CVDR111372_1Verordening antidiscriminatievoorziening gemeente Schiedam 2010nlregelingSchiedam2018-05-29SchiedamOnbekendVerordening antidiscriminatievoorziening gemeente Schiedam 2010Artikelen 1, 2 en 4, van de Wet gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningengemeenteraadbestuur en recht2010-11-04De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2010-01-28OnbekendVR 94/2010verordening antidiscriminatievoorziening gemeente schiedam 2010GeenGeenVerordening antidiscriminatievoorziening gemeente Schiedam 20101Begripsbepalingen1.Wet: de Wet gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningen.2.Besluit: het Besluit gemeentelijke
antidiscriminatievoorzieningen.3.De antidiscriminatievoorziening: antidiscriminatievoorziening als
bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke
antidiscriminatievoorzieningen.4.Klacht: klacht bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder a, van de
wet. 5.Klachtbehandelaar: klachtbehandelaar als bedoeld in artikel 1 van
het besluit.6.Klager: Klager als bedoeld in artikel 1 van het besluit.7.Ingezetene: ingezetene als bedoeld in artikel 2 van de
Gemeentewet.2Zorgplicht college van burgemeester en wethoudersHet college van burgemeester en wethouders van Schiedam biedt de
ingezetenen toegang tot een antidiscriminatievoorziening.3Inrichting antidiscriminatievoorzieningBij de inrichting van de antidiscriminatievoorziening worden in
ieder geval de deskundigheid van klachtbehandelaars en de
toegankelijkheid van de voorziening gewaarborgd.
De antidiscriminatievoorziening draagt er zorg voor dat de
klachtbehandelaars voldoen aan de voor klachtenbehandeling
vereiste deskundigheid en biedt de klachtbehandelaars de
mogelijkheid hun deskundigheid te onderhouden en verder te
ontwikkelen.
De klager heeft in ieder geval de mogelijkheid om een klacht
te melden:
Per post;
Per e-mail;
Telefonisch;
Op een door de gemeente beschikbaar gestelde locatie als
bedoeld in artikel 5 van deze verordening.
4Protocol klachtenbehandelingHet protocol voor de behandeling van klachten als bedoeld in artikel
6 van de wet regelt in ieder geval:
De afdoeningstermijn van klachten;
De wijze van afdoening van klachten;
De registratie van klachten.
5Laagdrempeligheid antidiscriminatievoorziening
Ingezetenen worden in de gelegenheid gesteld een klacht in
hun directe leefomgeving te melden.
De gemeente Schiedam, die aansluiting heeft bij een
regionaal antidiscriminatiebureau, kan overeenkomen dat deze
melding op een locatie in Schiedam plaatsvindt.
Het college draagt zorg voor de deskundigheid van de
medewerkers die deze meldingen op adequate manier opneemt en
doorverwijst.
Klager wordt door de medewerkers doorgeleid naar de
antidiscriminatievoorziening.
6Verslaglegging1. De antidiscriminatievoorziening brengt jaarlijks vóór 1 maart
verslag uit aan het college van burgemeester en wethouders van
Schiedam over de door de antidiscriminatievoorziening in het daaraan
voorafgaande kalenderjaar geregistreerde klachten. 2. Het college
van burgemeester en wethouders van Schiedam zendt dit verslag
jaarlijks vóór 1 april door aan de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties. De gemeenteraad ontvangt hiervan een
afschrift.7InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op 28 januari 2010.8CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: Verordening antidiscriminatievoorziening Schiedam 2010. Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 4 november 2010 De
griffier, J. GordijnDe voorzitter, W.M. Verver-AartsenTOELICHINGALGEMEENArtikel 1 van de wet legt het college van burgemeester en wethouders op
om toegang te bieden tot een antidiscriminatievoorziening. Zie ook de
toelichting bij artikel 2 van deze verordening.Artikel 2, tweede lid, van de wet wordt opgedragen dat de gemeenteraad
stelt “met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze wet bij
verordening regels vast omtrent de inrichting van de
antidiscriminatievoorziening , bedoeld in artikel 1, en de uitvoering
van de taak, bedoeld in het eerste lid, onder a.” De wet is als bijlage
toegevoegd aan deze verordening.De wet is nader ingevuld in een Algemene Maatregel van Bestuur
vastgesteld op 16 september 2009, het Besluit gemeentelijke
antidiscriminatievoorziening. Het besluit is als bijlage toegevoegd aan
deze verordening.Nu veel van de nadere invulling die de wet behoeft is geregeld in het
besluit, kan deze verordening beknopt blijven.De Handreiking Iedereen=Gelijk: lokale aanpak discriminatie zal als
ondersteuning dienen bij de uitvoering van de Algemene Maatregel van
Bestuur en deze verordening.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING1Deze bepaling behoeft geen toelichting.2Zoals in het algemene deel van deze toelichting al aangegeven, is deze
zorgplicht opgenomen in artikel 1 van de wet. In wetstechnische zin is
het dan ook niet noodzakelijk om deze hier te herhalen. Er is voor
gekozen om dat wel te doen, nu deze zorgplicht zozeer de kern van deze
regelgeving uitmaakt, dat het opnemen ervan sterk bijdraagt aan de
begrijpelijkheid van deze verordening.3Met deze bepaling wordt nader invulling gegeven aan artikel 3 van het
besluit, dat luidt: “Bij de inrichting van de
antidiscriminatievoorziening worden in ieder geval de deskundigheid van
de klachtbehandelaars en de toegankelijkheid van de
antidiscriminatievoorziening gewaarborgd”. Ook op de
verantwoordelijkheid met de omgang met gegevens zal worden toegezien. Er
is gekozen voor een minimale invulling om gemeenten en
antidiscriminatievoorziening alle ruimte te geven voor maatwerk.De antidiscriminatievoorziening dient aan te geven of ze beschikt over
een opleidingprotocol waar klachtbehandelaars gebruik van kunnen maken.
Ook moet worden aangegeven hoe vaak van behandelaars wordt verwacht aan
een opleiding deel te nemen. Het landelijke expertisebureau van Art.1
kan de opleidingen en cursussen verzorgen. De gemeente draagt er zorg voor dat de burger zich zowel fysiek als
niet- fysiek kan melden.De mogelijkheid om zich fysiek op locatie te kunnen melden betekent
tevens dat een burger redelijkerwijs op de hoogte kan zijn waar hij of
zij terecht kan om te melden. De gemeente draagt zorg voor de
aanwezigheid van een locatie. Daarbij kan gebruik worden gemaakt van een
bestaande balie (zie ook de toelichting bij artikel 5). Uiteraard kan
ook worden afgesproken dat de antidiscriminatievoorziening op locatie
aanwezig is, zodat klachten direct bij de voorziening kunnen worden
ingediend.Bij niet-fysiek wordt verstaan dat de mogelijkheid bestaat voor de
burger via sms, telefoon (0900 landelijk en 0900 ADV), brief of email om
de klacht te melden of in te dienen.Ook hier geldt dat op de gemeente een zorgplicht rust om ervoor zorg te
dragen dat burgers kennis kunnen nemen van deze mogelijkheden.4Met deze bepaling wordt invulling gegeven aan artikel 6 van het besluit
dat luidt: “De antidiscriminatievoorziening heeft een protocol voor de
behandeling van klachten”. Daarbij is gekozen voor een minimale
invulling om gemeenten en antidiscriminatievoorziening alle ruimte te
geven voor maatwerk.5De wet vermeldt dat de antidiscriminatievoorziening zich in de
leefomgeving van burgers moet bevinden. De memorie van toelichting geeft
aan dat het gemeenten vrij staat om daar op een praktische wijze
invulling aan te geven. De voorziening hoeft dan ook niet in de gemeente
zelf aanwezig te zijn. Een gemeente kan zich bijvoorbeeld aansluiten bij
een (bestaande) regionale antidiscriminatievoorziening. Ook kan de
gemeente aansluiting zoeken bij het regionaal discriminatieoverleg (RDO)
waar politie, openbaar ministerie en antidiscriminatievoorzieningen
overleg voeren over discriminatie incidenten en deze in zaaksoverzichten
opnemen.Voor de nodige laagdrempeligheid kan dan worden gezorgd door een
doorverwijsfunctie of meldpunt te creëren bij bestaande gemeentelijke
voorzieningen, zoals bijvoorbeeld een loket burgerzaken, slachtofferhulp
of WMO-loket.Een gemeente kan er ook voor kiezen deze toegang een meer inhoudelijk
karakter te geven door een eigen frontoffice in te richten. Daarbij moet
het voor klagers ondubbelzinnig duidelijk zijn dat een gemeentelijk
loket een luisterend oor en de nodige deskundigheid kan bieden, maar dat
het zijn taak is om de klager door te geleiden naar de
antidiscriminatievoorziening. In de wet is uitdrukkelijk aangegeven dat
de antidiscriminatievoorziening onafhankelijk is en op geen enkele wijze
onder het gezag van de (gemeentelijke) overheid kan vallen. Het
gemeentelijk loket kan dan ook op geen enkele manier in de plaats treden
van de antidiscriminatievoorziening.6Op grond van artikel 3 van de Wet gemeentelijke
antidiscriminatievoorzieningen rust op het college de plicht om
jaarlijks (vóór 1 april) verslag uit te brengen aan de Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over de door de
antidiscriminatievoorziening in het daaraan voorafgaande kalenderjaar
geregistreerde klachten. Het is duidelijk dat de informatie voor dit
verslag bij de antidiscriminatievoorziening zelf gezocht moet worden.
Daarom is in dit artikel de plicht om verslag uit te brengen
overgeheveld van het college op de antidiscriminatievoorziening zelf.
Omdat aan de antidiscriminatievoorziening de plicht wordt opgelegd om te
voldoen aan het gestelde in de wet en het besluit, berust de wettelijke
plicht te voldoen aan artikel 3 van de wet, via deze verordening bij de
antidiscriminatievoorziening. Om het college een maand te tijd te geven
het verslag dat zij binnenkrijgt van de antidiscriminatievoorziening
door te sturen aan de Minster van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties, wordt de antidiscriminatievoorziening verplicht dit
verslag aan het college te sturen vóór 1 maart.7Deze bepaling behoeft geen toelichting.8Deze bepaling behoeft geen toelichting.