CVDR108720_1Verordening Wet inburgering 2009nlregelingNuth2016-10-04NuthNuth & Omstreken, 20-07-2011Verordening Wet inburgering gemeente Nuth 2009Wet inburgering, art. 8, 19 lid 5, 23 lid 3 en 35gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-06-07De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-07-212011-01-012011-07-21IntrekkingFLO/2011/664Deze regeling vervangt de Verordening Wet Inburgering 2007.
Verordening Wet inburgering 2009
De raad van de gemeente Nuth;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders in de vergadering van 29
september 2009, met kenmerk WEBU/2009/12213gelet op de artikelen 8, 19, vijfde lid, 23, derde lid, en 35 van de Wet
inburgering;overwegende dat de raad bij verordening regels dient te stellen over de
informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, het
aanbieden van een inburgeringsvoorziening aan bijzondere groepen
inburgeringsplichtigen en de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening is vastgesteld,
alsmede dat de raad bij verordening het bedrag dient vast te stellen van de
bestuurlijke boete die voor de verschillende overtredingen kan worden
opgelegd;BESLUIT
Vast te stellen: de ‘verordening Wet Inburgering gemeente Nuth
2009’;
In te trekken de ‘Verordening Wet Inburgering 2007’
VERORDENING WET INBURGERING GEMEENTE NUTH
20091.Begripsomschrijvingen en informatieverstrekking1Begripsomschrijvingen1.In deze verordening wordt verstaan onder:
het college: het college van burgemeester en wethouders van
de gemeente Nuth;
de wet: de Wet inburgering;
2.De begripsomschrijvingen in de wet en de daarop berustende
regelingen zijn van toepassing op de begrippen die in deze
verordening worden gebruikt.2De informatieverstrekking aan inburgeringsplichtigen1.Het college draagt er zorg voor dat de inburgeringsplichtigen op een
doeltreffende en doelmatige wijze worden geïnformeerd over hun
rechten en plichten uit hoofde van de wet en over het aanbod van en
de toegang tot inburgeringsvoorzieningen. 2.Het genoemde in artikel 1 betekent dat door het college:
Nadere informatie ten aanzien van de wet en aanverwante
regelingen wordt gegeven.
De inburgeringsverplichting van een potentiële
inburgeringsplichtige wordt beoordeeld.
De inburgeringsplichtige wordt geïnformeerd voer de uit de
wet voortvloeiende rechten en plichten.
De inburgeringsplichtige wordt geïnformeerd over
(gecertificeerde) aanbieders van inburgeringscursussen.
De inburgeringsplichtige wordt geïnformeerd over de
doelgroepen aan wie de gemeente een aanbod van een
inburgeringstraject doet en de wijze waarop dit wordt
gefaciliteerd.
3.Het college beoordeelt tenminste eens in de 2 jaren de
doeltreffendheid en doelmatigheid van de informatieverstrekking aan
de inburgeringsplichtigen en rapporteert daarover aan de raad. 2.Doelgroepen en samenstelling van de inburgeringsvoorziening3Aanwijzen van de doelgroepen1.Het college bepaalt dat de doelgroepen inburgeringplichtigen
(personen) op basis van de volgende criteria voorrang krijgen bij
het aanbod van een inburgeringsvoorziening:
Het ontvangen van een uitkering WWB;
Het ontvangen van een verblijfsvergunning op grond van de regeling
Afwikkeling nalatenschap oude vreemdelingenwet (pardonregeling)
Tot de doelgroep oud-komers behoren en een eigen inkomen hebben van
maximaal € 500,= netto per maand.
2.Aanvullend aan de criteria zoals genoemd in lid 1 van dit artikel
zullen bij de bepaling en prioritering van de inburgeringsplichtigen
aan wie een aanbod wordt gedaan, taalniveau en mate van
maatschappelijke participatie, als criteria gelden. 3.Een inburgeringsplichtige die in een eerdere gemeente reeds een
aanbod tot een inburgeringsvoorziening heeft geaccepteerd, zal in
geval van verhuizing naar de gemeente Simpelveld, eenzelfde of
gelijkwaardig inburgeringsinitiatief worden geboden. 4De samenstelling van de inburgeringsvoorziening1.Het college stemt de inburgeringsvoorziening, met uitzondering van
de inburgeringsvoorziening aan geestelijke bedienaren, af op het
startniveau en de vaardigheden, de persoonlijke omstandigheden en de
maatschappelijke positie van de inburgeringsplichtige.2.Indien de inburgeringsplichtige een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt aangeboden, draagt het college er zorg
voor dat de inburgeringsvoorziening op de voorziening gericht op
arbeidsinschakeling wordt afgestemd. 3.Een inburgeringsvoorziening kan, naast datgene dat in de wet is
geregeld, een of meer bijkomende onderdelen bevatten die specifiek
gericht zijn op de behoefte van de betreffende
inburgeringsplichtige. 5De inning van de eigen bijdrage1.De eigen bijdrage, bedoeld in artikel 23, tweede lid, van de wet
wordt in ten hoogste 36 termijnen betaald.2.Het college legt in de beschikking tot toekenning van een
inburgeringsvoorziening de termijnen van betaling vast. Indien het
college de eigen bijdrage verrekent met de algemene bijstand, wordt
dat in de beschikking vastgelegd. 6Opleggen van verplichtingenHet college kan een inburgeringsplichtige, die een gemeentelijk aanbod
accepteert, bij beschikking één of meer van de volgende verplichtingen
opleggen:
het deelnemen aan de geaccepteerde inburgeringscursus waarbij
een combinatie van voorzieningen mogelijk is;
het deelnemen aan gesprekken met de trajectbegeleider;
het deelnemen aan voortgangsgesprekken;
voor de eerste maal deelnemen aan het inburgeringsexamen binnen
een termijn die door het college is bepaald;
het melden indien door ziekte dan wel door andere relevante
omstandigheden niet aan de verplichtingen in de beschikking kan
worden voldaan;
wijzigingen in persoonlijke situatie die van invloed kunnen zijn
op de inburgeringsvoorziening;
het meewerken aan een medisch onderzoek door een door de
gemeente aangewezen arts teneinde een eventuele medische
beperking vast te stellen die zou kunnen leiden tot een
ontheffing van de inburgeringsverplichting.
3.Het aanbod van een inburgeringsvoorziening7De procedure van het doen van een aanbod1.Het college doet het aanbod, bedoeld in artikel 19, eerste of tweede
lid, van de wet schriftelijk. Het aanbod wordt gezonden naar het
adres waar de inburgeringsplichtige in de gemeentelijke
basisadministratie is ingeschreven. 2.In het aanbod wordt een omschrijving gegeven van de
inburgeringsvoorziening die wordt aangeboden en worden de rechten en
verplichtingen vermeld die aan de inburgeringsvoorziening worden
verbonden. 3.De inburgeringsplichtige aan wie een aanbod wordt gedaan, deelt
binnen 6 weken het college schriftelijk mee of hij het aanbod al dan
niet gewijzigd of ongewijzigd aanvaardt. 4.Wanneer de inburgeringsplichtige het aanbod aanvaardt, neemt het
college binnen 8 weken na ontvangst van deze mededeling het besluit
tot toekenning van de inburgeringsvoorziening, overeenkomstig het
gedane aanbod. 8De inhoud van de beschikkingHet besluit tot toekenning van een inburgeringsvoorziening bevat in
ieder geval:
een beschrijving van de inburgeringsvoorziening;
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de uiterste datum waarop het inburgeringsexamen moet zijn
behaald;
de termijnen en wijze van betaling; en
ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van
handhaving van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van
de wet, aanvangt.
4.De bestuurlijke boete9De inhoud van de beschikking ingeval van handhaving
inburgeringsplichtige zonder gemeentelijk aanbod.Het besluit tot handhaving van de inburgeringsverplichting bevat in
ieder geval:
een opgave van de rechten en verplichtingen van de
inburgeringsplichtige;
de uiterste datum waarop het inburgeringsexamen moet zijn
behaald;
ingeval van een oudkomer: de datum waarop de termijn van
handhaving van de inburgeringsplicht, bedoeld in artikel 26 van
de wet, aanvangt.
10De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingen1.De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 250,00 indien de
inburgeringsplichtige of de persoon ten aanzien van wie het college
op redelijke gronden kan vermoeden dat deze inburgeringsplichtig is,
geen of onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek, bedoeld
in artikel 25, vierde lid, van de wet. 2.In geval van een inburgeringsplichtige die een gemeentelijk aanbod
voor een inburgeringstraject heeft aanvaard, gelden de volgende
boetes:
De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,00 indien
de inburgeringsplichtige geen of onvoldoende medewerking
verleent aan de uitvoering van de voor hem vastgestelde
inburgeringsvoorziening, bedoeld in artikel 23, eerste lid,
van de wet of aan de verplichtingen, bedoeld in artikel 6
van deze verordening.
De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,00 indien
de inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste
lid, van de wet bedoelde termijn of binnen de door het
college op grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel a,
van de wet verlengde termijn het inburgeringsexamen heeft
behaald.
3.Ingeval van een inburgeringsplichtige die zelf verantwoordelijk is
voor zijn inburgering maar voor wie de gemeente een
handhavingsverplichting heeft, gelde de volgende boetes: De
bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,00 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de in artikel 7, eerste lid, van
de wet bedoelde termijn of binnen de door het college op grond van
artikel 31, tweede lid, onderdeel a, van de wet verlengde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald. 4.Het college kan afzien van het opleggen van een boete indien het
daarvoor dringende redenen aanwezig acht. 5.Indien het college afziet van het opleggen van een boete op grond
van dringende redenen, wordt de belanghebbende daarvan schriftelijk
mededeling gedaan. 11Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtreding1.De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel 10,
eerste lid van deze verordening, bedraagt ten hoogste € 250,00
indien de inburgeringsplichtige zich binnen twaalf maanden na de
vorige als verwijtbaar aangemerkte overtreding opnieuw schuldig
maakt aan dezelfde overtreding. 2.Ingeval van een inburgeringsplichtige die een gemeentelijk aanbod
voor een inburgeringstraject heeft aanvaard, gelden de volgende
boetes:
De bestuurlijke boete voor overtredingen, bedoeld in artikel
10, tweede lid onder a van deze verordening, bedraagt ten
hoogste € 250,00 indien de inburgeringsplichtige zich binnen
twaalf maanden na de vorige als verwijtbaar aangemerkte
overtreding opnieuw schuldig maakt aan dezelfde overtreding.
De bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,00 indien
de inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op
grond van artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn
het inburgeringsexamen heeft behaald.
3.Ingeval van een inburgeringsplichtige die zelf verantwoordelijk is
voor zijn inburgering maar voor wie de gemeente een
handhavingsverplichting heeft, gelden de volgende boetes: De
bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste € 500,00 indien de
inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald. 4.Het college kan afzien van het opleggen van een boete indien het
daarvoor dringende redenen aanwezig acht.5.Indien het college afziet van het opleggen van een boete op grond
van dringende redenen, wordt de belanghebbende daarvan schriftelijk
mededeling gedaan. 5.Slotbepalingen12InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de dag na besluitvorming door de
raad van de gemeente Nuth. werkt terug tot en met 1 januari 2009. 13CiteertitelDe verordening wordt aangehaald als: Verordening Wet inburgering
gemeente Nuth 2009.Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van de gemeente
Nuth op 29 september 2009.De griffier, De voorzitter,P.J.M. Boyen. Mr. H.G. Vos. ToelichtingDe Wet inburgering (WI) treedt op 1 januari 2007 in werking en komt in de plaats
van de Wet inburgering nieuwkomers (Win) en de verschillende
oudkomersregelingen. De WI regelt de inburgeringsplicht voor in beginsel alle
onderdanen van derdelanden van 16 tot 65 jaar die duurzaam in Nederland willen
en mogen verblijven. Bij het invulling geven aan de inburgeringsverplichting staat de eigen
verantwoordelijkheid (ook in financiële zin) van de inburgeringsplichtige
centraal. De inburgeringsplichtige kan naar eigen inzicht bepalen hoe hij zich
wil voorbereiden op het inburgeringsexamen. Aan de inburgeringsverplichting is
voldaan wanneer het inburgeringsexamen is behaald (een resultaatsverplichting). Gemeenten krijgen in de WI een aantal belangrijke taken toebedeeld. Zo hebben
gemeenten de opdracht om de inburgeringsplichtigen in de gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit deze wet. Daarnaast
hebben gemeenten de taak aan bepaalde groepen inburgeringsplichtigen een
inburgeringsvoorziening aan te bieden. Een inburgeringsvoorziening leidt
inburgeringsplichtigen toe naar het inburgeringsexamen. Ook moeten gemeenten de
inburgeringsplicht van inburgeringsplichtigen handhaven. Het college moet een
bestuurlijke boete opleggen als een inburgeringplichtige zich verwijtbaar niet
houdt aan de verplichtingen die voor hem gelden. In verband met deze taken draagt de WI gemeenten op om bij verordening regels te
stellen over de volgende onderwerpen:
Regels over de informatieverstrekking door de gemeente aan
inburgeringsplichtigen, ter zake van hun rechten en plichten uit hoofde
van deze wet, alsmede van het aanbod van en de toegang tot
inburgeringsvoorzieningen (artikel 8 WI).
Regels met betrekking tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen
aan bijzondere groepen inburgeringsplichtigen en over de rechten en
plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening is vastgesteld (artikel 19, vijfde lid, en
artikel 23, derde lid, WI).
Het vaststellen van het bedrag van de bestuurlijke boete die voor de
verschillende overtredingen kan worden opgelegd (artikel 35 WI).
Regels over de informatieverstrekking aan
inburgeringsplichtigenArtikel 8 WI bepaalt dat de gemeenteraad bij verordening regels vaststelt over
de informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen. Het gaat
dan om informatie over de rechten en plichten uit hoofde van de WI en informatie
over het aanbod van inburgeringsvoorzieningen en de toegang tot die
voorzieningen. Regels met betrekking tot het aanbieden van
inburgeringsvoorzieningenHet uitgangspunt van de wet is de eigen verantwoordelijkheid van de
inburgeringsplichtige om te bepalen hoe hij zich voorbereidt op het
inburgeringsexamen. Voor een aantal bijzondere groepen biedt de wet extra
faciliteiten. Gemeenten krijgen de taak om voor deze groepen
inburgeringsplichtigen een inburgeringsvoorziening aan te bieden. Het gaat om de
volgende vier groepen inburgeringsplichtigen:
nieuw- en oudkomers die algemene bijstand of een uitkering ontvangen die
is aangewezen in het Besluit inburgering;
oudkomers die zelf geen inkomsten uit werk, algemene bijstand of
uitkering hebben;
asielgerechtigde nieuw- en oudkomers;
nieuw- en oudkomers die werkzaam zijn als geestelijke bedienaar.
Aan inburgeringsplichtigen die behoren tot de eerste twee groepen (nieuw- en
oudkomers die een algemene bijstand of een nader aangeduide uitkering ontvangen
en oudkomers die zelf geen inkomsten uit werk of uitkering hebben) kán het
college een inburgeringsvoorziening aanbieden (artikel 19, eerste lid, WI). Het
college is verplicht een inburgeringsvoorziening aan te bieden aan alle
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen (oud- en nieuwkomers) en aan nieuw- en
oudkomers die werkzaam zijn als geestelijke bedienaar (artikel 19, tweede lid,
WI). Het aanbod behelst een inburgeringsvoorziening die toe leidt naar het
inburgeringsexamen en het eenmaal gratis afleggen van dat examen. Voor
asielgerechtigde inburgeringsplichtigen bestaat een inburgeringsvoorziening ook
uit maatschappelijke begeleiding.De WI draagt de gemeenteraden op om bij verordening regels te stellen met
betrekking tot het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen aan deze vier
groepen. In de wet is ook vastgelegd over welke onderwerpen in ieder geval
regels moeten worden gesteld:
De procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een
aanbod aan inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a,
WI).
De criteria die worden gehanteerd bij het doen van een aanbod aan
inburgeringsplichtigen (artikel 19, vijfde lid, onderdeel a, WI).
De vaststelling door het college van een passende
inburgeringsvoorziening, met inbegrip van de totstandkoming en de
samenstelling van de inburgeringsvoorziening (artikel 19, vijfde lid,
onderdeel b, WI).
De rechten en plichten van de inburgeringsplichtige voor wie een
inburgeringsvoorziening is vastgesteld. Deze regels hebben in ieder
geval betrekking op de inning van de eigen bijdrage door het college en
de mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, WI).
Het vaststellen van de bedrag van de bestuurlijke boete Artikel 35 WI draagt gemeenten op bij verordening de hoogte van de bestuurlijke
boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan worden
opgelegd. Artikel 34 van de wet bepaalt het bedrag dat ten hoogste als
bestuurlijke boete kan worden opgelegd.Artikelsgewijze toelichtingArtikelsgewijze toelichtingHoofdstuk 1. Begripsomschrijvingen en informatieverstrekkingArtikel 1 BegripsomschrijvingenHet tweede lid geeft aan dat de omschrijvingen van de begrippen die worden
gebruikt in respectievelijk de Wet inburgering, het Besluit inburgering en de
Regeling inburgering ook van toepassing zijn op deze verordening.Artikel 2 De informatieverstrekking aan
inburgeringsplichtigenDe gemeente heeft als taak de inburgeringsplichtigen in haar gemeente goed te
informeren over de rechten en plichten die voortvloeien uit de Wet inburgering.
De wet laat gemeenten vrij om zelf te bepalen op welke wijze de
informatievoorziening aan de inburgeringsplichtigen wordt georganiseerd. Wel
bepaalt artikel 8 WI dat de gemeenteraad bij verordening regels vaststelt over
de informatieverstrekking door de gemeente aan inburgeringsplichtigen, ter zake
van hun rechten en plichten uit hoofde van deze wet, alsmede van het aanbod van
en de toegang tot inburgeringsvoorzieningen.De gemeenten Voerendaal, Nuth en Simpelveld hebben gekozen voor samenwerking op
het terrein van sociale zaken en inburgering. Het samenwerkingsverband zal de
Wet inburgering en de bijbehorende regelingen (waaronder deze verordening)
uitvoeren.Ook wordt daar bepaald of iemand wel of niet inburgeringsplichtig is.Omdat een potentiële inburgeringsplichtige mogelijk in eerste instantie
informatie zal vragen binnen de eigen gemeente zal in elke afzonderlijke
gemeente aan de receptie, servicebalie of loket bevolking algemene informatie
worden verstrekt en doorverwijzing naar het samenwerkingsverband
plaatsvinden.Naast bovenstaande (gemeentelijke) informatiepunten kunnen uiteraard ook derden
zoals scholen, bibliotheken, vluchtelingenwerk en andere zelfzorgorganisaties,
een rol spelen bij de informatievoorziening.Artikel 3 Aanwijzen van de doelgroepenAan asielgerechtigde oud- en nieuwkomers en geestelijke bedienaren is de
gemeente verplicht een inburgeringsvoorziening aan te bieden. Het staat de
betreffende inburgeringsplichtige overigens vrij om al dan niet op het aanbod in
te gaan. Aan asielgerechtigde nieuwkomers zal uiterlijk binnen zes maanden een
aanbod worden gedaan. Voor asielgerechtigde oudkomers zal nog een tijdpad en
prioritering worden aangegeven. Het aantal geestelijke bedienaren is naar
verwachting zeer beperkt in omvang. De inburgeringsvoorziening voor deze groep
zal landelijk worden samengesteld.Een aparte groep vormen de inburgeringsplichtigen die al eerder in een gemeente
een inburgeringsvoorziening hebben geaccepteerd en die vervolgens verhuizen naar
een andere gemeente. Voor hen wordt het als onredelijk ervaren dat een eerder
gedaan aanbod ingeval van verhuizing zou vervallen. Deze verplichting voor de
nieuwe gemeente kan betekenen da zij aan een inburgeringsplichtige (uit een
andere gemeente) een aanbod moet doen terwijl deze mogelijk nog niet onder een
aangewezen doelgroep valt.Artikel 19, eerste lid, WI bepaalt dat het college aan twee groepen
inburgeringsplichtigen een inburgeringsvoorziening kán aanbieden:
inburgeringsplichtigen die algemene bijstand of een uitkering op grond
een bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen
socialezekerheidswetten of socialezekerheidsregelingen ontvangen;
oudkomers die zelf geen inkomsten uit werk of uitkering hebben.
In artikel 3 bepaalt het college binnen bovengenoemde groepen
inburgeringsplichtigen aan wie bij voorrang een inburgeringsvoorziening wordt
aangeboden. Bij het samenstellen van de geprioriteerde groepen zal het college
zich laten leiden door twee criteria, namelijk taalniveau en maatschappelijke
participatie.Daarnaast heeft onze gemeente ervoor gekozen om prioriteit te geven aan oud- en
nieuwkomers die graag voor een inburgeringsvoorziening in aanmerking willen
komen (bijvoorbeeld voorrang op basis van eigen aanmelding of gemotiveerdheid). Artikel 4 De samenstelling van de inburgeringsvoorzieningIn de verordening dienen regels te worden gesteld met betrekking tot de
vaststelling door het college van een passende inburgeringsvoorziening, met in
begrip van de totstandkoming en samenstelling van de inburgeringsvoorziening
(artikel 19, vijfde lid, onderdeel b, WI). In dit artikel worden de kaders
vastgesteld waarbinnen het college de opdracht heeft voor iedere
inburgeringsplichtige die daarvoor in aanmerking komt, een op de persoon
toegesneden inburgeringsvoorziening samen te stellen. In het eerste lid wordt aangegeven op welke wijze het college een passende
inburgeringsvoorziening moet vaststellen. Bij het bepalen van de passendheid van
een inburgeringsvoorziening, kunnen de volgende factoren een rol spelen:
De kennis van de inburgeringsplichtige van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving en zijn of haar leercapaciteit.
De maatschappelijke rol die de inburgeringsplichtige vervult of gaat
vervullen in de Nederlandse samenleving. Daarbij kan worden gedacht aan
het verrichten van betaalde arbeid of het opvoeden van kinderen.
De persoonlijke situatie van de inburgeringsplichtige. Daarbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan eventuele zorgtaken die de
inburgeringsplichtige moet vervullen.
De samenstelling van de inburgeringsvoorziening voor geestelijke bedienaren
wordt geregeld bij ministeriële regeling. Gemeenten hebben dus niet de
mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening die zij aan geestelijke bedienaren
aanbieden naar eigen inzicht vorm te geven.In geval van uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen die een voorziening
gericht op arbeidsinschakeling ontvangen, kan het voordelen opleveren de
inburgeringsvoorziening daarmee te combineren. Uitgangspunt is wel, zo blijkt
uit artikel 19, vierde lid, van de wet, dat een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening aan een uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtige niet
wordt gedaan, indien dat diens arbeidsinschakeling belemmert. De Wet inburgering bepaalt dat de inburgeringsvoorziening gecombineerd
moet worden met een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling (reïntegratievoorziening) als een inburgeringsvoorziening
wordt aangeboden aan een inburgeringsplichtige die bijstandsgerechtigd is of een
uitkering ontvangt op grond van een andere socialezekerheidswet of
socialezekerheidsregeling én die verplicht is om
arbeid om arbeid te verkrijgen of te aanvaarden (artikel 20, eerste lid, WI).
Indien in deze specifieke situatie geen reïntegratievoorziening wordt
aangeboden, kan de gemeente derhalve geen inburgeringsvoorziening aanbieden. Het
college is verantwoordelijk voor het aanbieden van de gecombineerde
inburgeringsvoorziening (artikel 20, tweede lid, WI). Het tweede lid van artikel
4 van de verordening draagt het college op om er voor te zorgen dat de
inburgeringsvoorziening wordt afgestemd op de reïntegratievoorziening. Aangezien
deze voorzieningen in het kader van de uitkeringsverstrekking op grond van
socialezekerheidswetten of –regelingen ook door andere partijen dan het college
(kunnen) worden verstrekt, zal het college afspraken moeten maken met de
verantwoordelijke uitvoerders van de socialezekerheidswet of –regeling: het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), eigenrisicodragers of
overheidswerkgevers (artikel 21 WI). Het derde lid regelt de bijkomende faciliteiten die het college als onderdeel
van de inburgeringsvoorziening aan inburgeringsplichtigen kan aanbieden. In de
wet is geregeld waaruit een inburgeringsvoorziening in ieder geval moet bestaan:
een cursus die toe leidt naar het inburgeringsexamen en het eenmaal kosteloos
afleggen van dat examen (artikel 19, derde lid, WI). Voor asielgerechtigde
inburgeringsplichtigen (oud- én nieuwkomers) maakt ook maatschappelijke
begeleiding een verplicht onderdeel uit van de inburgeringsvoorziening (artikel
19, zesde lid, WI). Wat betreft de bijkomende faciliteiten die het college als
onderdeel van de inburgeringsvoorziening aan inburgeringsplichtigen kan
aanbieden, kan worden gedacht aan trajectbegeleiding of het (periodiek) houden
van voortgangsgesprekken met de inburgeringsplichtigen. Ook kan worden gedacht
aan een uitbreiding van de opleiding, bijvoorbeeld in de vorm van een
maatschappelijke stage of een aparte module die gericht is op het verwerven van
kennis van de Nederlandse samenleving. Ten overvloede wordt gewezen op het feit dat het inburgeringsexamen ook een
praktijkgericht deel omvat, waarin de praktische (taal)vaardigheden worden
getoetst. Het is vanzelfsprekend dat bij de samenstelling van de
inburgeringsvoorziening ook rekening wordt gehouden met de ontwikkeling van deze
vaardigheden. Daarbij zal de inzet van duale trajecten een belangrijke rol
vervullen.Artikel 5 De inning van de eigen bijdrage In de verordening moeten regels worden gesteld die betrekking hebben op de
inning van de eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige door het college en de
mogelijkheid van betaling in termijnen (artikel 23, derde lid, WI). De hoogte
van de eigen bijdrage is vastgelegd in de wet en bedraagt € 270. Dit bedrag kan
bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd (artikel 23, tweede lid,
WI). In dit artikel van de verordening wordt geregeld dat de inburgeringsplichtige
het recht heeft de eigen bijdrage in een aantal termijnen te betalen. Deze
termijn is gesteld op ten hoogste 36 maanden.Hierbij is uitgegaan van de gedachte dat per huishouden maximaal € 15,= per
maand reëel zou zijn om af te lossen. Een huishouden waarin twee
inburgeringsplichtigen een inburgeringsvoorziening accepteren (bijvoorbeeld
asielmigranten), betaalt bij een aflossingstermijn van 36 maanden € 7,50 per
persoon en daarmee € 15,00 per huishouden per maand. In een huishouden waarin 1
persoon een inburgeringsvoorziening accepteert zou, uitgaande van € 15,00
aflossing per maand, een aflossingstermijn van 18 maanden gesteld kunnen
worden.Artikel 24, eerste lid, WI maakt het bij inburgeringsplichtigen die algemene
bijstand ontvangen mogelijk dat het college de eigen bijdrage verrekent met deze
uitkering. Als het college wil overgaan tot verrekening, moet dat worden
vastgelegd in de beschikking tot toekenning van de inburgeringsvoorziening. Artikel 6 Opleggen van verplichtingenDit artikel vormt de uitwerking van artikel 23, derde lid, WI dat bepaalt dat de
gemeenteraad bij verordening regels stelt over de rechten en plichten van de
inburgeringsplichtige voor wie een inburgeringsvoorziening is vastgesteld. Dit
artikel delegeert de bevoegdheid aan het college om de verplichtingen die in het
artikel worden genoemd aan inburgeringsplichtigen in het kader van een
inburgeringsvoorziening op te leggen. Het college legt in de beschikking tot de
toekenning van de inburgeringsvoorziening deze verplichtingen vast. Artikel 7 De procedure van het doen van een aanbodDit artikel bevat enkele procedurele bepalingen die er voor moeten zorgen dat
het doen van een aanbod op zorgvuldige wijze gebeurt. Dit is van belang omdat
zo’n aanbod de start is van een procedure die – als het goed is – leidt tot een
besluit tot het toekennen van een inburgerings-voorziening. In het eerste lid
van dit artikel wordt geregeld dat het college het aanbod van een
inburgeringsvoorziening aan de inburgeringsplichtige op schriftelijke wijze doet
en dat het aanbod wordt toegestuurd naar het adres waar de inburgeringsplichtige
staat ingeschreven in de GBA. Op deze wijze kan er geen onduidelijk ontstaan
over het feit dat het college de inburgeringsplichtige een aanbod heeft gedaan. Het aanbod zal inhoudelijk dezelfde strekking moeten hebben als de uiteindelijke
beschikking (het tweede lid). Hierdoor kan de instemming met het aanbod tevens
worden opgevat als instemming met de beschikking tot de toekenning van de
inburgeringsvoorziening (die eenzijdig door de gemeente wordt opgelegd). Deze
beschikking moet dan wel dezelfde inhoud hebben als het aanbod (het vierde lid). De zorgvuldigheid van de procedure gebiedt dat als de inburgeringsplichtige het
aanbod aanvaardt of weigert, hij of zij dit schriftelijk aan de gemeente
meedeelt (het derde lid). Het meest praktisch is dat deze schriftelijke
mededeling geschiedt in de vorm van het laten ondertekenen door de
inburgeringsplichtige van een verklaring die door de gemeente is opgesteld. Het kan natuurlijk voorkomen dat een inburgeringsplichtige aan de gemeente meldt
dat hij wel een inburgeringsvoorziening wil, maar dat hij gelet op zijn situatie
bepaalde wijzigingen aangebracht zou willen zien in het aanbod van de gemeente.
Als de gemeente hierop positief reageert, zal ze het gedane aanbod moeten
aanpassen. Een inburgeringsplichtige hoeft een aanbod niet te accepteren. Weigert de
inburgeringsplichtige het aanbod, dan zal hij zich zelfstandig moeten
voorbereiden op het inburgeringsexamen. Gaat het om een oudkomer, dan is er geen
termijn vastgesteld waarbinnen de betreffende persoon het inburgeringsexamen
moet hebben behaald. Het ligt voor de hand dat het college in een dergelijke
situatie een handhavingsbeschikking neemt: een besluit op grond van artikel 26
WI waarmee de termijn van start gaat waarbinnen de inburgeringsplichtige het
inburgeringsexamen moeten hebben behaald (vijf jaar na aanvang van deze
termijn). Artikel 8 De inhoud van de beschikkingHet besluit tot het toekennen van een inburgeringsvoorziening is een
beschikking. Dit betekent dat de inburgeringsplichtige de mogelijkheid heeft
tegen dit besluit in bezwaar en beroep te gaan. In dit artikel wordt geregeld
welke onderwerpen in ieder geval in de beschikking moeten worden
neergelegd.In de beschikking zullen de toegekende inburgeringsvoorziening en de daaraan
verbonden rechten en plichten van de inburgeringsplichtige nauwkeurig moeten
worden vermeld (onderdelen a en b). De inburgeringsplichtige is verplicht zijn
medewerking te verlenen aan de uitvoering van de inburgeringsvoorziening
(artikel 23, eerste lid, WI). Handhaving hiervan is alleen mogelijk als de
verplichtingen van de inburgeringsplichtige duidelijk zijn omschreven en aan de
betrokkene (onder andere door middel van de beschikking) bekend zijn gemaakt. De termijn waarbinnen een inburgeringsplichtige het inburgeringsexamen moet
hebben behaald, ligt vast in de wet (artikel 7, eerste lid, WI). In de
beschikking hoeft (en kan) van deze termijn alleen melding worden gemaakt
(onderdeel c). Onderdeel d bepaalt dat in beschikking moet worden vastgelegd in hoeveel
termijnen de eigen bijdrage kan worden betaald en op welke wijze de betaling
plaatsvindt (al dan niet op basis van verrekening met de bijstandsuitkering).
Dit is geregeld in artikel 5 van de verordening.Onderdeel e heeft betrekking op beschikkingen voor oudkomers. Indien het college
een inburgeringsvoorziening vaststelt voor een oudkomer, dan moet het college in
de betreffende beschikking ook de dag opnemen waarop de termijn van handhaving
van de inburgeringsplicht van start gaat (artikel 22, tweede lid, juncto artikel
26 WI). Binnen vijf jaar ná deze datum moet de betreffende oudkomer het
inburgeringexamen hebben behaald. Het college kan zelf bepalen wanneer de
termijn van handhaving van de inburgeringsplicht van start gaat. Het ligt voor
de hand om deze termijn direct te laten ingaan (en bijvoorbeeld niet te koppelen
aan de datum waarop de inburgeringsvoorziening van start gaat). De precieze
datum waarop de inburgeringsvoorziening van start gaat, zal niet altijd bekend
zijn op het moment dat deze wordt toegekend. Bovendien past het vaststellen van
een datum van aanvang van handhaving van de inburgeringsplicht, onafhankelijk
van het moment waarop met de inburgeringsvoorziening kan worden begonnen bij het
uitgangspunt van de wet dat de betreffende persoon als oudkomer
inburgeringsplichtig is en in beginsel zelf verantwoordelijk is voor het behalen
van het inburgeringsexamen. Artikel 9 De inhoud van de beschikking ingeval van handhaving
inburgeringsplichtige zonder gemeentelijk aanbodDe handhaving van een inburgeringsplichtige die geen gemeentelijk aanbod krijgt,
is minder intensief dan die van een inburgeringsplichtige die wel een
gemeentelijk aanbod heeft geaccepteerd. De eerst genoemde inburgeringsplichtige
is immers zelf verantwoordelijk voor zijn inburgering. De taak van de gemeente
bestaat hierbij alleen uit de vaststelling van de inburgeringsverplichting en de
handhaving van het behalen van het inburgeringsexamen. De beschikking voor deze
groep is op deze taken afgestemd.Artikel 10 De hoogte van de bestuurlijke boetes voor de verschillende
overtredingenArtikel 35 WI draagt de gemeenteraad op bij verordening de hoogte van de
bestuurlijke boete vast te stellen die voor de verschillende overtredingen kan
worden opgelegd. In artikel 34 WI zijn voor de verschillende overtredingen de
maximumbedragen van de bestuurlijke boete vastgelegd. De gemeente kan deze
boetebedragen in haar verordening overnemen, maar ze kan ook lagere bedragen
vaststellen. Voor onze gemeente hebben wij niet de maximumbedragen zoals genoemd in artikel
34 WI aangehouden. Ervan uitgaande dat de inburgeringsplichtigen waarschijnlijk
voor een belangrijk deel niet behoren tot de bevolkingsgroepen met een grote
financiële draagkracht, zijn de in de WI genoemde maximumbedragen in deze
verordening gehalveerd.De boetebedragen die in de verordening worden opgenomen zijn maximumbedragen en
géén gefixeerde bedragen. Het college zal bij elke overtreding de bestuurlijke
boete moeten afstemmen op de ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan
de overtreder kan worden verweten. Bovendien moet het college daarbij ook
rekening houden met de omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd
(artikel 38, tweede lid, WI). Deze bepaling brengt met zich mee dat het college
bij elke op te leggen bestuurlijke boete zal moeten nagaan welke boete passend
is, gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
inburgeringsplichtige.In het kader van een de uitvoering van een gecombineerde reïntegratie- en
inburgeringsvoorziening kan het voorkomen dat dezelfde gedraging (bijvoorbeeld
het niet voldoen aan een oproep om te verschijnen en gegevens te verstrekken)
zowel aanleiding kan zijn voor het opleggen van een bestuurlijke boete als voor
het verlagen van de bijstand (een maatregel op grond van artikel 18, tweede lid,
Wet werk en bijstand) of het opleggen van een boete of maatregel op grond van
een andere scocialezekerheidswet of – regeling. Artikel 37 WI bevat een regeling
voor deze samenloop. In dit artikel wordt bepaald dat het college in dat geval
géén bestuurlijke boete kan opleggen. Artikel 11 Verhoging van de bestuurlijke boete bij herhaling van de
overtredingDit artikel biedt het college de mogelijkheid om bij herhaling van de
overtreding een hogere boete op te leggen dan op grond van artikel 10 mogelijk
is. Het eerste en tweede lid kunnen alleen in de verordening worden opgenomen als in
artikel 9, eerste en tweede lid, lagere maximumboetebedragen zijn opgenomen dan
de maximumbedragen in de wet. De verhoogde boetebedragen ingeval van herhaling
van de overtreding mogen uiteraard niet hoger zijn dan de maximumbedragen die in
artikel 34 WI worden genoemd. Om te kunnen spreken van een herhaling van een overtreding, moeten de
overtredingen zich wel binnen een bepaalde tijdspanne voordoen, bijvoorbeeld 12
maanden. Gemeenten kunnen een kortere of langere termijn vaststellen. Artikel 34, onderdeel d, WI biedt de mogelijkheid voor gemeenten om de
bestuurlijke boete te verhogen van maximaal € 500 naar maximaal € 1000 in het
geval dat de inburgeringsplichtige bij herhaling niet voldoet aan de
verplichting binnen de gestelde termijn het inburgeringsexamen te behalen. Dit
is geregeld in het derde en vierde lid van artikel 10. Als de inburgeringsplichtige niet binnen de voor hem geldende termijn het
inburgeringsexamen heeft behaald, dan legt het college hem een bestuurlijke
boete op. De maximumboete die kan worden opgelegd, is neergelegd in artikel 10,
derde lid, van de verordening. Op grond van artikel 32 WI moet het college in de
boetebeschikking een nieuwe termijn vaststellen waarbinnen de
inburgeringsplichtige alsnog het inburgeringsexamen moet behalen. Als de
inburgeringsplichtige ook binnen deze nieuwe termijn het inburgeringsexamen niet
heeft behaald, maakt het derde lid van artikel 11 het mogelijk dat het college
een hogere boete vaststelt. Het wettelijk maximum bedraagt € 1000 (artikel 34,
onderdeel d, WI). Ook in dat geval zal in de boetebeschikking een nieuwe termijn
moeten worden opgenomen waarbinnen de inburgeringsplichtige het
inburgeringsexamen moet behalen. Als de inburgeringsplichtige ook binnen deze (derde) termijn het
inburgeringsexamen niet heeft behaald, regelt het vierde lid dat het college
wederom een hogere bestuurlijke boete kan opleggen. De maximumboete in het
vierde lid geldt ook voor alle hierop volgende overschrijdingen van termijnen
door de inburgeringsplichtige. Het vierde lid kan alleen in de verordening worden opgenomen als in het derde
lid niet het wettelijk maximum van € 1000 is vastgesteld. Alleen in dat geval is
er ruimte voor het verhogen van het maximumbedrag van de bestuurlijke boete (tot
maximaal € 1000). Als in het derde lid het wettelijk maximum van € 1000 is opgenomen of als de
gemeente er geen behoefte aan heeft om een hogere maximumboetebedrag vast te
stellen wanneer termijnen bij herhaling worden overschreden, kan het vierde lid
worden geschrapt en dient het derde lid als volgt te luiden: De
bestuurlijke boete bedraagt ten hoogste <BEDRAG VAN MAXIMAAL € 1000>
indien de inburgeringsplichtige niet binnen de door het college op grond van
artikel 32 of 33 van de wet vastgestelde termijn het inburgeringsexamen
heeft behaald. De artikelen 10 en 11 bieden in de vorm van het vaststellen van maximumbedragen
het kader voor het college bij het vaststellen van de hoogte van de bestuurlijke
boetes in individuele gevallen. Artikel 12 Inwerkingtreding Dit artikel spreekt voor zich. Artikel 13 Citeertitel Dit artikel spreekt voor zich.