CVDR114431_1Verordening Wet Inburgering 2011 gemeente MontfoortnlregelingMontfoort2011-08-25MontfoortOnbekendVerordening Wet Inburgering 2011 gemeente MontfoortWet inburgering, art. 8. Gemeentewet, art. 149.gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-05-23De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-08-252019-01-01nieuwe regelingOnbekendGeenVerordening Wet Inburgering 2011 gemeente MontfoortDe raad van de gemeente Montfoort, Gelezen het voorstel van Burgemeester en Wethouders van 5 april 2011; Gelet
op het bepaalde in de Gemeentewet; Gelet op de artikelen 8. 19. vijfde lid, 23, derde lid, 24a, vijfde lid,
24f en 35 van de Wet Inburgering en artikel 4.27, derde lid van het Besluit
Inburgering; 1Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1 - Begripsomschrijvingen
In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Montfoort;
de wet: de Wet inburgering;
voorziening: een (duale) inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening.
De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.
2 - Informatieverstrekking
Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen en de
vrijwillige inburgeraars op een doeltreffende en doelmatige wijze
worden geïnformeerd over hun rechten en plichten uit hoofde van de
wet en over het aanbod van en de toegang tot voorzieningen.
Het college maakt bij de informatieverstrekking aan de
inburgeringsplichtigen in ieder geval gebruik van de volgende
middelen:
loket van de afdeling Sociale Zaken in het stadhuis van
Woerden;
de gemeentepagina in een lokale krant;
gemeentelijke website.
2Algemene bepalingen omtrent de voorzieningen3 - Aanwijzen van de doelgroepen
Het college laat personen met een lage positie op de
participatieladder bij voorrang in aanmerking komen voor een
voorziening; speciale aandacht geldt daarbij voor:
uitkeringsgerechtigden;
personen met opvoedingstaken.
Het college legt de eventueel aanvullende voorwaarden voor het
aanbieden of vaststellen van een voorziening in beleidsregels
vast.
4 - De samenstelling van de voorziening
Het college stemt de voorziening, met uitzondering van de
inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, af op het
startniveau en de vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden en
de maatschappelijke positie van de inburgeraar.
Een voorziening kan, naast datgene dat in de wet is geregeld, een of
meer onderdelen bevatten die zijn gericht op arbeid of
participatie.
Indien de aan de inburgeringsplichtige of de vrijwillige inburgeraar
tevens een re-integratievoorziening is aangeboden, draagt het
college er zorg voor dat de inburgeringsvoorziening op de
re-integratievoorziening wordt afgestemd.
5 - De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudget
Het college kan op verzoek een voorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget vaststellen dan wel in de
overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar opnemen indien de
inburgeringsplichtige of de vrijwillige inburgeraar individuele
wensen of behoeften heeft ten aanzien van zijn inburgering waarvoor
het aanbod van een andere dan de reguliere aanbieder van
inburgeringsvoorzieningen beter passend is.
Het college keurt het voorstel voor het volgen van een (duaal)
inburgeringsprogramma goed, indien dit programma:
naar het oordeel van het college passend is om hem voor te
bereiden op en toe te leiden naar het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II; en
wordt verzorgd door een inburgeringsbedrijf dat houder is
van het keurmerk Inburgeren van de stichting Blik op
Werk.
Het college keurt het voorstel voor het volgen van een
taalkennisvoorziening goed, indien deze taalkennisvoorziening:
naar het oordeel van het college passend is om hem de kennis
van de Nederlandse taal te laten verwerven die noodzakelijk
is voor het kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau
1 of 2; en
wordt verzorgd door een inburgeringsbedrijf dat houder is
van het keurmerk Inburgeren van de stichting Blik op
Werk.
Als het college het voorstel voor een voorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget heeft goedgekeurd, sluit het college
een overeenkomst met het inburgeringsbedrijf.
3Het vaststellen van een voorziening aan
inburgeringsplichtigen6 - Vaststellen van de voorzieningVoor inburgeringsplichtigen die in aanmerking komen voor een voorziening
stelt het college een voorziening direct vast.7 - Inning van de eigen bijdrage
De inburgeringsplichtige betaalt de eigen bijdrage bedoeld in
artikel 23, tweede lid van de wet, achteraf.
Betaling in ten hoogste zes termijnen is mogelijk.
Het college legt in de beschikking tot vaststelling van de
voorziening de betalingsverplichting en de wijze van betaling
vast.
8 - Verstrekken van een premie
Het college verstrekt aan de deelnemer die de in artikel 6 genoemde
eigen bijdrage moet betalen een premie ter hoogte van de eigen
bijdrage indien deze:
is geslaagd voor het inburgeringsexamen, het staatsexamen
NT2 I of NT2 II of de beroepsopleiding waarvan de
taalkennisvoorziening onderdeel uitmaakt; of
op grond van aangetoonde inspanningen door het college
geheel is ontheven van de inburgeringsplicht.
Uitbetaling van de premie als genoemd in lid 1 vindt plaats door
verrekening met de eigen bijdrage.
9 - Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige bij beschikking één of meer van de
volgende verplichtingen opleggen:
het meewerken aan het inburgeringsonderzoek;
het meewerken aan de uitvoering van de voor hem vastgestelde
voorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
het deelnemen aan het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II op of vóór een tijdstip dat door het college
wordt bepaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan.
10 - De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van de inburgeringsvoorziening of
taalkennisvoorziening bevat in ieder geval:
een beschrijving van de voorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de datum waarop het inburgeringsexamen of staatsexamen Nederlands
als tweede taal I of II moet zijn behaald;
de termijnen en wijze van betaling van de eigen bijdrage; en
ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van handhaving
van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van de wet,
aanvangt.
4Het opleggen van administratieve boetes11 - De bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen
Het college legt een boete op van ten hoogste € 100 indien de
inburgeringsplichtige, of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is,
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid van de wet.
Het college legt een boete op van ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige de verplichtingen, bedoeld in artikel 9 van
deze verordening, onvoldoende nakomt.
Het college legt een boete op van ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid van de
wet, bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a van de wet, verlengde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald.
12 - Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding
De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 11,
eerste lid, bedraagt ten hoogste € 250 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.
De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 11,
tweede lid, bedraagt ten hoogste € 500 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.
De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 11,
derde lid, bedraagt ten hoogste € 1.000 indien de
inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig maakt aan
dezelfde overtreding.
5Het aanbieden van een voorziening aan vrijwillige
inburgeraars13 - De eigen bijdrageDe vrijwillige inburgeraar is geen eigen bijdrage verschuldigd als bedoeld
in artikel 23, tweede lid van de wet.14 - Opleggen van verplichtingen Het college kan in de overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar, bedoeld
in artikel 24d, tweede lid van de wet, één of meer van de volgende
verplichtingen opnemen:
het deelnemen aan de voorziening;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
het voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen of
staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II op een tijdstip dat
in de overeenkomst wordt neergelegd;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de overeenkomst kan
worden voldaan.
15 - Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomstIndien de vrijwillige inburgeraar de verplichtingen die zijn neergelegd in
de overeenkomst niet of in onvoldoende nakomt, kan het college de volgende
sancties opleggen:
een boete van maximaal € 250 als er sprake is van het niet nakomen
van een verplichting als genoemd in artikel 14 van deze verordening;
een boete van maximaal € 500 bij herhaling van het niet nakomen van
een verplichting.
16 - De inhoud van de overeenkomstDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar, bedoeld in artikel 24d,
tweede lid van wet, bevat in ieder geval:
een beschrijving van de voorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de vrijwillige
inburgeraar;
de datum waarop aan het inburgeringsexamen of staatsexamen
Nederlands als tweede taal I of II moet zijn deelgenomen;
de sancties die kunnen worden toegepast wanneer de verplichtingen
niet worden nagekomen.
17 - Het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraar Het college stelt de identiteit van de vrijwillige inburgeraar vast aan de
hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de
identificatieplicht. 5Slotbepalingen18 - Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking met ingang van de dag na
publicatie.
De verordening Wet inburgering 2009 wordt met ingang van die datum
ingetrokken.
19 - CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als “Verordening Wet Inburgering 2011
gemeente Montfoort”.In de openbare vergadering van 23 mei 2011 heeft de gemeenteraad
besloten:De verordening Wet inburgering 2011 gemeente Montfoort vast te stellenDe griffier, De voorzitter,mevrouw drs. D.E. van der Kamp de heer E.L. Jansen BAAlgemene toelichtingDe Wet
InburgeringDe WI regelt de inburgeringsplicht voor in beginsel alle onderdanen van
derdelanden van 18 tot 65 jaar die duurzaam in Nederland willen en mogen
verblijven. Bij het invulling geven aan de inburgeringsverplichting staat de
eigen verantwoordelijkheid (ook in financiële zin) van de
inburgeringsplichtige centraal. Aan de inburgeringsverplichting is voldaan
wanneer het inburgeringsexamen is behaald. Daarnaast is in de WI ook de
vrijwillige inburgering geregeld. De bepalingen in de wet over vrijwillige
inburgering zijn zoveel mogelijk geformuleerd overeenkomstig de bepalingen
die gelden voor de inburgeringsplichtigen. Opdracht gemeentenGemeenten krijgen in de WI een aantal belangrijke taken toebedeeld. Zo
hebben gemeenten de opdracht om de inburgeringsplichtigen en de vrijwillige
inburgeraars iinburgeringsplichtigenn de gemeente goed te informeren over de rechten en plichten
die voortvloeien uit deze wet. Daarnaast hebben gemeenten de taak aan
en vrijwillige inburgeraars die daarvoor op grond van
de wet of het gemeentelijk beleid in aanmerking komen een
inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening aan te bieden. Een
inburgeringsvoorziening leidt toe naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal. In plaats van een
inburgeringsvoorziening mogen gemeenten aan inburgeringsplichtigen en
vrijwillige inburgeraars die een mbo-opleiding op niveau 1 of 2 volgen of
gaan volgen een taalkennisvoorziening aanbieden. In de verordening wordt
gesproken over ‘voorziening’. Hieronder wordt zowel de
inburgeringsvoorziening als de taalkennisvoorziening begrepen. Ook moeten gemeenten de inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen
handhaven. Het college moet een bestuurlijke boete opleggen als een
inburgeringplichtige zich verwijtbaar niet houdt aan de verplichtingen die
voor hem gelden. Het ligt voor de hand dat het college ook toezicht houdt of
de overeenkomst door de vrijwillige inburgeraar wordt nagekomen en indien
dat niet het geval is zo nodig maatregelen neemt. VerordeningIn verband met deze taken draagt de WI gemeenten op om bij verordening
regels te stellen over de volgende onderwerpen:
De informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars (artikel 8 en
artikel 24f WI).
Het aanbieden van een voorziening en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een voorziening is vastgesteld
(artikel 19, vijfde lid, en artikel 23, derde lid, WI).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd (artikel 35
WI).
Facultatief: bepalen dat het college een voorziening kan
vaststellen, zonder dat eerst een aanbod wordt gedaan (artikel 19a,
eerste lid, WI).
Het aanbieden van een voorziening aan vrijwillige inburgeraars
(artikel 24a tot en met 24f WI).
Het persoonlijk inburgeringsbudget (artikel 19, tweede lid en
artikel 24a, tweede lid, WI).
De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraarsArtikel 8 en 24f WI bepalen dat de gemeenteraad bij verordening regels
vaststelt over de informatieverstrekking door de gemeente aan
respectievelijk inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars over de
rechten en plichten uit hoofde van de wet. DoelgroepenAlle inburgeringsplichtigen kunnen in beginsel in aanmerking komen voor een
voorziening. De gemeenteraad bepaalt welke groepen inburgeringsplichtigen
bij voorrang in aanmerking komen voor een voorziening en welke groepen op
eigen kracht dienen in te burgeren. Deze keuze dient te berusten op
objectieve criteria die in de verordening worden vastgelegd. Het vaststellen van voorzieningen voor
inburgeringsplichtigenHet uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Gemeenten kunnen inburgeringsplichtigen ondersteunen
door het aanbieden van een inburgeringsvoorziening of een
taalkennisvoorziening. Een inburgeringsvoorziening leidt toe naar het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II en
omvat het eenmaal kosteloos afleggen van dat examen. Een
inburgeringsvoorziening kan ook een duale inburgeringsvoorziening zijn. Dit
is een inburgeringsvoorziening die met het oog op de actieve deelname van de
inburgeringsplichtige aan de Nederlandse samenleving mede voorziet in
activiteiten die in samenhang, en ten minste voor een deel gelijktijdig, met
het verwerven van mondelinge en schriftelijke vaardigheden in de Nederlandse
taal en kennis van de Nederlandse samenleving worden uitgevoerd. Een
taalkennisvoorziening is gericht op de verwerving van de kennis van de
Nederlands taal die noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een
mbo-opleiding op niveau 1 of 2 (artikel 19, derde lid, WI). Voor
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een voorziening ook uit
maatschappelijke begeleiding (artikel 19, zesde lid, WI). De inburgeringsplichtige is verplicht een eigen bijdrage van € 270 te
betalen voor de voorziening.Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete Artikel 35 WI draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen
kan worden opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het bedrag dat ten
hoogste als bestuurlijke boete kan worden opgelegd.Het vaststellingstelsel ten behoeve van
inburgeringsplichtigenArtikel 19a, eerste lid, WI geeft de bevoegdheid aan de gemeenteraad om bij
verordening te bepalen dat het college een voorziening niet aanbiedt aan een
inburgeringsplichtige, maar deze direct vaststelt. Indien de gemeenteraad
van deze bevoegdheid gebruik heeft gemaakt, kan het college niet een
voorziening aan een inburgeringsplichtige aanbieden, waarbij deze de
mogelijkheid heeft de aangeboden voorziening te weigeren. De
inburgeringsplichtige is direct verplicht medewerking te verlenen aan de
uitvoering van de vastgestelde voorziening (artikel 23, eerste lid, WI).
Wanneer de gemeente kiest voor het vaststellingstelsel, geldt dat stelsel
voor alle inburgeringsplichtigen die voor een voorziening in aanmerking
komen. Het is niet mogelijk om voor bepaalde groepen te werken met het
vaststellingstelsel en voor andere groepen met het aanbodstelsel. De keuze
voor het vaststellingstelsel houdt dus in dat het aanbodstelsel wordt
verlaten. Een gemeente die het vaststellingstelsel hanteert, is niet
afhankelijk van de bereidheid van de inburgeringsplichtige akkoord te gaan
met de voorziening die het college voor de betrokken inburgeringsplichtige
passend vindt.De IASZ-gemeenten hebben reeds eerder verkozen het vaststellingsstelsel te
hanteren. Hierin wordt met deze nieuwe verordening geen wijziging
voorgesteld.De procedure van het vaststellen van een voorzieningHet vaststellen van een voorziening begint met het houden van de intake. In
de intake wordt met de inburgeringsplichtige gesproken over de voorziening
die het college voor betrokkene geschikt acht. Er zijn vervolgens vier
mogelijkheden:
In de intake blijkt dat het college aan de inburgeringsplichtige
geen voorziening wil verstrekken (bijvoorbeeld omdat betrokkene niet
tot de prioritaire groepen behoort). Het college stelt geen
voorziening vast en kan een handhavingsbeschikking nemen (voor de
oudkomer) of een kennisgeving afgeven (voor een nieuwkomer);
De gemeente biedt een voorziening aan en de inburgeringsplichtige is
het hiermee eens. De gemeente neemt een beschikking;
De inburgeringsplichtige vindt de voorziening niet gepast en geeft
aan zelf op een andere wijze aan de inburgeringsplicht te zullen
voldoen. Het college stemt hiermee in en neemt alleen een
handhavingsbeschikking (voor een oudkomer) of een kennisgeving (voor
een nieuwkomer);
Het college acht een voorziening geschikt maar de
inburgeringsplichtige wil deze voorziening niet. Het college heeft
de mogelijkheid om de voorziening vast te stellen, tegen de zin van
betrokkene in.
Het aanbieden van voorzieningen aan vrijwillige inburgeraars
De bepalingen in de wet over vrijwillige inburgering zijn zoveel mogelijk
geformuleerd overeenkomstig de bepalingen die gelden voor de
inburgeringsplichtigen. In artikel 24a van de WI wordt geregeld dat het
college aan de vrijwillige inburgeraar een aanbod kan doen voor een (duale)
inburgeringsvoorziening die toe leidt naar het inburgeringsexamen of het
staatsexamen Nederlands als tweede taal I en II, of een
taalkennisvoorziening. Artikel 24d van de wet regelt dat indien een
vrijwillige inburgeraar in aanmerking komt voor een voorziening, het college
een aanbod doet aan de vrijwillige inburgeraar. Als de vrijwillige
inburgeraar het aanbod voor een voorziening aanvaardt, sluit het college met
hem een overeenkomst. De gemeenteraad stelt in een verordening in ieder
geval regels over de procedure die het college volgt voor het doen van een
aanbod en de criteria die daarbij worden gehanteerd, de wijze waarop met de
vrijwillige inburgeraar in overleg wordt getreden om te komen tot een
passende voorziening, met inbegrip van de totstandkoming en samenstelling
van die voorziening (artikel 24a, vijfde lid, WI). De gemeenteraad kan bij verordening bepalen dat alle of bepaalde categorieën
vrijwillige inburgeraars geen eigen bijdrage hoeven te betalen of een lager
bedrag dan het bedrag dat in de wet is vastgelegd (artikel 24e, tweede
lid, WI). Artikel 24f WI draagt gemeenten op om bij verordening regels te
stellen over de informatieverstrekking door de gemeente aan vrijwillige
inburgeraars ter zake van hun rechten en plichten uit hoofde van deze wet,
de inning van de eigen bijdrage door het college en de mogelijkheid van
betaling in termijnen, de niet-nakoming van de overeenkomst alsmede het
vaststellen van de identiteit van de vrijwillige inburgeraar. Het persoonlijk inburgeringsbudgetOp grond van artikel 19, tweede lid en artikel 24a, tweede lid, WI kan het
college een (duale) inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening
aanbieden in de vorm van een persoonlijk inburgeringsbudget als de
inburgeringsplichtige respectievelijk de vrijwillige inburgeraar daarom
verzoekt. Een inburgeringsplichtige of een vrijwillige inburgeraar kan niet
zonder meer aanspraak doen op een persoonlijk inburgeringsbudget. Hij dient
daartoe een verzoek te doen aan het college. De inburgeringsplichtige of
vrijwillige inburgeraar zal in beginsel zelf op zoek moeten naar een
inburgeringsbedrijf dat een inburgeringsprogramma kan bieden dat past bij
zijn voorkeur en ambities. Het college heeft als taak de
inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars bij de vormgeving van hun
inburgering en de keuze van een inburgeringsbedrijf te begeleiden (artikel
4.27, eerste lid, Besluit inburgering). De inburgeringsplichtige of
vrijwillige inburgeraar moet een voorstel voor een inburgeringsprogramma bij
het college indienen. Het voorstel van de inburgeringsplichtige of de
vrijwillige inburgeraar behoeft de goedkeuring van het college (artikel
4.27, tweede lid, Besluit inburgering). Het college beoordeelt het voorstel voor het inburgeringsprogramma of het
geschikt is om de betrokkene voor te bereiden op en toe te leiden naar het
inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal I of II,
en in het geval van een taalkennisvoorziening of deze geschikt is om de
betrokkene kennis van de Nederlandse taal te laten verwerven die
noodzakelijk is voor het kunnen afronden van een mbo-opleiding op niveau 1
of 2. Het inburgeringsbedrijf dient te voldoen aan de eisen die in de
verordening zijn gesteld.De inburgeringsplichtige of vrijwillige inburgeraar krijgt geen geld in
handen. Het geld voor het betalen van de inburgeringscursus gaat
rechtstreeks van de gemeente naar het inburgeringsbedrijf. Gemeenten moeten
in hun verordening regels opnemen die betrekking hebben op het aanbieden van
een inburgeringsvoorziening of taalkennisvoorziening in de vorm van een
persoonlijk inburgeringsbudget (artikel 19, vijfde lid, WI en artikel 24a,
vijfde lid. WI).Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 BegripsomschrijvingenOmwille van de leesbaarheid van de verordening wordt het begrip
‘voorziening’ gebruikt (eerste lid, onderdeel c). Een voorziening kan zowel
een (duale) inburgeringsvoorziening als een taalkennisvoorziening inhouden.
Voor het overige spreekt de inhoud van dit artikel voor zichzelf.Artikel 2 De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen
en vrijwillige inburgeraars Dit artikel in de verordening stelt vast welke middelen het college (in
ieder geval) moet aanwenden om de informatievoorziening aan
inburgeringsplichtigen te organiseren.Artikel 3 Aanwijzen van de doelgroepenIn dit artikel worden de doelgroepen aangeduid die bij voorrang in
aanmerking komen voor een voorziening. In de eerste plaats betreft dit
uitkeringsgerechtigden omdat bij heb de inburgering mede ten dienste staat
van uitstroom uit de uitkering en het verwerven van een financieel
onafhankelijke positie. De tweede groep betreft personen met opvoedingstaken
met het oog op het voorkomen van taalachterstanden bij kinderen. De derde
groep betreft personen met een participatie-achterstand. Voor hen is
inburgering met name van belang om de mogelijkheden van participatie in de
maatschappij te vergroten. Door het gebruik van de term “bij voorrang”
behoudt het college de mogelijkheid om ook personen buiten deze doelgroepen
in aanmerking te laten komen voor een voorziening.Artikel 4 De samenstelling van de
voorzieningIn dit artikel wordt geregeld dat zo veel als mogelijk maatwerk wordt
geleverd bij het aanbieden of vaststellen van de voorzieningen. Een
uitzondering geldt voor geestelijke bedienaren. De samenstelling van de
inburgeringsvoorziening voor deze groep wordt geregeld bij ministeriële
regeling. Om het belang van duale voorzieninen waarin inburgering en
participatie worden gecombineerd te benadrukken is bepaald dat een duale
component onderdeel kan uitmaken van de voorziening. Overigens maakt voor
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) ook
maatschappelijke begeleiding een verplicht onderdeel uit van de voorziening
(artikel 19, zesde lid, WI). In het derde lid is bepaald dat in geval van
samenloop van inburgering en re-integratie de voorziening wordt afgestemd op
de re-integratievoorziening. Op deze wijze wordt gewaarborgd dat beide
voorzieningen adequaat worden gecombineerd en dat een inburgeringsprogramma
het re-integratieproces zo veel mogelijk ondersteunt. Artikel 5 De voorziening in de vorm van een persoonlijk
inburgeringsbudgetIn dit artikel is hoe verzoeken om toekenning van een persoonlijk
inburgeringsbudget worden behandeld. Gekozen is om niet bij verordening de
vormvereisten voor zo’n verzoek te bepalen. Het tweede en derde lid staan de criteria aan de hand waarvan het college
het voorstel voor een voorziening goedkeurt. Het spreekt voor zich dat het
programma passend moet zijn om de deelnemer te laten slagen voor het examen
waarvoor hij zich voorbereidt. Daarnaast worden eisen gesteld aan de
deskundigheid van het bedrijf. Dit is geconcretiseerd door als vereiste op
te nemen dat het bedrijf een keurmerk heeft dat landelijk is erkend. In het vierde lid van dit artikel wordt geregeld dat de gemeente na
goedkeuring van het voorstel een overeenkomst sluit met het bedrijf. Artikel 6 Vaststellen van de voorzieningIn dit artikel is de keuze voor het vaststellingsmodel vastgelegd. Dit
betekent dat een inburgeringsplichtige niet eerst een aanbod krijgt dat hij
al dan niet kan accepteren, maar meteen verplicht is om medewerking te
verlenen aan de voorziening die het college passend acht.Artikel 7 De inning van de eigen bijdrage
In dit artikel van de verordening wordt geregeld wanneer en hoe de
inburgeringsplichtige de wettelijke verplichte eigen bijdrage moet betalen. Artikel 8 Verstrekken van een premieIn dit artikel is geregeld dat het college een premie verstrekt aan
inburgeringsplichtigen die hun examen hebben behaald en daarmee aan hun
inburgeringsplicht hebben voldaan en aan personen die op grond van
aantoonbaar geleverde inspanning zijn ontheven van hun inburgeringsplicht.
De hoogte van de premie is gelijk aan de eigen bijdrage en wordt hiermee
verrekend.Artikel 9 Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, WI dat bepaalt
dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten
van de inburgeringsplichtige voor wie een voorziening is vastgesteld. Het
college legt in de beschikking tot de vaststelling van de voorziening deze
verplichtingen vast. Artikel 10 De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het vaststellen van een voorziening is een beschikking. Dit
betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft tegen dit
besluit in bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld welke
onderwerpen in ieder geval in de beschikking moeten worden neergelegd. De
termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet. Deze termijn is drieënhalf jaar
(artikel 7, eerste lid, WI). In de beschikking hoeft (en kan) van deze
termijn alleen melding worden gemaakt (onderdeel c). Indien het college een voorziening vaststelt voor een oudkomer, dan moet het
college in de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop de termijn
van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat (artikel 22, tweede
lid, juncto artikel 26 WI). Binnen drieënhalf jaar ná deze datum moet de
betreffende oudkomer het inburgeringexamen hebben behaald. Artikel 11 De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de
verschillende overtredingenDit artikel regelt de hoogte van de boetes voor de verschillende
overtredingen. In artikel 34 WI zijn de maximumbedragen van de bestuurlijke
boete vastgelegd. De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen
zijn géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de
bestuurlijke boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de
mate waarin deze aan de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het
college daarbij ook zonodig rekening houden met de omstandigheden waaronder
de overtreding is gepleegd (artikel 5:46, tweede lid, Algemene wet
bestuursrecht). Deze bepaling brengt met zich mee dat het college bij elke
op te leggen bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete passend is,
gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
inburgeringsplichtige.Artikel 37 WI bepaalt dat het college géén bestuurlijke boete kan opleggen
als in het geval van een gecombineerde reïntegratie- en
inburgeringsvoorziening dezelfde gedraging zowel aanleiding kan zijn voor
het opleggen van een bestuurlijke boete als voor een sanctie in het kader
van de uitkering.Artikel 12 Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling
van de overtredingDit artikel regelt dat de op te leggen boete wordt verhoogd bij herhaling
van de overtreding. De termijn waarbinnen sprake is van een herhaling van
een overtreding is bepaald op 12 maanden. Artikel 13 Geen eigen bijdrage vrijwillige
inburgeringIn dit artikel is geregeld dat vrijwillige inburgeraars geen eigen bijdrage
hoeven te betalen. De gemeenteraad kan dit bij verordening bepalen (artikel
24e, tweede lid, WI). Artikel 14 Opleggen van verplichtingenIn dit artikel zijn de verplichtingen voor een vrijwillige inburgeraar
neergelegd die het college kan opnemen in de overeenkomst met een
vrijwillige inburgeraar. Het gaat om dezelfde verplichtingen als de
verplichtingen die het college kan opnemen in de beschikking waarmee een
voorziening voor een inburgeringsplichtige wordt vastgesteld (zie artikel 9
van de verordening). Artikel 15 Sancties bij niet-nakoming van de overeenkomst In dit artikel is geregeld welke sancties worden opgelegd als de vrijwillige
inburgeraar de verplichtingen die zijn vastgelegd in de overeenkomst niet
nakomt. Hierbij is aansluiting gezocht ij de boetes die aan
inburgeringsplichtigen worden opgelegd.Artikel 16 De inhoud van de overeenkomstDe overeenkomst met de vrijwillige inburgeraar over het toekennen van een
voorziening bevat dezelfde onderwerpen als de beschikking tot het
vaststellen van een voorziening voor inburgeringsplichtigen. Artikel 17 Het vaststellen van de identiteit van de
vrijwillige inburgeraarArtikel 24f WI draagt de gemeenteraad op om bij verordening regels te
stellen over het vaststellen van de identiteit van de vrijwillige
inburgeraar. Dit artikel van de verordening is een uitwerking van deze
verplichting. Dit artikel is gelijk aan artikel 27 WI, waarin is geregeld op
welke wijze het college de identiteit van een inburgeringsplichtige
vaststelt. Artikel 18 Inwerkingtreding Dit artikel spreekt voor zich. Artikel 19 Citeertitel Dit artikel spreekt voor zich.