betekent ook dat het aantal
aangewezen dagen of dagdelen per gebied kan verschillen. Voor de kernen van Zutphen en Warnsveld is het maximum aantal collectieve dagen
gesteld op 8. Dit komt overeen met het aantal dagen dat daadwerkelijk als
collectieve festiviteit voor de kern van Zutphen wordt aangewezen. Het maximum
aantal dagen is voor Zutphen en Warnsveld gelijk getrokken.Voor de overige gebieden is het maximum aantal dagen op vier gesteld. Hiermee
wordt de mogelijkheid geboden om in deze gebieden, los van de evenementen in het
centrum, voor collectieve festiviteiten de vrijstelling te laten gelden.Zevende tot en met het negende lid. Het Besluit biedt gemeenten de mogelijkheid om in of krachtens een gemeentelijke
verordening voorwaarden te stellen aan de collectieve festiviteiten en
activiteiten. De basis voor deze bevoegdheid staat in het tweede lid van artikel
2.21, onderdeel a. Hierin wordt wel duidelijk gesteld dat het moet gaan om
voorwaarden ter voorkoming van geluidhinder. Voor de verlichting bij
sportbeoefening is deze mogelijkheid niet in het Besluit opgenomen.De voorwaarden hebben betrekking op beperking van het geluidsniveau en het
bepalen van het eindtijdstip. In het zevende lid wordt gesproken over onversterkte muziek. In het Besluit is
onversterkte muziek uitgezonderd bij het bepalen van de geluidsniveaus. De reden
hiervoor is dat maatregelen ter beperking van de geluidsemissies moeilijk zijn.
Dit betekent dat voor onversterkte muziek in principe geen maximum geluidsnorm
geldt. Op basis van artikel 2.18, eerste lid, onder f en vijfde lid, van het
Besluit hebben gemeenten wel de mogelijkheid om dit in een gemeentelijke
verordening aan te passen (zie ook artikel 41.5). De reguliere geluidsnormen
gelden niet bij festiviteiten, waardoor bedrijven dan meer geluid mogen
produceren. Om de omgeving enige bescherming te bieden en geluidniveaus van
onversterkte muziek bij festiviteiten te begrenzen is onversterkte muziek
meegenomen in de geluidsnorm.Bij de bepaling van het geluidsniveau wordt in het zevende lid de
bedrijfsduurcorrectie bij muziekgeluid buiten beschouwing gelaten. Dit in
tegenstelling tot de Handleiding meten en rekenen industrielawaai. Hiervoor
wordt aangesloten bij de systematiek en motivatie uit het Besluit: in de
handleiding is de correctie geïntroduceerd met het oog op continu-bedrijven.
Toepassing van de bedrijfsduurcorrectie bij muziekgeluid bij horecabedrijven die
bijvoorbeeld om 1.00 uur sluiten brengt met zich mee dat het geluidsniveau in de
nachtperiode hoger mag zijn door correctie voor de resterende nachtperiode.
Omdat dit niet wenselijk is, is toepassing van de bedrijfsduurcorrectie bij
muziekgeluid niet toegestaan.In het zevende lid is de norm voor het buitenniveau vastgelegd. In het achtste
lid is de norm voor het binnenniveau vastgelegd. Tijdens de festiviteit gelden
deze normen.In het tiende lid is een eindtijdstip voor muziekgeluid vastgesteld.Artikel 4:3 Kennisgeving incidentele
festiviteitenEerste en tweede lidDe bevoegdheid voor het vaststellen van het aantal incidentele festiviteiten
voor inrichtingen in een gemeentelijke verordening staat in de artikelen 2.21 en
4.113 van het Besluit. Volgens artikel 2.21, eerste lid, onderdeel b kan de
gemeenteraad bij verordening het aantal dagen of dagdelen aanwijzen waarop
individuele inrichtingen voor incidentele festiviteiten vrijstelling kunnen
verkrijgen van de geluidsnormen. Een incidentele festiviteit is een festiviteit
die aan één of een klein aantal inrichtingen gebonden is. Dit is bijvoorbeeld
een optreden met levende muziek bij een café, een jubileum, een personeels- of
straatfeest of een “vroege vogels”-toernooi. In het Besluit is bepaald dat het
maximum aantal dagen waarvoor de geluidsnormen niet gelden maximaal 12 dagen of
dagdelen per jaar betreft. De regeling geldt ook voor festiviteiten bij alle
andere type A- en B-inrichtingen die onder het Besluit vallen. Dit betekent dat
bijvoorbeeld ook detailhandel, kantoren, opslag- en transportbedrijven en
metaalelektro-bedrijven een beroep op deze regeling kunnen doen. De enige
uitzonderingen waarvoor de regeling niet geldt, zijn de type C-inrichtingen
(d.w.z. inrichtingen die vergunningplichtig blijven of vallen onder Besluit
landbouw of Besluit glastuinbouw).Voor de toepassing van dit artikel wordt dezelfde indeling gehanteerd als bij de
collectieve festiviteiten. Inrichtingen in de delen Zuthpen, centrum en
Warnsveld centrum kunnen maximaal vier incidentele festiviteiten houden,
inrichtingen hierbuiten maximaal twee.Derde lidVolgens artikel 4.113, eerste lid, van het Besluit moet bij inrichtingen de
verlichting voor sportbeoefening in de buitenlucht tussen 23.00 uur en 07.00 uur
zijn uitgeschakeld en indien er geen sport wordt beoefend of onderhoud wordt
uitgevoerd. Op basis van het tweede lid van artikel 4.113 kan hiervan worden
afgeweken. Dit kan bijvoorbeeld als sportverenigingen buiten de reguliere
competities en recreatieve wedstrijden en trainingen gebruik willen maken van
hun lichtinstallatie bij het houden van een veteranentoernooi of een “vroege
vogels”-toernooi. Volgens het Besluit is het maximum aantal dagen waarvoor de
beperkingen voor de verlichting niet gelden maximaal 12 dagen of dagdelen per
jaar. Kortheidshalve wordt voor de verdere toelichting over dit maximum verwezen
naar de bovenstaande toelichting bij het eerste lid.Volgens de toelichting bij het Besluit blijft ook bij gebruik van artikel 4.113
tweede lid de algemene zorgplicht met betrekking tot lichthinder voor de
sportinrichtingen gelden, al is enige mate van hinder is bij incidentele
activiteiten aanvaardbaar. De beoordeling of sprake is van onaanvaardbare
lichthinder in geval van de viering van een festiviteit is aan het bevoegd
gezag.Zevende tot en met het negende lidIn tegenstelling tot het oude besluit biedt het Besluit gemeenten de
mogelijkheid om in of krachtens een gemeentelijke verordening voorwaarden te
stellen aan de incidentele festiviteiten. De basis voor deze bevoegdheid staat
in het tweede lid van artikel 2.21, onderdeel b. Voor de algemene toelichting
over de mogelijkheid om voorwaarden te stellen bij festiviteiten en de
toelichting bij het zevende tot en met het negende lid wordt kortheidshalve
verwezen naar bovenstaande toelichting bij artikel 4:2. APV, zevende tot en met
het negende lid. Net als bij de collectieve festiviteiten geldt de regeling voor
incidentele festiviteiten voor àlle type A- en B-inrichtingen onder het Besluit
in plaats van alleen voor horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen zoals onder
het oude besluit.Voor muziekgeluid op buitenpodia of het buitenterrein van horecagelegenheden, is
een evenementenvergunning nodig.Artikel 4:4 Verboden incidentele
festiviteitenDe burgemeester heeft deze (autonome) bevoegdheid op grond van artikel 174 van
de Gemeentewet, waarbij is bepaald dat de burgemeester is belast met de
uitvoering van verordeningen voor zover deze betrekking hebben op het toezicht
op de voor publiek openstaande gebouwen en andere openbare
vermakelijkheden.Artikel 4:5 Onversterkte muziekDit artikel sluit aan op de artikelen 2.17 en 2.18 van het Besluit. Het artikel
is alleen gericht op onversterkte muziek vanuit inrichtingen en niet buiten
inrichtingen. Of er sprake is van een inrichting, wordt bepaald door de Wet
milieubeheer. In het Besluit is onversterkte muziek uitgezonderd van de algemene
geluidsniveaus. Gemeenten hebben, in artikel 2.18, eerste lid, onder f juncto
vijfde lid, van het Besluit, expliciet de bevoegdheid gekregen om voor
onversterkte muziek regels op te nemen in de Algemene Plaatselijke Verordening.
Door het feit dat de hinderbeleving van onversterkte muziek zeker niet lager is
dan die van versterkte muziek, dient deze op gelijke wijze te worden beschermd.
De geluidwaarden kunnen door de gemeenten zelf worden bepaald. Er is voor
gekozen om bij de bepaling van de geluidwaarden aan te sluiten bij de waarden
voor versterkte muziek.De genoemde geluidsniveaus in de in het eerste lid van dit artikel onder d
opgenomen tabel zijn niet van toepassing op:
het geluid ten behoeve van het oproepen tot het belijden van godsdienst
of levensovertuiging of het bijwonen van godsdienstige of
levensbeschouwelijke bijeenkomsten en lijkplechtigheden, alsmede geluid
in verband met het houden van deze bijeenkomsten of plechtigheden;
het geluid van het traditioneel ten gehore brengen van muziek tijdens
het hijsen en strijken van de nationale vlag bij zonsopkomst en
zonsondergang op militaire inrichtingen;
het ten gehore brengen van muziek vanwege het oefenen door militaire
muziekcorpsen in de buitenlucht gedurende de dagperiode met een maximum
van twee uren per week op militaire inrichtingen.
Artikel 4:6 Overige geluidhinderAfbakeningDoor in het eerste lid de zinsnede “een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer of het Besluit” op te nemen wordt de afbakening direct vastgelegd.
Een inrichting in de zin van de Wet milieubeheer heeft ofwel een
milieuvergunning nodig (waarin geluidsvoorschriften zijn opgenomen) ofwel zijn
algemene regels op grond van het Besluit van toepassing. In deze algemene regels
zijn ook geluidsvoorschriften opgenomen.In de praktijk zullen vooral de Zondagswet, Wet Geluidhinder, Wet openbare
manifestaties, het Vuurwerkbesluit een afbakeningsdiscussie opleveren. Daarom is
gekozen om deze wetten afzonderlijk te benoemen in lid 4.De provinciale milieuverordening is toegevoegd in dit lid. In een provinciale
milieuverordening kunnen namelijk zogenaamde milieubeschermingsgebieden worden
aangewezen, waaronder stiltegebieden. Voor deze stiltegebieden kunnen bij
provinciale milieuverordening regels over het voorkomen en beperken van
geluidhinder worden gesteld, waaronder verbodsbepalingen. De provinciale
milieuverordening gaat in dit geval voor de gemeentelijke verordening.Voor wat betreft de afbakening met hogere regelgeving geldt op grond van artikel
122 van de Gemeentewet dat de bepalingen van de APV van rechtswege vervallen als
in het onderwerp door een wet, amvb of een provinciale verordening wordt
voorzien. De term “onderwerp” in artikel 122 betekent dat het om dezelfde
materie moet gaan en dat hetzelfde motief ten grondslag moet liggen aan zowel de
lagere als de hogere regeling. De formulering van de afbakeningsbepaling in het
derde lid sluit daarom aan bij de Gemeentewet. Zie uitgebreid daarover onder het
kopje Afbakeningsbepalingen in de Algemene Toelichting.Artikel 4:6 heeft betrekking op de vormen van geluidhinder waarin de andere
regelingen niet voorzien. Onder andere valt te denken aan:
een niet permanente activiteit in een niet besloten ruimte, zoals een
kermis, een heidefeest, een braderie, een rally, enz.;
het door middel van luidsprekers op voertuigen of anderszins reclame of
muziek maken of mededelingen doen;
het ten gehore brengen van achtergrondmuziek in winkelstraten;
het gebruik van diverse geluidproducerende recreatietoestellen;
het gebruik van bouwmachines, zoals compressors, cirkelzagen, trilhamers
en heistellingen;
het toepassen van knalapparatuur om vogels te verjagen, enz., enz.
overige handelingen waardoor geluidoverlast ontstaat.
Voorts kunnen onder artikel 4:6 vormen van geluidhinder vallen, veroorzaakt door
het beoefenen van “lawaaiige” hobby’s, het voortdurend bespelen van
muziekinstrumenten, het gebruiken van elektro- akoestische apparatuur, het laten
draaien van koelaggregaten op vrachtwagens, enz. Met name voor deze vormen van
geluidhinder ontbreken algemeen geldende criteria of normen. Dit behoeft ook
niemand te verwonderen: de bron van geluidhinder is niet een bepaalde,
aanwijsbare inrichting of gedraging. In beginsel kan het elke gedraging
betreffen. Van geval tot geval zal daarom moeten worden nagegaan in welke
situatie en gedurende welke tijden er sprake is van geluidhinder, en welke
maatregelen kunnen worden genomen. Uitgangspunt daarbij zal moeten zijn dat een
zekere mate van (geluid)hinder als zijnde onvermijdelijk zal moeten worden
aanvaard. Het college kan ontheffing van het verbod verlenen, zo nodig met
voorschriften.Bedacht moet worden dat klachten over vormen van geluidhinder nogal eens een
minder goede verstandhouding tussen buren of omwonenden als achtergrond hebben.
Normale handelingen worden dan eerder als (geluid)hinderlijk ervaren, terwijl
men minder geneigd is aan een afdoende oplossing mede te werken.In het derde lid is de mogelijkheid opgenomen om voor bepaalde categorieën
handelingen algemene regels te stellen. Er is een bevoegdheid voor het college
in opgenomen. Wanneer aan de in het collegebesluit gestelde regels wordt voldaan
is geen ontheffing nodig. Afdeling 2: Bodem-, weg- en milieuverordeningArtikel 4:7 StraatvegenArtikel 4:7 beoogt niet een verkeersbelang te dienen, maar heeft een
milieumotief. In het bijzonder strekt het ter voorkoming van overlast voor de
reinigingsdienst. Bovendien heeft het daarin vervatte verbod slechts betrekking
op bepaalde, aangewezen weggedeelten en geldt slechts gedurende bepaalde
aangeduide dagen en uren.Artikel 4:8 Natuurlijke behoefte doenDeze bepaling spreekt voor zich.Artikel 4:9 Toestand van sloten en andere wateren en niet
openbare riolen en putten buiten gebouwenDit artikel betreft een samenvoeging van de in de Model-bouwverordening
geschrapte artikelen 334 en 336. Aangezien het hier om bepalingen gaat die niet
direct het bouwwerk maar meer de omgeving betreffen, is tot onderbrenging in de
APV besloten. Afdeling 3. Het bewaren van houtopstandenArtikel 4:10 t/m 4:12(Gereserveerd). Dit onderwerp is geregeld in de
bomenverordening.Afdeling 4. Maatregelen tegen ontsiering en
stankoverlastArtikel 4:13 Opslag voertuigen, vaartuigen, mest, afvalstoffen
enz.Deze bepaling verschaft een basis voor het treffen van maatregelen tegen een uit
oogpunt van welstand en bescherming van de openbare gezondheid ontoelaatbare
opslag van bromfietsen en caravans e.d., en landbouwproducten . Het college is
bevoegd bepaalde plaatsen aan te wijzen waar deze opslag verboden is c.q. aan
bepaalde regels gebonden is.Deze bepaling ziet niet op handelingen die plaatsvinden op de “weg” in de zin
van de wegenverkeerswetgeving. Deze afbakening is aangebracht omdat voor zover
de in deze bepaling genoemde activiteiten plaatsvinden op de “weg” daartegen kan
worden opgetreden op basis van andere in deze verordening opgenomen
voorschriften.De in de afdeling 5.1 “Parkeerexcessen” opgenomen artikelen bevatten onder meer
bepalingen ten aanzien van het plaatsen of hebben op de weg van niet-rijklare
voertuigen en voertuigwrakken, het gebruik van de weg als stallingsruimte voor
auto’s door garagebedrijven e.d. en het parkeren van caravans e.d.AfbakeningDoor in het eerste lid de zinsnede “buiten een inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer” op te nemen wordt de afbakening met de Wet milieubeheer direct
vastgelegd. Hierdoor vervalt in het vierde lid de afbakening met de Wet
milieubeheer.Artikel 4:14 Stankoverlast door gebruik van meststoffen (gereserveerd)Artikel 4:15 Verbod hinderlijke of gevaarlijke handelsreclame(gereserveerd)Artikel 4:16 Vergunningplicht lichtreclame(gereserveerd)Afdeling 5. Kamperen buiten kampeerterreinenArtikel 4:17 BegripsbepalingIn de begripsomschrijving gaat het in het algemeen over een tent, tentwagen,
kampeerwagen en caravan.Artikel 4:18 Recreatief nachtverblijf buiten
kampeerterreinenKamperen op kampeerterreinen is geregeld in de bestemmingsplannen. Voor het
kamperen buiten deze kampeerterreinen geldt met de afschaffing van de Wet op de
openlucht recreatie (WOR) geen landelijk verbod meer. Dat betekent dat zonder
een verbodsartikel overal wild gekampeerd mag worden. Dit kan tot ongewenste
situaties leiden. Daarom wordt in dit artikel de verbodsbepaling in de APV
opgenomen. Het artikel biedt de mogelijkheid om hiervan ontheffing te verlenen.
Een voorbeeld hiervan kan zijn kamperen bij een evenement.Artikel 4:19 Aanwijzing kampeerplaatsenBepaalde vormen van kamperen kunnen gereguleerd worden door specifieke plaatsen
aan te wijzen waar deze vormen van kamperen worden toegestaan. Voor deze
plaatsen kunnen regels worden opgesteld waar de kampeerders zich aan moeten
houden. Het college is bevoegd deze plaatsen aan te wijzen en daar algemene
regels voor te stellen. Hierbij kan gedacht worden aan bijvoorbeeld
kampeerautoplaatsen of het kamperen in tenten t.b.v. nachtvissen.Hoofdstuk 5. Andere onderwerpen betreffende de
huishouding der gemeente Afdeling 1: ParkeerexcessenArtikel 5:1 BegripsbepalingenVoor de toepassing van deze afdeling wordt onder “weg” verstaan hetgeen artikel
1:1 van deze verordening daaronder verstaat. Concreet gaat het om alle voor het
openbaar verkeer openstaande wegen of paden met inbegrip van de daarin liggende
bruggen en duikers en de tot die wegen behorende paden en bermen of zijkanten.
De artikelen 5:2, 5:3, 5:4, 5:5, 5:6, eerste lid, onder a, 5:7, 5:8 en 5:9
hebben derhalve slechts op “echte” parkeerexcessen betrekking. De andere
artikelen in deze afdeling strekken zich ook uit tot gedragingen buiten de weg
in de zin van de WVW 1994. Ook voor het openbaar verkeer openstaande
parkeerterreinen kunnen onder de definitie van “weg” in de zin van de WVW 1994
worden gebracht. Hiervoor pleiten de volgende argumenten. De WVW 1994 bevat
blijkens haar considerans regels inzake het verkeer op de weg. Artikel 2 van de
WVW 1994 bepaalt dat, met inachtneming van de voorschriften van de WVW 1994, bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regelingen worden gesteld
nopens het verkeer op de wegen. In een van die algemene maatregelen van bestuur,
het RVV 1990, worden gedragsregels gegeven voor parkeerplaatsen. Zie bij
voorbeeld in artikel 24 e.v. en artikel 46 RVV 1990. Onder parkeerplaats wordt
ook een parkeerterrein begrepen. Al vallen parkeerterreinen onder de werking van
de onderhavige parkeerexcesbepalingen, dit neemt niet weg dat zij in een aantal
gevallen daarvan zullen moeten worden uitgezonderd. Te denken valt bij voorbeeld
aan het parkeren van vrachtwagens. Het is immers evident dat parkeerterreinen
een belangrijke functie vervullen ten behoeve van een redelijke verdeling van de
beschikbare parkeerruimte, zie verder de toelichting bij artikel 5:8.Onder aOm te voorkomen dat over de inhoud van het begrip “voertuigen” onzekerheid zal
bestaan, is een definitie van dit begrip opgenomen. Tot uitgangspunt is genomen
de definitie van “voertuigen” die in artikel 1, onder al, van het RVV 1990 wordt
gegeven. Voertuigen in de zin van dit artikel zijn: fietsen, bromfietsen,
gehandicaptenvoertuigen, motorvoertuigen, trams en wagens. Voor kleine
voertuigen, zoals kruiwagens, kinderwagens, rolstoelen e.d. is een uitzondering
gemaakt, omdat anders sommige bepalingen een te ruime strekking zouden krijgen.
Fietsen, bromfietsen en gehandicaptenvoertuigen vallen ook onder de definitie
van voertuigen. Ook deze kunnen immers parkeerexcessen veroorzaken en worden
daarom als voertuig beschouwd.Onder bDe omschrijving van het begrip “parkeren” is dezelfde als de omschrijving in
artikel 1, onder ac, van het RVV 1990. Dit artikelonderdeel verstaat onder
parkeren: het laten stilstaan van een voertuig anders dan gedurende de tijd die
nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- of uitstappen van
passagiers of voor het onmiddellijk laden of lossen van goederen. De gegeven
definitie bewerkstelligt dat enkele vormen van doen of laten staan van
voertuigen, die moeten worden ontzien, buiten de werking van de voorgestelde
verbodsbepalingen blijven. Het onmiddellijk in- en uitstappen van personen en
het onmiddellijk laden en lossen van goederen zijn dan immers activiteiten die
door deze modelbepalingen niet worden bestreken. Evenmin zullen deze bepalingen
van toepassing kunnen zijn ten aanzien van voertuigen die bij een garagebedrijf
stilstaan om benzine te tanken; in dit geval is er geen sprake van
parkeren.Anders dan het RVV 1990 richten de bepalingen van afdeling 5.1. van de APV zich
ook tot niet-bestuurders die anderszins belanghebbend zijn bij een voertuig (de
eigenaar, huurder, opdrachtgever etc.) zodat de zinsnede “het laten stilstaan”
een iets ruimere strekking heeft dan in de wegenverkeerswetgeving gebruikelijk
is. Die ruimere strekking maakt het mogelijk dat ook de andere belanghebbenden
bij het voertuig (dan de bestuurder) kunnen worden aangesproken op niet-naleving
van de (parkeer)verboden in deze afdeling.Artikel 5:2 Parkeren van voertuigen van autobedrijf
e.d.Eerste lid. Regelmatig kwam de vraag naar voren of rijschoolhouders en taxibedrijven die in
de uitoefening van hun (neven)bedrijf drie of meer auto’s op de weg parkeren ook
onder het verbod van het eerste lid van dit artikel vallen. De Afdeling
rechtspraak van de Raad van State heeft omtrent deze vraag beslist dat het bij
elkaar parkeren van drie of meer taxi’s door een exploitant van een taxibedrijf
niet valt onder de werking van deze bepaling, ARRS 28-9-1984, nr. R03.83.7524
(APV Schijndel). De rijschoolhouder die een aantal voertuigen bij elkaar
parkeert, viel volgens deze uitspraak eveneens niet onder de werking van dit
artikel. Aangezien het parkeren van voertuigen van rijschoolhouders en
taxiondernemers excessieve vormen kan aannemen, is in het tweede lid daarom
expliciet bepaald dat onder “verhuren”, zoals in het eerste lid bedoeld, mede
wordt verstaan het gebruiken van voertuigen voor het geven van rijlessen of voor
het vervoeren van personen tegen betaling. Aldus kan ook tegen excessief gebruik
van de weg door rijschoolhouders en taxiondernemers worden opgetreden.Tweede lid.Onder a is het woord “vergen” gebezigd in plaats van “duren” ten einde twijfel
over de vraag of met een bepaalde herstel- of onderhoudswerkzaamheid meer dan
een uur gemoeid is, zoveel mogelijk uit te sluiten. Bij het gebruik van de term
“vergen” beschikt men over een meer objectieve maatstaf. De in het derde lid
gestelde verbodsbepaling geldt uiteraard niet voor het normaal parkeren van de
voor persoonlijk gebruik gebezigde auto(’s) van de exploitant. Het bepaalde bij
artikel 5:2 kan niet als een soort “escape” fungeren ten opzichte van de andere
in deze afdeling opgenomen verbodsbepalingen. Artikel 5:2 mag met andere woorden
niet gelezen worden in verband met de andere artikelen in de afdeling, in die
zin dat de “faciliteit” die in artikel 5:2 is besloten - garagehouders enz.
mogen twee auto’s sowieso op de weg laten staan - ook impliceert dat zij een
autowrak, een niet-rijklaar voertuig, een groot voertuig enz. ongelimiteerd lang
op de weg mogen laten staan, omdat de ruimte die hen is aangewezen dezelfde
blijft. Immers, in artikel 5:2 bestaat het excessieve in de ruimte die door het
aantal voertuigen in beslag wordt genomen, in bij voorbeeld de artikelen 5:4 en
5:5 bestaat het excessieve met name in het niet gerechtvaardigde doel om
gedurende lange tijd parkeerruimte in beslag te nemen met wrakken of daarvan
nauwelijks te onderscheiden vehikels. Dit doel is, indien zulks door
garagehouders geschiedt, even onduldbaar als wanneer particulieren zich hieraan
bezondigen. Het bepaalde bij artikel 5:2 geeft de daarin genoemde personen dus
niet een “vrijstelling” om voertuigen te parkeren in afwijking van de andere
verbodsbepalingen in deze afdeling. Derde lid, onder aDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen die autohandelaren en
exploitanten van garage-, herstel- en autoverhuurbedrijven die de weg
voortdurend gebruiken als stallingsruimte voor auto’s die hun toebehoren of zijn
toevertrouwd. Het gaat hier om situaties waarin het gebruik van parkeerruimte op
buitensporige wijze plaats heeft en uit dien hoofde niet toelaatbaar kan worden
geacht (verkeersmotief). Deze bepaling heeft slechts betrekking op “eigenlijke”
parkeerexcessen, dat wil zeggen op het parkeren van voertuigen op de weg (in de
zin van de WVW 1994). Het zou uiteraard te ver gaan deze bepaling ook te laten
gelden voor gedragingen buiten de weg.Derde lid, onder bReparatie- en sloopwerkzaamheden aan op de weg geparkeerde voertuigen in het
kader van de uitoefening van een (neven)bedrijf, geven veelal klachten inzake
geluidsoverlast en verontreiniging van de weg; in mindere mate wordt geklaagd
over de als gevolg van deze activiteiten verminderde parkeergelegenheid. Met het
oog op het vorenstaande is het derhalve wenselijk de strafbaarheid van het
herstellen of slopen op de weg niet te relateren aan de omstandigheid dat er
sprake moet zijn van drie of meer voertuigen. Indien het slopen of herstellen
van een voertuig bij herhaling geschiedt, moet - met het oog op de vorengenoemde
bezwaren - hiertegen kunnen worden opgetreden, daargelaten of zich in de
onmiddellijke omgeving meer auto’s bevinden die betrokkene “toebehoren of zijn
toevertrouwd”. Wel zij er hier op gewezen dat zowel het verontreinigen van de
weg als het veroorzaken van hinderlijk rumoer reeds is verboden bij artikel
2:47. Met het oog op het toenemend aantal klachten achten wij een strafbepaling
welke zich in het bijzonder richt tot de onderhavige activiteiten, wenselijk
naast genoemde (algemene) verbodsbepalingen. Gelet op de strekking van deze
bepaling kan zij niet als een “parkeerexcesbepaling” in de strikte betekenis van
het woord worden aangemerkt. Gezien het verband met de andere in deze afdeling
opgenomen bepalingen achten wij het niettemin wenselijk het onderhavige
voorschrift in deze afdeling op te nemen. Met de hierbedoelde bepaling kan naar
verwachting beter worden opgetreden tegen met het slopen en repareren van
voertuigen gepaard gaande geluid- en stankoverlast en verontreiniging van de
weg. Ingevolge de aanhef is slechts diegene strafbaar die bij herhaling de weg
als werkplaats voor reparatie- of sloopdoeleinden gebruikt. Ook voor diegenen
moet echter de mogelijkheid blijven bestaan aan de door hem (en zijn gezin)
gebruikte auto kleine reparatiewerkzaamheden te verrichten. Het vierde lid opent
deze mogelijkheid.Vierde lidHet verlenen van een ontheffing ingevolge dit lid zal in het algemeen op zijn
plaats zijn in geval, alle omstandigheden in aanmerking genomen, redelijkerwijs
moet worden aanvaard dat de exploitant geen andere mogelijkheden ten dienste
staan dan de hem toebehorende of toevertrouwde auto’s op de weg te parkeren. Te
denken is hierbij aan het geval dat de exploitant van een reeds lang bestaand
bedrijf in de feitelijke onmogelijkheid verkeert op eigen terrein of in de
nabijheid van zijn bedrijf stallingsruimte te creëren c.q. daarover op andere
wijze de beschikking te krijgen. Aan de ontheffing kunnen uiteraard
voorschriften worden verbonden, onder meer omtrent de plaats waar en de tijd
gedurende welke voertuigen voor de hier aan de orde zijnde doeleinden op de weg
mogen worden geplaatst, alsmede ten aanzien van het aantal voertuigen dat ter
plaatse door de houder van de ontheffing mag worden geparkeerd. In dit verband
mag worden gewezen op hetgeen in de algemene toelichting is gesteld over het
voorzien in vervangende parkeergelegenheid.Tevens wordt hier de aandacht
gevestigd op hetgeen daar is opgemerkt over het verlenen van ontheffing ten
aanzien van bestaande bedrijven.Artikel 5:3 Te koop aanbieden van voertuigenHet komt regelmatig voor dat eigenaren hun voertuig te koop aanbieden op de
openbare weg. Wanneer het een enkel voertuig betreft, is dit geen echt probleem.
Van aantasting van het uiterlijk aanzien van de omgeving is niet of nauwelijks
sprake, de overlast voor de omwonenden blijft beperkt en het gebruik van de
beschikbare parkeerruimte kan niet excessief genoemd worden. Anders ligt het
wanneer de voertuigen met grote aantallen tegelijk aangeboden worden. Behalve
dat het uiterlijk aanzien wordt aangetast, brengt het voor de omwonenden
aanzienlijke overlast met zich mee. Een dergelijke uitstalling van voertuigen
trekt immers kooplustigen aan. Ook wordt er een aanmerkelijk beslag op de
beschikbare parkeerruimte gelegd. Gekozen is voor een constructie waarin het
college de bevoegdheid heeft gebieden aan te wijzen waar het verbod van kracht
is. Wanneer er naar het oordeel van het college sprake is van overlast kan het
het verbod activeren. Zoals opgemerkt in de toelichting op artikel 5:1,
onderdeel b, wordt het begrip “parkeren” zo uitgelegd, dat het verbod in dit
artikel zich niet alleen richt op de bestuurder van een voertuig maar ook op de
andere belanghebbenden bij het voertuig.Artikel 5:4 Defecte voertuigenVeelvuldig doet zich het verschijnsel voor dat niet-rijklare voertuigen op de
weg worden geplaatst. De eigenaar of houder van een of meer van dergelijke
voertuigen heeft deze meestal aangekocht om na weken of zelfs maanden van
nijvere zelfwerkzaamheid weer een volwaardig voertuig te creëren. Veelal slaagt
hij in deze poging niet, waarna het voertuig op de weg wordt achtergelaten, waar
het na verloop van tijd degenereert tot autowrak. Deze bepaling richt zich in
het bijzonder tegen dit soort parkeergedragingen. Het excessieve is in het
bijzonder gelegen in het in relatie tot het tekort aan parkeerruimte niet
gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de weg zet. Daarnaast kan het
hierbedoelde parkeren een ontsiering van het uiterlijk aanzien van de gemeente
meebrengen en om die reden excessief zijn. Beperking van het verbod tot die
gevallen waarin er sprake is van min of meer ernstige gebreken aan het voertuig,
moet noodzakelijk worden geacht, wil het verbod niet een te ruime strekking
krijgen. Deze bepaling ziet slechts op “eigenlijke” parkeerexcessen, dat wil
zeggen op het plaatsen en hebben van defecte voertuigen op de weg (in de zin van
de WVW 1994). Het zou te ver gaan deze gedragingen ook buiten de weg te
verbieden.Artikel 5:5 VoertuigwrakkenAnders dan de niet-rijklare voertuigen die ingeval van parkeren gedurende zekere
tijd in het bijzonder een parkeerexces kunnen opleveren door het in relatie tot
het tekort aan parkeerruimte niet gerechtvaardigde doel waartoe men een voertuig
op de weg zet, geeft een achtergelaten voertuigwrak, inclusief een fiets of
bromfiets, in de eerste plaats aanstoot, doordat het een ontsierend element in
het straatbeeld vormt. Ook houdt een wrak een gevaar in voor spelende kinderen
en voor de weggebruikers. Het op de weg plaatsen of hebben van een wrak is dus
primair om die reden excessief. Daarnaast kan echter ook het zo juist genoemde
verkeersmotief een rol spelen bij het uitvaardigen van dit verbod. Ofschoon een
wrak vaak niet meer zal kunnen worden beschouwd als voertuig in de zin van de
wegenverkeerswetgeving, is de onderhavige bepaling gezien haar strekking en het
verband met de andere bepalingen wel als parkeerexcesbepaling aan te merken. De
onderhavige bepaling heeft betrekking op het plaatsen en hebben van wrakken op
de weg (in de zin van de WVW 1994). Het elders in de openlucht opslaan van
wrakken vindt reeds regeling in de model Afvalstoffenverordening en tevens in
artikel 10.17 van de Wet milieubeheer. De delictsomschrijving bevat derhalve
niet tevens het bestanddeel “van de weg af zichtbaar”. Het verbod in dit artikel
richt zich op degene die het voertuigwrak op de weg plaatst of heeft. Dat is op
zich al een ruimere kring van subjecten dan alleen de bestuurder; ook andere
belanghebbenden bij het voertuig vallen onder deze bepaling.Artikel 5:6 Kampeermiddelen e.d.Deze bepaling richt zich tegen het langer dan nodig plaatsen of hebben van
voertuigen die voor recreatie e.d. worden gebruikt. Hieronder vallen in ieder
geval: caravans, campers, kampeerwagens, aanhangwagens, magazijnwagens,
keetwagens e.d. op de weg. In deze bepaling zijn de woorden “parkeren” gewijzigd
in “te plaatsen of te hebben” om de handhaving van deze bepaling eenvoudiger te
maken. Met het steeds een paar meter verplaatsen van een caravan,
aanhangwagentje e.d. op de openbare weg wordt overtreding van deze bepaling niet
langer meer voorkomen. Met de zinsnede “of anderszins voor andere dan
verkeersdoeleinden wordt gebruikt” is beoogd aan te geven dat alle soorten
(aanhang)wagens en voertuigen, die niet “dagelijks” worden gebruikt als
vervoermiddel onder deze bepaling kunnen vallen. Het excessieve van het hier
bedoelde parkeren is in de eerste plaats gelegen in het buitensporige gebruik
van parkeerruimte dat daarmee gepaard gaat. Daarnaast is dat het ontsieren van
het uiterlijk aanzien van de gemeente. Het plaatsen of hebben gedurende ten
hoogste drie (achtereenvolgende) dagen wordt niet verboden, opdat de betrokkene
de gelegenheid zal hebben zijn kampeerwagen, caravan of camper voor een te
ondernemen reis gereed te maken, respectievelijk na de reis op te ruimen. De
bepaling in het eerste lid onder b. richt zich ook tegen het ontsieren van het
uiterlijk aanzien van de gemeente door het doen of laten staan van caravans e.d.
elders dan op de weg in de zin van de WVW 1994. In zoverre betreft deze bepaling
derhalve niet een “eigenlijk” parkeerexces, dat immers veronderstelt dat de
gedraging plaatsvindt op een weg (in de zin van de WVW 1994). Zoals opgemerkt in
de toelichting op artikel 5:1, onderdeel b, wordt het begrip “parkeren” zo
uitgelegd, dat het verbod in dit artikel zich niet alleen richt op de bestuurder
van een voertuig maar ook op de andere belanghebbenden bij het voertuig.Artikel 5:7 Parkeren van reclamevoertuigenDeze bepaling richt zich tegen degenen die voor een beroep of bedrijf reclame
maken door een of meer voertuigen, voorzien van reclameopschriften, op de weg te
parkeren. Hierbij staat het maken van reclame voorop. Als handelsreclame in de
zin van dit artikel wordt niet gezien de vermelding op een voertuig van de naam
van het bedrijf waarbij het voertuig in gebruik is en een (korte) aanduiding van
de goederen of diensten die dat bedrijf pleegt aan te bieden. Deze voertuigen
worden immers niet primair gebruikt “met het kennelijke doel om daarmee
handelsreclame te maken”, maar vooral als vervoersmiddel. Het excessieve is
primair gelegen in het in relatie tussen het tekort aan parkeerruimte en het
niet gerechtvaardigde doel waartoe men het voertuig op de weg zet. Dit doel kan
reeds met één voertuig worden bereikt. In de tweede plaats kan het excessieve
gelegen zijn in het motief van het tegengaan van ontsiering van het uiterlijk
aanzien van de gemeente. In deze bepaling gaat het om een “eigenlijk”
parkeerexces, hetwelk veronderstelt dat de gedraging plaatsvindt op een weg (in
de zin van de WVW 1994). Het hebben van handelsreclame op of aan onroerend goed
op een vanaf de weg zichtbare plaats is geregeld in artikel 4:15 van deze APV.
Het in dit artikel omschreven verbod is beperkt tot het maken van handelsreclame
(commerciële reclame). Uit de jurisprudentie en uit artikel 7, vierde lid, van
de Grondwet blijkt, dat de gemeentelijke wetgever in ieder geval het maken van
handelsreclame aan beperkingen mag onderwerpen. Voor wat betreft de relatie met
artikel 10 EVRM en 19 IVBP zij verwezen naar de toelichting bij artikel
4:15.Onder omstandigheden mag hij, blijkens bedoelde jurisprudentie, ook het
maken van reclame, waardoor gedachten of gevoelens worden geopenbaard (artikel 7
Grondwet) of een mening wordt geuit (artikel 10 EVRM) aan beperkingen
onderwerpen. Men spreekt wel van “ideële reclame”. De wenselijkheid en
mogelijkheid hiervan dienen plaatselijk te worden bezien.Het hier geregelde
verbod luidt algemeen: voor het gehele grondgebied van de gemeente (behoudens de
ontheffingsmogelijkheid van het tweede lid). Zoals opgemerkt in de toelichting
op artikel 5:1, onderdeel b, wordt het begrip “parkeren” zo uitgelegd, dat het
verbod in dit artikel zich niet alleen richt op de bestuurder van een voertuig
maar ook op de andere belanghebbenden bij het voertuig.Artikel 5:8 Parkeren van grote voertuigenHet parkeren van grote voertuigen - in het bijzonder vrachtwagens - op wegen in
de stadscentra en in de woonwijken moet zoveel mogelijk wordt tegengegaan. De
gevaren en inconveniënten die deze parkeergedragingen kunnen opleveren, zijn
velerlei: onvoldoende opvallen bij schemer en duisternis van geparkeerde
vrachtwagens, onvoldoende zichtbaarheid van tussen of achter deze voertuigen
spelende kinderen, buitensporige inbeslagneming van de schaarse parkeerruimte,
belemmering van het uitzicht vanuit de woning, afbreuk aan het uiterlijk aanzien
der gemeente enz. Deze bepaling geeft een verbod voor het doen of laten staan
van grote voertuigen in de bebouwde kom. De werking van het verbod is beperkt
tot de avond en de nacht, alsmede het weekeinde en de doordeweekse feestdagen.
Daarnaast heeft het college de mogelijkheid om plaatsen binnen de bebouwde kom
aan te wijzen waar het verbod niet geldt.Artikel 5:9 Parkeren van uitzichtbelemmerende
voertuigenDeze bepaling beoogt optreden mogelijk te maken tegen het op de weg parkeren van
vrachtwagens e.d. bij andermans voor bewoning of ander dagelijks gebruik bestemd
gebouw, zodanig, dat daardoor het uitzicht van bewoners of gebruikers van het
gebouw op hinderlijke wijze wordt belemmerd of hun anderszins hinder of overlast
wordt aangedaan. Door opneming van de bestanddelen “of hun anderszins hinder of
overlast wordt aangedaan” zijn ook mogelijke andere vormen van hinder of
overlast dan uitzichtbelemmering, door het parkeren van grote voertuigen aan
bewoners of gebruikers van gebouwen berokkend, verboden. Hierbij kan worden
gedacht aan belemmering van de lichtval, stankoverlast en geluidsoverlast, bij
voorbeeld ten gevolge van het starten en warmdraaien van grote voertuigen.Dat een dergelijke zinsnede houdbaar is, blijkt uit een reeds oude uitspraak van
de Hoge Raad (HR 16 januari 1986, NJ 1968, 198) waarin de Hoge Raad de bedoelde
zinsnede in de APV van Enschede verbindend achtte.De delictsomschrijving kan desgewenst worden geconcretiseerd door het
bestanddeel “bij” te vervangen door “binnen een afstand van (...) meter van”
(een voor bewoning enz. bestemd pand op zodanige wijze dat enz.) Zo wordt in de
APV van Rotterdam een afstandsmaat van 10 meter gehanteerd.Zoals opgemerkt in de toelichting op artikel 5:1, onderdeel b, wordt het begrip
“parkeren” zo uitgelegd, dat het verbod in dit artikel zich niet alleen richt op
de bestuurder van een voertuig maar ook op de andere belanghebbenden bij het
voertuig.Tweede lidDe in dit lid opgenomen uitzondering ziet bij voorbeeld op (het parkeren van)
"hoogwerkers", meetwagens e.d.Een ontheffingsmogelijkheid is niet geboden. Niet goed valt in te zien hoe deze
mogelijkheid te rijmen valt met het hinderlijke karakter van het hier bedoelde
parkeren.Artikel 5:10 Parkeren van voertuigen met
stankverspreidende stoffen(gereserveerd)Artikel 5:11 Aantasting groenvoorzieningen door
voertuigenHet is helaas een veelvuldig voorkomend verschijnsel dat groenstroken, openbare
beplantingen, plantsoenen en grasperken worden benut voor het parkeren van
voertuigen. Met de onderhavige bepaling wordt beoogd beschadiging van
groenstroken e.d., die het uiterlijk aanzien van de gemeente beogen te
verfraaien, te voorkomen en het groen beter aan zijn bestemming te doen
beantwoorden. Aangezien deze bepaling zich uitsluitend richt tegen een
“oneigenlijk” parkeerexces - dat wil zeggen tegen een gedraging welke buiten de
“weg” (in de zin van de wegenverkeerswetgeving) plaatsvindt, behoeft voor strijd
met de bepalingen van de wegenverkeerswetgeving niet te worden gevreesd. Om deze
reden bestaat er geen bezwaar tegen dat in deze bepaling ook het rijden over
openbare beplantingen enz. wordt verboden. Doorgaans zal een groenstrook geen
deel uitmaken van de weg. Omdat de wegenverkeerswetgeving onder “wegen” ook de
bermen begrijpt, is het in artikel 5:11 vervatte verbod beperkt tot
groenstroken. De wegenverkeerswetgeving voorziet niet in de gevallen waarin het
voertuig op of in een groenvoorziening wordt geplaatst, welke geen deel uitmaakt
van de weg (in de zin van de Wegenverkeerswet). Bij een parkeerverbod is het
doen of laten staan van een voertuig niet strafbaar, indien zulks geschiedt om
personen de gelegenheid te geven in of uit te stappen dan wel voor het laden of
lossen van goederen. Het moge duidelijk zijn dat de laatstgenoemde beperkingen
niet van toepassing behoren te zijn op een verbod tot het doen of laten staan
van voertuigen in groenvoorzieningen. Bewust is hier derhalve gekozen voor de
bestanddelen “doen of laten staan” in plaats van “parkeren”, omdat ook het tot
stilstand brengen van een auto in een plantsoen beschadiging van het groen en
vermindering van de aantrekkelijkheid veroorzaakt.Artikel 5:12 Overlast van fiets of bromfietsIn de praktijk wordt regelmatig overlast ondervonden van fietsen en bromfietsen
die her en der buiten de daartoe bestemde fietsenstallingen worden geplaatst.
Het gaat hierbij doorgaans om plaatsen, waar zich grote concentraties van
gestalde (brom)fietsen voordoen, zoals bijvoorbeeld bij stations, winkelcentra
en dergelijke. Voorop staat dat dan wel voldoende stallingsmogelijkheden ter
plekke aanwezig zijn.Ter regulering van overlast van foutief geplaatste (brom)fietsen is in het
eerste lid van dit artikel aan het college de bevoegdheid gegeven om plaatsen
aan te wijzen waar het verboden is (brom)fietsen neer te zetten buiten de
daarvoor bestemde ruimten of plaatsen dan wel deze daar te laten staan. De
belangen die het college hierbij onder meer in overweging kan nemen zijn: de
bescherming van het uiterlijk aanzien van de gemeente, de voorkoming of
opheffing van overlast of de voorkoming van schade aan de openbare gezondheid.
Bij het laatste motief kan worden gedacht aan het voorkomen van mogelijke
verwondingen aan voetgangers die zich tussen een woud van (brom)fietsen een weg
moeten banen.Afdeling 2: CollecterenArtikel 5:13 Inzameling van geld of goederenEerste lid. Voor het houden van een openbare inzameling is een vergunning van het college
nodig. Het artikel ziet op de welbekende inzamelingen van geld middels
collectebussen, maar ook op inzamelingen met gebruik van intekenlijsten en de
inzameling van goederen. Dit laatste komt bijvoorbeeld voor als burgers gevraagd
wordt een bijdrage te leveren aan een voedselpakket. Dit kan middels een gift in
geld maar ook door (vooraf bepaalde) producten te kopen en vervolgens te
doneren. Voor de openbaarheid van de inzameling is het voldoende dat deze op of
aan de openbare weg dan wel op een andere voor het publiek toegankelijke plaats
plaatsvindt. De bepaling ziet zowel op het collecteren voor een ideëel als voor
een commercieel doel. Deze bepaling ziet formeel ook op inzamelen met
collectebussen die op de toonbank van winkels geplaatst zijn. Meestal betreft
het hier een collectebus die voor langere tijd geplaatst wordt. Hoewel dit
formeel vergunningplichtig is, wordt hier in de praktijk soepel mee omgegaan.
Het heeft nog nooit tot klachten van hetzij burgers hetzij organisaties op het
collecterooster geleid.Tweede lid. In het tweede lid is aangegeven dat ook een vergunning vereist is, indien bij
een inzameling geschreven of gedrukte stukken worden aangeboden. Het komt
veelvuldig voor dat het collecteren plaatsvindt onder gelijktijdige aanbieding
van gedrukte stukken, zoals prentbriefkaarten, mapjes briefpapier e.d., waarbij
de opbrengst een charitatieve bestemming heeft.Het collecteren onder gelijktijdige aanbieding van gedrukte stukken moet
onderscheiden worden van het venten of colporteren met gedrukte stukken. Het
venten of colporteren beoogt vooral het dekken van de kosten van verspreiding
(het drukken en redigeren daaronder begrepen) van gedrukte stukken. Het
aanvaarden van geld is dus duidelijk dienstbaar aan de verspreiding. Van venten
of colporteren met gedrukte stukken is sprake, wanneer voor deze stukken een
reële contraprestatie in de vorm van een vast bedrag wordt gevraagd. Denk
hierbij aan de verkoop van abonnementen op kranten of tijdschriften. Verkrijgt
men een of ander drukwerk door een willekeurig bedrag of een weliswaar vast,
maar niet meer als reële contraprestatie aan te merken, bedrag aan geld in een
bus te werpen of te overhandigen als bijdrage voor een duidelijk kenbaar
liefdadig of ideëel doel, dan is er in onze opvatting sprake van een collecte.
De gedrukte stukken worden daarbij slechts ter ondersteuning van die actie
uitgereikt en zijn niet elementair voor het verschijnsel collecte. Bij
strafrechtelijk optreden tegen dit soort, zonder vergunning gehouden
inzamelingen zal ten laste gelegd en bewezen moeten worden, dat te kennen is
gegeven of de indruk is gewekt dat de opbrengst geheel of gedeeltelijk is
bestemd voor een ideëel doel.Derde lid. In het derde lid van artikel 5:13 is een uitzondering op de vergunningplicht
opgenomen voor inzamelingen die gehouden worden “in besloten kring”. Voor deze
uitdrukking is aansluiting gezocht bij artikel 435e WvSr, waarin het telefonisch
colporteren voor charitatieve doeleinden wordt verboden. De uitdrukking “in
besloten kring” doelt op gevallen waarin tussen de inzamelende instelling en de
persoon tot wie zij zich richt een bepaalde kerkelijke, maatschappelijke of
verenigingsband bestaat, welke binding de achtergrond vormt van de actie. Het
begrip “besloten kring” veronderstelt een nauwere band dan alleen het
gemeenschappelijk lidmaatschap. Men zal moeten aangeven dat er ook een zekere
gemeenschappelijke bekendheid is. Dit zal niet het geval zijn, indien de band
tussen aanbieder en cliënt uitsluitend wordt gevonden in het gemeenschappelijk
lidmaatschap van een grote organisatie als een vak- of een omroepvereniging.
Ditzelfde geldt voor het behoren tot een zelfde kerkgenootschap. Wordt de actie
echter gevoerd binnen een bepaalde kerkelijke gemeente of wijk, of door een
plaatselijke afdeling van een landelijke vereniging, dan zal weer wel sprake
kunnen zijn van een besloten kring.Vierde lid. Het college kan vrijstelling verlenen voor bepaalde categorieën instellingen. Te
denken valt hierbij met name aan jaarlijks terugkerende collecten die op het
collectenrooster van het Centraal Bureau Fondsenwerving (CBF) staan.Het CBF is een onafhankelijke stichting die al sinds 1925 toezicht houdt op de
inzameling van geld voor goede doelen. Een van de belangrijkste taken van het
CBF is het beoordelen van fondsenwervende instellingen. Vrijwel alle Nederlandse
gemeenten zijn aangesloten bij het CBF. Ze worden regelmatig door het CBF
geïnformeerd, of nemen zelf contact op voor nadere informatie. Het CBF is zo het
eerste aanspreekpunt voor gemeenten bij nieuwe ontwikkelingen op het gebied van
fondsenwerving en goede doelen. De beoordelingen van het CBF vormen een leidraad
bij het verstrekken van de incidentele inzamelingsvergunningen door de gemeenten
aan instellingen die niet voorkomen op het collecterooster. Via afspraken met
alle gemeenten en een aantal grote nationale fondsen is in 1949 een
“collectenplan” gerealiseerd. Dit plan houdt onder meer in dat het CBF
jaarlijks, op voorstel van de Stichting Collectenplan, een rooster vaststelt
waarin aan grote landelijk collecterende fondsen voor hun inzamelingsactie een
week wordt toegewezen. De “vrije” perioden zijn beschikbaar voor andere
instellingen. Een essentieel element van het rooster is de exclusiviteit. De
fondsen krijgen desgevraagd als enige een inzamelingsvergunning van alle
gemeenten voor de betreffende week. Slechts in goed overleg tussen betrokken
instelling en de gemeente in kwestie zijn hierop uitzonderingen mogelijk.Afdeling 3: VentenArtikel 5:14 BegripsbepalingOnder venten met goederen wordt verstaan: de uitoefening van kleinhandel waarbij
goederen of diensten aan willekeurige voorbijgangers worden aangeboden dan wel
het huis-aan-huis aanbieden van goederen of diensten. Bij venten is het van
belang dat de venter in beweging is. De venter biedt zijn waren voortdurend aan
vanaf een andere plaats. Het tijdelijk stilstaan in afwachting van klanten is
geen venten. Het onderscheid tussen venten en collecteren is het volgende. Van
venten of colporteren is sprake wanneer voor deze goederen een reële
contraprestatie in de vorm van een vast bedrag wordt gevraagd. In principe
worden bij collecteren geen goederen aangeboden, maar gaat het om het inzamelen
van geld en goederen. Verkrijgt men een drukwerk of ander goed door een
willekeurig bedrag of een weliswaar vast, maar niet meer als reële
contraprestatie aan te merken, bedrag aan geld in een bus te werpen of te
overhandigen als bijdrage voor een duidelijk kenbaar liefdadig of ideëel doel,
dan is sprake van een collecte. De goederen worden daarbij slechts ter
ondersteuning van die actie uitgereikt. Bij strafrechtelijk optreden tegen dit
soort zonder vergunning gehouden inzamelingen zal ten laste gelegd en bewezen
moeten worden dat te kennen is gegeven of de indruk is gewekt dat de opbrengst
geheel of gedeeltelijk is bestemd voor een ideëel doel. Het onderscheid tussen
venten en het innemen van een standplaats, betreft de periode gedurende welke
goederen vanaf dezelfde plaats op straat worden aangeboden aan willekeurige
voorbijgangers. Onder het innemen van een standplaats wordt verstaan het te koop
aanbieden van goederen vanaf eenzelfde plaats, gebruikmakend van fysieke
hulpmiddelen als een kraam of een aanhangwagen, in de openbare ruimte. Het tien
minuten standplaats innemen vereist een standplaatsvergunning en geen
ventvergunning. Venten en standplaatsen sluiten elkaar dus uit.Artikel 5:15 VentverbodHet oude artikel 5.2.2 ging uit van een algeheel verbod op venten, behalve als
met een door het college verstrekte vergunning werd gehandeld. Wij hebben nu
gekozen voor een algemene regel. Het is nog slechts verboden te venten als de
openbare orde wordt verstoord, de openbare veiligheid, de volksgezondheid of het
milieu in gevaar komen. De terminologie sluit aan bij de Europese
Dienstenrichtlijn. Hieronder vallen de aloude motieven van overlast (in de
meeste gevallen) en verkeersveiligheid. Tot het afschaffen van het
vergunningstelsel is besloten, omdat de praktijk van vergunningverlening is dat
de vergunning vrijwel altijd verleend wordt onder dezelfde voorwaarden. Het
tweede lid is ingevoegd om te voorkomen dat burgers op zondag of in de late
avonduren en nacht worden lastig gevallen door venters. Tevens biedt dit een
bevoegdheid voor het college om plaatsen aan te wijzen, waarvoor het onwenselijk
wordt geacht de vergunningplicht op te heffen. Hierbij kan gedacht worden aan de
binnenstad, waar het vrijgeven van het venten kan leiden tot de aanwezigheid van
een groot aantal venters. Het aantal venters en de wijze van benadering kan door
bezoekers als hinderlijk worden ervaren.Artikel 5:16 Venten met gedrukte stukkenArtikel 7 Grondwet bepaalt dat geen vergunning mag worden geëist voor de
gebruikmaking van een zelfstandig middel van bekendmaking. In de jurisprudentie
is het aanbieden van of venten met gedrukte stukken als een zelfstandig middel
van bekendmaking aangemerkt. Een afzonderlijk probleem is het beoordelen of er
in een concrete situatie sprake is van de uitoefening van “een zelfstandig
middel van bekendmaking” in de zin van artikel 7 van de Grondwet of dat er
sprake is van het te koop aanbieden van drukwerk, waarbij geen gedachten of
gevoelens worden geopenbaard. Het verspreiden van handelsreclame wordt niet tot
de vrijheid van drukpers gerekend, zie artikel 7, vierde lid van de Grondwet. Het stellen van beperkingen aan het venten met gedrukte stukken is onder de
volgende criteria toegestaan: de beperking mag geen betrekking hebben op de
inhoud van de gedrukte stukken en er dient gebruik van enige betekenis te
resteren; de beperking mag niet resulteren in een algeheel verbod.Wel kan de
verkoop van drukwerk in het belang van de openbare orde en veiligheid naar tijd
en plaats worden ingeperkt.Afdeling 4: StandplaatsenArtikel 5:17 BegripsbepalingArtikel 5:17 bevat een begripsomschrijving en voorziet voorts in uitzonderingen.
Het hebben van een standplaats ziet op het te koop aanbieden van goederen vanaf
een vaste plaats. Dit is dan ook het onderscheidend criterium ten opzichte van
het venten met goederen. Bij het venten met goederen wordt er immers vanuit
gegaan dat de venter voortdurend zijn goederen vanaf een andere plaats in de
openbare ruimte aanbiedt. Met andere woorden: de venter is ambulant, de
standplaatshouder niet. Het tweede lid bepaalt dat de definitie van het eerste
lid niet bevat het innemen van een standplaats op een door de gemeente
ingestelde markt op basis van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h, van de
Gemeentewet. Degene die op een door de gemeente ingestelde markt een standplaats
wil innemen zal zich moeten houden aan de regels die voor de markt gelden. Deze
zijn in veel gemeenten in een marktverordening neergelegd. Een afbakening met de
snuffelmarkt is niet nodig, omdat snuffelmarkten in gebouwen plaats vinden en
standplaatsen worden ingenomen in de open lucht. Voor het innemen van een
standplaats op een bepaald evenement is geen vergunning krachtens afdeling 5.4
nodig. Op het evenement zijn de artikelen 2:24 en 2:25 van toepassing, waarbij
de bepalingen met betrekking tot het innemen van een standplaats niet van
toepassing zijn.Artikel 5:18 Standplaatsvergunning en
weigeringsgrondenWij achten een vergunning voor het hebben van een standplaats, hoe eenvoudig
ook, noodzakelijk en evenredig. De vergunning dient om te voorkomen dat de
openbare orde wordt verstoord en overlast wordt tegengegaan. Gedacht kan worden
aan bijvoorbeeld: geluidsoverlast, stankoverlast, verkeershinder en overlast
door zwerfafval. De vergunning is persoonsgebonden (artikel 1:6). Een vergunning
wordt in beginsel voor onbepaalde tijd verleend (artikel 1:7). Derde lid Weigeringsgronden. De generieke weigeringsgronden worden genoemd in artikel 1:8. Nadere uitleg
daarvan vindt men in de toelichting bij dat artikel. De weigeringsgrond
“redelijke eisen van welstand” kan gehanteerd worden indien een of meer
standplaatsen worden ingenomen op een zodanige plaats dat het straatbeeld
ernstig verstoord wordt. Met deze weigeringsgrond kan niet alleen verkapte
marktvorming worden tegengegaan, ook wordt daarmee het aanzien van monumentale
gebouwen of stedenbouwkundige ensembles gewaarborgd. Het college bepaalt
zelfstandig de inhoud van deze weigeringsgrond. Redelijk verzorgingsniveau (derde lid onder b). In het verleden is het beschermen van een redelijk voorzieningenniveau in de
gemeente ten behoeve van de consument als een openbare orde-belang aangemerkt.
De gedachte was dat gevestigde winkeliers geconfronteerd worden met hoge
exploitatiekosten die niet in verhouding staan tot de vrij lage
exploitatiekosten van de straathandelaren. Uit jurisprudentie van de Afdeling
bestuursrecht van de Raad van State blijkt dat het reguleren van de
concurrentieverhoudingen niet als een huishoudelijk belang van de gemeente wordt
aangemerkt. Hierop wordt door de Afdeling slechts één uitzondering toegestaan,
namelijk wanneer het voorzieningenniveau voor de consument in een deel van de
gemeente in gevaar komt. Wil een gemeente op basis hiervan een vergunning
weigeren dan moet worden aangetoond, mede aan de hand van de boekhouding van de
plaatselijke winkelier, dat het voortbestaan van de winkel in gevaar komt als
vanaf een standplaats dezelfde goederen aangeboden worden. De Dienstenrichtlijn
staat deze weigeringsgrond voor standplaatsen die (mede) diensten verlenen niet
toe, omdat dit wordt beschouwd als een economische, niet toegestane, belemmering
voor het vrij verkeer van diensten. Het blijft echter nog wel mogelijk om deze
weigeringsgrond te hanteren voor het verkopen van goederen. De Dienstenrichtlijn
is daarop immers niet van toepassing. Bestemmingsplan (derde lid onder c.). Als het bestemmingsplan standplaatsen ter plaatse niet toelaat, is het moeilijk
uit te leggen dat de vergunning weliswaar wordt verleend, maar dat daarvan geen
gebruik gemaakt kan worden wegens strijd met het bestemmingsplan. Strijd met het
bestemmingsplan is daarom als weigeringsgrond opgenomen. Blijkens jurisprudentie
is dit aanvaardbaar omdat een dergelijke bepaling geen zelfstandige
planologische regeling bevat.Artikel 5:19 Toestemming rechthebbendeDit artikel verbiedt de rechthebbende op een terrein toe te laten dat een
standplaats wordt ingenomen, zonder dat hiervoor een vergunning is verstrekt.
Met dit verbod is het mogelijk niet alleen maatregelen te nemen tegen degene die
zonder vergunning een standplaats inneemt maar ook tegen de eigenaar van de
grond die het innemen van een standplaats zonder vergunning toestaat.Artikel 5:20 AfbakeningsbepalingenIn het eerste lid vindt afbakening plaats met de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken en het Provinciaal wegenreglement, het tweede lid ziet op
afbakening met de Woningwet.Artikel 5:21 Aanhoudingsplicht(gereserveerd)Afdeling 5: SnuffelmarktenArtikel 5:22 BegripsbepalingEvenals bij venten (artikel 5:14 e.v.) en standplaatsen (artikel 5:17 e.v.)
wordt in deze afdeling begonnen met een begripsbepaling van de snuffelmarkt in
artikel 5:22. De laatste tijd komt het in steeds meer plaatsen voor dat particulieren markten
organiseren in grote (doorgaans leegstaande) gebouwen. Hoofdzakelijk worden daar
“ongeregelde” zaken verkocht. Bij “ongeregelde” zaken kan met name worden
gedacht aan incourante goederen, dat wil zeggen goederen, die in de regel niet
meer langs normale handelskanalen het publiek bereiken, zoals bij voorbeeld
beschadigde artikelen, artikelen die uit de mode zijn, restanten en zaken van
een te liquideren onderneming.Van de snuffelmarkt te onderscheiden zijn:
de weekmarkt in de zin van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder h,
van de Gemeentewet;
Het begrip “markt” is niet nader omschreven in de Gemeentewet. In de
regel worden op een weekmarkt “geregelde” waren verkocht, dat wil
zeggen: geen tweedehands goederen. Indien de te verwachten concentratie
van een aantal standplaatsen zo hoog is, dat het uiterlijk de
karakteristieken van een markt krijgt, mag niet meer worden volstaan met
het verlenen van standplaatsvergunningen, maar dient het college een
besluit te nemen over het instellen van een markt. De weekmarkt wordt in
Zutphen gereguleerd door de Marktverordening Zutphen 2006.
evenement: de zogenaamde snuffelmarkten worden gehouden in een gebouw of
plaats. Indien het betreft braderieën, vrijmarkten op Koninginnedag of
vlooienmarkten in de openbare ruimte, is deze paragraaf niet van
toepassing, maar is er sprake van een evenement, dat al dan niet
vergunningplichtig is op grond van artikel 2:25.
Artikel 5:23 Organiseren van een snuffelmarktDe aard van de goederen en de omstandigheden rondom een snuffelmarkt kunnen een
uitstralende werking hebben buiten het gebouw. In het belang van deze motieven
is een meldingsplicht met algemene regels opgenomen. Het voordeel van het
meldingssysteem is vermindering van administratieve lasten voor burgers en
ondernemingen, en het verminderen van bestuurlijke lasten voor de gemeente. Het
nadeel is dat de gemeente geen voorwaarden kan stellen aan de organisator,
bijvoorbeeld met betrekking tot het beperken van overlast voor de buurt. De bepaling omvat de bij de melding over te leggen gegevens. Op basis van het
derde lid kan de snuffelmarkt gehouden worden, als niet binnen een week bericht
is ontvangen dat de snuffelmarkt verboden wordt.Afdeling 6: Openbaar waterArtikel 5:24 Vergunning voor voorwerpen op, in of boven openbaar
waterArtikel 5:24 is, ter aanvulling van een aantal andere regelingen, bedoeld om de
overige openbare wateren te vrijwaren van activiteiten die het gebruik op
enigerlei wijze nadelig zouden kunnen beïnvloeden. De veiligheid op het water
heeft reeds een afdoende regeling gevonden in een aantal bepalingen van het
Wetboek van Strafrecht, te weten de artikelen 162, 163 en 427, sub 6, en het
Binnenvaartpolitiereglement (zie bij voorbeeld artikel 1.15 van dit reglement).
Dit artikel kent een breed gestelde algemene regel. Daarmee legt de overheid
nadrukkelijk een deel van de verantwoordelijkheid bij de burger. In eerste
instantie moet deze zelf de afweging maken of een steiger of een meerpaal gevaar
of hinder oplevert voor het vaarverkeer, of een probleem voor het beheer en
onderhoud. Omdat er hierbij vaak gaat om permanent bedoelde zaken, is aan dit
artikel een meldingsplicht verbonden. Op die manier kan de gemeente vooraf
toetsen en met de melder overleggen of bijvoorbeeld het onderhoud van de oevers
niet in het geding is. Zo kan worden voorkomen dat een al geplaatst object weer
moet worden verwijderd, met alle financiële gevolgen van dien.Artikel 5:25 Ligplaats woonschepen en overige
vaartuigenHet is alleen mogelijk om op door het college aangewezen gedeelten van het
openbaar water een ligplaats in te nemen, te hebben of beschikbaar te
stellen.Het tweede lid, onder a, biedt het college de mogelijkheid om nadere regels te
stellen aan het innemen, hebben of beschikbaar stellen van een ligplaats. Via
deze algemeen werkende voorschriften is het mogelijk om bijvoorbeeld aan
woonschepen die een vaste ligplaats willen innemen of hebben, eisen te stellen
met betrekking tot de afvoer van het afvalwater, de drinkwatervoorziening etc. Krachtens het tweede lid, onder b heeft het college ook de mogelijkheid om een
differentiatie naar soort en aantal vaartuigen aan te brengen. Zo kunnen aparte
ligplaatsen voor woonschepen en ligplaatsen voor uitsluitend pleziervaartuigen
aangewezen worden. Bovendien kan het aantal gelimiteerd worden.Artikel 5:26 Aanwijzingen ligplaatsNaast de algemene regels die krachtens artikel 5.26, tweede lid, kunnen worden
uitgevaardigd kan het wenselijk zijn, gelet op de omstandigheden, om aan een
individuele booteigenaar nog nadere aanwijzingen te geven. Dit artikel biedt
daarvoor de grondslag.Artikel 5:27 Verbod innemen ligplaatsDeze bepaling spreekt voor zich.Artikel 5:28 Beschadigen van
waterstaatswerkenProvinciale vaarwegenverordeningen kennen veelal ook een dergelijke bepaling
voor waterstaatswerken die bij hen in beheer zijn.De APV-bepaling heeft alleen
betrekking op waterstaatswerken die in beheer zijn bij de gemeenten. Artikel
1.14 van het Binnenvaartpolitiereglement legt aan degene die een kunstwerk
beschadigt bovendien nog een meldingsplicht op.Artikel 5:29 ReddingsmiddelenOm te waarborgen dat deze middelen aanwezig zijn en gebruikt kunnen worden voor
het redden van personen is andersoortig gebruik of het voor gebruik onklaar
maken van reddingsmiddelen strafbaar gesteld.Artikel 5:30 Veiligheid op het waterHet Binnenvaartpolitiereglement bepaalt aan welke verkeersregels de schippers
van vaartuigen zich hebben te houden. Zij is dus uitsluitend gericht op de
gebruikers van vaartuigen en niet op de overige gebruikers van het openbaar
water. Artikel 5:30 betekent dan ook een eigenlijke aanvulling op deze twee
reglementen door in algemene zin, vergelijkbaar met de redactie van artikel 5
Wegenverkeerswet 1994, hinder of gevaarlijk gedrag van de overige gebruikers te
verbieden.Artikel 5:31 Overlast aan vaartuigenDeze bepaling spreekt voor zich.Afdeling 7: Crossterreinen en gemotoriseerd en
ruiterverkeer in natuurgebiedenArtikel 5:32 CrossterreinenDe regeling in de APV is van belang voor die terreinen die niet genoemd zijn in
categorie 19.1, onder g, van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit
milieubeheer, bijvoorbeeld een terrein dat niet is ingericht voor
motorwedstrijden en -activiteiten en terreinen die hiervoor slechts eenmalig of
zeer incidenteel worden gebruikt.In een gemeentelijke regeling met betrekking tot dit soort motorterreinen zal de
werkingssfeer ten opzichte van de Wet milieubeheer in ieder geval moeten zijn
afgebakend.Bij een aanwijzingsbesluit kunnen alleen regels worden gesteld ter bescherming
van de belangen die dit voorschrift dient. Behalve het belang van de openbare
orde zijn dat milieubelangen en het belang van de veiligheid van het publiek of
de deelnemers.In de in het tweede lid genoemde regels kan bepaald worden dat op het terrein
slechts gecrost mag worden op bepaalde dagen en uren, en wel alleen door leden
van de vereniging; dat de vereniging zich gedraagt volgens de aanwijzingen van
KNAC, KNMV en MON; dat zij haar leden voldoende verzekert tegen ongevallen c.q.
aansprakelijkheid voor schade als gevolg van ongevallen en - eventueel - dat de
crossers ten minste een bepaalde leeftijd moeten hebben c.q. dat de vereniging
er - ter voorkoming van ongelukken - zorg voor draagt dat toezicht door
volwassenen wordt uitgeoefend indien van dat terrein gebruik wordt gemaakt.Artikel 5:33 Beperking verkeer in
natuurgebiedenOp grond van het eerste lid van deze bepaling geldt een algeheel verbod om zich
met motorvoertuigen, (brom)fietsen of paarden in een natuurgebied te bevinden.
Het college kan op grond van het tweede lid terreinen aanwijzen waar dit verbod
niet geldt en kan tevens regels stellen voor het gebruik van deze
terreinen.Daarnaast zijn in het derde lid een aantal bestuurders uitgezonderd van het
gestelde verbod.Artikel 5:33a Voorschriften natuurgebieden en andere
terreinenDeze bepaling vormt voor het college de basis om ten aanzien van door hen voor
publiek toegankelijke natuurgebieden, parken, plantsoenen of voor recreatief
gebruik bedoelde terreinen voorschriften stellen. Deze voorschriften kunnen
betrekking hebben op de openbare orde, de zedelijkheid, de volksgezondheid, het
voorkomen van gevaar, schade en overlast of de bescherming van het milieu.Afdeling 8: Verbod vuur te stokenArtikel 5:34 Verbod vuur te stokenArtikel 5:34aWensballonnen zijn papieren ballonnen die brandstof bevatten. Door de brandstof
aan te steken stijgt de ballon ongecontroleerd op. Het gevaar van de
wensballonnen schuilt in het feit dat open vuur ongecontroleerd de lucht in
gaat. Daarbij bestaat het risico dat brandende wensballonnen op rieten daken, in
natuurgebieden of op andere onwenselijke plaatsen landen. Met het oog op de
brandveiligheid is daarom een verbod om wensballonnen op te laten in de APV
opgenomen.Afdeling 9: Verstrooiing van as (gereserveerd)Hoofdstuk 6. Straf-, overgangs- en
slotbepalingenArtikel 6:1 StrafbepalingOp grond van artikel 154 van de Gemeentewet kan de gemeenteraad op overtreding
van zijn verordeningen straf stellen. Deze straf mag niet zwaarder zijn dan
hechtenis van ten hoogste drie maanden of een geldboete van de tweede categorie,
al dan niet met openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. In artikel 23 van
het Wetboek van Strafrecht (WvSr) zijn de maxima van de zes boetecategorieën
opgenomen. Het maximum van een boete van de eerste categorie bedraagt euro 225
en van de tweede categorie euro 2250. Het is overigens uiteindelijk de
strafrechter die de soort en de maat van de straf in een concreet geval bepaalt,
tot de grens van de door de gemeenteraad gekozen boetecategorie. Hierbij dient
de rechter op grond van artikel 24 WvSr rekening te houden met de draagkracht
van de verdachte. Het algemeen geldende minimum van de geldboete bedraagt euro 2
(artikel 23, tweede lid, WvSr).Tweede lidOvertredingen van bepalingen die voortvloeien uit de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (zoals handelingen zonder of in strijd met een
omgevingsvergunning) zijn in de Wet op de economische delicten (Wed) aangeduid
als economische delicten. Dat heeft gevolgen voor de strafmaat, die onder de Wed
anders is dan onder de APV. Om dat onderscheid duidelijk te maken is het tweede
lid toegevoegd.Artikel 6:2 ToezichthoudersIn dit artikel worden de toezichthouders aangewezen overeenkomstig modelbepaling
90.M van de Aanwijzingen voor de decentrale regelgeving (Adr). De basis voor
deze bevoegdheid wordt gevonden in hoofdstuk 5 van de Awb. In dit hoofdstuk zijn
algemene regels gegeven voor de bestuursrechtelijke handhaving van algemeen
geldende rechtsregels en individueel geldende voorschriften. Afdeling 1 van dit
hoofdstuk geeft regels voor het toezicht. Toezichthouders zijn personen die bij
of krachtens wettelijk voorschrift belast zijn met het houden van toezicht op de
naleving van het bepaalde bij of krachtens enig wettelijk voorschrift (artikel
5:11 Awb). De aanwijzing van toezichthouders kan derhalve in de APV
plaatsvinden. Een deel van de toezichthouders wordt in de APV zelf aangewezen.
Dit is noodzakelijk indien een toezichthouder tevens opsporingsbevoegdheden
dient te krijgen. Hiernaast kunnen toezichthouders door het college dan wel de
burgemeester worden aangewezen. Politieambtenaren zijn alleen te beschouwen als
toezichthouders voorzover zij bij of krachtens een bijzondere wet als zodanig
zijn aangewezen. Artikel 2 van de Politiewet, dat een algemene omschrijving van
de politietaak bevat, kan niet worden beschouwd als een wettelijk voorschrift in
de zin van het artikel. Toezichthouders kunnen zowel individueel als categoraal
worden aangewezen. Bij een individuele aanwijzing worden personen met toezicht
belast door hen met name te noemen of door aanduiding van hun functie. Bij een
categorale aanwijzing wordt in het aanwijzingsbesluit veelal de dienst genoemd
waartoe de met toezicht belaste personen behoren.Toezichthoudende ambtenaren zijn vanuit hun aanstelling in hun functie niet
automatisch belast met opsporing. Dit zal in veel gevallen ook niet nodig zijn.
Veelal kan volstaan worden met toezichthoudende bevoegdheden. De aanwijzing
hoeft dan niet direct in de verordening te geschieden (art.6:2, eerste lid),
maar kan aan het college worden gedelegeerd (tweede lid). Indien namelijk de
handhaving van bepaalde wettelijke voorschriften voornamelijk bestuursrechtelijk
geschiedt (bestuursdwang, dwangsom), is het niet nodig om te beschikken over
opsporingsbevoegdheden. Dit is pas vereist indien men strafrechtelijk wil gaan
handhaven. Artikel 6:3 Binnentreden woningenHet is soms noodzakelijk dat personen die belast zijn met het toezicht op de
naleving dan wel de opsporing van overtredingen van de APV bepaalde plaatsen
kunnen betreden. In artikel 5:15 van de Awb is deze bevoegdheid aan
toezichthouders reeds toegekend voor alle plaatsen met uitzondering van woningen
zonder toestemming van de bewoners. Het betreden van de woning zonder
toestemming van de bewoner is daarom met veel waarborgen omkleed. In de Algemene wet op het binnentreden zijn de vormvoorschriften opgenomen die
een persoon die een woning wil betreden in acht moet nemen. Artikel 6:4 InwerkingtredingDeze bepaling spreekt voor zich.Artikel 6:5 OvergangsbepalingHet betreft in dit artikel besluiten, genomen krachtens de verordening bedoeld
in artikel 6:4, eerste lid, dus de oude verordening. De besluiten waar het om
gaat zijn vergunningen, ontheffingen (het oude eerste lid), voorschriften en
beperkingen (het oude tweede lid) als bedoeld in artikel 1:4 (het oude tweede
lid), nadere regels, beleidsregels en aanwijzingbesluiten (het oude zevende
lid).Op aanvragen om een besluit, ingediend onder de oude verordening, wordt volgens
de Algemene wet bestuursrecht beslist overeenkomstig de nieuwe verordening
(toetsing ex nunc).Op bezwaarschriften ingediend tegen besluiten genomen onder het oude recht,
wordt eveneens besloten krachtens deze verordening met dien verstande dat de
bezwaarde niet in een nadeliger positie mag komen dan hij onder het oude recht
zou hebben gehad. (verbod van reformatio in peius).Artikel 6.6 CiteertitelDeze bepaling spreekt voor zich.