CVDR122797_2Participatieverordening Gemeente Maassluis 2012 (2011-24)nlregelingMaassluis2018-04-17MaassluisDe SchakelOnbekendGemeentewet, artikel 147, eerste lid en artikel 156Wet Werk en Bijstand, artikelen 7,8, 10 en 10aWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, artikelen 34,35,36 en 38aWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijke arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, artikelen 34,35, 36 en 38aWet inburgering, artikelen 8, 19, vijfde lid, 23, derde lid, en 35gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-11-29De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-01-012015-01-01aard van de wijzigingADV-11-00315Geen.Geen.Participatieverordening Gemeente Maassluis 2012 (2011-24)De raad van de gemeente Maassluis;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 15 november 2011,
Adv-11-00315;gelet op artikel 147, eerste lid en 156 van de Gemeentewet; gelet op de
artikelen 7, 8, 10 en 10a van de Wet Werk en Bijstand; gelet op de artikelen
34, 35, 36 en 38a van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;gelet op de artikelen 34, 35, 36 en
38a van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijke
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;gelet op de artikelen 8, 19, vijfde
lid, 23, derde lid, en 35 van de Wet inburgering;overwegende dat de gemeente Maassluis een hoge mate van participatie van
haar ingezetenen in de maatschappij onderschrijft en dat zij dit streven op
een integrale wijze wil vormgeven,besluit:vast te stellen de volgende verordening:de Participatieverordening Gemeente Maassluis 2012 1Algemene bepalingen1Begripsomschrijvingena. het college: het college van Burgemeester en Wethouders van
Maassluis;b. uitkeringsgerechtigden: personen jonger dan 65 jaar met een
uitkering ingevolge de Wet werk en Bijstand (WWB), de IOAW of de IOAZ;c.
inburgeringsplichtigen: personen zoals omschreven in artikel 3 van de
Wet Inburgering (Wl);d. vrijwillige inburgeraars: personen zoals
omschreven in artikel 1, onderdeel r, van de Wl;e. nuggers:
niet-uitkeringsgerechtigden als bedoeld in artikel 6, onderdeel a WWB;f.
doelgroep: de personen, die hun woonplaats hebben in Maassluis, en aan
wie op grond van artikel 7, eerste lid, onderdeel a, artikel 10 derde
lid onder a WWB, de artikelen 11, 34 en IOAW, de artikelen 11, 34 en 36
IOAZ, door het college ondersteuning kan worden geboden; g. voorziening:
een voorziening zoals bedoeld in artikel 7 eerste lid onder a WWB,
artikel 35 IOAW en artikel 35 IOAZh. Ondersteuning: ondersteuning
bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a van de WWB, artikel 34,
eerste lid, onder a van de IOAW en artikel 34, eerste lid, onder a van
de IOAZ;i. IOAW: de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werknemers;j. IOAZ: de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen; k. UWV:
Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen. Uitvoerder van de WW, WAO,
WIA, Ziektewet, Wajong en Waz; l. premie: financiële beloning ter
bevordering van arbeidsinschakeling; m. algemeen geaccepteerde arbeid:
arbeid als bedoeld in artikel 9, eerste lid van de WWB; n.
belanghebbende: de belanghebbende bedoeld in artikel 1:2, eerste lid
Algemene wet bestuursrecht (Awb) die tot de doelgroep behoort;o.
inburgeringsvoorziening: de inburgeringsvoorzieningen bedoeld in
hoofdstuk 5, paragraaf 2 van de Wet inburgeringp. startkwalificatie: een
diploma van een opleiding als bedoeld in artikel 7.2.2, eerste lid,
onderdelen b tot en met e, Wet educatie en beroepsonderwijs of een
diploma hoger algemeen voortgezet onderwijs of voorbereidend
wetenschappelijk onderwijs als bedoeld in artikel 7 onderscheidenlijk 8
van de Wet op het voortgezet onderwijs;q. Voorliggende voorziening: een
voorliggende voorziening als bedoeld in artikel 5, onder e WWB; r.
vrijstellend examen: een examen zoals bedoeld in artikel 2.3 van het
Besluit inburgering s. eigen bijdrage: de bijdrage bedoeld in artikel 23
tweede lid, Wet inburgeringt. bestuurlijke boete: bestuurlijke boete,
bedoeld in hoofdstuk 6, paragraaf 2, Wet inburgering.2. De begripsbepalingen van de WWB en de WI zijn op deze verordening van
toepassing, tenzij daarvan in deze verordening uitdrukkelijk wordt
afgeweken.2re-integratie WWB, IOAW, IOAZ, BBZ,1Beleid en financiën2ReikwijdteDeze verordening vindt nadrukkelijk mede haar grondslag in de bepalingen
van de EG-verordeningen inzake werkgelegenheidssteun, met name waar het
betreft de vormgeving van het bepaalde in artikel 7 ten aanzien van
gesubsidieerde arbeid en loonkostensubsidies.Voorgenoemde grondslag
bepaalt mede de reikwijdte van deze verordening. 3Opdracht college en aanspraken doelgroep1Ingevolge artikel 7 WWB, artikel 34 IOAW en artikel 34 IOAZ biedt
het college ondersteuning bij de arbeidsinschakeling aan leden van
de doelgroep en zorgt voor een voldoende gevarieerd aanbod van
voorzieningen. Het college houdt daarbij rekening met de aard en de
omvang van door het college te bepalen doelgroepen en de
voorzieningen die het meest geschikt zijn voor de leden van die
doelgroepen.2Het college kan bij het bepalen van het aanbod van voorzieningen
prioriteiten stellen in verband met de financiële mogelijkheden en
met maatschappelijke, economische en conjuncturele
ontwikkelingen.3Het college doet een aanbod dat past binnen de kaders die gesteld
zijn in de - op het lid van de doelgroep van toepassing zijnde -
wet, deze verordening en het in artikel 4 genoemde
participatieplan.4Leden van de doelgroep hebben op grond van de op hen van toepassing
zijnde wet ingevolge artikel 10 WWB, artikel 34 IOAW en artikel 34
IOAZ aanspraak op ondersteuning bij arbeidsinschakeling en op de
naar het oordeel van het college noodzakelijk geachte voorziening
gericht op arbeidsinschakeling.4Uitvoeringsplan1Het college stelt ter nadere uitvoering van deze verordening
jaarlijks een participatieplan vast, waarin de doelstellingen, de
instrumenten en voorzieningen, het beschikbare budget en de daarmee
te behalen resultaten worden aangegeven;2Het uitvoeringsplan wordt na vaststelling van de begroting voor het
desbetreffende kalenderjaar vastgesteld;3Het uitvoeringsplan bevat een omschrijving van het beleid ten
aanzien van de arbeidsinschakeling en de wijze waarop aandacht wordt
besteed aan doelgroepen;4Het college zendt eenmaal per jaar aan de raad een verslag over de
doeltreffendheid en de effecten van het beleid, conform art. 77
WWB.5Subsidieplafonds en plafonds betreffende voorzieningen1Het college kan door middel van nadere regels in het uitvoeringsplan
een of meer subsidieplafonds - of plafonds betreffende voorzieningen
vaststellen;2Het college kan in deze nadere regels tevens een plafond instellen
voor het aantal personen dat in aanmerking komt voor een specifieke
voorziening;3Een door het college ingesteld plafond vormt enkel een
weigeringsgrond bij de aanspraak op de desbetreffende specifieke
voorziening6Aanspraak op ondersteuning1Leden van de doelgroep hebben aanspraak op ondersteuning bij de
arbeidsinschakeling2De in het eerste lid bedoelde ondersteuning kan bestaan uit:a.
Ondersteuning bij de verwerving van arbeid;b. Ondersteuning bij het
behoud van arbeid; alsmedec. Een voorziening als bedoeld in artikel
9 van deze verordening. 7Verplichtingen1Een lid van de doelgroep aan wie door het college een voorziening
wordt aangeboden is verplicht hiervan gebruik te maken;2Een lid van de doelgroep die deelneemt aan een voorziening is
gehouden aan de verplichtingen die voortvloeien uit de op hem van
toepassing zijnde wet, de Wet Structuur Uitvoering Werk en Inkomen,
deze verordening, alsmede aan de verplichtingen die het college aan
de aangeboden voorziening heeft verbonden;3Bij niet nakoming van de verplichtingen als bedoeld in het eerste en
tweede lid kan het college het aanbod herzien of intrekken of voor
zover leden van de doelgroep een uitkering (of inkomensvoorziening)
ingevolge de WWB, IOAW of IOAZ ontvangen, deze uitkering verlagen
conform hetgeen hierover is bepaald in de
maatregelenverordening.4Bij niet nakoming van de verplichtingen als bedoeld in het eerste of
tweede lid, kan het college bij andere dan de in het derde lid
bedoelde personen de kosten van de ondersteuning en/of voorziening
bij deze persoon geheel of gedeeltelijk in rekening brengen.8Uitbreiding DoelgroepHet college kan de aanspraak op bepaalde vormen van ondersteuning ook
openstellen voor:a. Personen die in de gemeente Maassluis hun woonplaats
hebben en aan wie het UWV een uitkering verstrekt;b. Personen die in de
gemeente Schiedam of Vlaardingen woonachtig zijn, maar met uitzondering
van de woonplaats wel tot de doelgroep behoren.2Voorzieningen9Algemene bepalingen over voorzieningen1Het college legt in beleidsregels vast welke voorzieningen in ieder
geval aangeboden kunnen worden, alsmede nadere beleidsregels die
daarbij gelden voor zover daarover in deze verordening geen
bepalingen zijn opgenomen;2Het College legt in beleidsregels vast op welke wijze zij invulling
geeft aan de eisen ten aanzien van houding en gedragingen als
bedoeld in artikel 43 lid 4 van de WWB3Het college legt in beleidsregels vast op welke wijze zij invulling
geeft aan het verplicht stellen van de onbeloonde maatschappelijke
nuttige werkzaamheden als bedoeld in artikel 9, eerste lid, onder c
WWB;4Het college kan, in aanvulling op de verplichtingen die voortvloeien
uit de van toepassing zijnde wet en deze verordening, aan een
voorziening nadere verplichtingen verbinden;5Het college kan nuggers een eigen bijdrage opleggen in de kosten
verbonden aan een voorziening.10Beëindiging of intrekking van een voorzieningHet college kan een voorziening beëindigen:a. indien de persoon die aan
de voorziening deelneemt zijn verplichting als bedoeld in de artikelen
9, eerste lid, 17 en 18, eerste en tweede lid WWB, artikel 37, eerste
lid IOAW, artikel 37, eerste lid IOAZ en of artikel 30c van de Wet
structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen niet nakomt;b. indien
de persoon die deelneemt niet meer behoort tot de doelgroep;c. indien de
persoon algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt, waarbij geen gebruik
wordt gemaakt van deze voorziening;d. indien naar het oordeel van het
college de voorziening onvoldoende bijdraagt aan een snelle duurzame
arbeidsinschakeling. 11VergoedingenHet college kan een vergoeding verstrekken voor noodzakelijke kosten bij
arbeidsinschakeling voorzover daarvoor geen beroep op een voorliggende
voorziening kan worden gedaan.3Wet inburgering1De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen12De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen1Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun
rechten en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en
de toegang tot inburgeringsvoorzieningen.2Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen in ieder geval gebruik van de volgende
middelen: a. het inrichten van een informatiepunt in het
gemeentehuis;b. het verstrekken van schriftelijk
voorlichtingsmateriaal bij aanvragen omuitkeringen en/of bij
inschrijving in de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA);c. het
verstrekken van schriftelijk voorlichtingsmateriaal via derden,
zoalsbijvoorbeeld VluchtelingenWerk en de bibliotheek;d. het
inrichten van een digitaal informatiepunt op de gemeentelijke
website. 3Het college beoordeelt tenminste eens in de 4 jaren de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan
de inburgeringsplichtigen en rapporteert daarover aan de raad.2Het aanbieden van een inburgeringsvoorziening, een
taalkennisvoorziening of een inburgeringsvoorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget13Aanwijzen van de doelgroepen1Het college biedt een verplichte inburgeringsvoorziening aan
asielgerechtigde nieuw- en oudkomers;2Het college biedt de volgende doelgroepen met voorrang een
inburgeringsvoorziening aan: a. niet asiel gerechtigde oudkomers en
nieuwkomers met inkomsten uit uitkering;b. vrouwelijke
inburgeringsplichtige oudkomers zonder inkomsten uit werk of
uitkering; c. niet asiel gerechtigde inburgeringsplichtige oudkomers
en nieuwkomers met inkomsten uit werk 14De samenstelling van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening1 Het college stemt de inburgeringsvoorziening, met uitzondering van
de inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, of de
taalkennisvoorziening af op het startniveau en de vaardigheden, de
persoonlijke omstandigheden en de maatschappelijke positie van de
inburgeringsplichtige.2Indien de inburgeringsplichtige een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt het college er zorg
voor dat de inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd.3Een inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening kan, naast
datgene dat in de wet is geregeld, het onderdeel trajectbegeleiding
bevatten.15De procedure van het doen van een aanbod1Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, van de WWB schriftelijk. Het aanbod wordt gezonden naar het
adres waar de inburgeringsplichtige in de gemeentelijke
basisadministratie is ingeschreven.2In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening die wordt aangeboden en worden de rechten en
verplichtingen vermeld die aan de inburgeringsvoorziening worden
verbonden.3De inburgeringsplichtige aan wie een aanbod wordt gedaan, deelt
binnen 2 weken het college schriftelijk mee of hij het aanbod al dan
niet aanvaardt.4Wanneer de inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt, neemt het
college binnen 2 weken na ontvangst van deze mededeling het besluit
tot toekenning van de inburgeringsvoorziening, overeenkomstig het
gedane aanbod.5Wanneer de inburgeringsplichtige als zijnde een oudkomer het aanbod
afslaat, legt de gemeente op grond van artikel 26 van de Wet
inburgering een handhavingbeschikking op.6Wanneer de inburgeringsplichtige als een nieuwkomer het aanbod
afslaat, stuurt de gemeente op grond van artikel 5.3 van Besluit
inburgering een schriftelijke kennisgeving.7Het college doet vanaf 1 januari 2013 tot en met 31 december allen
nog een aanbod aan nieuwkomers. Vanaf 1 januari 2014 vervalt het
aanbod als bedoeld in het eerste lid.16De inburgeringsvoorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget1Op verzoek van de inburgeringsplichtige kan het college een
inburgeringsvoorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget aanbieden, indien de inburgeringsplichtige een
trajectplan indient dat naar het oordeel van het college adequaat
voorbereidt op het binnen de termijn, bedoeld in artikel 7 van de
Wi, afleggen van een examen dat vrijstelling van de
inburgeringsplicht geeft. Daarvoor gelden de volgende criteria.a.
Inburgeraars die in een andere gemeente op de werkvloer willen en
kunnen inburgeren (bovengemeentelijke trajecten)b. Inburgeraars die
heel specifieke wensen hebben ten aanzien van hun
Inburgeringsvoorziening en niet passen binnen het reguliere
aanbod.c. Inburgeraars met een bepaalde beperking die hierdoor extra
faciliteiten nodig hebben om de inburgerdoelen te verwezenlijken,
zoals slechthorenden, slechtzienden, mensen met dyslexie en
epilepsie enz. d. Inburgeraars die een hoge opleiding in het land
van herkomst hebben gevolgd en hier verder willen studeren. 2Als het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget heeft vastgesteld, sluit het college een
overeenkomst met het inburgeringsbedrijf.3Het college betaalt het persoonlijk inburgeringsbudget uit aan het
inburgeringsbedrijf waarmee de inburgeringsplichtige een
overeenkomst sluit.17De inning van de eigen bijdrage1De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
wordt in ten hoogste 6 termijnen betaald.2Het college legt in de beschikking tot toekenning van een
inburgeringsvoorziening de termijnen van betaling vast. Indien het
college de eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt
dat in de beschikking vastgelegd.3De inning vindt na de beëindiging van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening plaats.4Het college kan aan personen die voor het inburgeringsexamen zijn
geslaagd een vergoeding verstrekken.5De in het vorige lid bedoelde vergoeding wordt verrekend met de
eigen bijdrage.18Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bij beschikking een of meer
van de volgende verplichtingen opleggen: a. het deelnemen aan de
aangeboden inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening;b. het
deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;c. het deelnemen aan
voortgangsgesprekken;d. voor de eerste maal deelnemen aan het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II
binnen de termijn dat door het college wordt bepaald;e. het melden
indien door ziekte dan wel door andere relevante omstandigheden niet aan
de verplichtingen in de beschikking kan worden voldaan; 19De inhoud van de beschikkingHet besluit tot toekenning van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval: a. een beschrijving van de
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening;b. een opgave van de
rechten en verplichtingen van de inburgeringsplichtige; c. de datum
waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal
I of II moet zijn behaald;d. de termijnen en wijze van betaling. 3De bestuurlijke boete20De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de wet.2De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde inburgeringsvoorziening,
bedoeld in artikel 23, eerste lid, van de wet of aan de
verplichtingen, bedoeld in artikel 6 van deze verordening.3De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald. 21Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
eerste lid, bedraagt ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.2De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 9,
tweede lid, bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.3De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 1000 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 33 van de wet vastgestelde termijn het inburgeringsexamen
heeft behaald.22Afzien van de bestuurlijke boete bij het ontbreken van
verwijtbaarheidHet college ziet af van het opleggen van een boete, indien zij acht dat
elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt. Zulks ter beoordeling van het
college.4Het aanbieden van een inburgeringsvoorziening, taalkennisvoorziening
of een inburgeringsvoorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget aan vrijwillige inburgeraars23Informatieverstrekking aan de vrijwillige inburgeraarArtikel 2 van deze verordening is van overeenkomstige toepassing.24Aanwijzen van de doelgroepenHet college biedt de volgende groepen met voorrang een
inburgeringsvoorziening aan.a. vrouwenb. inwoners van MOE landen die een
lang verblijf in Nederland tot doel hebben25De samenstelling van de voorzieningArtikel 4 van deze verordening is van overeenkomstige toepassing.26De procedure van het doen van een aanbod1Alvorens een aanbod te doen, informeert het college naar de wensen
van vrijwillige inburgeraar ten aanzien van de totstandkoming en
samenstelling van de inburgeringvoorziening en treedt mondeling in
overleg over de mogelijkheden om die wensen te verwezenlijken.2Artikel 5, het eerste tot en met het derde lid, van deze verordening
is van overeenkomstige toepassing.33. Als de vrijwillige inburgeraar het aanbod accepteert, ondertekent
hij een overeenkomst.27De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetArtikel 6 van deze verordening is van overeenkomstige toepassing.28De inning van de eigen bijdrageArtikel 7 van deze verordening is van overeenkomstige toepassing29Opleggen van verplichtingenHet college kan de vrijwillige inburgeraar in de overeenkomst, bedoeld
in artikel 24d, tweede lid van de Wi, opgenomen verplichtingen
opleggen.30De inhoud van de overeenkomstDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar, bedoeld in artikel 24d,
tweede lid, van wet bevat in ieder geval: a. een beschrijving van de
voorziening;b. een opgave van de rechten en verplichtingen van de
vrijwillige inburgeraar;c. de datum waarop aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II moet zijn deelgenomen;
d. de sancties die kunnen worden toegepast wanneer de verplichtingen
niet worden nagekomen, en indien van toepassing:e. de termijnen en wijze
van betaling van de eigen bijdrage. 31Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomstIndien de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen die zijn neergelegd
in de overeenkomst niet of in onvoldoende nakomt, kan het college de
kosten van de overeengekomen voorziening geheel of gedeeltelijk
terugvorderen.32Het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraarHet college stelt de identiteit van de vrijwillige inburgeraar vast aan
de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht.4Slotbepalingen33HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de
verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.34InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op het moment dat het wetsvoorstel
tot ‘wijziging van de Wet werk en bijstand en samenvoeging van die wet
met de Wet investeren in jongeren’ in werking is getreden onder
gelijktijdige intrekking van de ‘Participatieverordening gemeente
Maassluis 2010’35CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Participatieverordening Gemeente
Maassluis 2012.Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 29 november 2011.De griffier, De voorzitter,mr R. van der Hoek drs. J.A. Karssen1Toelichting op participatieverordening gemeente Maassluis 2012Artikel 1 - BegrippenHierbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de Wet
werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werknemers, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen en de Wet Inburgering.De omschrijving
van de doelgroep is zodanig dat de aanspraak op ondersteuning alleen geldt voor
personen woonachtig in Maassluis (met uitzondering van de uitbreiding van de
doelgroep, zoals beschreven in artikel 8 van deze verordening).Het begrip
voorliggende voorziening is een begrip dat alleen in de WWB voorkomt en houdt in
dat als er ondersteuning en/of een voorziening kan worden geboden die gezien
haar aard en doel toereikend en passend is, geen recht bestaat op ondersteuning
en/of een voorziening op grond van de WWB.Artikel 2 - ReikwijdteBij de bepaling van het beleid op het gebied van gesubsidieerde arbeid zal
rekening moeten worden gehouden met Europese regelgeving omtrent staatssteun.
Het geven van dergelijke steun is aan regels gebonden om ervoor te waken dat er
tussen, maar ook binnen, de lidstaten geen sprake is van concurrentievervalsing.
Het verstrekken van subsidie aan bedrijven, ook de financiering van
detacheringsbanen, kan onder omstandigheden vallen onder het begrip staatssteun.
Indien dat bij de loonkostensubsidie die de gemeente verstrekt het geval is, zal
de gemeente zich houden aan de bepaling van de betreffende EG-verordeningen
omtrent werkgelegenheidssteun.Artikel 3 - Opdrachtcollege en aanspraken doelgroepDe WWB, IOAW en de IOAZ geven aan het college de verantwoordelijkheid voor het
bieden van ondersteuning aan de doelgroep. Hoewel leden van de doelgroep
aanspraak kunnen maken op ondersteuning is er geen afdwingbaar recht op
ondersteuning op de manier zoals zij het zich bij voorkeur zouden wensen. Het is
aan het college om te zorgen voor een voldoende aanbod van voorzieningen, maar
het college heeft daarbij te maken met beperkte middelen terwijl de vraag naar
voorzieningen afhankelijk is van een veelheid aan sociaal-economische
factoren.Overigens kan een aanspraak op een voorziening niet geweigerd worden om reden
dat het budget ontoereikend is: er dient ten minste een alternatief voorhanden
te zijn in de vorm van klantmanagement waarbij praktische hulp wordt geboden en
advies wordt gegeven of doorverwijzing naar andere instanties plaatsvindt.. Het
college moet ondersteuning bieden en kan hierbij voorzieningen inzetten. Het
college kan besluiten geen aanbod te doen aan WWB-gerechtigden als het college
van mening is dat een voorziening niet noodzakelijk is omdat de persoon direct
aan het werk kan.Artikel 4 - UitvoeringsplanHet college stelt ter nadere uitvoering van deze verordening jaarlijks een
participatieplan vast, waarin de doelstellingen, het beschikbare budget en de
daarmee te behalen resultaten worden aangegeven.Het participatieplan voor het
nieuwe jaar wordt vastgesteld nadat de begroting voor dat nieuwe jaar
vastgesteld.Het derde lid biedt de basis voor de verantwoording van het beleid.
De WWB geeft aan dat het college elk jaar een ”beeld van de uitvoering” aan de
minister moet sturen. Dit betreft een louter financiële verantwoording,
daarnaast vindt jaarlijkse een verantwoording van de rechtmatigheid (uitvoering
in overeenstemming met de gelden regels) plaats richting de minister van
Binnenlandse Zaken. Deze verantwoording draagt de naam SISA (Single information
Single audit) en bestaat uit de jaarrekening, de accountantsverklaring en een
bijlage. De verantwoording van WWB, IOAW en IOAZ is daar een onderdeel van.
Tenslotte vindt er een verantwoording van de doelmatigheid plaats waarin de
effecten van het re-integratiebeleid worden verantwoord aan de raad. Dit gebeurt
eens per jaar.Artikel 5 - Subsidieplafonds en plafonds betreffende voorzieningenDe gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Dit kan in het uitvoeringsplan
gebeuren (zie artikel 4). De naderende uitputting van begrotingsposten kan
echter nooit een reden zijn om aanvragen voor voorzieningen te weigeren. Om dat
wel mogelijk te maken kan de gemeente bij verordening subsidieplafonds en
plafonds betreffende voorzieningen instellen.De WWB stelt dat het ontbreken van
financiële middelen alleen geen reden kan zijn voor de afwijzing van een
aanvraag om ondersteuning, voorzieningen of een uitkering. De gemeente dient dan
na te gaan welke alternatieven er beschikbaar zijn. Dit houdt dus in dat er geen
algemeen plafond ingesteld kan worden. Wat wel kan is dat per voorziening een
plafond wordt ingebouwd. Dit laat de mogelijkheid open dat er naar het oordeel
van het college een andere noodzakelijk geachte voorziening wordt aangeboden. Er
dient ten minste een alternatief voorhanden te zijn. Dit kan zijn in de vorm van
klantmanagement waarbij praktische hulp wordt geboden en advies wordt gegeven,
of doorverwijzing naar andere instanties plaatsvindt.Bij dit artikel wordt uitgegaan van de bevoegdheid van het college om plafonds
in te stellen. De mogelijkheid om deze bevoegheid over te dragen is geregels in
artikel 156 van de gemeentewet. In artikel 4:25, eerste lid van de Algemene wet
bestuursrecht is bepaald dat een subsidieplafond slechts bij of krachtens
wettelijk voorschirft kunnen worden vastgesteld. Een mogelijkheid is dat bij de
vaststelling van de plafonds wordt verwezen naar de bedragen die in het
uitvoeringsplan of in de begroting voor de verschillende voorzieningen worden
gereserveerd. Een subsidieplafond geldt voor voorzieningen die in de vorm van
subsidies worden aangeboden. Een subsidieplafond dient wel bekendgemaakt te
worden vóór de periode waarvoor deze geldt (art. 4:27, eerste lid, Awb). Een
plafond betreffende voorzieningen geldt voor de overige uitgaven die het college
doet in het kader van voorzieningen. Het tweede lid creëert teven de mogelijheid
om een plafond in te stellen voor het aantal personen dat in aanmerking kan
komen.Artikel 6. Aanspraak op ondersteuningDe WWB, IOAW en IOAZ stellen niet zo
expliciet dat de aanspraak op voorzieningen in de verordening geregeld moet
worden. Immers, het is ook al in de WWB zelf geregeld. Uit oogpunt van
kenbaarheid en consistentie is ervoor gekozen een algemene bepaling over de
aanspraak op te nemen in het eerste lid. In het tweede lid wordt de reikwijdte
van de ondersteuning aangegeven. Deze kan zowel preventief (behoud van arbeid)
als curatief (verwerven van arbeid) van aard zijn. Dit houdt in dat het college
ook ondersteuning kan inzetten om (terug)val in de bijstand te voorkomen.Ondersteuning wordt geboden door het aanbieden van een traject, waarbij zo nodig
voorzieningen worden ingezet of door het bieden van praktische hulp, advies of
doorverwijziging naar andere instanties.Artikel 7 - VerplichtingenTegenover het recht op ondersteuning en/of een voorziening en/of een uitkering
staan de verplichtingen zoals genoemd in de van toepassing zijnde wetten, de Wet
Structuur Uitvoering Werk en Inkomen, deze verordening, alsmede de
verplichtingen die het college aan de aangeboden ondersteuning, voorziening
en/of uitkering heeft verbonden. In het derde lid wordt de verbinding met de
maatregelenverordening gelegd. Op het moment van het vaststellen van onderhavige
Participatieverordening is de maatregelenverordening Nieuwe Waterweg Noord 2004
van kracht. Mocht die maatregelenverordening wijzigen, dan zal de gewijzigde
versie op onderhavig artikel tevens van toepassing zijn. Deze
maatregelenverordening regelt het opleggen van een maatregel indien het lid van
de doelgroep niet aan zijn verplichtingen voldoet. Deze maatregel bestaat uit
het verlagen van de uitkering/inkomensvoorziening met een bepaald percentage en
voor een bepaalde duur. In Maassluis is het beleid m.b.t. de inzet van beide
instrumenten als volgt:Toepassing van de maatregelenverordening bij:1. Het niet nakomen van de
arbeidsverplichtingen2. Het niet nakomen van de inlichtingenplicht3. Overige
gedragingen die leiden tot een maatregelBovenstaande gedragingen en de daarbij
horende maatregelen zijn nader beschreven in de maatregelenverordening.Artikel 8. Uitbreiding van de doelgroepDit artikel biedt de mogelijheid om de doelgroep voor een aantal specifiek te
benoemen voorzieningen uit te breiden met:- Personen die een uitkering ontvangen
van het UWV; - Personen die woonachtig zijn in Vlaardingen of Schiedam (dit in
het kader van regionale samenwerking).Artikel 9 - Algemene bepalingen over voorzieningenIn de lijn van het systeem van deze verordening strekt dit artikel ertoe enkele
zaken te regelen die te maken hebben met de voorzieningen. Het gaat daarbij in
principe om de volgende voorzieningen: a. Werkstagesb. werkervaringsplaatsenc.
In/Opstapbanend. Loonkostensubsidies aan werkgeverse. Vangnetbanenf.
Uitstroompremies,g. Stimuleringspremiesh. Werkaanvaardingspremiesi. Premies voor
vrijwilligerswerkj. Inkomstenvrijlating. k. Sociale activering (als opstap naar
werk), l. Scholing m. NazorgHet college stelt nadere beleidsregels over de inhoud van de voorzieningen.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om inhoudelijke invulling te
geven aan de wijze waarop bijstandsgerechtigden, die jonger zijn dan 27 jaar
zich in het kader van de wachtperiode van 4 weken moeten inspannen teneinde werk
te vinden of een opleiding te starten.Het derde lid draagt het college op om regels te stellen ten aanzien van de
wijzie waarop zij gebruik wenst te maken van de mogelijkheid om onbeloonde
maatschappelijk nuttige werkzaamheden als tegenprestatie voor bijstand verplicht
te stellen.Het vierde lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard zijn. Zo
kan bepaald worden dat betrokkene gedurende het traject op gezette tijden met de
klantmanager de voortgang bespreekt. Of dat de client meewerkt aan een bepaald
onderzoek.Artikel 10 - Beëindiging of intrekking van een voorzieningHet eerste lid geeft aan in welke gevallen het college een voorziening kan
beëindigen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het stopzetten van de
subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de arbeidsovereenkomst bij een
opstapbaan. Bij deze laatste wijze van beëindigen dienen vanzelfsprekend de
toepasselijke bepalingen uit het arbeidsrecht en de eventueel aanwezige
rechtspositieregeling in acht te worden genomen.Een bijzonder aandachtspunt is
hier het uitbesteden van voorzieningen aan re-integratiebedrijven. Immers, bij
uitbesteden wordt een deel van de regie uit handen gegeven. Het verdient dan ook
aanbeveling dat in het contract met het re-integratiebedrijf wordt verklaard dat
deze re-integratieverordening van toepassing is.Artikel 11 - VergoedingenHet is denkbaar dat de gemeente besluit noodzakelijke kosten te vergoeden die
verband houden met arbeidsinschakeling, voor zover daarvoor geen beroep op
voorliggende voorzieningen kan worden gedaan.Artikel 12 - De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraarsDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige
inburgeraars in haar gemeente goed te informeren over de rechten en plichten die
voortvloeien uit de Wet inburgering. De wet laat gemeenten vrij om zelf te
bepalen op welke wijze de informatievoorziening wordt georganiseerd. Wel bepalen
de artikelen 8 WI en 24f WI dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststellen over de informatieverstrekking door de gemeente aan respectievelijk
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars ter zake van hun rechten en
plichten uit hoofde van deze wet. Ten aanzien van inburgeringsplichtigen dienen
ook regels te worden vastgesteld ter zake van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen.Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van deze verplichting.
Gemeenten kunnen er voor kiezen om in de verordening alleen de kaders vast te
stellen voor een adequate informatievoorziening door het college aan de
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars. In dat geval kan met opnemen
van het eerste en derde lid in de verordening worden volstaan. Er kan ook voor
worden gekozen om in de verordening vast te leggen welke middelen het college
(in ieder geval) moet aanwenden om de informatievoorziening te organiseren. In
dat geval moet het tweede lid in de verordening worden opgenomen, waarbij tevens
een keuze moet worden gemaakt voor de instrumenten die daarbij worden ingezet.
Overeenkomstig de rolverdeling tussen raad en college, stelt de raad in dit
artikel de kaders vast voor een adequate informatievoorziening aan de
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars. Het college is belast met de
organisatie van de informatieverstrekking en legt daarover (periodiek)
verantwoording af aan de raad. De informatievoorziening aan
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars kan op allerlei manieren
worden vormgegeven. Zo kunnen gemeenten een apart informatiepunt inrichten (het
inburgeringsloket) al dan niet in combinatie met een digitaal loket. Het is ook
mogelijk om de informatievoorziening onder te brengen bij een centraal
informatiepunt (bijvoorbeeld het zorgloket). Ook kunnen gemeenten bepaalde
organisaties (bijvoorbeeld educatie-instellingen, bibliotheken, moskeeën of
andere zelforganisaties) een rol geven bij de informatievoorziening aan
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars.In het tweede lid geeft de raad het college de opdracht om (in ieder geval) een
aantal middelen te gebruiken om de informatieverstrekking aan
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars vorm te geven. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan: het inrichten van een informatiepunt in het
gemeentehuis;het toezenden van schriftelijk voorlichtingsmateriaal aan personen
ten aanzien van wie al dan niet op grond van gegevens uit het Bestand Potentiële
Inburgeringsplichtigen redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij
inburgeringsplichtig zijn;het verstrekken van schriftelijk
voorlichtingsmateriaal bij aanvragen om uitkeringen;het organiseren van
voorlichtingsbijeenkomsten;het inrichten van een digitaal informatiepunt op de
gemeentelijke website.Het derde lid verplicht het college de raad periodiek te rapporteren over de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking. Om aan deze
verplichting efficiënt te kunnen voldoen, zou een informatieplan kunnen worden
opgesteld waarvan de informatieverstrekking onderdeel is. Een dergelijk
informatieplan zou vervolgens door de raad getoetst kunnen worden waarbij
eventuele verbeteringen kunnen worden opgenomen. Om efficiënt aan de
verplichting van het tweede lid te kunnen voldoen, is wellicht ook aansluiting
mogelijk bij de uitvoering van de actieve informatieplicht van het college aan
de raad op grond van artikel 169, tweede lid, van de Gemeentewet.Artikel 13 - Aanwijzen van de doelgroepenHet college kan aan alle inburgeringsplichtigen een aanbod doen voor een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (artikel 19, eerste lid, WI).
Het college is echter verplicht een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening aan te bieden aan asielgerechtigden en een
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren. Op grond van artikel 19,
vijfde lid, onderdeel a, WI moet de gemeenteraad bij verordening regels stellen
met betrekking tot de criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod
aan inburgeringsplichtigen. Dit artikel vormt de uitwerking van deze
verplichting. In dit artikel wordt het college opgedragen om vast te stellen aan
welke groepen inburgeringsplichtigen bij voorrang een voorziening kan worden
aangeboden. Bovendien wordt in dit artikel vastgelegd binnen welke kaders het
college tot zijn keuze van doelgroepen moet komen. Het is van belang dat deze
kaders (in casu het aanwijzen van groepen waaraan een voorziening wordt
aangeboden) niet te eng te definiëren. Het college zal binnen deze kaders
gedurende een aantal jaren groepen moeten kunnen aanwijzen. Het alternatief is
dat de verordening op dit onderdeel steeds opnieuw moet worden gewijzigd. Een
andere reden om de kaders niet te strak vast te stellen is dat gemeenten op dit
moment wellicht geen duidelijk zicht hebben op de precieze omvang van bepaalde
mogelijke doelgroepen (bijvoorbeeld oudkomers zonder werk of uitkering). Te
strenge criteria zouden wel eens kunnen leiden tot het niet benutten van de
beschikbare middelen voor het aanbieden van voorzieningen.Dit artikel regelt dat de groepen die het college aanwijst bij voorrang een
voorziening krijgen aangeboden. Dit betekent dat het college de ruimte heeft om
in bepaalde gevallen ook een voorziening aan te bieden aan
inburgeringsplichtigen die niet behoren tot de groep of groepen die hij heeft
aangewezen. Om te voorkomen dat inburgeringsplichtigen die behoren tot de groep
of groepen die het college heeft aangewezen aan deze aanwijzing een recht gaan
ontlenen op het krijgen van een aanbod, bepaalt dit artikel dat het college aan
de groepen die hij aanwijst een voorziening kan aanbieden. Voorbeelden van
criteria die in de verordening kunnen worden neergelegd en op basis waarvan het
college de doelgroep(en) kan aanwijzen, zijn: hebben van een
opvoedingstaak;hebben van een relatief korte afstand tot de arbeidsmarkt; een
wijkgerichte aanpak;een bepaalde inkomensgrens;het ontvangen van een bepaalde
uitkering;bevordering van emancipatie van vrouwen.Gemeenten zouden er ook voor kunnen kiezen om geen voorrang te geven aan
specifieke groepen, maar in plaats daarvan prioriteit te geven aan oud- en
nieuwkomers die graag voor een voorziening in aanmerking willen komen
(bijvoorbeeld voorrang op basis van eigen aanmelding of motivatie). Criteria op
basis waarvan het college doelgroepen aanwijst, kunnen ook worden ontleend aan
andere beleidsterreinen, zoals bijvoorbeeld ‘leefbaar, sociaal en veilig’.
Daarmee kan de uitvoering van de WI een onderdeel vormen van een integrale
aanpak van sociaal beleid.Op grond van de actieve informatieplicht van het college aan de raad (artikel
169, tweede lid, Gemeentewet) ligt het voor de hand dat het college zijn besluit
aan welke groepen inburgeringsplichtigen bij voorrang een aanbod zal worden
gedaan ter kennisname aan de raad aanbiedt.Artikel 14 - De samenstelling van de voorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende (duale) inburgeringsvoorziening
of taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling
van die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, WI). In dit artikel
worden de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht heeft voor
iedere inburgeringsplichtige die daarvoor in aanmerking komt, een op de persoon
toegesneden voorziening samen te stellen. In het eerste lid wordt aangegeven op
welke wijze het college een passende voorziening moet vaststellen. Bij het
bepalen van de passendheid van een voorziening kunnen de volgende factoren een
rol spelen:De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit.De maatschappelijke rol
die de inburgeringsplichtige vervult of gaat vervullen in de Nederlandse
samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan het verrichten van betaalde arbeid
of het opvoeden van kinderen.De persoonlijke situatie van de
inburgeringsplichtige. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele
zorgtaken die de inburgeringsplichtige moet vervullen.Voor de mogelijkheden van het aanbieden van duale inburgeringsvoorzieningen
wordt verwezen naar de toelichting bij het Besluit inburgering.De samenstelling
van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren wordt geregeld bij
ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de mogelijkheid om de
inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren aanbieden naar eigen
inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een voorziening
gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
voorziening daarmee te combineren. De Wet inburgering bepaalt dat de voorziening
gecombineerd moet worden met een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
(reïntegratievoorziening) als een voorziening wordt aangeboden aan een
inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt op
grond van een andere socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling én deze
verplicht is om arbeid te verkrijgen of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid,
WI). Het college is verantwoordelijk voor het aanbieden van de gecombineerde
voorziening (artikel 20, tweede lid, WI).Artikel 19, vierde lid, WI draagt het college op om er voor te zorgen dat de
voorziening wordt afgestemd op de mogelijkheden van betrokkene tot
arbeidsinschakeling. De voorziening dient dus te worden afgestemd op de
reïntegratievoorziening. Aangezien de reïntegratievoorziening in het kader van
de uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of –regelingen
ook door andere partijen dan het college wordt verstrekt, zal het college
afspraken moeten maken met de verantwoordelijke uitvoerders van de
socialezekerheidswet of –regeling: het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of overheidswerkgevers
(artikel 21 WI).Het tweede lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel
van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan opnemen. In de wet
is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in ieder geval moet bestaan: een
cursus die toe leidt naar het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos afleggen van het desbetreffende
examen (artikel 19, derde lid, WI).Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) maakt ook
maatschappelijke begeleiding een verplicht onderdeel uit van de voorziening
(artikel 19, zesde lid, WI). Wat betreft de bijkomende faciliteiten die het
college als onderdeel van de voorziening voor inburgeringsplichtigen kan
opnemen, kan worden gedacht aan trajectbegeleiding of het (periodiek) houden van
voortgangsgesprekken met de inburgeringsplichtigen. Ook kan worden gedacht aan
een uitbreiding van de opleiding, bijvoorbeeld in de vorm van een
maatschappelijke stage of een aparte module die gericht is op het verwerven van
kennis van de Nederlandse samenleving.Trajectbegeleiding en het houden van voortgangsgesprekken zullen vooral van
belang zijn bij inburgeringsplichtigen die geen voorziening in combinatie met
een voorziening gericht op arbeidsinschakeling krijgen. Bij voorzieningen
gericht op arbeidsinschakeling vormen dergelijke faciliteiten reeds een vast
onderdeel.Ten overvloede wordt gewezen op het feit dat het inburgeringsexamen ook een
praktijkgericht deel omvat, waarin de praktische (taal)vaardigheden worden
getoetst. Het is vanzelfsprekend dat bij de samenstelling van de voorziening ook
rekening wordt gehouden met de ontwikkeling van deze vaardigheden. Daarbij zal
de inzet van duale trajecten een belangrijke rol vervullen.Artikel 15 - De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen dat
het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang omdat
zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het goed is – leidt tot een
besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het
college het aanbod van een voorziening aan de inburgeringsplichtige op
schriftelijke wijze doet en dat het aanbod wordt toegestuurd naar het adres waar
de inburgeringsplichtige staat ingeschreven in de GBA. Op deze wijze kan er geen
onduidelijk ontstaan over het feit dat het college de inburgeringsplichtige een
aanbod heeft gedaan.Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke
beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens
worden opgevat als instemming met de beschikking tot het vaststellen van de
voorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). Deze beschikking
moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (het vierde lid). De
zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige het
aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente
meedeelt (het derde lid). Het meest praktisch is dat deze schriftelijke
mededeling geschiedt in de vorm van het laten ondertekenen door de
inburgeringsplichtige van een verklaring die door de gemeente is opgesteld.Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de gemeente meldt
dat hij wel een voorziening wil, maar dat hij gelet op zijn situatie bepaalde
wijzigingen aangebracht zou willen zien in het aanbod van de gemeente. Als de
gemeente hierop positief reageert, zal ze het gedane aanbod moeten aanpassen.
Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert de
inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen. Gaat het om een oudkomer, dan is er geen
termijn vastgesteld waarbinnen de betreffende persoon het inburgeringsexamen
moet hebben behaald. Het ligt voor de hand dat het college in een dergelijke
situatie een handhavingsbeschikking neemt: een besluit op grond van artikel 26
WI waarmee de termijn van start gaat waarbinnen de inburgeringsplichtige het
inburgeringsexamen moeten hebben behaald (vijf jaar na aanvang van deze termijn
indien het traject vóór 1 januari 2009 is begonnen en drieënhalf jaar indien het
traject na 1 januari 2009 is begonnen ). Aan nieuwkomers wordt een schriftelijke
kennisgeving gestuurd. Dit heeft hetzelfde status als een
handhavingsbeschikking. Het verdient de aanbeveling dat het college deze
handelwijze vastlegt in beleidsregels, zodat tevoren voor betrokkenen duidelijk
is (of zou kunnen zijn) wat de gevolgen zijn van het weigeren van een aanbod
voor een voorziening.De gemeente doet na 31 december 2012 geen aanbod meer aan inburgeringplichtigen
die in Nederland wonen omdat de rijksbijdrage voor inburgering wordt afgebouwd.
Alleen asielgerechtigde nieuwkomers zijn hiervan tot en met 31 december 2013
uitgezonderd. Vanaf 1 januari 2014 heeft de gemeente geen bevoegdheden,
verplichtingen en budget meer om inbugeringsvoorzieningen aan te bieden.Artikel 16 - De inburgeringvoorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetOp grond van artikel 19, tweede lid, WI kan het college de voorziening aanbieden
in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget als de inburgeringsplichtige
daarom verzoekt. Op grond van het vijfde lid van artikel 19 WI moet de
gemeenteraad bij verordening regels stellen over de procedure die door het
college wordt gevolgd bij het behandelen van verzoeken om een persoonlijk
inburgeringsbudget en de criteria die worden gehanteerd bij het toekennen van
een persoonlijk inburgeringsbudget.In het eerste lid legt de gemeente vast op welke wijze verzoeken van
inburgeringsplichtigen om toekenning van een persoonlijk inburgeringsbudget
worden behandeld. In de verordening kunnen de volgende onderwerpen worden
geregeld:De wijze waarop het verzoek moet worden ingediend: schriftelijk of ook
mondeling.De wijze van begeleiding door de gemeente van de inburgeringsplichtige
bij vormgeving van zijn inburgering en de keuze van een inburgeringsbedrijf. Op
grond van artikel 4.27, eerste lid, Besluit inburgering moet het college deze
taak op zich nemen. De termijn die de inburgeringsplichtige krijgt om op zoek te
gaan naar een inburgeringsbedrijf dat past bij zijn voorkeur en ambities. De
hoge opleiding die de inburgeraar moet hebben genoten, is een universitaire
opleiding of een vooropleiding die de inburgeraar in staat stelt een
universitaire opleiding in Nederland te kunnen volgen.Op grond van artikel 4.27, tweede lid, Besluit inburgering moet het college het
voorstel van de inburgeringsplichtige voor het volgen van een
inburgeringsprogramma of taalkennisvoorziening goedkeuren. Dit voorstel zal in
de praktijk worden opgesteld door het inburgeringsbedrijf. Het tweede en derde
lid van dit artikel leggen de twee criteria vast aan de hand waarvan het college
het voorstel voor het volgen van respectievelijk een inburgeringsprogramma en
een taalkennisvoorziening goedkeurt. De eerste eis is dat het
inburgeringsprogramma naar het oordeel van het college passend is om de
inburgeringsplichtige voor te bereiden op en toe te leiden naar het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II. De
taalkennisvoorziening dient gericht te zijn op de verwerving van de kennis van
de Nederlandse taal die noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een
beroepsopleiding (MBO 1 en 2).Het tweede vereiste is dat het
inburgeringsprogramma of de taalkennisvoorziening wordt verzorgd door een
inburgeringsbedrijf dat voldoet aan de eis of de eisen die de verordening aan
inburgeringsbedrijven stelt. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan een of
meer van de volgende voorwaarden: ingeschreven zijn bij de Kamer van
Koophandel;beschikken over een keurmerk van de brancheorganisatie;beschikken
over aantoonbare ervaring en deskundigheid op het gebied van het verzorgen van
inburgeringsprogramma’s of taalkennisvoorzieningen.Artikel 4.27, derde lid, Besluit inburgering bepaalt dat de gemeenteraad bij
verordening bepaalt wie met het inburgeringsbedrijf een overeenkomst met
betrekking tot de inburgering van de inburgeringsplichtige sluit. Dit kan de
inburgeringsplichtige zijn, het college,het college en de inburgeringsplichtige,
een andere partij of een combinatie van de hiervoor genoemde partijen.
gezamenlijk. In het vierde lid van dit artikel wordt dit geregeld, waarbij de
raad zelf een keuze zal moeten maken. Het kan van belang zijn de partijen in de
verordening niet te eng te definieren. Dat kan bijvoorbeeld van belang zijn ,
indien de gemeente samen met werkgevers inburgering op de werkvloer organiseert
of wil gaan organiseren.Artikel 17 - De inning van de eigen bijdrageIn de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de
inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college en de
mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, WI). De hoogte
van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt € 270. Dit bedrag kan
bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd (artikel 23, tweede lid,
WI).In dit artikel van de verordening wordt geregeld dat de inburgeringsplichtige
het recht heeft de eigen bijdrage in een aantal termijnen te betalen. Artikel
24, eerste lid, WI maakt het bij inburgeringsplichtigen die algemene bijstand
ontvangen mogelijk dat het college de eigen bijdrage verrekent met deze
uitkering. Als het college wil overgaan tot verrekening, moet dat worden
vastgelegd in de beschikking tot vaststelling van de voorziening. Als de
inburgeringsplichtige een uitkering van het UWV ontvangt, kan het college het
UWV verzoeken de eigen bijdrage te verrekenen met of in te houden op de
uitkering van het UWV (artikel 24, tweede lid, WI). In dit geval int het UWV de
eigen bijdrage ten behoeve van de gemeente. Deze wijze van verrekening geschiedt
door het UWV en niet door de gemeente, en wordt dus niet in deze verordening
geregeld.Artikel 18 - Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, WI dat bepaalt dat de
gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een voorziening is vastgesteld. Dit artikel
delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen die in het artikel
worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het kader van een voorziening op te
leggen. Het college legt in de beschikking tot de vaststelling van de
voorziening deze verplichtingen vast.Artikel 19 - De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een voorziening is een beschikking. Dit
betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in
bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in
ieder geval in de beschikking moeten worden neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan verbonden
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten worden
vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn
medewerking te verlenen aan de uitvoering van de voorziening (artikel 23, eerste
lid, WI). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als de verplichtingen van de
inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan de betrokkene (onder
andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt.De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet. Deze termijn is drieënhalf jaar (artikel 7,
eerste lid, WI). In de beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen
melding worden gemaakt (onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking
moet worden vastgelegd in hoeveel termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald
en op welke wijze de betaling plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening
met de bijstandsuitkering). Dit is geregeld in artikel 7 van de
verordening.Onderdeel e heeft betrekking op beschikkingen voor inburgeringsplichtige
oudkomers. Indien het college een voorziening vaststelt voor een oudkomer, dan
moet het college in de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop de
termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat (artikel 22,
tweede lid, juncto artikel 26 WI). Binnen drieënhalf jaar ná deze datum moet de
betreffende oudkomer het inburgeringexamen hebben behaald. Het college kan zelf
bepalen wanneer de termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start
gaat. Het ligt voor de hand om deze termijn direct te laten ingaan (en
bijvoorbeeld niet te koppelen aan de datum waarop de voorziening van start
gaat). De precieze datum waarop de voorziening van start gaat, zal niet altijd
bekend zijn op het moment dat deze wordt toegekend. Bovendien past het
vaststellen van een datum van aanvang van handhaving van de inburgeringsplicht,
onafhankelijk van het moment waarop met de voorziening kan worden begonnen bij
het uitgangspunt van de wet dat de betreffende persoon als oudkomer
inburgeringsplichtig is en in beginsel zelf verantwoordelijk is voor voldoen aan
de inburgeringsplicht.Artikel 20 - De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 WI draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn voor de verschillende overtredingen de
maximumbedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De gemeente kan deze
boetebedragen in haar verordening overnemen, maar ze kan ook lagere bedragen
vaststellen.De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn maximumbedragen en
géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de bestuurlijke
boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan
de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het college daarbij ook
zonodig rekening houden met de omstandigheden waaronder de overtreding is
gepleegd (artikel 5:46, tweede lid, Algemene wet bestuursrecht). Deze bepaling
brengt met zich mee dat het college bij elke op te leggen bestuurlijke boete zal
moeten nagaan welke boete passend is, gelet op de individuele omstandigheden van
de betrokken inburgeringsplichtige.In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde reïntegratie- en
inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde gedraging (bijvoorbeeld
het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en gegevens te verstrekken)
zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van een bestuurlijke boete als voor
het verlagen van de bijstand (een maatregel op grond van artikel 18, tweede lid,
Wet werk en bijstand) of het opleggen van een boete of maatregel op grond van
een andere socialezekerheidswet of – regeling. Artikel 37 WI bevat een regeling
voor deze samenloop. In dit artikel wordt bepaald dat het college in dat geval
géén bestuurlijke boete kan opleggen. Aangezien er in de Wet inburgering
expliciete bepalingen over zijn opgenomen, is het niet nodig het nog eens in
deze verordening op te nemen.Artikel 21 - Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 10 mogelijk
is. Het eerste en tweede lid kunnen alleen de verordening worden opgenomen als
in artikel 10, eerste en tweede lid, lagere maximumboetebedragen zijn opgenomen
dan de maximumbedragen in de wet. De verhoogde boetebedragen ingeval van
herhaling van de overtreding mogen uiteraard niet hoger zijn dan de
maximumbedragen die in artikel 34 WI worden genoemd. Om te kunnen spreken van
een herhaling van een overtreding, moeten de overtredingen zich wel binnen een
bepaalde tijdspanne voordoen, bijvoorbeeld 12 maanden. Gemeenten kunnen een
kortere of langere termijn vaststellen. Artikel 34, onderdeel d, WI biedt de
mogelijkheid voor gemeenten om de bestuurlijke boete te verhogen van maximaal €
500 naar maximaal € 1000 in het geval dat de inburgeringsplichtige bij herhaling
niet voldoet aan de verplichting binnen de gestelde termijn het
inburgeringsexamen te behalen. Dit is geregeld in het derde en vierde lid van
dit artikel.Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een bestuurlijke
boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in artikel 10,
derde lid, van de verordening. Op grond van artikel 32 WI moet het college in de
boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen waarbinnen de
inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet behalen. Als de
inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen niet
heeft behaald, maakt het derde lid het mogelijk dat het college een hogere boete
vaststelt. Het wettelijk maximum bedraagt € 1000 (artikel 34, onderdeel d, WI).
Ook in dat geval zal in de boetebeschikking een nieuwe termijn moeten worden
opgenomen waarbinnen de inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze (derde) termijn het
inburgeringsexamen niet heeft behaald, regelt het vierde lid dat het college
wederom een hogere bestuurlijke boete kan opleggen. De maximumboete in het
vierde lid geldt ook voor alle hierop volgende overschrijdingen van termijnen
door de inburgeringsplichtige.Het vierde lid kan alleen in de verordening worden opgenomen als in het derde
lid niet het wettelijk maximum van € 1000 is vastgesteld. Alleen in dat geval is
er ruimte voor het verhogen van het maximumbedrag van de bestuurlijke boete (tot
maximaal € 1000).Als in het derde lid het wettelijk maximum van € 1000 is opgenomen of als de
gemeente er geen behoefte aan heeft om een hogere maximumboetebedrag vast te
stellen wanneer termijnen bij herhaling worden overschreden, kan het vierde lid
worden geschrapt en dient het derde lid als volgt te luiden: De bestuurlijke
boete bedraagt ten hoogste indien de inburgeringsplichtige niet binnen de door
het college op grond van artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.De artikelen 10 en 11 bieden in de vorm van het vaststellen van maximumbedragen
het kader voor het college bij het vaststellen van de hoogte van de bestuurlijke
boetes in individuele gevallen. Het college zal binnen deze kaders zelf een
beleid moeten ontwikkelen. Het is aan te bevelen dat het college in
beleidsregels vastlegt hoe dat beleid er uit ziet: welke boete wordt in beginsel
opgelegd bij welke overtreding en met welk bedrag wordt de boete in beginsel
verhoogd als de betrokken inburgeringsplichtige dezelfde overtreding nogmaals
pleegt.Artikel 22 - Afzien van bestuurlijke boeten bij het ontbreken van
verwijtbaarheidDit artikel spreekt voor zich.Artikel 23 - Informatieverstrekking aan de vrijwillige inburgeraarZie artikel 10.Artikel 24 - Aanwijzen van de doelgroepenIn dit artikel worden de criteria genoemd op grond waarvan het college
categorieën vrijwillige inburgeraars kan aanwijzen die bij voorrang in
aanmerking komen voor een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening. Het
ligt voor de hand om bij vrijwillige inburgeraars dezelfde criteria te hanteren
als bij inburgeringsplichtigen (artikel 3 van de verordening).Artikel 25 - De samenstelling van de voorzieningZie artikel 12.Artikel 26 - De procedure van het doen van een aanbodDit artikel spreekt voor zich.Artikel 27 - De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetZie artikel 14.Artikel 28 - De inning van de eigen bijdrageOp grond van artikel 24e WI is de vrijwillige inburgeraar met wie een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening is overeengekomen een eigen
bijdrage verschuldigd. De hoogte van deze bijdrage is geregeld in artikel 23,
tweede lid, WI. Artikel 24f bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels
moet stellen over de eventuele inning van de eigen bijdrage door het college en
de mogelijkheid van betaling in termijnen. Artikel 15 van deze verordening is de
uitwerking van deze verplichting.De gemeenteraad kan bij verordening bepalen dat vrijwillige inburgeraars geen
eigen bijdrage hoeven te betalen (artikel 24e, tweede lid, WI). Dit is geregeld
in de alternatieve bepaling van dit artikel.Op grond van artikel 24e, tweede lid, WI is het ook mogelijk bij verordening te
regelen dat de vrijwillige inburgeraars een lagere eigen bijdrage betalen dan
het wettelijk geregelde bedrag of dat bepaalde categorieën vrijwillige
inburgeraars geen eigen bijdrage betalen of een lager bedrag.In deze overeenkomst is gekozen voor de handhaving van de eigen bijdrage voor
vrijwillige inburgeraars.Artikel 29 - Opleggen van verplichtingenIn dit artikel zijn de verplichtingen voor een vrijwillige inburgeraar
neergelegd die het college kan opnemen in de overeenkomst met een vrijwillige
inburgeraar. Het gaat om dezelfde verplichtingen als de verplichtingen die het
college kan opnemen in de beschikking waarmee een voorziening voor een
inburgeringsplichtige wordt vastgesteld (zie artikel 8 van de verordening).Artikel 30 - De inhoud van de overeenkomstDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar over het toekennen van een
voorziening zal dezelfde onderwerpen bevatten als de beschikking tot het
vaststellen van een voorziening voor inburgeringsplichtigen.Artikel 31 - Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomstOp grond van artikel 24f moet de raad bij verordening regels stellen over de
niet-nakoming van de overeenkomst. In dit artikel legt de raad de sancties vast
die het college kan toepassen als de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen
die zijn neergelegd in de overeenkomst niet nakomt. Gedacht kan worden aan de
volgende soorten sancties: een maximale boete, waarbij het bedrag van de boete
vergelijkbaar is met of lager dan de bestuurlijke boetes die het college kan
opleggen als een inburgeringsplichtige de verschillende verplichtingen niet
nakomt;een maximale boete in de vorm van een bepaald percentage van de kosten
van de voorziening, waarbij de maximale hoogte van de boetebedragen
vergelijkbaar is met of lager dan de bestuurlijke boetes die het college kan
opleggen als een inburgeringsplichtige de verschillende verplichtingen niet
nakomt.Naast het opleggen van sancties, hebben gemeenten ook de mogelijkheid om
prestaties te belonen, bijvoorbeeld in de vorm van een bonus als een vrijwillige
inburgeraar aan het inburgeringsexamen of staatsexamen heeft deelgenomen of
daarvoor geslaagd is. Ook de bonussen kunnen in de overeenkomst worden
opgenomen.Artikel 32 - Het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraarArtikel 24f WI draagt de gemeenteraad op om bij verordening regels te stellen
over het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige inburgeraar. Dit
artikel van de verordening is een uitwerking van deze verplichting. Dit artikel
is gelijk aan artikel 27 WI, waarin is geregeld op welke wijze het college de
identiteit van een inburgeringsplichtige vaststelt.Artikel 33 Hardheidsclausule Dit artikel spreekt voor zichArtikel 34 Inwerkingtreding Dit artikel spreekt voor zich.Artikel 35 Citeertitel Dit artikel spreekt voor zich