CVDR107209_1Maatregelenverordening WWB, Ioaw en IoaznlregelingNuth2011-07-21NuthNuth & Omstreken, 20-07-2011Maatregelenverordening WWB, Ioaw, Ioaz gemeente NuthWet werk en bijstandWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemersWet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, art. 20Wet structuur uitvoeringsorganisaties werk en inkomen, art. 28 en 29Algmene wet bestuursrechtGemeentewetgemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-06-07De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2011-07-212011-07-012012-01-01Nieuwe regelingFLO/2011/664Deze regeling vervangt de Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand gemeente Nuth 2009.Maatregelenverordening WWB, Ioaw en IoazDe raad van de gemeente Nuth,Gezien het advies van het RTG van 25 mei 2011,Gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 26 april
2011,gelet op het bepaalde in de Wet werk en bijstand;gelet op het bepaalde in de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers;gelet op het bepaalde in artikel 20 van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen;gelet op het bepaalde in de artikelen 28 en 29 van de Wet structuur
uitvoeringsorganisaties werk en inkomen;gelet op de bepalingen van de Algemene wet bestuursrecht en de
Gemeentewet;BESLUIT:
Vast te stellen “Maatregelenverordening WWB, Ioaw en Ioaz”;
In te trekken de “Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand ”
zoals vastgesteld op 29 september 2009
1ALGEMENE BEPALINGEN1BegripsbepalingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
de wet: de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en
de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
maatregel: het verlagen van de bijstand op grond van de wet;
benadelingbedrag: het bruto bedrag dat als gevolg van het
niet of niet behoorlijk nakomen van een inlichtingenverplichting
ten onrechte is verleend als uitkering op grond van de wet;
witte fraude: fraude die blijkt of kan blijken uit de
gegevensvergelijkingen tussen officiële bij wet of wettelijk
voorschrift ingestelde registraties, bestanden of
administraties, die zien op het inkomen en/of de inkomsten en/of
het vermogen.
Alle begrippen die in deze verordening gebruikt worden en die
niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de
wet en de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
2Maatregel1.Als de belanghebbende naar het oordeel van het college
tekortschietend besef van verantwoordelijkheid betoont voor de
voorziening in het bestaan dan wel de uit de wet of artikel 28,
tweede lid, of artikel 29, eerste lid, van de Wet structuur
uitvoeringsorganisatie werk en inkomen voortvloeiende verplichtingen
niet of onvoldoende nakomt, waaronder begrepen het zich jegens het
college zeer ernstig misdragen, kan overeenkomstig deze verordening
een maatregel worden opgelegd.2.Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate
waarin de belanghebbende de gedraging kan worden verweten en de
omstandigheden waarin hij verkeert.3BerekeningsgrondslagDe maatregel wordt toegepast op de van toepassing zijnde bijstandsnorm
dan wel de grondslag.4Het besluit tot opleggen van een maatregelIn het besluit tot opleggen van een maatregel worden in ieder geval
vermeld: de reden van de maatregel, de duur van de maatregel, het
percentage waarmee de bijstandsnorm dan wel de grondslag wordt verlaagd
en, indien van toepassing, de reden om af te wijken van een
standaardmaatregel. 5Afzien opleggen maatregel1.Het college ziet af van het opleggen van een maatregel indien:de gedraging meer dan één jaar vóór constatering van die gedraging
door het college heeft plaatsgevonden, tenzij de gedraging een
schending van de inlichtingenplicht inhoudt en als gevolg van die
gedraging ten onrechte uitkering is verleend. Een maatregel wegens
schending van de inlichtingenplicht wordt niet opgelegd na verloop
van vijf jaren nadat de betreffende gedraging heeft
plaatsgevonden.2.Het college kan afzien van het opleggen van een maatregel indien het
daarvoor dringende redenen aanwezig acht. Indien het college afziet
van het opleggen van een maatregel op grond van dringende redenen,
wordt de belanghebbende daarvan schriftelijk mededeling gedaan.3.Wanneer een belanghebbende een gedraging pleegt als bedoeld in
artikel 8 lid 2 van deze verordening bij het indienen van een
aanvraag die buiten behandeling wordt gesteld, wordt een maatregel
niet eerder opgelegd dan nadat een schriftelijke waarschuwing is
gegeven. Bij recidive wordt een maatregel opgelegd zonder
schriftelijke waarschuwing vooraf. Indien de bedoelde gedraging
betrekking heeft op het niet of niet tijdig Inleveren van het
rechtmatig -heidsonderzoekformulier (of de vervanger daarvan), wordt
eerst een schriftelijke waarschuwing gegeven in de vorm van een
termijn van orde.6Ingangsdatum maatregelDe maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerst volgende
kalendermaand volgend op de datum waarop het besluit tot het opleggen
van de maatregel aan de belanghebbende is bekendgemaakt. Indien dit niet (meer) mogelijk is en tot het opleggen van een maatregel
is besloten wordt de bijstand met terugwerkende kracht herzien indien
niet de volledige bijstand wordt herzien en ingetrokken. 7SamenloopBij samenloop van meerdere gedragingen die elk een maatregel tot gevolg
hebben, wordt voor iedere gedraging afzonderlijk een maatregel opgelegd
en worden de maatregelen bij elkaar opgeteld.2NIET NAKOMEN VAN DE UIT DE WET VOORTVLOEIENDE VERPLICHTINGEN EN
TEKORTSCHIETEND BESEF VAN VERANTWOORDELIJKHEID8Gedraging van de eerste categorieDe volgende gedraging leidt tot een verlaging van de uitkering met 10%
voor de duur van een maand:
het zich niet als werkzoekende doen inschrijven bij het UWV
Werkbedrijf, dan wel de inschrijving niet of niet tijdig doen
verlengen;
het niet tijdig verstrekken van informatie die van belang is
voor de verlening van bijstand of de voortzetting daarvan.
9Gedraging van de tweede categorieDe volgende gedragingen leiden tot een verlaging van de uitkering met
20% voor de duur van een maand:
het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde arbeid te
verkrijgen en te aanvaarden;
het niet dan wel niet tijdig voldoen aan een oproep om, in
verband met de arbeidsinschakeling, op een aangegeven plaats en
tijd te verschijnen;
het niet dan wel in onvoldoende mate meewerken aan een onderzoek
naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling, dan wel aan een
onderzoek naar de geschiktheid voor scholing of opleiding;
het in onvoldoende mate nakomen van een of meerdere opgelegde
verplichtingen zoals bedoeld in artikel 55 van de Wet werk en
bijstand.
10Gedraging van de derde categorieDe volgende gedragingen leiden tot een verlaging van de uitkering met
40% voor de duur van een maand:
gedragingen die de inschakeling in algemeen geaccepteerde arbeid
belemmeren;
het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een
participatietraject en / of een aangeboden voorziening, gericht
op arbeidsinschakeling.
11Gedraging van de vierde categorieDe volgende gedragingen leiden tot een verlaging van de uitkering met
100% voor de duur van een maand:
het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid;
het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde
arbeid.
3NIET NAKOMEN VAN DE INLICHTINGENPLICHT12Inlichtingenplicht1.Indien belanghebbende de inlichtingenplicht zoals bedoeld in artikel
17, eerste lid, van de wet niet of niet behoorlijk is nagekomen door
geen, onjuiste of onvolledige mededelingen te doen, wordt een
maatregel opgelegd als bedoeld in lid 2.2.Bij gedragingen als bedoeld in artikel 12 lid 1 van deze verordening
wordt een maatregel opgelegd in de vorm van een verlaging van 10%
van het bruto benadelingbedrag, met dien verstande dat zij op
tenminste € 50,00 wordt vastgesteld.3.De maatregel wegens schending van de inlichtingenplicht wordt niet
opgelegd zolang de gedraging wordt onderzocht door het openbaar
ministerie en blijft definitief achterwege indien het Openbaar
Ministerie ter zake strafvervolging heeft ingesteld en het onderzoek
ter terechtzitting een aanvang heeft genomen dan wel het recht tot
strafvervolging is vervallen ingevolge artikel 74 van het Wetboek
van Strafrecht.4.Indien het Openbaar Ministerie besluit niet over te gaan tot
vervolging, wordt alsnog een individueel te bepalen maatregel
opgelegd, waarbij de zwaarte wordt afgestemd op de hoogte van het
benadelingbedrag als bedoeld in artikel 12 lid 2 van deze
verordening.4OVERIGE GEDRAGINGEN DIE LEIDEN TOT EEN MAATREGEL13Onverantwoord interen op vermogen1.Indien voorafgaand aan dan wel ten tijde van de bijstandsverlening
over een vermogen kon worden beschikt boven het bescheiden vrij te
laten vermogen conform artikel 34 lid 2 sub b en lid 3 van de Wet
werk en bijstand en hierop is ingeteerd op een wijze die getuigt van
een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de
voorziening in het bestaan wordt een maatregel opgelegd.2.Deze maatregel heeft een hoogte van 20 procent van de bijstandsnorm
voor de duur van het aantal maanden dat geen beroep op bijstand
mogelijk zou zijn geweest indien wel aan de verplichting was
voldaan. Dit met een maximum van 36 maanden.14Zeer ernstige misdragingen1.Indien belanghebbende zich zeer ernstig misdraagt jegens raadsleden,
commissieleden dan wel jegens burgemeester en wethouders en/of hun
medewerkers, wordt een maatregel opgelegd.2.Onder de term ‘zeer ernstig misdragen’ worden diverse vormen van
agressie verstaan gerelateerd aan de bijstandsafhankelijkheid van de
agressor. Met dien verstande dat er sprake moet zijn van
verwijtbaarheid en van gedrag dat in het normale menselijke verkeer
in alle gevallen als onacceptabel kan worden beschouwd.3.Misdragingen worden onderscheiden in de volgende twee
categorieën: a) telefonische en schriftelijke agressie en agressief gedrag
(zoals schelden, discrimineren, grof taalgebruik, grof veroordelen / in toelichting opnemen). b) bedreiging in elke vorm en fysiek geweld gericht op personen,
gebouw of inventaris.4.Bij gedragingen als bedoeld in dit artikel wordt een maatregel
opgelegd als volgt:
twintig procent van de bijstandsnorm gedurende een maand
bij gedragingen als bedoeld in lid 3 sub a;
vijftig procent van de bijstandsnorm gedurende twee maanden
bij gedragingen als bedoeld in lid 3 sub b.
5SLOTBEPALINGEN15Recidive1.Indien belanghebbende zich binnen 12 maanden na de vorige als
verwijtbaar aangemerkte gedraging opnieuw schuldig maakt aan een
verwijtbare gedraging wordt de duur van de maatregel
verdubbeld.2.Bij herhaalde recidive stelt het college de hoogte van de maatregel
individueel vast. Waarbij tijdelijke uitsluiting van het recht op
bijstand tot de mogelijkheden behoort.3.Met een besluit waarmee een maatregel is opgelegd wordt
gelijkgesteld het besluit om daarvan af te zien op grond van
dringende redenen.4.Bij recidive bij het niet nakomen van de inlichtingsplicht, zoals
bedoeld in artikel 12 van deze verordening, maar waarbij geen sprake
is van financiële benadeling, wordt de verlaging telkenmale
vastgesteld op € 50,00.16Hardheidsclausule en onvoorziene omstandigheden1.Het college kan in zeer bijzondere gevallen gemotiveerd afwijken van
de bepalingen in deze verordening, indien onverkorte toepassing
daarvan aanleiding geeft of zou leiden tot disproportionele
onredelijkheid of onbillijkheid.2.In gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het
college.17Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 juli 2011 onder
gelijktijdige intrekking van de afstemmingsverordening Wet werk en
bijstand vastgesteld door de raad op 29 september 2009. 18Citeertitel Deze verordening kan worden aangehaald als “Maatregelenverordening WWB,
Ioaw, Ioaz ”.Aldus besloten in de openbare vergadering van de raad, gehouden op 7 juni
2011,De griffier, De voorzitter,ALGEMENE TOELICHTINGOp basis van het bepaalde in artikel 8 lid 1 sub b WWB dient de gemeenteraad bij
verordening regels te stellen met betrekking tot het verlagen van de bijstand ,
de zogenaamde afstemmingsverordening.In deze verordening wordt op gemeentelijk niveau vastgelegd op welke wijze de
bijstand wordt verlaagd indien een belanghebbende een tekortschietend besef van
verantwoordelijkheid betoont voor de voorziening in het bestaan dan wel de uit
de wet voortvloeiende verplichtingen niet of onvoldoende nakomt. De inhoud is op
regionaal niveau afgestemd, aangezien samenwerking steeds meer op de schaal van
de regio plaats vindt. Denk hierbij aan het Werkplein, maar ook het gezamenlijk
aanbesteden op het gebied van re-integratie De wet schrijft voor dat bij de vaststelling van de afstemmingsverordening het
proportionaliteitsbeginsel in acht genomen moet worden. Dit houdt in dat de
hoogte van de verlaging goed moet zijn afgewogen tegen de ernst van de
verwijtbare nalatigheid van de individuele betrokkene.Het verlagen van de bijstand op grond van het feit dat verplichtingen niet of in
onvoldoende mate zijn nagekomen wordt in de terminologie van de WWB aangeduid
als het ‘ afstemmen ‘ van de bijstand. Met dit begrip wordt het uitgangspunt van
de WWB benadrukt dat rechten en plichten twee kanten van een medaille zijn. Het
opleggen van een maatregel is geen punitieve sanctie, gericht op het
leedtoevoegend karakter, maar een reparatoire sanctie, gericht op het (weer) in
overeenstemming brengen van de hoogte van de bijstand met de mate waarin de
bijstandsgerechtigde de aan de uitkering verbonden verplichtingen nakomt.Het recht op een uitkering is altijd verbonden aan de plicht zich in te zetten
om weer onafhankelijk van een uitkering te worden. De term 'maatregel' Het verlagen van de uitkering op grond van het feit dat de belanghebbende zijn
verplichtingen niet of in onvoldoende mate is nagekomen, wordt in de WWB
aangeduid als afstemming. Bij de IOAW en IOAZ wordt dit aangeduid als verlaging.
Gebruikelijk onder gemeenten is echter de term ‘maatregel’. Daarmee wordt niet
alleen aangesloten bij het spraakgebruik dat ook binnen de bijstandspraktijk
gangbaar is, maar wordt ook het corrigerende karakter ervan benadrukt. Om die
reden is in de verordening de term ‘maatregel’ gebruikt om een verlaging aan te
duiden.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHieronder de artikelen die nadere toelichting behoeven.De overige artikelen hoeven geen toelichting.Artikel 1 BegripsbepalingenHet begrippenkader in het kader van deze verordening is gebaseerd op de Wet werk
en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.Artikel 2 AfstemmingLid 1De WWB verbindt aan het recht op een bijstandsuitkering de volgende
verplichtingen:
Het tonen van voldoende besef van verantwoordelijkheid voor de
voorziening in het bestaan (artikel 18, tweede lid).
De plicht tot arbeidsinschakeling (artikel 9). Deze plicht bestaat uit
twee soorten verplichtingen:
de plicht om naar vermogen algemeen geaccepteerde arbeid te
verkrijgen en deze te aanvaarden; en
de plicht gebruik te maken van een door het college aangeboden
voorziening gericht op ondersteuning bij arbeidsinschakeling.
Deze verplichtingen zullen nader moeten worden uitgewerkt in
specifieke verplichtingen die zijn toegesneden op de situatie en
mogelijkheden van de bijstandsgerechtigde. De
re-integratieverordening die elke gemeente moet opstellen, vormt
de juridische basis voor opleggen van deze specifieke
verplichtingen. Deze verplichtingen moeten in het besluit tot
het verlenen van bijstand worden neergelegd.
De informatieplicht (artikel 17, eerste lid). Op een
uitkeringsgerechtigde rust de verplichting aan het college op verzoek of
onverwijld uit eigen beweging mededeling te doen van alle feiten en
omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij
van invloed kunnen zijn op zijn arbeidsinschakeling of het recht op
bijstand.
De medewerkingplicht (artikel 17, tweede lid). Dit is de plicht van
uitkeringsgerechtigden om desgevraagd het college de medewerking te
verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van de wet. De
medewerkingplicht kan uit allerlei concrete verplichtingen bestaan,
zoals:
het toestaan van huisbezoek;
het meewerken aan een psychologisch onderzoek.
Artikel 18, tweede lid, noemt een gedraging die in ieder geval een schending van
de medewerkingplicht inhoudt: ‘het zich jegens het college zeer ernstig
misdragen’.De Wet SUWI legt ook verplichtingen op aan uitkeringsgerechtigden. Het betreft
de verplichting om alle gevraagde gegevens en bewijsstukken aan de Centrale
organisatie werk en inkomen te verstrekken die nodig zijn voor de beslissing
door het college (artikel 28, tweede lid Wet SUWI) en de verplichting om op
verzoek of onverwijld uit eigen beweging alle feiten en omstandigheden mee te
delen aan de Centrale organisatie werk en inkomen, waarvan hem redelijkerwijs
duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op het recht op bijstand,
het geldend maken van het recht bijstand of de hoogte of de duur van de
bijstand.Lid 2In de maatregelenverordening zijn voor allerlei gedragingen die een schending
van een verplichting betekenen, standaardmaatregelen vastgesteld in de vorm van
een vaste (percentuele) verlaging van de bijstandsnorm.Het college dient een op te leggen maatregel af te stemmen op de individuele
omstandigheden van de belanghebbende en de mate van verwijtbaarheid. Deze
bepaling brengt met zich mee dat bij elke op te leggen maatregel zal moeten
nagaan of gelet op de individuele omstandigheden van de betrokken
uitkeringsgerechtigde afwijking van de hoogte en de duur van de voorgeschreven
standaardmaatregel geboden is. Afwijking van de standaardmaatregel kan zowel een
verzwaring als een matiging betekenen.Dit betekent dat bij het beoordelen of een maatregel moet worden opgelegd, en zo
ja welke, telkens de volgende drie stappen moet doorlopen:
Stap 1: vaststellen van de ernst van de gedraging.
Stap 2: vaststellen van de verwijtbaarheid.
Stap 3: vaststellen van de omstandigheden van de
uitkeringsgerechtigde.
Artikel 3 De berekeningsgrondslagIn dit lid is het uitgangspunt vastgelegd dat een maatregel wordt opgelegd over
de bijstandsnorm dan wel grondslag. Onder de bijstandsnorm wordt verstaan de
wettelijke norm, inclusief gemeentelijke toeslag of verlaging en inclusief
vakantietoeslag.Artikel 4 Het besluit tot opleggen van een maatregel Het verlagen van de uitkering omdat een maatregel wordt opgelegd, vindt plaats
door middel van een besluit. In dit artikel wordt aangegeven wat in het besluit
in ieder geval moet worden vermeld. Deze eisen vloeien rechtstreeks voort uit de
Algemene wet bestuursrecht (Awb) en dan met name het motiveringsbeginsel. Het
motiveringsbeginsel houdt onder andere in dat een besluit aan betrokkene kenbaar
is gemaakt en deugdelijk is gemotiveerd (afdeling 3.7 Awb). Artikel 5 Afzien opleggen maatregelLid 1Een reden om af te zien van het opleggen van een maatregel is dat de gedraging
te lang geleden heeft plaatsgevonden (verjaring). Omwille van de effectiviteit
is het nodig dat een maatregel spoedig nadat de gedraging heeft plaatsgehad,
wordt opgelegd. Om deze reden wordt onder b. geregeld dat het college geen
maatregelen opgelegd voor gedragingen die langer dan één jaar geleden hebben
plaatsgevonden. Voor gedragingen die een schending van de informatieplicht inhouden en als
gevolg waarvan ten onrechte bijstand is verleend of een te hoog bedrag aan
bijstand is verleend, geldt in de verordening een verjaringstermijn van vijf
jaar. Met deze termijn wordt aangesloten bij de termijn die staat in artikel 14e
van de Algemene bijstandswet in verband met het opleggen van een boete wegens
niet-nakoming van de informatieplicht. Een termijn van vijf jaar ligt voor de
hand gelet op de ernst van de gedraging (fraude) en gelet op het feit dat de
gemeente vaak tijd nodig zal hebben om de omvang van de fraude (het
benadelingbedrag) vast te stellen.Het afzien van het opleggen van een maatregel ‘indien elke vorm van
verwijtbaarheid’ ontbreekt, is geregeld in artikel 18, tweede lid, WWB. Lid 2 Hierin wordt geregeld dat het college kan afzien van het opleggen van een
maatregel indien het daarvoor dringende redenen aanwezig acht. Wat dringende
redenen zijn, is afhankelijk van de concrete situatie en kan dus niet op
voorhand worden vastgelegd. Het doen van een schriftelijke mededeling dat het
college afziet van het opleggen van een maatregel wegens dringende redenen is
van belang in verband met eventuele recidive.Lid 3Bij schending van de inlichtingenplicht waarbij belanghebbende alleen zichzelf
of niemand benadeelt wordt eerst een schriftelijke waarschuwing gegeven, echter
beperkt tot de gedraging zoals in artikel 8 lid 2 aangegeven wanneer een
aanvraag buiten behandeling wordt gelaten en niet tijdige Inlevering van het
maandelijkse rechtmatigheidsonderzoekformulier of de vervanger daarvan. In alle
andere gevallen blijft deze waarschuwing achterwege.Artikel 6 Ingangsdatum maatregelHet opleggen van een maatregel vindt plaats door middel van verlaging van het
uitkeringsbedrag in de eerstvolgende maand(en).Het verlagen van de uitkering die in de nabij toekomst wordt verstrekt, is de
gemakkelijkste methode. Om die reden is in dit artikel vastgelegd dat een
maatregel wordt opgelegd met ingang van de eerstvolgende kalendermaand, waarbij
wordt uitgegaan van de voor die maand geldende bijstandsnorm. Indien zulks niet
mogelijk is en er sprake is van financiële benadeling (van de gemeente) c.q.
financieel voordeel (van belanghebbende) wordt afstemming met terugwerkende
kracht toegepast. Het opleggen van een maatregel heeft voorrang op de korting
van eventuele inkomsten. Dit volgt uit het systeem van de wet en is daarom niet
apart in de verordening opgenomen. Artikel 7 Samenloop Bij samenloop van meerdere verwijtbare gedragingen zijn er in beginsel 3
mogelijkheden: niet cumuleren van verlagingen, uitgaan van de meest ernstige
gedraging of de verlagingen gelijktijdig toepassen (cumuleren). Gekozen is voor
de laatste optie (cumulatie). Daarbij dient wel steeds een zorgvuldige, op de
persoon toegesneden, afweging te worden gemaakt.Artikel 8 Gedraging van de eerste categorieDe eerste categorie betreft de formele verplichting om zich als werkzoekende in
te schrijven bij het UWV en ingeschreven te blijven en tijdig de informatie
verstrekken die nodig is om het recht op uitkering te kunnen beoordelen.Artikel 9 Gedraging van de tweede categorieDe tweede categorie betreft de verplichting tot een actieve opstelling op de
arbeidsmarkt, bijvoorbeeld de eigen verantwoordelijkheid van de belanghebbende
om voldoende te solliciteren.Lid 4In dit lid is expliciet alleen artikel 55 van de Wet werk en bijstand genoemd
omdat de IOAW en IOAZ geen artikel kent inzake nadere verplichtingen zolas
genoemd in artikel 55 van de Wet werk en bijstand.Artikel 10 Gedraging van de derde categorieIn de derde categorie gaat het om gedragingen die direct een aanleiding vormen
tot een beroep op bijstand of het zonder noodzaak langer voortduren daarvan. Het
gaat hier om het stellen van niet verantwoorde beperkingen ten aanzien van de
aanvaardbare arbeid en om gedragingen die de kansen op arbeidsinschakeling
verminderen. Voorbeelden van deze categorie zijn negatieve gedragingen bij
sollicitaties en onvoldoende meewerken aan het opgesteld participatietraject
waaronder ook sociale activering verplicht kan worden gesteld. In de
verzamelbrief d.d. 22 december 2010 verzocht de staatssecretaris van
Werkgelegenheid en Sociale Zaken met klem expliciet regels te formuleren waarmee
streng kan worden opgetreden tegen personen die hun feitelijke kansen op
arbeidsinschakeling belemmeren door hun gedrag of kleding. Wij willen uiteraard
niet tornen aan universele vrijheden zoals het recht op bescherming van de
persoonlijke levenssfeer (privacy), vrijheid van meningsuiting (of expressie),
gelijke behandeling (non-discriminatie) en vrijheid van godsdienst. Dat neemt
niet weg dat mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun bestaansvoorziening. Als
dat verwijtbaar niet gebeurt is er sprake van maatregelwaardig gedrag als
bedoeld in dit artikel. Het is praktisch onmogelijk om uiterlijkheden in al zijn
verschijningsvormen te benoemen, laat staan om uitputtend aan te geven wat wel
of niet kan. Wij beoordelen dit daarom zowel individueel als situationeel. Artikel 11 Gedraging van de vierde categorieDe vierde categorie betreft het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde
arbeid alsmede door eigen toedoen voorafgaand aan de aanvraag algemeen
geaccepteerde arbeid niet behouden dan wel tijdens de bijstand deeltijdarbeid
niet behouden. Bij de vierde categorie wordt de uitkering verlaagt met 100% voor
de duur van een maand. Vanwege individuele omstandigheden kan er ook voor
gekozen worden om de uitkering te verlagen met 50% gedurende de duur van de
tekortkoming met een minimum van 2 maanden.Artikel 12 InlichtingenplichtLid 1Hoewel de inlichtingenplicht de meeste betekenis heeft inzake de verlening van
bijstand, is het ook van belang dat het college kennis draagt van feiten en
omstandigheden die betrekking hebben op de arbeidsinschakeling van de
individuele belanghebbende. Om deze reden heeft de in het eerste lid van artikel
17 WWB, artikel 13 IOAW dan wel artikel 13 IOAZ geregelde
inlichtingenverplichting betrekking op zowel de arbeidsinschakeling als het
recht op uitkering. Uitgangspunt blijft dat van de belanghebbende die een beroep
doet op een specifieke overheidsvoorziening, verlangd kan worden dat hij
voldoende gegevens en inlichtingen verstrekt die het de uitvoerder van die
voorziening mogelijk maakt te beoordelen of het beroep op die voorziening
terecht wordt gedaan. Het feit dat het college niet alleen bij een aanvraag om
bijstand of om ondersteuning bij arbeidsinschakeling, maar ook in andere stadia
van bijstandsverlening en arbeidsinschakeling, concrete informatie en
bewijsstukken van de belanghebbende vraagt, laat onverlet dat de belanghebbende
onverwijld uit eigen beweging inlichtingen dient te verstrekken indien het hem
redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat die feiten en omstandigheden, of de
daarin opgetreden wijzigingen, van invloed kunnen zijn op zijn
arbeidsinschakeling of zijn recht op bijstand. Verstrekt de belanghebbende niet
of niet alle gevraagde inlichtingen en bewijsstukken, dan heeft dat gevolgen
voor de beoordeling door het college van burgemeester en wethouders van het
recht op bijstand of ondersteuning bij arbeidsinschakeling.Lid 2De aan deze bepaling ten grondslag liggende gedachte is dat er in het kader van
de proportionaliteit een verband dient te worden gelegd tussen de hoogte van de
maatregel en de ernst van de gedraging c.q. het bedrag waarvoor een
belanghebbende de gemeente benadeeld heeft.Lid 3In principe wordt bij fraude vanaf het bedrag als genoemd in de frauderichtlijn
sociale zekerheid aangifte gedaan bij het Openbaar Ministerie (OM) en
proces-verbaal opgemaakt te worden. Indien er ter zake van hetzelfde feit een
strafvervolging is ingesteld, wordt het opleggen van de maatregel opgeschort
zolang het OM de gedraging onderzoekt. Indien er strafvervolging is ingesteld
die zover is gevorderd dat het onderzoek ter terechtzitting een aanvang heeft
genomen dan wel er een schikking heeft plaatsgevonden op grond van art. 74 Sr,
blijft de maatregel definitief achterwege.Lid 4Het kan voorkomen dat het openbaar ministerie een fraudezaak terug verwijst naar
de gemeente, bijvoorbeeld omdat het benadelingbedrag lager wordt berekend of
omdat er procedurefouten zijn gemaakt. In dat geval wordt er alsnog een
verlaging opgelegd. De hoogte van de verlaging dient hierbij te worden afgestemd
analoog aan het bepaalde in de afstemmingsverordening.Artikel 13 Onverantwoord interen op vermogenHet op onverantwoorde wijze interen op vermogen heeft tot gevolg dat eerder dan
noodzakelijksprake is van bijstandsbehoeftigheid. Het verlagen van de bijstand voor een
langere periode is een effectieve methode om te voorkomen dat vermogen gedurende
een relatief korte periode wordt uigegeven, waarna een beroep wordt gedaan op de
bijstand. Daarom is ervoor gekozen om te kijken wat de omvang is van het
vermogen dat op onverantwoord wijze is ingeteerd om vervolgens te bezien hoeveel
maanden hiermee voorzien had kunnen worden in de noodzakelijke kosten van
bestaan,gerelateerd aan de van toepassing zijnde norm. In feite wordt dus een rekensom
gemaakt:ingeteerd vermogen gedeeld door de norm is aantal maanden.Het aantal maanden dat uit deze berekening rolt is het aantal maanden dat de
uitkering in wordt verlaagd met 20 procent tot een maximum van 36 maanden. In dit artikel is expliciet genoemd de Wet werk en bijstand aangezien de IOAW en
IOAZ geen onverantwoord interen op vermogen kent.Artikel 14 Zeer ernstige misdragingenEen bijzondere situatie waarin sprake is van het niet nakomen van aan de
uitkering verbonden verplichtingen, is wanneer een belanghebbende zich zeer
ernstig misdraagt jegens raadsleden, commissieleden dan wel jegens burgemeester
en wethouders of hun medewerkers. Onder de term ‘zeer ernstig misdragen’ kunnen
diverse vormen van agressie worden verstaan, zij het dat er sprake moet zijn van
verwijtbaarheid en van gedrag dat in het normale menselijke verkeer in alle
gevallen als onacceptabel kan worden beschouwd. Artikel 15 RecidiveLid 1Indien er binnen twaalf maanden na een eerste verwijtbare gedraging sprake is
van herhaald verwijtbaar gedrag wordt de grotere mate van verwijtbaarheid tot
uitdrukking gebracht door verdubbeling van de periode waarover deze maatregel
wordt toegepast. Indien er binnen twaalf maanden na een eerste verwijtbare gedraging sprake is
van herhaald verwijtbaar gedrag wordt de grotere mate van verwijtbaarheid tot
uitdrukking gebracht in een verdubbeling van de duur van de maatregel. Onder eerste verwijtbare gedraging wordt de eerste gedraging verstaan die
aanleiding is geweest tot een maatregel, ook indien de maatregel wegens
dringende redenen niet is geëffectueerd.Bij toepassing van recidive is niet altijd duidelijk van welk tijdstip moet
worden uitgegaan, het tijdstip van de feitelijke gedraging of van het opleggen
van de maatregel. Met “als verwijtbaar aangemerkte gedraging” wordt aangegeven
dat een gedraging eerst beoordeeld dient te worden alvorens deze als verwijtbaar
aangemerkt kan worden. Met andere woorden, bepalend is het tijdstip van het
opleggen van de maatregel c.q. de verzenddatum van de beslissing.Lid 2Recidive wordt slechts een keer toegepast. Indien belanghebbende na een tweede
verwijtbare gedraging wederom herhaald verwijtbaar gedrag vertoont, dient de
verlaging in plaats van een verdubbeling van de duur bij recidive, individueel
vastgesteld te worden op basis van de ernst van het feit en de gedraging en de
mate van de verwijtbaarheid individueel vastgesteld te worden in plaats van een
verdubbeling van de duur bij recidive. Een van de mogelijkheden is uitsluiten
van het recht op bijstand.Artikel 16 Hardheidsclausule en onvoorziene omstandighedenLid 1In de afstemmingsverordening wordt op gemeentelijk niveau vastgelegd op welke
wijze de bijstand wordt afgestemd indien een belanghebbende een tekortschietend
besef van verantwoordelijkheid betoont voor de voorziening in het bestaan dan
wel de uit de wet voortvloeiende verplichtingen niet of onvoldoende nakomt. Voor
die gevallen waarin onverkort toepassen van de verordening zou leiden tot
onredelijkheid of onbillijkheid is de hardheidsclausule opgenomen.Lid 2Deze bepaling is in de verordening opgenomen voor het geval zich een situatie
mocht voordoen die niet onder de bepalingen van de verordening te brengen is. In
een dergelijk geval beslist het college van burgemeester en wethouders.