263040_1Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidivenlregelingBellingwedde2013-02-28Streekblad 16 januari 2013Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidiveArtikel 8, eerste lid, onderdeel i, van de Wet werk en bijstand Artikel 60b van de Wet werk en bijstand Artikel 147 Gemeentewet gemeenteraadmaatschappelijke zorg en welzijn2012-12-20De tekst in dit document is vrij van auteursrecht en databankrecht2013-01-012017-01-01Nieuwe regelingOnbekendGeenVerordening bestuurlijke boete bij recidiveNr. 13/18-2de raad van de gemeente Bellingwedde;gelezen het voorstel van Burgemeester en Wethouders d.d. 13 november 2012, gelet op artikel 8, eerste lid, onderdeel i, van de Wet werk en bijstand;overwegende dat het noodzakelijk is de uitoefening van de bevoegdheid tot verrekening als bedoeld in artikel 60b van de Wet werk en bijstand bij verordening te regelen;besluit: vast te stellen de volgende verordening:"Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive"Artikel1.DefinitiebepalingIn deze verordening wordt onder een recidiveboete een bestuurlijke boete verstaan als bedoeld in artikel 18a, vijfde lid, van de Wet werk en bijstand.Artikel2.De uitoefening van de bevoegdheid tot verrekeningHet college verrekent het openstaande boetebedrag met de algemene bijstand gedurende de eerste drie maanden na dagtekening van het besluit tot oplegging van een recidiveboete zonder dat het bepaalde in artikel 4:93, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht in acht wordt genomen.Artikel3.Verzoek tot doorbetaling huur/hypotheekrente

Belanghebbende kan verzoeken om, in afwijking van het bepaalde in artikel 2, de verrekening te maximeren op 50% van dan geldende bijstandsnorm, zodat hiermee de huur dan wel hypotheekrente na aftrek van huurtoeslag respectievelijk hypotheekrenteaftrek, en de kosten van gas, electra en water kunnen worden betaald.

Een verzoek als bedoeld in het eerste lid wordt in ieder geval afgewezen indien belanghebbende(n) redelijkerwijs over voldoende gelden kan beschikken om de genoemde drie maanden in zijn levensonderhoud te voorzien dan wel redelijkerwijs deze gelden op korte termijn kan verwerven.

Artikel4.Verrekenen met inachtneming van artikel 4:93, vierde lid van de Algemene wet bestuursrechtIn afwijking van artikel 2 verrekent het college het openstaande boetebedrag met inachtneming van artikel 4:93, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht voor zover:

toepassing van artikel 2 en 3 onaanvaardbare consequenties heeft voor de eventuele minderjarige belanghebbende(n); dan wel

de gezondheidstoestand van (een van de) belanghebbende(n) naar het oordeel van het college ernstig wordt bedreigd doordat mogelijkheden ontbreken om de noodzakelijke medicatie of behandeling to financieren.

Artikel5.InwerkingtredingDeze verordening treedt in werking op 1 januari 2013Artikel6.CiteertitelDeze verordening wordt aangehaald als: "Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive".Aldus besloten door de raad van de gemeente Bellingweddein zijn openbare vergadering van 20 december 2012.De waarnemend griffier, De voorzitter,Algemene ToelichtingPer 1 januari 2013 treedt de Wet aanscherping handhaving- en sanctiebeleid SZW-wetgeving in werking. Met de wet krijgt het college de plicht om een boete op te leggen indien sprake is van schending van de inlichtingenplicht. De eerdere bevoegdheid om een maatregel in deze situatie op te leggen verdwijnt. De hoogte van de boete is daarbij in beginsel gelijk aan het bedrag dat belanghebbende te veel aan bijstand heeft ontvangen.Is sprake van het bij herhaling schenden van de inlichtingenplicht (recidive) dan wordt deze boete in beginsel verhoogd tot 150% van het te veel ontvangen bedrag. Naast deze verhoging krijgt het college daarbij ook de bevoegdheid om in de eerste drie maanden na oplegging van de boete de bijstand volledig te verrekenen met de openstaande boetevordering.In eerste instantie had de wetgever voorzien in een plicht tot volledige verrekening van de boetevordering. Bij amendement is deze verplichting echter omgezet in een bevoegdheid, zodat de gemeente de mogelijkheid heeft om daar waar volledige verrekening onwenselijke effecten heeft (denk b.v. aan hogere maatschappelijke kosten vanwege uithuisplaatsing) de verrekening aan te passen, dan wel bij de verrekening de beslagvrije voet volledig te respecteren. De Wet werk en bijstand verplicht de gemeenteraad in dit kader bij verordening nadere regels te stellen met betrekking tot het gebruik van deze bevoegdheid.Deze verordening voldoet aan deze opdracht tot regelgeving. Hiervoor spreekt dat een en ander niet volledig past binnen een van de overige verordeningen. De Handhavingsverordening (ex. artikel 8a Wet werk en bijstand) ziet eigenlijk niet op aspecten die direct samenhangen met de uitvoering van de Wet werk en bijstand, terwijl opname in de Maatregelverordening (ex. artikel 8, eerste lid, onder b, Wet werk en bijstand) wellicht te weinig verduidelijkt dat het hier niet gaat om het opleggen van een maatregel, maar om het verrekenen van een boetevordering.Deze verordening is aangeboden door Stimulansz; die samen met de VNG en Divosa zijn verzocht op dit punt een verordening op te stellen. Deze verordening is bijna ongewijzigd overgenomen. In plaats van doorbetaling van de huur rechtstreeks van de bijstand, wordt hier gekozen om dit aan de betrokkenen zelf over te laten. Overigens is het de verwachting dat deze verordening nauwelijks hoeft te worden toegepast, aangezien de praktijk heeft uitgewezen dat recidive bij fraude niet vaak voorkomt.Opgemerkt zij nog dat de verordening enkel de verrekening regelt van bijstandsafhankelijken die te maken krijgen met een door het college zelf opgelegde recidiveboete. Is de recidiveboete opgelegd op het moment dat belanghebbende elders bijstand ontvangt, dan kan het boete opleggende college het bijstandsverstrekkende college verzoeken om conform de regels van het boete opleggende college tot verrekening over te gaan. Mocht belanghebbende tussentijds het bijstandsverstrekkende college verzoeken de beslagvrije voet alsnog te respecteren, dan is dit college bij de verrekening daaraan gehouden.Artikelgewijze toelichtingArtikel 1 Behoeft geen nadere toelichtingArtikel 2 Artikel 4:93, vierde lid, van Algemene wet bestuursrecht bepaalt dat verrekening niet mogelijk is voorzover beslag op de vordering nietig zou zijn. Concreet houdt dit in dat bij verrekening in beginsel rekening moet worden gehouden met de beslagvrije voet zoals deze zijn regeling vindt in artikel 475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Zoals reeds aangegeven geeft de Wet werk en bijstand het college de bevoegdheid om deze bepaling in de eerste drie maanden na oplegging van de boete buiten toepassing te laten. Het college mag dus de openstaande boetevordering (zowel de recidiveboete als een wellicht nog openstaand bedrag in verband met de eerdere boete) in deze eerste drie maanden volledig met een eventueel bijstandsrecht verrekenen.In eerste instantie was deze verrekening — gelijk nog steeds in de IOAW en IOAZ — als een verplichting opgenomen in de wet. De Kamer achtte echter - juist bij bijstandsverlening — het risico reeel dat zich situaties zouden kunnen voordoen waarbij de uiteindelijke totale maatschappelijke kosten beduidend hoger lagen dan het met deze invorderingsmethodiek bereikte resultaat. Reden voor de Kamer om de gemeente in dit kader meer handelingsvrijheid te geven, om juist in deze individuele situaties af te kunnen wijken van het principe. Vandaar dat bij de verrekening met de bijstand niet gesproken wordt over een plicht, maar over een bij verordening nader in te kaderen bevoegdheid.In deze verordening is er voor gekozen om in lijn met deze bedoeling uit te gaan van het principe van volledige verrekening, om vervolgens in artikel 3 en 4 de mogelijkheden te benoemen om van dit principe af te wijken.Het spreekt voor zich dat het hier gaat om een maximum bedrag. Mocht het recht van de belanghebbende op bijstand beperkter zijn dan bedraagt de inhouding natuurlijk dit beperktere recht. Een bepaling zoals hier opgenomen in artikel 3 is in dit geval waarschijnlijk niet nodig.Artikel 3 Zoals in de toelichting op artikel 2 aangegeven zijn in artikel 3 en 4 de mogelijkheden om van het in artikel 2 benoemde principe af te wijken nader uitgewerkt. Artikel 3 voorziet daarbij in de mogelijkheid voor belanghebbende om het college te verzoeken om in ieder geval de huur (en bij een eigendomswoning de hypotheekrente onder aftrek van de in dit kader ontvangen belastingteruggave en eventueel ontvangen bijzondere bijstand), en de kosten van gas, elektra en water te kunnen betalen. Gedachte hierachter is dat met name moet worden gevreesd dat belanghebbende wanneer hij drie maanden van bijstand verstoken blijft het risico loopt dat hij vanwege de ontstane achterstand in de woonlasten uit huis wordt geplaatst met allerlei eventuele extra kosten voor de maatschappij. Om dit te voorkomen voorziet deze bepaling in de mogelijkheid dat het college het te verrekenen bedrag kan aanpassen, zodat alsnog vanuit de bijstand de woonlasten kunnen worden betaald.In de beschikking kan de verplichting worden opgenomen dat de bijstand ook daadwerkelijk aan deze kosten moeten worden betaald.In het tweede lid van artikel 3 is daarnaast bepaald dat een verzoek tot betaling zonder meer wordtgeweigerd indien belanghebbende in redelijkheid over voldoende gelden kan beschikken om de genoemde drie maanden in zijn levensonderhoud te voorzien dan wel in redelijkheid deze gelden op korte termijn kan verwerven.Gesproken wordt over gelden, niet over middelen. Van het in de Wet werk en bijstand gedefinieerde middelen begrip zijn immers een aantal posten uitgesloten. Denk dan bijvoorbeeld aan bedragen die belanghebbende heeft ontvangen in het kader van een immateridle schadevergoeding of bedragen waarover belanghebbende wel beschikt, maar die bij saldering met de openstaande schulden geen aan te spreken vermogen opleveren. Dit zijn echter wel gelden die belanghebbende in deze situatie kan aanspreken voor zijn levensonderhoud, voor zover hij er in ieder geval in redelijkheid over kan (gaan) beschikken.lemand kan onder andere redelijkerwijs over gelden gaan beschikken, indien het redelijk is dat hij ofwel binnen afzienbare tijd vermogensbestanddelen te gelde weet te maken ofwel op korte termijn werk weet te aanvaarden.Belanghebbende kan natuurlijk altijd al zijn bezittingen verkopen en op die wijze over gelden gaan beschikken, maar het is niet redelijk dat het college in deze van belanghebbende verlangt dat hij bezittingen verkoopt die naar hun card en waarde algemeen gebruikelijk zijn (denk aan z'n meubels of bed). En natuurlijk kunnen inkomsten worden verworven door werk te aanvaarden, maar indien belanghebbende's afstand tot de arbeidsmarkt heel groot is, is het niet reéel om te verwachten dat hem dit op zeer korte termijn zal lukken. In dit soort situaties kan dus niet met een beroep op het tweede lid een verzoek tot betaling zonder meer worden afgewezen.Dat gesproken wordt over een verzoek houdt in dat belanghebbende zelf in actie moet komen zo hij de verrekening wil laten aanpassen. Dat houdt tevens in dat zo'n verzoek ook lopende de drie maanden van verrekening kan worden gedaan, mocht bijvoorbeeld plots blijken dat uithuiszetting dreigt of dat verwachte inkomsten uitblijven.Artikel 4 In artikel 4 zijn een tweetal situaties benoemd waarin het college ondanks de in de wet opgenomen bevoegdheid toch de beslagvrije voet bij verrekening in acht neemt. De genoemde omstandigheden betreffen situaties die ook tijdens de parlementaire behandeling expliciet zijn benoemd.Artikel 5 en 6 Behoeven geen nadere bespreking