CVDR10305_4Re-integratieverordening 2011 gemeente LeidennlregelingLeiden2018-08-07LeidenStadsblad, 30 december 2011Re-integratieverordening 2011 gemeente LeidenGemeentewet, art. 147 lid 1Wet werk en bijstand, art. 7-10Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, art. 34-36Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, art. 34-36gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2011-12-22De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en
databankrecht2012-01-012015-01-01Toevoeging paragraaf 4RV 11.0124De op 10 maart 2011 door de Raad vastgestelde ‘Beleidsvisie Participatie 2011 – 2014’ (RV 11.0003) is de aanleiding voor deze hernieuwde Re-integratieverordening.exb-2018-49593Re-integratieverordening 2011 Gemeente LeidenDe raad van de gemeente Leiden:Gezien het voorstel van burgemeester en wethouders (raadsvoorstel 11.0075
van 2011), kennis genomen hebbende van de inspraakreacties en van het advies
van de Cliëntenraad SOZA en de reactie daarop van het College, mede gezien
het advies van de commissie, gelet op artikel 147, eerste lid, van de Gemeentewet , de artikelen 7 en 8
en 10, tweede lid, van de Wet werk en bijstand , de artikelen 34 , 35 en 36
van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers, en de artikelen artikel 34, , 35 en 36 van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen, besluit vast te stellen de volgende ‘Re-integratieverordening
WWB, IOAW en IOAZ 2011’:1Algemene bepalingen1BegripsomschrijvingenIn deze verordening wordt verstaan onder:
uitkeringsgerechtigden: personen met een uitkering ingevolge de
Wet Werk en Bijstand , de IOAW of de IOAZ;
Anw-ers: personen met een uitkering ingevolge de Algemene
nabestaandenwet die ingeschreven zijn bij het UWV
Werkbedrijf;
Nuggers: personen als bedoeld in de WWB, artikel 6 onder a;
voorziening: een voorziening bedoeld in artikel 7 eerste lid
onder a van de wet, deze verordening en het beleidsplan als
bedoeld in artikel 3 eerste lid;
de wet: de Wet werk en bijstand;
IOAW: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers;
IOAZ: Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
het college: het college van burgemeester en wethouders van de
gemeente Leiden;
de gemeenteraad: de gemeenteraad van de gemeente Leiden;
werknemers in gesubsidieerde arbeid: personen als bedoeld in
artikel 10, tweede lid van de wet;
re-integratie-traject: een met belanghebbende overeengekomen,
dan wel door het College aan hem opgelegd geheel van
activiteiten en/of voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling;
Wet Stap: Wet Stimulering Arbeidsparticipatie;
Participatieplaats: onbeloonde additionele werkzaamheden zoals
bedoeld artikel 10a van de wet.
2Beleid en Financiën2Opdracht college1.Het college biedt aan uitkeringsgerechtigden, ANW-ers en Nuggers
alsmede aan personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid van de
wet, ondersteuning bij de arbeidsinschakeling aan en, voor zover het
college dat noodzakelijk acht, een voorziening gericht op die
arbeidsinschakeling. Artikel 40, eerste lid van de wet is van
overeenkomstige toepassing.2.Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het aanbieden
van voorzieningen, biedt het College maatwerk. Daarbij wordt door
het college een afweging gemaakt, waarbij gekeken wordt of de
ondersteuning of de voorziening, gelet op de mogelijkheden,
capaciteiten en wensen van een cliënt, het meest doelmatig is met
het oog op inschakeling in de arbeid.3.Het college draagt zorg voor voldoende diversiteit in het aanbod aan
ondersteuning en voorzieningen.4.Het college kan, in overeenstemming met het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen, voorzieningen als bedoeld in deze
verordening aanbieden aan personen aan wie het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen een uitkering verstrekt.3Beleidsplan1.Het college stelt periodiek een meerjarenbeleidsplan op.2.Dit plan omvat in elk geval voornemens, prioriteiten en doelen van
de komende beleidsperiode.3.Het College legt jaarlijks verantwoording af voor de uitvoering van
het re-integratiebeleid via de begrotingscyclus.4.Het College legt het meerjarenbeleidsplan ter vaststelling voor aan
de gemeenteraad.4Aanspraak op ondersteuning1.Uitkeringsgerechtigden, ANW-ers, Nuggers, alsmede personen als
bedoeld in artikel 10, tweede lid van de wet , hebben aanspraak op
ondersteuning bij arbeidsinschakeling en op de naar het oordeel van
het college noodzakelijk geachte voorziening gericht op
arbeidsinschakeling.2.Het college doet een aanbod dat past binnen de criteria die gesteld
zijn in deze verordening en het in artikel 3 genoemde
beleidsplan.3.Het College biedt een belanghebbende de mogelijkheid tot bemiddeling
door een door het College ingesteld meldpunt, als hij het niet eens
is met de inhoud van het aangeboden re-integratietraject.4.De in lid 3 genoemde mogelijkheid tot bemiddeling is niet van
toepassing bij het traject zoals bedoeld in artikel 6 van deze
verordening.5Verplichtingen van de cliënt
Een persoon die deelneemt aan een voorziening is gehouden te
voldoen aan de verplichtingen die voortvloeien uit de wet , de
IOAW, de IOAZ en de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen , deze verordening, alsmede aan de verplichtingen die
het college aan de aangeboden voorziening heeft verbonden.
Indien een uitkeringsgerechtigde die deelneemt aan een
voorziening, niet voldoet aan het gestelde in het eerste lid,
dan kan het college de uitkering verlagen conform hetgeen
hierover is bepaald in de Maatregelenverordening WWB dan wel de
Maatregelenverordening Ioaw en Ioaz.
Indien een persoon, niet zijnde een uitkeringsgerechtigde, die
gebruik maakt van een voorziening, niet voldoet aan het gestelde
in het eerste lid, kan het college de kosten van de voorziening
dan wel de subsidie geheel of gedeeltelijk terugvorderen.
6Sluitende aanpak
Het college biedt elke uitkeringsgerechtigde direct na aanvraag
van een uitkering een traject in de vorm van een
werkleersituatie van 20 tot 36 uur per week, voor maximaal 6
weken.
Tijdens het traject zoals bedoeld in lid 1, biedt het college de
uitkeringsgerechtigde:
werk met behoud van uitkering en daarmee de gelegenheid
om werknemersvaardigheden te onderhouden en/of
werkervaring op te doen; en/of
de mogelijkheid om competentietrainingen te volgen;
en/of
bemiddeling en ondersteuning bij het zoeken naar
werk.
Uiterlijk aan het eind van het traject, zoals bedoeld in lid 1,
wordt een analyse gemaakt op basis waarvan, in samenspraak met
de klant, een vervolgtraject wordt bepaald;
Het eerste lid is niet van toepassing indien het college heeft
bepaald dat voor deze persoon een ontheffing van de
arbeidsverplichting voor bepaalde tijd geldt.
7Budget- en subsidieplafonds
Het college kan een of meer subsidie- of budgetplafonds
vaststellen voor de verschillende voorzieningen. Een door het
college ingesteld subsidie- of budgetplafond vormt een
weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke
voorziening.
Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen
dat in aanmerking komt voor een specifieke voorziening.
3Voorzieningen8Algemene bepalingen over voorzieningen
In het beleidsplan als bedoeld in artikel 3 wordt vastgelegd
welke voorzieningen het college in ieder geval kan
aanbieden.
Het college kan, in aanvulling op de verplichtingen die
voortvloeien uit de wet en deze verordening, aan een voorziening
nadere verplichtingen verbinden.
Het college kan een voorziening beëindigen:
indien de persoon die aan de voorziening deelneemt zijn
verplichting als bedoeld in artikel 5 van deze
verordening niet nakomt;
indien de persoon die deelneemt niet meer behoort tot de
doelgroep van de wet;
indien de persoon algemeen geaccepteerde arbeid
aanvaardt, waarbij geen gebruik wordt gemaakt van deze
voorziening;
indien naar het oordeel van het college de voorziening
onvoldoende bijdraagt aan een snelle
arbeidsinschakeling.
Het college kan ten aanzien van de voorzieningen, met
inachtneming van hetgeen daarover in het beleidsplan is bepaald,
nadere regels stellen. Deze regels kunnen in ieder geval
betrekking hebben op:
de voorwaarden waaronder een voorziening wordt
aangeboden;
de weigeringsgronden bij het aanvragen van
voorzieningen;
de betaling van subsidies en het verlenen van
voorschotten;
het vragen van een eigen bijdrage;
overige criteria voor het aanbieden van voorzieningen en
het verstrekken van subsidies.
9Participatieplaaten
Het College kan aan een uitkeringsgerechtigde voor wie de kans
op inschakeling in het arbeidsproces gering is, een
participateplaats als bedoeld in artikel 10a van de wet
aanbieden.
Een participatieplaats wordt gecombineerd met scholing,
opleiding en/of andere activiteiten die tot doel hebben de
toegang tot de arbeidsmarkt te bevorderen.
De in het kader van de participatieplaats te verrichten
additionele werkzaamheden beslaan tenminste 24 uur per week.
Indien dit met de uitkeringsgerechtigde is overeengekomen kunnen
deze werkzaamheden ook meer dan 24 uur bedragen.
Het College biedt aan degene die op grond van artikel 10a WWB
additionele werkzaamheden verricht een voorziening gericht op
arbeidsinschakeling aan in de vorm van een scholing of opleiding
die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert. Doel van deze
scholing of opleiding is het behalen van een diploma of
certificaat met minstens het niveau van een startkwalificatie
tenzij naar het oordeel van het College een dergelijke scholing
of opleiding de krachten of bekwaamheden van de belanghebbende
te boven gaat.
Het college betrekt bij deze beoordeling:
het oordeel van degene in wiens opdracht de
belanghebbende de additionele werkzaamheden uitvoert;
de scholingswens van de belanghebbende;
Het College doet de uitkeringsgerechtigde voor aanvang van de
participatieplaats een schriftelijk aanbod waarin in ieder geval
is opgenomen: - het aantal uren per week en de inhoud van de te verrichten
werkzaamheden op de participatieplaats; - het scholingsplan.
10Additionele arbeid en premie
Het college verstrekt aan een uitkeringsgerechtigde, telkens
nadat deze gedurende 6 maanden additionele werkzaamheden heeft
verricht, conform artikel 10a zesde lid van de WWB, een premie
ter hoogte van € 200,-.
De premie wordt geweigerd indien bij de beoordeling blijkt dat
de belanghebbende de aan de onbeloonde additionele werkzaamheden
verbonden verplichtingen in de voorafgaande zes maanden heeft
geschonden.
Onverminderd het eerste lid komen ook personen als bedoeld in
artikel 7, derde lid van de wet voor een premie in aanmerking
indien zij aan alle voorwaarden voldoen.
11Loonkostensubsidies
Het college kan subsidie verstrekken aan werkgevers die met een
persoon bedoeld in artikel 1 lid a, b en c een
arbeidsovereenkomst sluiten gericht op arbeidsinschakeling dan
wel participatie.
Het college stelt nadere regels ten aanzien van de duur van de
subsidie, de hoogte, en de verplichtingen die aan de subsidie
worden verbonden.
Loonkostensubsidie wordt verstrekt met inachtneming van de
geldende richtlijnen van de Europese Unieke inzake
staatssteun.
12Activeringspremies
Het college kan aan personen bedoeld in artikel 1 onderdeel a
een activeringspremie toekennen.
Deze premie kan worden verstrekt in de volgende gevallen: a. het aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid; b. het deelnemen aan een voorziening; c. het met goed gevolg beëindigen van een voorziening.
De premie bedraagt maximaal het bedrag als bedoeld in artikel 31
lid 2 onder j van de wet.
Het college stelt nadere regels ter uitvoering van het bepaalde
in lid 2 en 3.
13Sociale activering en zorg1.Het College kan een belanghebbende, als onderdeel van een traject,
sociale activering en zorg aanbieden.2.Sociale activering zorg is gericht op duurzame arbeidsinschakeling
dan wel op maatschappelijke participatie, in de vorm van een
stijging op de participatieladder. 4Regelingen in verband met de wijzigingen in de WWB en intrekking van
de WIJ per 1 januari 201213aWijziging betekenis begrippen1.Waar in deze verordening de begrippen ‘alleenstaande’,
‘alleenstaande ouder’ en ‘gezin’ worden gebruikt, hebben deze vanaf
1 januari 2012 dezelfde betekenis als in artikel 4 van de wet. 2.Waar in deze verordening wordt gesproken van ‘gehuwde(n)’ of
‘gehuwdennorm’ hebben deze begrippen vanaf 1 januari 2012 dezelfde
betekenis als ‘gezin’, bedoeld in artikel 4, respectievelijk
‘gezinsnorm’, bedoeld in artikel 21, eerste lid, van de wet.13bAfwijkende bepalingen voor jongeren1.Artikel 9, 10 en 12 van deze verordening zijn niet van toepassing
voor belanghebbenden jonger dan 27 jaar.2.In afwijking van artikel 6 van deze verordening geldt voor
belanghebbenden jonger dan 27 jaar het volgende:
het College stelt voor de persoon jonger dan 27 jaar die
recht heeft op algemene bijstand een plan van aanpak op
conform artikel 44a van de wet;
In dit plan van aanpak staat hoe de eventuele ondersteuning
eruit ziet, welke verplichtingen gericht op de
arbeidsinschakeling de belanghebbende heeft, en de gevolgen
van het niet naleven van de verplichtingen;
Het college begeleidt de belanghebbende bij de uitvoering
van het plan van aanpak en evalueert, in samenspraak met
belanghebbende, periodiek het plan van aanpak en stelt dit
zonodig bij.
5Slotbepalingen14HardheidsclausuleHet college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de belanghebbende
afwijken van de bepalingen in deze verordening, indien toepassing van de
verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.15CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als ‘Reïntegratieverordening 2011
gemeente Leiden’.16InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op de dag na die van haar
bekendmaking.
[Klik hier om het document te downloaden]
ALGEMENE TOELICHTING Opdracht collegeOp grond van de WWB en de wet STAP heeft het college de opdracht om zorg te
dragen voor de re-integratie en participatie van bijstandsgerechtigden,
uitkeringsgerechtigden, niet- uitkeringsgerechtigden die aan de daaraan te
stellen criteria voldoen (nuggers), belanghebbenden met een uitkering krachtens
de Algemene nabestaandenwet, (anw-ers) en belanghebbenden die onder de strekking
van artikel 10 tweede lid WWB vallen.Op grond van de WWB en de wet STAP is de gemeenteraad gehouden om een
verordening vast te stellen waarin de kaders voor het beleid van de gemeente ten
aanzien van haar participatietaak worden neergelegd. Tevens dient in deze
verordening de aanspraak van belanghebbenden op ondersteuning bij re-integratie
vastgelegd te worden.De basis voor deze verordening is neergelegd in artikel 8, eerste lid onder a en
e en tweede lid van de WWB, artikel 10, eerste en tweede lid en artikel 10a van
de WWB. Artikel 8, eerste lid, onderdelen e en f, van de WWB verlangt van de
gemeenteraad dat zij regels stelt met betrekking tot de hoogte van de premie,
alsmede de eventuele inzet van scholing of opleiding, zo sprake is van een
persoon die algemene bijstand ontvangt en die in het kader van een door het
college aangeboden voorziening, zijnde een participatieplaats, onbeloonde
additionele arbeid verricht.Procedurele opzet verordening.In tegenstelling tot een inhoudelijk uitgebreide Re-integratieverordening,
waarin het beleid voor langere duur is vastgelegd, is gekozen voor een
procedurele opzet van de verordening[1]. Het houdt in dat in de Re-integratieverordening enkel datgene
is opgenomen wat op grond van de wet in de verordening vastgelegd dient te
worden. De Re-integratieverordening beperkt zich derhalve tot:· enkele algemene artikelen over de opdracht aan het college,· de aanspraak op voorzieningen,· de inzet van voorzieningen en de rechten en plichten van de
belanghebbende,· de wijze waarop in de gemeente het beleid bepaald wordt,· hoe de verhouding tussen de gemeenteraad en het college is.· het opnemen van een algemeen artikel betreffende loonkostensubsidies daar de
aard vandeze voorziening een regeling in de verordening noodzakelijk maakt.Het overige is vastgelegd in een door de Raad vast te stellen
meerjarenbeleidsplan (Beleidsvisie Participatievisie) en door het College vast
te stellen beleidsregels. Het voordeel van het nader regelen in beleidsregels is
dat hiermee flexibeler kan worden omgegaan. De procedurele opzet van de
re-integratieverordening stelt het college eveneens in staat om de noodzakelijke
individualisering met betrekking tot de arbeidsinpassing mogelijk te maken.
Anders gezegd: om het vereiste maatwerk te kunnen leveren.Relatie met de Maatregelenverordening.De WWB, IOAW en IOAZ vragen tevens aan gemeenten een verordening op te stellen
waarin het samenstel van de rechten en plichten van de belanghebbende wordt
geregeld. Dit samenstel van rechten en plichten is in de
“Maatregelenverordeningen” opgenomen. De Re-integratieverordening en de
Maatregelenverordening zijn nauw met elkaar verbonden. Immers, aan de plicht tot
meewerken aan een traject gericht op arbeidsinpassing kunnen sancties worden
verbonden indien de belanghebbende ter zake deze verplichting in verzuim is. Dit
kan gevolgen hebben voor de hoogte van de uitkering. Dit zou ertoe kunnen leiden
dat de beide verordeningen geïntegreerd worden. Daar het college aan de
verlening van bijstand of een uitkering ook verplichtingen kan verbinden die
geen enkele of geen directe relatie hebben met re-integratie, is gekozen voor
separate verordeningen. Wel is er een duidelijke relatie gelegd tussen de
Maatregelen- en de Re-integratieverordening.‘Regelingen in verband met wijzigingen in de WWB en intrekking van de WIJ
per 1 januari 2012’Op 1 januari 2012 trad de ‘Wet tot wijziging van de Wet werk en bijstand en
samenvoeging van die wet met de Wet investeren in jongeren gericht op
bevordering van deelname aan de arbeidsmarkt en vergroting van de eigen
verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden’ (kortweg: Wet Aanscherping WWB)
in werking. Dit maakte het noodzakelijk om de verordeningen die hun grondslag
vinden in laatstgenoemde WWB aan te passen. Hierbij is gekozen voor een
tijdelijke aanpassing (in afwachting van toekomstige wetgeving), waarbij het
bestaande gemeentelijk beleid als vastgelegd in deze verordeningen zoveel
mogelijk in stand is gelaten.De aanpassingen volgen uit:
herdefiniëring in de WWB van de leefvormen die als afzonderlijk
bijstandssubject voor bijstand in aanmerking komen alsmede de
totstandkoming van de huishoudtoets.
een aantal nieuwe wettelijke verplichtingen voor
bijstandsgerechtigden;
het intrekken van de WIJ. Hierdoor vervallen de daarop gebaseerde
verordeningen eveneens per 1 januari 2012[1]. Jongeren vallen door de wetswijziging voortaan onder
het WWB-regime (overgangssituaties daargelaten);
[1] Intrekking van een regeling brengt mee dat
de op die regeling gebaseerde uitvoeringsregelingen vanrechtswege vervallen, tenzij voor die regelingen een nieuwe wettelijke grondslag
in het leven wordt geroepen (zie Aanwijzingen voor de Regelgeving, A. 243).
Uitvoeringsregelingen van een ingetrokken wet behoeven dus niet uitdrukkelijk te
worden ingetrokken (zie ook A. 227). ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 1. BegripsbepalingenHierbij wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de begripsbepalingen uit de Wet
Werk en Bijstand. Artikel 2. Opdracht collegeIn het eerste lid is de opdracht aan het college vormgegeven analoog aan artikel
7 van de WWB. Hiervoor is gekozen uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie.
Tevens biedt dit artikel de mogelijkheid om aan het college specifieke
opdrachten mee te geven. Een voorbeeld kan zijn een speciale opdracht om
uitstroom uit bestaande gesubsidieerde arbeid te stimuleren. In de WWB is in
artikel 10, derde lid aangegeven dat de aanspraak op voorzieningen alleen geldt
voor die personen die ook daadwerkelijk inwoners van de gemeente zijn, door
middel van een verwijzing naar artikel 40, eerste lid van de wet. Door deze
verwijzing ook aan de opdracht aan het college te koppelen, geeft de gemeente
aan voorzieningen alleen voor de eigen doelgroep in te willen zetten.Het tweede lid is de vertaling van de opdracht uit de WWB dat de gemeente
evenwichtige aandacht aan de diverse doelgroepen moet besteden, en rekening moet
houden met de combinatie arbeid en zorg. In het beleidsplan, maar vooral in de
uitvoering komt vervolgens tot uiting hoe dit punt uitgewerkt wordt.Het derde lid geeft het college de specifieke opdracht een zodanig aanbod van
voorzieningen te realiseren, dat zoveel mogelijk personen ondersteund kunnen
worden. Dit is met name van belang omdat de gemeente de aanspraak op een
voorziening niet kan weigeren als slechts het budget ontoereikend is: er dient
altijd een alternatief voorhanden te zijn.Het vierde lid is een vertaling van artikel 7 lid 3 van de WWB, waarin is
geregeld dat, ondanks de verantwoordelijkheidsverdeling tussen gemeente en UWV
zoals neergelegd in de Wet Suwi, de gemeente aan personen die van het UWV een
uitkering ontvangen een voorziening kan aanbieden.Artikel 3. BeleidsplanIn het kader van de uitvoering van het gemeentelijke re-integratiebeleid stelt
het College periodiek (minimaal om de vier jaar) een beleidplan op, waarin
doelen, prioriteiten, prestaties en beoogde resultaten worden aangegeven. Dit
plan zal ter vaststelling aan de gemeenteraad worden voorgelegd. De in het
voorjaar van 2011 vastgestelde ‘Beleidsvisie Participatievisie 2011-2014’ moet
gezien worden als een beleidsplan zoals genoemd in het eerste lid van dit
artikel. Een meerjarenopzet van dit beleidsplan sluit goed aan op de praktijk
dat de uitvoering - en het boeken van resultaten - vaak een langere periode
beslaat. Voorts biedt een meerjarenopzet enige continuïteit voor de uitvoerders.
Het beleidsplan bevat enerzijds beleidskaders die aansluiten bij de verordening
of daarvan afwijken en aanleiding geven om de verordening te wijzigen.
Anderzijds kan het beleidsplan op sommige onderdelen een concretere vertaling
zijn van de verordening, bijvoorbeeld als het gaat om hoe de verschillende
re-integratie-instrumenten zich ten opzichte van elkaar verhouden en worden
ingezet. De belangrijkste doelen en prestaties uit het beleidsplan zijn tevens opgenomen
in de Programmabegroting(scyclus). Het College legt jaarlijks verantwoording af
voor de uitvoering van het re-integratiebeleid via de begrotingscyclus. Artikel 4. Aanspraak op ondersteuningDe WWB stelt niet zo expliciet dat de aanspraak op voorzieningen in de
verordening geregeld moet worden. Immers, het is ook al in de WWB zelf geregeld.
Eveneens uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie is ervoor gekozen een
algemene bepaling over de aanspraak op te nemen (eerste lid).In het tweede lid wordt expliciet te koppeling gelegd tussen de algemene
aanspraak van de cliënt en de criteria die gehanteerd worden bij het aanbieden
van voorzieningen. Daarbij wordt verwezen naar elk document waarin die criteria
geformuleerd kunnen worden, doch minimaal de verordening en het
beleidsplan.De gemeente hecht grote waarde aan de mogelijkheid van snelle en laagdrempelige
bemiddeling indien belanghebbende het oneens is met het re-integratieaanbod. Per
1 januari 2011 is de functie van onafhankelijk arbeidsadviseur op de lokatie van
het Werkplein Leidse regio komen te vervallen. Daarom wordt in het tweede lid
geregeld dat het College belanghebbende de mogelijkheid biedt tot bemiddeling
door een door het College ingesteld meldpunt. Als een burger van mening is dat
hem onvoldoende maatwerk geboden wordt en/of dat hij zich niet kan vinden in het
re-integratieaanbod, kan hij hier terecht voor bemiddeling. Deze bemiddeling
gaat in de regel vooraf aan het besluit tot de vastgestelde ondersteuning of
voorziening. Voordeel daarvan is dat voorafgaande aan de mogelijkheid van
bezwaar en beroep gepoogd wordt tot een voor alle betrokken partijen
aanvaardbare oplossing van het meningsverschil te komen. Is dit laatste
uiteindelijk niet mogelijk, dan staat voor de burger alsnog de weg naar de
bezwaarschriftencommissie en rechter open, indien hij niet eens is met het
genomen besluit. Gedurende de bemiddelingsfase is het redelijk een overweging
tot de tenuitvoerlegging van een maatregel op grond van de weigering van het
ondertekenen van een trajectplan op te schorten. In de bezwaar- en beroepsfase
geldt er in beginsel geen opschortende werking meer.Artikel 5. Verplichtingen van de cliëntIn de WWB is al uitgebreid aangegeven welke verplichtingen gelden bij het recht
op een uitkering. Wederom uit oogpunt van kenbaarheid en consistentie zijn in
het eerste en tweede lid de verplichtingen conform de wet geformuleerd.Het tweede lid biedt de verbinding met de Maatregelenverordeningen voor de WWB
en de IOAW en IOAZ. De maatregelenverordeningen regelen het opleggen van een
maatregel indien de uitkeringsgerechtigde niet aan zijn verplichtingen voldoet.
Deze maatregel bestaat uit het verlagen van de uitkering met een bepaald
percentage. Echter, voor personen zonder uitkering, ANW-ers en personen in
gesubsidieerde arbeid kan de gemeente de uitkering niet verlagen als maatregel.
Daarom is in het derde lid de mogelijkheid opgenomen dat in die gevallen de
gemeente (een deel van) de kosten die gemaakt zijn terug kan vorderen. Artikel 6. Sluitende aanpak De WWB kent geen bepaling over sluitende aanpak. De wetgever gaat ervan uit dat
door de systematiek van de wet er in de praktijk de facto een sluitende aanpak
ontstaat.In de Leidse Participatievisie is vastgesteld dat uitkeringsgerechtigden in
Leiden direct na aanvraag voor een uitkering verplicht aan de slag gaat in een
werkleersituatie. Dit is vastgelegd in lid 1. Het tweede lid geeft aan waar het in lid 1 beschreven traject uit kan bestaan.
Tijdens de periode van maximaal 6 weken biedt het college in principe direct een
traject met werk en wordt de uitkeringsgerechtigde in de gelegenheid gesteld
werknemersvaardigheden te onderhouden en/of nieuwe werkervaring op te doen,
competenties te trainen en wordt hij/zij ondersteund bij het vinden van- en
bemiddeling naar regulier werk. Doel is de uitkeringsgerechtigden te helpen om
zo spoedig mogelijk (weer) te kunnen participeren op de arbeidsmarkt. Het derde lid geeft aan dat er uiterlijk aan het eind van het traject een
analyse moet zijn gemaakt. Op basis van deze analyse wordt in samenspraak met de
klant een vervolgtraject bepaald. Als er geen belemmeringen zijn dan volgt er
een traject van intensieve bemiddeling. Elke uitkeringsgerechtigde is op grond van artikel 5 van deze verordening
verplicht deel te nemen aan het traject zoals omschreven in lid 1 t/m 3 van
artikel 6. Het College kan echter bepalen dat aan belanghebbende tijdelijk,
geheel of gedeeltelijk, ontheffing wordt verleend. Ook zijn aanpassingen in het
programma mogelijk, bijvoorbeeld een langere periode met minder uren werk. Een
ontheffing kan verleend worden indien daarvoor ‘dringende redenen’ aanwezig zijn
( artikel 9 lid 2 van de WWB). Zorgtaken worden in de WWB genoemd als
bijvoorbeeld van mogelijke dringende redenen. Verder is in artikel 9a van de WWB
expliciet geregeld dat het College aan een alleenstaande ouder die de volledige
zorg heeft voor een tot zijn last komend kind tot 5 jaar op diens verzoek
tijdelijk ontheffing verleent van de arbeidsverplichting. Dat wil zeggen de
plicht om ‘naar vermogen algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen en te
aanvaarden’. Dit ontslaat de alleenstaande ouder dus niet per definitie van de
plicht gebruik te maken van een door het College aangeboden voorziening (zoals
scholing, sociale activering etc.). Voor alleenstaande ouders met kinderen tot
12 jaar staat in de WWB (artikel 9 lid 4) dat de ‘verplichting om algemeen
geaccepteerde arbeid te aanvaarden slechts geldt nadat het college zich
genoegzaam heeft overtuigd van beschikbaarheid van passende kinderopvang, de
toepassing van voldoende scholing en de belastbaarheid van betrokkene’. Artikel 7. Subsidie- en budgetplafondsDe gemeente kan, om de financiële risico’s te beheersen, een verdeling maken van
de middelen over de verschillende voorzieningen. Dit kan in het beleidsplan
gebeuren. Het uitgeput zijn van begrotingsposten kan echter nooit een reden zijn
om aanvragen voor voorzieningen te weigeren. Om dat wel mogelijk te maken kan de
gemeente bij verordening subsidie- en budgetplafonds instellen.De WWB stelt dat het ontbreken van financiële middelen alleen geen reden kan
zijn voor de afwijzing van een aanvraag. De gemeente dient dan na te gaan welke
andere, goedkopere alternatieven er beschikbaar zijn. Dit houdt dus is dat er
geen algemeen plafond ingesteld kan worden. Wat wel kan is dat per voorziening
een plafond wordt ingebouwd; dit laat de mogelijkheid open dat er naar een ander
instrument wordt uitgeweken.Een budgetplafond geldt voor de overige uitgaven die het college doet in het
kader van voorzieningen. Een subsidieplafond geldt voor voorzieningen die
subsidies inhouden. Een subsidieplafond dient wel bekendgemaakt te worden vóór
de periode waarvoor deze geldt (art. 4:27 lid 1 Awb).Artikel 8. Algemene bepalingen over voorzieningenIn de lijn van het systeem van deze verordening strekt dit artikel ertoe enkele
zaken te regelen die te maken hebben met alle voorzieningen, ook die
voorzieningen die niet met name in de verordening zijn opgenomen. Het eerste lid
geeft daarom aan dat de verordening geen uitputtende opsomming van voorzieningen
bevat.Het tweede lid geeft het college de bevoegdheid om aan een voorziening nadere
verplichtingen te verbinden. Dit kunnen verplichtingen van diverse aard zijn. Zo
kan bepaald worden dat een cliënt gedurende het traject op gezette tijden met de
consulent de voortgang bespreekt.Het derde lid geeft aan dat het college een voorziening kan beëindigen en in
welke gevallen zij dat kan doen. Onder beëindigen wordt hierbij ook verstaan het
stopzetten van de subsidie aan een werkgever of het opzeggen van de
arbeidsovereenkomst bij een detacheringsbaan. Bij deze laatste wijze van
beëindigen dienen vanzelfsprekend de toepasselijke bepalingen uit het
arbeidsrecht en de eventueel aanwezige rechtspositieregeling in acht te worden
genomen. Het vierde lid geeft het college de algemene bevoegdheid om voor
voorzieningen nadere regels te stellen. De bepaling over het vragen van een eigen bijdrage heeft betrekking op de
doelgroep Nuggers. Immers, van deze groep is het niet vanzelfsprekend dat zij op
een laag inkomensniveau zitten. Het vragen van een eigen bijdrage, eventueel
gerelateerd aan de hoogte van het inkomen, kan dan op zijn plaats zijn. Artikel 9. Participatieplaatsen De Wet stimulering arbeidsparticipatie (Stap) regelt onder meer dat mensen met
een uitkering die moeilijk aan de slag komen, werkervaring op kunnen doen met
behoud van hun uitkering. Dit zijn de zogenaamde participatieplaatsen. In
artikel 10a van de WWB zijn de participatieplaatsen en daarbij geldende
voorwaarden nader omschreven. In lid 2 t/m 6 van dit artikel is uitgewerkt onder welke voorwaarden Leiden deze
Participatieplaatsen wil aanbieden.Met het vaststellen van de ‘Beleidsvisie Participatie 2011-2014’ is besloten
participatieplaatsen in Leiden in te voeren. Hierbij is door onze Raad bepaald
dat een part-time participatieplaats van ten minste 24 uur voldoende is om
werkritme op te doen. Dat wil zeggen dat een belanghebbende voor niet meer dan
24 uur per week verplicht kan worden tot het verrichten van additionele
werkzaamheden in het kader van een participatieplaats. Er kan wel sprake zijn
van het verrichten van additionele werkzaamheden voor meer dan 24 uur per week,
maar alleen indien belanghebbende hier vooraf mee heeft ingestemd. Naast de additionele werkzaamheden, die dus tenmiste 24 uur bedragen, kunnen de
overige uren van de werkweek geheel of gedeeltelijk ingezet worden voor andere
re-intgratieactiviteiten, zoals scholing, training en sollicitaties. In de WWB staat: “Het College biedt aan degene die op grond van artikel
10a WWB additionele werkzaamheden verricht en die niet beschikt over een
startkwalicatie na een periode van 6 maanden na aanvang van die
werkzaamheden een voorziening gericht op arbeidsinschakeling aan in de vorm
van een scholing of opleiding die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert,
tenzij naar het oordeel van het College een dergelijke scholing of opleiding
de krachten of bekwaamheden van de belanghebbende te boven
gaat.”In Leiden krijgt iemand niet na 6 maanden maar al voorafgaand aan de
participatieplaats een aanbod wat zowel de werkplek als scholingsplan en/of
leerdoel omvat.Bij het vaststellen van de ‘Beleidsvisie Participatie 2011-2014’ is door onze
Raad namelijk nadrukkelijk vastgesteld dat in het kader van participatieplaatsen
‘leren het doel is van werken’ en dat dus elke participatieplaats een
scholingscomponent dient te bevatten, die tot doel heeft dat belanghebbende aan
het eind van het traject een diploma of certificaat heeft (minstens een
startkwalificatie).Uitgangspunt voor het scholingsaanbod is dat wie geen startkwalificatie heeft,
de mogelijkheid krijgt die te behalen. Wanneer dit, a.g.v. in de persoon gelegen
factoren, niet haalbaar blijkt zal gezocht worden naar een ander kwalificerend
traject. Voor wie al wel een startkwalificatie heeft, wordt een aanvullend
leerdoel opgesteld.De inhoud van de participatieplaats en het bijbehorende scholingsplan worden
schriftelijke vastgelegd in een plaatsingsplan dat door alle partijen (gemeente,
klant en werkgever) wordt ondertekend. Uitgangspunt bij het aanbieden van een
participatieplaats is dat dit aanbod in overleg en in samenspraak met de
belanghebbende tot stand komt. Wanneer belanghebbende zich hier desondanks niet
in kan vinden, staat in eerste instantie de mogelijkheid van bemiddeling open
(zie artikel 4 van deze verordening). Wanneer belanghebbende en gemeente ondanks
deze bemiddeling toch niet tot overeenstemming komen, zal de gemeente
belanghebbende schriftelijk een aanbod doen. Indien belanghebbende het hier niet
mee eens is, staat de bezwaarprocedure voor hem open. Artikel 10. Additionele arbeid en premieIn de WWB is ook opgenomen dat belanghebbende telkens nadat hij 6 maanden
additionele werkzaamheden heeft verricht recht heeft op een premie en dat de
Gemeente de hoogte van deze premie bij verordening moet vastleggen. Dit is in
dit artikel geregeld. Voorwaarde voor het verstrekken van de premie is wel dat belanghebbende
voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kans op inschakeling in
het arbeidsproces. Artikel 11. en 12. Loonkostensubsidies en activeringspremiesVoor het verstrekken van subsidies en activeringspremies (niet zijnde de ‘premie
participatieplaats’, zie hiervoor artikel 10) is een wettelijke basis in een
verordening vereist. Vandaar dat er naast het algemene artikel over
voorzieningen twee artikelen zijn opgenomen die deze basis bieden. Daarin is, in
lijn met het procedurele karakter van deze verordening, alleen het minimale
geregeld. Deze activeringspremies (zoals uitstroompremie) zijn verder uitgewerkt
in de de door het College vastgestelde ‘Beleidsregels Premies’. Artikel 13. Sociale activering en zorg.Een deel van het participatiebudget is ook bedoeld voor mensen waarvan niet
redelijkerwijs te verwachten is dat zij snel weer een reguliere baan kunnen
vinden, maar die wel met enige hulp in staat zijn te stijgen op de
participatieladder. Dit soort trajecten, genaamd “Sociale Activering en Zorg”
worden expliciet genoemd als onderdeel van de Participatienota (raadsvoorstel
11.0003, besluitpunt 1j). Daarom is het belangrijk dat een voorziening die zo
expliciet genoemd wordt in de Participatienota ook opgenomen wordt in de
Re-integratieverordening. De bovenstaande tekst is een kopie van Artikel 18 uit de huidige
Re-integratieverordening, met de toevoeging in lid 2 “in de vorm van een
stijging op de participatieladder” en de toevoeging “en zorg”. Daarnaast is de
grammatica van lid 3 en lid 4 gecorrigeerd. Dat er slechts een beperkt aantal van deze trajecten beschikbaar is staat in
artikel 7 van de verordening. [1] Conform de modelverordening van de VNG van april 2008Artikel 13a en 13b Wijziging betekenis begrippen en afwijkende bepalingen
voor jongerenZie de algemene toelichting.