CVDR120212_1Verordening inburgering 2012nlregelingBeuningen2017-07-25BeuningenDe Koerier, 14 november 2011Verordening inburgering 2012Wet inburgeringgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-11-01De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-01-01Nieuwe regelingBW11.01166De verordening vervangt de Verordening inburgering, vastgesteld 24 juni 2008.
verordening inburgering 2012
De raad van de gemeente Beuningen;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders d.d. 27 september
2011, gelezen het voorstel van de Commissie Samenleving d.d. 10 oktober
2011 en gelet op de artikelen 8, 19, vijfde lid, 23, derde lid, 24a,
vijfde lid, 24f en 35 van de Wet inburgering en artikel 4.27, derde lid,
van het Besluit inburgering;besluit vast te stellen de volgende verordening:VERORDENING INBURGERING 20121.Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1- Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Beuningen;
de wet: de Wet inburgering;
voorziening: een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening.
2.De overige begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.2- De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars1.Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen en de
vrijwillige inburgeraars op een doeltreffende en doelmatige wijze
worden geïnformeerd over hun rechten en plichten uit hoofde van de
wet en over het aanbod van en de toegang tot de voorzieningen.2.Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen en de vrijwillige inburgeraars in ieder geval
gebruik van de volgende middelen:
het verstrekken van schriftelijk informatiemateriaal
het inrichten van een gemeentelijke informatie- en
adviesfunctie
het geven digitale informatie op de website van de gemeente
Beuningen.
3.Het college beoordeelt tenminste eens in de vier jaren de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan
de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige inburgeraars, en
rapporteert daarover aan de raad.2.Het aanbieden van een voorziening3- Aanwijzen van de doelgroepenHet college wijst de groepen inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraars aan waaraan hij bij voorrang een voorziening kan aanbieden
op basis van de volgende criteria:
geestelijk bedienaren die inburgeringsplichtig zijn.
de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar die een
uitkering ontvangt op grond van de Wet Werk en Bijstand en/of de
Wet Investering in Jongeren.
4- De samenstelling van de inburgeringsvoorziening1.Het college stemt de voorziening, met uitzondering van de
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, af op het
startniveau en de vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden en de
maatschappelijke positie van de inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraar.2.Indien de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling wordt aangeboden draagt
het college er zorg voor dat de inburgeringsvoorziening hierop is
afgestemd.3.Een voorziening kan, naast datgene dat in de wet is geregeld, een of
meer van de volgende onderdelen bevatten:
NT2 onderwijs;
Een voorziening zoals bedoeld in de Re-integratieverordening
WWB/IOAW/IOAZ/ verordening werkleeraanbod WIJ gemeente
Beuningen;
Oriëntatie op loopbaan, beroep, scholing of
vrijwilligerswerk;
Maatschappelijke ondersteuning voor vluchtelingen;
Vaktaal.
5- De procedure van het doen van een aanbod1.Het aanbod bedoeld in het tweede lid wordt niet eerder gedaan dan
nadat de identiteit van de inburgeringsplichtige of de vrijwillige
inburgeraar is vastgesteld aan de hand van een document als bedoeld
in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht. 2.Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, of artikel 24a
van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt gezonden naar het adres
waar de inburgeringsplichtige of de vrijwillige inburgeraar in de
gemeentelijke basisadministratie is ingeschreven. 3.Het aanbod geeft een omschrijving van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening die wordt aangeboden en vermeldt de rechten en
verplichtingen die aan de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening worden verbonden. 6- De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget1.Het college behandelt het verzoek van de inburgeringsplichtige of
vrijwillige inburgeraar om in aanmerking te komen voor een
voorziening in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget op de
volgende wijze:a.de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar dient
voorafgaande aan de voorziening een schriftelijk gemotiveerd verzoek
tot een persoonlijk inburgeringsbudget in. b.de gemeente begeleidt de betreffende inburgeraar actief met de
samenstelling van de voorziening, met het doel dat de
inburgeringsvoorziening moet leiden tot een succesvol afgelegd
inburgeringexamen of een van de inburgeringsplicht vrijstellend
examen; c.de doorlooptijd is gesteld binnen de gestelde inburgeringstermijn.
2.Het college keurt het voorstel van de inburgeringsplichtige of
vrijwillige inburgeraar voor het volgen van een (duaal)
inburgeringprogramma goed, indien: a.het voorgestelde traject naar het oordeel van het college passend is
om hem of haar voor te bereiden op en toe te leiden naar het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I of
II; en b.de kosten voor dit traject niet hoger zijn dan € 5.000,-;c.de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar niet al
deelneemt aan een ander gemeentelijk inburgeringstraject; en d.het voorgestelde traject wordt verzorgd door een inburgeringsbedrijf
dat voldoet aan de volgende vereisten: ·de aanbieder heeft aantoonbare ervaring op het gebied van het
verzorgen van inburgeringsvoorzieningen; ·de aanbieder van de voorziening moet zijn ingeschreven bij de Kamer
van Koophandel. 3.Het college keurt het voorstel van de inburgeringsplichtige of
vrijwillige inburgeraar voor het volgen van een
taalkennisvoorziening goed, indien deze taalkennisvoorziening: ·naar het oordeel van het college passend is om hem of haar de kennis
van de Nederlandse taal te laten verwerven die noodzakelijk is voor
het kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2; en·wordt verzorgd door een erkend taalinstituut dat ingeschreven staat
bij de Kamer van Koophandel.4.Als het college de voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget heeft vastgesteld, sluit het college en de
inburgeringsplichtige een overeenkomst met het inburgeringsbedrijf.
5.Als het college de overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar,
bedoeld in artikel 24d, tweede lid, van de wet, waarin de
voorziening in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget is
opgenomen, heeft gesloten, sluiten het college en de vrijwillige
inburgeraar een overeenkomst met het inburgeringsbedrijf.6.Het college beheert het toegekende persoonlijke
inburgeringsbudget.7- De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid en artikel
24e van de Wet inburgering wordt in ten hoogste 6
termijnen betaald.2.Het college legt in de beschikking tot vaststelling van de
voorziening de termijnen van betaling vast. Indien het college de
eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt dat in de
beschikking vastgelegd.3.Indien de inburgeraar, die een eigen bijdrage, als bedoeld in
artikel 23, tweede lid van de Wet inburgering is verschuldigd, op
grond van artikel 31 van de Wet inburgering wordt ontheven van zijn
inburgeringsplicht wordt de eigen bijdrage kwijtgescholden.4.Het derde lid is van overeenkomstige toepassing op de inburgeraar
van wie het college op grond van door de inburgeraar aantoonbaar
geleverde inspanning van oordeel is dat het voor hem redelijkerwijs
niet mogelijk is het inburgeringsexamen te behalen.5.De vrijwillige inburgeraar met wie een inburgeringsvoorziening is
overeengekomen in de periode 1-1-2010 tot 1-1-2011 is geen eigen
bijdrage verschuldigd.8- Opleggen van verplichtingen1.Het college kan een inburgeringsplichtige bij beschikking een of
meer van de volgende verplichtingen opleggen:a.het deelnemen aan de voorziening;b.het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;c.het deelnemen aan voortgangsgesprekken;d.voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een tijdstip dat
door het college wordt bepaald;e.het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan;f.overige verplichtingen die het bereiken van het doel van de
inburgeringsvoorziening kunnen ondersteunen.2.Het college kan de onder lid 1 sub a tot en met f genoemde
verplichtingen ook opnemen in de met de vrijwillige inburgeraar te
sluiten overeenkomst.9- De inhoud van de beschikkinga.Het besluit tot vaststelling van de voorziening bevat in ieder
geval:b.een beschrijving van de voorziening;c.een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;d.de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II moet zijn behaald;e.de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage; enf.ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van handhaving
van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van de Wet
inburgering, aanvangt.10- De inhoud van de overeenkomst voor de vrijwillige
inburgeraarDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar, bedoeld in artikel 24d,
tweede lid van de wet bevat in ieder geval:
een beschrijving van de voorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de vrijwillige
inburgeraar;
de datum waarop aan het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn deelgenomen;
de sancties die kunnen worden toegepast wanneer de
verplichtingen niet worden nagekomen, en indien van toepassing.
de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage.
11- Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomst voor de
vrijwillige inburgeraarIndien de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen die zijn neergelegd
in de overeenkomst niet of onvoldoende nakomt kan het college een
geldboete van € 250,- opleggen.3.De bestuurlijke boete12- De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt € 100,- indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de Wet inburgering.2.De bestuurlijke boete bedraagt € 200,- indien de
inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking verleent aan
de uitvoering van de voor hem vastgestelde voorziening, bedoeld in
artikel 23, eerste lid, van de Wet inburgering of aan de
verplichtingen, bedoeld in artikel 8 van deze verordening.3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 200,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de Wet inburgering bedoelde termijn of binnen de door het college op
grond van 5.4.artikel 31, tweede lid, onderdeel a, van de Wet inburgering
verlengde termijn het inburgeringsexamen heeft behaald.13- Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 10,
eerste lid, Wet inburgering bedraagt € 200,- indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.2.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 10,
tweede lid, Wet inburgering bedraagt € 400,- indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.3.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 400,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 van de Wet inburgering vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.4.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 600,- indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 33 van de Wet inburgering vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald.4.Overgangs- en slotbepalingen14- Onvoorziene gevallen en hardheidsclausule1.In alle gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.2.Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in
deze verordening, als toepassing daarvan tot onbillijkheden van
overwegende aard leidt.15– Inwerkingtreding1.Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2012.2.In afwijking van lid 1 treedt artikel 7 lid 5 in werking met ingang
van 1 januari 2010.3.De verordening inburgering, vastgesteld bij besluit van 24 juni 2008
wordt ingetrokken met ingang van de datum van inwerkingtreding van
de verordening Wet inburgering gemeente Beuningen 2012.16– OvergangsbepalingBesluiten, genomen krachtens de verordening bedoeld in artikel 15 tweede
lid, die golden op het moment van de inwerkingtreding van deze
verordening en waarvoor deze verordening overeenkomstige besluiten kent,
gelden als besluiten genomen krachtens deze verordening.17CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening inburgering 2012.Toelichting bij de verordeningDe Wet inburgering (Wi) regelt de inburgeringsplicht voor in beginsel alle
onderdanen van derdelanden van 18 tot 65 jaar die duurzaam in Nederland willen
en mogen verblijven. Bij het invulling geven aan de inburgeringsverplichting
staat de eigen verantwoordelijkheid (ook in financiële zin) van de
inburgeringsplichtige centraal. De inburgeringsplichtige kan naar eigen inzicht
bepalen hoe hij zich wil voorbereiden op het inburgeringsexamen. Aan de
inburgeringsverplichting is voldaan wanneer het inburgeringsexamen is behaald
(een resultaatsverplichting).Daarnaast is in de Wet inburgering ook de vrijwillige inburgering geregeld. De
bepalingen in de wet over vrijwillige inburgering zijn zoveel mogelijk
geformuleerd overeenkomstig de bepalingen die gelden voor de
inburgeringsplichtigen. Gemeenten krijgen in de Wet inburgering een aantal
belangrijke taken toebedeeld. Zo hebben gemeenten de opdracht om de
inburgeringsplichtigen en de vrijwillige inburgeraars in de gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit deze wet.Daarnaast hebben gemeenten de taak aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraars die daarvoor op grond van de wet of het gemeentelijk beleid in
aanmerking komen een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan te
bieden. Een inburgeringsvoorziening leidt toe naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal. In plaats van een
inburgeringsvoorziening mogen gemeenten aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars die een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 volgen of gaan
volgen een taalkennisvoorziening aanbieden. In de verordening wordt gesproken
over ‘voorziening’. Hieronder wordt zowel de inburgeringsvoorziening als de
taalkennisvoorziening begrepen. Ook moeten gemeenten de inburgeringsplicht van
inburgeringsplichtigen handhaven. Het college moet een bestuurlijke boete
opleggen als een inburgeringsplichtige zich verwijtbaar niet houdt aan de
verplichtingen die voor hem gelden. Het ligt voor de hand dat het college ook
toezicht houdt of de overeenkomst door de vrijwillige inburgeraar wordt
nagekomen en indien dat niet het geval is zo nodig maatregelen neemt.In verband met deze taken draagt de Wet inburgering gemeenten op om bij
verordening regels te stellen over de volgende onderwerpen:
De informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars (artikel 8 en artikel 24f Wi).
Het aanbieden van een voorziening en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een voorziening is vastgesteld (artikel
19, vijfde lid, en artikel 23, derde lid, Wi).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd (artikel 35 Wi).
Het aanbieden van een voorziening aan vrijwillige inburgeraars (artikel
24a tot en met 24f Wi).
Het persoonlijk inburgeringsbudget (artikel 19, tweede lid en artikel
24a, tweede lid, Wi).
De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraarsArtikel 8 en 24f Wi bepalen dat de gemeenteraad bij verordening regels vaststelt
over de informatieverstrekking door de gemeente aan respectievelijk
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars over de rechten en plichten
uit hoofde van de wet.Het aanbieden van voorzieningen aan inburgeringsplichtigenHet uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Gemeenten kunnen inburgeringsplichtigen ondersteunen door
het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening. Alle
inburgeringsplichtigen kunnen in beginsel in aanmerking komen voor een
voorziening. De gemeenteraad bepaalt welke groepen inburgeringsplichtigen bij
voorrang in aanmerking komen voor een voorziening en welke groepen op eigen
kracht dienen in te burgeren. Deze keuze dient te berusten op objectieve
criteria die in de verordening worden vastgelegd. Een inburgeringsvoorziening leidt toe naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en omvat het eenmaal kosteloos
afleggen van dat examen. Een inburgeringsvoorziening kan ook een duale
inburgeringsvoorziening zijn. Dit is een inburgeringsvoorziening die met het oog
op de actieve deelname van de inburgeringsplichtige aan de Nederlandse
samenleving mede voorziet in activiteiten die in samenhang, en ten minste voor
een deel gelijktijdig, met het verwerven van mondelinge en schriftelijke
vaardigheden in de Nederlandse taal en kennis van de Nederlandse samenleving
worden uitgevoerd. Een taalkennisvoorziening is gericht op de verwerving van de
kennis van de Nederlands taal die noodzakelijk is voor het kunnen afronden van
een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19, derde lid, Wi). De
inburgeringsplichtige is verplicht een eigen bijdrage van € 270,- te betalen
voor de voorziening. Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een
voorziening ook uit maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid,
Wi).De Wet inburgering draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te
stellen met betrekking tot het aanbieden van een voorziening. In de wet is ook
vastgelegd over welke onderwerpen in ieder geval regels moeten worden
gesteld:
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een
aanbod aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a,
Wi).
De criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, Wi).
De vaststelling door het college van een passende voorziening, met
inbegrip van de totstandkoming en de samenstelling van die voorziening
(artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, Wi).
De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
voorziening is vastgesteld. Deze regels hebben in ieder geval betrekking
op de inning van de eigen bijdrage door het college en de mogelijkheid
van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, Wi).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boeteArtikel 35 Wi draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de bestuurlijke
boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan worden
opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het bedrag dat ten hoogste als
bestuurlijke boete kan worden opgelegd.Het aanbieden van voorzieningen aan vrijwillige inburgeraarsDe bepalingen in de wet over vrijwillige inburgering zijn zoveel mogelijk
geformuleerd overeenkomstig de bepalingen die gelden voor de
inburgeringsplichtigen. In artikel 24a van de Wi wordt geregeld dat het college
aan de vrijwillige inburgeraar een aanbod kan doen voor een (duale)
inburgeringsvoorziening die toe leidt naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I en II, of een taalkennisvoorziening.
Artikel 24d van de wet regelt dat indien een vrijwillige inburgeraar in
aanmerking komt voor een voorziening, het college een aanbod doet aan de
vrijwillige inburgeraar. Als de vrijwillige inburgeraar het aanbod voor een
voorziening aanvaardt, sluit het college met hem een overeenkomst. De
gemeenteraad stelt in een verordening in ieder geval regels over de procedure
die het college volgt voor het doen van een aanbod en de criteria die daarbij
worden gehanteerd, de wijze waarop met de vrijwillige inburgeraar in overleg
wordt getreden om te komen tot een passende voorziening, met inbegrip van de
totstandkoming en samenstelling van die voorziening (artikel 24a, vijfde lid,
Wi). Op grond van artikel 24e Wi is de vrijwillige inburgeraar met wie een
voorziening is overeengekomen de in artikel 23, tweede lid vastgestelde eigen
bijdrage verschuldigd. Vrijwillige inburgeraars die een gecombineerde
voorziening als bedoeld in artikel 24b, eerste lid, van de wet, moeten volgen,
hoeven geen eigen bijdrage te betalen (artikel 24 e, derde lid, Wi). De
gemeenteraad kan bij verordening bepalen dat alle of bepaalde categorieën
vrijwillige inburgeraars geen eigen bijdrage hoeven te betalen of een lager
bedrag dan het bedrag dat in de wet is vastgelegd (artikel 24 e, tweede lid,
Wi). Artikel 24f Wi draagt gemeenten op om bij verordening regels te stellen
over de informatieverstrekking door de gemeente aan vrijwillige inburgeraars ter
zake van hun rechten en plichten uit hoofde van deze wet, de inning van de eigen
bijdrage door het college en de mogelijkheid van betaling in termijnen, de
niet-nakoming van de overeenkomst alsmede het vaststellen van de identiteit van
de vrijwillige inburgeraar.Het persoonlijk inburgeringsbudgetOp grond van artikel 19, tweede lid en artikel 24a, tweede lid, Wi kan het
college een (duale) inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aanbieden
in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget als de inburgeringsplichtige
respectievelijk de vrijwillige inburgeraar daarom verzoekt. Een
inburgeringsplichtige of een vrijwillige inburgeraar kan niet zonder meer
aanspraak doen op een persoonlijk inburgeringsbudget. Hij dient daartoe een
verzoek te doen aan het college. De inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraar zal in beginsel zelf op zoek moeten naar een inburgeringsbedrijf dat
een inburgeringsprogramma kan bieden dat past bij zijn voorkeur en ambities. Het
college heeft als taak de inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars bij
de vormgeving van hun inburgering en de keuze van een inburgeringsbedrijf te
begeleiden (artikel 4.27, eerste lid, Besluit inburgering). De
inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar moet een voorstel voor een
inburgeringsprogramma bij het college indienen. Het voorstel van de
inburgeringsplichtige of de vrijwillige inburgeraar behoeft de goedkeuring van
het college (artikel 4.27, tweede lid, Besluit inburgering). Het college
beoordeelt het voorstel voor het inburgeringsprogramma of het geschikt is om de
betrokkene voor te bereiden op en toe te leiden naar het inburgeringsexamen of
het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II, en in het geval van een
taalkennisvoorziening of deze geschikt is om de betrokkene kennis van de
Nederlandse taal te laten verwerven die noodzakelijk is voor het kunnen afronden
van een mbo-opleiding op niveau 1 of 2. Het inburgeringsbedrijf dient te voldoen
aan de eisen die in de verordening zijn gesteld.De inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar krijgt geen geld in handen.
Het geld voor het betalen van de inburgeringscursus gaat rechtstreeks van de
gemeente naar het inburgeringsbedrijf.Gemeenten moeten in hun verordening regels opnemen die betrekking hebben op het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening in de vorm
van een persoonlijk inburgeringsbudget (artikel 19, vijfde lid, Wi en artikel
24a, vijfde lid. Wi).Artikelgewijze toelichtingArtikel 1 - BegripsomschrijvingenOmwille van leesbaarheid van de verordening wordt het begrip ‘voorziening’
gebruikt (eerste lid, onderdeel c). Een voorziening kan zowel een
inburgeringsvoorziening als een taalkennisvoorziening inhouden.Het tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de
Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.Artikel 2 - De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraarsDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige
inburgeraars in haar gemeente goed te informeren over de rechten en plichten die
voortvloeien uit de Wet inburgering. De wet laat gemeenten vrij om zelf te
bepalen op welke wijze de informatievoorziening wordt georganiseerd. Wel bepalen
de artikelen 8 Wi en 24f Wi dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststellen over de informatieverstrekking door de gemeente aan respectievelijk
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars ter zake van hun rechten en
plichten uit hoofde van deze wet. Ten aanzien van inburgeringsplichtigen dienen
ook regels te worden vastgesteld ter zake van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen. Dit artikel in de verordening vormt de uitwerking van
deze verplichting. Overeenkomstig de rolverdeling tussen raad en college, stelt
de raad in dit artikel de kaders vast voor een adequate informatievoorziening
aan de inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars. Het college is belast
met de organisatie van de informatieverstrekking en legt daarover (periodiek)
verantwoording af aan de raad.Artikel 3 - Aanwijzen van de doelgroepenHet college kan aan alle inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars een
aanbod doen voor een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening (artikel
19 eerste lid en artikel 24a Wi). Het college is echter verplicht een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan te bieden aan
asielgerechtigden verplichte inburgeraars en een inburgeringsvoorziening aan
geestelijke bedienaren die inburgeringsplichtig zijn. Op grond van artikel 19,
vijfde lid, onderdeel a en artikel 24a, vijfde lid, onderdeel a, Wi moet de
gemeenteraad bij verordening regels stellen met betrekking tot de criteria die
worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars. Dit artikel vormt de uitwerking van deze verplichting.
In dit artikel wordt het college opgedragen om vast te stellen aan welke groepen
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars bij voorrang een voorziening
kan worden aangeboden. Bovendien wordt in dit artikel vastgelegd binnen welke
kaders het college tot zijn keuze van doelgroepen moet komen. De uitwerking van
deze groepen sluit aan bij de participatievisie zoals vastgelegd in de integrale
visie op het participatiebudget.Dit artikel regelt dat de groepen die het college aanwijst bij
voorrang een voorziening krijgen aangeboden. Dit betekent dat
het college de ruimte heeft om in bepaalde gevallen ook een voorziening aan te
bieden aan vrijwillige en verplichte inburgeraars die niet behoren tot de groep
of groepen die hij heeft aangewezen. Om te voorkomen dat vrijwillige en
verplichte inburgeraars die behoren tot de groep of groepen die het college
heeft aangewezen aan deze aanwijzing een recht gaan ontlenen op het krijgen van
een aanbod, bepaalt dit artikel dat het college aan de groepen die hij aanwijst
een voorziening kan aanbieden. In de keuze van de prioritaire doelgroepen is uitgegaan van de conceptvisie
participatiebudget die op 15 februari 2011 door de gemeenteraad is vastgesteld.
Hierin zijn de kaders voor het doelbereik en de doelgroep vastgelegd. Er zijn
twee wettelijk verplichte groepen aan wie de gemeente een aanbod moet doen. Dit
zijn asielgerechtigde inburgeringsplichtige inburgeraars en geestelijk
bedienaren die inburgeringsplichtig zijn. Daarnaast heeft de gemeenteraad
vastgesteld dat met voorrang aan de inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraars die een uitkering ontvangen op grond van de Wet Werk en Bijstand
en/of de Wet Investering in Jongeren een aanbod wordt gedaan.Artikel 4 - De samenstelling van de voorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling van
die voorziening (artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, Wi). In dit artikel worden
de kaders vastgesteld waarbinnen het college de opdracht heeft voor iedere
inburgeringsplichtige en vrijwillige inburgeraar die daarvoor in aanmerking
komt, een op de persoon toegesneden voorziening samen te stellen. In het eerste
lid wordt aangegeven op welke wijze het college een passende voorziening moet
vaststellen. Bij het bepalen van de passendheid van een voorziening kunnen de
volgende factoren een rol spelen:
De kennis van de inburgeraar van de Nederlandse taal en de Nederlandse
samenleving en zijn of haar leercapaciteit.
De maatschappelijke rol die de inburgeraar vervult of gaat vervullen in
de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan het
verrichten van betaalde arbeid of het opvoeden van kinderen.
De persoonlijke situatie van de inburgeraar. Daarbij kan bijvoorbeeld
worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de inburgeraar moet
vervullen.
Voor de mogelijkheden van het aanbieden van duale inburgeringsvoorzieningen
wordt verwezen naar de toelichting bij het Besluit inburgering. De samenstelling
van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren wordt geregeld bij
ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de mogelijkheid om de
inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren aanbieden naar eigen
inzicht vorm te geven. In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen
en vrijwillige inburgeraars die een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
ontvangen, kan het voordelen opleveren de voorziening daarmee te combineren. De
Wet inburgering bepaalt dat de voorziening gecombineerd moet worden met een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling (re-integratievoorziening) als een
voorziening wordt aangeboden aan een inburgeringsplichtige of vrijwillige
inburgeraar die bijstandsgerechtigd is of een uitkering ontvangt op grond van
een andere socialezekerheidswet of socialezekerheidsregeling én deze verplicht
is om arbeid te verkrijgen of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid en artikel
24a, eerste lid Wi). Het college is verantwoordelijk voor het aanbieden van de
gecombineerde voorziening (artikel 20, tweede lid en artikel 24B, tweede lid
Wi).Artikel 19, vierde lid Wi draagt het college op om er voor te zorgen dat de
voorziening wordt afgestemd op de mogelijkheden van betrokkene tot
arbeidsinschakeling. De voorziening dient dus te worden afgestemd op de
re-integratievoorziening. Aangezien de re-integratievoorziening in het kader van
de uitkeringsverstrekking op grond van socialezekerheidswetten of –regelingen
ook door andere partijen dan het college wordt verstrekt, zal het college
afspraken moeten maken met de verantwoordelijke uitvoerders van de
socialezekerheidswet of –regeling: het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of overheidswerkgevers
(artikel 21 en 24c Wi).Het tweede lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel
van de inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening kan opnemen. In de wet
is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in ieder geval moet bestaan: een
cursus die toe leidt naar het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II en het eenmaal kosteloos afleggen van het desbetreffende
examen (artikel 19, derde lid en 24a, derde lid Wi).Voor asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) maakt ook
maatschappelijke begeleiding een verplicht onderdeel uit van de voorziening
(artikel 19, zesde lid, WI). Hiervoor werkt de gemeente Beuningen samen met
stichting Vluchtelingen en Nieuwkomers Zuid & Oost Gelderland.Artikel 5 - De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen dat
het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang omdat
zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het goed is – leidt tot een
besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening. In het eerste lid van dit artikel wordt geregeld dat het
college het aanbod van een voorziening aan de inburgeringsplichtige en
vrijwillige inburgeraar op schriftelijke wijze doet en dat het aanbod wordt
toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige staat ingeschreven in
de GBA. Op deze wijze kan er geen onduidelijk ontstaan over het feit dat het
college de inburgeringsplichtige een aanbod heeft gedaan.Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke
beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens
worden opgevat als instemming met de beschikking tot het vaststellen van de
voorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). Deze beschikking
moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (het vierde lid).De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige en
vrijwillige inburgeraar het aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit
schriftelijk aan de gemeente meedeelt (het derde lid). Het kan natuurlijk
voorkomen dat een inburgeraar aan de gemeente meldt dat hij wel een voorziening
wil, maar dat hij gelet op zijn situatie bepaalde wijzigingen aangebracht zou
willen zien in het aanbod van de gemeente. Als de gemeente hierop positief
reageert, zal ze het gedane aanbod moeten aanpassen.Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert de
inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen. Gaat het om een oudkomer, dan is er geen
termijn vastgesteld waarbinnen de betreffende persoon het inburgeringsexamen
moet hebben behaald. Het ligt voor de hand dat het college in een dergelijke
situatie een handhavingsbeschikking neemt. Artikel 6 - De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetOp grond van artikel 19, tweede lid, Wi kan het college de voorziening aanbieden
in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget als de inburgeringsplichtige
of vrijwillige inburgeraar daarom verzoekt. Op grond van het vijfde lid van
artikel 19 Wi moet de gemeenteraad bij verordening regels stellen over de
procedure die door het college wordt gevolgd bij het behandelen van verzoeken om
een persoonlijk inburgeringsbudget en de criteria die worden gehanteerd bij het
toekennen van een persoonlijk inburgeringsbudget. In het eerste lid legt de
gemeente vast op welke wijze verzoeken van inburgeraars om toekenning van een
persoonlijk inburgeringsbudget worden behandeld. In de verordening kunnen de
volgende onderwerpen worden geregeld:
De wijze waarop het verzoek moet worden ingediend: schriftelijk of ook
mondeling.
De wijze van begeleiding door de gemeente van de inburgeringsplichtige
bij vormgeving van zijn inburgering en de keuze van een
inburgeringsbedrijf. Op grond van artikel 4.27, eerste lid, Besluit
inburgering moet het college deze taak op zich nemen.
De termijn die de inburgeringsplichtige krijgt om op zoek te gaan naar
een inburgeringsbedrijf dat past bij zijn voorkeur en ambities.
Op grond van artikel 4.27, tweede lid, Besluit inburgering moet het college het
voorstel van de inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar voor het volgen
van een inburgeringsprogramma of taalkennisvoorziening goedkeuren. Dit voorstel
zal in de praktijk worden opgesteld door het inburgeringsbedrijf. Het tweede en
derde lid van dit artikel leggen de twee criteria vast aan de hand waarvan het
college het voorstel voor het volgen van respectievelijk een
inburgeringsprogramma en een taalkennisvoorziening goedkeurt. De eerste eis is
dat het inburgeringsprogramma naar het oordeel van het college passend is om de
inburgeringsplichtige voor te bereiden op en toe te leiden naar het
inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II. De
taalkennisvoorziening dient gericht te zijn op de verwerving van de kennis van
de Nederlandse taal die noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een
beroepsopleiding (MBO 1 en 2). Het tweede vereiste is dat het inburgeringsprogramma of de taalkennisvoorziening
wordt verzorgd door een inburgeringsbedrijf dat voldoet aan de eis of de eisen
die de verordening aan inburgeringsbedrijven stelt. Artikel 4.27, derde lid, Besluit inburgering bepaalt dat de gemeenteraad bij
verordening bepaalt wie met het inburgeringsbedrijf een overeenkomst met
betrekking tot de inburgering van de inburgeringsplichtige sluit. Gekozen is om
de inburgeraar samen met het college de overeenkomst met het inburgeringsbedrijf
te laten afsluiten. Tot slot is bepaalt dat het college het persoonlijk
inburgeringsbudget beheert.Artikel 7 - De inning van de eigen bijdrageIn de verordening moeten regels worden gesteld over de inning van de eigen
bijdrage van de inburgeraar door het college en de mogelijkheid van betaling in
termijnen (artikel 23, derde lid en artikel 24e Wi). De hoogte van de eigen
bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt € 270,-. Dit bedrag kan bij
algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd (artikel 23, tweede lid, Wi).
Voor vrijwillige inburgeraars kan de gemeenteraad bepalen dat er geen eigen
bijdrage of een lagere eigen bijdrage verschuldigd is. Er is voor gekozen om in
de nieuwe verordening alle groepen inburgeraars dezelfde eigen bijdrage op te
leggen. Uitzondering hierop vormen vrijwillige inburgeraars die in 2010 met een
inburgeringsvoorziening zijn gestart. In 2010 heeft de gemeente Beuningen extra middelen aangevraagd voor de werving
van inburgeraars. Er is vooral ingezet op de werving van vrijwillige
inburgeraars. Deze doelgroep bestaat voor een belangrijk deel uit inwoners die
al langere tijd in de gemeente verblijven, en nog onvoldoende de Nederlandse
taal beheersen. Veelal zijn deze inwoners genaturaliseerd, en hierdoor niet meer
inburgeringsplichtig. Om de drempels voor deze groep zo laag mogelijk te houden
is er geen eigen bijdrage geïnd. De werving is succesvol geweest. In 2010 zijn
er zeven vrijwillige inburgeraars gestart met een inburgeringsvoorziening op een
totaal aantal van 32 inburgeraars. Dankzij dit succes heeft de gemeente een
extra bonus ter hoogte van € 33.627 van het Rijk ontvangen. Vanaf 2011 ontvangt de gemeente een lager
budget van het Rijk voor de inburgering. Hierdoor kan slechts aan een kleine
groep een aanbod worden gedaan. Van actieve werving zal geen sprake meer zijn.
Een gelijke eigen bijdrage voor alle inburgeraars is hierdoor
gerechtvaardigd.In dit artikel van de verordening wordt verder geregeld dat de
inburgeringsplichtige en de vrijwillige inburgeraar het recht heeft de eigen
bijdrage in een aantal termijnen te betalen. Artikel 24, eerste lid, Wi maakt
het bij inburgeringsplichtigen die algemene bijstand ontvangen mogelijk dat het
college de eigen bijdrage verrekent met deze uitkering. Als het college wil
overgaan tot verrekening, moet dat worden vastgelegd in de beschikking tot
vaststelling van de voorziening. Als de inburgeringsplichtige een uitkering van
het UWV ontvangt, kan het college het UWV verzoeken de eigen bijdrage te
verrekenen met of in te houden op de uitkering van het UWV (artikel 24, tweede
lid, Wi). In dit geval int het UWV de eigen bijdrage ten behoeve van de
gemeente. Deze wijze van verrekening geschiedt door het UWV en niet door de
gemeente, en wordt dus niet in deze verordening geregeld.Artikel 8 - Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, Wi dat bepaalt dat de
gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een voorziening is vastgesteld. Dit artikel
delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen die in het artikel
worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het kader van een voorziening op te
leggen. Het college legt in de beschikking tot de vaststelling van de
voorziening deze verplichtingen vast.Artikel 9 - De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een voorziening is een beschikking. Dit
betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit besluit in
bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke onderwerpen in
ieder geval in de beschikking moeten worden neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende voorziening en de daaraan verbonden
rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten worden
vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn
medewerking te verlenen aan de uitvoering van de voorziening (artikel 23, eerste
lid, Wi). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als de verplichtingen van de
inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan de betrokkene (onder
andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn
waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet hebben behaald,
ligt vast in de wet. Deze termijn is drieënhalf jaar (artikel 7, eerste lid,
WI). In de beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding worden
gemaakt (onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden
vastgelegd in hoeveel termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke
wijze de betaling plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de
bijstandsuitkering). Dit is geregeld in artikel 7 van de verordening. Onderdeel
e heeft betrekking op beschikkingen voor inburgeringsplichtige oudkomers. Indien
het college een voorziening vaststelt voor een oudkomer, dan moet het college in
de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop de termijn van handhaving
van de inburgeringsplicht van start gaat (artikel 22, tweede lid, juncto artikel
26 Wi). Binnen drieënhalf jaar ná deze datum moet de betreffende oudkomer het
inburgeringexamen hebben behaald. Het college kan zelf bepalen wanneer de
termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat. Het ligt voor
de hand om deze termijn direct te laten ingaan (en bijvoorbeeld niet te koppelen
aan de datum waarop de voorziening van start gaat). De precieze datum waarop de voorziening van start gaat, zal niet altijd bekend
zijn op het moment dat deze wordt toegekend. Bovendien past het vaststellen van
een datum van aanvang van handhaving van de inburgeringsplicht, onafhankelijk
van het moment waarop met de voorziening kan worden begonnen bij het
uitgangspunt van de wet dat de betreffende persoon als oudkomer
inburgeringsplichtig is en in beginsel zelf verantwoordelijk is voor voldoen aan
de inburgeringsplicht.Artikel 10 - De inhoud van de overeenkomst voor de vrijwillige
inburgeraarDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar over het toekennen van een
voorziening zal dezelfde onderwerpen bevatten als de beschikking tot het
vaststellen van een voorziening voor inburgeringsplichtigen.Artikel 11 - Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomst voor de
vrijwillige inburgeraarOp grond van artikel 24f moet de raad bij verordening regels stellen over de
niet-nakoming van de overeenkomst. In dit artikel legt de raad de sancties vast
die het college kan toepassen als de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen
die zijn neergelegd in de overeenkomst niet nakomt.Artikel 12 - De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 Wi draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. In artikel 34 Wi zijn voor de verschillende overtredingen de
bedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De boetebedragen die in de
verordening zijn opgenomen zijn maximumbedragen en géén gefixeerde bedragen. Het
college zal bij elke overtreding de bestuurlijke boete moeten afstemmen op de
ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan de overtreder kan worden
verweten. Bovendien moet het college daarbij ook zonodig rekening houden met de
omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd (artikel 5:46, tweede lid,
Algemene wet bestuursrecht). Deze bepaling brengt met zich mee dat het college
bij elke op te leggen bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete passend
is, gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
inburgeringsplichtige.In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde re-integratie- en
inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde gedraging (bijvoorbeeld
het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en gegevens te verstrekken)
zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van een bestuurlijke boete als voor
het verlagen van de bijstand (een maatregel op grond van artikel 18, tweede lid,
Wet werk en bijstand) of het opleggen van een boete of maatregel op grond van
een andere sociale zekerheidswet of – regeling. Artikel 37 Wi bevat een regeling
voor deze samenloop. In dit artikel wordt bepaald dat het college in dat geval
géén bestuurlijke boete kan opleggen.Artikel 13 - Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 10 mogelijk
is. Het eerste en tweede lid kunnen alleen de verordening worden opgenomen als
in artikel 10, eerste en tweede lid, lagere maximum boetebedragen zijn opgenomen
dan de maximumbedragen in de wet. De verhoogde boetebedragen ingeval van
herhaling van de overtreding mogen uiteraard niet hoger zijn dan de
maximumbedragen die in artikel 34 Wi worden genoemd. Om te kunnen spreken van
een herhaling van een overtreding, moeten de overtredingen zich wel binnen een
bepaalde tijdspanne voordoen, bijvoorbeeld 12 maanden. Gemeenten kunnen een
kortere of langere termijn vaststellen.Artikel 34, onderdeel d, Wi biedt de mogelijkheid voor gemeenten om de
bestuurlijke boete te verhogen van maximaal € 500,- naar maximaal € 1000,- in
het geval dat de inburgeringsplichtige bij herhaling niet voldoet aan de
verplichting binnen de gestelde termijn het inburgeringsexamen te behalen. Dit
is geregeld in het derde en vierde lid van dit artikel. Als de
inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een bestuurlijke
boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in artikel 14,
derde lid, van de verordening. Op grond van artikel 32 Wi moet het college in de
boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen waarbinnen de
inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet behalen. Als de
inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen niet
heeft behaald, maakt het derde lid het mogelijk dat het college een hogere boete
vaststelt. Het wettelijk maximum bedraagt € 1000,- (artikel 34, onderdeel d,
WI). Ook in dat geval zal in de boetebeschikking een nieuwe termijn moeten
worden opgenomen waarbinnen de inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze (derde) termijn het
inburgeringsexamen niet heeft behaald, regelt het vierde lid dat het college
wederom een hogere bestuurlijke boete kan opleggen. De maximumboete in het
vierde lid geldt ook voor alle hierop volgende overschrijdingen van termijnen
door de inburgeringsplichtige.Artikel 14 - Onvoorziene gevallen en hardheidsclausuleDit artikel spreekt voor zich.Artikel 15 - InwerkingtredingDit artikel spreekt voor zich.Artikel 16 - OvergangsbepalingDit artikel spreekt voor zich.Artikel 17 - CiteertitelDit artikel spreekt voor zich.